W trzeciej części ,,Grunt to bunt"" znajduje się ponad 60 wywiadów, między innymi z Pawłem Kukizem, Kazimierzem Staszewskim, Zygmuntem Staszczykiem, Wojciechem Waglewskim, Krzysztofem Skibą, Pawłem ,,Konjo"" Konnakiem, Walterem Chełstowskim, Jerzym Owsiakiem, Agatą Młynarską, Krzysztofem Ibiszem, Tomaszem Budzyńskim, Wojciechem ,,Wampirem"" Jagielskim, Yach Paszkiewiczem, Siczką z KSU, Zygzakiem z TZN Xenna, Siwym z Defektu Muzgó, Sezonem ze Smaru SW, Młodym z Sedesu... W poprzednich tomach autor unikał wywiadów z tzw. celebrytami, tym razem jest inaczej. Gwiazdy opowiadają o ,,Jarocinie"" nieszablonowo. Czytelnicy mają możliwość zapoznania się z mało znanymi, albo wręcz nieznanymi historiami i anegdotami dotyczącymi Festiwalu, ale nie tylko. Wywiady często wybiegają poza ,,Jarocin"", choć są z nim pośrednio lub bezpośrednio związane. A to dlatego, że polski rock był ściśle z tą imprezą związany. Firmy fonograficzne, wideo klipy, załogi, sceny muzyczne w różnych rejonach naszej ojczyzny - rozmowy o tym wszystkim mają sens w kontekście ,,Jarocina""! W książce jest, poza wywiadami, ponad 200 unikatowych zdjęć. W większości są one wcześniej niepublikowane! Wśród nich znajdują się fotografie Wojtka Smarzowskiego, reżysera ,,Drogówki"", ,,Róży"", czy ,,Wesela"".
Carol Gilligan, wybitna amerykańska psycholożka, to „kobieta, która słucha”. W stłumionych głosach kobiet i dziewcząt szuka źródeł oporu i kontestacji. Znajduje w nich przekonanie, że to, czego wymaga miłość i udział w demokratycznym społeczeństwie, jest jednym i tym samym. Zarówno głos, jak i potrzeba związków są wpisane w naszą ludzką naturę, podobnie jak zdolność sprzeciwienia się fałszywym autorytetom.
Autorka Chodźcie z nami! wzywa do zaangażowania w imię stworzonej przez siebie etyki troski. Pokazuje zarazem, że etyka troski z prawdziwego zdarzenia nie jest możliwa bez przemian społecznych.
Carol Gilligan jest jedną z najwybitniejszych psycholożek naszych czasów. Chodźcie z nami! to bardzo ważny etap na obranej przez nią drodze łączenia dziedzin psychologii i kultury. Ta książka to dzieło sztuki; jest pięknie napisana i, niczym najlepsza powieść, pełna niespodzianek.
Richard Sennett
Przyjemnie jest wertować tę książkę Gilligan, bo można w niej natknąć się wraz z autorką na ten lub inny element patriarchatu – u Freuda, Lizystraty, Hawthorne’a, Marvella, Orestei. Pouczające jest obserwowanie, jak rozbija ona utarty schemat opieki nad dzieckiem, który nigdy nie był ani nie jest prostą triadą matka–ojciec–dziecko.
„The Review of Arts, Literature, Philosophy, and the Humanities”
Kamil Łuczaj – absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej i Uniwersytetu Jagiellońskiego, socjolog i filozof. Publikował m.in. w „Studiach Socjologicznych”, „Studiach Medioznawczych” i „Przeglądzie Kulturoznawczym”. Interesuje się socjologią kultury oraz współczesną myślą społeczną. Wszystkożerca kulturowy.
Praca pana Kamila Łuczaja […] stanowi próbę zbadania rzeczywistej recepcji tekstów popkulturowych, serialowych w warunkach polskich, w środowisku wiejskim, wśród kobiet. Pan Łuczaj dokonuje tym samym rzadkiej i wartościowej próby weryfikacji słynnych tez „populistycznych” m.in. szkoły z Birmingham dotyczących kultury popularnej. Pokazuje, że kompetencje kulturowe – lub raczej ich brak – mogą znacznie utrudnić „właściwe” (preferowane lub opozycyjne) odczytanie tekstu serialowego.
Z recenzji wydawniczej prof. Katarzyny Skowronek
Praca jest w moim odczuciu oryginalna w tym sensie, że łączy perspektywę badań nad społecznym wykluczeniem (marginalizacją) z perspektywą badań nad kulturą popularną. Autor stawia sobie ważne pytanie o to, jak osoby wykluczone uczestniczą w uniwersalnej kulturze popularnej.
Z recenzji wydawniczej prof. Janusza Muchy
Polskie Towarzystwo Socjologiczne nagrodziło pracę stanowiącą podstawę niniejszego opracowania Nagrodą im. Floriana Znanieckiego za rok 2012.
W niniejszej książce analizie poddano różne systemy rodzinne i ich wpływ na życie rodziców i dzieci. W rozdziale pierwszym Relacje między rodzicami a dziećmi we współczesnych rodzinach przedstawione zostały zagadnienia dotyczące zmian więzi wewnątrzrodzinnej. Stanowi ona o spójności rodziny, co uznaje się za niezbędny wymiar systemu rodzinnego….
Coraz bardziej powszechne stają się alternatywne formy życia rodzinnego. Badania dotyczące rodziców i dzieci w rodzinach alternatywnych prezentuje rozdział drugi Nietradycyjne systemy rodzinne. Struktura rodziny a jakość funkcjonowania rodziców i dzieci. W rozdziale tym opisane są rodziny o nowej strukturze. Są to rodziny tworzone przez partnerów kohabitujących, rodziny adopcyjne, zrekonstruowane i niepełne. Wyniki zachodnich badań wskazują, że związki niezalegalizowane tworzą gorsze warunki dla rodziny i rozwoju dziecka niż małżeństwo….
Fragment Wstępu
Koncepcja monografii trafia w sedno ducha epoki, zdominowanego konsumpcjonalizmem i egoizmem motywacji osiągnięć społecznych i edukacyjnych. Ten egoizm osiągnął punkt krytyczny, który wymaga nowego pomysłu odwrotu od zgubnych skutków dewastacji różnych form wspólnotowości. Autorka pracy dostrzega potrzebę i zbawczą moc mechanizmów motywacyjnych opartych na kooperacji i współdziałaniu grupowym przede wszystkim w systemie edukacyjnym. Książka Izabelli Marii Łukasik jest więc swoistym ewenementem w piśmiennictwie polskim, ponieważ zwraca się ona w kierunku obszarów mocno zaniedbanych, jakimi są działania kooperacyjne, zespołowe, ukierunkowane na wspólne myślenie, współodczuwanie i harmonizowanie celów indywidualnych w zbiorowości. Patrząc na książkę z tej perspektywy, należy podkreślić jej wartościowy i użyteczny charakter.
Książka zatytułowana Tożsamość młodzieży polskiej w perspektywie badań fenomenologicznych. Wyzwania współczesności jest próbą ukazania świata, w jakim żyją młodzi ludzie w Polsce przez pryzmat ich własnych przeżyć, doświadczeń i refleksji. Teoretyczną ramę rozważań stanowią poglądy psychologów i socjologów (m.in. E. Eriksona, J. Marcii, M. D. Berzonsky'ego, A. Giddensa, F. Znanieckiego, M. Mead) opisujące proces kształtowania tożsamości w życiu każdego z nas. Analiza tego procesu dokonana została w oparciu o wyłonione konstrukty: religię, politykę, studia, pracę, uczestnictwo w kulturze, czas, miejsce, role płciowe czy związki partnerskie. Użyte do analizy fragmenty narracji pochodzą z rozmów (wywiadów fenomenologicznych), jakie autorka pracy prowadziła z badanymi na przestrzeni kilku miesięcy. W perspektywie badawczej rekonstruują one trud dorastania, dylematy związane z wchodzeniem w dorosłość, rozwiązywaniem wewnętrznych i zewnętrznych konfliktów, a także radzeniem sobie z napięciami i kryzysami towarzyszącymi adolescencji. Jest to materiał o tyle ciekawy, że koncentruje się wokół tego, co codzienne, ale też i nowe, trudne, nieznane, co ukazuje odmienność perspektyw działania badanych przedstawicieli młodego pokolenia i ich rodziców czy nauczycieli. Są to opisane w narracjach doświadczenia, nierzadko nakazujące modyfikować własne plany, marzenia i wizję otaczającego świata, tak by móc funkcjonować w trudnej, wymagającej rzeczywistości przełomu wieków. Zastosowana metoda badawcza, skupiona wokół rekonstrukcji znaczeń i sensów tejże rzeczywistości, zmierza do ukazania świata przeżywanego z perspektywy osób młodych.
W niniejszej pracy podejmuję refleksję o tym, że subkultury nie znikają pod wpływem zmian społecznych, ale przybierają inną formę, nazwę i sposoby manifestowania swojej obecności. Prezentują różnego rodzaju orientacje aksjologiczne młodzieży, wartości, normy i kryteria wartościowania. Aby ukazać ich znaczenie w procesie socjalizacji i edukacji młodzieży, wykorzystuję wiedzę na temat samorealizacji z obszaru filozofii, socjologii, pedagogiki kultury, pedagogiki społecznej i innych subdyscyplin, dostrzegając wartości samorealizacyjne w subkulturach kreatywnych, buntu społeczno-obyczajowego, ucieczki i izolacji czy subkulturach muzycznych, zwłaszcza hip-hopu, jako mozaikę stylów życia, zabawy i kontestacji.
W wyniku otwarcia się polskiej edukacji na ponowoczesne przeobrażenia w świecie zachodnim zaczyna kształtować się wizerunek subkultur jako wielorakich sposobów uczenia się, zdobywania doświadczeń w oparciu o wartości kultury i edukacji. Z tego względu nabiera znaczenia wychowanie humanistyczne, obejmujące główne modele zróżnicowania kulturowego: wielokulturowości i międzykulturowości. Wątek ten najpełniej wyraża egzystencjalną wartość edukacji wielokulturowej z udziałem subkultur własnych i importowanych.
Marek Jędrzejewski
Jest to ważna, chyba pierwsza na rynku wydawniczym, pozycja charakteryzująca bardzo złożone zjawisko, odnoszące się do rynkowych zachowań polskich konsumentów w dobie globalizacji konsumpcji. [...] Autorka wykorzystała zarówno literaturę o ogólnym charakterze, jak i pozycje soecjalistyczne z zakresu podejmowanych obszarów badawczych. [...] Wybór metod analizy danych stanowi przykład dojrzałego warsztatu badawczego zjawisk dotyczących rynkowych zachowań konsumentów przy uwzglednieniu megatrendu, jakim jest globalizacja.
Z recenzji wydawniczej dr hab. Anny Dąbrowskiej, prof. SGH
Przedstawiona publikacja koncentruje się na zagadnieniach poczucia tożsamości młodzieży należącej do polskiej mniejszości narodowej. W pracy została wykorzystana obszerna literatura z wielu dyscyplin nauk humanistycznych i społecznych. Konstrukcję teoretyczną tworzą teorie: zachowań tożsamościowych Tadeusza Lewowickiego oraz tożsamości społecznej Henri Tajfela, a także koncepcje: tożsamości narodowej Grzegorza Babińskiego oraz wielopłaszczyznowej i ustawicznie kreującej się tożsamości w ujęciu Jerzego Nikitorowicza. Stanowią one teoretyczną podstawę badań i zostały wykorzystane przy interpretacjach wyników analiz.
Zagadnienia dotyczące kwestii tożsamości oraz uwarunkowań poczucia tożsamości i zachowań określanych jako tożsamościowe zostały w pracy ujęte porównawczo. Zastosowanie badań komparatystycznych pozwoliło na opisywanie faktów, zjawisk i procesów dziejących się w społecznościach żyjących w trzech ościennych państwach ? na Białorusi, Ukrainie i w Republice Czeskiej. Zmiany dokonujące się w poczuciu tożsamości pod wpływem wielorakich czynników przyczyniają się do formowania modelu tożsamości wielowymiarowej młodzieży należącej do polskiej mniejszości narodowej.
Publikacja jest adresowana zarówno do teoretyków edukacji międzykulturowej, nauczycieli, wychowawców, działaczy organizacji mniejszościowych, jak i do tych wszystkich, którzy interesują się problematyką polskich mniejszości narodowych oraz funkcjonowaniem szkolnictwa dla grup mniejszościowych.
"Książkę Mirosława Filiciaka można czytać w sposób co najmniej dwojaki. Po pierwsze jako pogłębioną analizę relacji zachodzących dziś pomiędzy mediami, jako refleksję na temat sposobów ich używania przez odbiorców oraz kulturowych i społecznych konsekwencji przeobrażeń, jakim ulega system medialny. Po drugie jako tekst zawierający propozycję znaczącej korekty w sposobie uprawiania nauk humanistycznych, propozycję detronizującą tekst jako podstawowy przedmiot analiz na rzecz przyglądania się społecznym praktykom, technologiom, działaniom aktorów jako czynnikom odpowiedzialnym za formowanie się określonego porządku społecznego i kulturowego". (prof. Marek Krajewski)
"Media, wersja beta Mirosława Filiciaka to książka, która znakomicie odświeża dyskurs rodzimego medioznawstwa i kulturoznawstwa. To znakomite, ciekawie napisane studium ?starych? i ?nowych? mediów jako praktyk oraz praktyk samego medioznawstwa; praca kulturoznawcza o walorze wybitnie interdyscypliarnym, pokazująca pośrednio, jak niefunkcjonalny jest obecny akademicki podział pracy, który do tej pory separował filmoznawstwo i badania nad mediami od etnografii, socjologii i ?teorii praktyki?, teorię mediów od historii kultury; medioznawstwo od socjologii wiedzy, archeologię mediów od software studies". (prof. Tomasz Majewski)
Mirosław Filiciak ? medioznawca, adiunkt w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, redaktor kwartalnika ?Kultura Popularna?. Jego zainteresowania ogniskują się na przecięciu zjawisk kultury współczesnej i mediów cyfrowych.
W jakim wieku, dlaczego i w jakich okolicznościach młodzi rozpoczynają współżycie seksualne?
Jakie problemy wynikają z przedwczesnej inicjacji seksualnej?
Jaka jest wiedza młodzieży na temat płciowości i skąd najczęściej tę wiedzę czerpie?
Jak młodzi przeżywają swoją seksualność i jak wpływa to na ich rozumienie małżeństwa i rodzicielstwa?
Niniejsza publikacja odpowiada na te i wiele innych pytań dotyczących postaw młodego pokolenia. Autorka określa istotę seksualności, specyfikę jej wartościowania oraz znaczenie inicjacji seksualnej dla rozwoju człowieka. W części badawczej przedstawia charakterystykę młodzieńczej miłości i młodzieżowych związków partnerskich, specyfikę przedinicjacyjnej aktywności płciowej, a także konsekwencje przedwczesnego podejmowania współżycia. Jednocześnie wskazuje na wpływ środków masowego przekazu, zwłaszcza czasopism i materiałów pornograficznych, na kształtowanie życia seksualnego nastolatków. Badania uzupełniono opisem poziomu wiedzy młodych na temat płciowości oraz roli rodziny i szkoły w jej przekazywaniu. W rezultacie otrzymujemy szeroki obraz postaw młodzieży przełomu XX i XXI wieku wobec seksualności.
Wyjątkowość książki Marty Komorowskiej-Pudło polega na tym, że nie tylko opisuje przekonania i zachowania młodzieży, lecz także pokazuje, jak kształtują one nastawienie do małżeństwa i rodzicielstwa.
Przeciw Bogom"" to zapis niezwykłej przygody intelektualnej, która zaprowadziła ludzkość od przesądów i zabobonów, wróżek i jasnowidzów do skomplikowanych narzędzi zarządzania ryzykiem. To niezwykły esej, który pokazuje rolę ryzyka w ewolucji społeczeństw, bogata i fascynująca opowieść o greckich myślicielach, arabskich matematykach, żeglarzach, naukowcach, hazardzistach i filozofach, światowej sławy umysłach i pasjonatach - amatorach. Ryzyko jest dziś nieodłącznym elementem życia. Kiedy inwestorzy kupują akcje, chirurdzy operują, inżynierowie projektują mosty, przedsiębiorcy zakładają nowe firmy, astronauci penetrują Kosmos, a politycy kandydują w wyborach, codziennie podejmują ryzyko. ""Przeciw Bogom"" to historia prawdziwa i aktualna, którą czyta się jak dobrą powieść.
To niezwykle koherentny zbiór tekstów przygotowanych przez kompetentnych autorów wyraźnie reprezentujących ten sam „styl i kolektyw myślowy”, używając określenia Ludwika Flecka, czy inaczej ten sam paradygmat, według Thomasa Kuhna. Jest to jednoznacznie antypozytywistyczny paradygmat transformacyjno-emancypacyjny współczesnych nauk społecznych, w tym przede wszystkim pedagogiki współczesnej. Książka posiada istotną wartość poznawczą, metodyczną i dydaktyczną nie tylko w odniesieniu do rozwiniętej wykładni metodologii badań w działaniu, lecz także w kontekście aktualnej debaty nad istotą naukowości nauk humanistyczno-społecznych i uprawiania zaangażowanych badań społecznych, w tym przede wszystkim pedagogicznych, nastawionych na stymulowanie zmiany prohumanistycznej w wymiarze osobowym, instytucjonalnym czy środowiskowym.
Książka ta ma moc perswazyjno-transformacyjną. Dzięki niej wykonany został kolejny ważny krok w kierunku humanizującej redefinicji nauki społecznej i zbliżenia jej do potrzeb ludzi pragnących konstruktywnie zmieniać świat, w którym przyszło im żyć.
Zbiór Edukacyjne badania w działaniu nie ma sobie równych w literaturze polskiej, jeśli chodzi o wysoką jakość, wielowymiarowość i dogłębność charakterystyki tej tradycji badawczej. Jest to metoda na wskroś pedagogiczna. Tym bardziej cieszy fakt, iż to właśnie przedstawiciele środowiska pedagogicznego przyczynili się do tego osiągnięcia – jakże istotnego również w perspektywie transdyscyplinarnej. Autorzy Edukacyjnych badań w działaniu bez kompleksów włączają się w dyskurs naukowy, nawiązując do aktualnych trendów światowych, szanując i słusznie eksponując istotny dorobek rodzimy.
(z recenzji prof. dr. hab. Dariusza Kubinowskiego)
Książka Edyty Zierkiewicz to dojrzałe i wielostronne studium dotyczące ważnego społecznie i bardzo interesującego naukowo fenomenu edukacyjnej funkcji prasy (i szerzej kultury) popularnej, w recenzowanej pracy badane na przykładzie konstruowania dyskursu choroby (rak piersi). Analizy autorki są wielostronne, interdyscyplinarne, a mimo to udało jej się zachować wyraźną i bardzo klarowną formę narracji pozwalającą na niezakłóconą i niemal linearną, systematycznie prowadzoną przez strukturę tekstu lekturę. (?) Jest to ważne i poznawczo bardzo interesujące studium dyskursu medialnego jako dyskursu pedagogicznego, informacyjnie i interpretacyjne ?gęste od znaczeń? i otwierające wiele nowych perspektyw badawczych.
Prof. dr hab. Tomasz Szkudlarek, Uniwersytet Gdański
Claude Lévi-Strauss (1908–2009), jeden z najwybitniejszych myślicieli francuskich XX wieku, twórca strukturalizmu i strukturalnej antropologii, po sukcesach jego książek z lat 50. (Smutek tropików) zajął się badaniem mitów amerykańskich Indian spisanym w czterotomowych Mitologikach, publikowanych w latach 1964–1971. Tom pierwszy, Surowe i gotowane, ukazał się niedawno w polskim przekładzie (Wydawnictwo Aletheia, Warszawa 2010). Niniejszy tom jest drugi w tym cyklu. Podobnie jak poprzedni fascynuje nie tylko bogactwem zgromadzonego materiału w postaci indiańskich mitów, lecz także odkrywczą eksplikacją ich sensu opartą na faktach etnografii, zoologii i botaniki. Głównym przedmiotem zainteresowania autora są jednak formalne związki między mitami, ich „transformacje” czy „inwersje”. Te dwa uzupełniające się wymiary, etnografia i system formalnych związków, pozwalają ujrzeć „strukturalizm z ludzką twarzą” – wcale nie redukcję do czysto formalnej kombinatoryki, lecz żywą treść eksplikowaną z pomocą aparatury formalnej. Wbrew późniejszym przekonaniom ten strukturalizm to nie matematyka i formalizm. Jego ideowe podłoże tkwi gdzie indziej: w przekonaniu, że struktura ludzkiego umysłu jest uniwersalna i „przedkulturowa” – niezależnie od kultury ludzkie wizje świata są podobne, może nawet wrodzone. Choćby w celu weryfikacji takiej przesłanki-tezy warto śledzić ten fascynujący sequel Lévi-Str
Wraz z następującą globalizacją rynków gospodarki światowej obserwuje się wzrost konkurencji w ostatnich latach, co w obliczu zachodzących zmian w otoczeniu w zakresie technologii, regulacji i popytu powoduje jeszcze wyższy poziom rywalizacji między przedsiębiorstwami.
Starają się one sprostać wymaganiom rynku nawiązując współpracę z innymi podmiotami rynkowymi w formie aliansów strategicznych, organizacji wirtualnych, klastrów czy też powiązań franczyzowych.
W niniejszym opracowaniu przedstawiono wybrane modele współpracy przedsiębiorstw, które - zdaniem autorek - charakteryzują się nowoczesnymi atrybutami i mogą być uznane jako zgodne z tendencjami rozwojowymi współczesnych gospodarek światowych.
Książka przedstawia kwestię odrzucenia dzieci przez rówieśników. Problem ten, zdaniem autorki, należy traktować jako sygnał ostrzegawczy przed ryzykownymi zachowaniami i niedostosowaniem społecznym w okresie dorastania oraz poważnymi trudnościami w życiu dorosłym. Publikacja dotyczy tych dzieci, dla których prognozy dalszego rozwoju są niekorzystne, chociaż ich losy nie są przesądzone. W sposób uporządkowany dostarcza wiedzę i narzędzia pozwalające zdiagnozować dzieci, których rozwój jest zagrożony w związku z odrzuceniem przez rówieśników, zrozumieć przyczyny tego zjawiska, skutecznie pomóc dzieciom odrzucanym przez rówieśników w przedszkolu, szkole, świetlicach środowiskowych czy terapeutycznych. Autorka zwraca uwagę na zapobieganie odrzuceniu, czemu służyć może wczesne wspomaganie rodziców w wypełnianiu ich opiekuńczej i wychowawczej roli oraz pomaganie im wtedy, kiedy problemy dziecka w relacjach z innymi ludźmi już się ujawniają.
Maria Deptuła – doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego. Specjalizuje się w teorii wychowania, profilaktyce społecznej, pedagogice opiekuńczej, projektowaniu i ocenie oddziaływań wychowawczo-profilaktycznych i badaniu realizowanych przez innych praktyk edukacyjnych. Autorka wielu publikacji, redaktorka, m.in. Profilaktyka w grupach ryzyka (cz. 1 – 2009, cz. 2 – 2010); Diagnostyka i profilaktyka w teorii i praktyce pedagogicznej (2006).
Książka poświęcona jest złożonym problemom funkcjonowania społeczności lokalnej w aspekcie jej funkcji wychowawczo-profilaktycznej, na przykładzie powiatu goleniowskiego (Zachodniopomorskie). Układ pracy pozwala jednocześnie na porównanie wywodów autorek z ilustrującymi je zbiorami danych.
Publikacja jest w pewnym sensie ewenementem pisarstwa pedagogicznego, gdyż zazwyczaj współczesna polska twórczość naukowa poświęcona jest globalnym problemom i zjawiskom społecznym, tracąc w ten sposób z pola widzenia lokalne różnice, które jednak właśnie w kontekście globalizacji nabierają szczególnego znaczenia.
Książka wzbogaci polski rynek publikacji pedagogicznych, szczególnie w zakresie ukazywania znaczenia lokalnych środowisk społecznych w kreowaniu i realizowaniu funkcji wychowawczo-profilaktycznych. Takich bowiem publikacji brakuje w polskiej, pedagogicznej rzeczywistości księgarskiej.
Monografia dotyczy zagadnienia konsumpcjonizmu oraz toczącego się wokół niego współcześnie dyskursu, na który trafia jednostka próbująca zrozumieć otaczający świat oraz dyskursu naukowego. Działa on na „Ja”, które może przyjąć różne sposoby komunikowania swego „bycia w świecie”, staje wobec różnorodnych możliwości wyrażenia się i istnienia. Badając otoczenie człowieka, kulturę czy jej elementy bezpośrednio oddziałujące na niego, można stwierdzić, w jaki sposób są one odbierane i jaki jest ich wpływ na poszczególne jednostki. Sens życia (o ile możemy o nim dzisiaj jeszcze mówić) nadany przez daną kulturę trudno uchwycić, można jednak szukać komunikacji „bycia” każdego „Ja”. Praca zawiera próbę odpowiedzi, dlaczego powstał dyskurs mówiący o społeczeństwie konsumpcyjnym i jaką rzeczywistość wyznacza lub jaką rzeczywistość próbuje budować.
Kultura ekonomiczna stanowi część szeroko rozumianej kultury, dorobek społeczeństwa wpływający istotnie na otoczenie, w którym zachodzą procesy ekonomiczne, a także na wzory zachowań ludzi, jakość stosunków międzyludzkich w organizacjach oraz warunki rozwijania wiedzy o procesach ekonomicznych. Jest kategorią badawczą, która daje wiele możliwości określenia siły i kierunku związków cech kulturowych z rozwojem gospodarczym. Dla obszarów wiejskich rozpoznanie jej istoty może oznaczać konstruowanie celowanej polityki rozwoju najbardziej adekwatnie odpowiadającej na potrzeby regionu i jego mieszkańców, przy optymalnym wykorzystaniu istniejących zasobów. Kulturę ekonomiczną definiowaną jako sposób myślenia i działania jednostek oraz zbiorowości społecznych w sferze gospodarki należy uznać za czynnik rozwoju gospodarczego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
