Rodzina jest dla nas niezmiennie ważna, a nawet najważniejsza. Rodzina jest wyzwaniem. W tej sferze zapraszamy po mnóstwo książek psychologicznych właśnie o rodzinie, roli rodziny w naszym życiu. Proponujemy szereg poradników, podręczników , powieści i opowieści opowiedzianych z dużym wyczuciem i wrażliwością, poruszajacych problemy zdrowia psychicznego dzieci i rodziców. Prezentowane publikacje opisują jak takie problemy, których jest przecież niemało w rodzinie są postrzegane i rozwiązywane. Autorzy proponowanych przez nas publikacji przedstawiają ciekawe pomysły na mierzenie się z problemami typowo małżeńskimi: seks, finanse, wychowywanie dzieci. Polecamy książki dla każdego, kto chce przyglądnąć się swojemu funkcjonowaniu w rodzinie. Polecamy ciekawą lekturę Anny Bimer dla wszystkich kobiet, bo wszystkie jesteśmy córkami : Być córką i nie zwariować.
„Łatwo jest być świetnie ubraną kobietą. Zewsząd płyną dobre rady: kolorowe magazyny informują nas o wszelkich zmianach w trendach. I radzą, jak w gąszczu propozycji wyłowić coś dla siebie. Gdyby któraś z nas potrzebowała gruntowniejszej wiedzy, półki w księgarniach pełne są książek, rozwiewających każdą wątpliwość z dziedziny mody. Co wybrać, jak dobrać, w czym będzie nam do twarzy, a czego w żadnym wypadku nie powinnyśmy na siebie wkładać? Znalezienie odpowiedzi na te pytania do dla kobiety drobiazg. Ale mężczyzna, który spogląda w lustro z myślą „coś bym tu zmienił”, ma nie lada kłopot. Pism mało, książek prawie wcale. Nie wiadomo nawet, czy w ogóle wypada tak otwarcie o tę modę pytać, bo to przecież trochę... niemęskie.” – tak się zaczyna pierwszy rozdział kolejnej po Lekcji stylu książki Jolanty Kwaśniewskiej pt. Lekcja stylu dla mężczyzn.
Poradnik zawiera mnóstwo informacji przydatnych każdemu mężczyźnie. Podpowie jak dbać o urodę i zdrowie, co ubrać do pracy, na spacer i elegancką kolację oraz jak się zachować w codziennych sytuacjach i w momentach uroczystych. Autorka porusza także tematy dotyczące diety, zawartości garderoby, wskazuje główne męskie występki przeciwko stylowi i elegancji oraz daje wiele cennych wskazówek do wykorzystania w każdej sytuacji.
Książka powstała na podstawie programu pod tym samym tytułem prowadzonego na antenie TVN Style przez Jolantę Kwaśniewską. Jest to rodzaj poradnika, który każda kobieta - niezależnie od wieku - powinna mieć na swojej półce. W książce można znaleźć ogólne zasady: co należy, a czego się robić raczej nie powinno. Rady i sugestie dotyczą stylu, mody, ale także dobrych manier i właściwego zachowania ? ot, współczesny savoir-vivre na codziennych, użytecznych płaszczyznach.
To pierwsza książka Prezydentowej, adresowana głównie do kobiet. Zawiera osobiste sugestie ?między nami kobietami? i liczne bezpośrednie zwroty budujące ciepły, przyjazny klimat. Osoba poszukująca czytelnego kodu zachowań odnajdzie wskazówki dotyczące sfery formalnej i nieformalnej ? a czasem nawet intymnej.
?Zanim przejdziemy do konkretnych zasad savoir-vivre, słowo na temat czysto polskiego zwyczaju, jakim jest całowanie kobiet w dłoń (poza Polską, z tym zwyczajem można się spotkać jedynie w Austrii). Za czasów PRL-u muskanie kobiecych dłoni nazywano zabawnie ?cmoknonsensem?. Trudno było określić to inaczej, bo i schodzące z traktorów czy odchodzące od dojarek panie, przedstawicielki wiodącej klasy robotniczo-chłopskiej preferowały socjalistyczny uścisk dłoni od składania na niej pełnego czci pocałunku. Bo właśnie symbolem tego ? uhonorowania i szacunku ? jest zwyczaj całowania dłoni (wywodzi się przecież od całowania królewskiej dłoni!). Tak popularny przed I wojną światową konwenans, kiedy to panowie muskali ustami dłonie zamężnych lub owdowiałych arystokratek, pomijając panienki (chyba że osiągnęły w tym stanie wiek lat sześćdziesięciu), dziś odchodzi w zapomnienie lub jest stosowany w całkowicie niewłaściwej formie. Dlaczego? Otóż część panów wie, iż w dobrym tonie jest musnąć kobiecą dłoń ustami. Szkoda natomiast, iż zamiast schylić się doń, podnoszą ją sobie do ust. Drodzy panowie, szacunek okazywany damom przejawia się także w tym ukłonie do wyciągniętej dłoni!?
Waris urodziła się w Somalii, w plemieniu nomadów. Wychowywała się pośród kóz, bydła i wielbłądów, w otoczeniu dzikiej przyrody. W wieku pięciu lat przeżyła obrzezanie - rytuał, który doprowadził do śmierci jej siostrę i dwie kuzynki, w wieku sześciu - została zgwałcona. Jako trzynastolatka miała być wydana za mąż za starca, ale - zdesperowana - uciekła z domu. Jej wielka wędrówka przez pustynię do Mogadiszu, a następnie Londynu, skończyła się w Nowym Yorku. W wieku 18 lat rozpoczęła karierę modelki, występując obok Naomi Campbell i Claudii Schiffer. Od wieli lat walczy przeciwko okaleczaniu kobiet, za co została wyróżniona tytułem ambasadora Narodów Zjednoczonych. Swą historię, o której długo z nikim nie mogła rozmawiać, opowiada w autobiografii "Kwiat pustyni".
Dziś cywilizacji konfucjańskiej formalnie już nie ma. Nie ma też konfucjanizmu w czystej postaci, jednak wiele jego elementów ciągle funkcjonuje w mentalności społeczeństw Chin, Tajwanu, Hongkongu, Makau [...] a także w Korei Południowej, Japonii, Wietnamu i Singapuru, a nawet Korei Północnej.[...]
I chociaż w państwach tych formalnie funkcjonują demokratyczne instytucje, to w życiu społecznym konfucjanizm ciągle wyznacza stosunki między ludźmi, firmami i instytucjami. I nadal wpływa na podział, hierarchię i utrzymanie dawnych ról społecznych. Bez wątpienia ciągle pod jej wpływem są rodzina i kobieta. Jest to książka o kobietach, których w omawianym regionie jest około 800 mln. To niewyobrażalnie dużo. To więcej niż cała ludność Europy. Zatem problemy dotyczące kobiet są różnorodne i trudne do ogarnięcia. Przekrój społeczny tej grupy jest ogromny. Dominują kobiety żyjące na wsi, a ten współczynnik podnoszą ciągle wiejskie Chiny.
Frédérique Veysset prowadzi blog Fredisblog. To kronika spotkań fotografki z miastem i światem mody. Pracuje dla największych magazynów – „Vanity Fair”, „Allure”, „Grazia”, „Madame Figaro”.
Isabelle Thomas jest stylistką i dziennikarką. Założyła wpływowy blog Mode Personnel(le) – przewodnik po stylach i poradnik dla kobiet, które bawią się własnym ubiorem. Doradza firmom z branży modowej i świadczy usługi osobistej stylistki.
W książce Francuski szyk. Zostań własną stylistką doświadczone projektantki wprowadzają nas do świata mody. Autorki polemizują ze stereotypami i doradzają, jak wypracować swój własny, nieskrępowany niczym styl.
Czy koniecznie trzeba podążać za modą, by mieć styl?
Czy „mała czarna” jest niezbędnym elementem garderoby?
Czy skarpetki i sandały to niezgrana para?
Jak pielęgnować ulubioną skórzaną kurtkę?
Jakie rzeczy bez wahania można pożyczać z męskiej szafy?
I wreszcie czym jest ten French touch, którego wszyscy tak bardzo zazdroszczą Francuzkom?
Veysset i Thomas zasięgają opinii ekspertów: projektantów, producentów biżuterii, właścicieli paryskich butików, historyków mody. Francuski szyk... skrojony jest na miarę każdej torebki. To praktyczny poradnik i zarazem ekskluzywny album wzbogacony profesjonalnymi fotografiami i wywiadami z najciekawszymi osobistościami współczesnej branży modowej we Francji.
Uwaga: Na deser autorki serwują subiektywny przewodnik po paryskich butikach.
Wydanie 1, 2014
Niniejsza publikacja omawia problematykę odpowiedzialności majątkowej małżonków oraz przymusowego zaspokojenia wierzycieli z ich majątku. Kwestia odpowiedzialności małżonków za zobowiązania ma duże znaczenie społeczne, ponieważ z jednej strony odnosi się do uzasadnionych interesów wierzycieli, a z drugiej strony dotyczy podstawowych interesów rodziny.
W książce poruszone zostały w szczególności takie zagadnienia jak:
• ogólna charakterystyka ustrojów majątkowych małżeńskich,
• odpowiedzialność majątkiem wspólnym za zobowiązania jednego z małżonków oraz ograniczenie i wyłączenie tej odpowiedzialności,
• egzekucja z majątku małżonków,
• przymusowa rozdzielność majątkowa a problem dochodzenia roszczeń od małżonków.
Monografia zawiera także analizę występujących w literaturze stanowisk określających sytuację małżonka dłużnika. Autor przybliża ponadto ewolucję zasad odpowiedzialności majątkowej małżonków oraz kwestię dochodzenia od nich roszczeń, poczynając od dekretu unifikacyjnego o polskim prawie małżeńskim majątkowym z 29 maja 1946 r. Praca zawiera również część o charakterze prawnoporównawczym.
Publikacja jest adresowana do szerokiego grona odbiorców, w szczególności do prawników praktyków zajmujących się prawem cywilnym procesowym – adwokatów, radców prawnych, a także sędziów rozstrzygających w sprawach cywilnych.
Dr Andrzej Pokora – adwokat, specjalista z zakresu postępowania cywilnego, a w szczególności prawa upadłościowego i naprawczego, autor i współautor kilkudziesięciu publikacji m.in. z zakresu prawa upadłościowego oraz obrotu gospodarczego, pracownik Katedry Postępowania Cywilnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.
Publikacja jest zbiorem bardzo przydatnych i praktycznych informacji potrzebnych do zrozumienia zaburzeń przetwarzania sensorycznego. Przeznaczona jest przede wszystkim dla nauczycieli i rodziców oraz osób, które na co dzień prowadzą zajęcia z dziećmi. Oprócz ważnych zagadnień teoretycznych na temat integracji sensorycznej w książce można znaleźć liczne formularze, listy kontrolne i tabele służące do wstępnych badań i wykrywania problemów z przetwarzaniem sensorycznym u dzieci w różnym wieku. Wszystkie formularze są do wielokrotnego wykorzystania (format i układ wygodny do kopiowania).
Studium poświęcone duchowości małżeńskiej. Trzynaście szkiców dotykających kluczowych tematów zaczerpniętych z teologii ciała według Jana Pawła II:
powołania do życia w małżeństwie
Eucharystii jako tajemnicy oblubieńczej
wielkości i pokory małżeństwa
wzajemnego wybaczania w małżeństwie
związków zachodzących pomiędzy powołaniem kapłańskim i powołaniem do życia w małżeństwie
Na rynku mamy coraz więcej pozycji dotyczących pracy z dziećmi z ADHD, ale poniższe opracowanie tym się różni od innych, że traktuje młodego człowieka bardziej kompleksowo, umożliwia dokonanie jego charakterystyki uwzględniając aspekty psychologiczne, zamiłowanie do różnych dziedzin życia, wskazuje na stan psychiczny danego dziecka.
Publikacja wzbogacona jest kilkunastoma tekstami z różnych dziedzin i własnych obserwacji oraz napisana jest przystępnym językiem. Teoria to nie wszystko, najważniejsza jest praktyka i Autorka pragnie się podzielić własnymi spostrzeżeniami wyniesionymi z pracy nauczycielskiej oraz terapeutycznej z dziećmi, młodzieżą, a także dorosłymi.
Książka może okazać się pomocna dla przyszłych terapeutów, nauczycieli, pedagogów, rodziców oraz pomoże pogłębić wiedzę tym wszystkim, którzy pragną pomagać innym osobom.
Wiele drużyn harcerskich określa się dziś jako „puszczańskie” lub „ekologiczne”, ale dbałość o przyrodę, czyli to, co stanowi sedno owego „puszczaństwa” i „ekologiczności”, powinna być normą dla każdej drużyny, na wszystkich biwakach i obozach. Podręcznik ekologicznego obozowania uczy, jak w codziennej biwakowej i obozowej praktyce godzić życiowe potrzeby z dbałością o to, by nie wyrządzać szkód przyrodzie, a przynajmniej szkody te minimalizować. Książka mówi też o tym, jak poznawać przyrodę wokół nas – z największym pożytkiem dla swej wiedzy i dla zdrowia.
Podręcznik ekologicznego obozowania przyda się zastępowym, ale zaciekawi wszystkich, którzy chcą się dowiedzieć czegoś o życiu w lesie —o mieszkających tam zwierzętach i biwakujących harcerzach. Uprzedzamy jednak wraz z autorem: „Nie sądź, że dowiesz się tego wszystkiego czytając we własnym łóżku przed snem. Musisz się wybrać do lasu, a ja pomogę ci spakować się i radzić sobie na biwaku.” ?
Większość rodziców zdaje sobie sprawę, że nastoletnie dzieci nie zawsze mówią to, co tak naprawdę myślą. Niewielu jednak wie, że podobna rozbieżność istnieje między tym, co mówią rodzice, a tym, co słyszą ich dzieci.
Autorki tej książki, dwie nastolatki, przedstawiają typowe rozmowy pomiędzy rodzicami i ich dziećmi, po czym je analizują. Teraz możesz się w końcu dowiedzieć, dlaczego dziecko zbywa cię milczeniem, gdy starasz się mu pomóc, oraz jak użycie różnych słów może przynieść zupełnie odmienne rezultaty. Są tu też poruszone kwestie zaufania, pieniędzy, prywatności, presji szkolnej, rodzeństwa, palenia, ubioru oraz tego, jak bardziej zaangażować się w życie dziecka. Zanim więc powiesz: „Hej, wiem, jak to jest być nastolatkiem”, zwróć uwagę na to, że dzisiejsze nastolatki żyją w odmiennym świecie i posługują się innym językiem niż ten, który pamiętasz. Wzajemne rozszyfrowywanie kodu może pomóc przełamać te bariery i zbudować lepszą, silniejszą więź między rodzicami i dziećmi.
Kiedy dziecko zadaje rodzicowi pytania dotyczące sfery intymnej, czyli seksu i miłości oraz trudnych kwestii społecznych, jak przemoc, pedofilia, prostytucja czy śmierć reaguje on zazwyczaj zażenowaniem i bezradnością. Jak zmienić tę sytuację i podchodzić do trudnych rozmów z dzieckiem jak do ciekawego wyzwania, pogłębiania więzi, troskliwego przygotowywania go do życia? W jaki sposób informując dziecko o trudnych zjawiskach społecznych i niebezpieczeństwach nie wzbudzać niepokoju, nie burzyć pozytywnej wizji świata, nie odbierać typowego dzieciom optymizmu? W książce tej rodzice znajdą przystępne wyjaśnienia prawidłowości rozwoju emocjonalnego dziecka, o jakich należy pamiętać omawiając z nim trudne kwestie. Najbardziej pomocne będą przykłady odpowiedzi na dociekliwe trudne dziecięce pytania, ale też pytania, jakie należy zadać dzieciom w tym kontekście. Uśmiech i radość wprowadzają autentyczne anegdoty obrazujące dziecięce spojrzenie na świat, często odmienne od dorosłego, ale równie ciekawe, a na pewno sympatyczne
Recenzowana książka stanowi pierwszą w polskim piśmiennictwie próbę zastosowania współczesnych koncepcji systemowych do analizy funkcjonowania rodzin z problemem alkoholowym (...). Na szczególne wyróżnienie zasługują rozdziały poświęcone współuzależnieniu i DDA. Rozważania autora konfrontują rozpowszechnione i często stosowane do celów edukacyjnych charakterystyki tych zjawisk z wynikami badań empirycznych (...). Interesujące i trafne wydają się sugestie autora podkreślające zasadność traktowania współuzależnienia przede wszystkim jako specyficznej i dysfunkcjonalnej adaptacji do patologicznych relacji lub sytuacji rodzinnych oraz rozpoznawania różnic indywidualnych wśród osób współuzależnionych (...). W udokumentowany empirycznie sposób autor podważa nadal popularne w Polsce przekonania utożsamiające DDA z jakimś specyficznie wyodrębnionym zaburzeniem emocjonalnym (...). Wyniki badań wskazują na zmiany w funkcjonowaniu rodzin alkoholowych, które pojawiły się po rozpoczęciu terapii odwykowej przez mężów.
Z recenzji prof. dr. hab. Jerzego Mellibrudy, SWPS Warszawa
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1918r.: Wskazówki do próby harcerskiej
CZUWAJ!
Tym hasłem witają się i żegnają harcerze. Znaczy to, że pamiętają o przyrzeczeniu. Możesz powiedzieć „czuwaj“ tylko wtedy, kiedy pamiętasz, że jesteś harcerzem.
Czuwać znaczy zwykle poprostu nie spać. Kto nie śpi, ten myśli, mówi, czyni, ten wie, co się około niego dzieje, więc widzi, słyszy i t. d. Harcerz nie może być śpiącym gapą. Czuwaj! — to znaczy, że harcerz musi się przezornie ćwiczyć, jak postępować w każdym wypadku, żeby go nie zaskoczyły „niespodzianki“, żeby dał sobie radę zawsze.
Czuwaj! — to znaczy, żeś ciałem i duchem gotów spełnić obowiązek. Czuwać duchem — to myśleć, być karnym i umieć spełnić rozkaz, wiedzieć, co należy czynić w każdem położeniu; czuwać cieleśnie — to starać się być zawsze silnym, zdrowym, dzielnym, aby móc działać, jak należy.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1927 r.: Jak pracować w starszem harcerstwie?
Broszura niniejsza ma na celu ułatwienie prowadzenia pracy w zrzeszeniach Starszego Harcerstwa oraz danie wskazówek tym, którzy pracę taką podjąć pragną.
Ze względu na chęć jaknajszybszego wydania broszury, nie wyczerpuje ona wszystkich kwestji, z pracą starszo-harcerską związanych, porusza jednak zasadnicze jej elementy, opierając się na dotychczasowych doświadczeniach poszczególnych śro-
dowisk starszoharcerskich. W miarę rozwiązania pozostałych zagadnień metodycznych, będziemy je publikować, bądź w „Harcmistrzu“, bądź oddzielnie.
Mamy nadzieję, że praca ta przyczyni się do rozrostu Starszego Harcerstwa, a sam fakt jej wydania winien być dowodem, że Starsze Harcerstwo przeszło już okres szukania dróg, i wchodzi w fazę normalnego rozwoju.
Czuwaj!
Komisja Programowa Starszego Harcerstwa
Głównych Kwater Z. H. P.
Warszawa, w marcu 1927 roku
Po wszelkie dalsze wskazówki w zakres metodyki wchodzące, jak również ze wszelkiemi uwagami, zwracać się należy do Komisji Programowej Starszego Harcerstwa, Warszawa, Al. Ujazdowska 37 m. 12.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1922 r.: Zastęp harcerek
DO WSZYSTKICH DRUHEN!
Praca harcerska w drużynach i zastępach nie zawsze rozwija się tak, jakby należało i jakbyśmy same chciały, lecz nie z braku dobrych chęci, bo tych mamy dużo. Mamy przeważnie moc projektów, zamiarów, ochotę do pracy i wiarę w jej plony i tyle młodzieńczego zapału, że gotoweśmy „ruszyć z posad bryłę świata“. Naszym kierowniczkom też na dobrych chęciach nie zbywa. Więc dlaczego czasem nie tak się dzieje w harcerstwie, jak chciałybyśmy? Czy dlatego, że jeszcze za mało pracujemy nad pozbyciem się naszych wad i wyrobieniem charakteru, mało zdobywamy pożytecznych umiejętności, a jeszcze mniej pamiętamy o służeniu bliźnim i społeczeństwu, jak na harcerkę przystało?
Gotoweśmy uczynić wszystko, co jest w naszej mocy, by praca poszła dobrze, — tylko nie zawsze wiemy, co trzeba czynić, by ją pogłębić i rozszerzyć. Otóż w tej książeczce postaramy się wyjaśnić sobie, co powinna robić dobra zastępowa, by zastęp swój uczynić naprawdę zastępem polskich harcerek.
Czuwaj!
Nasz drogowskaz... Książeczka jest odpowiednikiem Baden-Powellowskich ,,Pierwszych kroków w skautostwie"", na których wzorował się także Małkowski, wydając pod tym właśnie tytułem mały podręcznik dla początkujących skautów polskich w Ameryce. Materjały czerpaliśmy nieraz z różnych źródeł, jednakże ujęcie całości jest oryginalne, w szczególności oryginalne jest położenie nacisku na stronę ideową i związane z tem stosunkowo obszerne potraktowanie dziejów i organizacji harcerstwa. Chcieliśmy przez takie ujęcie podkreślić, że technika skautowa, która najbardziej pociąga młodych do harcerstwa, sama jednak harcerstwa nie stanowi, przeciwnie, harcerz ćwiczy się ,,technicznie"", aby móc jaknajlepiej dążyć ku celom ideowym. ,,Drogowskazem"" nazwaliśmy książeczkę, bo chce ona wskazać harcerzowi i harcerce owe ,,pierwsze kroki"" na harcerskiej drodze. Jak drogowskaz, prosty słup z strzałą, skromna -- wskazuje jeno zasadniczy kierunek: w górę. ale W tym II wydaniu dokonaliśmy szeregu uzupełnień i zmian, niektórych na życzenie Harcerskiego Biura Wydawniczego. Skorowidz treści znajduje się na końcu książki.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1930 r.: Wskazówki dla skautmistrzów
Autor: Robert Baden Powell, tłumaczenie: Stanisław Sedlaczek
OD TŁUMACZA
Książka, którą dajemy polskim czytelnikom, a działaczom harcerskim w szczególności, w postaci przekładu Baden--Powella „Aids to scoutmastership“, może i powinnaby mieć szersze znaczenie niż tylko dla kół harcerskich i najbliższych Harcerstwa przyjaciół. Autor, twórca Ruchu, obejmującego dziś przeszło dwa i pół miljona młodzieży i dorosłych porusza tu cały szereg zagadnień pierwszorzędnego znaczenia społecznego i narodowego. Nietylko harcmistrz i nietylko wychowawca-nauczyciel znajdzie tu wiele pobudek do myślenia, niejedno sformułowanie swych własnych myśli, niejedną cenną wskazówkę i radę. Obywatel interesujący się zagadnieniami stanu i rozwoju narodu i ludzkości skorzysta, czytając te „Wskazówki“, choćby nawet pod tym, lub owym względem poglądy autora mu nie odpowiadały, albo wymagały wyraźniejszego rozwinięcia.
Postawienie kształcenia charakteru na pierwszym planie wychowania jest charakterystyczne dla Baden-Powella i skautingu, a tak zgodne z współczesnemi poglądami pedagogicznemi. Zwrócenie uwagi na znajomość i praktykę higjeny życia codziennego i ćwiczeń cielesnych to drugi punkt wspólny Baden-Powellowi i współczesnym organizatorom szkolnictwa, a choć tu znawcy wychowania fizycznego nie będą mogli powstrzymać się od zastrzeżeń co do pewnych szczegółów, całość zatrzyma swą wartość.
„Zrobienie karjery!“ Jakżeż „prozaiczny“ pozornie, a jednak jak życiowy temat! Baden-Powell stawia za jeden z celów wychowania skautowego ułatwienie osiągnięcia szczęścia, do czego ważnym warunkiem jest zapewnienie stałego zarobku. Znów jesteśmy w zgodzie z dążeniem do postępu w organizacji szkolnictwa, które coraz więcej dziś na świecie, a i u nas w Polsce już także, interesuje się sprawą obioru zawodu przez młodzież, stara się ten obiór ułatwić i nadać mu racjonalne podstawy.
Seria wydawnicza Przywrócić Pamięć ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 19111939. Reprint wydania z 1936 r.: Geneza skautingu i harcerstwa Wstęp Ruch harcerski w Polsce obejmuje przeszło 160 tysięcy chłopców i dziewcząt, skauting w świecie prawie 21/2 miljona chłopców, ok. miljona dziewcząt. Już sama liczebność tego ruchu wychowawczego uzasadnia zainteresowanie niem społeczeństwa. Zainteresowanie nauczycielstwa ma jeszcze inne motywy: harcerstwo współpracuje ze szkołą, ma z nią zatem wiele punktów stycznych, czasami zdarzają się płaszczyzny tarcia; dalej, harcerstwo przyswoiło sobie z skautingu, a także wyrobiło własną 25-letnią pracą, szereg metod i sposobów wychowawczych, zasługujących na poznanie, nieraz dających się zastosować w pracy szkolnej). Jednem z pierwszych pytań, jakie się nasuwają przy rozpoczynaniu badań nad nowym ruchem społecznym, jest pytanie: dlaczego ten ruch powstał, jakie potrzeby i warunki społeczne go wywołały, a zaraz następne nasuwa się zagadnienie co do pierwszych początków ruchu, źródeł jego odrębności, środków krzewienia się, więc w ruchu wychowawczym źródeł pomysłów metodycznych i organizacyjnych. Nie są to zagadnienia mające teoretyczne tylko znaczenie, przeciwnie, wniknięcie w genezę ruchu daje podstawy do jego lepszego zrozumienia, do głębszego wniknięcia w podstawy ideologji, metod i środków, materjałów i form wychowania oraz oddziaływania społecznego. Mając te zasadnicze wiadomości, zbierzemy nie tylko dane do oceny ruchu, do stwierdzenia, czy i jakie wnosi nowe wartości, nie tylko lepiej zrozumiemy dodatnie i ujemne zjawiska w nim zachodzące, ale i zdobędziemy ważną pomoc w planowaniu oddziaływania polepszającego stan spraw, jeżelibyśmy je zamierzali. Ten ostatni moment ma znaczenie głównie dla działaczy na samym terenie harcerstwa, szkic ten jednak zapewne i w te sfery trafi, więc warto to było zaznaczyć. Aby uzasadnić, dlaczego trzeba się zająć genezą skautingu), a nie poprzestać na studjowaniu naszego harcerstwa, albo odwrotnie, mówić tylko o harcerstwie, nie zajmując się skautingiem, muszę wybiec nieco przed to, o czem traktuję niżej: Harcerstwo powstało jako synteza różnych prądów narodowo-wychowawczych, a skauting jest tylko jednem jego źródłem genetycznem. Trzeba zatem i to źródło zbadać, ale nie można na niem poprzestać.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
