Czym jest przyjaźń?
Jakie ma oblicza?
W czym się przejawia?
Co o niej mówi Pismo Święte?
Przyjaźń to doświadczenie przeżywane we wszystkich epokach i kulturach, łączące młodych i dorosłych, bogatych i ubogich, dotyka także naszej wirtualnej rzeczywistości, rozciągając się na kontakty na Facebooku, gdzie dodawanie znajomych odbywa się na podstawie „prośby o zaprzyjaźnienie się”. Jest to doświadczenie trwałe, ponieważ właściwe człowiekowi, ale zarazem trudne do zdefiniowania i wręcz niejednoznaczne. Ksiądz Stefano Zamboni SCJ wnikliwie analizuje to zagadnienie i ukazuje, czym w istocie jest przyjaźń dla ludzi wierzących.
Stefano Zamboni urodził się w Trydencie (Włochy) w 1974 roku, jest kapłanem ze Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego. Obecnie profesor teologii moralnej na Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie i wykładowca na Papieskim Wydziale Teologicznym Marianum. W latach 2012-2014 był redaktorem naczelnym czasopisma „Rivista di teologia morale”. Autor publikacji: „Chiamati a seguire l’Agnello”. Il martirio, compimento della vita morale (Bologna 2007); Liberta. Provocazioni bibliche (Milano 2009); Teologia dell’amicizia (Bologna 2015). Razem z R. Tremblayem napisał Ritrovarsi donandosi. Alcune idee chiave della teologia di Joseph Ratzinger-Benedetto XVI (Citta del Vaticano 2012); jest też redaktorem pracy Figli nel Figlio. Una teologia morale fondamentale (Bologna 2016).
Poznaj pięć sekretów miłości, które pozwolą ci żyć w harmonii z Bogiem, samym sobą, światem i drugim człowiekiem. Odkryj hasło dostępu do zdrowego i szczęśliwego życia.
Wprowadź to hasło w swoim sercu, a zobaczysz, że dokona się cud połączenia. Dodasz się do sieci miłości. Czy to właśnie te pięć kamieni Dawida? Czy to właśnie pięć ran Jezusa? Jestem przekonany, że tak. Oto pięć sekretów miłości. Trzeba żyć w zgodzie z wszystkimi pięcioma, żeby żyć w harmonii ze światem i stanowić z nim jedną całość. Oto prawdziwa religia: przywracanie połączenia. Oznacza odzyskanie życiowej równowagi pomiędzy składającymi się na nas relacjami. To odtworzenie naszej prawdziwej tożsamości poprzez rozwiązanie problemów z łącznością, przez teologię nazywanych „grzechem”.
Fragment książki
Joao Carlos Almeida SCJ urodził się w Brusque (Brazylia) w 1964 roku, jest kapłanem ze Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego. Publicznie znany jako Ojciec Joaozinho. W Brazylii jest jednym z najbardziej szanowanych kompozytorów i piosenkarzy katolickich, obok takich kapłanów jak Zezinho czy Jonas Abib. Wydał ponad 30 płyt z piosenkami religijnymi oraz opublikował około 30 książek z zakresu teologii i duchowości chrześcijańskiej. Działał we wspólnotach charyzmatycznych RCC (Renovaçao Carismática Católica) i Cançao Nova, głosząc i śpiewając na koncertach i rekolekcjach, prowadząc programy telewizyjne. Obecnie mieszka w Taubaté i jest profesorem w Dehoniana College.
Czym jest miłość?
Jakie ma oblicza?
W czym się przejawia?
Co o niej mówi Pismo Święte?
Święty Augustyn, wybitna postać w historii chrześcijaństwa, może dać pewien początek naszemu poszukiwaniu. W swoim Traktacie o Pierwszym Liście św. Jana twierdził on: „Jakie oblicze ma miłość, jaką postać, jaki wzrost, jakie nogi, jakie ręce? Nikt nie może tego powiedzieć. Jednak miłość ma nogi, które ją prowadzą do Kościoła, ma ręce, które dają ubogim, ma oczy, dzięki którym odkrywamy, kto znajduje się w potrzebie, ma uszy, o których Pan mówi: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha»”. Słowa Augustyna pokazują miłość jako ciało o wielu wymiarach, oblicze o różnych profilach. Wszystkie ludzkie doświadczenia ostatecznie są związane z miłością, a w takim razie kwestia staje się skomplikowana i zarazem nieco płynna, nie tylko na poziomie teologicznym, ale również ze względu na ludzki wymiar tej cnoty (Fragment książki).
Wybitny biblista, kard. Gianfranco Ravasi, wnikliwie analizuje zagadnienie miłości i ukazuje, czym w istocie jest ona dla ludzi wierzących. Jego myśl jest syntezę teologiczną, która nie opiera się wyłącznie na tekstach Pisma Świętego, ale również na wypowiedziach na temat miłości z literatury, np. Dantego i Epikura, Kierkegaarda, św. Teresy z Ávili, Emily Dickinson czy św. Augustyna.
Gianfranco Ravasi (ur. 18 października 1942 roku w Merate) – biblista. Po studiach bibljnych w Rzymie na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim i Papieskim Instytucie Biblijnym prowadził wykłady z egzegezy Starego Testamentu. W 1989 roku został prefektem Biblioteki Pinakoteki Ambrozjańskiej w Mediolanie. 3 września 2007 roku Benedykt XVI powołał go na przewodniczącego Papieskiej Rady Kultury oraz Papieskiej Komisji ds. Kościelnych Dóbr Kultury i Komisji ds. Archeologii. Sakrę biskupią przyjął 29 września 2007 roku. 20 listopada 2010 roku został podniesiony do godności kardynalskiej.
Droga do świętości z Elżbietą Święta Elżbieta była piękną, uroczą dziewczyną obdarzoną wieloma talentami. Co sprawiło, że postanowiła oddać swoje życie Bogu? Jaka była jej recepta na świętość? Krótkie życie świętej karmelitańskiej mistyczki Elżbiety od Trójcy Przenajświętszej to przykład oddania Bogu wbrew przeciwnościom i cierpieniu. Przyglądamy się odkrywaniu przez Elżbietę powołania do życia w czystości, jej niełatwym relacjom z matką, wewnętrznej walce z trudnym charakterem, a także dowiadujemy się, w jaki sposób, krok po kroku, budowała swoją relację z Bogiem. Życie tej niesamowitej dziewczyny uczy duchowej prostoty i stanowi przykład na to, że nasza świętość kształtuje się w codzienności. W jaki sposób zdać egzamin, przed którym stawia nas Bóg? Patrick-Marie Févotte – francuski ksiądz katolicki posługujący na jednej z parafii w mieście Dijon, w którym zmarła św. Elżbieta. Od lat jest zafascynowany jej postacią. Napisał o niej kilka książek. Jest także autorem wielu poczytnych biografii i powieści chrześcijańskich, w tym książki o św. Franciszku Salezym.
Mówię to jednogłośnie z papieżem Franciszkiem: nie wyobrażamy sobie Bliskiego Wschodu bez chrześcijan; chrześcijanie od ponad dwóch tysięcy lat wyznają tutaj Jezusa i mają pełne prawo do praktykowania swojej religii i kultywowania swoich tradycji w świecie arabskim, którego część stanowią.
Bechara Rai został maronickim patriarchą Antiochii w chwili wybuchu Arabskiej Wiosny. To jedna z najważniejszych postaci chrześcijańskiego Bliskiego Wschodu, niekłamany autorytet dla żyjących tam chrześcijan.
W rozmowie z Isabelle Dillmann patriarcha po raz pierwszy daje jedyne w swoim rodzaju świadectwo i niezwykle ważną analizę tragicznej sytuacji chrześcijan żyjących na Bliskim Wschodzie. Opowiada o liczącej dwa tysiące lat historii chrześcijaństwa na tych ziemiach i o jego historycznych relacjach z islamem. Przypomina o wyjątkowej tradycji przyjaznego współistnienia wyznawców tych dwóch religii w Libanie, nie pomijając przy tym trudnych okresów wojen i prześladowań, wskazując na konieczność znalezienia rozwiązań w obliczu bieżących zagrożeń.
Patriarcha Rai równie odważnie wypowiada się na temat geopolityki regionu, ISIS, Izraela oraz gry, jaką na tym terenie prowadzą obce mocarstwa. Nie popadając w dyplomatyczną retorykę, wzywa wszystkich chrześcijan Wschodu, by trwali na swoich ziemiach. Daje tym samym świadectwo niezłomnej wiary i niezwykłej siły wewnętrznej.
Bechara Boutros Rai, Libańczyk, doktor prawa kanonicznego, maronicki patriarcha Antiochii i całego Wschodu, kardynał Kościoła rzymskokatolickiego, członek Papieskiej Rady ds. Kultury oraz Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej i Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich. Promotor dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego w krajach arabskich. W Libanie za swojego przywódcę duchowego uważają go nie tylko chrześcijanie, lecz także muzułmanie.
Isabelle Dillmann, dziennikarka znana z obszernych wywiadów, które przeprowadziła z przywódcami państw i wielkimi osobistościami tego świata, takimi jak Matka Teresa, Jan Paweł II, Dalajlama, książę Sadruddin Aga Khan, Hamid Karzai, Rafik Hariri. Współpracuje z wieloma znaczącymi pismami – francuskimi, włoskimi, amerykańskimi. Uhonorowana Złotym Piórem Wolności, nagrodą przyznawaną przez World Association of Newspapers and News Publishers.
Bogato udokumentowana biografia Marcina Lutra przedstawiona w szerokim kontekście jego działalności. Spotkanie z bohaterem zdemitologizowanym, nie z symbolem, lecz żywym człowiekiem.
Lyndal Roper przybliża te cechy osobowości Lutra, które miały wpływ na ukształtowanie się jego poglądów i idei. Prowadzi swego rodzaju historyczno-psychologiczne śledztwo (badając np. buntowniczy stosunek Lutra do ojca czy jego doświadczenie cielesności), aby odpowiedzieć na pytania: jakie teologiczne idee sformułował reformator i dlaczego.
Tezy Lutra wzniecały wojny i rewolucje, budowały i obalały monarchie, a zarazem całkowicie zmieniły naukę i sztukę, kształtując świat. którego doświadczamy. Chcąc „zrozumieć, kim był Luter”,Roper nie tylko komponuje jego życiorys na szerokim tle społeczno-religijnym, lecz także kreśli nowy obraz Reformacji. Uzmysławia znaczenie Lutra dla całej historii Europy i dla kształtu współczesnych społeczeństw.
Aby Słowo Boże było „żywe i skuteczne” (Hbr 4,12) w codziennych sytuacjach ludzi żyjących współcześnie, potrzebne jest jego tłumaczenie na dzisiejszy język. Nie mam na myśli tylko poprawnej i literackiej polszczyzny, ale chodzi o świat pojęć, skojarzeń, intuicji właściwych człowiekowi XXI wieku. Tej potrzebie wychodzi naprzeciw dynamiczny przekład Pisma świętego. Listy Jana zawierają głęboki przekaz teologiczny, z którym czytelnik konfrontuje swoje życie. Czy zna Chrystusa? – to znaczy: Czy ma z Nim osobistą relację? Czy żyje według Jezusowego przykazania miłości? – to znaczy: Czy zdaje test z życia chrześcijańskiego? Nowy przekład dynamiczny nie jest literalnym odwzorowaniem tekstu biblijnego z języka greckiego na polski, ale stara się wyrazić myśli, intencje i odczucia autora natchnionego w taki sposób, aby oddziaływały na myśli, intencje i odczucia dzisiejszego czytelnika. Zwłaszcza tego, który znajduje się gdzieś na peryferiach chrześcijaństwa i jeszcze nie spotkał żywego Jezusa.
„Moja książka opowiada o tworzeniu Kościołów, do których niekościelni mężczyźni, kobiety i dzieci uwielbiają uczęszczać. Dokładniej, ta książka jest o tym, jak wraz z kilkoma przyjaciółmi przyczyniliśmy się do stworzenia takich Kościołów. Nie ma tam wszystkiego, co trzeba wiedzieć na ten temat. Jest tam wszystko to, co my wiemy. Jako liderzy nigdy nie jesteśmy odpowiedzialni za napełnianie szklanki kogoś innego. Naszą odpowiedzialnością jest opróżnienie swojej”.
Andy Stanley
„Nie mógłbym być bardziej dumny z mojego syna Andy’ego. I nie mógłbym być bardziej podekscytowany treścią tej książki. Chciałbym, żeby takie źródło istniało, gdy ja zaczynałem służbę”.
– Dr Charles Stanley, założyciel In Touch Ministries
„Głębokie i szerokie odsłania dla nas wszystkich kurtyny, byśmy mogli zobaczyć, czego wymaga się za kulisami tworzenia powszechnego Kościoła. Ta książka rzuciła mi wyzwanie i zainspirowała”.
– Bill Hybels, założyciel i starszy pastor Społeczności Kościoła
w Willow Creek
„Pastorzy najczęściej zadają mi pytanie: „Jak sprawić, by ludzie z mojego Kościoła otworzyli się na zmianę?”. Od teraz moją odpowiedzią będzie: „Przeczytaj Głębokie i szerokie Andy’ego Stanleya”. Dzięki, Andy. Świetna książka”!
– Craig Groeschel, pastor LifeChurch.tv i autor książki
Boży kierunek
„To nieprawda, że Kościoły muszą poświęcić jakość, by otrzymać ilość, iż muszą sztucznie wybierać pomiędzy ewangelią a nauczaniem lub nie mogą mieć głębokości i szerokości jednocześnie. To nonsens! W rzeczywistości jakość przyciąga ilość, a autentycznie przemienieni ludzie zawsze sprawiają, że więcej osób przychodzi do Chrystusa! Niewielu udowadnia to lepiej niż mój drogi przyjaciel – Andy Stanley, który rozwinął Społeczność Kościoła North Point celowo i z pasją. Żaden chrześcijański lider nie może pozwolić sobie na przeoczenie tej książki”.
– Rick Warren, pastor Kościoła w Saddleback;
autor książki Życie świadome celu
Porywająca opowieść o owianych legendą Bożych wojownikach, których losy od wieków fascynują zarówno historyków, jak i pasjonatów sztuki wojennej.
Tajemnice związane z działalnością templariuszy, joannitów, lazarytów, bożogrobców czy krzyżaków pobudzają wyobraźnię nie tylko miłośników historii, lecz także pisarzy i scenarzystów filmowych. Członkowie zakonów rycerskich należą do najbardziej znanych, ale i kontrowersyjnych postaci w historii Kościoła. Jedni uznają ich za bohaterów walki z ekspansją muzułmańską, dla drugich epoka rycerzy Chrystusa stanowi ciemną kartę w dziejach chrześcijaństwa.
Zakony rycerskie przez lata obrosły rozpalającymi emocje i wzbudzającymi dyskusje legendami i mitami. Andrzej Solak w swej najnowszej książce rozprawia się z nimi, umiejscawiając losy tych zgromadzeń na szerokim tle społecznym późnego średniowiecza. Przedstawia historię krucjat lewantyńskich, rekonkwisty Półwyspu Iberyjskiego z rąk Maurów oraz walk ze stawiającymi opór chrześcijaństwu pogańskimi ludami północnej Europy. Wplatając fakty w barwną narrację, tworzy wciągającą i odkrywczą opowieść. Dzięki ogromnej liczbie szczegółów dotyczących uwarunkowań kulturowych i geograficznych, uzbrojenia i taktyki rycerzy, a także reguł poszczególnych zakonów opowieść ta jest również solidnym źródłem wiedzy historycznej, obejmującym kilkaset lat walk w obronie wiary.
Andrzej Solak jest absolwentem historii UJ, dziennikarzem, autorem kilku książek, w tym wydanych w Wydawnictwie eSPe: Walk Polaków z islamem, Modlitwy mieczy, Krucjaty Wyklętych, Warszawy ’44 oraz Kresów w płomieniach.
Każdy kandydat do zakonu przechodził kilkumiesięczny okres próbny, podczas którego ćwiczył pokorę, wykonując między innymi proste prace fizyczne, stanowiące ujmę dla ówczesnych dobrze urodzonych rycerzy. Wdrożenie do dyscypliny tych zapalczywych, pełnych wigoru młodych ludzi, nawykłych do wojaczki i rozlewu krwi, wcale nie było łatwe. Mimo to nie pobłażano im w niczym. Mieli doskonale zorganizowany czas między pracą, podnoszeniem swych kwalifikacji wojskowych a modlitwą. Surowo zwalczane było nie tylko próżniactwo, ale i rozrywki (w tym polowania, z wyjątkiem polowań na lwy), a nawet żartobliwe rozmowy, przechwałki, unoszenie się gniewem, nie mówiąc już o używaniu przekleństw i wulgaryzmów. Nie wolno było grać w szachy i tryktraka (aby nie stwarzać okazji do bójek). Dopuszczano pewne gry towarzyskie, lecz zarazem surowo zabraniano hazardu i zakładów. Zalecane były modlitwy, czytelnictwo i prace na rzecz ogółu.
(fragment książki)
Urodzona w beskidzkiej Stryszawie służebnica Boża Kunegunda Siwiec była świecką karmelitanką i mistyczką. Jako ludowa katechetka przygotowywała babiogórskich górali do przyjęcia sakramentów, a przykład jej świętego, wypełnionego cierpieniem i służbą bliźnim życia stał się dla nich wzorem pokornego zawierzenia Chrystusowi. Do dziś mieszkańcy Beskidu Makowskiego otaczają „Kundusię” kultem i wraz z całą rodziną karmelitańską modlą się o jej szybką beatyfikację.
Modlitwom swej krajanki stryszawianie przypisują ocalenie przed wywózką do obozu koncentracyjnego w czasie II wojny światowej, a jej orędownictwo wciąż uważają za niezwykle skuteczne. Mistyczne wizje Kundusi, spisane przez ks. Bronisława Bartkowskiego, zostały opublikowane za zgodą kard. Stanisława Dziwisza i stanowią dziś nie tylko przejmującą lekturę duchową, lecz także świadectwo wiary służebnicy Bożej, której proces beatyfikacyjny został oficjalnie potwierdzony przez watykańską Kongregację Spraw Kanonizacyjnych.
W książce oprócz biografii Kunegundy Siwiec znalazły się piękne modlitwy inspirowane jej wizjami, a także jej duchowej mistrzyni – św. Teresy od Dzieciątka Jezus.
Anna Matusiak jest autorką i redaktorką wielu książek o wierze i modlitwie, wśród których są m.in.: Aniołowie w życiu świętych, Święty Jan Paweł II. Świadectwa, przepowiednie, znaki, Księga miłosierdzia. Świadkowie, duchowość, modlitwy czy Cuda fatimskie.
Celem redaktorów i autorów książki W 500-lecie Reformacji (1517–2017). Z dziejów Kościołów ewangelickich w dawnych Prusach Królewskich i Książęcych było ukazanie szerokiej panoramy miejscowego ewangelicyzmu, zarówno w aspekcie chronologicznym, jak i tematycznym. Pierwszy z tomów, który prezentujemy Czytelnikowi, dotyczy krainy znanej na przestrzeni wieków głównie jako Pomorze Gdańskie, Prusy Królewskie, Prusy Zachodnie, a po II wojnie światowej także jako Pomorze Nadwiślańskie. Wyznania katolickie i ewangelickie na tym terenie od czasów Reformacji aż do 1920 roku miały porównywalną liczbę wiernych. Na niektórych zaś obszarach, np. w Gdańsku, Elblągu czy na Żuławach, protestanci stanowili większość miejscowej ludności aż do 1945 roku.
Oprócz przedstawienia uporządkowanych pod względem chronologicznym losów Kościoła, duchownych oraz wiernych, przedstawiono także uwarunkowania, w jakich żyli i działali. Informacje o tych zagadnieniach Czytelnik znajdzie w artykułach Piotra Bireckiego, Lucyny Żukowskiej, Jarosława Kłaczkowa, Jerzego Domasłowskiego, Tadeusza Stegnera i Michała Dzimiry. Kwestie społeczne i demograficzne zostały omówione w tekście Agnieszki Zielińskiej, a zagadnienia związane z architekturą i sztuką kościelną – w kolejnych studiach Piotra Bireckiego.
Po 1945 roku zbory ewangelicko-augsburskie na Pomorzu miały charakter diaspory liczącej kilka tysięcy osób. Mimo trudnych warunków rozwijały one życie parafialne i starały się zaznaczyć swoją obecność na mapie wyznaniowej Pomorza, nawiązując do tradycji protestantyzmu na tych ziemiach od czasów Reformacji do II wojny światowej.
Niezwykłą pozycję wśród wielu już opublikowanych pamiętników kapłanów-katorżników zajmują wspomnienia i listy Ks. Stanisława Ryżki. Ten młody ksiądz, dorastający do Chrystusowego kapłaństwa przez cierpienie, odnajdujący w wierze siłę do wytrwania i do niesienia Ewangelii innym – relacjonując krok po kroku swoje przeżycia i losy, bez retuszu i pobłażania dla siebie, pozwala zobaczyć gesta Dei – działania Boże wśród ludzi nawet w tak skrajnie trudnych warunkach, w jakich On się znajdował.
Jego pokora w przyznawaniu się, że odczuwał lęk, że nie był tym najodważniejszym, Jego ukrywanie swoich dokonań i cnót w cieniu innych – sprawiają, iż te relacje, listy tchną prawdą i są w ścisłym tego słowa znaczeniu świadectwem.
To, że po wyjściu z łagru pozostał tam, na Wschodzie, że nie wybrał innej drogi przez wyjazd do powojennej Polski, ale został tam, gdzie kapłana najbardziej potrzebował lud, że zmarł, niosąc posługę chorym, sam bardziej od nich chory, daje świadectwo prawdzie Jego słów.
Oby te wspomnienia Ks. Stanisława Ryżki, połączone ze zbiorem listów, były dla kapłanów i wiernych podręcznikiem miłości Boga i ludzi.
"Niewiele chyba było w Polsce klasztorów, o których przeszłości posiadalibyśmy dziś jeszcze tak bogaty, niemal kompletny zestaw materiałów, jak o dziejach klasztoru kartuzów w Kartuzach. Co osobliwsza - w materiałach tych wybija się na plan pierwszy wielka liczba obrazujących szczegółowo gospodarkę klasztoru w jego latyfundiach, jakie posiadał na Kaszubach w okolicach Gdańska w ciągu czterech stuleci, od końca wieku XVII - od fundacji w 1382 roku po zabór dóbr przez króla pruskiego w roku 1772".
(Paweł Antoni Czaplewski)
Świadectwa zebrane przez ks. Piotra Burgońskiego i ks. Cezarego Smuniewskiego przedstawiają sylwetkę kapłana-męczennika w różnych ujęciach i różnych kontekstach, a jednocześnie wzajemnie się uzupełniają, ukazując wiele godnych uwagi, wymownych szczegółów. O księdzu Jerzym mówią: jego mama – Marianna Popiełuszko, ks. Tomasz Kaczmarek – postulator przy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych ds. Sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki, Katarzyna Soborak – notariusz w procesie beatyfikacyjnym ks. Jerzego Popiełuszki, kierownik Kościelnej Służby Informacyjnej przy kościele św. Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu i kustosz Archiwum Sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki, oraz ks. Zygmunt Malacki – proboszcz parafii św. Stanisława Kostki w Warszawie.
Humans cannot live without stories. But one story has proved itself the most durable and hauntingly real of all time. The mythic tale of Adam and Eve has shaped conceptions of human origins and destiny for centuries. Stemming from a few verses in an ancient book, it became not just the foundation of three major world faiths, but has evolved through art, philosophy and science to serve as the mirror in which we seem to glimpse the whole, long history of our fears and desires. What is it about Adam and Eve's story that fascinates us? What does it tell us about how our species lives, dies, works or has sex? In a quest that begins at the dawn of time, Stephen Greenblatt takes us from ancient Babylonia to the forests of east Africa. We meet evolutionary biologists and fossilised ancestors; we grapple with morality and marriage in Milton's Paradise Lost; and we decide if the Fall is the unvarnished truth or fictional allegory. Ultimately, The Rise and Fall of Adam and Eve allows us a new understanding of ourselves.
James Martin SJ pokazuje, jak na nowo spojrzeć na wiarę i dostrzec w niej pełną radości drogę do zbawienia. Używa do tego wyjątkowo cennych, wytrzymałych i sprawdzonych materiałów: cytatów z Pisma Świętego, mądrości cenionych teologów, porywającego świadectwa świętych, tradycji innych religii, wreszcie doświadczeńz własnego życia. Wszystko to spaja dowcipnymi anegdotami, z których przebija autentyczna miłość do Bogai człowieka.Książka ojca Martina to pogodna rozmowa, pełna dygresji i słów na marginesie, która pomoże ponownie odkryć prawdę, że radość, humor i śmiech nie znajdują się poza granicami życia duchowego przeciwnie, zbliżają nas do Boga, źródła wszelkiej radości.Ta książka każdego skłoni do uśmiechu. Ojciec Martin przypomina nam, że Bóg chce dla nas szczęścia.Timothy Dolan, arcybiskup Nowego Jorku
Porywająca opowieść o surowym świecie skandynawskich bogów – od stworzenia świata po wizję ragnaröku
Tęcza tworząca migotliwy most pomiędzy światami bogów i ludzi. Wąż tak ogromny, że oplata cały świat. Naszyjnik tak piękny, że nawet boginię doprowadza do szaleństwa...
Wielkie skandynawskie sagi są pełne magii i bohaterskich czynów. Roger Lancelyn Green znanym od niepamiętnych czasów mitom o wędrówkach Odyna, młocie Thora, śmierci Baldra czy ostatniej bitwie nadał nową formę, łącząc je w jedną ekscytującą opowieść, która ożywia surowe piękno krain skandynawskich bogów i olbrzymów. Swoją relację oparł na zachowanych poematach i podaniach, starając się jak najwierniej oddać ducha oryginału – tę niezwykłą „atmosferę Północy”.
Idź i zrób!
Nie znajdziesz tu gładkich słów i okrągłych zdań, które niczego w tobie nie zmienią. Siostra Małgorzata Chmielewska wprost i bez patosu mówi o miłosierdziu w praktyce i prawdziwym życiu chrześcijańskim:
› pieniądze, które trzymasz na koncie, nie należą tylko do ciebie, więc podziel się nimi
› jeśli na serio szukasz Boga, zadbaj o Jego ludzi, niezależnie od tego, kim są i jak wyglądają
› zamiast jeździć z rekolekcji na rekolekcje, zrób coś pożytecznego
Prosta modlitwa, szczery post i hojna jałmużna. A nad nimi miłość. Tyle wystarczy.
Myślisz, że to trudne i nie wiesz, jak zacząć? Przeczytaj tę książkę. A potem odłóż ją i chodź:
#róbmydobro
Zamiarem autora książki traktującej o jednym z największych geniuszy chrześcijańskiej Sztuki (włoskiego Odrodzenia) Rafaela Santiego jest danie katolikowi należytego oręża do walki z wszelką herezją. Taką byłą par excellence protestancka rewolucja w Kościele usiłująca zniszczeć na polu myśli ludzkiej ideę Prawdy, Piękna i Dobra, prowadzącą nas do Boga -jej odwiecznego Źródła. Skutek tego taki, że w ciągu ostatnich pięciuset lat postępuje rebarbaryzacja i rebestializacja ludzkości, które dziś przybierają postać katastrofy, Trzeba nad tym nie tylko boleć, cierpieć, ale przede wszystkim z tym walczyć. Katolik, jako rycerz Chrystusa (miles Christi), jest do tego zobowiązany. A mistrzostwo sztuki Rafaela może mu w tym walnie dopomóc. ?
?
Tom 2 wydawnictwa dotyczy krainy znanej na przestrzeni wieków głównie jako Księstwo Pruskie, Prusy Brandenburskie, Królestwo w Prusach, Prusy Wschodnie, a po II wojnie światowej jako Warmia i Mazury (część polska), Obwód Kaliningradzki (część radziecka, obecnie rosyjska) oraz należący do Republiki Litewskiej okręg Kłajpedy. Kraina ta charakteryzowała się tym, że wyznanie luterańskie od 1525 roku do końca II wojny światowej stanowiło w niej religię dominującą. Celem redaktorów i autorów prezentowanego tomu było ukazanie szerokiej panoramy wschodniopruskiego luteranizmu, zarówno od strony chronologicznej, jak i tematycznej. Dlatego oprócz przedstawienia uporządkowanych pod względem czasowym losów Kościoła, wiernych i duchownych, oraz przybliżenia uwarunkowań, w jakich żyli i działali (Janusz Małłek – okres do 1817 roku, Grzegorz Jasiński – okres 1817–2017, Ilia Dementiew – Obwód Kaliningradzki 1945–2017, Inga Puidokiene – okręg Kłajpedy 1918–2017), omówiono także ważniejsze prądy religijne w protestantyzmie (Marcin Hintz, Jerzy Sojka), wreszcie architekturę i sztukę kościelną (Piotr Birecki, Jan Salm). Autorzy i redaktorzy tomu wyrażają nadzieję, że prezentowana praca będzie z jednej strony podsumowaniem dotychczasowych ustaleń, z drugiej dostarczy nowych wiadomości, wzbogaci naszą wiedzę na temat luteranizmu na północno-wschodnich terenach Polski i szerzej – dawnych Prus Wschodnich, ukaże wielowymiarowy wkład luteranów zarówno w historię Polski, jak i krajów sąsiedzkich, a jednocześnie stanie się elementem upamiętnienia doniosłego jubileuszu 500-lecia Reformacji.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
