Poronienia – zrozumieć rodziców po stracie to pierwszy w Polsce tak wyczerpujący zbiór wypowiedzi-świadectw rodziców dotkniętych śmiercią dziecka nienarodzonego, a także obszernych artykułów osób zajmujących się problemem towarzyszenia rodzicom po stracie: lekarzy, duszpasterza, psychologa-terapeuty oraz teologów świeckich i duchownych. Szeroko omówiona jest kwestia interpretacji teologicznej wiary w życie pozagrobowe nieochrzczonych, zmarłych dzieci. Jednym z podjętych tu wyczerpująco aspektów jest także sytuacja prawna dziecka zmarłego w wyniku naturalnego poronienia oraz możliwość grzebania zwłok dzieci zmarłych przed narodzeniem.

Bycie babcią jest wspaniałe i nie do przecenienia. Tylko co to właściwie znaczy być babcią dwudziestego pierwszego wieku? I skąd się nauczyć sztuki bycia babcią na miarę naszych czasów? Bo prawa dla babć się zmieniły! Odszedł w zapomnienie stereotyp bujanego krzesła i dziergania na drutach. Dziś babcia to kobieta dojrzała, wyrafinowana i ze szczerego srebra! Ta książka to poradnik doświadczonej babci, urodzonej tuż po wojnie, celebrującej dar życia, starzenia się i bycia kobietą mądrą. Marty Norman podkreśla tak znaczące role babci jak: bycie historykiem, twórcą wspomnień, budowniczym dziedzictwa i uzdrowicielem pokoleń.

Wzorce kultury konsumpcyjnej odnajdujemy dziś nie tylko w miejskiej przestrzeni, na reklamowych billboardach czy w centrach handlowych. Są obecne nie tylko w wypełnionym kartami kredytowymi porfelu, nie tylko w feerii towarów na sklepowych półkach czy w szaleństwie sezonowych wyprzedaży. Dotarły już do tych rejonów kultury, których o związek z konsumeryzmem nigdy byśmy nie podejrzewali. Można wręcz powiedzieć, że "supermarketyzuje się" cała kultura. Konsumenckie schematy postępowania i myślenia widać choćby w wychowywaniu dzieci, w edukacji, w życiu seksualnym, a nawet w Kościele, ponieważ "supermarketyzacji" ulega także sfera przeżyć religijnych. Książka poświęcona jest mechanizmom i efektom owej "supermarketyzacji" na polu religii i seksualności. A przyglądamy się tym mechanizmom przez pryzmat zachowań ludzi młodych, ponieważ są one, zdaniem socjologów, świetnym prognostykiem tego, co się jeszcze w kulturze zachodniej wydarzy.

Książka pt. „Ryzykowny stan psychiczny. Czy można zapobiegać schizofrenii?” pod redakcją Jolanty Rabe –Jabłońskiej i Małgorzaty Kotlickiej-Antczak poświęcona jest możliwościom profilaktyki niektórych zaburzeń psychicznych, zwłaszcza psychotycznych. W ciągu ostatnich kilkunastu lat nastąpił znaczący rozwój badań i wiedzy na ten temat. Celem autorów publikacji jest dostarczenie wiedzy związanej z ryzykownym stanem psychicznym, sposobami jego rozpoznawania i zalecanymi interwencjami terapeutycznymi. Książka będzie przydatnym narzędziem ułatwiającym rozpoznawanie tego stanu a także wdrożenie odpowiednich działań stwarzających szansę na opóźnienie lub zapobieżenie jego przejściu w poważniejsze zaburzenia psychiczne. Lektura skierowana jest do psychiatrów, psychologów, lekarzy innych specjalności, a także rodziców nastolatków.

Jako redaktor niniejszej pracy zbiorowej podjęłam się znalezienia odpowiedzi na pytanie, czym charakteryzują się „wartościowa” znajomość, koleżeństwo i przyjaźń oraz jakie jest ich znaczenie w procesie wychowania młodego pokolenia – takimi słowami redaktora naukowego można by scharakteryzować prezentowaną monografię naukową, choć obszar tematyczny pracy jest nawet bogatszy, bo zawiera o wiele szersze tematy. Autorzy poszczególnych artykułów prowadzą nas stopniowo przez kolejne zagadnienia: motyw więzi w rodzinie, więzi społecznych w przestrzeni miejskiej, w kontekście architektonicznym, w środowisku pracy, w działalności wolontaryjnej, wspólnotowej, religijnej, temat przyjaźni młodzieńczej, przyjaźni na odległość. Praca szczegónie polecana wychowawcom oraz rodzicom, a także animatorom kultury i działaczon społecznym.

W książce autorka starała się przełamać stereotyp funkcjonujący na temat dziewiętnastego wieku jako epoki surowych, skostniałych obyczajów i pruderii. Stereotyp ten wynika z dość pobieżnego czytania przekazów z tamtych czasów. Powszechnie zapominamy o tym, że była to epoka podwójnej moralności - jednej dla kobiet, drugiej dla mężczyzn. Każdą z płci obowiązywał osobny kodeks obyczajowy. Ten stworzony dla kobiet wymagał od nich faktycznie przestrzegania surowych i często trudnych do zniesienia norm obyczajowych. Od kobiet z tak zwanych dobrych domów oczekiwano bezwzględnie czystości przed ślubem i wierności po zawarciu związku, ale z mężczyznami rzecz się miała zupełnie inaczej. Ci bez skrępowania mogli wymykać się nocą z domu czy też z nudnych "frakowych bali", by w męskim gronie gdzieś przy wódce rozpiąć kołnierzyki i odetchnąć swobodą. Pod nieobecność swoich żon panowie odwiedzali "lokale śpiewające", zachodzili z kwiatami do garderób aktorek czy wreszcie do domów publicznych. Warto o tych zjawiskach pamiętać, nim dziewiętnasty wiek w pośpiechu nazwiemy czasem surowych obyczajów, stawiając go za wzór współczesnym.

Bite dziecko żyje w ciągłym strachu i stale towarzyszy mu lęk przed następnym ciosem. To ma wpływ na jego funkcjonowanie w codziennym życiu. Zalęknione dziecko z trudnością koncentruje się na swoich zadaniach, zarówno w szkole, jak i domu. Dziecko, które nie ufa swoim rodzicom, czuje się niepewne i osamotnione, bo całe społeczeństwo jest po stronie rodziców, a nie dzieci. W swoje nowej książce znana psychoterapeutka i autorka jeszcze raz niezwykle przekonywająco dowodzi, że wszelkie formy przemocy wobec dzieci powodują, że wyrastają z nich negatywnie obarczeni dorośli, cierpiący lub zadający cierpienie. W książce znajdują się teksty częściowo publikowane już przez autorkę w Internecie (www.alice-miller.com). Zawierają one artykuły, wywiady i odpowiedzi na listy czytelników, a kończą się historią pewnej matki o uwolnieniu się z więzienia dzieciństwa i ciasnoty społecznych konwencji.

Jaką rolę więzi braterskie odgrywały w zachowaniu spójności grupy rodzinnej i pozycji społecznej jej członków, także w sytuacjach zagrożenia? Jakie relacje łączyły brata, bratową i bratanków? Jakie wzorce i wartości kształtowały wyobrażenie autora o tych stosunkach? Co oznaczało bycie bratem u schyłku VIII w.? Ku mojemu zdziwieniu, wstępna kwerenda bibliograficzna pokazała, że problem relacji między braćmi jest słabo rozpoznany w literaturze. W zasadzie jedynym zagadnieniem, które doczekało się obszernych analiz, były stosunki między synami Ludwika Pobożnego i ich rywalizacja o władzę. Z drugiej strony, przedmiotem intensywnych studiów były te formy średniowiecznych wspólnot, które odwoływały się do metaforycznie rozumianego braterstwa. Ten brak badań nad problemem więzi biologicznego braterstwa wydał mi się tym bardziej zaskakujący, że przy okazji moich badań nad różnymi zagadnieniami dotyczącymi historii kobiet i rodziny, rola braci okazywała się być niejednokrotnie kluczowa. W języku źródeł wczesnośredniowiecznych terminy „brat” i „braterstwo”, używane zarówno w sensie dosłownym, jak i metaforycznym, są wszechobecne. Niniejsza praca stanowi próbę odpowiedzi na postawione na początku pytania. (od Autorki)

Książka poświęcona jest wielowymiarowej i interdyscyplinarnej analizie związków rodziny z gospodarką. Ukazuje rodzinę jako istotny element współkształtujący aktualne i przyszłe oblicze systemu gospodarczego, na przekór dominującym tendencjom, według których rodzina i prowadzone przez nią gospodarstwo domowe nie jest podmiotem istotnym gospodarczo. Autor łącząc dorobek autorów różnych dyscyplin naukowych, w nowatorski sposób uzupełnia go i poszerza, przedstawiając znaczenie rodziny jako struktury pośredniczącej, o aktualnej wadze dla funkcjonowania ładu społeczno-gospodarczego oraz prezentuje analizy nawiązujące do toczonych obecnie dyskusji na temat kondycji, wpływu i przyszłości państwa opiekuńczego, które ma zasadniczy wpływ na opisywane zagadnienie. Temat ten jest ważki zwłaszcza dla społeczeństw poindustrialnych i w tym kontekście publikacja dostarcza wielu treści, mogących stanowić cenny zbiór wskazówek dla teoretyków, jak i praktyków zainteresowanych problemami kształtowania szeroko rozumianej polityki społecznej i gospodarczej.

„O przyjaźni” to kolejny tom z serii medytacji ks. Lucjana Szubartowskiego, dla którego „bycie przyjacielem” oznaczało interesowanie się tym, co drugi człowiek przeżywa, jakie stawia wymagania. Temat przyjaźni uległ dziś spłyceniu. Tym bardziej uznaliśmy za konieczne przedstawić wieloaspektowe spojrzenie ks. Lucjana na tę kwestię. Czym jest przyjaźń? Jakie są obowiązki przyjaciela? Co oznacza bycie przyjacielem Chrystusa?. To tylko niektóre z wielu interesujących zagadnień znajdujących się w kolejnej pozycji serii „Medytacje”.

Problem podjęty przez Ninę Kapuścińską-Kmiecik uznać należy za wyjątkowo atrakcyjny badawczo. Mimo że tematyka ziemiańska cieszy się dużym zainteresowaniem historyków, badania Autorki mają w dużym stopniu charakter pionierski. Tekstem monografii zainteresowani będą historycy dziejów społecznych, z pewnością podjęty problem ma szansę zainteresować również szerszy krąg czytelników. Niewątpliwym walorem pracy jest jej interdyscyplinarność (poza aspektami interesującymi historyka, znaleźć tu można elementy z zakresu socjologii, psychologii, literaturoznawstwa).

Któryż rodzic nie chciałby oszczędzić swemu dziecku przykrych doświadczeń? Wiemy jednak, że w życiu jest czas na łzy radości i smutku, na słońce i deszcz, na życie i śmierć. Nie mamy pełnej kontroli nad tym, co nas spotyka. Ale nie jesteśmy zupełnie bezradni. W czasach, kiedy wielu ludzi próbuje uciec od mówienia o śmierci, autorka uważa, że smutek po stracie bliskich to naturalne ludzkie uczucie. Dzieciom wolno się smucić z powodu śmierci bądź rozstania z ukochanymi osobami. W tym czasie należy im jednak z miłością towarzyszyć i pomagać we właściwym wyrażeniu ich uczuciowego stanu. Bo smutek wewnętrznie przepracowany, owocuje. Tylko dzieci, które przeżywając ból, otrzymują wsparcie rodziców i opiekunów, wychodzą z tego doświadczenia wzmocnione.

Do współredagowania tej pozycji wydawniczej zaproszeni zostali najwybitniejsi polscy psychiatrzy, by z perspektywy swoich doświadczeń zawodowych próbowali dokonać przeglądu aktualnej wiedzy związanej z terapią farmakologiczną zaburzeń depresyjnych. Autorzy książki sięgnęli do kilku zagadnień - z jednej strony najbardziej aktualnych, z drugiej wychodzących naprzeciw zainteresowaniu i praktycznym potrzebom lekarzy. Pragną oni by książka przybliżyła Czytelnikom możliwości osiągnięcia terapeutycznego sukcesu i dała wiarę, że wiedza faktycznie stwarza nadzieję.

Książka zawiera przykłady zdarzeń z życia małżeństw, w których ujawniły się różnice w temperamentach, a także proste ćwiczenie, które może pomóc w rozpoznaniu dyspozycji swojej osobowości przez każdego. Książka może zainspirować czytelników do poszukania przykładów różnic i podobieństw temperamentów w swoim własnym życiu i pomóc im w lepszym rozumieniu siebie nawzajem we własnym małżeństwie.  

Ta książka nie jest zbiorem teoretycznych rozważań na temat budowania dialogu w małżeństwie. To kompendium wiedzy, znanego autora, Jerzego Grzybowskiego, który opierając się na własnym doświadczeniu od wielu lat uczy małżonków, jak rozwiązywać konflikty i budować relacje. Celem tej książki jest pokazanie niepowtarzalności każdego związku małżeńskiego oraz pomoc w odkrywaniu bogactwa ludzkiej indywidualności.

Historia tu opowiedziana stanowi świadectwo przeżycia wielkiego załamania, a także nadziei i zaufania Bogu w obliczu życiowej tragedii. Cierpienia, jakich doświadcza główny bohater, są poruszającą lekcją życia. Szczęśliwy mąż i ojciec trójki dzieci w wypadku samochodowym doznaje częściowego uszkodzenia rdzenia kręgowego. W swoim cierpieniu Max dostrzega jednak coś więcej niż ból, a wypadek, jakiemu uległ, jest dla niego zwycięstwem wiary i inspiracją do życia tu i teraz. Ta przejmująca historia jest niepodważalnym świadectwem działania Opatrzności Bożej.

Trudno przejść obojętnie obok pierwszej wydanej w Polsce książki Debbie Ford. Autorka międzynarodowych bestsellerów jest stawiana w jednym szeregu z takimi autorytetami z dziedziny przewodnictwa duchowego, jak Deepak Chopra czy Marianne Williamson.Duchowe korzyści z rozstania Złość, strach, ból serca, wina, bezradność, smutek, strata, ulga i bezsilność to tylko niektóre emocje, które mogą się pojawić w tym momencie. Myślisz sobie: jak ja przez to przejdę? Czy to się kiedykolwiek skończy? Dlaczego to przytrafiło się akurat mnie? Nie umiem sobie z tym poradzić. Powinienem był odejść wcześniej. Już nigdy więcej nie będę szczęśliwy. Są to jedne z wielu natrętnych myśli, które przychodzą ci do głowy, nie pozwalają spać, zabierają ci radość, sprawiają, że jesteś nieobecny dla rodziny i w pracy, oraz pochłaniają niezliczone godziny twojego życia. Czy brzmi to dla ciebie znajomo? Tak wygląda proces rozwodu, separacji od kogoś, kogo kochasz albo kochałeś. To jest straszliwie samotny czas, wypełniony pustką, poczuciem utraty wyboru i zdolności jasnego myślenia. To jest czas, w którym więcej razy zadajesz sobie pytania, kim jesteś, gdzie jesteś, kogo kochałeś, oraz o wybory, które podjąłeś lub nie. To jest czas, w którym sprawdzasz, ile jesteś wart, oceniasz swoje walory i przy odrobinie szczęścia dochodzisz do wniosku, że zasługujesz na uzdrowienie serca i zrobienie czegoś ze swoim życiem. Wahałam się, czy użyć słów „uzdrowienie serca", gdyż prawda jest taka, że nasze serca są już uzdrowione. Nie mogą być złamane. Pod głębokim bólem i negatywnymi uczuciami, ukrywającymi miłość, która jest w nas żywa, są nasze nietknięte serca. Z całą pewnością są wypełnione miłością, spokojem i szczęściem, nawet wtedy, gdy je maskujemy przez dezorien-tujący smutek. A więc dlaczego tak jest, że nie możemy poczuć tego dobrego, tylko jesteśmy pozostawieni z tym złym? Dlaczego doświadczamy bólu serca, beznadziejności i desperacji? To działa tak: pomyśl przez moment o słońcu i jego jasnych, świecących promieniach, które ogrzewają ziemię i wysyłają energię na pola w taki sposób, że nasze zboża rosną. Ten proces jest zawsze doskonały. Zawsze wie, kiedy ma się rozpocząć i jak. Bardzo często zdarza się tak, że nie możemy ujrzeć słońca, ponieważ jest schowane za chmurami. Może od czasu do czasu przebijają się jakieś promienie słońca, ale zwykle wygląda to tak, jakby słońce w ogóle nie istniało. Mimo to wiemy, że to nieprawda; udowodniono, że słońce jest nawet w trakcie destrukcyjnego huraganu albo oślepiającej śnieżycy. Tak samo jest z naszym sercem. Zawsze ma siłę do rozświetlania naszego życia i czuwania nad nową przyszłością. Zawsze ma siłę na dostarczenie zdrowej miłości, emocjonalnego uzdrowienia, nadziei, możliwości i co najważniejsze - spokoju umysłu. Nasze serca i dobre uczucia, które istnieją wokół nich, są przykryte emocjonalną chmurą, która czeka na przejście burzy. Ból serca i ból emocjonalny są jedynie chmurami - akumulacją negatywnych emocji. Tak, mogą być ciemnymi chmurami - chmurami, jakich wcześniej nie doświadczyłeś w swoim życiu, ale to są tylko chmury. Rozwód początkiem życia i zaoferowany tutaj proces zostały stworzone po to, aby cię wesprzeć w rozganianiu tych chmur i nadaniu życiu głębszego znaczenia - życiu, które kochasz. Zasługujesz na całkowite wyleczenie się z tego, przez co przechodzisz. Nieważne, co zrobiłeś, jakie błędy popełniłeś albo w jakim momencie się obecnie znajdujesz, to możliwość życia, o jakim śnisz, czeka na ciebie już teraz. Procedura nie będzie zawsze łatwa, ale jeżeli będziesz za nią podążać, twoje życie ulegnie zmianie. Będzie to czas, w którym się rozwiniesz i staniesz się otwarty na cząstkę siebie, jakiej nigdy nie poznałeś. Będzie to czas, w którym wkroczysz w nową ewolucję siebie, dostrzeżesz, kim jesteś i jak inaczej przeżyć życie. Minęło sześć i pół roku, zanim sama napisałam nowy wstęp do Rozwodu początkiem życia, ponieważ zwykle wypowiadali się ludzie, którzy pragnęli mi podziękować za książkę. Z ich ust wydobywała się ta sama wiadomość ujmowana w innych słowach: „Rozwód początkiem życia ocalił mi życie. Kiedy myślałam, że tonę, nauczyłam się pływać. Dziękuję". Składam głębokie podziękowania temu, którego nazywam Bogiem, ponieważ pisanie tej książki było naprawdę boskim doświadczeniem. Nie było momentu, w którym nie czułam się prowadzona i zmuszana do dzielenia się moim bólem i cierpieniem, tak samo jak radością i tryumfem. Po napisaniu tej książki miałam możliwość przeczytania jej ponownie i wykorzystania w czasie, gdy przechodziłam przez kolejny nieudany związek. Jeszcze raz zobaczyłam zasady, o których pisałam, jako konieczne do dobrego, umysłowego zdrowia. Są one niezbędne, jeżeli chcemy nauczyć się czegoś z przeszłości, rozwinąć się i zostawić przeszłość za sobą. Wówczas będziemy wolni i poznamy głębię rzeczywistości i miłości. Zapraszam cię do całkowitego przeżycia duchowego doświadczenia, doświadczenia spadającej pokrywy z chmur, pod którą ukrywa się kochające serce. - Debbie Ford Rozwód początkiem życia Spis treści: Słowo wstępne Ogólny zarys Święta chwila PRAWO AKCEPTACJI Rozdział pierwszy Nie zawsze jest tak, jak na to wygląda Rozdział drugi Boski porządek PRAWO KAPITULACJI Rozdział trzeci Droga najmniejszego oporu PRAWO DUCHOWEGO PRZEWODNICTWA Rozdział czwarty Nie jesteś sam PRAWO ODPOWIEDZIALNOŚCI Rozdział piąty Odpowiedzialność emocjonalna Rozdział szósty Własne „ja" jest prawdziwe Rozdział siódmy Bądź w zgodzie ze sobą PRAWO WYBORU Rozdział ósmy Patrzeć na życie z perspektywy drugiej osoby Rozdział dziewiąty Prezenty ślubne PRAWO WYBACZENIA Rozdział dziesiąty Ścieżka do Boga PRAWO TWORZENIA Rozdział jedenasty Odzyskanie boskiego światła Rozdział dwunasty Nadzwyczajne życie Podziękowania  

Książka jest kontynuacją pozycji „Rozwinąć skrzydła”. Odbiór książki przez czytelników, pisane do autora listy z prośbą o dotarcie z treścią do szerszej grupy sprawiły, że powstała kolejna pozycja – „W drodze do siebie”, kontynuująca to, co zawarte zostało w pierwszej książce. Składa się ona z dwóch części. Pierwsza z nich ma na celu wyjaśnienie, kim są dorosłe dzieci z rodzin dysfunkcyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem tych, które pochodzą z domów z problemem alkoholowym. Ukazane są przyczyny dysfunkcyjności rodziny, a następnie – skutki, jakie w życiu dorosłym przynosi wzrastanie w dysfunkcyjnym środowisku rodzinnym. Druga część publikacji jest ukazaniem historii życia osób pochodzących z rodzin dysfunkcyjnych i złamanie obowiązującej w takich rodzinach zasady: „nie mów o tym, co się dzieje w domu”. Dzięki tym „opisom” osób w różnym wieku, realizujących różnorakie powołania, potencjalny czytelnik może odnaleźć siebie, czy lepiej zrozumieć innych ludzi. Może również przekonać się, że jest szansa na zmianę w jego życiu, pomimo tak bolesnej przeszłości. „To książka, która pokazuje, jak można przebaczyć – nie tylko innym, ale przede wszystkim sobie” (dr Michał Kopias – Akademia Ekonomiczna w Katowicach) „…jeśli przeżywasz codzienność z lękiem… …jeśli nie jesteś pewny siebie… …jeśli chciałbyś żyć pełnią, ale nie wiesz jak to zrobić… zajrzyj, może odnajdziesz w książce fragment siebie, być może znajdziesz podpowiedź do poszukiwania odpowiedzi na pytania stawiane sobie każdego dnia…” (mgr Joanna Tomecka – pedagog szkolny)

NAS DWOJE to program przeznaczony dla wszystkich zakochanych, a szczególnie dla narzeczonych. Program zawiera pytania do pracy własnej, uczy dialogu, który jest niezbędnym sposobem życia w codzienności, od pierwszych dni bycia razem. Został opracowany na podstawie „Wieczorów dla Zakochanych”, stanowiących część pracy Stowarzyszenia Spotkania Małżeński.

Skąd pochodzi coraz częściej obserwowany u dzieci brak równowagi wewnętrznej? Związany jest on nie tylko z falą bodźców, rosnącymi wymaganiami i coraz bardziej nieprzyjaznym dla dzieci otoczeniem. Także brak ruchu oraz niewłaściwy sposób odżywiania przyczyniają się do tego, że dzieci tracą tę wewnętrzną równowagę. Zachodzące zależności są wielopłaszczyznowe, a wiedza o nich wciąż za mało powszechna. Rodzice i pedagodzy znajdą tutaj najnowszą wiedzę o dziecięcym stresie (i wynikającym z niego ryzyku) oraz sposobach jego eliminowania, przedstawioną w sposób obrazowy oraz precyzyjny. Spośród wielu technik odprężających przedstawione zostały szczególnie dokładnie, te zorientowane na doznania płynące z własnego ciała i odpowiednie dla dzieci. Dr Birgit Jackel przez 30 lat była nauczycielką w szkole podstawowej i jednocześnie w latach 1997 do 2001 pełnomocnikiem do spraw nauczania, na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Menem. Od roku 1989 zajmuje się dokształcaniem wychowawców przedszkolnych i nauczycieli w zakresie pedagogiki ruchowej, ergoterapii i logopedii. Jest autorką licznych publikacji facho-wych, między innymi z zakresu psychomotoryki i neurofizjologii (www.birgit-jackel.de).