Multimilioner, finansista, filantrop. Człowiek, który zarządzał majątkiem najbogatszych ludzi, który jadał kolacje z Billem Clintonem, Donaldem Trumpem, księciem Andrzejem, profesorami najznamienitszych uczelni i noblistami. A także oszukiwał, defraudował, dopuszczał się najobrzydliwszych przestępstw seksualnych.Jeffrey Epstein przez lata pozostawał bezkarny. W tym czasie zbudował imperium, w którym najcenniejszą walutą była informacja, a głównym narzędziem wpływu strach. Dopiero teraz, kilka lat po jego śmierci, odkrywamy skalę jego działań.To historia człowieka, który pojawił się znikąd i dostał się na sam szczyt, ale też historia o bezkarności, zmowie milczenia i mrocznych sekretach światowych elit. Anatomia systemu, który stworzył potwora, a następnie padł przed nim na kolana.Sprawa Epsteina rzuca na otaczający nas świat nowe światło. Zdumiewa i napawa wstrętem. A przede wszystkim rodzi pytania. Jak to w ogóle było możliwe? I kim tak naprawdę był Jeffrey Epstein?Cichy, precyzyjny obserwator. Trzymał się z boku i patrzył, kto z kim rozmawia, jak chwyta kieliszek, gdzie spogląda, kiedy kłamie.
Twoja decyzja, czy się bronić, to czasem wybór między śmiercią a więzieniem.
Wyobraź sobie, że masz sekundę na decyzję: stracić zdrowie lub życie czy przez lata gnić w celi? Wybierasz życie, a system uznaje to za zbrodnię. Zgodnie z polskim prawem przekroczenie granic obrony koniecznej może skutkować odpowiedzialnością karną. Innymi słowy, wcale nie trzeba być kryminalistą, by trafić za kratki.
Ten wstrząsający reportaż pisany za murami więzienia ukazuje, jak gwałtownie zmienia się perspektywa człowieka, który działając w obronie własnej, w świetle prawa staje się przestępcą. „Nieludzie” to burzący stereotypy zapis walki o zachowanie godności, o przetrwanie w świecie pełnym absurdów, przemocy i bezsilności, ale też o dostrzeżenie w drugim człowieku czegoś więcej niż numeru w aktach. To także poruszająca opowieść o systemie, który potrafi złamać nawet najsilniejszych, i o tych, którzy mimo wszystko próbują się w nim nie zatracić.
Autor, który dotychczas tworzył powieści i opowiadania, tym razem opisuje przerażającą rzeczywistość czekającą każdego, komu zabraknie szczęścia.
Przekonaj się, czym jeszcze mogą cię zaskoczyć seryjni mordercy z całego świata!
Który seryjny morderca wierzył, że musi wypić ślinę 70 martwych kobiet, aby zyskać moc uzdrawiania?
Który kierowca Ubera ruszył zabijać z powodu „diabła”, rzekomo przemawiającego do niego przez aplikację?
Który seryjny morderca uprowadzał kobiety i karmił je częściami ciała poprzedniczek?
Kim był żołnierz, który podarował żonie obciętą głowę jej kochanka?
Kim był owiany złą sławą grabarz, który kradł zwłoki, aby zrobić z nich kostium kobiety?
Autor Wielkiej księgi seryjnych morderców powraca ze zbiorem nieoczywistych ciekawostek ze świata true crime, które zaskoczą niejednego miłośnika makabrycznych historii.
Zatrzymaj się i spójrz w górę – odkryjesz bezkresny świat bogów, bohaterów i stworzeń, których historie świecą jaśniej niż niejedna gwiazda.
Od wieków ludzie z zachwytem i tęsknotą spoglądali w rozgwieżdżone niebo. Dla starożytnych Greków i Rzymian Słońce, Księżyc i Ziemia były bóstwami. Helios przemierzał niebiosa swym ognistym rydwanem: wynurzał się rankiem spośród morskich fal, by następnie skryć się w nich wieczorem. Selene (przez Rzymian zwana Luną) przebywała tę samą drogę – tyle że nocą. Gwiazdom spoza naszego układu słonecznego nadawano imiona herosów, heroin, zwierząt i potworów, których na niebie bogowie umieścili w ramach nagrody lub wiecznej kary. Stąd Kallisto zamieniona w niedźwiedzicę, Hydra zgładzona przez Herkulesa i ulubieniec muz – Pegaz.
W tej pięknie zaprojektowanej i wspaniale zilustrowanej książce Annette Giesecke snuje opowieść o gwiazdozbiorach – od tych skatalogowanych po raz pierwszy przez astronoma Ptolemeusza w II wieku n.e. po konstelacje opisywane przez uczonych w XVI–XVIII wieku. Znajdziesz tu także mapy, które pomogą ci odnaleźć położenie każdej konstelacji.
Przewodnik po nocnym niebie to nowe odczytania klasycznych mitów i ponadczasowych historii – dla wszystkich, którzy lubią patrzeć w gwiazdy.
Miejsce, w którym mieszkamy, w jakiś sposób kształtuje nas i definiuje. Nie tylko my urządzamy swój dom. On także urządza i mebluje nas po swojemu.
Czy niezgoda może budować? Jak żyć obok ludzi, z którymi się nie zgadzamy, bez poczucia przymusu przekonywania ich do swojej racji?
Czemu w naszym kraju uśmiechanie się do obcych postrzegane jest jako objaw głupoty? Ile prawdy jest w powiedzeniu „Ponury jak Polak”?
Czy jesteśmy skazani na wojnę pokoleń, czy jednak da się wyjść z generacyjnych okopów?
Marcin Napiórkowski – specjalista od antropologii codzienności – rozkłada polską duszę na czynniki pierwsze. Demontuje stereotypy na nasz temat, do jakich przywykliśmy. Analizuje Polskę, która leży nie między Bugiem a Odrą, ale między ściereczką schnącą na piekarniku a flagą łopoczącą przed Grobem Nieznanego Żołnierza. Przekonując przekornie, że wojna polsko-polska nie jest koniecznością, proponuje swoistą filozofię domu – miejsca pielęgnowania wspólnotowych rytuałów, gdzie różnorodność i tożsamość wzajemnie się nie wykluczają.
*
Książka stanowi wybór najciekawszych tekstów Marcina Napiórkowskiego z ostatnich lat, publikowanych głównie na łamach „Tygodnika Powszechnego”.
Żadna z tych zbrodni nie była doskonała, ale każda wzbudzała ogromne emocje. Brutalne, wstrząsające zabójstwa zostawiły na Podhalu głębokie ślady i rany. Poćwiartowana siostra chciwych braci. Zakopany z rowerem okrutny kochanek. Puszczony z dymem tyran. Zakatowany na śmierć niechciany mążW książce opisanych jest sześć najgłośniejszych zabójstw dokonanych pod Tatrami. Niewykluczone, że o wielu z nich wielu z nas gdzieś słyszało. Mało kto jednak poznał te sprawy od środka. Od strony tych, którzy odkrywali prawdę, tropili sprawców i w końcu wymierzali im kary.Przez wszystkie historie prowadzą nas policjanci biorący udział w śledztwach, biegli kryminalistyki, psychiatrzy i psychologowie oraz prawnicy. Dzięki nim poznajemy nie tylko proces odkrywania prawdy, ale też żmudną i trudną drogę udowadniania winy oraz karania za nią. Jest więc zbrodnia i kara. I wszystko, co się z tym wiąże. Są zatem niuanse prawne, ślepe uliczki śledztwa, czasami obezwładniająca bezradność - zarówno ścigających, jak i ściganych.Sprawy opisane zostały na podstawie akt. Autorka przeanalizowała tysiące stron dokumentów, przejrzała blisko setkę tomów akt, dzięki temu w tej książce nie ma domysłów czy zniekształconych zawodną ludzką pamięcią bajań. Są wyłącznie fakty. Fakty, które tworzą opowieść o odwiecznej walce dobra ze złem. O tym, że czasami dużo łatwiej jest znaleźć sprawcę, niż mądrze go ukarać - tak, by zwyciężyła sprawiedliwość. To również opowieść o wybaczaniu, bo przecież nie ma innej drogi niż ta, by zło dobrem zwyciężać.Beata Sabała-Zielińska - rodowita góralka, publicystka i dziennikarka radiowa, przez lata związana z Radiem ZET. Autorka i współautorka książek o Zakopanem. Zajmuje się głównie tematyką górską. Jej publikacje: "TOPR. Żeby inni mogli przeżyć", "Pięć Stawów. Dom bez adresu", "TOPR 2. Nie każdy wróci", książka dla młodzieży "TOPR. Tatrzańska przygoda Zosi i Franka" oraz książka dla dzieci "TOPR. O psie, który został ratownikiem" przez wiele tygodni nie schodziły z list bestsellerów.
William Guy Carr (1895-1959) był angielskim oficerem, dowódcą Królewskiej KanadyjskiejMarynarki Wojennej i pracownikiem wywiadu. W czasie I wojny światowej pływał na łodzipodwodnej, w czasie drugiej wojny służył w 22 Dywizji Kanadyjskiej. Opublikował wiele ksią-żek poświęconych wojnie na morzu, historii oraz globalnej polityce. Doświadczenia wojenne,praca w armii i wiedza wyniesiona z wywiadu przekonały go, że dzieje świata ostatnich dwóch stuleci, w tym rewolucje i wojny światowe, nie stanowią zbioru przypadkowych wydarzeń, lecz są częścią szczegółowo opracowanego planu, którego źródeł należy szukać w drugiej połowie XVIII wieku.W latach międzywojennych Carr rozpoczął szeroko zakrojone badania, których celembyło odkrycie ludzi stojących za tym planem oraz zbadanie mechanizmów, dzięki którym sąoni w stanie wpływać na losy świata. Książka Pionki w grze, która po raz pierwszy ukazała sięw 1955 roku, stanowi owoc dwóch dekad pracy Carra i uważana jest dziś za klasyczne dziełodotyczące sposobów, w jaki elita finansowa świata kreuje rządy narodowe, a następnie wywołuje militarne i polityczne konflikty.Według Carra celem planu elit jest stworzenie jednej globalnej dyktatury, która kontrolo-wać będzie całą ludzką populację, sprowadzoną do roli niczego nieświadomych niewolników,pionków w grze. Służyły temu między innymi dwie wojny światowe oraz stworzenie pań-stwa Izrael, źródła zarzewia konfliktu prowadzącego do III wojny światowej, która wybuch-nąć ma na Bliskim Wschodzie. Dziś, po siedemdziesięciu latach od wydania Pionków w grzeprognozy Carra wydają się bardziej aktualne niż kiedykolwiek.
MOCNA KAWA I CUDOWNE WIDOKI…
… CZYLI TOSKAŃSKIE DOLCE FAR NIENTE PO POLSKU!
Leszek Talko rzuca wszystko i przeprowadza się z rodziną na włoską prowincję.
Kupuje kilkusetletni dom i układa nowe życie pod włoską flagą.
Dolcze wita to zabawna relacja z przeprowadzki.
Włoskie absurdy, kręte drogi, urzędy otwarte nie wtedy, kiedy powinny.
W końcu tutaj WSZYSCY WIEDZĄ, że w trakcie sjesty się nie pracuje!
Temperamentni sąsiedzi, wyludniające się miasteczka i nieokiełznany chaos. Poznaj autentyczną, choć pełną sprzeczności Italię, w której nie kupuje się nowego auta (bo po co?), ale nie szkoda dziesiątek tysięcy euro na wypożyczenie namiotu na plaży.
ZDERZENIE KULTUR OPISANE Z LEKKOŚCIĄ, IRONIĄ I HUMOREM.
Zaloguj się i zniknij to książka, która przystępnie wyjaśnia procesy związane z funkcjonowaniem gospodarki cyfrowej i ukazuje ich znaczenie dla przeciętnego użytkownika platform społecznościowych. Autorka analizuje mechanizmy monetyzacji danych, paradoks prywatności oraz rolę algorytmów w kształtowaniu zachowań online. Omawiając wpływ kapitalizmu nadzoru na codzienne życie, zastanawia się nad tym, jak dane stały się walutą, a zaufanie głównym zasobem w relacjach cyfrowych. Monografia łączy teorię z badaniami empirycznymi, oferując czytelnikowi zarówno rzetelną analizę, jak i praktyczne wnioski, które pomogą świadomie poruszać się w świecie mediów społecznościowych. Monika Hapek podejmuje ważny temat rozdźwięku między funkcjonowaniem prywatności a jej postrzeganiem w mediach społecznościowych oraz roli zaufania, które kształtuje postawy użytkowników serwisów społecznościowych. Opisuje praktyki organizacji mediów społecznościowych, które mają zwiększyć zaufanie użytkowników do platform i przekonać ich do tego, że kontrolują powierzone im dane. Badanie ilościowe zostało uzupełnione badaniem jakościowym. W rezultacie otrzymaliśmy nie tylko zestawienie deklaracji użytkowników dotyczące ich wiedzy na temat prywatności i funkcjonowania serwisów społecznościowych, lecz także wgląd w motywacje i rzeczywisty sposób działania. Z recenzji dr hab. Doroty Marquardt Monika Hapek – doktor nauk o komunikacji społecznej i mediach, badaczka mediów cyfrowych, związana z Instytutem Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego. Absolwentka zarządzania reklamą oraz kulturoznawstwa. Przez 15 lat pracowała w branży reklamowej, gdzie zdobywała doświadczenie w zakresie strategii komunikacyjnych i marketingu. Autorka licznych publikacji naukowych dotyczących prywatności, zaufania, sztucznej inteligencji i nowych technologii w mediach. Współautorka prac poświęconych dostępności kultury, marketingowi immersyjnemu i analizie fake newsów. Zaangażowana w międzynarodowe projekty finansowane z programów Horyzont Europa i Erasmus+.
Decyzja, która zmieniła historię. Historia, która powinna być dziś przestrogą. 6 sierpnia 1945 roku nad Hiroszimą rozbłysło światło, które zakończyło wojnę i zapoczątkowało nową epokę. Epokę, w której ludzkość po raz pierwszy musiała zmierzyć się z konsekwencjami własnej technologicznej potęgi. Iain MacGregor opowiada historię pierwszego ataku atomowego poprzez losy ludzi, którzy znaleźli się najbliżej tej decyzji – naukowców pracujących w ramach tajnego Projektu Manhattan, wojskowych przygotowujących kolejną misję, polityków próbujących ważyć życie tysięcy w imię szybszego zakończenia wojny, a także mieszkańców Hiroszimy, dla których ten poranek był zwykłym początkiem dnia. Autor łączy precyzję historyczną z reporterską wrażliwością, oddając głos zarówno sprawcom, jak i ofiarom. Pokazuje świat przed wybuchem, dojmującą ciszę po eksplozji oraz długie lata milczenia i prób kontrolowania prawdy o skutkach nie tylko promieniowania, ale też konsekwencjach tej dramatycznej decyzji militarnej. Dzięki temu Hiroszima przestaje być tylko symbolem, a staje się miejscem, gdzie skrzyżowały się ludzkie historie. Przejmująca opowieść o odpowiedzialności, pamięci i granicach, które zostały przekroczone. Książka, która nie pozwala zapomnieć, że za każdą decyzją historyczną stoją ludzie i ich życie. Atomowe zniszczenie Hiroszimy i Nagasaki było jednym z najbardziej ikonicznych momentów XX wieku. A jednak niewiele napisano o ludziach, których działania doprowadziły do bezwarunkowej kapitulacji Japonii… Książka I zdarzyła się Hiroszima jest epicka swoim rozmachem, a zarazem intymna w szczegółach; jej strony wypełniają outsiderzy i geniusze, którzy na zawsze zmienili nasz świat. Skrupulatnie udokumentowana i znakomicie napisana. Giles Milton Znakomita, imponująco udokumentowana opowieść o geniuszu i przerażającym zniszczeniu. Alex Kershaw MacGregor wykorzystuje szeroki wachlarz źródeł, tworząc porywającą, poruszającą i często zaskakującą narrację – tym razem o tym, jak II wojna światowa zakończyła się wywołaną przez człowieka apokalipsą, a nowa era rozpoczęła się mieszanką nadziei i grozy, która osiem dekad później wciąż definiuje nasze życie. Frederick Taylor To coś więcej niż książka historyczna – to także trzeźwiąca refleksja nad wojną, nauką i moralnością. Znakomita. James Holland Nienagannie udokumentowana relacja Iaina MacGregora o pierwszym użyciu broni nuklearnej w wojnie stanowi ważne przypomnienie o grozie, jaką niesie ona dla świata. „The Spectator”
Pedagogia uciśnionych jedna z najważniejszych książek w zakresie nauk społecznych XX wieku to przenikliwa analiza edukacji jako pola konfliktu, gdzie rozstrzyga się, kto ma prawo głosu, interpretowania rzeczywistości i decydowania o jej kształcie. Freire dowodzi, że edukacja jest aktem politycznym, który może przyczynić się do utrwalenia dominacji lub stać się praktyką wyzwoleńczą procesem, w którym uciśnieni mają szansę odzyskać podmiotowość poprzez wnikliwe odczytywanie rzeczywistości, wspólne nadawanie jej znaczeń i przekuwanie tej świadomości w działanie. Pedagogia uciśnionych jest kluczowym punktem odniesienia dla wszystkich, którzy traktują edukację jako narzędzie krytycznej refleksji i przemiany społecznej, i pozostanie aktualna tak długo, jak długo istnieć będą nierówności, wykluczenie i ucisk.
Publikacja pt. Krakowskie media w czasie przełomu lat 80. i 90. XX wieku to owoc realizacji projektu badawczego Katedry Mediów i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Ignatianum w Krakowie. Wydarzenia roku 1980 w Polsce, a w konsekwencji przemiany ustrojowe po 1989 roku, dotknęły także przestrzeni medialnej. Nadszedł czas zerwania z monopolistycznym systemem przekazu informacji stworzonym przez socjalistyczne władze państwowe po II wojnie światowej. Nowe podmioty medialne powstawały m.in. w Krakowie, gdzie korzystano z bogatej bazy intelektualnej, kulturowej i historycznej, inspiracji środowisk studenckich i ludzi mediów spragnionych nowego otwarcia. Zespół Katedry Mediów i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Ignatianum w Krakowie postawił sobie za cel zbadanie tego zjawiska zarówno od strony naukowej, jak i popularnej. W Krakowie bowiem zrodziły się pomysły, które dały początek trwałym podmiotom obecnym na rynku mediów do dnia dzisiejszego.
Książka odsłania kulisy pracy sędziego w Międzynarodowym Trybunale Karnym, który każdego dnia mierzy się z odpowiedzialnością wykraczającą poza granice jednego państwa. Autor - doświadczony prawnik, były sędzia i prezes MTK - z wyjątkową wrażliwością przedstawia realia instytucji orzekającej w sprawach najpoważniejszych zbrodni, w atmosferze międzynarodowych oczekiwań, politycznych napięć i ludzkich dramatów.Publikacja otwiera przed czytelnikiem świat, do którego dostęp mają nieliczni. Wprowadza w codzienność sędziów stojących na straży sprawiedliwości w sprawach, które poruszają opinię międzynarodową. Wyjaśnia specyfikę działania Trybunału, opisuje dylematy prawne i etyczne, ukazuje napięcia między niezawisłością a politycznymi okolicznościami, które nieodłącznie towarzyszą orzekaniu w sprawach o zbrodnie o charakterze globalnym. Lekkość narracji idzie tu w parze z prawniczą precyzją: czytelnik otrzymuje zarówno wgląd w realia funkcjonowania Trybunału, jak i w dylematy, z którymi mierzą się jego sędziowie - od konfrontacji z druzgocącymi dowodami, przez subtelne napięcia między prawem a polityką, po osobiste koszty tej misji. To książka o odpowiedzialności, etyce i kruchości zasad, które trzeba chronić nawet wtedy, gdy wszystko wokół próbuje je podważać.Nie jest to podręcznik ani autobiografia. To dojrzała, szczera i wyważona refleksja nad służbą, która wymaga nie tylko najwyższych kompetencji, lecz także odporności, uważności i gotowości do mierzenia się zarówno z ludzkim cierpieniem, jak i presją międzynarodowych oczekiwań. Autor z dystansem i elegancją, charakterystyczną dla osób, które naprawdę znają ciężar pełnionej funkcji, pokazuje, jak w praktyce wygląda służba, w której niezawisłość jest codziennym wyborem, a każda decyzja może wywołać konsekwencje daleko poza salą rozpraw.Lektura przeznaczona jest dla prawników, akademików, studentów oraz wszystkich zainteresowanych współczesnym wymiarem sprawiedliwości międzynarodowej - dla tych, którzy chcą nie tylko poznać mechanizmy działania Trybunału, lecz także zrozumieć, jaką cenę płacą ci, którzy go współtworzą i w jego imieniu orzekają.
KRĘŻNICA JARA, PARYŻ, MARIANKA, BRUKSELA, CZĘSTOCHOWA, VANCOUVER, LGOTA MAŁA, NOWY JORK, STRĘGOBORZYCE, KRAKÓW, ANTWERPIA.
Potomkowie Żydów, którzy w czasie drugiej wojny światowej za pieniądze szukali schronienia u Polaków. W domu, w stodole, w dziurze w ziemi, za wychodkiem.
I potomkowie Polaków odpowiedzialnych za zbrodnie, które przemilczano. Czy na gospodarzach, którzy zachęcili rodzinę lubelskiego krawca, żeby się u nich ukrywała, po czym – za pomocą wideł i siekiery – zabili ojca i dwóch synów, ciąży klątwa? A czy ciąży też na tych, którzy kupili po nich dom, nieświadomi zbrodni, jaka się tam dokonała? Czy pomoże tu interwencja proboszcza, który „ma magistra z egzorcyzmów i strasznie silne pole”?
Paweł Piotr Reszka jest obdarzony słuchem absolutnym. Wyłapuje nim w potoku maskujących słów, co ludzie naprawdę mówią. A gdy wsłucha się już uważnie w bohaterów i przedstawi nam ich głos, konfrontuje nas z inną wersją tej samej historii, wersją, za którą stoją tysiące przeczytanych stron dokumentów. „W tym domu już nie straszy” to kolejna książka, w której łączy wrażliwość reportera i warsztat historyka. Przeczytajcie koniecznie!
Anna Bikont
To jest książka o genetyce winy. Czy zło można odziedziczyć? Co z duchami przeszłości nawiedzającymi nasze myśli, sny i domy? Czy mogą się na tyle zmaterializować, by po latach pozbawić nas życia? Same pytania w tej książce. Nie potrafią albo nie chcą na nie odpowiedzieć nawet najmądrzejsi rabini. Reszka też nie próbuje. Bo jest zbyt mądrym reporterem? Pisarzem? Sam nie wiem. Ale pisze czysto, prosto i szlachetnie.
Andrzej Stasiuk
Andrzej Samson był jednym z najbardziej znanych polskich psychologów. Występował w telewizji, pisał książki, cieszył się dużym zaufaniem. Gdy w 2004 roku w śmietniku nieopodal jego mieszkania znaleziono dziecięcą pornografię, wybuchła jedna z najgłośniejszych pedofilskich afer w historii Polski.
Na zdjęciach byli Kuba, Natalia, Beata, Olaf, Klara, Franek i inne dzieci, którym Samson miał pomóc. To do nich niemal codziennie wraca tamten koszmar.
Proces był wielowątkowy i trwał latami. Sprawę chciano zamieść pod dywan. Środowisko psychologów do dziś nie zrobiło rachunku sumienia. Są jednak ludzie, którzy kiedyś nie mogli mówić, a dziś chcą przerwać zmowę milczenia.
Edyta Krześniak – jedyna dziennikarka, która rozmawiała z przebywającym w areszcie Andrzejem Samsonem, z jego ofiarami i ich bliskimi – po latach wraca do tej sprawy, rozkłada ją na czynniki pierwsze i relacjonuje swoje śledztwo. Wszystko po to, by dotrzeć do prawdy i zrozumieć, jak to możliwe, że guru polskiej psychologii skrzywdził tak wiele dzieci, i dlaczego nie wyciągnięto z tego żadnych wniosków.
Mały samochód. Wielki świat. Niezwykła podróż Polaków dookoła globu.W sierpniu 1976 roku trzech śmiałków – Andrzej Mokrzycki, Janusz Chmiel i Włodzimierz Wolak – wyruszyło z krakowskiego Rynku w podróż życia. Ich celem było okrążenie świata... dwoma Fiatami 126p. Bez internetu, GPS-u, z ograniczonym budżetem i ogromną odwagą, przemierzyli Europę, Azję, Amerykę Środkową i Północną, zmagając się z pustyniami, górami, awariami i biurokracją.Ich trasa wiodła przez górskie przełęcze Turcji, afgańskie pustkowia, indyjskie metropolie, amerykańskie autostrady i środkowoamerykańskie dżungle. Zmagali się z awariami, trudnymi warunkami drogowymi, granicznymi formalnościami i nieznanym językiem. A jednak – przejechali maluchami tysiące kilometrów, poznali ludzi, których nigdy nie zapomną, i wrócili do Polski bogatsi o jedyne w swoim rodzaju doświadczenie.Ta książka, wydana w pięćdziesiątą rocznicę wyprawy, trzy lata po śmierci autora, to pasjonujący reportaż z czasów, gdy świat był większy, a podróż była prawdziwą wyprawą. To zapis determinacji, przyjaźni i ducha odkrywcy. Przede wszystkim jednak – to historia, która pokazuje, że nawet w najmniejszym samochodzie można pomieścić największe marzenia.
Oskar Singer (1893-1945) to jeden z najważniejszych autorów tekstów dokumentujących życie w getcie w Litzmannstadt, jak nazywała się oficjalnie łódź w okresie okupacji hitlerowskiej. Singer, piszący po niemiecku czeski Żyd, dziennikarz i dramaturg, był w łódzkim getcie pracownikiem, a z czasem kierownikiem Wydziału Archiwum. Ten instytucjonalny kontekst tłumaczy specyficzny charakter jego tekstów i narzuca szczególny tryb ich lektury. Autor nie miał możliwości nazywania wprost grozy życia dziesiątków tysięcy ludzi stłoczonych na niewielkim obszarze, głodujących, poddanych eksterminacyjnemu terrorowi władz niemieckich. Jego teksty miały w jakiejś mierze oficjalny, a niekiedy wręcz propagandowy charakter. W pozytywnym tonie Singer relacjonuje pracę i osiągnięcia działających w getcie różnych resortów" produkcyjnych, wspierając opisy danymi liczbowymi i tabelami. Zarówno te dane, jak i same relacje mają potwierdzać zaradność i pracowitość mieszkańców getta, a tym samym ich dającą nadzieję na przetrwanie przydatność dla Niemców, zgodnie z zasadniczą ideą żydowskich władz łódzkiego getta: Naszą jedyną drogą jest praca". Prawda o życiu w getcie ujawnia się między wierszami reporterskich relacji, w rozdźwięku między optymizmem tonu a przedmiotem opisu, gdy jest nim na przykład proces powstawania z resztek żywności, z podgniłych ziemniaków i warzyw, sałatki jarzynowej" dla wygłodzonych mieszkańców getta. Niekiedy zresztą groza wydarzeń ujawnia się wprost, gdy Singer rzeczowo relacjonuje deportację z getta, w tym tak zwaną wielką szperę we wrześniu 1942 roku, kiedy wszystkie dzieci do dziesiątego roku życia i osoby starsze, niezdolne do pracy, wywieziono do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem. Publikację sfinansowano ze środków Funduszu na rzecz Nauki Polskiej w ramach nagrody Copernicus 2022 dla Krystyny Radziszewskiej.
Nikt nie zna ich twarzy, nazwisk ani życia prywatnego.
Dla zwykłych obywateli są niewidzialni, wśród przestępców budzą strach.
Od początku swojego istnienia Łowcy Cieni są jedną z najbardziej tajemniczych jednostek polskiej policji. Rozwiązują sprawy uprowadzeń dla okupu i ścigają najgroźniejszych przestępców. To oni złapali nazywanego polskim Hannibalem Lecterem Kajetana P. i takich gangsterów jak Belmondziak, Smok, Twardy czy Wielki Bu.
Wszelkie informacje na temat działalności Łowców Cieni są owiane tajemnicą. O swojej pracy policjanci nie rozmawiają nawet z najbliższymi – a tym bardziej z dziennikarzami.
Dla Piotra Halickiego zrobili wyjątek.
Jak tropią przestępców, którzy przyjmują fałszywą tożsamość i ukrywają się latami, często na drugim końcu świata? Co robią, by wpaść na ich ślad?
W jakim stopniu nowe technologie ułatwiają polowanie na najgroźniejszych przestępców?
Jak działają, gdy dochodzi do uprowadzenia dla okupu?
Dotychczas odpowiedzi na te pytania znali tylko nieliczni. W tej książce oddajemy głos samym „łowcom”. To oni opowiadają o zawodowych wyzwaniach i rozterkach.
Poznaj kulisy działania elitarnej jednostki i odkryj nieznane dotąd szczegóły najbardziej spektakularnych akcji, o których mówiła cała Polska.
PIOTR HALICKI – historyk z wykształcenia, dziennikarz z powołania. W mediach pracuje od ponad dwudziestu lat, obecnie związany jest z redakcją Onetu. Specjalizuje się w pisaniu o sprawach dotyczących służb mundurowych, a także kwestiach społecznych i politycznych. Był dwukrotnie nominowany do nagrody Grand Press.
Pustkę rzadko ktoś odwiedza; Pustkę trzeba przebyć, żeby dotrzeć gdzieś indziej.
Fragment książki
Miały być odzyskane, są opuszczone. Nie chcieli ich Niemcy, uciekają z nich Polacy. Północno-zachodnie tereny Polski to miejsce, w którym czas się nie zatrzymał – on nieubłaganie płynął. Aż nastała Pustka.
Jak wyglądają ziemie, na których tyle się zmieniło? Na których życie wrzało, a dzisiaj ledwo się już tli. Które zmieniły narodowość, ale nie zapomniały swojej przeszłości – i nadal marzą o przyszłości.
Miłosz Szymański wyrusza do serca Pustki – jak się okaże, wcale nie tak pustej. Bo są w niej ludzie, którzy przywracają życie tej pomijanej w opowieściach krainie. Krainie, o której chyba zapomnieliśmy, ale która nie zapomniała o nas.
Ciało, które wieO mądrości i sile kobiecego organizmuJak naprawdę działa kobiece ciało - bez mitów, uproszczeń i przemilczeń.Jak dobrze znasz swoje ciało?Czy hormony naprawdę Tobą rządzą, czy raczej próbują Ci pomóc?Dlaczego przed okresem czujesz się fatalnie, a kilka dni później masz wrażenie, że możesz wszystko?Czy menopauza to koniec, czy początek nowego etapu siły?Dlaczego kobiety dwa razy częściej chorują na depresję i Alzheimera?Czy antykoncepcja nas wyzwoliła, czy nam szkodzi?Polly Vernon - ceniona dziennikarka i mistrzyni trafnych pytań - zabiera Czytelniczki w fascynującą podróż przez kobiece ciało i jego zmiany na przestrzeni całego życia. Od dojrzewania, przez cykl menstruacyjny, płodność, ciążę i poród, aż po menopauzę i starzenie się.Opierając się na rozmowach z lekarzami, naukowcami i ekspertami, autorka odsłania to, czego przez lata nie mówiono - albo mówiono nieprecyzyjnie. Z lekkością, humorem i przenikliwością porządkuje wiedzę, obala mity i przywraca kobiecemu ciału należne mu miejsce - źródła siły, inteligencji i niezwykłej zdolności adaptacji.Ciało, które wie to nie tylko popularnonaukowy przewodnik, ale też ważna i potrzebna opowieść o zrozumieniu, uważności i odzyskiwaniu zaufania do własnego ciała.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
