Umberto Eco was an international cultural superstar. A celebrated essayist as well as novelist, in this, his last collection, he explores many aspects of the modern world with irrepressible curiosity and wisdom written in his uniquely ironic voice.
Written by Eco as articles for his regular column in l’Espresso magazine, he brings his dazzling erudition, incisiveness and keen sense of the everyday to bear on topics such as popular culture and politics, unbridled individualism, conspiracies, the old and the young, mobile phones, mass media, racism, good manners and the crisis in ideological values. It is a final gift to his readers – astute, witty and illuminating.
Celem Autora jest przede wszystkim pokazanie, w jaki sposób Kościół we Francji próbował zmierzyć się z wyzwaniami, jakie niosły ze sobą zmiany społeczno-kulturowe zachodzące w społeczeństwie francuskim, które odcisnęły swoje piętno również na Kościele, i na te wyzwania odpowiedzieć. Chodzi także o pokazanie recepcji nauczania Soboru Watykańskiego II w Kościele francuskim. (…)
Autor przysłużył się teologii w Polsce, rzucając nowe światło na ocenę sytuacji Kościoła we Francji, nierzadko negatywną, wynikającą z nieznajomości podejmowanych przez Episkopat Francji odważnych prób przezwyciężenia kryzysu i wprowadzania w życie postanowień Soboru Watykańskiego II, w tym także troski o odnowioną wizję Kościoła.
Fragment recenzji dr. hab. Dariusza Gardockiego SJ, prof. Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie
Ks. Artur Antoni Kasprzak (ur. 1975) – doktor teologii Instytutu Katolickiego w Paryżu oraz Katolickiego Uniwersytetu w Leuven. W pracy doktorskiej, opublikowanej w języku francuskim, zajmował się analizą kolegialności episkopalnej w myśli i działaniu kardynała Léo-Josepha Suenensa, byłego prymasa Belgii. Po powrocie do kraju sprawował funkcję m.in. prefekta ds. studiów w Wyższym Seminarium Duchownym w Kaliszu oraz diecezjalnego referenta ds. misji. Jest wykładowcą teologii dogmatycznej na Wydziale Teologicznym UKSW w Warszawie i członkiem Krajowej Komisji Teologicznej Odnowy w Duchu Świętym. Obecnie jest rezydentem w parafii Opatrzności Bożej w Warszawie-Wesołej.
W roku 1926 najpopularniejszy polskojęzyczny dziennik żydowski, warszawski „Nasz Przegląd”, zaprosił do współpracy Janusza Korczaka. Tak powstał „Mały Przegląd” — jedyne pismo, w którym autorami i redaktorami byli przede wszystkim ludzie bardzo młodzi — dzieci i nastolatki. Nie istnieje żaden równie duży zbiór różnorodnych relacji dotyczących wszystkich dziedzin życia, a spisanych przez najmłodszych obywateli. Wizja świata czy wydarzenia relacjonowane przez dzieci i młodzież różnią się często od tego, co można znaleźć w zapiskach ludzi dojrzałych. Nie tylko dlatego, że świat przedstawia się dzieciom inaczej niż dorosłym. „Mały Przegląd” miał pokazywać prawdziwą codzienność młodzieży (żydowskiej przede wszystkim, ale nie wyłącznie), a nie świat tworzony na potrzeby pamiętników, ukazywany przez czasopisma trzymające się konkretnej linii politycznej, postulowany w programach partyjnych czy w wychowawczych książeczkach dla najmłodszych.
Doniesienia prasy zagranicznej o powstającej w 1918–1919 r. Polsce to marne źródła do badania dziejów niepodległości. Wiadomości ukazywały się w dziennikach od Atlantyku po Omsk spóźnione o dni, tygodnie lub nawet miesiące. Autorzy rzadko byli obiektywni. Treść bywała przepisywana z wiadomości agencyjnych lub – jawnie stronniczych – innych gazet. Komentarz mieszał się z opisem (często rzekomych) faktów, zależał od poglądów właściciela tytułu, jego stosunku do polityki rządu własnego kraju, sympatii ideologicznych, oceny zdolności do (prze)życia państw narodowych powstających na ruinach cesarskich imperiów.
Wartość niniejszego wyboru polega nie na odtwarzaniu faktów, ale na ich interpretacji. Dokumentuje zagraniczne poglądy o powstającej II Rzeczypospolitej, pokazuje potęgę i trwałość stereotypów, nadzieje i obawy związane z powstającą nową mapą Europy Środkowo-Wschodniej. Polska odgrywała na niej rolę kluczową. Do wyobrażeń o świecie idealnym pasowała rzadko. Jak wszystko inne, co powstawało na przełomie 1918 i 1919 r.
Jak architektura i urbanistyka pomagały w realizacji dążeń społeczno-politycznych w nowo powstałych państwach w Europie Środkowej po I wojnie światowej? Gdzie burzono stare, a gdzie wznoszono nowe pomniki i mauzolea, by umocnić młode narodowe tożsamości? Czy międzywojenny modernizm w architekturze to wyłącznie specyfika dużych ośrodków miejskich? Jakie dążenia podejmowały w tym czasie niepodległa Polska, Czechosłowacja, Jugosławia czy kraje bałtyckie, by stworzyć nowemu obywatelowi godne warunki życia?
Publikacja wielowymiarowo prezentuje relacje architektury i polityki po I wojnie światowej. Znalazły się w niej obszerne eseje poświęcone nowej geografii politycznej w Europie Środkowo-Wschodniej po konferencji pokojowej w Paryżu (1919-1920), środkowoeuropejskiej architekturze modernistycznej czy nowej polityce mieszkaniowej w regionie. Szczegółowe szkice poświęcono m.in. modernistycznej wsi Lisków w Wielkopolsce, międzywojennej architekturze Czechosłowacji, Jugosławii i krajów bałtyckich, a także transformacji i modernizacji Kowna – tymczasowej stolicy Litwy w latach 1919-1939.
Polskie Mistrzynie
Sto lat temu, a dokładnie 28 listopada 1918 r., kilkanaście dni po odzyskaniu niepodległości, na mocy dekretu Józefa Piłsudskiego o ordynacji wyborczej do Sejmu Ustawodawczego Polki otrzymały prawa wyborcze. Niewiele wcześniej, bo w 1894 r. pierwsze studentki pojawiły się na Uniwersytecie Jagiellońskim. Długi proces emancypacji doprowadził do tego, że kobiety mogły stać się wreszcie równoprawnymi uczestniczkami sfery publicznej. Z okazji tej rocznicy przedstawiamy trzy portrety wybitnych Polek: Marii Janion, Barbary Skargi i Teresy Torańskiej – mistrzyń kolejnych pokoleń humanistek i humanistów.
Czego nas nauczyły o polskiej historii i kulturze, obowiązkach obywatelskich i dialogu w życiu publicznym?
W Temacie Miesiąca:
Szkoła odwagi
Izabela Morska w rozmowie z Iwoną Boruszkowską
Publiczna, lecz osobna
Małgorzata Kowalska
Taka
Magdalena Kicińska
Ponadto w numerze:
Jak zdobywano polskie wyspy. Osadnicy, szaber i przemoc w relacjach o powojennym Wolinie Piotr Oleksy
Mojżesz jako rewolucjonista. Esej o egipskich korzeniach polityki i teologii Jan Assmann
Polska szkoła plakatu. Kto ją tworzył? Czym się charakteryzowała? Dlaczego odniosła sukces? Zdzisław Schubert w rozmowie z Urszulą Pieczek
Stacja: Literatura – Opowiadanie Andrzeja Muszyńskiego „Wracając”
Pokolenie Z to młode osoby, w 2018 r. w wieku 6–23 lat, dla których podłączenie do internetu stanowi nieodłączny element codzienności. Celem publikacji jest charakterystyka wykorzystania technologii mobilnych przez reprezentantów tego pokolenia w procesie podejmowania decyzji zakupowych oraz znalezienie odpowiedzi na pytanie, czy i jak działania marketingowe przedsiębiorstw w środowisku technologii mobilnych wpływają na przebieg tego procesu wśród młodych konsumentów.
W książce przedstawiono odpowiedzi na następujące pytania:
– Czy pokolenie Z jest jednorodne? Czy w ramach pokolenia Z można wyróżnić segmenty konsumentów ze względu na wiek, określone wzorce zachowań, kryteria psycho- i socjograficzne?
– W jaki sposób pokolenie Z korzysta z technologii mobilnych?
– Jak przebiegają poszczególne etapy procesu podejmowania decyzji zakupowych z wykorzystaniem technologii mobilnych?
– Jakie preferencje w procesie podejmowania decyzji zakupowych wykazują przedstawiciele pokolenia Z w związku z używaniem technologii sieciowych i mobilnych?
– Czy i w jaki sposób komunikaty marketingowe wysyłane przez firmy na urządzenia mobilne wpływają na zachowania konsumenckie reprezentantów pokolenia Z?
– Jak i w jakim celu przedstawiciele pokolenia Z komunikują się z markami?
– Czy i w jaki sposób reprezentanci pokolenia Z reagują na komunikaty marketingowe na urządzeniach mobilnych?
– W jaki sposób firmy mogą wykorzystać technologie mobilne do komunikacji z konsumentami pokolenia Z?
Raport z projektu badawczego Instytutu Europejskiej Sieci Pamięć i Solidarność przeprowadzonego w siedmiu państwach Europy Środkowej: Polsce, Czechach, Rumunii, Niemczech, Austrii oraz na Słowacji i na Węgrzech.
Prezentowana monografia Relacje. Media. Konteksty. Praktyka komunikowania się jest zbiorem jedenastu rozdziałów naukowców i praktyków reprezentujących zarówno jednostki naukowe, jak i instytucje różnego typu. Spektrum tematów podjętych przez Autorów pokazuje z jednej strony, jak szerokim polem działań zajmują się specjaliści ds. komunikowania się, z drugiej zaś – jakie wyzwania stawiane są przed badaczami i praktykami profesji. Warto zwrócić uwagę, że grono Autorów stanowią specjaliści najwyższej klasy, wieloletni praktycy i profesorowie uczelni, jak również osoby dopiero rozpoczynające swą pracę naukową i zawodową.
Dziękuję Autorom poszczególnych rozdziałów monografii za chęć podzielenia się refleksjami, obserwacjami i wynikami prowadzonych badań. Wierzę, że monografia będzie kolejną cegłą w murze polskich doświadczeń na polu komunikowania się, a uwagi zawarte w rozdziałach staną się przyczynkiem do dyskusji, sporów, tworzenia i weryfikacji modeli usprawniających działania osób i organizacji. Mam nadzieję, że lektura niniejszego tomu będzie inspiracją dla Czytelników w ich pracy zawodowej oraz planowanych badaniach naukowych.
Od Autorki
Niniejsza publikacja jest próbą zachowania w pamięci działalności i twórczości Profesora Kazimierza Doktóra przez część środowiska socjologów i specjalistów zarządzania, w szczególności Jego kolegów, przyjaciół i współpracowników. Przesłanie to określiło charakter książki, wyrażony w jej tytule: Profesor Kazimierz Doktór. Życie i działalność (1935–2016). Publikacja zawiera biograficzne i naukowe aspekty życia i działalności Profesora.
W początkowej części pracy zamieszczony został autoportret Uczonego. Obok niego umieszczony został zarys życiorysu zawodowego Profesora, opracowany na podstawie dotychczasowych źródeł pisanych oraz przekazów ustnych, w tym przekazanych przez Rodzinę i najbliższych współpracowników.
Dalej zamieszczono migawki z życia Profesora. Są to przede wszystkim zdjęcia i dokumenty ze zbiorów rodzinnych Państwa Doktór. Część biograficzną uzupełniają wspomnienia współpracowników i kolegów, szerzej pokazujące Czytelnikom sylwetkę Uczonego, wiele faktów z Jego życia zawodowego i osobistego.
W części naukowej zostały zamieszczone artykuły o różnym charakterze, aczkolwiek odnoszące się do działalności naukowej Profesora, a także podejmujące próbę oceny Jego dorobku. Wyrazić należy przy tym nadzieję, iż w przyszłości, podjęta zostanie bardziej głęboka analiza dorobku naukowego Profesora Kazimierza Doktóra.
Po dyskusji, redaktorzy zamieszczają także dwa artykuły Profesora poświęcone przemianom społeczno-ekonomicznym, jakie zachodziły w pierwszych latach transformacji systemowej w Polsce. Chodzi o pokazanie, szczególnie tym Czytelnikom, którzy z Jego pracami nie mieli bliższego kontaktu, zdolności obserwacyjnych Profesora i zaangażowania w zachodzące w kraju przemiany początku lat 90.
Część naukową kończy rozdział poświęcony dorobkowi naukowemu Uczonego.
Książka prezentuje pionierską, oryginalną rekonstrukcję doktryny politycznej zbiorowego podmiotu, jakim jest społeczeństwo polskie. Stanowi ona rezultat połączenia warsztatów naukowych klasycznej filozofii politycznej i współczesnej empirycznej socjologii. Oddaje poglądy i refleksje dotyczące człowieka, społeczeństwa, własności, władzy i państwa, jakie Polacy ujawniają w szeroko zakrojonych fokusowych badaniach jakościowych i w ankietowych badaniach ilościowych. Obraz przekonań, jaki się z nich wyłania, ma charakter pluralistyczny, a jednocześnie odzwierciedla silne dążenie do harmonii w postrzeganiu, porządkowaniu i przeżywaniu świata zjawisk społecznych i politycznych. Łączy w sobie głęboko zakorzenione przesłanki konserwatywne, republikańskie, właściwe katolickiej nauce społecznej, z rozwiązaniami typowymi dla klasycznego liberalizmu i demokratycznego socjalizmu.
Lata 1990–2015 były okresem szczególnym, czasem budowania, a nie walki. Tworzenie rynkowego systemu gospodarczego i demokracji liberalnej, mimo ekonomicznego sukcesu i społecznego poparcia, generowało koszty. Syntetycznym ich wyrazem było ubóstwo i wykluczenie części społeczeństwa z uzyskiwania korzyści z budowy nowych warunków życia. Stanisława Golinowska, od lat kierująca projektami badań na temat polskiej biedy, opisuje i wyjaśnia w książce ten proces. Prezentuje dane, metody badawcze oraz informacje o literaturze przedmiotu.
Książka Stanisławy Golinowskiej, napisana zrozumiałym i komunikatywnym językiem, stanowi bardzo dobry przegląd kategorii analitycznych i metod badania problematyki ubóstwa w Polsce i w innych krajach. Praca ta wykorzystuje bogatą bazę empiryczną, (…) jest ważnym wkładem w analizę procesów społeczno-ekonomicznych dokonujących się w okresie tzw. transformacji postsocjalistycznej. Czytałem ją z wielkim zainteresowaniem i zarazem uznaniem.
Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Jerzego Wilkina
Na uznanie zasługuje także wykraczające poza zdefiniowane w tytule ramy czasowe omówienie problematyki najhojniejszego świadczenia pieniężnego wprowadzonego już po 2015 roku, czyli 500+, i rozważania na temat jego potencjalnych konsekwencji.
Z recenzji wydawniczej dr. Wojciecha Woźniaka
Książka jest zbiorem artykułów poświęconych polskim debatom przedwyborczym. Powstała z okazji dwudziestej rocznicy pierwszej telewizyjnej debaty przedwyborczej między Lechem Wałęsą a Aleksandrem Kwaśniewskim (1995) i jest wspólną inicjatywą badaczy z kilku ośrodków naukowych w Polsce. Przedsięwzięcie ma charakter interdyscyplinarny, a wśród autorów są badacze retoryki i komunikacji, medioznawcy, językoznawcy, politolodzy i socjolodzy.
Inspiracją do dyskusji nad polskimi debatami przedwyborczymi były pytania: Ile debaty jest w telewizyjnej debacie przedwyborczej?; Czy debata przekonuje, informuje, dostarcza rozrywki?; Jaka jest przyszłość debat w dobie ekspansji internetu?; Czy można mówić o tradycji polskich debat przedwyborczych?; Czy organizacja debat powinna być w gestii instytucji pozarządowej?
Duża liczba dzieci wychowywanych poza rodziną stanowi aktualne wyzwanie dla polityki państwa w kierunku stałej i konstruktywnej troski o dobrą organizację systemu opieki zastępczej. Analiza dyskursu retoryki politycznej umożliwiła autorce rekonstrukcję społecznej wiedzy dotyczącej koncepcji pomocniczości państwa wobec rodziny i dziecka.
I. TOWARZYSTWO GIMNASTYCZNE „SOKÓŁ” NA ZIEMIACH POLSKICH PRZED I WOJNĄ ŚWIATOWĄ, W CZASIE JEJ TRWANIA I W POLSCE W PIERWSZYCH LATACH PO JEJ WYZWOLENIU (1918–1921)
1.1. Powstanie i rozwój ruchu sokolego na ziemiach polskich w latach 1867-1914
1.2. „Sokół” w czasie I wojny światowej
1.3. Udział sokolstwa w głównych wydarzeniach okresu kształtowania się polskich granic
II. POWSTANIE I ROZWÓJ ZWIĄZKU TOWARZYSTW GIMNASTYCZNYCH „SOKÓŁ” W POLSCE (ZTG„S”) W LATACH 1920–1939
2.1. Proces zjednoczenia sokolstwa polskiego, utworzenie ZTG„S”, jego program i naczelne władze
2.2. Nowy podział terytorialny i rozwój organizacyjny ZTG„S”
2.3. Baza lokalowa i infrastruktura sportowo-rekreacyjna
III. SPOŁECZNO-POLITYCZNE ASPEKTY FUNKCJONOWANIA RUCHU SOKOLEGO W II RZECZYPOSPOLITEJ
3.1. Struktura społeczna członków towarzystwa
3.2. Związki „Sokoła” z Kościołem katolickim
3.3. Kontakty stowarzyszeń sokolich z organizacjami społecznymi, społecznościami lokalnymi i mniejszościami narodowymi
3.4. Oblicze polityczne sokolstwa i relacje na linii Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”– państwo
IV. DZIAŁALNOŚĆ SPORTOWA I REKREACYJNA
4.1. Sport sokoli i lustracje techniczne
4.2. Zloty sokole
4.3. Sport kwalifikowany, udział w Mistrzostwach Polski oraz zawodach organizowanych przez związki sportowe i inne kluby
4.4. Sokolstwo na międzynarodowej arenie sportowej
4.5. Wycieczki turystyczne i obozownictwo
4.6. Kształcenie kadr instruktorskich i kursy organizowane w „Sokole”
V. PRACA NA NIWIE KULTURALNO-OŚWIATOWEJ I PATRIOTYCZNEJ
5.1. Działalność kulturalna, edukacyjno-wychowawcza i patriotyczna
5.2. Sokole przysposobienie wojskowe
VI. POZOSTAŁE DZIEDZINY DZIAŁALNOŚCI CZŁONKÓW STOWARZYSZEŃ SOKOLICH
6.1. Działania na niwie gospodarczo-finansowej
6.2. Aktywność wydawnicza sokolstwa II Rzeczypospolitej
6.3. Akcje społeczno-humanitarne
6.4. Kontakty z polonijnym środowiskiem sokolim, Związkiem Sokolstwa Słowiańskiego (ZSS) i Międzynarodową Federacją Gimnastyczną (FIG)
Drugie wydanie „Świata w sieci...” zostało uaktualnione oraz wzbogacone o nowy podrozdział dotyczący analizy sieci społecznych – narzędzia, który pozwala lepiej zrozumieć funkcjonowanie świata sieciowego. Także i w tym przypadku autor, pozostając w ramach nauk o bezpieczeństwie, korzystał z osiągnięć innych dziedzin wiedzy, m.in.: z matematyki, a przede wszystkim teorii grafów.
Twoje wnioski i obserwacje są jak najbardziej celne, opis sytuacji kompletny, a przewidywania na przyszłość jak najbardziej prawdopodobne i pokrywające się z moimi przewidywaniami. Bardzo płynnie to wszystko przedstawione, bez przesadnego nadęcia […]. Widać, że spędziłaś nad tym sporo czasu i temat masz przerobiony na wszystkie możliwe strony. Naprawdę czytanie tego to była duża przyjemność. (R8)
Jestem pod wrażeniem wnikliwości charakterystyki ruchu społecznego osób nieheteronormatywnych,oceny sytuacji tego ruchu, zarówno w perspektywie historycznej, jak i pod kątem możliwości działania w przyszłości. (R1)
Bardzo ciekawy materiał. […] To ważna praca na rzecz większej ciągłości naszej (LGBTQ) historii! (D7)
Jestem pod wrażeniem. Niesamowicie do dla mnie interesujące […]. Z wieloma wnioskami się zgadzam. […] Naprawdę wspaniała lektura ;) (R3)
Wszystko to bardzo ciekawe! Fajnie zbierające wiele rzeczy – to ważny kawałek „dziejącej się” historii. (R5)
Fragmenty komentarzy osób badanych do treści książki
A timely and powerful must-read on how the big tech companies are damaging our culture – and what we can do to fight their influence
Four titanic corporations are now the most powerful gatekeepers the world has ever known.
We shop with Amazon, socialise on Facebook, turn to Apple for entertainment, and rely on Google for information. They have conquered our culture and set us on a path to a world without private contemplation or autonomous thought: a world without mind.
In this book, Franklin Foer makes a passionate, deeply informed case for the need to restore our inner lives and reclaim our intellectual culture before it is too late. At stake is nothing less than who we are, and what we will become. It is a message that could not be more timely.
Virtual Reality has long been one of the dominant clichés of science fiction. Now Virtual Reality is a reality: those big headsets that make people look ridiculous, even while radiating startled delight; the place where war veterans overcome PTSD, surgeries are trialled, aircraft and cities are designed. But VR is far more interesting than any single technology, however spectacular. It is, in fact, the most effective device ever invented for researching what a human being actually is – and how we think and feel.
More than thirty years ago, legendary computer scientist, visionary and artist Jaron Lanier pioneered its invention. Here, in what is likely to be one of the most unusual books you ever read, he blends scientific investigation, philosophical thought experiment and his memoir of a life lived at the centre of digital innovation to explain what VR really is: the science of comprehensive illusion; the extension of the intimate magic of earliest childhood into adulthood; a hint of what life would be like without any limits.
As Lanier shows, we are standing on the threshold of an entirely new realm of human creativity, expression, communication and experience. While we can use VR to test our relationship with reality, it will test us in return, for how we choose to use it will reveal who we truly are.
Welcome to a mind-expanding, life-enhancing, world-changing adventure.
Tematyka książki skupia się na zjawiskach migracyjnych w Baskijskiej Wspólnocie Autonomicznej. Szczególny nacisk położono na kwestie związane z tożsamością (tak imigrantów, jak i miejscowych) oraz z językiem baskijskim (barierą dla obcych, ale i narzędziem integracji).
Baskijska Wspólnota Autonomiczna jest miejscem szczególnie interesującym w odniesieniu do badań migracyjnych, ponieważ dwujęzyczność i złożona sytuacja polityczna stanowią wyzwanie dla imigrantów, a ich pojawienie się może być postrzegane jako zagrażające mniejszościowej kulturze.
W książce została przedstawiona zarówno perspektywa społeczeństwa miejscowego („obcy" i „swoi" w oczach Basków), jak i imigrantów (aspekty tożsamości, stosunek do miejscowych języków, motywacje). Autorka zastanawia się nad wpływem, jaki na przyszłość języka baskijskiego - euskary - może wywrzeć obecność imigrantów w regionie, a także nad tym, jakie jest współczesne baskijskie społeczeństwo i kim dzisiaj są Baskowie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
