Socjologia religii jest książką na dzień dzisiejszy wieńczącą rozmaite nurty zainteresowań Grace Davie. Stanowi swoistą sumę jej refleksji nad teoretycznymi, empirycznymi i porównawczymi aspektami obecności religii jako zjawiska społecznego we współczesnym świecie i jednocześnie ? jako przedmiotu refleksji socjologicznej.

Praca ta jest w dobrym sensie wielowątkowa, autorki starają się dotrzeć do licznych składników i cech złożonej społecznej rzeczywistości [?]. Jednocześnie umiejętnie precyzują i wyodrębniają szczególny przedmiot i aspekt swej analizy, dotyczący właściwości religijnych oraz dążenia do indywidualnej i zbiorowej pomyślności w warunkach względnie silnego (biorąc pod uwagę warunki ogólnopolskie) zróżnicowania etniczno-wyznaniowego [?]. Religia, dobrostan (będący pokłosiem tej konceptualnej podstawy, jaką jest teoria i praktyka welfare), wreszcie struktura i dynamika etniczno-wyznaniowa w warunkach miejskich stanowią skorelowane ze sobą punkty skupienia, określające podstawową poznawczą funkcję tego studium i zarazem swoisty peryskop, dzięki któremu dowiadujemy się o szerszym toku społecznych zjawisk oraz ich cech. Z recenzji prof. dra hab. Krzysztofa Frysztackiego

Społeczeństwo nie sprowadza się do praw swojego funkcjonowania, a tym bardziej nie jest kierowane przez idee, czyli przez znaczenie nadane z zewnątrz praktyki społecznej, a dotyczące prawa boskiego lub sensu Historii. Ono ustanawia się samo. To, co społeczne jest wyjaśniane tylko przez to, co społeczne ? to znaczy przez własne zasoby społeczeństwa i jego samoświadomość oddziaływania na siebie fragment książki

W życiu wielu małych grup regularnie zdarzają się okazje, podczas których gromadzą się wszyscy ich członkowie ? i nikt poza nimi ? i wspólnie podtrzymują system usytuowanych czynności czy też spotkanie: odbywają zebranie, grają w grę, dyskutują nad filmem lub idą razem na papierosa. Nazywanie tych zgromadzeń ?spotkaniami grupy? może łatwo wpędzić nas w pułapkę myślenia, że badamy bezpośrednio samą grupę. Tymczasem w rzeczywistości są to zgromadzenia osób, które są członkami tej grupy, i nawet jeśli zebranie zostało zwołane z uwagi na problemy stojące przed grupą jako taką, to wyjściowe dane dotyczą uczestników zgromadzenia, a nie członków grupy. fragment książki

Płeć, władza a przyszłość świata Autorka ujawnia kulisy światowej wojny o prawa reprodukcyjne kobiet (m.in. prawo do legalnej i bezpiecznej aborcji, prawo do opieki medycznej podczas ciąży i porodu, prawo do edukacji seksualnej i antykoncepcji). Wskazuje na zagrożenia, jakie niesie ze sobą przegrana kobiet. Kobiece ciało jest polem bitwy fundamentalistów religijnych, polityków i feministek, stawką w tej walce jest bezpieczeństwo konkretnych jednostek, i całego świata. Książka jest zapisem podróży po czterech kontynentach, jak się okazuje kobiety wszędzie są dyskryminowaną większością, na szczęście skutki (ekonomiczne i demograficzne) tej opresji zaczynają odczuwać również mężczyźni, na szczęście, bo cierpienie kobiet i ich dzieci dotąd możnym tego świata było obojętne. Goldberg demaskuje ostatnie 50 lat działań amerykańskich przywódców, wskazując jaką rolę w budowaniu potęgi Stanów Zjednoczonych odegrała kontrola płodności. Ale książka to też piękna historia kobiecej solidarności i siostrzaństwa w walce o wolność i lepsze życie. Michelle Goldberg - dziennikarka, badaczka, autorka bestsellera "Kingdom is Coming. The Rise of Christian Nationalism". Książka Wojny reprodukcyjne w 2008 roku zdobyła nagrodę J. Anthony Lukas Work-in-Progress Award. dr Jean-Michel Cohen

Dlaczego chodzi nam akurat o ?kult wyobraźni?? Czyżby dlatego, że ?rozum śpi?? Otóż niezupełnie. Ten ostatni na pewno - na swój sposób - czuwa nieustannie nawet gdy o tym nie wiemy. To wyobraźnia działa jak życie poety: poetą się nie jest - nim się BYWA. Czy istnieją takie zasady, wedle których możemy mówić, że wyobraźnia stanowi podstawę naszych przedstawień rzeczywistości w sferze biznesu? Na pewno tak; temu ważkiemu problemowi poświęcam całą pracę. Nie chodzi tutaj oczywiście o żadną teorię, czy paradygmat. Chodzi głównie o właściwą artykulację wyobraźni np. w komunikacie reklamowym. O modyfikację utrwalonych i nieco skostniałych pojęć, np. w dziedzinie jakości życia, estetyki itp. Chodzi także o używanie całkowicie nowych pojęć, które powstają chociażby w sferze NOWYCH MEDIÓW i które mogą dać bogatszy i wyrazistszy obraz tego, co obiecuje producent w sferze nowych produktów, usług, pomysłów, idei i technologii. Takie nowe podejście do znanych kwestii może uruchomić nawet NOWE LOGIKI, jak logika emocji, potrzeby, motywacji itp. A może wyobraźnia stanowi remedium na wszystkie nasze życiowe niepewności? Tę tezę postaram się dowieść w dalszych rozważaniach. Wszystkie te i inne przesłanki wspomagają i w ogóle umożliwiają dekonstrukcje, czy też dezorganizację zastanych hierarchii wartości, potrzeb, marzeń, pragnień itp. Wymagają te zjawiska NOWEGO OPISU i to być może w innych kategoriach pojęciowych. Wymaga taka nowatorska DEKOMPOZYCJA ukształtowania się nowego rozumienia zawiłości naszego świata. Nowej jego interpretacji, co trąci już nie tylko biznesem, ale wręcz swoistą filozofią nowego biznesu. Na koniec tych propozycji pozostaje kwestia ich OCENY. Wszystkie te procesy, procedury, opcje i koncepcje opieraja się na fundamentalnych dla wszelkiego komunikowania zbiorze takich pojęć, jak: DYSKURS, NARRACJA i KONTEKST.

W społeczeństwach zachodnich nie potrafimy już żyć skromnie. Mamy zbyt dużo dóbr materialnych, zbyt wielki wybór, nadmiar pragnień i pokarmu. Wszystko marnujemy, niszczymy. Używamy nakryć stołowych, długopisów, zapalniczek, aparatów fotograficznych jednorazowego użytku. Ich produkcja powoduje zanieczyszczenie wody i powietrza, całego środowiska. Z własnej woli zaprzestań już teraz marnotrawstwa, zanim zostaniesz do tego zmuszona w niedalekiej przyszłości. Dopiero kiedy usuniesz wszystko, co niepotrzebne, dostrzeżesz nowe perspektywy, a podstawowe czynności, takie jak ubieranie się, jedzenie, spanie, zyskają inny, głębszy sens. Nie chodzi o dążenie do doskonałości, ale o wzbogacenie życia. Obfitość nie uczy wdzięku ani elegancji. Niszczy duszę i pozbawia wolności. Prostota zaś rozwiązuje wiele problemów. Miej mało rzeczy - będziesz mogła poświęcić więcej czasu swojemu ciału. A gdy poczujesz się dobrze w swojej skórze, będziesz mogła zapomnieć o sprawach ciała i zająć się kwestiami duchowymi, wieść życie pełne sensu. Będziesz szczęśliwa. Prowadząc skromniejsze życie wzbogacasz swoją egzystencję. Współczesne społeczeństwo konsumpcyjne twierdzi coś innego? Nie wierz. Mieszkająca od wielu lat w Japonii Dominique Loreau przyjęła styl życia swojej przybranej ojczyzny. Jest on oparty na zasadzie "mniej znaczy więcej", stosowanej we wszystkich dziedzinach - od spraw materialnych po życie duchowe. Uporządkuj mieszkanie, opróżnij szafy, porzuć kompulsywne zakupy, jadaj skromniej, zajmij się swoim ciałem i umysłem.   Fragment książki Wstęp Od dzieciństwa chciałam wiedzieć, co dzieje się poza granicami Francji. To zadecydowało o kierunku mojej edukacji i moim życiu zawodowym. Mając dziewiętnaście lat, byłam nauczycielką języka francuskiego w gimnazjum w Anglii, a mając dwadzieścia cztery lata - na uniwersytecie amerykańskim w Missouri. Dzięki temu poznałam Kanadę, Meksyk, kraje Ameryki Środkowej i większą część Stanów Zjednoczonych. Ale kiedy odwiedziłam ogród zeń w okolicach San Francisco, doświadczyłam nieodpartej potrzeby odkrycia źródła tak niezwykłego piękna. Wyjechałam więc do Japonii. Nie potrafię powiedzieć, dlaczego pociągała mnie ona, odkąd pamiętam. Mieszkam tu do dziś. Podróżowanie po tak wielu krajach zachęciło mnie do nieustannego zadawania sobie pytań o to, jaki jest idealny styl życia. I do poszukiwania tego stylu. Z czasem zrozumiałam, że najwłaściwszy, wygodny i odpowiadający mojej osobowości styl to prostota. Gdy mówię, że mija dwadzieścia sześć lat, odkąd zamieszkałam w Japonii, ludzie pytają, dlaczego wybrałam właśnie ten kraj. Sprawiły to pasja i potrzeba. W Japonii czuję się swobodnie, codziennie rano odczuwam radość na myśl o nowych odkryciach. Zawsze fascynował mnie zeń i wszystko, co się z nim wiąże: rysunek tuszem, świątynie, ogrody, źródła termalne, kuchnia, ikebana. Niedługo po przyjeździe miałam szczęście poznać profesora sumi-e (technika malarska, w której wykorzystuje się tylko czarny tusz), który w ciągu dziesięciu lat nie tylko przybliżył mi ten gatunek sztuki, ale także sposób myślenia Japończyków - przyjmowanie życia takim, jakie jest, bez prób wyjaśniania, analizowania, rozkładania wszystkiego na czynniki pierwsze. Krótko mówiąc — życie zeń. Uczyłam języka francuskiego w uczelni buddyjskiej, mogłam więc uczestniczyć we wtajemniczeniu w świątyni zeń Aichi Senmon Nissoudo w Nagoi. Gdy opuściłam świątynię, dotarło do mnie jeszcze dobitniej, do jakiego stopnia Japończycy, mimo że wydają się bardzo nowocześni, są aż po najdrobniejsze szczegóły życia codziennego przesiąknięci filozofią przodków. Dzięki Japonii odkryłam, że prostota ma pozytywną wartość i jest wzbogacająca. Zresztą starożytni filozofowie, mistycy chrześcijańscy i buddyjscy, mędrcy hinduscy na przestrzeni wieków starali się przypominać jej zasady. Prostota uwalnia od uprzedzeń, ograniczeń oraz obciążeń, które nas rozpraszają i stresują. Przynosi rozwiązanie wielu problemów. Jednak prowadzenie prostego życia nie przyszło mi łatwo! Był to raczej wynik długotrwałej przemiany, coraz potężniejszej tęsknoty za skromnością, wolnością, różnorodnością. A także - za wyrafinowaniem. Powoli zdałam sobie sprawę z tego, że im większej liczby rzeczy się pozbywałam, tym mniej to, co pozostało, było mi potrzebne. Żeby żyć, naprawdę potrzebujemy niewiele. Zyskałam głębokie i ugruntowane przekonanie, że im mniej mamy, tym bardziej jesteśmy wolni i tym bardziej możemy się rozwijać. Ale wiem też, że trzeba zachować czujność pułapki konsumpcjonizmu, bierności fizycznej, apatii umysłowej i negatywizmu czyhają na nas przy najmniejszym osłabieniu uwagi. Książka ta powstała na podstawie notatek, prowadzonych przez wiele lat od chwili, gdy zamieszkałam w Japonii. Jest owocem moich doświadczeń, lektur, spotkań, refleksji... Wyraża mój ideał, moje credo, mój sposób postępowania i styl życia, do których aspiruję i które staram się stosować. Notatki te zawsze pieczołowicie przechowywałam i woziłam ze sobą, by były mi przewodnikiem, by mi przypominały o tym, o czym jestem skłonna zapominać. Miały także utwierdzać mnie w moich głębokich przekonaniach, kiedy wszystko wokół wydaje się tym przekonaniom zaprzeczać. Wciąż są dla mnie znakomitym źródłem rad i ćwiczeń, które staram się wykonywać w małych dawkach w zależności od rodzaju napotykanych trudności oraz moich potrzeb. Zaczynamy zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw, wiążących się z przesadą i nadmiarem. Coraz więcej kobiet pragnie odkryć na nowo radości i dobrodziejstwa skromnego, bliższego naturze życia. Z dala od żarłocznego społeczeństwa konsumpcyjnego szukają jego sensu, który pozostawałby w harmonii z naszą epoką. Do nich właśnie adresowana jest ta książka.   Sztuka prostoty Spis treści Wstęp 11 MATERIALIZM I MINIMALIZM 15 1. Zbytki materializmu 17 Ciężar własności (w sensie dosłownym i przenośni) 18 Dom — wojna wydana przepełnieniu 24 Przedmioty — co wyrzucić, co zatrzymać? 38 Ubranie - styl i prostota 51 2. Korzyści wynikające z minimalizmu 65 Czas — trać go mniej, by więcej i lepiej z niego korzystać 65 Pieniądz— nasz sługa i nasz pan 76 3. Etyka i estetyka 82 Potrzeba piękna 82 Masz mniej, zyskujesz porządek i czystość 88 CIAŁO 97 1. Piękno i tylOl Poznaj swój prawdziwy wizerunek 101 Wyzwól swoje ciało 109 2. Zabiegi minimalistki 112 Włosy, skóra, paznokcie 112 Pożegnaj się z brudem 124 Nie musisz chodzić do fitness clubu 131 3. Jedz mniej, ale lepiej 138 Nadmiar pożywienia 138 Posiłki — skromność i wyrafinowanie 142 Kilka napomnień dietetycznych 147 Poczuj na nowo, co to głód 154 UMYSŁ 175 1. Ekologia twojego wnętrza 180 Oczyść umysł 180 Kontroluj umysł 191 Koncentracja i medytacja 193 2. Inni ludzie 201 Zmniejsz objętość swojej książki adresowej 201 Kiedy jesteś w towarzystwie 202 Altruizm i samotność 208 3. Poleruj siebie jak rzeka poleruje kamień 215 Bądź gotowa na zmiany 215 Lektura i pisanie 224 Ćwiczenia i dyscyplina 230 Oszczędzaj swoją energię 241 Zakończenie... 249

Erving Goffman (1922-1982) zalicza się do niekonwencjonalnych klasyków amerykańskiej socjologii. Mniej zainteresowany teoriami systemów i badaniami ilościowymi, preferował obserwację uczestniczącą. Najbardziej znane jego dzieło "Człowiek w teatrze życia codziennego" (1959) należy do światowego kanonu badań socjologicznych. Jest w tej książce tyleż frapujących szczegółów co metodycznych analiz, służących także opisowi obyczajowości. Na podstawie przeróżnych źródeł - od anonsów reklamowych po podręczniki dobrego wychowania - autor rozważa "teatralny" charakter ludzkich zachowań społecznych. Uświadamia nam ich mechanizmy, z których na ogół nie zdajemy sobie sprawy: prezentujemy siebie za pomocą "fasady" w pewnych "dekoracjach", wycofujemy się za "kulisy". "Fasad", masek mamy wiele w zależności od "sytuacji". Wszyscy jesteśmy aktorami, wszyscy też widzami, ale jak przekonuje zebrany przez Goffmana materiał, nie musimy mieć z tego powodu wyrzutów sumienia, bo taka "gra", taka "interakcja symboliczna" są wprost niezbędne do właściwego funkcjonowania społeczeństwa.  SŁOWO WSTĘPNE — Jerzy Szacki PRZEDMOWA PODZIĘKOWANIA WPROWADZENIE I. WYSTĘPY Zaufanie do roli Fasada Dramatyzacja działalności Idealizacja Kontrolowanie ekspresji Fałszywa prezentacja Mistyfikacja Rzeczywistość i gra II. ZESPOŁY III. SCENA I KULISY IV. ROLE POBOCZNE V. KOMUNIKATY NIE W STYLU PRZEDSTAWIENIA Stosunek do nieobecnych Rozmowy inscenizatorskie Zmowa członków zespołu Działania na pograniczu zespołów VI. SZTUKA MANIPULOWANIA WRAŻENIAMI Przymioty i praktyki obronne Praktyki protekcyjne Taktowne reakcje na taktowne postępowanie VII. WNIOSKI Punkt wyjścia Kontekst analityczny Osobowość — interakcja — społeczeństwo Zróżnicowanie kulturowe Rola ekspresji polega na przekazywaniu obrazu swego ,ja" Inscenizacja a ludzkie ,ja" INDEKS OSÓB  

Publikacja jest socjologiczną rozprawą problemu kary w odniesieniu do rodzaju przewinienia - w aspekcie historycznego rozwoju. Męczenie skazańca i długie zadawanie bólu z czasem sprowadza się do szybkich egzekucji kończących przedłużające się „spektakle”. Przemiany te są wynikiem zmieniającej się moralności społeczeństw.

Świat niezwykłych rozkoszy Tradycja Kraju Wschodzącego Słońca, od czasu jego narodzin obfituje w odniesienia do seksualności. Przy tym, w przeciwieństwie do społeczeństw europejskich i tych, w których upowszechniły się sztywne nakazy religii monoteistycznych, seksualność japońską cechowała przede wszystkim radość i swoboda, bez żadnych negatywnych obciążeń i skojarzeń. Seksualność traktowano zawsze w Japonii jako niezbywalną potrzebę zgodną z naturą ludzką, której nie wolno tłumić, lecz w pełni zaspokajać.

Gdańsk, Sopot i Gdynia to miasta rewolucji - politycznych, artystycznych, feministycznych i muzycznych. To z Trójmiasta wywodzi się idea słynnych DKF-ów, czyli dyskusyjnych klubów filmowych. To tu zaczął się polski big-beat, yass i rockowa nowa fala. Stocznia dziś to nie tylko nieruchome dźwigi i pamięć o robotniczych wystąpieniach, ale też działający w tej przestrzeni artyści. Trójmiasto to również wybitni pisarze (Günter Grass, Stefan Chwin, Paweł Huelle, Izabela Filipiak), słynni muzycy (Tymon Tymański, Leszek Możdżer, Mikołaj Trzaska) i politycy (Lech Wałęsa, Lech Kaczyński, Donald Tusk). W "Przewodniku Krytyki Politycznej" o Trójmieście opowiadają ich mieszkańcy - uczestnicy i obserwatorzy trójmiejskich rewolucji. Nasza książka to alternatywa dla kolorowych przewodników. To opowieść, której nie da się przeczytać nigdzie indziej.

Publikacja powstała na podstawie praktycznych doświadczeń autorki, która pracuje z młodzieżą niedostosowaną społecznie jako psycholog. Książka będzie bardzo przydatna dla pedagogów praktyków, dla studentów pedagogiki, ponieważ podejmuje nowe zagadnienia dotyczące analizy efektywności procesu resocjalizacji, wskazuje możliwości nowatorskich rozwiązań. dr hab. Mieczysław Ciosek, prof. UG, kierownik Zakładu Psychologii Penitencjarnej i Resocjalizacji Instytutu Psychologii UG: Zjawisko przestępczości nieletnich jest przedmiotem żywego zainteresowania wielu różnych dyscyplin naukowych. Ich przedstawiciele ponawiają wciąż próby odkrycia mechanizmów powstawania tego fenomenu, jego profilaktyki i skutecznych metod resocjalizacji. Taką udaną próbę podjęła również dr Justyna Siemionow w swojej bardzo interesującej i znaczącej pracy, poświęconej metodom resocjalizacji i psychoterapii młodzieży społecznie nieprzystosowanej. Książka dr Justyny Siemionow cechuje się nie tylko bogactwem treści i rzetelnym przeglądem literatury przedmiotu, ale także wysoką wartością aplikacyjną, bo Autorka wskazuje na skuteczne sposoby wywierania wpływu na nieletnich i osiągania społecznie pożądanych zmian w ich zachowaniu i osobowości. Gorąco polecam książkę dr Justyny Siemionow Wszystkim PT Czytelnikom, którzy, ze względu na podjęte studia albo wykonywaną pracę, są zainteresowani problematyką patologii społecznej i resocjalizacji.

Autorka uświadamia nam, jak ważną rolę odgrywa każdy z nas, będąc aktorem na globalnej scenie, i zachęca, abyśmy podejmowali celowe działania dla dobra innych aktorów. [...] W świecie, którego mieszkańcy żyją w coraz większym tłoku, popychani ku sobie przez mechanizmy globalizacji, trudno wyobrazić sobie coś lepszego niż epidemia dobroci. Robert Cialdini, Arizona State University Oblicza globalizacji to książka niezwykle pojemna. Zarówno świetnie napisany podręcznik dla studentów, jak i fascynująca lektura dla wszystkich entuzjastów i przeciwników globalizacji, nade wszystko jednak może się przydać tym, którzy nie mają jeszcze swojego zdania w tej kwestii. Dariusz Doliński, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej Procesy globalizacji są tak zaawansowane, że chcąc nie chcąc, musimy w nich uczestniczyć. Jedni z nas zachwycają się tym, inni wydają się przerażeni. Na co dzień rzadko analizujemy zjawisko globalizacji, częściej odwołujemy się do sloganów, uproszczonych obrazów czy stereotypów. Tymczasem do tego, by żyć w obliczu globalizacji, potrzebna jest wiedza. Znajdziemy ją w tej książce. Wiesław Łukaszewski, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej Globalizacja dotyczy żywych ludzi, których problemy profesor Wosińska, doświadczony psycholog, rozumie doskonale. I właśnie wrażliwość na ludzki aspekt globalizacji to wielka, choć nie jedyna zaleta książki polskiej uczonej pracującej w amerykańskim uniwersytecie (cóż, kolejny aspekt globalizacji). Edwin Bendyk, ?Polityka?

Kompleksowość prezentowanego zbioru sprowadza się do uwzględnienia w jednym tomie najważniejszych aspektów dotyczących przemocy.(...) Zawarte w publikacji artykuły łączy kilka elementów wspólnych: próba identyfikacji zjawiska przemocy, dążenie do uchwycenia jego istoty oraz poszukiwanie nowych i modelowych rozwiązań, które mogą być użyteczne we współczesnej pracy terapeutycznej. Ze Wstępu

Sekrety technik komunikacji ludzi sukcesu TYLKO JEDNA BARIERA STOI MIĘDZY TOBĄ, A SUKCESEM. Nie jest nią doświadczenie. Nie jest nią talent. Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, dlaczego inni ludzie szybko robią karierę, podczas gdy twoja utknęła w martwym punkcie? Dlaczego nikt nie zachwyca się twoimi wspaniałymi pomysłami? Czy nie wygląda na to, że nikt nie słucha tego, co masz do powiedzenia? Być może nie, gdyż, mimo że się komunikujesz, nie potrafisz się porozumieć. John C. Maxwell, światowej sławy ekspert zarządzania twierdzi, że jeśli chcesz odnieść sukces, musisz nauczyć się porozumiewać z ludźmi. Chociaż może się wydawać, że niektórzy rodzą się z tą umiejętnością, prawda jest taka, że każdy może nauczyć się, jak przekształcić kontakt w porozumienie. W książce Wszyscy się komunikują, niewielu potrafi się porozumieć Maxwell przedstawia pięć zasad i pięć porad praktycznych które pozwolą ci na efektywne porozumiewanie się z indywidualnymi osobami, z grupą i z publicznością. Można do nich zaliczyć:     Znajdowanie wspólnej płaszczyzny;     Upraszczanie przekazu;     Wzbudzanie zainteresowania;     Inspirowanie;     Bycie sobą w relacjach z innymi ludźmi. Gdy je opanujesz, relacje z całym otoczeniem – z szefem, z dziećmi, ze współpracownikami, czy z sąsiadami - osiągną zupełnie nową jakość. Umiejętność porozumiewania się jest podstawą wykorzystania całego potencjału, jaki masz do dyspozycji. Nie ma w tym żadnej tajemnicy! Porozumiewanie się jest umiejętnością, której możesz się nauczyć i którą możesz stosować we wszystkich sytuacjach – osobistych, zawodowych, rodzinnych. Nie zwlekaj, zacznij już teraz! John C. Maxwell jest znanym na świecie ekspertem ds. przywództwa, mówcą i autorem książek, które sprzedały się w ponad 18 milionach egzemplarzy. Dr Maxwell jest założycielem EQUIP, organizacji non profit, która przeszkoliła ponad 5 milionów liderów w 126 krajach na całym świecie. Każdego roku prowadzi seminaria dla tak różnych organizacji, jak firmy z listy Fortune 500, National Football League, United States Military Academy w West Point, a także dla przywódców rządowych. Jego książki regularnie trafiają na listy bestsellerów „New York Timesa”, Wall Street Journal” i „Business Week”. Każda z trzech jego książek – The Irrefutable Laws of Leadership, Developing the Leader within You i The 21 Indispensable Qualities of a Leader – osiągnęła wynik ponad miliona sprzedanych egzemplarzy. Z prowadzonym przez niego blogiem można zapoznać się na stronie JohnMaxwellOnLeadership.com. Wszyscy się komunikują niewielu potrafi się porozumieć Spis Treści Podziękowania Wstęp CZĘŚĆ l. ZASADY POROZUMIEWANIA SIĘ 1. Umiejętność porozumiewania się zwiększa twój zakres wpływu w każdej sytuacji 2. Porozumiewanie się oznacza przede wszystkim koncentrację na innych 3. Porozumiewanie się to nie tylko słowa 4. Porozumiewanie się zawsze wymaga energii 5. Porozumiewanie się jest bardziej umiejętnością nabytą niż wrodzoną CZĘŚĆ II. PRAKTYKA POROZUMIEWANIA SIĘ 6. Osoby potrafiące się porozumiewać robią to dzięki wspólnej płaszczyźnie 7. Osoby komunikatywne ciężko pracują nad tym, by ich przekaz był prosty 8. Osoby komunikatywne osiągają porozumienie w sposób korzystny dla wszystkich 9. Osoby komunikatywne inspirują innych ludzi 10. Osoby potrafiące się porozumiewać żyją zgodnie z tym, co mówią Podsumowanie Przypisy O autorze

Problematyka książki odnosi się do zależności występujących pomiędzy postawami rodzicielskimi a funkcjonowaniem społecznym dzieci jedynych. Mieści się w nurcie badań, który jest już dość dobrze reprezentowany w krajowej literaturze pedagogicznej i psychologicznej. Niemniej jednak pewne argumenty przemawiają za celowością podjęcia problemu, który Autorka wybrała za przedmiot swoich badań. Przede wszystkim chodzi tu o zmiany w funkcjonowaniu rodziny, jakie obserwuje się w ciągu ostatnich kilkunastu lat w związku z przemianami społeczno-ekonomicznymi zachodzącymi w Polsce. Wpływają one również na model strukturalny polskiej rodziny w wyniku czego coraz częściej staje się ona rodziną jednodzietną. Innym czynnikiem, którego rolę należy uwzględnić, jest emigracja zarobkowa setek tysięcy młodych Polaków. Podczas swego pobytu w krajach Unii Europejskiej przyjmują oni zachodnie wzorce życia rodzinnego, które kontynuują po powrocie do kraju. W rezultacie wzrasta liczba małżeństw decydujących się na posiadanie tylko jednego dziecka. Można zatem powiedzieć, że podjęcie przez Autorkę badań nad funkcjonowaniem społecznym jedynaków nastąpiło w dobrym momencie, gdyż uzyskane wyniki dostarczą danych obrazujących stan aktualny i mogą być użyte do odpowiednich porównań z wynikami wcześniej prowadzonych badań tego typu. Z recenzji prof. dr hab. Mieczysława Radochońskiego

Pośmiertnie wydana praca jednego ze współtwórców tartusko-moskiewskiej szkoły semiotycznej. „Tekstem”, z którego Łotman „odczytuje” dzieje kultury Rosji, jest dom szlachecki i życie jego mieszkańców – życie prywatne i obywatelskie, problemy egzystencjalne, sposób spędzania wolnego czasu, gry i zabawy, mody, fryzury, gesty i – ogólnie – sposoby życia i bycia. Światowej sławy rosyjski uczony imponuje erudycją; znajomość szczegółów jest dlań jednak tylko instrumentem do odkrywania czegoś znacznie ważniejszego: sensu ludzkich zachowań. Czytając o pojedynkach, istotnym elemencie kultury tamtych czasów, czytelnik dowiaduje się na przykład wielu rzeczy na temat broni, jaką się posługiwano, kodeksu honorowego i rytuału samego zdarzenia. Jednocześnie Łotman przebija się przez faktografię, aby zrozumieć, że pojęcie honoru było w epoce przełomu klasycyzmu i romantyzmu potężnym regulatorem ludzkich zachowań. Dążenia semiotyki kultury – która badając życie codzienne, pozostawiane dotąd w cieniu wybitnych dzieł sztuki oraz pisarstwa, staje się poniekąd semiotyką zachowań ludzi – zbliżają się tym samym do najnowszych tendencji w badaniach historycznych.

Celem serii Klio w Niemczech - adresowanej zarówno do profesjonalnych historyków, jak i do szerokiego grona miłośników historii - jest zaprezentowanie polskim czytelnikom najciekawszych prac i dokonań niemieckiej historiografii w okresie powojennym, tak by mogły się one wpisać w szerszy kontekst europejskiego i polskiego dyskursu historycznego.

Praca mieści się w bardzo żywym ostatnio, zarówno w historiografii światowej, jak i polskiej, nurcie badań nad historią kobiet. Sytuuje się przy tym na pograniczu historii społecznej, antropologii historycznej czy wreszcie badań nad płcią kulturową. Wypełnia dotkliwą lukę w naszej wiedzy o sytuacji kobiet w mieście staropolskim. Przedmiotem wnikliwych opracowań były już szlachcianki oraz mieszczanki kilku największych miast Rzeczypospolitej. Z recenzji prof. dr hab. Andrzeja Klondera

Najtroskliwsi rodzice i wychowawcy nie zdołają powstrzymać dzieci przed kontaktem z mediami. Telewizor, komputer, internet czy telefon komórkowy towarzyszą młodym na co dzień. Podstawowym problemem jest dzisiaj nauczenie dzieci właściwego używania nowoczesnych mediów.