Polecamy całą serię najlepszych książek psychologicznych. Znajdziecie tu najciekawsze i najbardziej popularne poradniki i podręczniki. Setki tytułów, do których chętnie się wraca. Polecamy szczególnie książkę psychiatry Viktora Frankla, która opisuje jego traumatyczne przeżycia z obozów koncentracyjnych podczas II wojny światowej oraz podstawy jego metody leczenia zaburzeń psychicznych. To jedna z najbardziej wpływowych książek w literaturze psychiatrycznej. Ponadto proponujemy również słynną książkę autorstwa Cialdini Robert B.To znakomita książka z dziedziny psychologii społecznej, prezentująca techniki wywierania wpływ na ludzi.
Nagroda Literacka Unii Europejskiej 2010. Książka macedońskiego pisarza, której prawa sprzedano do 20 krajów. Fabularyzowana historia pasjonującego życia Adolfiny Freud, niesławnej siostry sławnego brata. Cieniem na jej losie położyły się tragiczne wydarzenia młodości. Wspaniała powieść osadzona w epoce, poruszająca szerzej nieznany epizod z życia słynnego prekursora psychoanalizy.
Każda z opowiadanych w książce historii to swoista migawka z życia, próba chwilowego unieruchomienia przedstawianych bohaterów, przyłapania w przełomowym dla nich momencie. To właśnie im autorka oddaje głos, pozwalając, by sami wypowiedzieli do końca swoją historię. Narrator tylko delikatnie podsuwa czytelnikowi tropy, zupełnie jakby mówił: spójrz, jak różne mogą być drogi do Boga – przez sztukę, pomoc potrzebującym, wierność sobie, umiejętność przyznania się do błędów… Spójrz, zobacz i zrozum…
Wanda Milewska - ukończyła Akademię Rolniczą w Szczecinie oraz Dziennikarskie Studium Podyplomowe na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, jest współzałożycielką Fundacji „Złota Jesień” prowadzącej warsztaty terapii zajęciowej dla osób niepełnosprawnych, autorka książek Prześladowałam Lecha Wałęsę i nie żałuję, Życie w kancelarii oraz tomiku Coś mi w duszy gra.
Najnowsza powieść Anny M. Gorgolewskiej to wstrząsająca historia o samotności w rodzinie.
Michał ma wszystko oprócz miłości i szacunku rodziców. Chociaż pokornie podporządkowuje się dominującemu ojcu, czeka na swoje kiedyś jutro.
Czy uda mu się zmienić coś w swoim życiu?
Co stanie się z jego ciężarną przyjaciółką Lexi?
Czy Michał skoczy z najwyższego wieżowca w Łodzi?
I jaką rolę w jego życiu odegra emerytowana bibliotekarka oraz tajemnicza młoda kobieta, która śledzi chłopaka?
"Kiedyś jutro" porusza czytelnika, ale również utwierdza w przekonaniu, że młodzież także potrafi podejmować dobre i mądre decyzje.
Kiedy się człowiek wyciszy, bez trudu wpadnie na to, w jaki sposób można by zrobić coś pięknego naszym bliskim. Szczęście trudno zdefiniować. Nie zawsze wiemy, czy jesteśmy szczęśliwi, czy może tylko zadowoleni, radośni. Skąd bierze się szczęście? Eduard Martin w kilkudziesięciu opowiadaniach pokazuje, jak można je osiągnąć prostymi, a jednocześnie mądrymi sposobami.
Rodzinne historie, schowane głęboko w pamięci kolejnych pokoleń albo rozsypane przez dziesięciolecia w zapiskach, listach i wspomnieniach, pewnego dnia stają się czyjąś pasją. Poskładane niczym puzzle zaczynają odsłaniać prawdziwe ludzkie dzieje, spokojne w czasach pokoju, a burzliwe podczas wojen i dziejowych zawieruch. Te wydarzenia rozegrały się w czasach, które zawarły w sobie to wszystko…
Wnuczka Julii i Franza Diehsów, 12-letnia Róża Osielska, po napadzie bolszewików na jej dom ucieka pod opieką służącej Nastki. Po męczącej, niebezpiecznej wędrówce przez ogarniętą rewolucją Ukrainę uciekinierki napotykają oddział polskiego wojska i z nim docierają do Lwowa. Tu opiekę nad nimi roztacza krewny, mecenas Weintraub (syn Cecylii i Tomasza). Nie mogąc ich zatrzymać u siebie, odsyła je do Płoszowa, pod opiekę Elizy Kamieńskiej. Mecenas i syn Elizy rozpoczynają poszukiwanie ojca Róży, który po wybuchu rewolucji został powołany do białej armii.
Po kilku latach spędzonych w więzieniu chuligan z Pragi-Północ o pseudonimie Ministrant Diabła wychodzi na upragnioną wolność. Zrywa kontakty z grupą przestępczą i pragnie rozpocząć nowe życie pod swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem jako Tomasz Wicki. Nękany przez szajkę chłopaków z Warszawy, zaszywa się w Bieszczadach, gdzie spotyka młodą kobietę - Annę. Kiedy wydaje się, że nic nie jest w stanie zburzyć wytrwale budowanej stabilizacji, demony przeszłości powracają – w końcu niełatwo przestać być Ministrantem Diabła…
Powieść Tadeusza Wojciechowskiego opisuje pasjonującą podróż w poszukiwaniu utraconej tożsamości oraz własnego miejsca na ziemi. „Ministrant Diabła” przedstawia próby duchowej przemiany młodego człowieka, który dostał od losu drugą szansę. Czy dopełni się niezwykła metamorfoza i Tomasz porzuci diabelskie poselstwo? Jedno jest pewne – batalia pomiędzy czystymi intencjami a powracającymi zmorami musi być zażarta.
„Szalony pątnik” Stefan Grabiński, czyta Leszek Filipowicz
Zbiór opowiadań wydanych w 1920 roku. W tekstach zawartych w tomie pojawia się motyw śmierci, szaleństwa. Opowiadania Grabińskiego to fascynująca podróż w głąb ludzkiego umysłu.
Mieszkańcy Little Tall Island czekali blisko 30 lat, by dowiedzieć się, co przydarzyło się mężowi Dolores Claiborne pewnego dnia latem 1963 roku podczas całkowitego zaćmienia Słońca. Podejrzana o zamordowanie swojej pracodawczyni, bogatej Very Donovan, Dolores niespodziewanie przyznaje się do popełnienia zupełnie innej zbrodni, uparcie jednak deklarując: 'Wszystko, co robiłam, robiłam z miłości'. Tak zaczyna sie jej niezwykła opowieść...
Drogi Czytelniku!
Mam nadzieję, że historie opisane w tej książce pomogą Ci zrozumieć lepiej świat i to, co dzieje się z każdym z nas, gdy na kartach życia ból miesza się z radością, miłość z nienawiścią, a lęk z potrzebą odwagi, by zmierzyć się z własnym losem i przeznaczeniem.
Autorka
***
" – Pielęgnowanie miłości podobne jest do pielęgnacji kwiatu, jeśli nie dbasz o swój kwiat, zapominasz o nim, to kwiat uschnie, jeśli będziesz go zbytnio podlewał – zgnije, lecz jeśli będziesz go właściwie pielęgnował, poświęcał mu dość czasu, to rozkwitnie w pełnej okazałości, podobnie jest z miłością.
– To piękne, co powiedziałeś, a czy o mnie dbasz tak samo jak o swój kwiat? – spytał chłopiec."
***
Dominika Wosiak, urodzona w Kaliszu, ukończyła studia geograficzne na Uniwersytecie Łódzkim. Od ponad ośmiu lat mieszka i pracuje w Londynie. Pisarstwo było jej wielką pasją od dziecka. "A jeśli..." – to jej debiut literacki.
Obecnie pracuje nad wydaniem bajek dla dzieci.
Elliott Cooper jest znanym chirurgiem zmagającym się ze śmiertelną chorobą. Największą radością jego życia jest dorosła już córka Angie, największym pragnieniem – jeszcze raz ujrzeć ukochaną Ilenę, zmarłą tragicznie przed trzydziestoma laty. Jego marzenie może się spełnić – Elliott otrzymuje w prezencie kilka pigułek umożliwiających podróż w czasie. Przez ciekawość zażywa jedną z nich i wkracza na ścieżkę nieprawdopodobnej przygody – cofa się w przeszłość, po raz kolejny przeżywa młodość. Czy zdoła zmienić bieg wydarzeń i uratować życie ukochanej? Czas zawsze mija zbyt szybko...
Zagubiona wśród swoich tęsknot, [bohaterka książki] obsesyjnie powraca do swojego pierwszego, nieudanego, a jednak mitycznego związku. Chciwie eksploatuje świat erotycznych przeżyć, poszukując ciał, które mogłaby kochać i przez które mogłaby być kochana. A jednak każda nowa znajomość demaskuje jej tragiczny brak zdolności zrozumienia innych i cieszenia się ich obecnością. Swoimi niemymi monologami odgradza się od rzeczywistości aż do granic obłędu; interpretacje i wrażenia zajmują miejsce rzeczywistych przeżyć. Drogi Zakodowany jest niczym stos nigdy nie wysłanych listów, z których wyłania się obraz szaleństwa. To intymna i śmiała opowieść o samotności zatłoczonej obcymi ludźmi i ogromie iluzji, który wytwarza wokół siebie obolałe, stęsknione za prawdziwym uczuciem JA.?
Marcin Kołakowski - urodzony w 1971 r. na Powiślu. Poeta, powieściopisarz, eseista. Laureat festiwalu FAMA 2011 w Świnoujściu. W tym samym roku debiutował, wydając jako współautor z Michałem Zabłockim i grupą poetów, którą nazwał Wielka Ósemka, zbiór bajek pod tytułem „Bajko-nurki”. W projekcie uczestniczyła też grupa fotografików pod opieką Tomasza Sikory. Teraz, po trzech latach, powraca swoją oniryczną powieścią „Człowiek, który nie mógł umrzeć”, w której fakty mieszają się z fikcją, a następny dzień jest wielką niewiadomą. Autor pisze od 1994 roku, jest twórcą licznych publikacji na Emultipoetry pod pseudonimem Tymon Dan.
Wiosną 1945 roku więźniowie obozu koncentracyjnego w Mellern doczekali się wyzwolenia. Wśród ocalałych znaleźli się Bucher i jego ukochana Ruth Holland.
Powieść E.M. Remarque’a to przejmujące studium obozowego życia: okrucieństwa, specyficznych hierarchii i bezwzględnych zasad, na których tle tym wyraźniej ujawnia się zarówno człowieczeństwo, jak i wszelka nieludzkość
Remarque z wielką znajomością ludzkiej psychiki zarysowuje charaktery i postawy bohaterów zza jednej i drugiej strony drutów, pokazując też, jak łatwo prześladowani mogą stać się prześladującymi.
Erich Maria Remarque (1898–1970) należał do pokolenia, które straciło młodość w okopach I wojny światowej. Nim zyskał sławę dzięki pacyfistycznej powieści Na Zachodzie bez zmian, parał się dziennikarstwem, był też księgowym, nauczycielem i organistą.
Po dojściu Hitlera do władzy książki Remarque’a trafiły na stos, a ich autor został pozbawiony niemieckiego obywatelstwa. Lata II wojny światowej spędził w USA, gdzie powstała jedna z jego najlepszych powieści – Czas życia i czas śmierci.
Remarque nie był eksperymentatorem. Uznanie czytelników i krytyki zdobył za jędrny styl, „publicystyczną” aktualność tematyki, mistrzowskie budowanie scenerii i sylwetek bohaterów.
Murakami czuje się świetnie również w zwartej oszczędnej i precyzyjnej formie krótkiego opowiadania. Kilkoma słowami zarysowuje wyraziste, sugestywne światy, a każda z historii jest przekonująca, pełna i satysfakcjonująca.
Każdy z bohaterów odbywa jakąś podróż - czy to w rzeczywistym, geograficznym, czy jedynie wewnętrznym, duchowym wymiarze - do której bodźcem staje się tytułowe trzęsienie ziemi; każdy z nich odkrywa w sobie jakąś tajemnicę, którą próbuje przeniknąć albo po prostu pogodzić się z jej istnieniem; każdy ma jakąś obsesję, która zatruwa mu życie; każdy jest uwikłany bądź dopiero się wikła w skomplikowane relacje z innymi ludźmi, poprzez które następuje niejako wzajemna wymiana sekretnych duchowych labiryntów. Nieposkromiona wyobraźnia Murakamiego raz po raz rozsadza ramy realności, przenosząc czytelnika to w świat snów, to marzeń, to czystej surrealnej fantazji.
Powieść przedstawia historie człowieka uwikłanego w absurdalną sytuacje, jego bezsilne zmagania z tym, co go osacza, a czego nie potrafi dosiegnać i zrozumieć. Proces jest także ksiażką o władzy, w metaforyczny sposób oddaje zawikłane i mroczne relacje między ludźmi, jakie tworzą się w jej zhierarchizowanym systemie. Dzieło Kafki niesie wiele znakow zapytania i wymyka sie jednoznacznym interpretacjom.
Czyta Jarosław Gajewski.
Joanna Piłatowicz – z wykształcenia coach, absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego oraz tancerka i nauczycielka tańca contemporary. Obecnie mieszka w Niemczech, gdzie współpracuje z teatrami i szkołami tańca jako tancerka, aktorka, nauczycielka i choreograf. Pisze artykuły do „Twojego Miasta” – polskiej gazety w Niemczech Mimo że pisanie nie było jej pierwszym wyborem zawodowym, na emigracji w Holandii rozpoczęła współpracę z magazynem „Access” w Hadze, w którym zamieszczano jej teksty poświęcone emigracji. Kolejną pasją autorki jest malowanie abstraktów. Podróże i życie w różnych krajach, w multikulturowym środowisku wpłynęły na jej artystyczną ekspresję oraz osobistą filozofię. Najbardziej zainteresowana jest związkiem między filozofią, osobistymi wierzeniami człowieka a relacją ze światem, poznawaniem różnych kultur.
Piękna i dobrze skonstruowana opowieść: epicka i niespieszna- realistyczna i psychologiczna, a przy tym tajemnicza, nasycona atmosferą niejasnego smutku i ulotnego żartu.
w POWIEŚCI Mackiewicza wydarzenia rozwijają się precyzyjnie jak w scenariuszu filmu kryminalnego. A jednak ich precyzyjnemu rysunkowi nieustannie towarzyszy coś niewypowiedzianego, tajemniczego... Mimo że akcja utworu rozgrywa się w ciągu sześciu lat, a tempo wydarzeń wcale nie jest szybkie, czytelnik ma wrażenie niezwykłej gęstości i intensywności zdarzeń.
Lufcik otwiera perspektywę na niewidzialną sieć międzyludzkich połączeń, po których osoby poruszają się jak wagony, odczepiane i doczepiane do różnych pociągów, oraz na świat doznań i refleksji rodzących się w chwilach tych spotkań. W centrum swojej powieści Dragan Velikić stawia wagon z imieniem Rudi Stupar, którego trasa życia-podróży wiedzie od małego miasteczka w Wojwodinie do Hanoweru, przez Belgrad, Budapeszt, Monachium. Niepewność, niemożność znalezienia swojego miejsca w życiu, paradoksalnie sprawiają, że los stawia przed nim interesujących ludzi i najdziwniejsze zajęcia, zaś jego życie, praca, miłości i przyjaźnie przynajmniej chwilowo wypełniają nieustannie towarzyszące mu poczucie pustki. Rudi wyjeżdża z Serbii na początku lat dziewięćdziesiątych, uciekając przed wojną i mobilizacją, nie wraca w obawie przed natowskim bombardowaniem. Uciekając przed rzeczywistością, ucieka także przed sobą. Odnajdując się, ucieka jednak dalej. Pulsowanie świata, podskórny bieg jednostkowej historii, to, co niedostrzegalne, zamknięte w prywatnych archiwach, wspomnieniach, próbach zgłębienia własnej przeszłości wraz ze świeżym powiewem przedostaje się przez niepozorny lufcik.
Krystyna Pieniążek-Marković
Chiara znalazła się w trudnym momencie życia. W tym samym czasie traci męża i pracę, i czuje się tak, jakby jej życie już nigdy miało nie wrócić do normy. Ma wrażenie, że wszystko co dobre w jej życiu już się zdarzyło i nie pozostała jej żadna dobra obietnica. Pewnego dnia psychoanalityczka proponuje jej pewną grę… Teraz zadaniem Chiary jest przez 10 minut dziennie robić coś, czego jeszcze nigdy nie robiła. Początkowo robi to bez przekonania, ale wkrótce okazuje się, że ta metoda odmienia jej życie… Książka rekomendowana przez 100 000 uszczęśliwionych Włoszek. Warto im zaufać i wraz z lekturą odzyskać utraconą radość życia!
FRAGMENT KSIĄŻKI:
Cristina jest właścicielką tego studia urody, żyje długimi chwilami ciszy, ma brązowe, inteligentne oczy, uwielbia czytać i zanurzać się - w morzu i w sobie samej.
To właśnie ona otworzyła drzwi, kiedy zadzwoniłam do studia natychmiast po wyjściu z gabinetu doktor T.
- Masz chwilkę? - spytałam.
- Ile czasu potrzebujesz?
- Dziesięć minut.
Cristina i Tiziana zawsze mnie strofują, że nigdy nie odważyłam się na całkowitą depilację czy eksperymentalny masaż, a więc na coś, co daje kosmetyczce możliwość wykazania się i satysfakcji większej niż tylko minimum umiejętności zaprezentowanych klientce.
- Okej, wchodź.
Kiedy wyjaśniam grę w dziesięć minut, w jej oczach pojawiają się niebezpieczne błyski. Zaczyna grzebać w jakiejś szufladzie i wyciąga całą kolekcję lakierów do paznokci. Zaczynam się bać.
Wybiera jeden, w kolorze fuksji. Z iskrzącymi drobinkami.
Boję się coraz bardziej.
- Ale... nie na dłonie...
- Właśnie że tak - mówi. - Dłonie i stopy. To może zająć troszkę więcej niż dziesięć minut, ale chyba to żaden problem? Zdejmij buty i siadaj.
Zdejmuję buty i siadam.
Jedyny kolor lakieru, jaki kiedykolwiek rozważałam, to czarny, a i to warunkowo.
Ponieważ piszesz książki, nie chcesz być uważana za rozhi-steryzowaną panienkę, która opowiada rozmaite historie, żeby zrozumieć siebie samą, ale chcesz uchodzić za surową, zaangażowaną intelektualistkę, poważną i bladą, wyglądającą na chorą - powtarzały mi zawsze Cristina i Tiziana.
Wydaje mi się, że jaskrawe kolory, zwłaszcza te błyszczące, pozwalają działać tej rzeczywistości, która mnie przeraża - odpowiadałam zawsze.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
