Polecamy całą serię najlepszych książek psychologicznych. Znajdziecie tu najciekawsze i najbardziej popularne poradniki i podręczniki. Setki tytułów, do których chętnie się wraca. Polecamy szczególnie książkę psychiatry Viktora Frankla, która opisuje jego traumatyczne przeżycia z obozów koncentracyjnych podczas II wojny światowej oraz podstawy jego metody leczenia zaburzeń psychicznych. To jedna z najbardziej wpływowych książek w literaturze psychiatrycznej. Ponadto proponujemy również słynną książkę autorstwa Cialdini Robert B.To znakomita książka z dziedziny psychologii społecznej, prezentująca techniki wywierania wpływ na ludzi.
Powieść psychologiczno-obyczajowa laureatki nagrody Pulitzera.
Niezwykła opowieść o losach zwykłej amerykańskiej rodziny. Autorka pozwala dojść do głosu wszystkim uczestnikom tego dramatu, który można nazwać jednym słowem - życie.
Każdy ma prawo przedstawić swoją wersję, usprawiedliwić swoje czyny, obciążyć innych. Arbitrem jest czytelnik, ale zamiast osądzać, zacznie zastanawiać się nad sobą, konfrontować życie bohaterów z własną egzystencją.
Pearl Tull zbliża się do kresu życia, ale nie pamięci. Pewnej niedzielnej nocy w 1944 roku mąż zostawił ją w niewielkim szeregowym domu przy Baltimore's Calvert Street, samą z trójką dzieci: wylewną wobec obcych i zdystansowaną wobec bliskich Jenny, owładniętego żądzą władzy i pieniędzy Cody'm i rozkosznym, niezdarnym Ezrą, ulubieńcem Pearl, który nie przestaje marzyć o idealnej rodzinie, której nie może mieć.
Pearl i trójka jej dorosłych dzieci gromadzi się przy wspólnym stole, przepełniona gniewem, nadzieją, by opowiedzieć przejmująco piękną rodzinną historię.
Zabawna, chwytająca za serce i mądra.
„The New York Times”
W swojej dziewiątej powieści Ann Tyler osiągnęła zupełnie nowy poziom pisarskiego kunsztu.
JOHN UPDIKE, „The New Yorker”
Najbardziej utalentowana amerykańska powieściopisarka swojego pokolenia.
„Sunday Telegraph”
Anne Tyler - wybitna amerykańska pisarka, urodzona w roku 1941 w Minnesocie. Absolwentka prestiżowego Columbia University. Otrzymała National Book Critics Circle Award za książkę Przypadkowy turysta (1985) oraz Nagrodę Pulitzera w tej samej kategorii za powieść Lekcje oddychania (1989). Dwie z jej powieści doczekały się adaptacji filmowej, a cztery telewizyjnej. Mieszka w Baltimore.
Do tej pory nakładem Świata Książki ukazały się Święty być może, Drabina czasu, Lekcje oddychania i Obiad w restauracji dla samotnych.
Literacka legenda dwudziestego wieku
Krystalicznie czysta proza, wyjątkowy literacki głos. Paul Bowles to pisarz jedyny w swoim rodzaju.
Joyce Carol Oates
Na pierwszy rzut oka prolog Domu pająka wydaje się żywcem wyjęty z Baśni tysiąca i jednej nocy: cudzoziemiec, Amerykanin John Stenham, wraca nocą do hotelu przez labirynt uliczek starego miasta, podążając za Berberem w dżelabie. […] Sytuacja, która w przypadku innych pisarzy mogłaby stać się punktem wyjścia do snucia fabuły pełnej przygód i egzotyki, dla Bowlesa jest okazją do wglądu w psychikę oczarowanego, próżnego emigranta. A gdy dodamy, że Stenham to pisarz, zacznie on bardzo przypominać nam autora. Sam Bowles zadurzył się bowiem w Maroku, osiadł tam i zrobił karierę, opisując - przede wszystkim w swych powieściach - kulturę tego kraju. Jednym z głównych bohaterów Domu pająka jest Marokańczyk, co pozwala nam wejrzeć w umysł "Innego" - i przede wszystkim ten fakt sprawia, że ta powieść jest tak różna od Pod osłoną nieba, arcydzieła Bowlesa.
"The Washington Post"
Dzięki atmosferze złowrogiego napięcia, scenom ucieczek i pogoni w dzielnicy arabskiej, opisom nacjonalistycznych spisków i działań francuskiej policji Dom pająka czyta się momentami jak pierwszorzędny thriller polityczny. […] Bowlesowi niewątpliwie udało się tchnąć życie w pełną napięcia rzeczywistość Fezu.
"The New York Times"
Paul Bowles umieścił akcję swej trzeciej powieści w Maroku, w ważnym dla tego kraju momencie historycznym. Bohaterami książki są amerykański pisarz, były komunista, z niepokojem obserwujący rozwój nacjonalistycznego zrywu przeciwko Francuzom, równie zagubiony 15-letni arabski chłopiec, wychowany w duchu ortodoksyjnego islamu, oraz amerykańska rozwódka, wyznająca liberalne zasady. Cała trójka zostaje wciągnięta w wir politycznych zamieszek i społecznego niepokoju w Fezie w roku 1954. Bowles z charakterystyczną przenikliwością pisze o kulturowej przepaści, która może doprowadzić do wielu ludzkich tragedii. Jego elegancka, a zarazem brutalnie szczera proza do dziś brzmi niezwykle aktualnie, zwłaszcza w kontekście wydarzeń na Bliskim Wschodzie. Dom pająka, wydany w 1955 roku, ukazuje się w Polsce po raz pierwszy, ze wstępem Francine Prose.
Paul Bowles urodził się w 1910 roku w Nowym Jorku, w dzielnicy Queens. Już jako nastolatek, nie mówiąc nikomu o swoich planach, wyruszył w podróż do Paryża. W 1931 roku wraz z ówczesnym nauczycielem muzyki, Aaronem Coplandem, po raz pierwszy odwiedził Maroko. Początkowo był znany jako kompozytor - stworzył muzykę między innymi do kilku sztuk Tennessee Williamsa. W 1938 roku ożenił się z pisarką Jane Auster. Po wojnie para osiedliła się w Tangerze (mimo że oboje utrzymywali głównie homoseksualne relacje, byli oddanymi przyjaciółmi). Od tego czasu Bowles skupił się przede wszystkim na pisaniu. Pod osłoną nieba - powieść zainspirowana jego podróżami przez Saharę - w 1950 roku dostała się na listę bestsellerów New York Timesa; po latach została przeniesiona na wielki ekran przez Bernarda Bertolucciego. W kolejnych latach powstały jeszcze trzy powieści, niezliczone opowiadania i przekłady, w szczególności utworów Mohammeda Mrabeta, a także zebrane w tym tomie artykuły podróżnicze. Paul Bowles zmarł w Tangerze w 1999 roku.
Kim jest Priap? Bogiem płodności i nieokiełznanej energii miłosnej? Strażnikiem ludzkiej namiętności? Wybitnym nauczycielem sztuki miłosnej i przebiegłym instruktorem wojennego rzemiosła? A może bezradną ofiarą? Odrzuconym dzieckiem, przeklętym już w matczynym łonie, skazanym na wieczyste cierpienie? Niechcianym bóstwem, któremu odmówiono gościny na Olimpie?W postaci Priapa widoczna jest zadziwiająca ambiwalencja: mieszanka siły i słabości, spektakularnych sukcesów i dotkliwych porażek, uwielbienia i odrzucenia, płodności i impotencji, ślepoty i wglądu.W swej debiutanckiej powieści graficznej Nicolas Presl opowiada własną wersję historii grecko-rzymskiego bóstwa. Z bogatego materiału mityczno-literackiego artysta wybiera określone elementy, a następnie układa je w zaskakujący wzór. Dziecko z gigantycznym fallusem zostaje porzucone przez rodziców. Trafia do zastępczej rodziny, w której cierpi katusze (jego przybrany brat miłośnik walki nieustannie go katuje). Po jakimś czasie Priap wyrusza do miasta, gdzie starszy mężczyzna, filozof, wprowadza go w świat seksualnych eksperymentów.Tak w opowieści Presla zaczyna się miłość. Wszystko zdradzę od razu kończy się totalną katastrofą. Ale nie jest ważne, co się w tej historii jeszcze wydarzy, lecz w jaki sposób francuski rysownik zaprezentuje nam ów finał.Antyczny mit jeszcze nigdy nie był tak bliski naszemu doświadczeniu.
Moja walka — precyzyjna, wciągająca i bardzo mocna.
Autobiograficzna powieść, w której rzeczywistość przeraża bardziej niż najmroczniejsze skandynawskie kryminały. Literackie przedsięwzięcie na skalę porównywalną do cyklu Marcela Prousta W poszukiwaniu straconego czasu. Książka wielka w niejednym znaczeniu tego słowa.
Wszystko zaczęło się w Malmö, nocą 27 lutego 2008 roku, gdy trzydziestodziewięcioletni Karl Ove Knausgard rozpoczął analizę swojego życia. Po publikacji pierwszego tomu Mojej walki świat czytelniczy wstrzymał oddech… Autobiograficzna książka — opisująca intymne życie rodzinne i najbliższych — wzbudziła tak ogromne zainteresowanie i wywołała taki skandal, że wiele norweskich firm wywieszało oficjalne tablice zakazujące rozmawiania na temat tej powieści w pracy. Prawa do wydania Mojej walki zakupiło dziewiętnaście krajów, a krytyka światowa uznała ją za arcydzieło.
Powieść otwiera opis śmierci, od którego może zakręcić się w głowie. Dalej pisarz Karl Ove — i jednocześnie bohater powieści — opowiada o swoim siłowaniu się z życiem, z samym sobą i własnymi ambicjami literackimi oraz o konfrontacji z ludźmi, którzy go otaczają.
Bohater jego opowieści nieustannie toczy dwie walki. Pierwszą — z przeszłością, okresem niemal całkowicie zdominowanym przez despotycznego ojca, ale także czasem dorastania, własnych poszukiwań i marzeń o niezależnym życiu. Druga to ciągła szarpanina z codziennością, wymagającą jednoczesnego bycia ojcem, mężem i pisarzem. Poza tym jest to etap pierwszych podsumowań i życiowych porządków, ściśle związanych ze śmiercią ojca.
Ta opowieść — pełna dociekliwych obserwacji i oryginalnych przemyśleń — przedstawia życie w świecie, który wydaje się kompletny, skończony, zamknięty. Ukazuje codzienność, fascynacje, ból, miłość, przyjaźń. Dotyka tego, co dobre, wrażliwe i przykre. W tajemniczy sposób buduje przestrzeń, w której można się zanurzyć.
W przygotowaniu tomy 2 i 3.
"Maszynopis z Kawonu" to poetycka powieść o przekraczaniu granic wrażliwości we współczesnym wielowymiarowym świecie. Główny bohater, zatracony oraz poszukujący wytchnienia, popada w coraz to większe aberracje emocjonalne, wynikające ze zgrozy ścierania się jego marzeń, impresji oraz ideologii z dewiacyjnym światem. Czym jest sztuka, a czym życie? Jak dalece można posunąć odczuwanie wewnątrz własnego „ja”? Czy w genotypie duszy każdego z nas nadal da się ożywić zastygłe pierwiastki praplemienne? Na te pytania powieść Tomasza Kowalczyka postara się udzielić odpowiedzi.
Tomasz Kowalczyk – (ur. 1990) poeta, pisarz, wielbiciel sztuki. Dotychczas ukazały się dwie pozycje spod jego pióra: „Kontrasty” (tom wierszy), „Stworzenie świata” (poemat trzynastozgłoskowy). W jego pisarstwie przejawia się wielobiegunowość odczuwania, synestezja oraz archetypiczność. Na co dzień prowadzi stronę: www.tomaszkowalczyk.com.
Po przejściu na emeryturę górniczą zamieszkałem w Goczałkowicach-Zdroju. Tutaj znalazłem ukojenie dla mojej duszy, próbując zaspokoić swoje wnętrze między innymi powieścią. Czy to mi się udało? To osądzi czytelnik.
Faza dojrzewania młodego człowieka jest podstawą tej opowieści. Młodzieńcze spojrzenie na świat przyczynia się do wyzwolenia entuzjazmu i dokonania nadzwyczajnych czynów. „Orzeł” – bohater tej powieści, kształtuje własną tożsamość nieskrępowanym myśleniem, ujmując życie subiektywnie i idealistycznie. Tworzy swoje ego, szukając racjonalnych wyjaśnień powiązanych zarówno z krytycyzmem, jak i z odrzuceniem obowiązujących autorytetów. Zainteresowany własną osobą, młodzieńczym egocentryzmem, doprowadza do porywów i pragnień. Książka ta to obszar emocjonalnych odczuć: lęku, niepewności, radości i ciekawości życia. Dlatego polecam tę książkę wszystkim bez względu na wiek, bo zapewniam wiele wzruszeń i wspomnień.
Krystian Głuszko w "Szukaj mnie wśród szaleńców" jawi się jako autor różnorodnych i oryginalnych opowiadań. W „Splecionych dłoniach” spotkamy wyraziste postacie głównych bohaterów. Ich losy powiązane są w szczególny sposób. Z bohaterami tej realistycznej historii możemy się utożsamiać, dobrze rozumiemy dylematy i rozterki, jakie przeżywają w swoim życiu. Autor daje nam przy tym nadzieję na lepsze jutro i pokazuje, że każdy z nas może kiedyś zasłużyć na swoją drugą szansę . „Zamyślenie” przedstawia natomiast pasjonującą i intrygującą zagadkę kryminalną. Do końca nie wiemy, czy uda nam się odgadnąć jakie będzie jej zakończenie? Ostatni z tekstów jest z kolei bardzo osobistą, prawie intymną, relacją z niełatwej codzienności samego autora. Jego talent sprawia, że całość czyta się łatwo i z ogromnym zainteresowaniem.
Anna Grzyb
Bohaterem Seksturysty jest Adam - handlowiec, samiec Alpha, podróżujący do różnych krajów, w tym wypadku do Indonezji, w poszukiwaniu miłości. Nie jest to miłość jaką znamy z tanich romansideł. Bohater szuka jej, spotykając się z przypadkowo napotkanymi kobietami, prostytutkami, kelnerkami, czy dziewczynami ze stron matrymonialnych, w jednym konkretnym celu - aby odbyć z nimi stosunek seksualny. Ale w każdym z tych aktów seksualnych jest pragnienie spotkania tej prawdziwej miłości, która, choćby oparta tylko na fizycznym kontakcie, spełniłaby poszukiwania bohatera.?
Powieść Małgorzaty Gwiazdy-Elmerych to historia samotności. Renata, której życie obserwujemy od lat dziecinnych, określana mianem „Toto”, „Coś” albo „Głupek”, skazana jest na życie na uboczu. Po traumie domu rodzinnego, przestrzenią w której żyje bohaterka są dworce, pociągi i pustostany. Fatum ciążące nad nią, co jakiś czas daje o sobie znać i tylko całkowity brak nadziei pozwala jej dalej żyć.
Należy dążyć bez widocznego wysiłku do odniesienia sukcesu, do posiadania pięknej rodziny i zadowolenia z siebie: bezskutecznie.Nieuleczalnie chora matka, ataki lęku i towarzyszące każdemu wyborowi poczucie winy to codzienni wrogowie pokonywani przymusem uśmiechu: skutecznie. Do czasu...Pokoleniowa powieść współczesnych kobiet stojących u progu nieodwracalnych życiowych decyzji, stabilizacji, zmian.Mocny debiut autorki, która w znakomitym stylu poddaje wiwisekcji autentyzm relacji międzyludzkich. Chwytający za gardło wizerunek kobiety w sidłach odpowiedzialności.
Czasami, aby pójść naprzód, trzeba najpierw sięgnąć głęboko w przeszłość. Przekonał się o tym Dean Holder. Przez wiele lat zmagał się z poczuciem winy, że kiedyś pozwolił odejść małej dziewczynce. Od tego czasu szukał jej uparcie, ale nie spodziewał się, że gdy ponownie się spotkają, ogarną go jeszcze większe wyrzuty sumienia.Losing Hope to historia trojga młodych ludzi naznaczonych przez traumatyczne doświadczenia. Każde z nich wybrało inny sposób na to, by sobie z nimi poradzić nie każde z nich wybrało życie.Czy jest taka tragedia, po której nie da się odzyskać nadziei?
Pacjent Freuda, Siergiej Pankajew przeszedł do historii jako ""człowiek-wilk"". Niezwykły opis jego snów oraz oryginalna i odważna ich analiza dokonana przez Freuda w pracy ""Z historii nerwicy dziecięcej"" odcisnęły piętno na współczesnej kulturze. Wokół wpływu nieuświadomionych treści o seksualnym charakterze na psychikę człowieka powstało dziesiątki książek, filmów czy... komiksów.W opowieści Sławy Harasymowicz i Richarda Appignanesi podglądamy skomplikowane życie ""człowieka-wilka"" i jego spotkanie z Freudem, by odkryć źródła szaleństwa.Styl Harasymowicz jest niezwykły dla komiksowego medium. (...) Jej rysunki są pełne pasji, emocji i zaangażowania. (Eye Magazin)Forma kolażu ''o krok od rozpadnięcia się na kawałki'', idealnie wpasowuje się w psychologiczne rozchwianie bohatera, jak i samą psychoanalizę (ArtBazaar)Sława Harasymowicz - urodzona w Polsce artystka, absolwentka Royal College of Art, doktorantka w londyńskim Fine Art at University of the Arts / Central Saint Martins College of Art and Design. Dwukrotna laureatka The Victoria and Albert Museum Illustration Award, m.in. za okładkę do nowego tłumaczenia na angielski klasycznej książki Puszkina, Eugeniusz Oniegin.W swoich pracach używa rysunku, fotografii i instalacji, a pytania, które sobie stawia krążą wokół tożsamości i post-pamięci. W 2014 roku w Muzeum Etnograficznym w Krakowie odbyła się indywidualna wystawa prac artystki.Richard Appignanesi - popularny brytyjski pisarz, autor książek o Freudzie jak i powieści fantasy. W Polsce znany dzięki książce ""Postmodernizm od podstaw"" (tł. Adam Szostkiewicz).
Kontrowersyjna, przejmująca i przewrotna (choć niekoniecznie poprawna politycznie) Gra jest obrazem dekadenckiej społeczności w szponach szaleństwa. Spowiedź Straussa, w której pojawiają się m.in. Paris Hilton, Tom Cruise i Courtney Love, jest nie tylko zwariowaną (i autentyczną) historią, ale też najbardziej niekonwencjonalnym poradnikiem dla mężczyzn (i kobiet).
Neil Strauss, amerykański dziennikarz, krytyk muzyczny i pisarz. Pisze dla “The New York Timesa" i "Rolling Stone". Jest autorem i współautorem kilku książek, m.in.: "The Long Hard Road Out Of Hell " o Marylinie Masonie, "Zasady gry", "How To Make Love Like a Pornstar " z Jenną Jameson. Mieszka w Los Angeles.
Realistyczna powieść o dojrzewaniu w klimacie lat 90. Akcja książki toczy się w fikcyjnym miasteczku na północy Polski. Główni bohaterowie to czwórka nastolatków , którzy spędzają wakacje w typowy dla tamtych czasów sposób: włóczą się po okolicy, grają w piłkę na podwórku, przesiadują na osiedlowych ławkach, sporadycznie grają w gry komputerowe. Nie należą do najgrzeczniejszych „w klasie”, w związku z tym pewnego dnia wpadają na pomysł, by zrobić coś złego. Jeden z nich wynosi z domu pistolet…Te wakacje okażą się przełomowe dla wszystkich. Chłopcy nie tylko przejdą przyspieszony kurs dojrzewania, ale także przekonają się o brutalności życia. Doskonale nakreślone tło, wciągająca fabuła i wartka akcja sprawiają, że książki słucha się z przyjemnością.
Dalsze dzieje sympatycznej ekscentryczki Molly, alter-ego autorki, znanej malarki i pisarki. Na Manhattanie wiodła barwne życie wśród zwariowanych przyjaciół i kochanków, z sukcesem malując portrety i nieodpowiednio lokując uczucia. Po latach spędzonych w wesołym Nowym Jorku, Molly wraca do Warszawy, smutnej i szarej po stanie wojennym... Cięty język, pikantny humor i galeria kolorowych postaci (także znanych) w opowieści „z pierwszej ręki” o Ameryce i Polsce, które w latach 80. były dwiema różnymi planetami. Smutny Portorykanin w liberii zaanonsował ją telefonem. Wjechała na dziesiąte piętro. Zadzwoniła. Drzwi otworzyła gosposia, też z Puerto Rico. Za nią stał transwestyta w różowym szlafroku obszytym futrem z norek. W ustach miał peta, a na głowie błękitne, idealnie uczesane piórka. Po bliższym obejrzeniu okazał się rosłą kościstą staruszką, która przywitała Molly przyjaznym skrzekiem. Piły kawę w salonie pełnym obrazów impresjonistów. Ale jaja. Same oryginały, a na dodatek kilka płócien wielkiego malarza Kooninga. Popielate, zdeformowane sylwetki, malowane grubymi pociągnięciami pędzla. Siedziały przy empirowym stole, a głowa Molly kręciła się z zachwytu jak latarnia morska. Pięćdziesiąt groszy z każdego sprzedanego egzemplarza książki zostanie przekazane na statutową działalność Fundacji Hanny Bakuły. Hanna Bakuła – malarka i pisarka, autorka kilkunastu książek. Pisała felietony do „Playboya” i „Urody”, obecnie pisze bloga publikulikuje teksty w miesięcznikach, m.in. w „Skarbie”. Jest absolwentką wydziału malarstwa warszawskiej ASP. Portretowała m.in.: Liv Ullmann, Yehudi Menuhina, Daniela Olbrychskiego, Agnieszkę Osiecką. Pracuje w technice pasteli. Całe lata 80. XX w. spędziła na Manhattanie. Projektowała tam m.in. kostiumy i scenografię do spektakli na Broadwayu, za które wyróżnił ją „New York Times”. Oprócz polskiego ma też obywatelstwo amerykańskie. Na wizytówce ma napisane „osoba kontrowersyjna”. Mówi o sobie, że jest soft-feministką. Prowadzi fundację propagującą kulturę polską za granicą, wspiera dwa domy dziecka, organizuje festiwale muzyki Franciszka Schuberta.
Bohater po przyjeździe do Balbec, stopniowo zakochuje się w Albertynie, która przebywa w pobliżu. Jednocześnie dołącza do „małego klanu” Verdurinów. Pani Verdurin znacznie się wzbogaca, co pozwala jej zacząć bywać w wyższych sferach. Marcel zaczyna podejrzewać Albertynę o skłonności homoseksualne.
Słynna powieść Fiodora Dostojewskiego, opowiadająca o losach byłego studenta Rodiona Raskolnikowa, który postanawia zamordować i obrabować bogatą lichwiarkę. Pomysł na tę powieść narodził się w czasie, kiedy sam autor przebywał na katordze. Zainteresował się wtedy psychologią współwięźniów, wśród których byli i tacy, którzy zostali skazani za morderstwo. Bohater powieści, 23-letni były student prawa jest półsierotą, ma jednak kochająca rodzinę. Jego matka i siostra darzą go głęboką miłością i wspierają finansowo. Jednak bohater, zbuntowany wobec porządkowi świata, decyduje się popełnić morderstwo. Przekonany, że jako jednostka wybitna, ma prawo zabijać, gdyż geniusz usprawiedliwia wszystkie zbrodnie na „zwykłych” ludziach. Morderstwo ma stać się rodzajem sprawdzianu jego odwagi. Choć jednocześnie bezpośrednia pobudką tego czynu jest zła sytuacja finansowa Raskolnikowa…
Kilka osób, różne życiowe drogi, rozmaite wybory, nie zawsze jasne motywacje. Zuza, Joanna, Michał, Robert, Milena, Wojtek, ciocia Zosia i jej ukochany Zygmunt to prawdziwi, pełnowymiarowi ludzie. Bohaterowie Gabrieli Gargaś żyją w świecie, który nie jest czarno-biały, i oni też nie są czarno-biali – podejmują trudne, nieraz kontrowersyjne decyzje, wiążą się z nieodpowiednimi ludźmi, szukają siebie – i nie zawsze znajdują. Zawsze jednak dążą do szczęścia, pragną i desperacko poszukują miłości. Miłości, która nadaje sens życiu, któ®a sprawia, że chcesz śmiać się głośno i oddychać pełną piersią. „Życie pisze różne scenariusze, a my nie zawsze dokonujemy właściwych wyborów. Nie mamy prawa osądzać wyborów i moralności innych, bo nigdy nie znaleźliśmy się na ich miejscu i nie wiemy, co nimi kieruje. Czasami nic nie jest takie, jak nam się wydaje. Nie zawsze miłość wygrywa, może tylko w bajkach. Nie zawsze rozum bierze górę nad pożądaniem, a namiętność potrafi być zgubna. Każdy wybór niesie za sobą konsekwencje. Niekiedy dobre, innym razem złe. Na nic nie mamy stuprocentowej gwarancji, a tym bardziej na miłość. Na tym polega istota życia.”
Ta dziewczynka nie mówi wszystkiego swojej mamie. Ani nikomu. Jak wiele dziewczynek, które wiedzą za wiele. ?Niektóre słowa nie przechodzą przez gardło?. Czasem jednak przechodzą do netu.
Pan z netu jest pedofilem.
Penis chłopca z netu pachnie proszkiem do prania.
Potem dziewczynka ma bulimię i słowa z gardła przedostają się w książkę.
Jeszcze potem dziewczynka dojrzewa i ma wielu chłopaków, niektórzy są sławni. Niektórzy wręcz przeciwnie.
Proza Dominiki Dymińskiej uwodzi stylem Herty Müller i klimatem Aglai Veteranyi. Pisana świeżą, odkrywczą polszczyzną jest dziewczyńska, poetycka i intrygująca.
Debiut zwiastujący nowy talent.
Sławomir Shuty
Neurotyczna potrzeba miłości przyprawia mnie o mdłości. Nienawidzę młodzieżowych powieści, dojrzewania, wrażliwych poetek i książek pisanych w pierwszej osobie, która nazywa się tak jak autorka. Nienawidzę siebie za to, że 40 lat temu ta książka by mi się podobała. Ba, uznałabym ją za genialną. Nienawidzę, ale czytam i nie mogę przestać. Bo to jest bardzo dobra książka!
Kinga Dunin
Wyśmienita? Pokazuje ogrom wiedzy autora, jego inwencję i pasję? Piękna książka.
The Telegraph
David Rapoport, polski chłopiec cudem uratowany z holokaustu, wychowuje się w Londynie, w zamożnej, żydowskiej rodzinie, gdzie zaprzyjaźnia się z Martinem Simmondsem. Chłopców łączy niesamowita więź - są sobie bliżsi niż bracia. Pod okiem ojca Martina David rozwija niezwykłe zdolności muzyczne. I nagle, w dniu pierwszego koncertu, chłopiec znika?
Z tej zachwycającej powieści o muzyce i bólu, wyłania się wyjątkowy obraz miłości i zazdrości, przyjaźni i zemsty. Pieśń imion to mistrzowskie dzieło wyobraźni.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
