Książki o różnych religiach: chrześcijaństwo, islam, judaizm, historia religii i teologia, księgi kanoniczne i teksty święcone, religie Dalekiego Wschodu, religie pierwotne i starożytne, sekty, sanktuaria i cmentarze. Praktyczne przewodniki odnośnie wiary, kazania dla dzieci. Ksiązki o Maryi, o świętych, pisma święte nowego i starego testamentu, ewangelie, śpiewniki - zapraszamy.
My na ogół mechanicznie i z przyzwyczajenia odmawiamy Ojcze nasz, właściwie nie zastanawiając się nad konsekwencjami i wymaganiami Chrystusa. Trzeba nauczyć się tej modlitwy, bo my jej jeszcze na ogół nie umiemy. PRYMAS STEFAN WYSZYŃSKI Modlitwa Ojcze nasz była wielokrotnie poddawana analizie. Przez wieki święci i teologowie zastanawiali się, co tak naprawdę oznaczają słowa pozostawione nam przez Jezusa. Wspaniałym przewodnikiem w odkrywaniu tej modlitwy jest z pewnością Prymas Stefan Wyszyński, który w swoich rozważaniach niejednokrotnie się do niej odnosił. Ksiądz Jerzy Jastrzębski, który od lat zgłębia pisma bł. Stefana Wyszyńskiego, postanowił uporządkować jego myśli na temat Modlitwy Pańskiej i przeanalizować każde z jej wezwań. W swojej najnowszej książce szuka odpowiedzi na pytania: - Jak według Prymasa Wyszyńskiego prawidłowo odmawiać Ojcze nasz? - Co oznaczają poszczególne wezwania zawarte w Modlitwie Pańskiej? - Jak wypowiadać słowa modlitwy Ojcze nasz z pełnym zaangażowaniem? To właśnie dzięki niezwykłej mądrości kard. Stefana Wyszyńskiego odkryjemy na nowo Modlitwę Pańską oraz zmienimy nasze myślenie o Bogu i drugim człowieku. Książka zawiera również wybrane homilie wygłoszone przez autora podczas uroczystości związanych z bł. Stefanem Wyszyńskim oraz krótkie opowiadanie. KS. DR. JERZY JASTRZĘBSKI – pracuje w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Przybliża postać Prymasa Tysiąclecia oraz s. Wandy Boniszewskiej poprzez publikacje i rekolekcje w Polsce i za granicą. Autor książki Bł. Stefan Wyszyński. Prymas do odkrycia wyróżnionej Feniksem 2022. Prowadzi stronę internetową oraz podcast Miłość zawsze podnosi.
Przy lekturze książki "Mozaika rodzinna. Obrazy z życia" słowa Tytusa Liwiusza "Verba docent, exempla trahunt." (Słowa uczą, przykłady pociągają) znowu nabierają całej mocy, gdyż przytaczane świadectwa małżonków z całego świata, jak konkretnie wcielają w życie Ewangelie, naprawdę mobilizują. Dwaj włoscy księża, w gronie których jest dyrektor Krajowego Biura Duszpasterstwa Rodzin Konferencji Episkopatu Włoch oraz małżeństwo będące odpowiedzialnymi na poziomie światowym za Ruch Nowych Rodzin w ramach Ruchu Focolare zebrało bardzo pouczające wypowiedzi małżonków i stworzyło z nich komentarz do posynodalnej adhortacji "Amoris laetitia", stąd podtytuł książki "Doświadczenia rodzin z całego świata wokół "Amoris leatita". Książka zbiera zatem komentarze do niemal wszystkich rozdziałów Adhortacji Amoris leatitia, w książce oznaczanej "AL". Przedstawia je w sposób uporządkowany, zaznaczając przy każdym świadectwie do jakiego punktu dokumentu papieskiego się odnosi. Świadectwa są krótkie, ale bardzo konkretne. W przemowie do polskiego wydania nuncjusz apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio napisał: "Uważna lektura tekstu może być przydatna na różnych etapach formacji małżeństwa i rodzin, przede wszystkim w czasie narzeczeństwa i bezpośredniego przygotowania do ślubu, a także w dalszej pomocy młodym małżonkom. Wpisuje się ona w papieską logikę przyjmowania, towarzyszenia, rozeznawania i zintegrowania. Ten paradygmat duszpasterski wyznacza motywy i kierunki współczesnego duszpasterstwa rodzin, dlatego ważne są tego typu publikacje. Zostały tu połączone komentarze teologiczne i praktyka życia". W najbliższych tygodniach ukaże się recenzja tej książki w tygodniku "Gość Niedzielny". Już dzisiaj warto zwrócić uwagę na to, co napisał ks. red. naczelny tego tygodnika, ks. Adam Pawlaszczyk w rekomendacji umieszonej na okładce tej książki: "Czyż to nie świadectwo wiary jest tym, czego najbardziej potrzebują poszukujący prawdy? Również prawdy o miłości?"
Bóg powołuje człowieka do życia wiecznego. To jest pragnienie Boga, ale ono musi się spotkać z pragnieniem człowieka. Po śmierci bowiem "Wszyscy przecież staniemy przed trybunałem Boga. () Tak więc każdy z nas o sobie samym zda sprawę Bogu" (Rz 14, 10b-12). Po śmierci są trzy możliwości: niebo - wieczne szczęście z Bogiem; piekło - wieczny brak Boga; czyściec - czasowe oddalenie od Boga. Wszystkie trzy rzeczywistości wymykają się naszemu myśleniu, jednak czyściec budzi najwięcej pytań i nieporozumień, a przecież nacechowany jest nadzieję ze względu na obecność Kościoła w modlitwie i dążeniu do zbawienia. Kościół bowiem to wspólnota nie tylko doczesna, ale także zbawionych w niebie i cierpiących w czyśćcu. Tę więź i wzajemne świadczenie sobie dóbr zbawczych nazywamy Obcowaniem Świętych. Chcemy więc wesprzeć naszych zmarłych braci i siostry swoimi modlitwami.
Album o Sakramentach Świętych przybliża młodym czytelnikom nie tylko same sakramenty, ale i ich znaczenie w życiu katolika.Przygotowuje do ich przyjęcia, zrozumienia oraz zastosowania w życiu codziennym.Informacje zawarte w tej książce mają także na celu pogłębienie wiary, wartości i korzyści, jakie płyną z przyjmowania Sakramentów Świętych.
Kardynał Luis Antonio Tagle z niezwykłą prostotą i pokorą czyta nam stronice Biblii, nie pomijając tych trudnych, które rodzą wiele pytań. Czyni to nie jak dostojnik kościelny z wysokości mównicy, ale jak ojciec i brat, jakby siedział miedzy nami. Każde cierpienie opowiedziane w Biblii daje wyraz temu, że Bóg o nim wie, że słyszy nasze łkanie, nasz krzyk bólu. On nie tylko wie o naszym cierpieniu, ale w nie wszedł. Jego Słowo nie jest zimną literą, lecz miłującą Osobą z przebitym sercem, jest streszczeniem wszystkich słów Biblii. Jest Słowem Osobowym, które przeniknęło każde ludzkie cierpienie, by przemienić przekleństwo w błogosławieństwo. Autor z prawdziwą empatią pochyla się nad ludzkim cierpieniem, przywołuje fakty z życia własnego i ludzi, którym służy. Z Biblii wypływa też nadzieja na wieczne oglądanie Boga. Właśnie słowami nadziei i zachwytu kończy rozważania kard. Tagle. Nawet wtedy, gdy dotykają nas Hiobowe nieszczęścia, na końcu każdej ludzkiej historii roztacza się horyzont, z którego wyłania się witający nas Bóg, Miłośnik życia.
Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości. Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki. (1 J 1,8-10)Czy jesteś gotowy przyjąć Bożą miłość? Co cię powstrzymuje przed zgięciem kolan i wyznaniem swoich grzechów? Nie chcesz być osądzany? Paraliżuje cię lęk przed oceną? Takie myśli i emocje są częste i towarzyszą wielu ludziom.Niniejszy przewodnik po sakramencie pojednania i pokuty służyć ma wszystkim, którzy pragną w sposób możliwie uporządkowany przygotować się do sakramentu spowiedzi. Zawiera najważniejsze informacje przydatne do rozeznania grzechów ciężkich i lekkich, a także omówienie poszczególnych etapów dobrego przygotowania się do spowiedzi. Zamieszczone zostały w nim także propozycje rachunku sumienia w dwóch wersjach: bardziej szczegółowy, oparty o Dziesięć przykazań Bożych, oraz skrócony, dla bardziej zaawansowanych.Sakrament pojednania wpisuje się w naszą codzienną duchową walkę. Jest ważnym narzędziem duchowego wzrostu, częścią dobrej nowiny o Bogu, który jest miłością, kimś gotowym w każdym czasie wciąż na nowo obdarzać nas swoją łaską miłosierdzia.
To swoisty atlas całościowej anatomii człowieka. Przypomina, że jest on zbudowany z ciała, duszy i ducha, porządkując poszczególne elementy z właściwą autorowi precyzją. Publikacja tym bardziej potrzebna, że coraz częściej kwestionuje się istnienie ducha w człowieku. ks. dr Wojciech WęgrzyniakJest to cenny - oparty zarówno na Biblii, na własnych przeżyciach, jak i na obserwacji kosmosu i świata przyrody - głos ks. prof. Edwarda Stańka przeciwko wszelkim redukcjonizmom w spojrzeniu na człowieka. Tym, co rzuca się w oczy, jest zachwyt nad człowiekiem, nad jego ciałem, duszą i duchem. Nie mamy więc do czynienia z wyliczaniem chorób i zagrożeń, ale z odsłanianiem ludzkiego piękna i mechanizmów ukrytych przez Boga w ludzkim organizmie.Zdumiewa fakt, że tak pięknie o zdrowiu ciała, duszy i ducha pisze kapłan zmagający się od siedmiu lat z poważnymi chorobami. ks. dr hab. Marek GilskiMyśl i nauczanie ks. prof. Edwarda Stańka śledzę od początku lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku, czyli od pierwszych lat mojej seminaryjnej formacji. Jako kleryka warszawskiego seminarium duchownego zafascynowała mnie w tym krakowskim teologu, kaznodziei i rekolekcjoniście umiejętność płynnego przechodzenia od codziennych doświadczeń do spraw nadprzyrodzonych, dzięki czemu te ostatnie stają się zrozumiałe i wręcz oczywiste nawet dla nieprzygotowanego teologicznie odbiorcy. Tak jest i tym razem.W książce Zdrowie i choroby ciała, duszy i ducha ks. prof. Staniek proponuje coś, co nazwałbym anatomią mistyczną. Wychodząc od związanego z chorobą szczególnego doświadczenia tajemnicy ludzkiego ciała, dzieli się swoją wiedzą i przemyśleniami na temat ludzkiej duszy i ducha. ks. Henryk Zieliński redaktor naczelny tygodnika "Idziemy"
Każda chwila oddana Bogu zbliża nas do zbawienia. Nawet gdy mamy tylko kilka minut, warto poświęcić je na uwielbienie Najświętszego Sakramentu.Adoracje przygotowane zostały specjalnie dla wszystkich, którzy w zabieganiu codziennością chcą pokłonić się Panu.W pięknych słowach kierujmy swe uwielbienie ku Chrystusowi w Najświętszym Sakramentem.Klęcząc przed obecnym w hostii Zbawicielem powierzajmy Mu nasze życie z miłością i zaufaniemOtwórzmy się na słowa płynące od BogaWystarczy 7 minut by oddać uwielbienie naszemu Stworzycielowi
Miłość objawiona „Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie” J14,21
„Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać. Kto Mnie nie miłuje, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca”. J14,23-24
„Książka ta jest kontynuacją poprzedniej („Świadectwa Boga i diabła”). Jest także obietnicą, jaką w niej złożyłem. Wszystkie opisane wydarzenia są prawdziwe. Jest ona przede wszystkim wypełnieniem polecenia Syna Człowieczego, Pana i przyjaciela mego, który do mnie przemówił w te słowa: „Powiedz wszystkim, co wiesz”. Ta książka jest dla mnie szczególnie trudna, gdyż dotyka sfery bardzo osobistej, nie tylko mojej, ale również moich bliskich. Dotyka Kościoła świętego i jego hierarchów, dotyka znanych ludzi, dotyka Polski i całego świata oraz tego wszystkiego, co było, co jest i tego, co się zbliża. Jestem w pełni świadomy swojej odpowiedzialności za każde zawarte w niej słowo, przed Bogiem i ludźmi. W tej książce są zawarte autentyczne świadectwa Boga i działania diabła oraz wielkie tajemnice, które czas już wyjawić. Pragnę też, by wszyscy wiedzieli, jak dobry jest Bóg [...].”
fragment książki
Co Clive Staples Lewis, jeden z najważniejszych filozofów chrześcijańskich XX wieku, myślał o Prawdzie, Dobru i Pięknie? C.S. Lewis jako filozof. Prawda, Dobro i Piękno to zbiór dwudziestu esejów badających te trzy naczelne zagadnienia filozoficzne obecne w pismach Clive’a Staplesa Lewisa. Czytelnik znajdzie tu rozważania o tym, czym według Lewisa jest piekło, jaka jest natura zła i czy możemy zasadnie twierdzić, że Bóg jest dobry, jeśli na świecie dzieją się różne okropieństwa. Autorzy esejów zastanawiają się też, jakie idee łączyły Lewisa i Tolkiena oraz czy spełniło się proroctwo Lewisa o końcu człowieczeństwa.
Koncepcja wielkiej triady: Prawdy, Piękna i Dobra stanowi ośrodek nie tylko klasycznej filozofii, tradycji, z którą Lewis zapoznał się jako student podczas zajęć w Oksfordzie, lecz ma także kluczowe znaczenie dla przyjętej przez niego chrześcijańskiej wizji rzeczywistości. Przed swoim nawróceniem autor Opowieści z Narnii szukał prawdy, był oczarowany pięknem i dążył do dobra, ale trudno było mu znaleźć sposób na to, by te wszystkie cele realizować jednocześnie. Prawdziwy mit, piękną opowieść przemawiającą nie tylko do wyobraźni i tęsknoty człowieka za dobrem i sensem, ale także zakorzenioną w historii, odkrył dopiero w chrześcijaństwie.
Seria C.S. Lewis. Rozum i Wiara
Wierzę w chrześcijaństwo tak samo jak we wschodzące słońce – nie tylko dlatego, że je widzę, ale także dlatego, iż dzięki niemu widzę wszystko inne (C.S. Lewis)
Seria wydawnicza „C.S. Lewis. Rozum i Wiara” to zbiór publikacji dotyczących twórczości i życia Clive’a Staplesa Lewisa, uznawanego za największego współczesnego chrześcijańskiego apologetę. Prezentuje intelektualne walory teizmu oraz argumentację na rzecz tezy o racjonalności przekonań teistycznych, a w szczególności chrześcijaństwa. Choć Lewis zmarł w roku 1963, jego twórczość jest wciąż aktualna. Do jego argumentów i analiz dotyczących moralności oraz społeczeństwa wciąż odwołują się zawodowi filozofowie i teologowie, a także liczni przedstawiciele obu stron filozoficzno-teologicznego sporu ateizmu z teizmem.
Na język polski zostało już przełożone wiele prac C.S. Lewisa, które cieszą się niesłabnącą popularnością. Wciąż jednak brakuje opracowań biograficznych i krytycznych oraz pogłębionych analiz jego poglądów. Seria „C.S. Lewis. Rozum i Wiara” ma wypełnić tę lukę. Publikowane w niej teksty odznaczają się naukową wnikliwością, a jednocześnie są przystępne dla szerokiego grona czytelników, tak jak twórczość samego C.S. Lewisa, który przekonywał, że dzięki chrześcijaństwu wszystko inne nabiera sensu.
Seria książek „C.S. Lewis. Rozum i Wiara” została objęta patronatem Instytutu Filozofii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Pierwszym tytułem w serii jest „C.S. Lewis kontra nowi ateiści” Petera S. Williamsa.
Autor z wprawą wytrawnego myśliciela i pisarza pokazuje, dlaczego i w jaki sposób cnoty są zaletami moralnymi i intelektualnymi człowieka. Dzięki nim możemy bowiem postępować słusznie pomimo niesprzyjających okoliczności, a równocześnie wzrastać w człowieczeństwie. Wszyscy wolimy nawiązywać i utrzymywać stosunki zawodowe, towarzyskie i wszelkie inne z osobami, które są opanowane, uczciwe, odpowiedzialne, uprzejme, punktualne, cierpliwe, pracowite itd. - czyli właśnie odznaczają się cnotami. Cnoty są niczym urządzenia nawigacyjne i sterowe, które pozwalają nam bezpiecznie płynąć przez wzburzony ocean życia. O tym, jak je rozumieć, doceniać, zdobywać i praktykować, dowiesz się właśnie z tej książki. Kardynał Carlo Maria Martini SJ (1927-2012) - arcybiskup metropolita Mediolanu, uznany teolog i biblista, rektor Papieskiego Instytutu Biblijnego i Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego, przewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy, autor wielu popularnych książek.
Lew Tołstoj (1828-1910), rosyjski arystokrata znany przede wszystkim z wielkich powieści (Wojna i pokój, Anna Karenina), w pewnym momencie swojego beztroskiego życia (około pięćdziesiątki) zwrócił się w stronę poszukiwań religijnych. Nie było to jednak proste przejście od nihilizmu, do którego się przyznawał, na łono Cerkwi. Tołstoj widział w niej wiele zła, sprzeniewierzenie się etycznej nauce Chrystusa zduszonej przez ceremonializm, metafizykę i teologię. Swoim antyklerykalizmem sprawił, że w 1901 roku został ekskomunikowany, a wynikający z jego wiary anarchizm i pacyfizm postawił go w opozycji zarówno do Cerkwi, jak i do carskiego państwa. "Moja wiara" (1884) należy do serii pism religijno-teologiczno-moralnych, które tworzył w latach osiemdziesiątych XIX wieku i później (m.in. Spowiedź, 1882). W tym traktacie - w tej autobiografii duchowej - oparł swoją wiarę na Kazaniu na Górze stanowiącym jego zdaniem samą esencję Ewangelii. Wywiódł z niej sprzeciw wobec wojny, przemocy, przysięgi i sądów, ale sprzeciw bez walki: złu nie należy się opierać inaczej niż odmawiając współudziału w nim. W dwunastu rozdziałach autor opisuje swoją drogę do tej postawy. Jej żarliwość i szczerość nie przeszkodziła władzom zakazać publikacji, choć skonfiskowany nakład "rozszedł się" pozahandlową drogą w środowisku tych, którzy go zakazali. Wiara Tołstoja jest raczej przepisem na życie doczesne - moralne i radosne, bo opromienione wiarą w Chrystusa, ale "okrojoną" z chrześcijańskich dogmatów, takich jak życie wieczne czy zmartwychwstanie.
Monografia Anity Zawiszy oparta została na jej autorskich badaniach dotyczących wizerunku księży i zakonnic w wybranych polskich filmach fabularnych. Tym samym wpisuje się ona w coraz częściej podejmowaną w debacie publicznej i publikacjach naukowych debatę nad oceną działań Kościoła katolickiego w Polsce, a przede wszystkim jego przedstawicieli. W takiej debacie, której tak bardzo potrzebuje polska opinia publiczna i sam Kościół, ważny jest każdy głos, każda perspektywa i opinia. Takim właśnie głosem jest właśnie przygotowana przez Anitę Zawiszę publikacja.
Z recenzji prof. dr hab. Katarzyny Pokornej-Ignatowicz
""Ujmując to zwięźle: u źródła wszystkich rzeczy jest albo prawdziwy Bóg, albo radykalny absurd. Świat bez Boga, bez pierwszej Przyczyny, jest - zależnie od przenikliwości naszego umysłu - mniej lub bardziej uderzającą sprzecznością. Dla wielu teologów jest to sprzeczność najzupełniej oczywista, podobnie jak oczywistą sprzecznością byłoby w naszym organizmie krążenie krwi bez serca, albo ruch wskazówek zegara bez napędzającego je mechanizmu. Właściwie świat bez Boga byłby nawet o wiele większą sprzecznością, ponieważ krążenie krwi w organizmie bez serca albo ruch wskazówek zegara bez mechanizmu byłby możliwy w ramach cudu, podczas gdy świat bez pierwszej Przyczyny, bez Boga jest niemożliwy bezwzględnie, gdyż to Bóg jest Autorem cudów"". Fragment z książki Rginald Garrigou-Lagrange (1877-1964), francuski dominikanin i jeden z najwybitniejszych neotomistów XX w.; autor licznych książek, z których popularyzatorskie dzieło Bóg dostępny dla każdego ukazuje się po raz pierwszy w polskim przekładzie.
Na wzgórzu porośniętym bujną roślinnością, w kilkusetletnim klasztorze mieszka Święty Franciszek. Codziennie wychodzi na okoliczne łąki, by zbierać zioła, a potem w swoim laboratorium wytwarza z nich lecznicze specyfiki.Pewnego dnia poznaje kota KonstantegoCo z tego wynikło? Dokąd prowadził tajemniczy korytarz odnaleziony w klasztorze? Jakie niebezpieczeństwo groziło okolicznym mieszkańcom?Przed wami pasjonująca historia z pięknymi ilustracjami pobudzającymi wyobraźnię każdego czytelnika. Katarzyna Dębowska z wykształcenia pedagog, z zamiłowania marketingowiec. Właścicielka trzech kotów psotników, miłośniczka ziołolecznictwa.Sercem przy franciszkańskiej idei duchowości.
Książka może pomóc w lepszym zrozumieniu czytań mszalnych w niedziele i święta. Krótkie w swej formie komentarze wymagają zaledwie kilku minut lektury. Zwięźle uwypuklają myśl przewodnią pojawiającą się w Liturgii Słowa i zawsze co jest rzadkością w tego typu publikacjach przywołują wszystkie czytania (a więc I czytanie, psalm, II czytanie i Ewangelię). Mogą stanowić pomoc dla kaznodziejów w przygotowaniu homilii oraz dla wszystkich, którzy chcą lepiej zrozumieć przekaz zaczerpniętych z Biblii czytań i owocniej zagłębić się w Słowo Boże.
Rozważamy najboleśniejsze chwile ostatnich godzin ziemskiego życia naszego Pana, Odkupiciela i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, rozpoczęte w Getsemani, kontynuowane przesłuchaniem przez Annasza, Kajfasza, Heroda i Piłata, aż po drodze krzyżowej na Golgotę. W pokorze serca i ducha, pragniemy z wdzięcznością za Jego ofiarę miłości, wczuć się emocjonalnie i rozumowo w rozważania i modlitwy, w opisane sceny, które nie są chronologicznym odzwierciedleniem przebiegu wydarzeń, jak sama Droga Krzyżowa nim w całości nie jest. Poświęćmy Drodze Krzyżowej tyle czasu, ile Jezus potrzebował przejść od Pałacu Piłata na Golgotę; w linii prostej jest to odległość ponad 300 metrów - drogą zapewne dłużej. Droga Krzyżowa to ogrom cierpienia, bólu, ale i pogłębiającej się bezsilności Jezusa. Niech Chrystusowa miłość towarzyszy nam w pobożnym rozpamiętywaniu boleści Jezusa oraz osób najbliższych Jego Sercu.
Wielu ludzi żywi autentyczne pragnienie wejścia na ścieżkę głębszego życia duchowego, jednak nie wie, jakie kroki podjąć, od czego zacząć, według jakiego planu postępować. A kiedy już udaje się postawić pierwsze kroki i wypłynąć na duchową głębię, pojawiają się problemy i zniechęcenie - pomimo, że bardzo się staramy i czynimy wszystko, co w naszej mocy, aby wiernie iść za Chrystusem. Szczere pragnienie i wytrwała praca nad sobą okazują się niewystarczające. Co robić? Jak wejść na drogę doskonałości i jak nie poddawać się zniechęceniu, wspinając się wciąż wyżej? Na takie pytania odpowiada ta książka, oparta na doświadczeniach świętych, którzy tę drogę przebyli: św. Tomasza z Akwinu, św. Teresy z Avila i św. Jana od Krzyża.
Depresja nie jest wynalazkiem XX wieku. Melancholię opisywali w starożytności Hippokrates z Kos i Aretajos z Kapadocji, portretowali w renesansie Albrecht Drer i Hieronimus Bosch. Staropolskie określenie posępnica dotyczy właśnie depresji. Choroba ta w ostatnich dziesięcioleciach dotyka więcej osób niż 100 czy 200 lat temu. Pojawia się nawet u dzieci. Bywa przyczyną silnego cierpienia. Dlatego nie można jej bagatelizować czy zbywać dziarskim motywowaniem do wzięcia się w garść. Człowiekowi zdrowemu trudno sobie wyobrazić jak bardzo bezradnym jest się wobec choroby.Dobrze, że powstała książka o depresji wyjaśniająca współczesne rozumienie biologicznych, środowiskowych i psychologicznych uwarunkowań tego zaburzenia psychicznego. Jej wielkimi walorami są osobista narracja i przykłady z praktyki klinicznej. To kompendium rzetelnej wiedzy i przez to, realne wsparcie dla osób dotkniętych depresją, a także dla ich bliskich.
Niniejsza publikacja zawiera edycję starodruku pt. Pieśni nabożne na święta uroczyste według porządku Kościoła Ś Katolickiego na cały rok z wielką pilnością zebrane. Przydane są niektóre Psalmy Dawidowe ku śpiewaniu ludziom zwyczajne. W Krakowie, u Antoniego Wosińskiego, 1627, podłużne 16o, k. 176 z unikatowego egzemplarza z Biblioteki Eskurialu koło Madrytu (Real Biblioteca de San Lorenzo de El Escorial, sygn. B. O-VIII.29). Publikowany w tej edycji kancjonał zawiera materiał pieśniowy ułożony według okresów roku liturgicznego: są tu pieśni adwentowe 25 (dwadzieścia polskich i pięć łacińskich), na Boże Narodzenie 15 (dziewięć polskich, sześć łacińskich), o Męce Pańskiej 10 (dziewięć tekstów polskich i jeden łaciński), na Kwietną Niedzielę (Palmową) dwa (jeden polski i jeden łaciński), na Wielki Tydzień cztery (jedna polska i trzy łacińskie), o Zmartwychwstaniu Pańskim 10 (siedem tekstów polskich i trzy łacińskie), o Duchu Świętym cztery (trzy polskie i jedna łacińska), na Boże Ciało siedem (pięć polskich i dwa łacińskie), Psalmy Dawidowe 43 (wszystkie są w języku polskim) i pieśni rozmaite 25 (18 polskich i siedem łacińskich). W sumie zbiór zawiera 145 śpiewów, w tym 116 w języku polskim, a 29 w łacińskim. Układ śpiewów w poszczególnych działach jest dowolny, nienumerowany ani nieuporządkowany alfabetycznie. Ponadto repertuar polski jest przemieszany z łacińskim. Najczęściej teksty polskie są zamieszczone obok swoich łacińskich odpowiedników.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
