Książka Tomasza Biernata i Janusza Gierszewskiego "Poczucie bezpieczeństwa społecznego młodzieży w małym środowisku" jest - jak to akcentuje w recenzji wydawniczej ks. dr hab. prof. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika Czesław Kustra - "nowatorska pod względem prezentacji nowych obszarów badawczych dla pedagogiki, szczególnie dla pedagogiki społecznej i pracy socjalnej. Materiał empiryczny jest bardzo bogaty i wnosi nową wiedzę w problematykę rozumienia poczucia bezpieczeństwa społecznego młodzieży w lokalnym środowisku. (...) Praca jest zarówno teoretycznym studium problemu bezpieczeństwa społecznego, jak i diagnozą poczucia bezpieczeństwa młodzieży pochodzącej z małych środowisk. Jest ono ukazane w różnorodnych uwarunkowaniach środowiskowych i socjodemograficznych". Należy w tym miejscu dodać, że w książce ukazano problem poczucia bezpieczeństwa występujący w środowisku małego miasta oraz wsi. Całość posiada cel badawczy oraz praktyczny. Lektura książki dostarcza czytelnikowi wiele ciekawych propozycji, które na pewno okażą się przydatne w opracowywaniu lokalnych strategii rozwoju społecznego, programów aktywizacyjnych, edukacyjnych i profilaktycznych. Dlatego warto ją rekomendować chociażby władzom samorządowym oraz instytucjom dbającym o bezpieczeństwo w środowiskach lokalnych. "Warto ją także - co akcentuje Recenzent książki - wykorzystać w procesie kształcenia akademickiego na kierunkach studiów przygotowujących do podejmowania działań na rzecz aktywizowania społeczności lokalnych oraz zapewnienia szeroko pojętego bezpieczeństwa w środowisku lokalnym".
Praca zbiorowa "Nauki społeczne wobec kryzysu i nowych wyzwań. Teoria i praktyka" pod redakcją naukową Zdzisławy Dacko-Pikiewicz i Ingrid Emmerovej otwiera cykl książek, dla których przygotowania inspiracji dostarczyła XVI Międzynarodowa Konferencja Naukowa "Człowiek w obliczu wielkiej zmiany - wyzwania dla subdyscyplin współczesnej pedagogiki - SOCIALIA 2013", która po raz pierwszy odbyła się w Polsce, a jej głównym organizatorem była Wyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej. Rekomendowana tu publikacja - jak podkreślają to we "Wprowadzeniu" jej Redaktorki - "przedstawia szeroko zakrojony wachlarz obejmowanych problemów oraz próby ich przeanalizowania z różnych perspektyw teoretycznych, empirycznych i metod naukowych. To co łączy analizowane obszary, to globalne i lokalne oblicze współczesnych przemian z perspektywy, w jakiej znalazły się nauki społeczne. Publikacja zawiera nie tylko dogłębne analizy, ale również treści o charakterze refleksyjno-przeglądowym, które mają służyć rozwojowi teorii, przede wszystkim z zakresu pedagogiki społecznej". Książka składa się z dwóch obszernych części. W pierwszej, zatytułowanej "Współczesne dylematy edukacyjne w rozważaniach teoretycznych", dokonano m.in. analizy wymiaru społecznego, psychologicznego oraz pedagogicznego nauk społecznych. Przedstawione w niej teksty, autorstwa tak znanych wybitnych przedstawicieli nauk o edukacji jak: Andrzej Radziewicz-Winnicki, Jerzy Nikitorowicz, Erich Petlak, Zdzisław Wołk, dostarczają pogłębionej humanistycznie refleksji nad współczesnymi problemami edukacyjno-społecznymi. Część druga - "Diagnoza i praktyka edukacyjna z perspektywy pedagogiki społecznej" - przynosi analizę wybranych zagadnień praktyki edukacyjnej rozpatrywanej w szeroko pojętym procesie społeczno-kulturowym. Wartość poznawcza przeprowadzonych w tej części książki analiz jest tym większa, że autorzy poszczególnych opracowań na co dzień zajmują się nie tylko teorią społeczno-edukacyjno-aksjologiczną, ale i praktyką, co niewątpliwie pozwoliło wzbogacić ich warsztat naukowy i metodyczny.
"Praca socjalna - jej dyskursy, usytuowania i profile" to kolejna pozycja ukazująca się w serii "Problemy pracy socjalnej". Jej "charakter" najlepiej oddają przywołane poniżej fragmenty zaczerpnięte ze Wstępu oraz z recenzji wydawniczych. I tak we wstępie redaktorzy naukowi książki, prof. Anna Kotlarska-Michalska oraz prof. Krzysztof Piątek, piszą: "Artykuły zgromadzone w czterech, tematycznie wyodrębnionych częściach pokazują czynniki determinujące kondycję pracy socjalnej i różne jej oblicza jako dyscypliny naukowej i sfery działań praktycznych. Są dowodem na to, że dyskurs w pracy socjalnej o jej usytuowaniach, polach działania, profilach i dylematach jest ciągle aktualny, obecny i potrzebny. Wieloaspektowość i wielodyscyplinarność pracy socjalnej, jej zakotwiczenie w wielu dziedzinach wzbogacają wiedzę o uwarunkowaniach problemów jednostkowych i społecznych." Wspomniane cztery części noszą następujące tytuły: 1. Aspekty pracy socjalnej, 2. Kształcenie do pracy socjalnej, 3. Środowiska pracy socjalnej, 4. Problemy praktyki socjalnej. W recenzjach wydawniczych czytamy m.in.: "Zgodnie z zamierzeniem Redaktorów pracy książka ma ukazywać interdyscyplinarne związki między dyscyplinami, które stanowią odniesienia teoretyczne i metodologiczne dla podejmowanych badań i praktyki w polu pracy socjalnej. (.) Teksty zgromadzone w tej książce przedstawiają przede wszystkim perspektywę polityki społecznej, socjologii, nieznacznie pedagogiki społecznej, ale także filozofii i pedagogiki kultury" (prof. Ewa Marynowicz-Hetka, Uniwersytet Łódzki). "Trafiająca do czytelników zbiorowa monografia pt. "Praca socjalna - jej dyskursy, usytuowania i profile" wydaje się w dużym stopniu wypełniać istniejącą na polskim rynku lukę, ponieważ: 1) wypowiadają się tutaj specjaliści z wielu różnych dyscyplin naukowych, i praktycy, i decydenci (.); 2) jak rzadko w którym opracowaniu, poruszane problemy - zarówno w sensie teoretycznym, jak i empirycznym - odnoszą się do rzeczywistości polskiej, najczęściej tu i teraz, którą trzeba zmienić, udoskonalić czy zreformować; 3) tego typu zbiorowe opracowanie z powodzeniem może stanowić rodzaj podręcznika, tudzież - w najlepszym tego słowa znaczeniu - poradnika i dla studentów wszystkich specjalności pracy socjalnej (.) i dla pracowników socjalnych; i dla wszystkich wolontariuszy pomocy społecznej; i wreszcie po prostu dla tych wszystkich osób, którzy z tych czy innych powodów chcieliby poznać meandry zarówno problemów socjalnych, jak i elementarne metody ich rozwiązywania" (prof. Andrzej Olubiński, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie).
Refleksje Jana Gdowskiego „Istota definicji. Rozważania w dziedzinie polityki, gospodarki i obyczajów” dotyczą istotnych problemów, związanych z działalnością człowieka w życiu politycznym i społecznym. Autora szczególnie interesuje problem precyzyjnego, zgodnego ze stanem faktycznym opisywania otaczającej nas rzeczywistości, wypowiadania i porozumiewania się ludzi ze sobą. Uważa, że w procesie porozumiewania się bardzo istotne jest, aby wypowiadający się znał dobrze zagadnienie, o którym mówi i precyzyjnie go definiował, gdyż brak dokładnych definicji poszczególnych pojęć i zagadnień, nie odzwierciedla rzeczywistości, a w konsekwencji prowadzi do nieporozumień. Zdaniem autora chaos w pojęciach i brak precyzji sprzyja również manipulacji faktami.
Książka Śmieć w kulturze to interdyscyplinarna refleksja nad problemem „śmieci”. Pojęcie to autorzy tekstów wchodzących w skład tego tomu traktują zarówno wąsko, dosłownie, jak i szeroko, metaforycznie. W ujęciu wąskim interesuje ich analiza przedmiotów-śmieci. W ujęciu szerokim hasło „śmieć” rozumiane jest jako wszystko, co w kulturze zostaje zepchnięte na margines, ulega społecznemu wykluczeniu. „Śmieć” jako to, co „niepotrzebne”, wydaje się bardzo zręczną przenośnią. Jej użycie pozwala oświetlić różne fragmenty rzeczywistości społeczno-kulturowej, które z pozoru nie muszą mieć ze sobą wiele wspólnego. Zbędne, wadliwe, uszkodzone, niemodne, brzydkie, wykluczone, przestarzałe, nieaktualne, niepasujące, brudne, zniszczone, odrzucone, bezwartościowe, niewłaściwe – to wybrane określenia mogące definiować status tego, co staje się odpadem.
"Obszerny tom skrzy się pomysłowością, z jaką autorki i autorzy postanowili związać kategorię śmiecia, by umieścić ją w zaskakujących kontekstach i uwikłaniach – od food studies przez analizy lingwistyczno-etnologiczne po różne wymiary refleksji historycznej, socjologicznej, kulturoznawczej i filozofii odpadu. Książka powinna spotkać się ze sporym rezonansem jako udana próba zbudowania swoiście pomyślanego opisu gęstego, dla którego pretekstem jest wprawdzie „śmieć”, ale horyzontem ostatecznym – my wszyscy, zatopieni w takiej formie życia, której ów śmieć nie daje spokoju i domaga się ujawnienia w ramach śmieciologii teoretycznej i praktycznej" (prof. Wojciech Józef Burszta).
Publikacja dotyczy społecznego postrzegania aborcji w dyskursie publicznym i wpisuje się w krytyczną refleksję na ten temat. Autorka przedstawia różne krzyżujące się pola dyskursu publicznego, dotyczącego aborcji, w szczególności zaś pola dyskursu ideologicznego oraz dyskursu elit symbolicznych (kościelny, naukowy i nienaukowy, artystyczny). Publikacja pokazuje, że w polskim dyskursie o aborcji wciąż mamy do czynienia z fazą „rytualnego chaosu”, opisywaną przez socjologów dwie dekady temu. W książce wykazano, że najbardziej wszechstronna i bezstronna w kwestii aborcji okazuje się sztuka. Autorka analizując różnorodne dyskursy opisuje wiele strategii i reguł jakimi rządzi się publiczny dyskurs o aborcji. Ukazuje kwestie ukrywane, przemilczane, kwestie tabu. Wreszcie pokazuje jak bardzo oficjalny dyskurs o przerwaniu ciąży zdominowany jest przez „męski punkt widzenia”.
Część pierwsza książki ukazuje dyskurs religijny przez pryzmat jego historycznych początków, rozwoju i wpływu katolickiej doktryny małżeństwa na postrzeganie sfery cielesnej i seksualnej życia człowieka.
W części drugiej zaprezentowano dyskurs naukowy i nienaukowy poprzez ukazanie najważniejszych „głosów nauki” i „głosów naukowców”. Autorka odwołuje się do najistotniejszych aspektów i ustaleń naukowych (empirycznych i teoretycznych), dotyczących kwestii przerwań ciąży, a także opisuje różne mechanizmy i płaszczyzny przenikania się dyskursów (np. naukowy oraz ideologiczny).
Ostatnia część pracy dotyczy wybranego dyskursu elit symbolicznych, dyskursu artystycznego. Analizie poddano prace plastyczne meksykańskiej malarki Fridy Kahlo, a także dzieła literatury pięknej.
Opisywanie rodziny wydaje się nie mieć końca, dlatego że rodzina się zmienia pod wpływem warunków zewnętrznych i wewnętrznych. Próżno szukać praprzyczyny, ale warto zastanowić na przykład nad tym jak procesy indywidualizacji wpływają na rodzinę, jej strukturę, formę, realizację ról wewnątrzrodzinnych. Warto spróbować odpowiedzieć na pytania dlaczego dorosłe dzieci mieszkają z rodzicami albo co się dzieje gdy w domu pojawia się zmywarka? Po wejściu do UE istotne jest pytanie jakie konsekwencje mają zarobkowe migracje rodziców?
Bezdyskusyjny jest fakt, ze ważną rolę we współczesnym świecie odgrywają media, które biorą udział w konstruowaniu społecznego świata. W książce przedstawiamy wizerunki kobiet , mężczyzn i mężczyzn-ojców w mediach. Różnie zaprojektowane badania i analizy prowadzone na zupełnie innych materiałach dają zaskakująco podobne rezultaty.
Książka omawia najistotniejsze zagadnienia związane z procesem starzenia organizmu ludzkiego. Przedstawiony obraz ukazuje osobę w wieku podeszłym w różnorodnych kontekstach: społecznym, religijnym, fizjologicznym, a także wskazuje na możliwości pomocy osobom w wieku podeszłym wymagającym różnych form opieki długoterminowej. Ta przystępnie napisana książka będzie z pewnością ważną pozycją w bibliotece każdej osoby zajmującej się problematyką starzenia się. W szczególności korzyść z jej przeczytania odniosą osoby bez formalnego wykształcenia medycznego, zajmujące się na co dzień opieką nad seniorami.
Publikacja niniejsza jest poświęcona problematyce chuligaństwa stadionowego. Autor stara się w niej odpowiedzieć na podstawowe pytania dotyczące fenomenu przemocy związanej z meczami piłkarskimi. Praca została oparta o obszerne badania empiryczne, podczas których wykorzystano większość dostępnych metod i technik badawczych - badania aktowe, wywiady z funkcjonariuszami Policji, analizę dokumentów, elementy obserwacji uczestniczącej, literaturę przedmiotu.
Film i historia w doświadczeniach polskich historyków
Fotografie i filmy w archiwach
Metody analizy fotografii w świetle teorii Rolanda Barthes'a
Obraz Polaków w kinematografii Trzeciej Rzeszy na podstawie filmu HEIMKEHR
Muzeum multimedialne - nowe sposoby narracji o przeszłości
W książce znajdą Państwo czternaście tekstów poświęconych wpływowi społecznemu w relacjach romantycznych, pracy, sporcie i zeznaniach świadków.
Ta inspirująca lektura pozwala nie tylko przyjrzeć się relacjom międzyludzkim, lecz także skutecznie bronić się przed niechcianym wpływem.
Czy człowiek prehistoryczny mógł być dobrym chirurgiem?
Jak w starożytności traktowano chorych psychicznie?
Co rzeczywiście stało się z sercem Ryszarda Lwie Serce?
Philippe Charlier z pasją godną Indiany Jonesa tropi zagadki przeszłości, badając szczątki zmarłych – wielkich bohaterów i zwykłych ludzi. Wnioski, do których dochodzi, zaskakują, a często również szokują. Dzięki dociekliwości Charliera możemy poznać sekrety świętych, wielkich królów, ich życiowych towarzyszek czy ludzi, którzy powszechnie byli uznawani za zwyrodnialców. To pełna pasji i zaangażowania, rozbudzająca wyobraźnię, a czasami mrożąca krew żyłach opowieść, w której autor oddaje głos umarłym. Ta książka pokazuje historię od zupełnie innej strony, pozwalając jednocześnie dogłębnie poznać fascynujący warsztat jednego z najwybitniejszych współczesnych patologów.
Najsłynniejszy sądowy szpieg Francji! 'The New York Times'
Najlepszy detektyw wszechczasów! 'Die Zeit'
Spowiednik umarłych! 'Le Monde'
W swojej bestsellerowej książce z 2011 roku Guy Standing wprowadził do powszechnego obiegu pojęciu 'prekariatu' – nowej klasy społecznej, której życie odznacza się daleko posuniętą niepewnością. Prekariat to wszyscy ci, którzy pozbawieni są stabilności: pewnego zatrudnienia, ubezpieczeń społecznych, praw obywatelskich, w końcu gwarancji przeżycia. Przez ostatnie lata obserwowaliśmy liczne nowe ruchy społeczne, które za swój główny cel obrały walkę z niepewnością. Od ruchów Occupy po rozproszone grupy oburzonych, prekariusze wszystkich krajów rozpoczęli polityczną walkę o prawa, których im się odmawia. Także w Polsce
Karta prekariatu to kolejny głos Standinga w dyskusji o przyszłości naszych sprekaryzowanych czasów. Autor rozwija w książce wizję dobrego społeczeństwa, które zapewnia każdej jednostce minimum niezbędne do życia i rozwoju. Przygląda się zarówno tym mechanizmom, które pogarszają prawną i społeczną sytuację prekariuszy, jak i nowym, progresywnym rozwiązaniom, które starają się zaradzić pogłębiającej się prekaryzacji
Deepak Lal stawia tezę o redukcji masowego ubóstwa. Ubodzy na całym świecie szybko doganiają zamożnych pod względem zdrowia, wykształcenia i długości życia.
Na podstawie badań prowadzonych w wielu regionach świata Deepak Lal obala przekonania co do postępu gospodarczego. Autor odrzuca między innymi obliczenia Banku Światowego wyolbrzymiające skalę ubóstwa i opisuje rzeczywistość państw rozwijających się. Przestrzega przed wskrzeszaniem zdyskredytowanych teorii, np. koncepcji błędnego koła ubóstwa, a także przeciwstawia się przekonaniu o konieczności ogromnej pomocy dla ocalenia Afryki. Ekspansja państwa socjalnego w biedniejszych krajach, wypierająca mechanizmy prywatnej pomocy i samopomocy, przyczynia się – w jego przekonaniu – do stworzenia antyrozwojowej pułapki. Lal omawia ponadto zachodnie inicjatywy przeciwdziałania zmianom klimatu, konkludując, że mogą stworzyć ogromne zagrożenie dla ubogich świata. Jego zdaniem tylko klasyczna liberalna polityka gospodarcza może stać się motorem postępu w krajach rozwijającym się.
'Gorąco polecam książkę Deepaka Lala wszystkim, którzy chcą się więcej dowiedzieć o ważnych problemach współczesnego świata i zarazem uodpornić na rozmaite populistyczne przekazy'.
z wprowadzenia Leszka Balcerowicza
Publikacja skierowana jest do studentów pedagogiki, socjologii, nauczycieli-praktyków oraz decydentów oświatowych, by mogli postrzegać oświatę nie tylko w wymiarze instytucjonalnym, ale także w kontekście uwarunkowań społecznych, kulturowych i etnicznych w zmieniającym się świecie. W książce zawarte są treści mające na celu ukazanie tego, co jest wymagane od szkoły w dobie globalizacji. Jakie zmiany tożsamości przechodzi młody człowiek, aby przystosować się do zmieniających warunków życia w otaczającym go społeczeństwie. Dowiadujemy się, jak wygląda kształtowanie zarówno otwartych, jak i krytycznych postaw społecznych wobec dokonujących się przemian.
„Recenzowana praca doktorska podejmuje problematykę, która nie doczekała się jak dotąd tak dogłębnej analizy w polskiej literaturze przedmiotu, zarówno o charakterze teoretycznym jak i empirycznym. Z pełnym przekonaniem można powiedzieć, że ta rozprawa ma charakter pionierski (…). Widoczna jest wyraźnie duża cierpliwość doktorantki w zakresie uporządkowania i usystematyzowania interdyscyplinarnych, różnorodnych metodologicznie materiałów i badań z zakresu wiedzy o sztuce kształtowania wizerunku instytucji społecznych, przeglądu teorii społecznego i kulturowego oddziaływania mediów oraz uwarunkowań rozwoju szkolnictwa wyższego w Polsce po transformacji (…). Należy bardzo wysoko ocenić wkład autorki w zgromadzenie i opracowanie materiału analitycznego – jakościowego i empirycznego, umożliwiającego jej weryfi kację postawionych hipotez badawczych. Walorami rozprawy jest jej wielopłaszczyznowość i relatywna dogłębność analiz.”
prof. dr hab. Jerzy Olędzki
„Rozprawa podejmuje temat ważny dla funkcjonowania uczelni, a przecież słabo dostrzegany. Staje się on tym ważniejszy, że współczesne szkoły wyższe podległy istotnej transformacji od czasów swej klasycznej – wczesnodwudzistowiecznej – formy, a stoją w obliczu większych niż dzisiejsze wyzwań związanych gruntowną transformacją edukacji na wszystkich poziomach, po części związanych z wpływem technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz tzw. mediów (…). Badania empiryczne uważam za najważniejszą część rozprawy (…), ukazują przekonywująco jak ograniczony i niedoskonały, a w istocie tradycyjny jest system komunikowania polskich uczelni (…). Wysoko oceniam zakończenie pracy – odniesienie się w nim do postawionego problemu, pytań badawczych i hipotez oraz sformułowanie wniosków i uogólnień.”
prof. zw. dr hab. Tomasz Goban-Klas
Książka jest próbą diagnozy prognostycznych kryteriów integracyjnego kształcenia dla społecznej integracji dorosłych osób niedosłyszących. Wpisuje się w trwający od lat 70. XX wieku dyskurs o normalizacyjnych efektach tej formy edukacji i weryfikację słuszności teoretycznych przesłanek leżących u podstaw kształcenia integracyjnego. Badania zaprezentowane w monografii mogą wzbudzić zainteresowanie wszystkich, którym efekty rozwoju i edukacji tej grupy osób niepełnosprawnych nie są obojętne: rodziców, nauczycieli, studentów, a także specjalistów - pedagogów, psychologów, logopedów, lekarzy, protetyków - uczestniczących w procesie rehabilitacji osób z uszkodzonym słuchem. Mogą być również impulsem do dalszych badań w różnych grupach osób z niepełnosprawnością.
Zapewnienie bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego (wojny, konflikty przygraniczne, terroryzm), walka z żywiołami i kataklizmami, a także niwelowanie ich negatywnych skutków wymogły podjęcie określonych rozwiązań. Konsekwencją ich wprowadzenia było wyodrębnienie w społeczeństwie wyspecjalizowanych, dyspozycyjnych grup społecznych, takich jak: wojsko, policja oraz różnego typu straże i służby. Specyfika zawodowa tych grup sprawia, iż szczególnie cenne wydają się socjologiczne badanie empiryczne z udziałem uczestników grup dyspozycyjnych, które swoją przyszłość zawodową związały z realizacją tej swoistej misji społecznej. Tematyka owych grup, ich funkcjonowanie w społeczeństwie oraz niewątpliwy wpływ na otoczenie wiążą się z problemami badawczymi i stanowią wyzwanie, z którym zapewne zmierzy się socjologia polska. Wiele z tych kwestii podnieśli autorzy artykułów zebranych w niniejszym tomie.
Autorzy 17 opracowań znajdujących się w tej pozycji starają się przybliżyć różne zagadnienia związane ze współczesnymi dylematami przedsiębiorcy, dylematami na rynku pracy, czy poszukiwaniami osób angażujących się w życie społeczne i polityczne, uwzględniając w tej analizie perspektywę nauczania społecznego Kościoła. Lektura tych opracowań, specjalistów z różnych dziedzin, przynosi wiele inspirujących myśli, które mogą posłużyć w pracy naukowej, ale również w odpowiedzi na konkretne pytania człowieka zaangażowanego w omawianą rzeczywistość.
Przeczytanie tej książki zakończone pisemnym i ustnym egzaminem z jej treści powinno być ustawowym obowiązkiem każdego polskiego urzędnika mającego jakikolwiek wpływ na kształt miasta – napisał Filip Springer we wstępie do książki „Miasto Szczęśliwe”. Miasta są przyszłością ludzkości, to w nich już dziś mieszka większość ludności świata. Wedle szacunkowych danych WHO w 2050 r. będzie je zamieszkiwało około 66% globalnej populacji. Paradoksalnie jednak w krajach najbardziej rozwiniętych obserwujemy postępującą ucieczkę z miast, bowiem miasta jakie znamy są obarczone licznymi wadami. Autor mierzy się z pytaniem o przyszłość miast, podchodząc do zagadnienia z perspektywy ludzkiego szczęścia. Zdaniem autora miasto może i powinno być miejscem, w którym mieszkańcy prowadzą szczęśliwe życie, a osiągnąć to można przez właściwe rozwiązania urbanistyczne i projektowanie miast. „Miast szczęśliwe” łączy po mistrzowsku stronę faktograficzną ze sferą osobistych obserwacji i odczuć autora.
Autor, Charles Montgomery (ur. 1968 w Vancouver) to wielokrotnie nagradzany kanadyjski pisarz, dziennikarz i aktywista miejski, a zarazem jednym z najbardziej cenionych specjalistów w dziedzinie współczesnej urbanistyki, historii i rozwoju miast. Jest również liderem interdyscyplinarnego zespołu zajmującego się badaniem czynników, które wywierają wpływ na samopoczucie ich mieszkańców.
Książka wydana przy wsparciu Canada Council for the Arts
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
