Urodzony 2 tysiące lat temu w Tarsie św. Paweł, głosił Ewangelię bez kompromisu. Odwiedził najważniejsze ośrodki kulturowe ówczesnej Europy, pozostawił Pisma, bez których trudno sobie wyobrazić treści chrześcijaństwa. Jak dziś czcimy pamięć tego Apostoła największego z Apostołów? W proponowanej przez znanego liturgistę publikacji, Czytelnik znajdzie tu mnóstwo niezwykłych refleksji.

„Na pocątku wsędy byli górole, a dopiero pote porobiyli się Turcy i Zydzi. Górole byli tyz piyrsymi »filozofami«. »Filozof« ? to jest pedziane po grecku. Znacy telo co: »mędrol«. A to jest pedziane po grecku dlo niepoznaki. Niby, po co mo fto wiedzieć, jak było na pocątku? Ale Grecy to nie byli Grecy, ino górole, co udawali greka. Bo na pocątku nie było Greków, ino wsędy byli górole”. Tak ksiądz Józef Tischner w swoim największym bestsellerze wyjaśniał powstanie filozofii. Najnowsze wydanie zostało wzbogacone o jego nieznane dotąd teksty. Można się z nich na przykład dowiedzieć, że Arystoteles, chorując na żółtaczkę, napisał XII księgę Metafizyki. Księga zaginęła, ale odnalazła się na strychu w Rogoźniku. Nowym elementem są też bardzo zabawne przygody Sobka Chowańca z Jonkówek, spisane przez księdza Tischnera w latach 80. Książkę uzupełniono też posłowiem Wojciecha Bonowicza oraz esejem Dobrosława Kota, będącym filozoficzną analizą opowieści o góralskich filozofach. Historia filozofii po góralsku to znakomita lektura zarówno dla tych, którzy poszukują rozrywki, jak i dla tych, którzy chcą się czegoś dowiedzieć o filozofii, i to w zupełnie nieszablonowy sposób.

Bogato ilustrowany przewodnik prowadzi nas przez miejsca ściśle związane z Papieżem ? Polakiem, szlakami, którymi on także podążał.

Czym szamanizm na pewno nie jest? Nie jest żadna sektą, ani żadną religia, leży jednak u podstaw każdej znanej nam obecnie kultury. Kim jest szaman? Szaman potrafi dostrzec i wykorzystać w swej praktyce energię kamieni, roślin, gór, rzek i zwierząt. Odkrywa także prastarą wiedzę swych przodków. Współdziała nie tylko z siłami przyrody, ale także ze wszystkimi dostępnymi elementami rzeczywistości, ich wartościami energetycznymi, z właściwym ich naturze sposobem włączania się w istnienie, rozważa splatające się ze sobą związki pomiędzy przeszłością, teraźniejszością i przyszłością. Bierze pod uwagę wszystkie tradycje, systemy religijne, psychologię, historię, medycynę, ludowe sposoby leczenia, biologię, astrologię, a także nową fizykę. Koncepcja szamanizmu pozwala rozbudowywać wiedzę na temat różnorakich zjawisk związanych z transformacją, leczeniem, materializacją i transcendencją. Magia przestaje być tajemnicą i staje się zrozumiała. Fragment książki        Przedmowa do polskiego wydania       MODLITWA: Siło Ducha Północy, pozwól mi rozpoznać mądrość i zaszczyt dotykania świętej przestrzeni. Pomóż mi mieć odwagę i przekonanie, by być ubranym w kolory wojownika tęczy. Oczyść moje ciało, umyśl i duszę przez mój związek, połączenie ze Stwórcą.       Dostajesz do ręki, Czytelniku, książkę - praktyczny prze-) wodnik do podążania drogą ku duszy, prawdzie wewnętrznej, wewnętrznej niewinności dziecka, zaufaniu, sile, bezpieczeństwu i mądrości natury, mądrości przodków oraz odkrywania tego wszystkiego w sobie.       Kiedy na warsztatach pytano Margit, co będzie dalej - odpowiadała niezmiennie: „Zobaczymy, posłuchamy, co powiedzą duchy".       Czy w Tobie też powstanie taka potrzeba, by spróbować posłuchać, co też Tobie osobiście zechcą powiedzieć duchy? Zachęcam serdecznie do przeczytania uważnie tej książki, może nawet kilka razy, jeżeli zechcesz, aby móc przeanalizować, jak przedstawione wyjaśnienie wzajemnego wpływu świata natury i człowieka odnosi się do Twojego rozwoju osobistego.       W książce tej Autorka przedstawiła podstawową praktykę w szamanizmie, doświadczania i możliwości zmiany, uzdrawiania na bazie Koła Medycyny, kierunków, żywiołów, czakr, jakości pozytywnych i negatywnych, powodujących w nas napięcia, swoistego rodzaju obciążenia w naszym rozwoju na ścieżce życia.       Obecnie często mówimy o rozwoju osobistym i duchowym, wzmacnianiu siebie, psychologii humanistycznej lub trans-personalnej, nawet szamanizmie. Naszą potrzebą jest, by być lepszym, doskonalszym, doświadczać czegoś nadprzyrodzonego. To wszystko może czasami być potrzebą ego. Dusza chce wiedzieć, że ma czym i może się dzielić z Tobą i światem. Kiedy nie jesteśmy wystarczająco uczciwi, często ponosimy porażki, bowiem nie dążymy bezpośrednio do prawdy, do jej akceptacji, bez uprzedniego rozumowego oceniania, osądzania, krytykowania. Ale czy potrafimy na chwilę zatrzymać się, skoncentrować na sobie, odczuwaniu swojego wnętrza i odczuwaniu duchów natury, świata, który nas otacza, który jest naszym domem? Czy nie za bardzo oczekujemy, że zmiany przyjdą z zewnątrz, bez naszego zaangażowania, doświadczania siebie, podróży w głąb siebie? Czy nie za bardzo jesteśmy konformistami w swoim postępowaniu? Czy możemy w sobie wzbudzić odrobinę odwagi, woli poszukiwania, zgłębiania, aby dotrzeć do siebie, takich, jakimi jesteśmy? Posłuchać duchów i ich przewodnictwa, rad i wskazówek, jak możemy zaakceptować przeszłość, co zmienić, by nasze „tu i teraz" było w harmonii z naszym wnętrzem i światem zewnętrznym, by nauczyć się odbierać sygnały, informacje i nauki ze świata natury. Tego wszystkiego może nauczyć nas Matka Ziemia, bowiem podstawą zdrowia i dobrego samopoczucia jest prawdziwy kontakt ze swoim ciałem, myślami, emocjami i duchem, odkrycie swojego osobistego potencjału mocy.       Największą atrakcją szamanizmu jest to, że nie ogranicza się on do samej wiedzy, do stawiania diagnoz, ale to, że oferuje nam koncepcje transformacji, każąc zastanowić się nad licznymi teoriami naukowymi i linearnymi - pisze Margit. Zgadzam się z tym całkowicie. Obecnie człowiek potrzebuje „przewodnika", jak może dokonać zmian, jak z powrotem osiągnąć połączenie z Matką Ziemią, Ojcem Niebem i ze sobą, jak stać się bardziej człowiekiem, nie jedynie konsumpcyjnym, a bardziej w jedności, w pełni ze sobą i otaczającym światem. Ludy pierwotne nie mają zwykle z tym problemu, jest to dla nich tak naturalne jak oddech, jak dzień i noc, cykle zmian w przyrodzie, jak życie i       śmierć. Człowiek Zachodu, jak ogólnie zwykło się nazywać mieszkańców tzw. krajów cywilizowanych, zagubił się gdzieś na swoich ścieżkach życia, wybrał priorytety innych wartości, innych zasad, wyznaje inne prawa niż odwieczne prawa przyrody. Nie czuje tak mocno pod swoimi stopami siły ziemi, jej wsparcia, jej bezpieczeństwa, łączności, karmiących właściwości i wszystkich aspektów matki. Nie spogląda już tak często w niebo w poszukiwaniu inspiracji, natchnienia, siły woli, światła, klarowności w swoim życiu. Zatraciliśmy gdzieś naturalny pęd do wzrastania, rozwoju, jaki ma roślina, zatraciliśmy instynkt zwierzęcia, naszą intuicję. Nasze ego tego nie potrzebuje, odrzuca to, czasami ignoruje lub wyśmiewa.   Szamanizm. Prastara mądrość natury Spis treści Przedmowa do polskiego wydania - Ada Such 7 I. Spojrzenie na szamanizm 17 II. Szamanizm: próba definicji 25 III. Archaiczne Koło 37 IV. Brama Północy 57 V. Brama Południa 71 VI. Brama Zachodu 95 VII. Brama Wschodu 119 VIII. Równowaga 135 IX. Szamańska harmonia 139 X. Świadomość ciała 149 XI. Czakramy 153

Jest to już siódmy tom serii ukazującej się dotychczas jako "Chrześcijaństwo u schyłku starożytności. Studia źródłoznawcze" (wychodzi od 1997 roku, z inicjatywy prof. Ewy Wipszyckiej). W tym tomie Czytelnik znajdzie artykuły poświęcone kryzysowi imperium w połowie III wieku, wschodniej polityce Rzymu w tym samym okresie, fundacji Konstantynopola, galijskim druidom, synagogalnym funkcjom kobiet w gminach żydowskich, pogańskim wyroczniom o narodzeniu Jezusa, męczeńskiej śmierci Polikarpa ze Smyrny, kultowi pogańskich posągów w ujęciu chrześcijańskich apologetów, Nestoriuszowi, pustynnym ludom otaczającym Egipt i ich niszczycielskim najazdom na klasztory.

Książka opowiada o tajemnej wiedzy Wielkiej Tradycji Północy - starosłowiańskiej nauce o doskonaleniu ducha i ciała. Sądzono, że wiedza ta zaginęła, w rzeczywistości jednak była jedynie dobrze ukryta przed okiem ciekawskich. Obecnie pojawiła się możliwość podzielenia się nią z Czytelnikiem. Będzie on miał okazję poznać właściwości energetycznej budowy organizmu, zdobędzie umiejętność pracy z węzłami energetycznymi, a także pozna nowe, nieznane dotąd struktury, które pomogą szybko odzyskać zdrowie i poprawić samopoczucie. Książka napisana jest w taki sposób, aby każdy mógł zapoznać się z pradawną wiedzą i zastosować ją w życiu. Mało jest w niej teorii czy rozważań ogólnofilozoficznych. Pomoże ona inaczej spojrzeć na naszą codzienność, dostrzec coś nieoczekiwanego, nowego w tym, co znamy... Jest to praktyka, która poprawi życie człowieka, jeśli tylko tego zapragnie!

Philippe Morando urodził się w 1948 roku. Jest osobą medialną, uzdrowicielem, który poświęca swoje życie dla polepszenia bytu ludzi. Przekazuje on nam swoje duże doświadczenie w dziedzinie nauk duchowych. Jest autorem kilku bestsellerów, z których szczególnie znany ""Twoje sekretne moce i panowanie nad przeznaczeniem"" przeobraził życie tysięcy osób. Naukowe wykształcenie pozwoliło mu na nabycie bardzo cennych cech przejrzystości oraz precyzji, które charakteryzują jego książki.

POLSCY DOMINIKANIE NA MISJACH W CHINACH W LATACH 1937?1953 Opublikowana przez Dominikański Instytut Historyczny w Krakowie książka stanowi pierwsze opracowanie odnoszące się do ciekawego epizodu w historii Polskiej Prowincji Dominikanów z lat trzydziestych XX wieku, kiedy to będąca jeszcze w okresie odbudowy i reorganizacji prowincja podjęła misje w Państwie Środka. W 1937 roku ojcowie Sadok Maćkowiak, Łukasz Huzarski i Cyryl Szlachtowski objęli misję Fengjie w chińskiej prowincji Sichuan. O. Cyryl Szlachtowski został zamordowany w 1944 roku, dwaj pozostali ojcowie przez komunistyczne władze Chin zostali zmuszeni do opuszczenia kraju i wrócili do Polski w latach pięćdziesiątych. Niniejsza książka przedstawia przygotowania do wyjazdu z Polski trzech dominikanów i przebieg ich pracy misyjnej; na szerokim tle historycznym zarysowano również dzieje katolicyzmu i wszelkich misji prowadzonych w Chinach. Praca oparta jest na interesujących źródłach archiwalnych, zamieszczono w niej fragmenty barwnej korespondencji dominikańskich misjonarzy oraz związane z nimi fotografie.

Praca z podręcznikiem Jestem z wami ma pomóc uczniom odkryć prawdziwy sens wolności i szczęścia w Jezusie Chrystusie. Treści - tak jak cała seria podręczników Odsłonić twarz Chrystusa - służą ewangelizacji młodzieży i jednocześnie zawierają bogaty materiał wprowadzający we wtajemniczenie chrześcijańskie, szczególnie przygotowanie do bierzmowania. Podobnie jak w podręczniku do klasy I autorzy podeszli do nauczania integralnie: treści nawiązują do życia osobistego i społecznego ucznia oraz do treści innych przedmiotów szkolnych, a metody wspierają wszechstronny rozwój ucznia i wspomagają w przygotowaniu do egzaminu gimnazjalnego. Schemat każdej jednostki składa się z następujących części: • Zarysowanie tematu poprzez zestawienie kilku treściwych, a jednocześnie bardzo ciekawych tekstów. Stanowią je przykłady, opowiadania mądrościowe z Pisma Świętego, fragmenty dzieł teologicznych oraz literackich (prozy i poezji), w swej formie dalekie od akademickiego wykładu. • Pytania i zadania - propozycje różnorodnych ćwiczeń (ustnych i pisemnych), których wykonanie prowadzi uczniów do samodzielnego zrozumienia tekstów biblijnych, treści religijnych oraz zrozumienia świata i siebie. Ćwiczenia te zasadniczo różnią się od tych, które dotychczas mieli do dyspozycji katecheci. Są dydaktycznie dostosowane do potrzeb współczesnej szkoły. • Większej aktywizacji uczniów i rozwinięciu głównego tematu lekcji służą ciekawe pytania i problemy do dyskusji zebrane pod hasłem Jak sądzisz? • Myśli pomocne w osobistym i wspólnym rozważeniu najistotniejszych treści katechezy zamieszczone zostały pod hasłem Refleksja i modlitwa • Praktyczne zastosowanie nowych wiadomości w formie wskazówek dla życia uczniów pragnących pogłębiać swoją przyjaźń z Jezusem, znajduje się pod hasłem Jeśli chcesz... Mają one pomóc młodzieży m. in. w osobistej pracy nad sobą, są jakby "drogowskazem" na ich drodze duchowej • Aby lepiej zapamiętać nowo poznane terminy umieszczono je w Słowniku, w zakończeniu do każdego tematu • Synteza treści każdej jednostki w formie notatki w rubryce nawiązuje graficznie do SMS-a lub e-maila: Masz wiadomość! Podręcznik zawiera wiele zdjęć, reprodukcji dzieł sztuki, map, które nie tylko ułatwiają zapamiętanie treści, ale poszerzają wiedzę o kulturze i uczą wrażliwości na piękno. Komiksowe rysunki, nawiązujące do sytuacji z życia codziennego, są znakomitą ilustracją treści katechez w żartobliwej formie.

Czy dziś, w XXI wieku, wciąż da się zaobserwować spektakularne oznaki aktywności mocy Bożej w życiu człowieka wiary, tak jak to było w czasach apostolskich? Czy dar języków, prorokowania i uzdrawiania nadal przejawia się niezmiennie w społeczności ludu Bożego? ?Oczywiście!? ? twierdzą przedstawiciele nurtu charyzmatyczno-zielonoświątkowego oraz neocharyzmatycy, zwolennicy tzw. ?trzeciej fali?. ?Być może? ? wzruszają ramionami reprezentanci bardzo licznego grona zwolenników stanowiska umiarkowanego. ?W żadnym razie!? ? kręcą zdecydowanie głową rzecznicy teologii ustania darów. Która odpowiedź jest właściwa? Czy właściwa odpowiedź w ogóle istnieje? Niniejsza książka dotyka samego serca odwiecznej debaty toczącej się wokół ?czynnika charyzmatycznego?. Podobnie jak w innych pozycjach z serii DEBATY, każdy autor prezentuje swe poglądy w eseju, do którego odnoszą się w komentarzu pozostali autorzy. Pozycja niezbędna dla każdego, kto chce poznać, pogłębić i uzasadnić własny punkt widzenia oraz lepiej zrozumieć poglądy innych. Zwolenników ustania darów zazwyczaj oskarża się o próbę ?zaszufladkowania Ducha?. Jednak [?] zgodnie z Pismem Świętym to sam Duch postanowił ?zaszufladkować się?. Można by powiedzieć, że żarliwość Ducha jest ?uporządkowana?. Richard B. Gaffin Jr Jedynym warunkiem otrzymania Ducha czy też przeżycia chrztu Duchem Świętym jest wiara w Chrystusa [?] Dlatego też w świetle nauczania Biblii nie sposób utrzymać tezy, że otrzymanie Ducha dzięki zbawczej wierze pozwala jedynie na nawiązanie relacji z Nim na podstawowym poziomie. Robert L. Saucy Przez ponad piętnaście lat nauczałem, że niektóre dary Ducha, w szczególności słowo poznania, uzdrawianie, cuda, prorokowanie, rozpoznawanie duchów, mówienie językami i tłumaczenie języków, umarły wraz z apostołami [?] Staję więc przed zadaniem wytłumaczenia się z tej zmiany poglądów i wyjaśnienia, dlaczego wierzę w aktualność wszystkich wymienionych powyżej darów? C. Samuel Storms Dyskusja o autentyczności odrębnych od nawrócenia doświadczeń w Duchu nie powinna się przerodzić w spór o znaczenie technicznych terminów teologicznych [?] Jako zielonoświątkowiec uważam, że nasza pneumatologia obejmuje pierwsze, drugie, trzecie, czwarte i kolejne namaszczenia. Innymi słowy, napełnienie Duchem, podobnie jak uświęcenie, stanowi cechę charakterystyczną życia chrześcijańskiego. Douglas A. Oss

89 zamków pokazanych w221 zdjęciach. Ich ogromne, ceglane mury robiły piorunujące wrażenie na plemionach pruskich. Były klasztorami irezydencjami biskupów, siedzibami lokalnej administracji idworami myśliwskimi, ale przede wszystkim demonstracją władzy, za którą stać miała potęga Cesarstwa, niezachwiana wiara krzyżowców wsłuszność ich sprawy, wkońcu zaś - opieka Niebios.

89 zamków pokazanych w 221 zdjęciach. Ich ogromne, ceglane mury robiły piorunujące wrażenie na plemionach pruskich. Były klasztorami i rezydencjami biskupów, siedzibami lokalnej administracji i dworami myśliwskimi, ale przede wszystkim demonstracją władzy, za którą stać miała potęga Cesarstwa, niezachwiana wiara krzyżowców w słuszność ich sprawy, w końcu zaś ? opieka Niebios.

Chrześcijanin na myśl o sztuce niekoniecznie natychmiast zwraca uwagę na twórcę i jego dzieło. Jeśli jednak stanie wpierw przed artystą i jego dorobkiem, to z czasem, na drodze namysłu, wybiegnie także poza jego widzialną twórczość. Piękno Chrystusa. Ten, który stworzył świat, powiedział o nim, że był dobry, czyli piękny. Nie cofnął tego słowa, gdy Wcielonemu Słowu tak oszpecono Oblicze, że trzeba było twarz przed Nim zakrywać. Chrystus potwierdził, że piękny jest Oblubieniec Izraela, Oblubieniec Kościoła, Oblubieniec człowieka i że piękna jest nadzieja życia wiecznego. Piękno człowieka. Stwórca człowieka uczynił go najpiękniejszym ze stworzeń. Przychodząc na świat, każdy otrzymuje szansę doświadczenia piękna życia na Jego obraz i podobieństwo. Słowo Boga i Jego Duch dają moc, aby trwać w pięknie, które nie przemija. Piękno sztuki. Piękno Boga zainspirowało także człowieka do twórczości. W swych dziełach wprost lub pośrednio, odważnie lub nieśmiało, pamięta on o swym Stwórcy. Wielokrotnie językiem swej codzienności i symboliką miejsca zamieszkania daje świadectwo żywej i stałej obecności Pana. Album o Kaplicy i Galerii na Jaszczurówce w pewien sposób odsłania, jak biegły i jak się krzyżowały drogi artystów Podhala, mariańskich seminarzystów i ludzi odwiedzających to miejsce. Kazimierz Pek MIC Rektor Wyższego Seminarium Duchownego Księży Marianów w Lublinie

Z wielokulturowością człowiek stykał się od czasów najdawniejszych, traktując ją jako zjawisko codzienne, przejawiające się w normalnym współistnieniu nacji, od pokoleń żyjących obok siebie i wspierających się w sytuacjach krytycznych. Zmiany zapoczątkowane przez rewolucję industrialną naruszyły hierarchię wartości towarzyszących do tej pory człowiekowi; naruszyły też dotychczasową perspektywę postrzegania ?innych? ? punkt widzenia neutralno-tolerancyjno-współegzystujący zmienił się na jednoznacznie krytyczno-negatywny. Równolegle jednak do przemian gospodarczo-ekonomicznych zachodziły przeobrażenia, które Pierre Teilhard de Chardin określił mianem przejścia ?od totalizacji jednostkowej do totalizacji społecznej? stwarzającej ludzkości nowe problemy. Jak bowiem podkreśla, zacieśnia się sieć związków ekonomicznych stłaczających i przybliżających w sposób nieunikniony mieszkańców Ziemi. Z drugiej zaś strony okazuje się, że w toku tej kompresji tracimy to, co najcenniejsze: tradycyjne wartości, a także samorzutność w podejmowaniu decyzji. Zatem, jak pisze filozof, ?chodzi o to, by totalizować, nie depersonalizując. Ocalić zarówno całość, jak i składniki?. Co do konieczności osiągnięcia tego dwojakiego celu wszyscy są zgodni. Coraz bardziej narasta też świadomość konieczności kształcenia pod kątem zarówno całości, jak i owych składników ? kształcenia mającego na względzie m.in. wartości ewangeliczne, tj. przede wszystkim miłość bliźniego. W sytuacji, w której ludzkość znalazła się dzisiaj, przykazanie miłości staje się coraz bardziej naglące, mówi bowiem już nie tylko: ?Miłujcie się, aby być doskonałymi?, ale ostrzega: ?Miłujcie się, w przeciwnym razie zginiecie?. Doświadczenia pokazujące możliwości ludzkiej energii dowodzą, że doszliśmy do decydującego momentu ludzkiej ewolucji, skąd jedyną drogą do przodu jest droga wspólnego zaangażowania. Na drodze tej należy bezwzględnie pamiętać o szacunku dla każdej kultury, o tym, że kultura jest czymś ponadorganicznym, przekraczającym to, co indywidualne. Należy równocześnie mieć na uwadze to, że stanowi ona społeczne dziedzictwo ? tradycję ? i jest nie tylko pewnego rodzaju skończonym planem, ale także ciągłym planowaniem, ciągłym stawaniem się. Wiesława Korzeniowska

Niniejsza książka przeznaczona jest dla tych, których świadomość skrzywdzenia jest ciągle bolesną raną. Stanowi zachętę do podjęcia decyzji otwartego zmierzenia się z doświadczeniem skrzywdzenia, aby móc je w sobie uleczyć. Książka pragnie zachęcić osoby skrzywdzone, by spojrzały na swój własny problem nie tylko z subiektywnego punktu widzenia (choć jest on bardzo ważny), ale także bardziej obiektywnie - z punktu widzenia ogólnoludzkiego. Książka jest przeznaczona także dla tych, którzy towarzyszą skrzywdzonym, zwłaszcza dla duszpasterzy i kierowników duchowych. Dzieląc się swoim doświadczeniem towarzyszenia osobom skrzywdzonym, podaje wiele uwag, jak zachować się wobec tych osób na kolejnych etapach procesu uzdrowienia wewnętrznego.

Trzecia część konspektów dla moderatorów, animatorów i innych osób prowadzących spotkania z młodzieżą. Jest to unikalna na rynku księgarskim i bardzo ceniona pomoc duszpasterska Posiada imprimatur.. Autor — doświadczony duszpasterz ludzi młodych — zachęca, by na spotkaniach formacyjnych poddawać pod dyskusję te tematy, które nurtują młodzież. Proponuje pracę w grupach i analizę umiejętnie dobranych tekstów. Teksty te zamieszczone są w książce, a także na załączonej płycie, co ułatwia ich powielenie i rozdanie uczestnikom spotkania. Część III konspektów zawiera 20 tematów do dyskusji, m.in.: Znieczulica, Miłość czy biznes?, Faryzeizm, Plotkarstwo, Patron a sponsor, Święta, święta i..., Szarzyzna codzienności, Wielki Post a współczesność, Duchu Święty, prowadź!

Bitwa stoczona w 1410 roku pod Grunwaldem i Stębarkiem przez połączone siły Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego z wojskami Zakonu Krzyżackiego należy do najważniejszych wydarzeń w średniowiecznych dziejach Europy Środkowo-Wschodniej. Monografia Andrzeja Nadolskiego przedstawia jej dzieje, typy wojsk biorących udział, taktykę i skutki dla Europy.

Książka analizuje skomplikowane relacje polityczne między władzami Królestwa Kongresowego a ruchem chasydzkim w latach 1815–1864. Jednym z najważniejszych jej ustaleń jest konstatacja, że czynnikiem kształtującym w przemożny sposób politykę państwa wobec chasydyzmu nie były plany i dalekosiężne strategie państwowe, lecz raczej mikropraktyki biurokratyczne i mentalność urzędników wszystkich szczebli, począwszy od namiestnika, przez ministrów, po burmistrzów i żandarmów. studium skupia się więc na analizie wpływu tego typu postaw i sposobów działania administracji, procesów decyzyjnych, mikropolitycznych mechanizmów czy czynników „niskich” i pozamerytorycznych na ostateczny kształt polityki państwa wobec ruchu chasydzkiego i zapewne wobec całej społeczności żydowskiej. W tym sensie praca jest monografią polityki uprawianej przez władze Królestwa Kongresowego nie tylko wobec chasydyzmu, ale także ogólniejszego rozwoju polityki tego państwa, jej mechanizmów, uwarunkowań i ograniczeń. Drugim, równie istotnym zagadnieniem analizowanym w książce jest rozwój chasydzkiego zaangażowania politycznego i jego związek z dziejami samego ruchu chasydzkiego oraz kontekstem Królestwa Kongresowego. Wydaje się bowiem, że wysoka polityczna aktywność i skuteczność chasydzkich przywódców stanowiły jedną z najbardziej charakterystycznych cech chasydyzmu polskiego w XiX wieku. Czynnikami, które do takiej aktywności skłaniały, były przede wszystkim „polityka żydowska” i praktyka administracyjna królestwa kongresowego, ułatwiające skuteczne interwencje na drodze administracyjno-prawnej, a wraz ze zmianą kierunku tej polityki – wręcz do współpracy zachęcały. Skuteczność chasydzkich interwencji nie mogła pozostać bez wpływu na ocenę tego ruchu przez całą społeczność żydowską, która właśnie w chasydyzmie zaczęła postrzegać swojego prawomocnego przedstawiciela i najskuteczniejszego obrońcę. To wszystko odcisnęło piętno na dynamice rozwoju ruchu chasydzkiego na ziemiach centralnej Polski, a w pewnym sensie także na ogólniejszych dziejach społeczności żydowskiej.

Niniejsza książka zawiera wywiady, które autor przeprowadził z domikaninami w różnych rozsianych po Polsce ośrodkach Polskiej Prowincji Dominikanów. W wywiadach poza opowieściami o powołaniu i pracy duszpaszterskiej przewijają się osobiste wspomnienia braci zakonnych, a także krótki zarys historii zakonu, i to nie tylko na ziemiach polskich. Wojciech Wiśniewski, dziennikarz, debiutował w 1962 roku opowiadaniem dla młodzieży Beata ma oczy brązowe. Wydał kilka zbiorów opowiadań m.in. Szukam przyjaciela, a za antologię Nasze ulubione wiersze otrzymał w roku 1980 Międzynarodową Nagrodę Wydawców IX Premio Europeo. Rozmowy z polskimi pisarzami pt. Tego nie dowiecie się w szkole ukazywały się kolejno; czwartym i ostatnim tomem była Lekcja Polskiego. Opowieść o rodzinie Zanów Ostatni z rodu, nagrodzona w 1989 przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, ma swoje uzupełnienie w Pani na Berżenikach. W 1999 roku napisał autobiograficzną opowieść Smak dzieciństwa. W 2001 roku wydał Rzymianina z AK - rzecz o dr. Józefie Rybickim - jednym z dowódców Armii Krajowej.

Rozdział I Zasady Art. 1. Republika zapewnia wolność sumienia. Gwarantuje swobodne wykonywanie praktyk religijnych jedynie z poniżej podanymi ograniczeniami, powziętymi w interesie porządku publicznego. Art. 2. Republika nie uznaje, nie opłaca ani nie subwencjonuje żadnej religii. W rezultacie, począwszy od 1 stycznia, który nastąpi po ogłoszeniu niniejszej ustawy, zostaną zlikwidowane w budżetach Państwa, departamentów i gmin wszelkie wydatki związane z wykonywaniem praktyk religijnych. Będą jednak mogły być wpisane do wymienionych budżetów wydatki związane z posługami duszpasterskimi, zapewniające swobodne wykonywanie praktyk religijnych w zakładach publicznych takich jak licea, gimnazja, hospicja, schroniska i więzienia. Zakłady publiczne kultu zostają zlikwidowane, z zastrzeżeniem postanowień wymienionych w artykule 3...