Rodzina jest dla nas niezmiennie ważna, a nawet najważniejsza. Rodzina jest wyzwaniem. W tej sferze zapraszamy po mnóstwo książek psychologicznych właśnie o rodzinie, roli rodziny w naszym życiu. Proponujemy szereg poradników, podręczników , powieści i opowieści opowiedzianych z dużym wyczuciem i wrażliwością, poruszajacych problemy zdrowia psychicznego dzieci i rodziców. Prezentowane publikacje opisują jak takie problemy, których jest przecież niemało w rodzinie są postrzegane i rozwiązywane. Autorzy proponowanych przez nas publikacji przedstawiają ciekawe pomysły na mierzenie się z problemami typowo małżeńskimi: seks, finanse, wychowywanie dzieci. Polecamy książki dla każdego, kto chce przyglądnąć się swojemu funkcjonowaniu w rodzinie. Polecamy ciekawą lekturę Anny Bimer dla wszystkich kobiet, bo wszystkie jesteśmy córkami : Być córką i nie zwariować.
Stylu uczymy się od Francuzów, ideę hygge pokazują nam Duńczycy, a co by było, gdybyśmy zaczęli myśleć o szkole tak, jak robią to Finowie?
Fińskie szkoły od lat zajmują czołowe pozycje w międzynarodowych testach edukacyjnych PISA. Mali Finowie są świetni z matematyki i nauk przyrodniczych, a do tego czytają więcej niż ich rówieśnicy z innych krajów. Co jednak najbardziej intrygujące, uczniowie z Finlandii należą do grupy, która w ciągu roku poświęca na naukę najmniej czasu. Płatne korepetycje są zakazane, prac domowych prawie nie ma, a znaczną część sprawdzianów uczniowie oceniają sami. Brzmi jak edukacyjny raj?
Fińskie dzieci uczą się najlepiej to historia amerykańskiego nauczyciela, który – kompletnie wypalony – wyjechał do Finlandii, gdzie na nowo odnalazł sens swojej pracy, a dziś pomaga przenieść fenomen fińskiego cudu edukacyjnego w inne zakątki świata.
Możemy przygotować uczniów do egzaminów albo do życia. Wybieramy to drugie — mówią pedagodzy fińscy. Teraz również polscy rodzice i nauczyciele mogą poprowadzić dzieci ku największemu z sukcesów — ku szczęściu. Jak to osiągnąć? Timothy D. Walker mówi w swojej książce o zaufaniu, dzieleniu odpowiedzialności, budowaniu wspólnoty, uspokojeniu przestrzeni i wielu innych elementach, które na co dzień są pomijane lub traktowane marginalnie, mimo że znaczenie jest absolutnie kluczowe.
Z tej książki rodzice dowiedzą się, co mogą zmienić w domu, a nauczyciele — w klasie, żeby nasze dzieci uczyły się lepiej, chętniej i przyjemniej. Cisza, prostota, egalitaryzm i kontakt z przyrodą — to, co tak nam się podoba w kulturze krajów nordyckich, można przenieść do pokoi dziecinnych i szkolnych klas!
W Polsce od lat trwają dyskusje na temat kształtu naszego szkolnictwa, a ostatnio ich temperatura rośnie. Jeśli uważnie przyjrzymy się fenomenowi fińskiego cudu edukacyjnego, może się okazać, że i polskie dzieciaki nie będą już musiały wybierać pomiędzy szczęśliwym dzieciństwem a świadectwem z czerwonym paskiem.
Inspirująca lektura dla rodziców, dziadków i nauczycieli. Na naukę nigdy nie jest za późno!
Autor bestsellera „Kiedy pozwolić? Kiedy zabronić?” ratuje nas ponownie! Tym razem poradnikiem dla rodziców nastolatków, w którym wyjaśnia, jak skutecznie wprowadzić dyscyplinę, wspomóc właściwy rozwój nastoletniego dziecka oraz zbudować z nim trwałą i zdrową relację. Wychowanie nastolatka stanowi obecnie nie lada wyzwanie. To prawda, że nastolatki zawsze wykazywały skłonność do buntu i nieustannego testowania granic, ale w dzisiejszym świecie, w którym rządzą Facebook, Twitter, Instagram i inne media, a młodzi ludzie mierzą się z ogromnymi oczekiwaniami i silną presją, wychowanie dziecka na mądrego, szanującego siebie i innych, dobrze przystosowanego do życia, dojrzałego człowieka jest zdecydowanie trudniejsze niż kiedykolwiek wcześniej. Na szczęście Robert MacKenzie pokazuje, że dzięki sprawdzonym i skutecznym metodom wykraczającym poza ramy tradycyjnego wychowania możemy znacznie lepiej wykorzystać swoje chęci i energię do budowania zdrowszej i bardziej satysfakcjonującej relacji z nastoletnim dzieckiem. Opierając się na licznych przykładach, autor tłumaczy, że kluczem do sukcesu jest zrozumienie temperamentu i stylu uczenia się młodego człowieka oraz dopasowanie do nich zasad wyznaczania granic. Pokazuje, jak raz na zawsze wyeliminować wyczerpujące i nieskuteczne metody (m.in. powtarzanie, przypominanie, debatowanie, grożenie, szantażowanie, karanie), jak za pomocą słów i zachowania przekazywać jasne i zrozumiałe komunikaty oraz jak radzić sobie z kolejnymi – naturalnymi dla tego okresu życia – falami oporu. Zdrowe granice nie tylko pomogą dziecku pokonać wyzwania wieku nastoletniego, ale również ułatwią mu bezpieczne przejście w dorosłość. Dzięki lekturze dowiesz się, jak: • zrozumieć swojego upartego i zbuntowanego nastolatka; • ustalić jasne, solidne i zdrowe granice, które Twoje dziecko uszanuje; • zmotywować młodego człowieka do komunikacji i współpracy; • rozwinąć w sobie cierpliwość i tolerancję dla zachowań typowych dla nastolatków; • egzekwować jasne i logiczne konsekwencje za złe zachowanie; • decydować o przyznaniu dodatkowych przywilejów i większej swobody.
Jak wychowywać dziecko o silnym charakterze? Czy czasami odnosisz wrażenie, że Twoje dziecko to „mały terrorysta”? Czy martwisz się, że nikogo nie słucha, i czujesz się bezsilny? Pora zastosować jasne zasady, które pomogą Ci wprowadzić zdrową dyscyplinę. Robert J. MacKenzie wyjaśnia, że powodem trudnych zachowań mogą być nie tylko złe nawyki rodziców, ale także (po prostu) trudny charakter dziecka. Jednocześnie przekonuje, że konkretność i opanowanie sprawdzą się o wiele lepiej w konfliktowych sytuacjach, niż krzyki, groźby czy próba sił. Dzięki tej książce: • zaczniesz współpracować zamiast walczyć, • zbudujesz lepsze relacje z dzieckiem, • stworzysz pozytywną atmosferę w domu.
To co harcerz wiedzieć powinien i trochę więcej
Historia harcerstwa, ważne postaci
Stopnie i sprawności
Szyfry
Węzły
Terenoznawstwo
Mapy
Leśny zielnik
Pierwsza pomoc
Reprezentacje poznawcze to jedno z podstawowych pojęć psychologii poznawczej. Zgodnie z teorią Anette Karmilof-Smith, w trakcie rozwoju poznawczego, reprezentacje świata ulegają przekształceniom, ewoluując od poziomu ukrytego, do treści całkowicie świadomych i werbalizowalnych.Autor książki próbuje odpowiedzieć na pytanie, jak zmieniają się umysłowe reprezentacje twórczości u dzieci w wieku od 4 do 10 lat. W badaniach obejmujących testy wykonania (TCT-DP, oraz autorskie testy rysunkowe i test analogii) stosuje ilościowy wskaźnik RR, który pozwala na prześledzenie zmian rozwojowych reprezentacji poznawczych.
Poznaj książkę, która nada kolorów Twoim przeżyciom.
To książka dla kobiet – nie tylko singielek, lecz także tych, które będąc w związku, marzą o ekscytującej przygodzie.
Jeśli jesteś kobietą, która nie żałuje, że grzeszy – ta książka jest dla Ciebie.
Jeśli jesteś kobietą, która chciałaby pogrzeszyć – tym bardziej ta książka jest dla Ciebie.
Jak, będąc po przejściach, odróżnić namiętność od intymności, którą często boimy się dzielić?
Czy kobieta ma prawo do wyrażania własnych potrzeb, również seksualnych?
Kto ustala granice moralne i według czyich zasad kobiety są osądzane?
Czy mężczyzna może pozostać wyłącznie przyjacielem?
Jak nauczyć się patrzeć na relacje w związku z innej perspektywy?
Czym jest poczucie bezpieczeństwa i czy kobieta odnajduje je wyłącznie w męskich ramionach?
Miłość odmieniana przez przypadki to próba wejrzenia w stan umysłu kobiety po czterdziestce, która poszukuje partnera w sieci. Przymierza mężczyzn do siebie niczym wykwintne stroje, oczekując, że znajdzie fason, który wydobędzie z niej wszystko, co najlepsze, i okiełzna jej namiętności.
Książka dla mężczyzn, którzy nie lubią chodzić do kościoła, unikają niedzielnej Mszy, źle się czują na liturgii. Ta nieduża i nowatorska publikacja może im pomóc.
Na czwartej stronie okładki znajdziesz tekst z popularnego w sieci mema:
— Idziesz dziś do kościoła?
— Nie idę, nie mam kasy.
To żart, za którym może jednak stać w konkretnym przypadku jakieś złe doświadczenie. Jedno z wielu...
Ale po przeczytaniu tej książki uśmiechniesz się i powiesz: – Idę, bo mnie tam chcą i lubią.
— Kto cię tam chce?! — zapytają.
— Nie mam pewności, czy wszyscy – odpowiesz – ale na pewno jest jeden taki. Zorganizował przyjęcie paschalne (niektórzy mówią: „Wieczerzę Pańską”, jeszcze inni nazywają to Mszą, Eucharystią) i zaprosił mnie. To Jezus. Łączy nas męska przyjaźń. Siadam z Nim do stołu. Gadamy, jemy, świętujemy.
Warto zaktualizować swój "system” wiary, żeby odczuć radość z niedzielnej Mszy, przeżyć przy stole w doborowym towarzystwie coś prostego, rodzinnego, a zarazem wzniosłego, niebiańskiego wręcz.
ODKRYJ SILNE STRONY TWOJEGO DZIECKA podsuwa rodzicom i nauczycielom metody odkrywania u dzieci predyspozycji w trzech obszarach: w działaniu, czyli w zadaniach, które dają poczucie zaangażowania i dodają energii, w relacjach, czyli w rzeczach, które robisz z innymi oraz dla innych i dzięki którym czujesz się wartościowy i kompetentny, i w końcu w nauce, czyli w indywidualnych sposobach odbierania i przetwarzania informacji. Wszystkie trzy typy silnych stron działają wspólnie. Jeśli wiemy, jak je wykorzystywać, to pomagają nam one w życiu osiągać elastyczność, przystosowywać się do nowych sytuacji i konkurować z innymi.
Łącząc opowieści o sukcesach z praktycznym podręcznikiem oraz zarysem Programu A?liacyjnego, który Fox realizuje we własnej szkole, książka ta staje się łatwym w użytkowaniu przewodnikiem dla rodziców i nauczycieli, dzięki któremu młodzi ludzie poprawią swoje wyniki i będą sprawniej poruszać się w naszym niedoskonałym systemie oświatowym.
***
JENIFER FOX pracowała w szkołach zwyczajnych i z internatem, koedukacyjnych i przeznaczonych tylko dla dzieci jednej płci. Od dwudziestu pięciu lat jest nauczycielką albo dyrektorką szkoły. Obecnie kieruje Purnell School w Pottersville. Ma dyplom licencjacki z komunikacji uzyskany na University of Wisconsin-Madison oraz magisteria z Middlebury College i Szkoły Administracji przy Harvard University. Mieszka w Pottersville w New Jersey.
ODKRYJ SILNE STRONY TWOJEGO DZIECKA to praktyczny przewodnik dla tych wszystkich, którzy patrząc na dziecko, widzą przede wszystkim jego potencjał i możliwości, a nie ewentualne braki i odstępstwa od powszechnych standardów. To pozycja, która koncentrując się na tytułowych „silnych stronach” dziecka, podsuwa pomysły, jak wspierać najmłodszych w budowaniu wiary w siebie i swoje umiejętności. Zawsze zachęcam, aby inspirować dzieci do działania, odkrywania i doskonalenia swoich talentów. Pamiętajmy, że dzieciństwo to baza dla dorosłości, dlatego warto zapewniać dzieciom przyjazną przestrzeń edukacyjną, której użytkownicy będą zawsze świadomi swoich „silnych stron”.
Michel Macardier, prezes, Nowa Szkoła
To nowy poradnik Agnieszki Wróbel, psychoterapeutki, autorki m.in. bestsellera „Asertywność na co dzień…”. Książka przyjaznym i zrozumiałym językiem podpowiada jak wychować odważne i twórcze dziecko, które wyrośnie na asertywnego, szanującego siebie i innych dorosłego.
„Sztuka wychowania, czyli jak pomóc dziecku i zadbać o siebie” to poradnik dla rodziców i wychowawców, który zainspiruje cię do wypracowania własnej postawy w relacji z dzieckiem. Książka podzielona jest na 3 części. W części 1 dowiesz się jakie są prawdziwe potrzeby dziecka. Część 2 pomoże ci uniknąć tego co może zaszkodzić relacji z dzieckiem. Część 3 zawiera wskazówki – co warto zastosować, żeby było lepiej.
Związki to temat rzeka. Wartka, dynamiczna, zmienna. Nie ma chyba drugiego zagadnienia, o którym powiedziano by tak wiele, a jednocześnie… wciąż za mało. Kiedy do relacji wkradają się problemy, niedomówienia, konflikty czy trudne emocje, łatwo się zgubić, a dużo trudniej odnaleźć. Autorka bierze pod lupę najczęstsze problemy w związku i niczym inżynier rozkłada miłość na czynniki pierwsze. Szuka odpowiedzi na najtrudniejsze pytania. Swoją opowieść konstruuje w formie długiego dialogu matki z córką. Ten ciekawy sposób prowadzenia narracji sprawdza się znakomicie i sprawia, że czytelnik czuje się uczestnikiem rozmowy. Wartko opowiedziana historia angażuje, wciąga i nie pozwala się oderwać do ostatniej strony. Mama dzieli się z nieco zagubioną córką własnymi doświadczeniami i przeżyciami. W prosty i przystępny sposób wyjaśnia mechanizmy rządzące relacjami międzyludzkimi. Wyjaśnia zawiłości tych relacji i rozprawia się ze stereotypami na ich temat. Nie prawi morałów, ale radzi, tłumaczy i podaje mnóstwo przykładów z życia. Wszystko zaś zostało zilustrowane w lekki, zabawny sposób. Komiks opiera się nie tylko na trafnych obserwacjach autorki, ale ma też solidne zaplecze teoretyczne i odwołuje się do psychologicznych teorii na temat miłości. Dowiadujemy się z niego między innymi, jak działa zasada Pareto, o czym mówi teoria neuronów lustrzanych, co oznacza termin „tunele rzeczywistości” i jakie są kluczowe etapy rozwoju związku. Autorka pisze lekko, zabawnie i niezobowiązująco o rzeczach ważnych i poważnych. A czy jest w życiu coś ważniejszego niż miłość i związki?
Pornografia, cyberprzemoc, materializm, nieuczciwość, parcie na sukces, depresja, uzależnienia – to tylko część drażliwych tematów, które podejmuje w swojej książce Diana R. Jenkins. Przybliża trudne zagadnienia w formie opowiadań. Ich bohaterem jest współczesny nastolatek zmagający się z konkretnym życiowym problemem, będącym wyzwaniem dla jego wiary. Niewielu z nas ma odwagę i pomysł, jak o takich sprawach rozmawiać z dziećmi i młodzieżą, choć wszyscy czujemy, że nie wolno nam pozostawić ich bez komentarza.
„Trudny temat? Rozmawiam” to nieoceniona pomoc dla katechetów, nauczycieli i rodziców. Każdy rozdział zawiera propozycje zadań, praktyczne wskazówki oraz krótką modlitwę.
Opowiadanie – pokazuje problem.
Fakty i dane statystyczne – przygotowują do jego omówienia.
Cytaty z Biblii i Katechizmu – ujmują temat w kontekście wiary.
Zestaw pytań – ułatwia prowadzenie rozmowy.
Sztuka wiernej miłości:
Uczy dostrzegać schematy, utarte przekonania, które przeszkadzają prawdziwie poznać drugą osobę.
Określa minimum dojrzałości, które pozwala na zbudowanie solidnych fundamentów związku.
Podpowiada, jak odróżnić miłość od zakochania.
Rozwija temat intymności małżeńskiej i przyjaźni w miłości.
Odpowiada na pytanie, jak dobrze przeżyć okres płodny.
Dotyka poważnych problemów w związkach – kłótni, kryzysów, zdrad czy homoseksualizmu jednego z małżonków.
Podstawę prezentowanych w niniejszej monografii interpretacji stanowi przekonanie, że męskość nie jest oczywistym, zdeterminowanym biologicznie faktem, lecz historią, na którą składają się działania i interakcje, w której uczestniczą ciała i dyskursy i którą konstytuują medialne obrazy i teksty. Krytyczna analiza procesów doing masculinity oraz obszernego korpusu tekstów literackich jako form reprezentacji, dekonstrukcji, transformacji, aktualizacji męskości militarnej w szerokim kontekście Wielkiej Wojny ujawnia trwałe piętno wyciśnięte na polskiej kulturze przez dyskurs militarno-kombatancki oraz płynność i niestabilność konstrukcji żołnierskości, jej fantazmatyczne fundamenty, limity cielesności w obliczu mechanicznej destrukcji. Dla mężczyzn uwikłanych w żołnierskość jako kombinację czynników kultury, historii, ideologii i geografii wojna oznacza nie tylko romantyczną przygodę heroiczną, lecz także katastrofalne doświadczenie mające nieodwracalne konsekwencje biograficzne.
Przełomowa, wnikliwa i kontrowersyjna książka, która jest szczególnie potrzebna w aktualnych czasach
Kobietom, które nie decydują się na macierzyństwo, często mówi się, że będą ubolewać z tego powodu do końca życia. Jednak nikt nie myśli o odwrotnej sytuacji. Wydaje się, że kobieta, która ma już dziecko, nie może żałować decyzji o jego urodzeniu. Socjolog Orna Donath przerywa milczenie, rzucając światło społeczne na tabu wokół macierzyństwa. Żałując macierzyństwa to odważne dzieło zawierające wynik długoletnich badań i wywiadów z kobietami, które wolałyby nigdy nie urodzić dzieci.
Donath przedstawia ten swoisty żal z feministycznego punktu widzenia. Pokazuje, że z kulturowego założenia wynika, iż macierzyństwo wiąże się z narzuconymi przez społeczeństwo ograniczeniami i jest nazywane naturalną rolą kobiety. Nie zawsze jednak chcą się one na to godzić. Donath pokazuje, że powody, dla których badane przez nią matki urodziły dzieci, były przeróżne. Niektóre chciały uniknąć rozwodu, wykluczenia z rodziny czy odstawania od znajomych. Kolejne nie czuły się z tym dobrze, ale uznały to za normę społeczną, której muszą się podporządkować aby prowadzić naturalne życie. Jeszcze inne kobiety żałowały tej roli mimo początkowego zapału i chęci bycia matką. Chociaż motywacje były różne, kobiety łączy silne poczucie żalu. Często cierpią z powodu ogromnego poczucia winy i trudu radzenia sobie z wewnętrznym konfliktem - choć kochają swoje dzieci, to nie lubią być matkami.
Donath wyjaśnia, że jeśli jesteśmy oburzeni ideą kobiet, które zmagają się z tym dylematem, powinniśmy głęboko się zastanowić. Zamiast je szykanować i obrzucać obelgami, musimy odpowiedzieć sobie na trudne pytanie: Dlaczego społeczeństwo narzuca macierzyństwo jako naturalny krok człowieka?
Struktura publikacji
Niniejsza praca porządkuje omawiane zagadnienia w dwóch częściach. Część pierwsza poświęcona jest rozważaniom teoretycznym, druga natomiast ma charakter empiryczny. Opracowanie teoretyczne podzielono odpowiednio na tematykę starości i przemocy.
Rozdział pierwszy Starość w wymiarze historycznym, indywidualnym i społecznym omawia wybrane aspekty starości istotne z punktu widzenia podjętego tematu. Zaprezentowano periodyzację starości, sporo miejsca poświęcono ukazaniu znaczenia człowieka starszego/starego na przestrzeni dziejów oraz postrzeganiu starości i ludzi starszych współcześnie. Przedstawiono także wybrane stanowiska teoretyczne w perspektywie psychospołecznej. Omówiono również rolę pedagogiki społecznej wobec osób starszych oraz miejsce człowieka starszego w rodzinie. Na tym tle podjęto próbę ukazania znaczenia relacji międzypokoleniowych, a także wskazano na potrzeby osób w tym okresie życia.
Rozdział drugi Przemoc – jej źródła, manifestacje i rola w relacjach międzyludzkich rozpoczyna się od ustaleń definicyjnych związanych z przemocą, także w kontekście różnorodnego nazewnictwa stosowanego w różnych krajach. Następnie dokonano przeglądu badań nad przemocą wobec osób starszych prowadzonych zarówno w Polsce, jak i na świecie. Zaprezentowano teoretyczny model wykorzystywany dla wyjaśnienia przemocy stosowanej wobec osób starszych na podstawie podejścia opracowanego w 2011 roku przez Kerry Burnight i Laurę Mosqueda. W kolejnych podrozdziałach omówiono mechanizmy przemocy i czynniki ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo jej występowania. Nieco uwagi poświęcono charakterystyce sprawców oraz omówiono procedurę Niebieskiej Karty w polskim systemie przeciwdziałania przemocy domowej.
Część empiryczną pracy rozpoczyna rozdział trzeci, zatytułowany Osoby starsze w sytuacji przemocy domowej – studium przypadku. Zawarto w nim rezultaty badań jakościowych – opis i analizę siedmiu przypadków. Podstawę stanowił materiał empiryczny obejmujący wywiady autobiograficzno-narracyjne przeprowadzone z osobami starszymi doświadczającymi przemocy domowej. Dążąc do rozpoznania procesów trajektoryjnych, podjęto próbę osadzenia narracji w fazach trajektorii cierpienia Fritza Schützego. Toteż układ analizy w części pierwszej tego rozdziału ukazuje traumatyczne doświadczenia osób starszych w perspektywie biograficznej (ujęcie podłużne), w części drugiej odnosi się zaś do perspektywy problematycznej (ujęcie poprzeczne).
W rozdziale czwartym Przemoc domowa wobec osób starszych w świetle analizy dokumentów policyjnych – dualna perspektywa zaprezentowano wyniki badań ilościowych na podstawie analizy dokumentów policyjnych, które pogłębiono badaniami jakościowymi. Zamierzeniem było ukazanie rozmiarów i przejawów zjawiska oraz typu relacji rodzinnych między sprawcą a ofiarą. Dążono do poszukiwania istotnych zależności między cechami społeczno-demograficznymi ofiar i sprawców a występowaniem przemocy i różnorakimi zachowaniami. Na podstawie zebranych danych dokonano scharakteryzowania ofiary i sprawcy, konstruując statystyczny profil osoby starszej krzywdzonej w rodzinie oraz osoby stosującej przemoc.
Czy harcerstwo powinno wyrabiać w chłopcach indywidualizm?
Na pytanie to nieraz słyszeliśmy taką odpowiedź:
— Nie! Naszym celem jest wychowanie młodzieży na dobrych obywateli, a więc ludzi o ile możności jak najbardziej uspołecznionych. Indywidualista nie nadaje się do życia społecznego. Kieruje się on zawsze swojemi zapatrywaniami, nie umie się nagiąć do poglądów i potrzeb ogółu. Drużyna czy zastęp, to właśnie małe społeczeństwo. Chłopiec powinien w niem się uczyć poświęcenia nietylko swoich przyjemności, ale także swych zapatrywań dla dobra całości.
Stanowisko takie wypływa, jak sądzę, z faktu, że jak bardzo wiele innych wyrazów, tak i wyraz „indywidualizm“, „indywidualny“ etc. nie mają ściśle określonego znaczenia, są raczej pojęciem dość rozciągliwem. Dla uniknięcia niejasności w ciągu dalszego rozważania, postaram się podać o ile możności dokładne (choć oczywiście nie jedyne) określenie indywidualisty.
Indywidualnym (mojem zdaniem) jest człowiek postępujący zawsze w myśl swego prawdziwego wewnętrznego przekonania. Będzie on spełniał to, co uważa za dobre, będzie unikał tego, co uważa za złe, bez względu na to, co ogół ludzi o tem sądzi.
Ogólnie przyjętym jest pogląd, że jednostka indywidualna jest równocześnie bardzo ambitna. I znów słyszy się różne zdania: Jedni przestrzegają przed rozwijaniem u chłopców zbyt wielkiej ambicji, inni przeciwnie dowodzą, że chłopiec bez ambicji nic nie wart. I tu znów nieporozumienie skutkiem rozciągliwości pojęcia ambicja. Jeżeli za ambicję uważamy pęd do wywyższania się nad innych, do imponowania im za każdą cenę, jeśli to wywyższanie się staje się celem samo dla siebie, to taką ambicję można uważać tylko za złą. Chłopiec któremu zależy jedynie na osiągnięciu odznaki II lub I stopnia, nie osiągnie pełni harcerskiego wyrobienia, podobnie jak harcerz, którego dążeniem jest tylko osiąganie coraz to wyższych „szarż“, nie będzie nigdy pożytecznym nabytkiem grona instruktorskiego. Praca harcerska staje się dla niego środkiem do popisu, powierzeni mu harcerze są jedynie szczeblami do wspięcia się na wyższe stanowisko w hierarchii związkowej. Działalność takich instruktorów powoduje nieraz pozorny rozkwit harcerstwa na ich terenie; na dalszą metę będzie zawsze szkodliwa... więcej w książce
Wstęp.
Celem niniejszego wydawnictwa było zebranie wszystkich obowiązujących w Związku Harcerstwa polskiego przepisów, dotyczących obozów i kolonij letnich drużyn męskich.
Nie uwzględniono tutaj wcale wycieczek ani obozów wędrownych, które staną się przedmiotem następnych opracowań.
Urzędowe przepisy, ujęte w tekście w gwiazdki *.....*, uzupełniono praktycznemi wskazówkami, opartemi na doświadczeniu wielu instruktorów-obozowników i tradycji drużyn obozujących. Prawie wszystkie ujęto przedewszystkiem z technicznego punktu widzenia i dlatego pominięto szczegóły programu, jak i zagadnienia wychowawcze... więcej w książce
Rozkaz Naczelnika Głównej Kwatery M. Z. H. P.
l. 9, z dn. 12 kwietnia 1930 r.
„Letnie obozy i kolonje harcerskie“, instrukcja obowiązująca w opracowaniu Harcmistrza Rzeczypospolitej Tadeusza Maresza, Warszawa 1930, jest oficjalnem wydawnictwem Głównej Kwatery M. wchodzi w życie z dniem wyjścia z druku.
(—) St. Sedlaczek, Hm Rp.
Naczelnik Głównej Kwatery M.
Dzięki tej książce w sercu Waszego dziecka może wytrysnąć źródło pokoju i miłości, które popłynie na całą Waszą rodzinę, a nawet znacznie dalej. Wasza rola jest tutaj bardzo ważna, gdyż dziecko przeżyje tę przygodę albo głębiej, albo bardziej powierzchownie - w zależności od tego, w jaki sposób przyjdziecie mu z pomocą.
Książka jest wołaniem do dzieci, które pragną zwycięstwa Matki Bożej.
Od Autorki
W monografii zostały podjęte ważne i aktualne problemy, które zajmują również ukraińskich naukowców, w tym socjologów, politologów, pedagogów oraz wszystkich tych, którym nie jest obojętny los współczesnego młodego pokolenia, szczególnie w realiach obecnie dla Ukrainy tak trudnych. Dlatego niewątpliwie prezentowana monografia ma ważne znaczenie tak teoretyczne, jak i praktyczne.
z recenzji dr hab. Liudmyły Krywaczuk, prof. Uniwersytetu Lwowskiego
W moim przekonaniu opiniowana książka ma podwójny walor. Pierwszy to kontynuacja badań nad nierównościami oświatowymi mającymi w polskiej socjologii i pedagogice społecznej długą tradycję, sięgającą okresu międzywojennego, gdy stanowiły one rzeczywisty problem społeczny, ponieważ system edukacyjny miał wyraźnie klasowy charakter i były w niego wmontowane skuteczne bariery selekcyjne. Równie bogaty materiał przyniosły badania realizowane już po wojnie, szczególnie od początku lat sześćdziesiątych, nasilone w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Ich wyniki […] pokazywały, że nierówności o społecznym charakterze nadal się utrzymują, a szczególnie, że młodzież wiejska, w tym głównie chłopska, ma znacznie gorsze warunki do realizacji swoich edukacyjnych aspiracji. Drugi walor tej pracy to próba wypełnienia luki, jaka pojawiła się w badaniach nad nierównościami edukacyjnymi, których źródeł trzeba szukać nie w historii i przeszłości, ale w teraźniejszości. Zmiany wywołane transformacją systemową nie są jeszcze do końca rozpoznane i udokumentowane. Odnosi się to także do problematyki nierówności edukacyjnych – czy pojawiły się jakieś nowe mechanizmy, które je generują? Badania na pograniczu polsko-ukraińskim i powstała na ich bazie książka wpisują się w nurt poszukiwania odpowiedzi na takie pytania.
z recenzji dr. hab. Mariana Niezgody, prof. Uniwersytetu Jagiellońskiego
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
