Zachęcamy do lektury Listu Ojca Świętego Franciszka na Rok Świętego Józefa. Dodatkowo dołączyliśmy Dekret Penitencjarii Apostolskiej oraz modlitwy do Świętego Józefa.
"Obecnie , po zakończeniu tego jubileuszu, nadszedł czas spojrzenia w przyszłość i zrozumienia, w jaki sposób iść dalej wiernie, z radością i entuzjazmem, aby doświadczyć bogactwa miłosierdzia Bożego. Nasze wspóloty będą nadal mogły być żywe i dynamiczne w dziele nowej ewangelizacji, na tyle, na ile "nawrócenie duszpasterskie", do którego przeżywania jesteśmy wezwani, będzie codzienne kształtowane przez odnawiającą moc miłosierdzia." (nr 5)
"Naglące wyzwanie ochrony naszego wspólnego domu obejmuje troskę o zjednoczenie całej rodziny ludzkiej w dążeniu do zrównoważonego i zintegrowanego rozwoju, ponieważ wiemy, że wszystko może się zmienić. Stwórca nas nie opuszcza, nigdy nie cofa się w swoim planie miłości, nie żałuje, że nas stworzył. Ludzkość jest jeszcze zdolna do współpracy w budowaniu naszego wspólnego domu." (Laudato si, nr 13)
Limitowane wydanie specjalne Encykliki z komentarzami znanych duszpasterzy młodzieży Specjalny upominek książkowy - w pakiecie dwie publikacje: Encyklika i Refleksje duszpasterzy. Polecamy i przypominamy Państwu wyjątkowy ELEMENTARZ ZAKOCHANYCH.. Młodość to czas, w którym odmieniamy słowo miłość przez wszystkie przypadki. Razem z nami jest też Ojciec Święty Benedykt XVI, wraz z nim przypominamy dziś jego pierwszą Encyklikę "Deus Caritas est". W fascynujący i bezpośredni sposób Papież zwraca się do każdej i każdego, zapraszając do misterium miłości. Wszystkim, którzy kochają: "młodym, średnim i starym" - jak to żartobliwie ujął niezapomniany Ksiądz Jan Twardowski dedykujemy coś specjalnego! Poeta wzywając lirycznie Patrona Zakochanych: "Święty Walenty, co ustawiasz ludzi do pary..." zachęca i Ciebie: podaruj swojej Miłości przepiękne słowa Benedykta XVI wraz z rozważaniami znanych i lubianych duszpasterzy młodzieżowych. Poczytajcie razem - zdają się wołać wraz z Ojcem Świętym m.in.: o. Jan Góra, ks. Paweł Gwiazda, ks. Krystian Grabijas, ks. Janusz Królikowski, ks. Piotr Pawlukiewicz, bp Henryk Tomasik i oczywiście Pallottinum! Każdy, kto kocha, kto pragnie kochać, znajdzie tu coś dla siebie, a z pewnością porwie Was wspaniały i przystępny język duszpasterzy, którzy otwierają swoje serca przed Młodzieżą i wszystkimi Zakochanymi. W specjalnym upominku wydawniczym Zakochani otrzymają tekst Encykliki, który stał się niejako pisanym na gorąco "ELEMENTARZEM ZAKOCHANYCH"! Ojciec Święty Benedykt XVI tak pisze do nas: Wiara, nadzieja i miłość są nierozdzielne. Nadzieja w praktyce wyraża się w cnocie cierpliwości, która nie słabnie w czynieniu dobra nawet w obliczu pozornej porażki, i w pokorze, która akceptuje misterium Boga i ufa Mu nawet w ciemności. Wiara ukazuje nam Boga, który dał swojego Syna za nas i budzi w nas zwycięską pewność, że to prawda: Bóg jest miłością! W ten sposób przemienia w nas niecierpliwość i nasze wątpliwości w pewną nadzieję, że Bóg trzyma w swoich rękach świat, i że mimo wszelkich ciemności On zwycięża, jak to we wstrząsających obrazach ilustruje w sposób radosny Apokalipsa. Wiara, która jest świadoma miłości Boga objawionej w przebitym sercu Jezusa na krzyżu, ze swej strony prowokuje miłość. Jest ona światłem w gruncie rzeczy jedynym które zawsze na nowo rozprasza mroki ciemnego świata i daje nam odwagę do życia i działania. Miłość jest możliwa i możemy ją realizować, bo jesteśmy stworzeni na obraz Boga. Żyć miłością i w ten sposób sprawić, aby Boże światło dotarło do świata do tego właśnie chciałbym zachęcić w tej Encyklice. Maryja, Dziewica, Matka, ukazuje nam, czym jest miłość i skąd pochodzi, skąd czerpie swoją odnawianą wciąż na nowo siłę. Jej zawierzamy Kościół, jego misję w służbie miłości: Święta Maryjo, Matko Boża, Ty wydałaś na świat prawdziwe światło, Jezusa, Twojego Syna Bożego Syna. Na wezwanie Boga oddałaś się cała i tak stałaś się źródłem dobroci, które z Niego wytryska. Pokaż nam Jezusa. Prowadź nas ku Niemu. Naucz nas, jak Go poznawać i kochać, abyśmy my również mogli stać się zdolni do prawdziwej miłości i być źródłami wody żywej w spragnionym świecie." Niech lektura encykliki "Bóg jest Miłością" umocni Waszą wiarę, pomaga bardziej miłować Boga i pełnić czyny miłości bliźniego - powiedział po polsku Benedykt XVI.
Miłość w prawdzie caritas in veritate to wielkie wyzwanie dla Kościoła w świecie postępującej i szerzącej się globalizacji. Ryzyko naszych czasów polega na tym, że faktycznej wzajemnej zależności między ludźmi i narodami nie odpowiada etyczne współdziałanie sumień i umysłów, którego wynikiem mógłby być rozwój naprawdę ludzki. Jedynie dzięki miłości, oświeconej światłem rozumu i wiary, możliwe jest osiągnięcie celów rozwoju bardziej ludzkich i humanizujących. Dzielenia się dobrami i zasobami, będącymi źródłem autentycznego rozwoju, nie zapewnia jedynie postęp techniczny i czysto interesowne relacje, lecz potencjał miłości zwyciężający zło dobrem (por. Rz 12, 21) i otwierający na wzajemność sumień i wolności. Kościół nie ma do zaofiarowania technicznych rozwiązań i jest jak najdalszy od mieszania się do rządów państw. Ma jednak misję prawdy do spełnienia, w każdym czasie i okolicznościach, dla społeczeństwa na miarę człowieka, jego godności i powołania. Bez prawdy człowiek skazuje się na empiryczną i sceptyczną wizję życia, niezdolną wznieść się ponad praxis, ponieważ nie interesuje jej dostrzeżenie wartości a czasem nawet znaczeń dzięki którym mogłaby ją osądzać i ukierunkować. Wierność człowiekowi wymaga wierności prawdzie, która jako jedyna gwarantuje wolność (por. J 8, 32) i możliwość integralnego rozwoju ludzkiego. Dlatego Kościół jej poszukuje, niezmordowanie głosi i uznaje ją, gdziekolwiek się ujawnia. Tej misji prawdy Kościół nie może się wyrzec. Jego nauka społeczna stanowi szczególny element tego głoszenia: jest ona służbą prawdzie, która wyzwala. Otwarta na prawdę, pochodzącą z jakiegokolwiek źródła wiedzy, nauka społeczna Kościoła przyjmuje ją, scala w jedno fragmenty, w jakich często ją odnajduje i staje się jej mediatorem w nowym zawsze życiu społeczności ludzi i narodów.
Chrześcijańska nadzieja - to temat encykliki "Spe salvi" Ojca Świętego Benedykta XVI. Kluczem chrześcijańskiej nadziei jest miłość, szczególnie ta "miłość bezwarunkowa", której jedynym źródłem jest Bóg. Współcześnie przeżywany kryzys wiary - zdaniem papieża - jest przede wszystkim kryzysem chrześcijańskiej nadziei. Najnowsza papieska encyklika jest częścią tryptyku, poświęconego trzem cnotom teologicznym: miłości, nadziei i wierze. Rozpoczęła go pierwsza encyklika Benedykta XVI "Deus caritas est", ogłoszona w styczniu 2006 r. Sięgając w adwentowe dni po tę wyjątkową lekturę warto zauważyć, że papież - w dość paradoksalny sposób - jako jedno ze źródeł nadziei dla współczesnych ukazuje obraz Sądu Ostatecznego. Benedykt XVI piszę, że "w chwili Sądu Ostatecznego doświadczamy i przyjmujemy, że Jego miłość przewyższa całe zło świata i zło w nas. Ból miłości staje się naszym zbawieniem i naszą radością. Jest jasne, że nie możemy mierzyć trwania , tego przemieniającego wypalania, miarami czasu naszego świata. Przemieniający moment tego spotkania wymyka się ziemskim miarom czasu - jest czasem serca, czasem przejścia w komunii z Bogiem do Ciała Chrystusa. Sąd Boży jest nadzieją, zarówno dlatego, że jest sprawiedliwością, jak i dlatego, że jest łaską" - dodaje. Benedykt XVI ukazuje wszystkim wierzącym Matkę Bożą, Maryję jako "gwiazdę nadziei". Przypomina, że "Ona, która przez swoje tak otwarła Bogu samemu drzwi naszego świata; Ona, która stała się żyjącą Arką Przymierza, w której Bóg przyjął ciało, stał się jednym z nas, pośrodku nas rozbił swój namiot . Benedykt XVI powracając do korzeni chrześcijaństwa ukazuje jak wielką rewolucją było w ówczesnym świecie świadectwo nadziei, jakie niosło chrześcijaństwo. Stwierdza, że w starożytnym Rzymie w czasach Chrystusa mit utracił swoją wiarygodność a skostniała religia państwowa zredukowała się do pustej ceremonii. "Racjonalizm filozoficzny zepchnął bogów na margines nierealności. Boskość na różne sposoby była widziana jako moc kosmiczna, natomiast Bóg, do którego można by się modlić, nie istniał" - pisze Ojciec Święty. Chrześcijaństwo przynosi zupełnie nową rzeczywistość: "To nie elementy kosmosu, prawa materii rządzą ostatecznie światem i człowiekiem, ale osobowy Bóg rządzi gwiazdami, czyli wszechświatem; prawa materii i ewolucji nie są ostateczną instancją, ale rozum, wola, miłość - Osoba. (...) Niebo nie jest puste. Życie nie jest zwyczajnym wytworem praw i przypadkowości materii, ale we wszystkim i równocześnie ponad wszystkim jest osobowa wola, jest Duch, który w Jezusie objawił się jako Miłość". Tworzy się zatem zupełnie nowa przestrzeń wolności. "Z nadziei tych osób, dotkniętych przez Chrystusa, wypłynęła nadzieja dla innych, którzy żyli w ciemnościach i bez nadziei. Przejawiła się ona - zauważa Ojciec Święty - przede wszystkim w wielkich wyrzeczeniach, jakie począwszy od starożytnych mnichów, do Franciszka z Asyżu i naszych czasów podejmują ludzie, którzy wstępując do zgromadzeń zakonnych i ruchów religijnych, z miłości do Chrystusa pozostawiają wszystko, aby nieść innym wiarę i miłość Chrystusa, aby pomagać cierpiącym na ciele i na duszy". Zatem "prawdziwą, wielką nadzieją człowieka, która przetrwa wszelkie zawody, może być tylko Bóg - Bóg, który nas umiłował i wciąż nas miłuje aż do końca, do ostatecznego wykonało się!" - kontynuuje papież. Przyznaje, że miłość nadaje zupełnie nowy smak i nowy sens życiu człowieka. "Kogo dotyka miłość, ten zaczyna mieć intuicję, czym właściwie jest życie. Zaczyna przeczuwać, co znaczy słowo nadziei, na jakie natrafiliśmy w obrzędzie Chrztu: od wiary oczekuję życia wiecznego - prawdziwego życia, które całkowicie i bez zastrzeżeń, w całej pełni, po prostu jest życiem" - czytamy w encyklice. Papież wyjaśnia, że bez relacji z Bogiem trudno jest mówić o pełni życia.
Posynodalna Adhortacja Apostolska Jana Pawła II Kościół w Europie jest zaproszeniem do refleksji nad duchowym dziedzictwem Europy i jej przyszłością, którą dziś dla nas i przyszłych pokoleń współtworzymy. Nie wystarczy być euroentuzjastą, albo też eurosceptykiem, podpisując się po którymś z obiegowych haseł. Adnortacja papieska jest wezwaniem dla katolików do poznania, zrozumienia i wzięcia odpowiedzialności za tożsamość i przyszłość chrześcijańskiej Europy, której nierozerwalną częścią od wieków była i będzie Polska. W dokumencie Ojciec Święty pisze, że Europa potrzebuje uświadomienia sobie swego duchowego dziedzictwa. Ewangelia jest znakiem nowego początku i zaproszeniem dla wszystkich, wierzących i niewierzących, do wytyczania nowych dróg, które prowadza do "Europy ducha" i do czynienia z niej prawdziwego wspólnego domu, w którym przebywamy z radością. Czas, w którym żyjemy - stwierdza Jan Paweł II - wydaje się porą zagubienia, m. in. chrześcijańskiej pamięci dziedzictwa. Temu zagubieniu towarzyszy strach przed podjęciem odpowiedzialności za przyszłość. Świadczą o nim: dramatyczny spadek urodzeń, zmniejszenie się powołań do kapłaństwa i życia zakonnego, odrzucenie życia w małżeństwie. Ojciec Święty wskazuje tez na znaki nadziei - są nimi odzyskanie wolności przez Kościół na wschodzie Europy, pogłębienie świadomości ochrzczonych i ich odpowiedzialni za Kościół, wzrost znaczenia roli kobiety we wspólnocie wiernych. Papież zwraca się do instytucji europejskich i wzywa redaktorów przyszłego traktatu konstytucyjnego UE, aby znalazło się w nim odwołanie do dziedzictwa religijnego, szczególnie chrześcijańskiego Europy.
Historia i nieprzerwana praktyka Kościoła pokazuje, że "posługa jednania" (2 Kor 5,18), udzielanego przez Sakramenty Chrztu i Pokuty, jest zadaniem duszpasterskim, któremu zawsze poświęcano wiele uwagi i wypełniano je z poszanowaniem dla Chrystusowego mandatu, jako istotną część misji kapłańskiej. Gdy chodzi o sprawowanie Sakramentu Pokuty, to w ciągu wieków następował jego rozwój i były uznawane różne zewnętrzne formy wyrazu, zawsze jednak z zachowaniem tej samej fundamentalnej struktury, która koniecznie zawiera w sobie oprócz działania szafarza - wyłączenie biskupa lub prezbitera, który sądzi i rozgrzesza, okazuje troskę i leczy w imię Chrystusa - akty penitenta: żal za grzechy, spowiedź i zadośćuczynienie.
Encyklika o wartości i nienaruszalności życia ludzkiego - "Ewangelia życia" Człowiek jest powołany do pełni życia, która przekracza znacznie wymiary jego ziemskiego bytowania, ponieważ polega na uczestnictwie w życiu samego Boga. Każdy człowiek ze względu na tajemnicę Słowa Bożego, które stało się ciałem zostaje powierzony macierzyńskiej trosce Kościoła. Dlatego też każde zagrożenie godności i życia człowieka głęboko wstrząsa samym sercem Kościoła, dotyka samej istoty jego wiary w odkupieńcze wcielenie Syna Bożego i przynagla Kościół, by pełnił swą misję głoszenia Ewangelii życia całemu światu i wszelkiemu stworzeniu.
"Nadchodzi godzina, nadeszła już godzina, w której powołanie niewiasty realizuje się w pełni. Godzina, w której niewiasta swoim wpływem promieniuje na społeczeństwo i uzyskuje władzę nigdy dotąd nie posiadaną. Dlatego też w chwili, kiedy ludzkość przeżywa tak głębokie przemiany, niewiasty przepojone duchem ewangelicznym mogą nieść wielką pomoc ludzkości, aby nie upadła". List apostolski "Mulieris dignitatem" ujął Papież w formie rozważania, które obejmuje wielkie bogactwo tematów. Najistotniejszy spośród nich wydaje się ten, który jest po części nie wypowiedzianym założeniem, a po części tylko możemy odczytać go wprost z papieskich słów. Chodzi tu o próbę odnalezienia w "Mulieris dignitatem" odpowiedzi na podstawowe pytanie: czym jest kobieta? co to jest kobiecość? Nie znajdziemy jakiegoś fragmentu mogącego stanowić pewną "definicję" kobiety czy kobiecości. W wielu miejscach natomiast Papież wiąże z kobiecością pewne cechy, można więc na tej podstawie spróbować przybliżyć papieskie rozumienie "biblijnego paradygmatu niewiasty" czy też - używając innego sformułowania Jan Pawła II - "zamysłu Bożego określającego powołanie i posłannictwo kobiety".
W liście apostolskim Dies Domini papież Jan Paweł II wezwał do obchodzenia niedzieli jako dnia poświęconego Bogu. Papież nie ogranicza się tylko do wezwania, by w dniu tym powstrzymać się od pracy, ale by ustrzec się od traktowania weekendu jako pozbawionego treści chrześcijańskich końca tygodnia, poświęcanego tylko na wyjazdy wypoczynkowe. Do spraw najważniejszych dla życia chrześcijańskiej wspólnoty należy dziś właśnie ponowne odkrycie niedzieli. Istnieje bowiem niebezpieczeństwo, że wielu ludzi będzie ją odczuwać i przeżywać wyłącznie jako zakończenie tygodnia. Niedziela natomiast jest czymś zupełnie innym: jest dniem tygodnia, w którym Kościół świętuje zmartwychwstanie Chrystusa. Jest Paschą tygodnia! Dzień Pański - jak nazywano niedzielę już w czasach apostolskich - cieszył się zawsze w dziejach Kościoła szczególnym poważaniem ze względu na swą ścisłą więź z samą istotą chrześcijańskiego misterium. W rytmie tygodnia wyznaczającym upływ czasu, niedziela przypomina bowiem dzień zmartwychwstania Chrystusa. Jest Paschą tygodnia, podczas której świętujemy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią, dopełnienie w Nim dzieła pierwszego stworzenie i początek "nowego stworzenia" (por. 2Kor 5,17).
W liście apostolskim Dies Domini papież Jan Paweł II wezwał do obchodzenia niedzieli jako dnia poświęconego Bogu. Papież nie ogranicza się tylko do wezwania, by w dniu tym powstrzymać się od pracy, ale by ustrzec się od traktowania weekendu jako pozbawionego treści chrześcijańskich końca tygodnia, poświęcanego tylko na wyjazdy wypoczynkowe. Do spraw najważniejszych dla życia chrześcijańskiej wspólnoty należy dziś właśnie ponowne odkrycie niedzieli. Istnieje bowiem niebezpieczeństwo, że wielu ludzi będzie ją odczuwać i przeżywać wyłącznie jako zakończenie tygodnia. Niedziela natomiast jest czymś zupełnie innym: jest dniem tygodnia, w którym Kościół świętuje zmartwychwstanie Chrystusa. Jest Paschą tygodnia! Dzień Pański - jak nazywano niedzielę już w czasach apostolskich - cieszył się zawsze w dziejach Kościoła szczególnym poważaniem ze względu na swą ścisłą więź z samą istotą chrześcijańskiego misterium. W rytmie tygodnia wyznaczającym upływ czasu, niedziela przypomina bowiem dzień zmartwychwstania Chrystusa. Jest Paschą tygodnia, podczas której świętujemy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią, dopełnienie w Nim dzieła pierwszego stworzenie i początek "nowego stworzenia" (por. 2Kor 5,17).
W klimacie maryjnego miesiąca października pragniemy przypomnieć Czytelnikom piękno i głębię papieskiego Listu apostolskiego Rosarium Virginis Mariae. Dokument ten wzbudził bardzo duże zainteresowanie w związku z wprowadzeniem do Różańca części nowej: TAJEMNICE ŚWIATŁA. Wszyscy odczytujemy ten list jako zaproszenie do wspólnej gorliwej modlitwy różańcowej... Rozważania nowej części różańca - TAJEMNICE ŚWIATŁA - obejmują życie publiczne Pana Jezusa: 1. Chrzest Jezusa w Jordanie; 2. Objawienie siebie na weselu w Kanie; 3. Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia; 4. Przemienienie na górze Tabor; 5. Ustanowienie Eucharystii. Zaproponowany układ Różańca to: tajemnice radosne, tajemnice światła (Papież proponuje rozważanie jej w czwartki), tajemnice bolesne, tajemnice chwalebne. Różaniec Najświętszej Maryi Panny, który pod tchnieniem Ducha Bożego rozwinął się stopniowo w drugim tysiącleciu - pisze Papież - to modlitwa umiłowana przez licznych świętych, a Urząd nauczycielski Kościoła często do niej zachęca. W swej prostocie i głębi pozostaje ona również w obecnym trzecim tysiącleciu, które dopiero się zaczęło, modlitwa o wielkim znaczeniu, przynoszącą owoce świętości. Jest ona dobrze osadzona w duchowości chrześcijaństwa, które - po dwóch tysiącach lat - nic nie straciło ze swej pierwotnej świeżości i czuje, że Duch Boży pobudza je do "wypłynięcia na głębię", by opowiadać światu, a nawet "wołać" o Chrystusie jako Panu i Zbawicielu, jako "drodze, prawdzie i życiu" (J 14,6), jako "celu historii ludzkiej, punkcie, ku któremu zwracają się pragnienia historii i cywilizacji" (n 1). Jan Paweł II w liście tym ogłasza Rok Różańcowy (rozpoczęty teraz, trwający do października 2003). W świetle tego dokumentu szczególnego znaczenia nabiera papieski gest wręczania różańca wszystkim tym, z którymi bezpośrednio się spotyka. Od początku pontyfikatu ilość rozdanych przez Papieża różańców, z charakterystycznym krzyżykiem papieskim, sięga kilkunastu ton. ks. Stefan Dusza SAC
Encyklika Ojca Świętego Jana Pawła II o błogosławionej Maryi Dziewicy w życiu pielgrzymującego Kościoła. "Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze! (Ga 4,4-6). Tymi słowami [...] pragnę rozpocząć moje rozważanie o znaczeniu Maryi w tajemnicy Chrystusa i o Jej czynnej i wzorczej obecności w życiu Kościoła". RM 1
Encyklika o niektórych podstawowych problemach nauczania moralnego Kościoła - "Blask prawdy". Ojciec św., jako głowa całego Kościoła św. zwraca się do wszystkich ludzi w uroczysty sposób, aby przypomnieć współczesnemu światu postawowe zasady moralności, którymi wszyscy powinniśmy się kierować. Dzięki tym zasadom, jakby drogowskazom, nie będziemy błądzić i będziemy mogli odpowiedzieć na dręczące nas pytania. W tym uroczystym dokumencie Papież nie podaje jakichś nowych zasad moralnych, nie odwołuje tego, co przez stulecia głosił Kościół św., ale podaje to w sposób bardziej przystępny dla współczesnego człowieka i ostrzega przed niektórymi błędami jakie ostatnio pojawiły się.
Wznowienie wydania "Encykliki o Duchu Świętym" Dominum et Vivicantem związane jest z obecnym rokiem, poświęconym Duchowi Świętemu. Hasło roku 1988 brzmi: Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem (J 14, 26). Droga Kościoła przebiega przez serce człowieka, tam bowiem jest owo ukryte miejsce zbawczego spotkania z Duchem Świętym: z Bogiem ukrytym. Tam właśnie Duch Święty staje się źródłem wody wytryskującej ku żywotowi wiecznemu. Tam trafia On jako Duch Prawdy, a zarazem jako paraklet przyobiecany przez Chrystusa. Działa jako Pocieszyciel, jako Rzecznik i Orędownik - zwłaszcza wtedy, gdy człowiek i ludzkość staje wobec potępiających sądów owego "oskarżyciela", o którym mówi Apokalipsa, iż dniem i nocą oskarża braci naszych przed Bogiem naszym.
Verbum Domini to tytuł posynodalnej adhortacji Ojca Świętego Benedykta XVI, którą zaprezentowano 11.11.2010 w Watykanie. Podsumowuje ona XII Synod Biskupów, który obradował w Watykanie w dniach 5-26 października 2008 r. na temat Słowo Boże w życiu i misji Kościoła. Posynodalny dokument składa się z trzech części zatytułowanych: Verbum Dei (Słowo Boże), Verbum in Ecclesia (Słowo w Kościele) i Verbum mundo (Słowo dla świata) oraz z wprowadzenia i zakończenia. Ojciec Święty w 124 punktach (numerach) nawiązuje do propozycji ojców synodalnych, dając zarazem wytyczne do odkrywania na nowo w życiu Kościoła słowa Bożego, będącego źródłem nieustannej odnowy i wyrażając życzenie, by stawało się ono coraz bardziej sercem wszelkiej działalności kościelnej. Słowo Boże jest skałą, na której wznosimy budowlę naszego życia indywidualnego i społecznego. Ono nas wzywa do zmiany naszej dotychczasowej koncepcji realizmu: Realistą jest ten, kto w Słowie Bożym rozpoznaje fundament wszystkiego. Potrzebujemy tego szczególnie w naszych czasach, w których uwidocznia się nietrwałość wielu rzeczy, na których się opieramy, budując życie, w których jesteśmy skłonni pokładać nadzieję. Prędzej czy później okazuje się, że posiadanie, przyjemność i władza nie są zdolne zaspokoić najgłębszych pragnień serca człowieka. On bowiem do budowy własnego życia potrzebuje solidnych fundamentów, które trwają również wtedy, gdy zabraknie ludzkich pewników (n. 10).
Ukazująca się w Roku Świętego Pawła publikacja jest zaproszeniem, by wraz z Benedyktem XVI odpowiedzieć na postawione przez niego u progu tego wydarzenia duszpasterskiego pytanie: "Kim jest Paweł? Co mówi do mnie?". Pomocą w tym może służyć wybór tekstów Ojca Świętego, w których zapowiedział on i otworzył Rok Pawłowy, w których przedstawił postać Apostoła oraz tych, przybliżających te zagadnienia teologii pawłowej, które wydają się dziś najbardziej aktualne. Zaproponowane teksty uzupełniono o aktualne komentarze wybitnych teologów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
