Socjologia to nauka systematycznie zajmująca się badaniem całego życia społecznego człowieka. Badane są chociażby społeczne reguły, procesy i kultury, które łączą lub dzielą ludzi. W tym dziale zatem proponujemy wszelkie fachowe podręczniki, poradniki i publikacje właśnie z dziedziny socjologii. Czytając nasze lektury zapoznasz się z podstawami psychologii, dzięki którym zrozumiesz istotę kształtowania konkretnych postaw, emocji i cech osobowości ludzkich, zgłębisz podstawy takich nauk jak: filozofia czy logika. Poza tym bedziesz mógł udoskonalić posiadane kompetencje interpersonalne, które przydadzą ci się zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym.
Powstanie oddziałów PK było czasowo uwarunkowanym, logicznym następstwem rozwoju technicznego, jak i rozwoju psychologicznych dociekań wewnątrz polityki propagandowej Trzeciej Rzeszy. Krótko mówiąc wisiało w powietrzu. Jego duchowym ojcem był dr Paul Joseph Goebbels. Kim był twórca PK? Z dzisiejszego punktu widzenia dla jednych, o ile to możliwe, geniuszem, a dla innych z pewnością diabłem wcielonym. Czy może raczej był i jednym i drugim?
Człowiek w poszukiwaniu sensu Viktora E. Frankla to jedna z najbardziej wpływowych książek w literaturze psychiatrycznej od czasu Freuda. Zaczyna się od długiego, suchego i głęboko poruszającego osobistego eseju o pięcioletnim pobycie Frankla w Auschwitz i innych obozach koncentracyjnych i jego wysiłkach w tym czasie, by znaleźć powody do życia.
Druga część książki opisuje metody psychoterapeutyczne, które Frankl opracował jako pierwszy na bazie swoich doświadczeń z obozów. Freud uważał, że życiem człowieka rządzi popęd seksualny i pokusy. Frankl z kolei wierzy, że najgłębszym popędem człowieka jest poszukiwanie sensu i celu. Logoterapia Frankla zatem bardziej przystaje do zachodnich religii niż freudeowskiej psychoterapii.Człowiek w poszukiwaniu sensu
Spis treści
Przedmowa Gordona W. Allporta 9
Przedmowa do wydania z 1992 roku 15
CZĘŚĆ PIERWSZA
Moje przeżycia
w obozie koncentracyjnym 21
CZĘŚĆ DRUGA
Podstawy logoterapii 147
POSTSCRIPTUM 1984
Obrona tragicznego optymizmu 199
O autorze 224
W powszechnej świadomości religia kojarzy się ze współczuciem, sprawiedliwością i miłosierdziem. Benson i Stangroom udowadniają, że to jedynie teoria, która z prawdą ma niewiele wspólnego. Rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej.
Autorzy opisują drastyczne przypadki stosowania przemocy psychicznej i fizycznej wobec kobiet żyjących w społeczeństwa patriarchalnych, a także w krajach Zachodu. Pokazują, że zarówno największe religie monoteistyczne, politeistyczne, jak i odłamy religijne przyczyniają się do krzywdzącego traktowania kobiet, szczególnie tam, gdzie zasady i normy religijne stały się prawem kulturowym. W wielu regionach świata kobiety uważa się za własność mężczyzn i tak też się je traktuje. Albo są pozbawione praw, albo mają ich niewiele. Nie mogą decydować o własnym losie, całkowicie poddane woli męża czy ojca. Zgwałcona kobietę można oskarżyć o zdradę męża i skazać na karę więzienia, a nawet śmierć, nastoletnia dziewczynkę wydać za mąż za dwa razy starszego mężczyznę i nikt przeciw temu nie zaprotestuje. Kobiety i dziewczynki żyją w strachu o własne życie i zdrowie. To wszystko w imię zasad religijnych nierozłącznie związanych z kulturą.
Traktat dotyczący roli religii w powstaniu i podtrzymywaniu kultury. Kunsztowna analiza dowodzi, że pojawienie się świętości musiało nastąpić wraz z zaistnieniem języka, koniecznego dla przetrwania społeczeństwa ludzkiego, w którym kod językowy zastępuje kod genetyczny.
Jak myślą instytucje to przykuwający uwagę, pasjonujący esej na temat instytucji, łączący w sobie inspiracje z jednej strony socjologią francuskiego klasyka, Émile’a Durkheima, z drugiej zaś polskiego mikrobiologa Ludwika Flecka. Douglas zastanawia się w nim nad kategoriami współpracy i solidarności, które nieodłącznie powiązane są z ich odwrotną stroną: odrzuceniem i brakiem zaufania. Na jakiej podstawie tworzy się w danej instytucji zaufanie, sprawiające, że ludzie mogą ze sobą współpracować? Kiedy brak zaufania między współpracownikami sprawia, że niemożliwe staje się jakiekolwiek działanie? Kiedy pewne emocje i zachowania w ramach instytucji są uznawane za racjonalne, a kiedy tej racjonalności pozbawione? Doskonała lektura nie tylko dla antropologów, ale również socjologów i filozofów nauki.
Książka ta powinna stać się obowiązkową lekturą na studiach historycznych, gdzie nie przedstawia się ani autorów, których twórczość jest analizowana w książce, ani reprezentowanego przez nich podejścia do socjologii. Praca dostarcza użytecznego i kompetentnego przeglądu twórczości wybitnych socjologów historycznych. W ten sposób jest ona, niezależnie od intencji autora, ważną pozycją z historii myśli socjologicznej.
Dostarcza też przeglądu problematyki, jaka wchodzi w orbitę socjologii historycznej.
Z recenzji prof. dra hab. Marcina Kuli
Książka stanowi wieloaspektową analizę praw i wolności religijnych w Polsce po transformacji ustrojowej 1989 roku. Jej wieloaspektowość polega na prezentacji stanu prawnego rozszerzonego o szereg uwarunkowań społeczno - kulturowych i połączonego z weryfikacją kondycji wolności religijnych na podstawie opinii przedstawicieli rożnych Kościołów.
Książka zawiera znakomite klasyczne teksty, dotyczące ateizmu, a także sekularyzacji i irreligii. W książce między innymi: * analiza filozoficzno ? socjologiczna ateizmu * źródła współczesnego ateizmu * postawa Kościoła wobec ateizmu * zasięg ateizmu we współczesnym świecie * czym jest sekularyzacja? Jaka jest jej geneza i istota? * na czym polega różnica między zjawiskiem religijnym a wyobrażeniem zbiorowym? * problem zjawiska irreligii i irreligijności.
Claude Levi-Strauss (ur. 1908) należy do ostatnich żyjących twórców wspaniałej humanistyki francuskiej z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku, a "Smutek tropików" (1955) jest niepowtarzalnym dokumentem z tamtego okresu. Przede wszystkim jednak stanowi fascynującą, w znacznej mierze autobiograficzną książkę "podróżniczą". Autor należał do pierwszych (a po części też ostatnich) badaczy ginącej kultury brazylijskich Indian. Na poły sensacyjna opowieść o tych badaniach z przełomu lat trzydziestych i czterdziestych stanowi trzon książki. Mimo że napisana w sposób popularny, jest ona zarazem dziełem pełnym głębokiej refleksji filozoficznej nad losem współczesnego świata. Okazją po temu są opisane w książce podróże do innych miejsc na świecie, przede wszystkim do muzułmańskiej i buddyjskiej Azji. Znajdziemy tu jakże aktualne po półwieczu wizyjne niemal ujęcia relacji Wschodu z Zachodem, analizę przyczyn tego podziału i utraconych szans utworzenia wspólnej kultury.
Identyfikacja i zarządzanie problemami społecznymi - nota redakcyjna
Przemiany kontroli społecznej a kwestia umiejętności
Współczesne wyzwanie systemu edukacji z perspektywy teorii krytycznej
Programy interwencyjne realizowane w środowisku osób świadczących usługi seksualne w PolsceNiewierzący w społeczeństwie
Sekrety technik komunikacji ludzi sukcesu
TYLKO JEDNA BARIERA STOI MIĘDZY TOBĄ, A SUKCESEM.
Nie jest nią doświadczenie.
Nie jest nią talent.
Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, dlaczego inni ludzie szybko robią karierę, podczas gdy twoja utknęła w martwym punkcie? Dlaczego nikt nie zachwyca się twoimi wspaniałymi pomysłami? Czy nie wygląda na to, że nikt nie słucha tego, co masz do powiedzenia? Być może nie, gdyż, mimo że się komunikujesz, nie potrafisz się porozumieć.
John C. Maxwell, światowej sławy ekspert zarządzania twierdzi, że jeśli chcesz odnieść sukces, musisz nauczyć się porozumiewać z ludźmi. Chociaż może się wydawać, że niektórzy rodzą się z tą umiejętnością, prawda jest taka, że każdy może nauczyć się, jak przekształcić kontakt w porozumienie. W książce Wszyscy się komunikują, niewielu potrafi się porozumieć Maxwell przedstawia pięć zasad i pięć porad praktycznych które pozwolą ci na efektywne porozumiewanie się z indywidualnymi osobami, z grupą i z publicznością. Można do nich zaliczyć:
• Znajdowanie wspólnej płaszczyzny;
• Upraszczanie przekazu;
• Wzbudzanie zainteresowania;
• Inspirowanie;
• Bycie sobą w relacjach z innymi ludźmi.
Gdy je opanujesz, relacje z całym otoczeniem – z szefem, z dziećmi, ze współpracownikami, czy z sąsiadami - osiągną zupełnie nową jakość.
Umiejętność porozumiewania się jest podstawą wykorzystania całego potencjału, jaki masz do dyspozycji. Nie ma w tym żadnej tajemnicy! Porozumiewanie się jest umiejętnością, której możesz się nauczyć i którą możesz stosować we wszystkich sytuacjach – osobistych, zawodowych, rodzinnych. Nie zwlekaj, zacznij już teraz!
John C. Maxwell jest znanym na świecie ekspertem ds. przywództwa, mówcą i autorem książek, które sprzedały się w ponad 18 milionach egzemplarzy. Dr Maxwell jest założycielem EQUIP, organizacji non profit, która przeszkoliła ponad 5 milionów liderów w 126 krajach na całym świecie. Każdego roku prowadzi seminaria dla tak różnych organizacji, jak firmy z listy Fortune 500, National Football League, United States Military Academy w West Point, a także dla przywódców rządowych. Jego książki regularnie trafiają na listy bestsellerów „New York Timesa”, Wall Street Journal” i „Business Week”. Każda z trzech jego książek – The Irrefutable Laws of Leadership, Developing the Leader within You i The 21 Indispensable Qualities of a Leader – osiągnęła wynik ponad miliona sprzedanych egzemplarzy. Z prowadzonym przez niego blogiem można zapoznać się na stronie JohnMaxwellOnLeadership.com.
Dominika Łęcka podejmuje się interesującej i nowej problematyki w rozważaniach pedagogicznych i socjologicznych. Na potrzeby teorii konstruuje model postawy części współczesnej młodzieży (nazwanej przez autorkę 3x), która opiera się na trzech zasadach: nie piję, nie palę, nie zażywam narkotyków.
Autorka dokonuje wyraźnego rozróżnienia postawy 3x od zjawiska abstynencji. Książka jest tym samym bardzo dobrym uporządkowaniem terminologii i podejść wobec abstynencji jako faktu społecznego i przejawu oddziaływania warunków zewnętrznych na określone wybory i decyzje.
Celem książki jest przedstawienie świata indywidualnych przeżyć młodzieży z postawą 3X i jej relacji z otoczeniem społecznym opartych na konfrontacji, kompromisie i konsensusie. Przyjrzymy się także samemu otoczeniu tej postawy i zjawiskom, które uaktywniają się w różnych relacjach. Jak młodzież postrzega abstynencję? Jaki ma stosunek do osób posiadających taki styl życia? Czy zawsze jest to niechęć? W jaki sposób przeżywają spotkanie z abstynentem? W jaki sposób naciskają na zmianę postawy i jak osoba z postawą 3X próbuje się temu sprzeciwić? Na czym polega rola dublera w opisywanym świecie? Odpowiedzi na te pytania i inne problemy czytelnik znajdzie w prezentowanej książce.
Książka ?Postawa 3X wśród młodzieży ? coś więcej niż abstynencja. Studium psychokulturowe? jest wynikiem obserwacji zachowań abstynenckich wśród młodzieży. Nie chodzi jednak o abstynencję wynikającą z wcześniejszych doświadczeń z używkami, terapii uzależnień, wartości religijnych, czy przynależności do Związku Harcerstwa Polskiego ale abstynencji rozumianej jako dobrowolny wybór, wartość, styl życia młodego człowieka poszukującego swojej tożsamości ? nazwanej właśnie postawą 3X. Zjawisko to będące wynikiem buntu i kryzysu tożsamości jest zjawiskiem naturalnym, angażującym jednak wartość która, jak się okazuje, nie jest akceptowana przez otoczenie rówieśników, ale też samych dorosłych. Jako niezrozumiałe ?umartwianie się? , czy dobrowolna rezygnacja z przyjemności w wymiarze jednostkowym, jest postrzegana, przede wszystkim, jako sprzeciw wobec wartości kulturowych i norm panujących w tych środowiskach. Wynikiem takiego nastawienia są liczne konfrontacje, którym osoba z opisywaną postawą stara się sprzeciwić.
Pomimo istnienia cichych zwolenników jej sposobu życia, którzy z różnych powodów nie uzewnętrzniają swojej akceptacji, zmuszona jest do angażowania licznych zasobów indywidualnych, aby znaleźć swoje miejsce w otaczającym świecie.
W dobie prowadzenia licznych oddziaływań profilaktycznych w środowisku młodzieży, wyników badań wskazujących na coraz młodszy wiek inicjacji alkoholowej i narkotykowej oraz zwiększającej się liczbie osób szukających pomocy w związku z rozwojem uzależnienia, warto przyjrzeć się odmiennemu obrazowi nastolatka, który na co dzień nie jest widoczny na tle sprawiających kłopoty rówieśników.
Książka skierowana jest do specjalistów ? teoretyków zajmujących się problematyką młodzieży, zwłaszcza jej zachowań zdrowotnych. Znajdzie zastosowanie także wśród osób w praktyce realizujących idee profilaktyki, pracujących z młodzieżą oraz wśród adeptów, którzy w przyszłości chcieliby poświecić swoją pracę zawodową tej właśnie grupie.
Książka Geoffreya Inghama jest dobrym wprowadzeniem w najważniejsze zagadnienia kapitalizmu. Rozpoczyna się od analizy klasycznych teorii kapitalizmu, które można znaleźć w pracach Adama Smitha, Karola Marksa, Maxa Webera, Josepha Schumpetera i Johna Maynarda Keynesa. Każdy z
nich kładł nacisk na inne charakterystyczne elementy kapitalizmu ? Smith na ?niewidzialną rękę rynku?, Marks na wyzysk robotników, Weber na fundament racjonalności ekonomicznej, a Schumpeter i Keynes na niestabilność, która wynika z zasadniczo monetarnego i finansowego charakteru kapitalizmu. Czerpiąc z tych klasycznych prac, Ingham proponuje zwięzłą analizę podstawowych instytucji kapitalizmu i łączących je zależności. W poszczególnych rozdziałach omawiane są zagadnienia wymiany rynkowej, systemu monetarnego, przedsiębiorstw, rynków kapitałowych i finansowych oraz roli państwa. Wszystkie opierają się na współczesnych materiałach dotyczących najnowszej historii systemu kapitalistycznego, w tym ogromnej inflacji w latach 70. XX wieku i ostrej reakcji neoliberałów, bańki internetowej z końca lat 90. XX wieku, upadku Enronu i innych amerykańskich korporacji oraz rozwoju finansowania przez kapitał prywatny (private equity). Autor zwraca uwagę na związek, jaki zachodzi między globalizacją gospodarczą, nierównością oraz wrażliwością systemów monetarnych i finansowych. Rezultatem jego pracy jest zwięzłe, celne i aktualne podsumowanie najpotężniejszego na świecie systemu gospodarczego, które przyda się studentom i innym zainteresowanym czytelnikom jako bezcenna pomoc we własnych poszukiwaniach.
Geoffrey Ingham wykłada ekonomię polityczną i socjologię na University of Cambridge (Wielka Brytania).
To książka, która wzbudziła głośną dyskusję, zanim jeszcze ukazała się na rynku, po tym, jak Wydawnictwo Znak zrezygnowało z jej wydania. Pokazuje udane i nieudane werbunki SB w środowisku ?Tygodnika Powszechnego? i w samej redakcji. Autor Roman Graczyk dokonał rzetelnej analizy materiałów archiwalnych. W tej książce nie ma uproszczonych interpretacji.
Wbrew oczywistemu, szkolnemu podziałowi na fikcję i nie-fikcję, obszary dziennikarstwa i literatury przenikają się na różne sposoby. To, co zdaje się wykazywać cechy wspólne obu obszarom, bywa określane jako gatunki pograniczne. Taka nazwa może być wprawdzie przydatna do sporządzenia tymczasowej klasyfikacji, lecz przecież nie stanowi rozwiązania problemu wzajemnych związków literatury i dziennikarstwa. Związki dziennikarstwa i literatury w tomie Mistrzowie literatury czy dziennikarstwa? są rozpatrywane na konkretnych przykładach twórczości mniej lub bardziej współczesnych polskich autorów. Podstawę konstrukcji tomu stanowią kolejne gatunki dziennikarskie ? od szeroko pojętej publicystyki, poprzez felieton, reportaż i fotoreportaż, aż po gatunki radiowe i portal internetowy. W każdym z tych gatunków można się doszukać mniej lub bardziej wyraźnych związków z dziełami literackimi. Widoczne są jednak również zdecydowane odstępstwa.
Choć o związkach literatury i dziennikarstwa napisano w Polsce bardzo wiele, wydaje się, że problematyka ta nigdy nie zostanie wyczerpana. Dowodzi tego niniejszy tom Mistrzowie literatury czy dziennikarstwa?, zawierający kilkanaście ciekawych opracowań dotyczących zarówno historii, jak i współczesności literatów uprawiających dziennikarstwo oraz dziennikarzy piszących książki. Jak barwne i nieszablonowe jest to środowisko świadczą choćby trzy postaci: Hanna Krall, Leopold Tyrmand i Ryszard Kapuściński, o których, ale nie tylko o nich, znowu czegoś nowego dzięki tej publikacji możemy się dowiedzieć.
Mistrzowie literatury czy dziennikarstwa? śmiało wkroczyli w świat współczesnej prasy, występują w radiu i w telewizji, są obecni w internecie. Autorzy publikacji próbują za nimi podążać, dokonać analizy tej aktywności, przewidywać, jak będzie wyglądała w przyszłości. To właśnie stanowi walor tego podręcznika, ukazującego mistrzów i klasyczne gatunki funkcjonujące we współczesnej komunikacji społecznej.
prof. zw. dr hab. Tomasz Mielczarek
Instytut Bibliotekoznawstwa i Dziennikarstwa
Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach
W serii Akademickie warsztaty dziennikarskie ukazują się podręczniki akademickie, książki o charakterze monograficznym i warsztatowym, a także tłumaczenia ważnych publikacji z dziedziny mediów ukazujących się zagranicą.
Gniew, marginalizowany współcześnie jako wstydliwe nieopanowanie, zasługuje na psychopolityczną rehabilitację, stosownie do roli elementarnej siły sprawczej historii. Ujmując politykę jako sztukę zarządzania afektywną irytacją, Sloterdijk kreśli historię politycznych funkcjonalizacji gniewu: począwszy od chrześcijańskiego wynalazku metafizycznego banku gniewu poprzez komunistyczne banki światowe gniewu aż po uderzającą dziś nieporadność zbiórki gniewu na skalę ponadlokalną. ?Gniew, jak się zdaje, nie chce się już uczyć. Nie nabrał rozumu, a rozum nie nabrał gniewu.? Wykształcenie kultury cywilizowania i kanalizowania gniewnych energii staje się obecnie ? zdaniem filozofa ? stawką naszego przetrwania.
Popkomunizm to interdyscyplinarny zbiór tekstów naukowych, dotyczących kultury popularnej w komunizmie i komunizmu w kulturze popularnej. Autorzy proponują:
dla początkujących ? dzieje czeskiej komedii,
dla dociekliwych ? rozwiązanie Hydrozagadki,
dla turystów ? podróż Zastawą 750 po Jugosławii albo zwiedzanie Nowej Huty i elektrowni w Czarnobylu,
dla smakoszy ? tajniki kuchni Marszałka Tity,
dla prawdziwych mężczyzn ? losy Kapitana Żbika i Majora Zemana,
dla odważnych ? horror w wydaniu polskim i czechosłowackim,
dla znudzonych ? peerelowską wersalkę lub odrobinę hippisowskiego buntu,
dla kolekcjonerów ? polski vintage i peerelowskie komiksy,
dla sympatyków nieoczywistego mistycyzmu ? życie po życiu powieści milicyjnej lub drugie życie radzieckiego imperium znaków,
dla postępowców ? nowomowę w krzywym zwierciadle,
dla nostalgików ? gejowskie wczasy w Lubiewie, ostalgię i różne inne powroty do komunistycznej przeszłości.
Johan Huizinga (1872-1945), z wykształcenia orientalista, przez dziesiątki lat profesor historii kultury na uniwersytecie w Lejdzie (Holandia), jest szeroko znany w świecie jako autor dwóch przede wszystkim dzieł: Jesień średniowiecza (1919) i właśnie Homo ludens. Ta ostatnia książka, choć opublikowana w 1938 roku, do dziś fascynuje historyków i filozofów kultury świeżością i odkrywczością spojrzenia, czego dowodem jest nowa dziedzina badawcza zainicjowana pod koniec XX wieku: ludologia. Autor wskazuje na grę-zabawę jako element kultury konstytutywny dla wielu jej dziedzin. Zabawa nie jest tu zwykłą rozrywką, lecz współzawodnictwem, rywalizacją, która z czasem przybrała instytucjonalne formy. Huizinga wynajduje nowe słowo "ludiek" na oznaczenie niuansów tego "ludycznego" charakteru ludzkiej kultury. Nie twierdzi, że kultura jest wprost "zabawą", lecz w subtelny sposób wywodzi z "ludycznych" poczynań człowieka najrozmaitsze zjawiska kulturowe - od wojny i prawa po naukę, poezję i sztukę. "Ludyczność" współokreśla kształt dzieła stworzonego przez homo faber.
Słynny amerykański językoznawca George Lakoff (ur. 1941) jest wraz z Markiem Johnsonem (ur. 1949) autorem tej równie słynnej książki o metaforycznym charakterze naszego języka i w konsekwencji - myślenia. Jej sława bierze się też stąd, że w odpowiedniej chwili dobitnie i przekonująco wypowiedziała tezę o metaforyczności. Teza ta nie jest nowa (już np. Nietzsche nazywał język ""armią metafor""), lecz pojawiła się w okresie triumfu ""gramatyk generatywnych"" opartych na ""komputerowej"" idei języka. Rozwijane przez Lakoffa językoznawstwo kognitywne wychodzi od żywego doświadczenia ufundowanego przede wszystkim na wyobraźni. Kognitywizm głosi, że język i poznanie wpływają na siebie nawzajem - język nie jest gotowym ""narzędziem"" poznania, danym z góry lub nawet wpisanym w strukturę umysłu. Za pomocą mnogości efektownych przykładów Lakoff i Johnson pokazują, jak w praktyce metafory sterują naszym postrzeganiem świata. W nieakademickim, przystępnym wywodzie uwidoczniają, że metonimie czy synekdochy nie stanowią tylko figur narzucanych odgórnie przez retorykę, lecz są głęboko zakorzenione w naszej codziennej mowie.
Zjawisko emigracji zarobkowej nie jest jeszcze dostatecznie zbadane, mimo, że opublikowano już liczne prace badawcze o charakterze demograficznym, ekonomicznym, politologicznym, socjologicznym czy też pedagogicznym. Wiele informacji pojawia się w mediach. Brakuje jednak rozszerzonych analiz i głębszej refleksji ważnej z punktu widzenia nauk o wychowaniu. Publikacja obejmuje rozprawy o różnym charakterze teoretycznym i empirycznym, syntetycznym i analitycznym, przeglądowym i przyczynkarskim, prezentujące podejście jakościowe i ilościowe, obszerne i zwięzłe, powierzchowne i wnikliwe.
Publikacja zbiorowa składa się z przedmowy, wprowadzenia oraz trzech części: I. Implikacje społeczno-wychowawcze migracji zarobkowej młodzieży (6 artykułów); II. Polscy emigranci w nowym środowisku społeczno-zawodowym (9 artykułów); III. Rodzinny i wychowawczy wymiar emigracji zarobkowej Polaków (8 artykułów).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
