Ojciec i syn, obaj tuż po świeżo zdanym egzaminie na prawo jazdy na jednoślad, na dwóch legendarnych motocyklach Royal Enfield zakupionych w Delhi, wybierają się w podróż u podnóży Himalajów, od Kaszmiru aż po Sikkim. Tysiące kilometrów lepszej lub częściej dużo gorszej indyjskiej drogi, skromne możliwości naprawy pojazdów u niewykwalifikowanych mechaników, a przy tym bardzo dowolna interpretacja przepisów ruchu drogowego przez indyjskich kierowców to wszystko mogłoby odstraszyć niejednego amatora jednośladów. Witold Palak w książce Księżycowa autostrada. Motocyklem przez Himalaje z dużą dawką humoru i dystansem do siebie pokazuje, że nawet najbardziej nieprawdopodobne pomysły są warte realizacji, a poznawanie świata z siedzenia nie pierwszej już młodości enfielda daje nie tylko dużo frajdy, ale jest też wyjątkową lekcją życia.Ważne były legenda i styl. W naszej wyobraźni tylko ten kultowy sprzęt mógł pokonać magiczną trasę przez Ladakh. Zapragnęliśmy być himalajskimi Easy Riders, a jedynie ta indyjska produkcja, oparta na brytyjskim układzie konstrukcyjnym z 1952 roku, mogła zaspokoić nasze marzenia. Cieszyliśmy się, że motocykle spełniały najważniejszy warunek poruszania się po azjatyckich drogach: oba miały sprawne klaksony!O autorze:Witold Palak - rocznik 1956, urodzony w Lublinie pod znakiem Bliźniąt.Z wykształcenia psycholog, z zawodu przedsiębiorca, z racji dokonań życiowych - nieustanny poszukiwacz, notoryczny imigrant, z angielska określany jako itchy foot, czyli swędząca stopa. Mówiąc wprost - włóczykij. Żeglarz, miłośnik Tatr, a wkrótce potem Himalajów, gitarzysta, wielbiciel zimnego piwa, kuchni azjatyckiej, piosenki turystycznej i poezji śpiewanej. Właściciel prawej dłoni uściśniętej przez Leonarda Cohena.Już jako student rozglądał się za alternatywą dla miażdżącej wyobraźnię rzeczywistości komunistycznej, dorabiając i poznając świat w Holandii i RFN. Po przekroczeniu pierwszy raz w życiu progu samolotu, wylądował w 1985 roku w Sydney i przez 8 lat poznawał Australię już jako rezydent tego kraju.Niepoprawny wielbiciel Kangurlandu szukał dalej stabilnego gruntu w Indiach, Nepalu, Stanach Zjednoczonych. Posiadacz książek telefonicznych z własnym nazwiskiem i numerem telefonu w Australii, USA i Singapurze.Poszukując swojego miejsca w świecie, cały czas nucąc słowa piosenki Wolnej Grupy Bukowina - Szukam, szukania mi trzeba, domu gitarą i piórem - zatoczył koło i zacumował w miejscu, gdzie urodził się jego Dziad i Ojciec, w wiosce pod Lublinem. Tu postawił dom, posadził kilka krzaków i nauczał miłości do świata swojego syna Adriana (rocznik 1996).Od 2012 roku posiadacz motocyklowego prawa jazdy (po trzykrotnym oblaniu egzaminu z jazdy). Od tamtej pory stara się udowodnić niesłuszną wtedy ocenę swoich umiejętności, przemierzając na jednośladach drogi w Wietnamie, Kambodży, Laosie, Birmie, Australii. Obecnie w trakcie realizacji swojej idee fixe - poznania całych Himalajów z pozycji siodełka motocyklowego.
Zbiór korespondencji Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskej i Stefana Jasnorzewskiego, jej trzeciego męża, w okresie wojny pilota RAF-u, to rozpisana na dwa głosy opowieść o trudnych latach 19401945, gdy oboje przebywali w Anglii, jednak z daleka od siebie, widując się tylko od czasu do czasu. Opowieść zdumiewająca, napisana wyrafinowanym, a zarazem pełnym humoru językiem. Humoru, który pozwalał choć trochę złagodzić wojenny koszmar i wszelkie, w tym finansowe, niedostatki życia.
Korespondent wojenny zawód, zdawałoby się, zarezerwowany dla mężczyzn. Tymczasem reporterką relacjonującą wojenne konfliktyw byłej Jugosławii i Iraku była też Miłada Jędrysik. Jak wygląda wojna oczami kobiety?Autorka nie zajmuje się wielką polityką i historią, woli wydarzenia rozgrywające się z dala od linii frontu, na Bałkanach i w Iraku. Z wnikliwością i empatią pokazuje piętno, jakie wojna odciska na zwykłych ludziach, którzy nie z własnej woli znaleźli się w oku zbrojnego cyklonu, na żołnierzach, także tych z misji pokojowych, oraz na korespondentach z narażeniem życia walczących o materiały do czołówek serwisów informacyjnych. Jędrysik przygląda się zdewastowanym dobrom kultury, opisuje wojenny wikt, zdradza kulisy pracy reportera. Błyskotliwie konfrontuje idee z rzeczywistością, trafnie wychwytuje paradoksy.
John Borrell rzucił pracę korespondenta zagranicznego Time'a, by założyć rodzinę (i przedsiębiorstwo) na brzegu krystalicznie czystego jeziora na Kaszubach. Budując dom i pensjonat w ubogim regonie potrzebującym inwestycji i miejsc pracy, musiał stawić czoła urzędnikom w czasie, gdy w kraju szerzyła się korupcja, a żeby uzyskać kolejne pozwolenia, trzeba było wręczyć łapówkę.
Porywająca podróż do najbliższej z mitycznych krain Usypać góry. Historie z Polesia to fenomen polskich Kresów w pigułce. Wciągająca opowieść o krainie, w której żyli obok siebie Polacy, Litwini, Białorusini i Żydzi. Ale też tutejsi Poleszucy, dla których ojczyzna to nie historia czy polityka, ale miejsce człowieka w kosmosie. To zatrzymany w czasie świat królewiąt, panów i chłopów, przemysłowców, kupców i cadyków oraz jego dramatyczny koniec. Co o Polesiu wiedzieli w latach 30. XX wieku Amerykanka Louise Boyd, niestrudzona badaczka Arktyki, oraz generał Carton de Wiart, weteran brytyjskich wojen w Afryce? Dlaczego na miejsce kolejnych eskapad wybierają właśnie polskie mokradła? Czy przeczytali u Herodota, że żyje tam lud czarnoksiężników, którzy raz w roku zamieniają się w wilki? Może słyszeli o legendarnym grobie Owidiusza? Na początku wieku XXI Małgorzata Szejnert wyrusza ich tropem. Reporterka niestrudzenie szuka śladów zatopionej Flotylli Pińskiej. Przybliża małą ojczyznę Ryszarda Kapuścińskiego, której on sam nie zdążył opisać. I oddaje głos mieszkającym tam ludziom, żyjącym z dala od wielkiej polityki, chroniącym swoje wyznania i języki, wierzącym, że ciągle można uratować to, co zniszczyła władza sowiecka.
Czego pragnie kobieta, a czego mężczyzna? Czy monogamia może być podniecająca? Czy nimfomankę kiedykolwiek boli głowa? I po co ludziom wierność?
Autorów tej książki pewnie nie trzeba nikomu przedstawiać. Jeden jest wybitnym seksuologiem, drugi autorem wielu bestsellerowych powieści i jednocześnie naukowcem, który chemię miłości potrafi rozłożyć na czynniki pierwsze.
Ich rozmowa wciąga, skłania do refleksji, czasami zaskakuje. Nie ma w niej tematów tabu, ani niewygodnych pytań; jest wiedza, są konkretne porady i obrazowe przykłady, a także bardzo intymne wyznania.
A co więcej - obok należnej tematowi naukowej powagi - znajdziecie w tej książce także bardzo dużo humoru.
Amazonia Piekielne Piękno"" to opowieść o dwóch, samotnych, ekstremalnych wyprawach do dzikiej i fascynującej, a czasem przeklętej Amazonii. Bohater pokonuje ponad siedem tysięcy kilometrów tej niegościnnej dla obcych krainy, stając często oko w oko ze śmiertelnymi niebezpieczeństwami. Pasja, marzenie, determinacja i siła woli w starciu z nieubłaganą naturą, wewnętrznymi rozterkami oraz niedoskonałością ludzkiego organizmu - to wszystko znajdzie w książce Czytelnik, ciekawy świata, gotowy na dużą dawkę mocnych wrażeń.Istotnym oryginalnym walorem tej książki jest tzw. dwugłos - spojrzenie z kobiecej perspektywy na to niezwykłe przedsięwzięcie. Jak to jest żyć u boku mężczyzny porywanego spontanicznie przez własne emocje w świat, w świat, do którego trudno zaprosić najbliższych? Opowieść o przygodzie odważnego i silnego mężczyzny, w zderzeniu z uczuciami kobiety, która czeka - to koktajl emocji, w którym wzruszenie, lęk i dojmująca tęsknota stanowią podstawowe składniki.
W tej książce znajdziecie Państwo opowieść, dokumenty, fotografie, echa mediów i sztuki, wreszcie rodzinne wspomnienia: o meblach nowoczesnych i stylowych, o środowisku artystów, o Poznaniu i o Kresach, bo Kowalscy to przecież rodzina wielkopolsko-kresowa.MEBLE KOWALSKICH, wybitne osiągnięcie polskiego designu lat sześćdziesiątych, towarzyszyły milionom Polaków przez ponad trzy dekady. Wielu wciąż o nich pamięta. Jednak pokutuje przekonanie, że w popularnej nazwie chodziło o meble dla każdego, bo przecież przysłowiowy Kowalski to każdy. Tymczasem te Meble Kowalskich to rzeczywiście dzieło małżeństwa Kowalskich: Bogusławy i Czesława, poznańskich architektów wnętrz, którzy w 1962 roku wygrali konkurs na projekt mebli do małych mieszkań. Po pierwszym sukcesie przyszły następne, przynosząc warianty pierwotnego projektu, potem zaś liczne meblościanki lat 70, tworzone już w odmiennej estetyce. Jednak Kowalscy tworzyli też meble stylowe, a także aranżacje wnętrz (m. in. popularnych gościńców wielkopolskich), poza tym działając aktywnie winnych dziedzinach sztuk plastycznych, jak scenografia czy i malarstwo.Bogusława i Czesław Kowalscy twórcy popularnych Mebli Kowalskich, architekci wnętrz żyli w barwnym środowisku poznańskich artystów plastyków. Dzieje ich sukcesów zawodowych przeplatały się z przeżyciami pokolenia, które niosło w sobie pamięć lat wojennych i stalinowskich, aby w wieku dojrzałym być świadkiem kolejnych odwilży, wreszcie uczestniczyć w rewolucji Solidarności i w ustrojowej transformacji.Czesław (1930-2006) pochodził znad Niemna, ze zubożałej drobnoszlacheckiej rodziny. Bogusława urodziła się w wielkopolskim domu przedwojennego polityka. Spotkali się na studiach w poznańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (PWSSP, dziś Uniwersytet Artystyczny). Zadebiutowali w dziedzinie teatralnej scenografii, ale powodzenie popularnych segmentów zwycięstwo w konkursie na meble do małych mieszkań w 1962 roku na stałe związało ich z meblarstwem. Czesław został profesorem na PWSSP, Bogusława kierownikiem artystycznym cepeliowskiej spółdzielni, produkującej meble stylowe.
Pierwszy tom cyklu o słynnych homoseksualistach w dziejach świata. We wstępie do książki autorka omawia historię homoseksualizmu, a w kolejnych rozdziałach przedstawia znane postacie gejów i różne formy miłości cielesnej. W charakterystycznym dla siebie stylu opowiada o swobodzie seksualnej czasów rzymskich, igraszkach w królewskich komnatach i grzesznych uciechach duchownych. Osobne rozdziały poświęca samobójstwom i zabójstwom w środowiskach gejowskich, związkom homoseksualnym znanych pisarzy i artystów, oraz słynnym hollywoodzkim gejom. Barwną opowieść autorki uzupełniają dwie wkładki w ilustracjami.
Książka Baranowskiego to na pozór kompendium historii wyczynowych rejsów Autora, tych opisywanych przez Niego i przez innych we wcześniejszych książkach oraz tych rejsów, o których książki nie powstały.
Historia rejsów jest dla Autora tylko tłem, ułatwiającym ekspozycje starannie dotąd skrywanych myśli, przeżyć , rozterek, refleksji, odczuć i uczuć, tajemnic serca i alkowy, kulis wydarzeń związanych z budową "Poloneza", "Pogorii", "Fryderyka Chopina" i z organizacja dalekich wypraw…
Nowy Rok zaczęłam na Jawie. Przejechałam przez góry, lasy i pola ryżowe, weszłam na szczyt czynnego wulkanu, żeby zajrzec do wnętrza ziemi. Spędziłam kilka dni z nieznośnym francuskim naukowcem, który uwielbiał eseje i biusty. Z Jawy wróciłam na Bali. Trafiłam do wioski ludzi Króla Bez Głowy, na tradycyjny pogrzeb i do raju. Poznałam bramina - kapłana z najwyższej kasty - i przez wiele godzin rozmawialiśmy o ludzkiej duszy, cywilizacji i religii. Miesiąc samotnej wyprawy do Indonezji. Kontynuacja książki Blondynka na Bali.
Bali legendarna wyspa! To tam, gdzie szaman Ketut przyjmuje wędrowców spragnionych tajemnej wiedzy, a w powietrzu błąkają się tysiące duchów i niezwykłych bóstw. Cudowne plaże, zielone tarasowe pola ryżowe, a przede wszystkim atmosfera wolności, kreatywności i niezwykłej kultury, która przenika wszystko i wszystkich.Tak, ja też tak myślałam. I codziennie odkrywałam, że prawda o Bali jest kompletnie, zupełnie, absolutnie inna!!!!
Więcej niż możesz zjeść"" to zbiór publikowanych przez Dorotę Masłowską w magazynie Zwierciadło w latach 2011-2013 tekstów o jedzeniu. Tekstów, które jednak mocno odbiegają od tradycyjnego pojęcia rubryki kulinarnej, jeśli go wręcz jawnie nie przedrzeźniają.Zilustrowane przez wybitnego rysownika Macieja Sieńczyka, przewrotne w formie i treści, nie uchylają się od szerszej refleksji socjo- i antropologicznej.Dorota Masłowska o swojej książce:""Wszyscy wiedzą, że piszę książki, że nagrywam płyty, a mało kto domyśla się, że w wolnym czasie również trochę jem. O tym nieujawnianym dotąd fakcie pisałam do magazynu ""Zwierciadło"" felietony; przez 2 lata prowadziłam tam rodzaj rubryki spożywczej, w którym z właściwą sobie swadą opisywałam jedzone jedzenie.Te grubymi nićmi szyte refleksje kulinarne stanowiły jednak wyłącznie pretekst dla rozważań szerszych: chwalenia się zagranicznymi podróżami, opisywania potknięć moralnych znajomych, czy ujawniania drastycznych szczegółów ze swoich operacji plastycznych. Dziś opatrzone genialnymi ilustracjami Macieja Sieńczyka ze wzruszeniem kieruję do rąk czytelnika"".
- Chcę zobaczyć te żyrafy - mówię do koleżanki w pracy, wpatrując się w jej kalendarz wiszący na ścianie.- Jedź! Przez to biuro żyrafy nigdy nie przegalopują - odpowiada.Krótko po tym wydarzeniu moje wypowiedzenie leży na biurku szefa. Marzenie kiełkujące od wielu lat, staje się faktem. Razem z moim towarzyszem Fabianem rezygnujemy z pracy, oddajemy właścicielowi wynajmowane mieszkanie, a całe wyposażenie - łącznie z meblami - sprzedajemy przez Internet. Pakujemy plecaki i wyjeżdżamy w wielką podróż. W podróż dookoła świata, która potrwa 16 miesięcy...Natalia Brożko (ur. 1983) urodziła się w Głuchołazach. Gdzie mieszka na stałe? Trudno powiedzieć. W jej życiorysie pojawiły się dotychczas takie miejsca zamieszkania jak rodzinne Głuchołazy, Berlin, Hanoi, Warszawa, Frankfurt nad Menem i Bad Karlshafen. Najchętniej mówi o sobie: Polka - obywatelka świata. Zamiłowanie do dalekich podróży odkryła podczas studiów na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie na kierunkach historii i społeczeństwa Południowej- i Południowo-Wschodniej Azji.Autorka książki Azja moimi oczyma. Wspomnienia z podróży (2012).
Ksiądz Jerzy został wyniesiony na ołtarze. Właśnie rozpoczął się Jego proces kanonizacyjny. Celem tej książki jest pokazanie drogi, która do tego doprowadziła. Nie jest to kolejna biografia, ale próba ukazania atmosfery i dziedzictwa, z których kształtowała się Ksiądz Jerzy został wyniesiony na ołtarze. Właśnie rozpoczął się Jego proces kanonizacyjny. Celem tej książki jest pokazanie drogi, która do tego doprowadziła. Nie jest to kolejna biografia, ale próba ukazania atmosfery i dziedzictwa, z których kształtowała się osobowość charyzmatycznego kapłana: domu i rodziny, wpływu autorytetów Prymasa Tysiąclecia i świętego Jana Pawła II. To zarys dokonań Ksiądz Jerzy został wyniesiony na ołtarze. Właśnie rozpoczął się Jego proces kanonizacyjny. Celem tej książki jest pokazanie drogi, która do tego doprowadziła. Nie jest to kolejna biografia, ale próba ukazania atmosfery i dziedzictwa, z których kształtowała się osobowość charyzmatycznego kapłana: domu i rodziny, wpływu autorytetów Prymasa Tysiąclecia i świętego Jana Pawła II. To zarys dokonań duszpasterskich sprzed oraz z okresu stanu wojennego. To obraz zaangażowania duchownego odpowiadającego na potrzeby tamtych czasów poprzez duszpasterstwo pielęgniarek, akademickie, świata pracy, wsparcie dla wszystkich, którzy marzyli o wolnej Ojczyźnie Msze za Ojczyznę to wielki, ale jeden z wielu znaków rozpoznawczych kapłaństwa Jerzego Popiełuszki. Mamy nadzieję, że bliższe wejrzenie w drogę Księdza Jerzego będzie dla każdego z nas okazją do tego, by ucieleśnić przesłanie ""apelu czuwających"" zamieszczone na ostatniej stronie tej książki i ""codziennie mówić prawdę i pokonywać strach"".Ksiądz Jerzy został wyniesiony na ołtarze. Właśnie rozpoczął się Jego proces kanonizacyjny. Celem tej książki jest pokazanie drogi, która do tego doprowadziła. Nie jest to kolejna biografia, ale próba ukazania atmosfery i dziedzictwa, z których kształtowała się osobowość charyzmatycznego kapłana: domu i rodziny, wpływu autorytetów Prymasa Tysiąclecia i świętego Jana Pawła II. To zarys dokonań duszpasterskich sprzed oraz z okresu stanu wojennego. To obraz zaangażowania duchownego odpowiadającego na potrzeby tamtych czasów poprzez duszpasterstwo pielęgniarek, akademickie, świata pracy, wsparcie dla wszystkich, którzy marzyli o wolnej Ojczyźnie Msze za Ojczyznę to wielki, ale jeden z wielu znaków rozpoznawczych kapłaństwa Jerzego Popiełuszki. Mamy nadzieję, że bliższe wejrzenie w drogę Księdza Jerzego będzie dla każdego z nas okazją do tego, by ucieleśnić przesłanie ""apelu czuwających"" zamieszczone na ostatniej stronie tej książki i ""codziennie mówić prawdę i pokonywać strach"".osobowość charyzmatycznego kapłana: domu i rodziny, wpływu autorytetów Prymasa Tysiąclecia i świętego Jana Pawła II. To zarys dokonań Ksiądz Jerzy został wyniesiony na ołtarze. Właśnie rozpoczął się Jego proces kanonizacyjny. Celem tej książki jest pokazanie drogi, która do tego doprowadziła. Nie jest to kolejna biografia, ale próba ukazania atmosfery i dziedzictwa, z których kształtowała się osobowość charyzmatycznego kapłana: domu i rodziny, wpływu autorytetów Prymasa Tysiąclecia i świętego Jana Pawła II. To zarys dokonań duszpasterskich sprzed oraz z okresu stanu wojennego. To obraz zaangażowania duchownego odpowiadającego na potrzeby tamtych czasów poprzez duszpasterstwo pielęgniarek, akademickie, świata pracy, wsparcie dla wszystkich, którzy marzyli o wolnej Ojczyźnie Msze za Ojczyznę to wielki, ale jeden z wielu znaków rozpoznawczych kapłaństwa Jerzego Popiełuszki.
Morten Storm były przestępca i islamski radykał, jako podwójny agent, brał udział w spektakularnych i najniebezpieczniejszych akcjach wywiadowczych. Dzięki niemu duńskie, brytyjskie i amerykańskie służby specjalne prowadziły operacje, których celem była m.in. likwidacja jednego z najniebezpieczniejszych terrorystów na świecie. Storm był zbuntowanym przestępcą, członkiem duńskiego gangu motocyklowego. Żył na krawędzi, popadał w konflikty z prawem, brakowało mu celu w życiu. Po wyjściu z więzienia spotkał muzułmańskich duchownych i dał się uwieść ideologii radykalnego islamu. Jako nawrócony biały muzułmanin wtopił się w środowisko ekstremistów, nawiązał kontakty z niebezpiecznymi terrorystami i rozpoczął przygotowania do dżihadu. Kiedy jednak nowi przyjaciele zawiedli jego oczekiwania, bez wahania zmienił front i zaoferował swoje usługi zachodnim wywiadom. Zadeklarował, że chce wykorzystać swoją wiedzę i kontakty, by uderzyć w islamistów dla pieniędzy. Służby nie odrzucają takich prezentów. Storm miał infiltrować siatki radykałów, a Amerykanie likwidować je precyzyjnymi uderzeniami dronów. Aby wystawić Al-Awlakiego, jednego z liderów Al-Kaidy, niedawnego przyjaciela, Storm musiał opracować karkołomny plan nakłonienia go do romansu z pewną Europejką ""Wspaniała. Mortem Storm jest żywym dowodem na to, że źli chłopcy są najlepszymi szpiegami."" Telegraph ""Odkrywcza, nadzwyczajna W żadnej innej książce główny bohater, tak ważny dla zachodnich służb, nie był gotowy ujawnić tak wiele."" Guardian ""Wybuchowa!"" Independent ""Nie dałoby się tego wymyślić."" Sunday Times ""Trzyma w napięciu."" Publishers Weekly ""Spektakularna lektura, a jednocześnie niezwykły dokument o pracy zachodniego wywiadu w epoce Al-Kaidy, w której zdemaskowanie szpiega nie grozi, jak w czasach zimnej wojny, wydaleniem z kraju, lecz egzekucją."" New York Times Book Review ""Tę książkę czyta się jak scenariusz filmu o Jamesie Bondzie napisany przez braci Coen Dla wszystkich zainteresowanych historią fanatycznych terrorystów ""Agent Storm"" będzie fascynującą lekturą."" Washington Post ""Morten Storm wyświadczył wielką przysługę dla Zachodu A przy okazji CIA wisi mu pięć milionów dolarów."" Fox News
Ściganie bandytów, pozyskiwanie informatorów, balansowanie na granicy prawa, a wszystko przy akompaniamencie języka towarzyszy zza wschodniej granicy. Tytułowy glina nigdy nie oczekiwał poklepywania po plecach ze strony przełożonych i często wbrew zwierzchnikom oraz procedurom uparcie dążył do celu. Momentem przełomowym w jego karierze była tajemnicza śmierć jednego z policjantów. Prywatne śledztwo bohatera książki pozwoliło odkryć wstrząsającą prawdę...
Przez wiry i porohy Dniestru to debiut książkowy młodego Arkadego Fiedlera, późniejszego słynnego podróżnika. Jest to reportaż z przeprowadzonej w 1924 roku wycieczki ?spływu rzeką Dniestr. Grupa przyjaciół uzbrojona w namioty, wędki, fantazję, przedsiębiorczość i zachłanność wrażeń prze-płynęła na dwóch łodziach Dniestr, począwszy od Sambora przez m.in. Mosty, Rozwadowo, Halicz do Zaleszczyk. Autor znakomicie opisał przygody młodych wioślarzy oraz podał mnóstwo ciekawostek i anegdot o leżących nad Dniestrem wioskach, miasteczkach i ich mieszkańcach.Książka dla pasjonatów wioślarstwa i miłośników Kresów jest pozycją obowiązkową, a czytelnikom ceniącym dobry reportaż sprawi ogromną przyjemność.
Książka podróżnicza, ukazująca tajemnice i piękno Indii. Autorka rozpoczyna poznawanie kraju od Bombaju i zmierza do Kerali. Opisując miasta wplata relacje za spotkań z ludźmi, przedstawia problemy omawiane w prasie indyjskiej, ukazuje ciekawe indyjskie filmy. Czytając książkę ma się wrażenie, że wędrujemy wraz z autorką po wykutych w skałach świątyniach, miastach duchach, że płyniemy po rozlewiskach, uczestniczymy w przedstawieniach starożytnego teatru.
Rzeczywistość naprawdę potrafi być straszniejsza od fikcji
W sierpniu 2014 roku świat stanął na krawędzi zagłady. Epidemia eboli szybko opanowała najpierw Gwineę, a potem całą Afrykę Zachodnią. W krótkim czasie pojawiły się pierwsze ogniska choroby poza Czarnym Lądem. Stany Zjednoczone i Europa przestały być bezpieczne, a ebola nie jest już tylko odległym problemem krajów trzeciego świata…
Każdy wybuch epidemii eboli zbiera krwawe żniwo. W niewyobrażalnych męczarniach ginie około 90% zarażonych. Później wirus znika, przyczaja się i czeka w ukryciu, żeby móc ponownie zaatakować. Zabijać.
Strefa skażenia opisuje faktyczne zdarzenie wycieku wirusa eboli z ośrodka naukowego w Reston koło Waszyngtonu. Wtedy udało się zażegnać kryzys. Ale czy i tym razem, w obliczu kolejnego zagrożenia niepowstrzymanej pandemii, ludzkości się poszczęści?
Fascynująca historia najgroźniejszego seryjnego mordercy!
***
Najbardziej zaraźliwa książka popularnonaukowa.
- „People”
Porywający thriller nonfiction.
- „New York Times”
Jedna z najstraszniejszych rzeczy, jakie miałem okazję przeczytać.
- Stephen King
***
Pomyślałem, że jeśliby wirus ebola stanowił szczep Andromeda – niezwykle letalny i rozprzestrzeniający się w wyniku zakażenia kropelkowego – nie istniałoby na świecie miejsce bezpieczne. Lepiej byłoby pracować w samym epicentrum epidemii, niż ulec zakażeniu w operze londyńskiej.
– Czy obawia się pan zagrożenia rodzaju ludzkiego?
Utkwił we mnie wzrok
– Co, u diabła, ma pan na myśli?
– Wirus, który może nas zniszczyć.
– No cóż, sądzę, że to mogłoby się zdarzyć. Na razie jednak jeszcze do tego nie doszło. Nie, nie obawiam się. Bardziej prawdopodobne byłoby zniszczenie przez wirus dziewięćdziesięciu procent ludności.
– Zabicie dziewięciu z każdej dziesiątki ludzi? I pana to nie przeraża?
Wyraz rozbawienia pojawił się na twarzy Johnsona.
– Wirus może być pożyteczny dla rodzaju ludzkiego, zmniejszając jego liczebność – stwierdził.
Nieludzki wrzask przeszył powietrze.
Johnson oderwał oczy od wody i rozejrzał się dokoła.
– Słyszał pan tego bażanta? Właśnie dlatego lubię rzekę Bighorn – powiedział.
– Czy uważa pan, że wirusy są piękne?
– O tak – odparł cicho. – Czy gdy patrzymy w oczy kobry, strach nie ujawnia swego drugiego oblicza? Zmniejsza się, gdy zaczynamy dostrzegać istotę piękna. Oglądanie wirusa ebola pod mikroskopem elektronowym przypomina podziwianie misternego zamku lodowego. Rzecz jest tak zimna. Tak całkowicie czysta.
***
Richard Preston – znany amerykański dziennikarz. Otrzymał szereg nagród i wyróżnień w dziedzinie reportażu. Autor dziewięciu bestsellerowych książek. Strefa skażenia przyniosła mu międzynarodową sławę. Jego nazwiskiem nazwano nawet asteroidę. Regularnie pisze dla „The New Yorkera”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
