Kolejna książka autora bestsellera Skandynawski rajJapończycy, Koreańczycy i Chińczycy nie tylko ze sobą sąsiadują, ale też należą do jednej wielkiej konfucjańskiej rodziny. W sferze kulturowej łączy ich bardzo wiele, a przyjazne stosunki mogą im przynieść mnóstwo korzyści. Dlaczego wiec pałają do siebie taką nienawiścią?Michael Booth, dziennikarz i autor wielu bestsellerów, rusza w podróż po Azji Wschodniej, by zbadać przyczyny wzajemnej wrogości trzech azjatyckich tygrysów. Okazuje się, że wszystko może być źródłem konfliktu: przynależność terytorialna wysp, wojenna historia, kontrowersyjne pomniki, eskalacja zbrojeń, a nawet zła dekoracja deseru.Japonia, Chiny i Korea to barwna, sugestywna i niezwykle zabawna książka, będąca połączeniem relacji z podróży z zarysem historii i polityki tamtego regionu. Dwa tygrysy nie mogą mieszkać na tej samej górze mówi wschodnie przysłowie. I okazuje się, że jest w nim sporo prawdy.Polityka historyczna jest w Azji Wschodniej najsilniejszą bronią masowego rażenia. Nie trzeba nowoczesnych rakiet, żeby trzymać się w szachu. Nienawiść do sąsiadów można włączać i wyłączać, jeżeli rządy tego potrzebują. Booth rzuca światło na ten skomplikowany, zerojedynkowy świat.Rafał Tomański, autor kanału Środek od środka (TikTok/YouTube/podcast), były korespondent Polskiej Agencji Prasowej w PekinieMichael Booth uhonorowany wieloma nagrodami autor siedmiu bestsellerowych książek z gatunku literatury faktu, a także dziennikarz prasowy i radiowy. W Polsce ukazało się kilka jego książek, w tym Skandynawski raj. O ludziach prawie idealnych.Booth regularnie publikuje w The Guardian, The Independent, The Times, The Telegraph, w magazynie podróżniczym Cond Nast Traveller i innych czasopismach o zasięgu globalnym. Jest korespondentem magazynu Monocle oraz radia Monocle 24, często podróżuje też po krajach nordyckich z cyklami pogadanek i wykładów. Jako dziennikarz zajmuje się tematyką krajów skandynawskich i Azji Wschodniej oraz pisze teksty o gotowaniu i podróżach.
Objawienie Maryi w Kębie koło Wąwolnicy w 1278 r., objawienia, z których Giulio Mancinelli dowiaduje się od Matki Bożej, że jest Ona Królową Polski, Śluby Lwowskie Jana Kazimierza w 1656 r., objawienia w Gietrzwałdzie w dniach 27-29 czerwca 1877 r., objawienia na polach Bitwy Warszawskiej w dniach 14 i 15 sierpnia 1920r.To są fakty, które ściśle wiążą się ze sobą.To są drogowskazy dla Polski.W nich znajdziemy przesłanie Matki Bożej dla nas i odczytamy swoje narodowe i państwowe wartości, cele i obowiązki.Ta książka tego właśnie dotyczy, ale opowiada również o ciągu spisków trwających do dziś, których celem jest fałszowanie tych faktów, rozmydlanie ich, wreszcie usuwanie ich z naszej świadomości.
Mickiewicz napisał: w ""Panu Tadeuszu"" charakteryzując sytuację w Polsce końca XVIII w.:Była to maskarada, zapustna swawola,Po której miał przyjść wkrótce wielki post - niewola!Ta kolejna maskarada i zapustna swawola trwała do początków 2020 r. A potem zaczął się, wraz z koronawirusem, wielki post - niewola. O tym wielkim poście jako czasie przeznaczonym na żal za grzechy, nawrócenie, przyjęcie Chrystusowego Krzyża mówi Ksiądz Arcybiskup w tej książce:Walec diabelski przetacza się przez Polskę. Jeżeli zniszczy Polskę, wtedy diabeł będzie już siedzieć na tronie. I wtedy jeśli będziemy sypać kadzidło do kadzielnicy po prawej strony - kadzielnicy Boga, odetną nam głowy, a jeśli będziemy sypać do kadzielnicy po lewej stronie - kadzielnicy diabła znajdziemy się w piekle.I wtedy będzie prawdziwa walka, walka na śmierć i życie. To może być ostatnia walka. Zbliżamy się do najważniejszych dni, kiedy Jezus jest w Ogrójcu, kiedy Jezus umiera na krzyżu, kiedy jest odrzucony i potem będzie zmartwychwstanie, Jego tryumf.On zwyciężył diabła. On zwycięży tych, którzy dzisiaj tak się panoszą.Życzę wam, Bracia i Siostry, abyście nie zwątpili. Postawcie się przeciwko złu tak, jak Chrystus postawił się przeciwko temu wszystkiemu diabelstwu i zwyciężył je, żebyśmy żyli.Nam potrzeba prawdziwych, godnych kapłanów i biskupów, którzy nie boją się i mówią prawdę. Trzymajmy się z dala od tej hołoty duchownej, która dzisiaj tak sprzeniewierzyła się Chrystusowi i zniszczyła w sobie pierwiastki Ducha Świętego, i poszła za duchami diabelskimi, i tymi, którzy dzisiaj zbierają wielkie żniwo dla diabła w całym tym świecie.
Oddaję w Twoje ręce Czytelniku kolejny, piąty już tomik z serii TajnikiTarota. Dotyczy on wszystkich dziedzin życia związanych z pracą, a więcpredyspozycji zawodowych, realizacji profesjonalnej, awansu, kariery, stosunkóww miejscu pracy, relacji na linii pracownik pracodawca i wielu innych kwestiizwiązanych ze sprawami profesjonalnymi. Dodatkowo w tej książce Czytelnikznajdzie rozdział poświęcony predyspozycjom i sprawom zawodowym pokazywanym wTarotowym Portrecie Psychologicznym.
Odkrywając duchowe piękno Prymasa Tysiąclecia, możesz uczyć się od niego!Autor spogląda na Wyszyńskiego w sposób nieszablonowy. Nie interesuje go monumentalność postaci prymasa, ale jego duchowe piękno, estetyczna wrażliwość, jego pragnienia i lęki, odwaga i tęsknota za miłością. Opierając się na zapiskach kardynała, pozwala przemawiać jemu samemu.Poznaj historię jednego z największych Polaków XX w., postaci wyjątkowej, bogatej wewnętrznie, nad wyraz wrażliwej i kreatywnej. W 40 spojrzeniach na Prymasa Tysiąclecia dostrzeżesz człowieka z krwi i kości, pokornego, starającego się odkrywać miłość Boga w sytuacjach, które dla innych są jej zaprzeczeniem.
Na publikację składają się hymny wschodnich ojców Kościoła z pierwszych wieków chrześcijaństwa podejmujące temat nawrócenia do Boga. Piękne frazy zawierają teologiczną głębię prawd wiary, jak i wskazania odnośnie do chrześcijańskiego sposobu życia. Utwory ukazują ponadto dynamikę życia duchowego i jego mechanizmy. Podczas ich lektury może zaskakiwać doskonała znajomość ludzkiego wnętrza, jaką posiedli autorzy, oraz fakt, że ludzie od czasów starożytnych niewiele się zmienili.
O niedogodności, a nawet fatalności narodzin Emil Cioran (1911–1995), rumuńsko-francuski filozof, pisał w późnym okresie życia. Książka ukazała się w 1973 roku, ale nawiązuje stylem i treścią do wcześniejszych, takich jak Na szczytach rozpaczy czy Okno na Nic. Aforystyczną formą przypomina Nietzschego, radykalnością nihilizmu znacznie go przewyższa. Cioran negujący wszelkie doczesne zaangażowanie z religijnym na czele krąży tu myślami wokół paradoksalnego ograniczenia wolności, jakim jest życie. Jak dawni katarzy i hinduiści widzi w zaistnieniu nieszczęście. Obraz życia jako „ucieczki przed katastrofą narodzin” pozwala mu roztoczyć wizję innej wolności niż ta, którą szczyci się cywilizowany świat: „Chciałbym być wolny, wolny do upojenia. Wolny jak umarły w powiciu”. Lecz na wskroś sceptyczny wobec życia, oświadcza jednocześnie: „Nikt bardziej ode mnie nie ukochał tego świata”. Narodziny po komicznym w swej przypadkowości poczęciu okazują się większym problemem filozoficznym niż śmierć. Terapeutyczna funkcja pisania? Nostalgia za czasem przed narodzinami lekarstwem na lęk przed śmiercią? Filozofia zbudowana na neurozie autora może, jak się okazuje, wyzwalać tych, którzy ją właściwie zrozumieją. Pośród współczesnych myślicieli Cioran nie ma sobie równych w skrajności prowokacji, mizantropii i prześmiewczej, bezlitosnej demaskacji. Paradoksalnie jest to zarazem równie niedościgła filozofia ekstazy, zniesienia granic ja i roztopienia się w czasie sprzed narodzin.
Ucieczka od wolności. Jest to bodaj najbardziej dogłębna z analiz osobowości autorytarnych i skłonnych do popierania systemów niedemokratycznych, jest to zarazem analiza dyktatur, satrapii, reżimów, przede wszystkim nazizmu ale także socjalizmu w jego stalinowskiej wersji. Jednak zagrożenia każe widzieć także w ludzkiej osobowości skłonnej do ""ucieczki od wolności"" w imię bezpieczeństwa, grupowego bądź partyjnego solidaryzmu, podążania za stadem. Ta książka - mimo upływu lat - jest analizą (szczególnie w dzisiejeszej Polsce) na wskroś współczesną! A zagrożenia nie zniknęły, czasem tylko zmieniły formę.
Fenomenem krakowskiej sceny neoawangardy wydaje się horyzontalne unieważnienie sprzeczności między lokalnością a poszerzonym polem uczestnictwa w światowym życiu artystycznym i debacie intelektualnej. Endemiczne dla Krakowa postawy i zjawiska w sztuce wydają się tym lepiej wpisywać w ponadlokalny dyskurs sztuki, im bardziej ujawniają charakter Kraków-specific. Jest tak być może dlatego, że splot między awangardą a tradycjonalizmem czy między konserwatyzmem a niezależnością myślenia ma w Krakowie paradoksalnie tradycje sięgające jeszcze bohemy czasów galicyjskich. To przypomina o brzemieniu tradycji, ale także obciążeniu stereotypami wynikającymi z postrzegania artystów na tle społeczeństwa miasta oraz przypisywanych im ról. Środowisko artystyczne (czy może bardziej artystowskie) Krakowa ubarwiali przecież także genialni dyletanci, którzy przyczynili się do podtrzymywania żywotności wielu legend i anegdot. Widać zatem wyraźnie, na co można znaleźć w lekturze książki liczne dowody, że Kraków to idealne miejsce do rozwoju wyjątków przeczących regułom i nie tylko dlatego, że podział na awangardę i tradycję jest [tam] może bardziej skomplikowany niż gdzie indziej.dr hab. Ewa Wójtowicz, prof. UAPKrzysztof Siatka (ur. 1981), historyk sztuki i kurator, adiunkt w Katedrze Nauk o Sztuce na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Dawniej kurator w Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki (20112019) oraz dyrektor Galerii Foto-Medium-Art (20072011). Badacz neoawangardy i sztuki współczesnej, zainteresowany konceptualizmem i jego następstwami oraz historią wystawiennictwa. Autor monograficznej książki W kierunku sztuki ukrytej. Historia Janusza Kaczorowskiego (2019), artykułów naukowych oraz tekstów w katalogach. Kurator kilkudziesięciu wystaw, z których szczególnie dumny jest z W nocy twarzą ku niebu (2019), The Trouble with Value (2017), Maciej Jerzmanowski, Janusz Kaczorowski, Ukryte (2017), Justyna Mędrala. Maszyna była pod takim wrażeniem, że sama na siebie spadła (2017), Roland Wirtz, immediatus (2015), AWACS 19811983 (2014), Tomasz Dobiszewski, Drobne nieobecności (2014).
"Zderzenie postaw, które kryją się za słowami seks i piękno, uzmysławia ich wieloaspektowość, a co za tym idzie - konieczną interdyscyplinarność w ujęciu prezentowanych zjawisk. Stąd celem książki było w sposób rzetelny i jak najbardziej holistyczny przybliżyć dyskurs o pięknie i seksie w perspektywie seksuologicznej, psychiatrycznej, psychologicznej, chirurgii i medycyny estetycznej, dermatologicznej, ginekologicznej, ale też filozoficznej i socjologicznej.
W proponowanej publikacji nie zabrakło odpowiedzi na pytania: co to znaczy być pięknym i pożądanym w kontekście różnych schorzeń, zmian w obrębie fizyczności, ciąży? Jakie są obecne kanony piękna i jak się zmieniały na przestrzeni lat oraz co ich znajomość nam daje? Jakie są miejsce i rola medycyny, w tym estetycznej, przeciwstarzeniowej w tym zakresie? I wreszcie - jakie są zależności pomiędzy pięknem a seksem? Czy mają wspólny pierwiastek? Jak wydobyć pierwsze i wzmocnić drugie? Czy to w ogóle konieczne?
Książka, którą oddajemy w Państwa ręce, opracowana z udziałem grona wybitnych specjalistów reprezentujących różne dziedziny, jest przeznaczona dla szerokiego kręgu odbiorców, nie tylko przedstawicieli nauk medycznych i humanistycznych, ale tez wszystkich osób chcących w sposób profesjonalny poszerzyć wiedzę z zakresu dyskusji o pięknie i seksie."
fragment wstępu "Piękno i seks Seks i piękno"
Piękno wydaje się wyłącznie kategorią estetyczną – uwarunkowaną określonymi kryteriami tego, co jest piękne, a co brzydkie, a zatem tego, co w perspektywie moralnej staje się wartością, czymś godnym pożądania, czymś, do czego należy dążyć. Piękno jest jednak także – i nie wolno o tym zapominać – kategorią kulturową, a zatem płynną, zmieniającą się w czasie, uzależnioną od różnych uwarunkowań związanych ze specyfiką konkretnej kultury. Tymczasem często możemy obserwować absolutyzację aktualnych kategorii piękna i uznawanie go za ponadczasowe kryterium tego, co pożądane, także w wymiarze seksualnym.
Litania loretańska powstała w XII wieku wywodzi swą nazwę od miejscowości Loreto we Włoszech, gdzie znajduje się sanktuarium maryjne. Jej wezwania przez lata ulegały zmianom, wzbogacaną ją nowymi w zależności od potrzeb. Niezmiennie nowenną i litanią modlono się do Najświętszej Maryi Panny, prosząc o Jej wstawiennictwo do Boga.
Modlitwa łączy z Bogiem, pomaga odnaleźć harmonię między własnym życiem a wiarą w Boga. To jest też czas na przemyślenia o życiu, pracy, rodzinie, o świcie. Dlatego modlitwa potrzebuje pewnego ustalonego ładu. Dzięki niej odkrywamy sami siebie. Ważne też, aby zapamiętać, że nie liczy się jej długość, ale intensywność spotkania z Bogiem. Dużą pomocą może być ta książka, która porządkuje modlitwy w okresie czterech tygodni, rozkładając je według rytmu dnia: myśl dnia, modlitwa poranna, myśl przewodnia dnia, modlitwa przy stole, zamyślenia, modlitwa wieczorna.
Idźcie i głoście to zbiór tekstów trzech znamienitych autorów. Wszyscy trzej to duszpasterze znani i cenieni w swoich środowiskach. Cenieni także za posługę żywego słowa. Dlatego sięgamy dziś nie tyle do teoretycznego opracowania na temat teologii przepowiadania, co raczej do spisanego świadectwa życia i kapłańskiej służby.""- z przedmowy bpa Andrzeja Siemieniewskiego
Gdy w 1958 roku ukazała się Antropologia strukturalna, Claude Lévi-Strauss (1908–2009), później światowej sławy francuski antropolog, miał już za sobą kilka ważnych publikacji, w tym bestsellerowy Smutek tropików. Zapewne dzięki Antropologii… został rok później powołany do College de France. Tom obejmuje działy omawiające język i pokrewieństwo, organizację społeczną, magię i religię (gdzie autor opisuje m.in. strukturę mitów) oraz sztukę. Dzieło już samym tytułem ukształtowało pewną perspektywę poznawczą w tej dziedzinie. Wzorem amerykańskim Lévi-Strauss mówi raczej o antropologii kulturowej niż o etnologii, tę zaś jako teoretyczną naukę porównawczą odróżnia od etnografii. Antropologia-etnologia ma poszukiwać struktur organizujących różne dziedziny życia społeczności ludzkich. Ma się sytuować między jałową ogólnością teorii a równie jałowym banałem szczegółowego opisu etnograficznego. Inspirowany fonologią Jakobsona i lingwistyką de Saussure’a, Lévi-Strauss za pomocą prostych środków algebraicznych rozwija skomplikowane teorie wyjaśniające m.in. struktury relacji pokrewieństwa zarówno wśród grup etnicznych, jak i w mitologii. Strukturalizm był w naukach humanistycznych znakiem czasu, a Antropologia strukturalna przyczyniła się do upowszechnienia tej orientacji w latach sześćdziesiątych XX wieku. Inaczej jednak niż dogmatyczni pozytywiści odcinający badania formalne od empirycznych Lévi-Strauss pojmował etnologię strukturalną jako drugą obok historii twarz Janusowego oblicza nauki.
Wszyscy podejmujemy złe decyzje. Błądzić to rzecz ludzka: nawyki, które wyrabiamy w sobie zupełnie świadomie - papierosy, alkohol, dieta, siedzący styl życia - są głównymi przyczynami śmierci. Z pewnością zdarza się wam, że kupujecie produkty z przeceny, których nie potrzebujecie, lub odkładacie na emeryturę mniej niż powinniście. Powyższe proste przykłady dobrze to ilustrują: nasze decyzje nie zawsze idą w parze z naszym własnym interesem.Nowoczesne państwa cierpią na to samo. Jedno państwo z zacięciem pogłębia swój deficyt budżetowy i zadłużenie, drugie angażuje się w nieprzemyślane działania zbrojne, a jeszcze inne nie potrafi twardą ręką powstrzymać lokalnej korupcji, która zmniejsza szanse na rozwój ekonomiczny i społeczny. Wybory podejmowane przez państwa nie wydają się o wiele bardziej racjonalne niż ich obywateli. Chciałoby się wierzyć, że coś takiego nie ma miejsca w naszych przedsiębiorstwach, że są one wysepką racjonalności w oceanie absurdalnych decyzji. Czyż nowoczesna firma nie działa jak precyzyjna maszyna do podejmowania decyzji zgodnie z celami ekonomicznymi i strategicznymi? Niestety tak nie jest. Nie ma miesiąca, nie ma tygodnia bez bankructwa lub skandalu, które przypomina nam, że przedsiębiorstwa również popełniają poważne błędy.Najdziwniejsze nie jest to, że firmy czasem dokonują wyboru, który oceniamy jako zły w naszym systemie wartości, ale to, że ich decyzje nie zawsze idą w parze z ich własnym, dobrze rozumianym interesem. Przejęcia, które szybko okazują się katastrofą; wywoływane przez nieuwagę wojny cenowe; szalone strategie przełamania, które zabijają chorego, zamiast go leczyć; niekontrolowane podejmowanie ryzyka, które burzy przyszłość: przygodne strategiczne decyzje są niestety na porządku dziennym. Do tego należy jeszcze dorzucić brak decyzji, który również okazuje się bolesny w skutkach. Wynurzająca się konkurencja, której nie zauważamy, nowe technologie, na które reagujemy zbyt późno, umierające projekty, których nie potrafimy porzucić również zasługują na swoje miejsce w muzeum błędów.Ta książka nie jest ani pamfletem o najgorszych decyzjach strategicznych, ani kompendium wiedzy teoretyka kognitywistyki, ani podręcznikiem zarządzania oferującym proste przepisy, które każdy pracownik na stanowisku kierowniczym mógłby wdrożyć od poniedziałku rano. Jej ambicją jest skłonienie każdego menedżera, niezależnie od jego dziedziny i poziomu działania, do refleksji nad swoją praktyką decyzyjną. Jeśli czytelnik poświęci trochę czasu, zanim podejmie kolejną ważną decyzję, na zbudowanie własnej metody, na wymyślenie własnej sztuki decyzyjnej, cel zostanie osiągnięty.
Jeden z najważniejszych filozofów francuskich naszego czasu przygląda się kondycji współczesnej cywilizacji, ukazanej w bolesnym świetle przez trwającą pandemię COVID-19. Domaga się porzucenia zbyt długo już trwającej naiwnej wiary w niekończący się ekonomiczny wzrost i samowystarczalność ludzkiej jednostki. I zachęca nas, byśmy na nowo „nauczyli się oddychać”.***„Pandemia COVID-19 jest tylko symptomem poważniejszej choroby, tej, która nie pozwala człowiekowi oddychać, mówić ani myśleć poza informacją i kalkulacją. Możliwe, że pojawienie się symptomu wymusi leczenie głębszej patologii, że powinniśmy poszukiwać szczepionki przeciwko zwycięstwu i panowaniu autodestrukcji. Możliwe jest również, że pojawią się kolejne objawy, że wystąpią stany zapalne i dojdzie do obumarcia ważnych narządów. Oznaczałoby to, że życie ludzkości, jak każde inne, dobiega końca”.**Jean-Luc Nancy (ur. 1940) to czołowa postać filozofii francuskiej, twórczy kontynuator strategii dekonstrukcyjnej Jacques’a Derridy. W swoich książkach interesuje się zwłaszcza problematyką egzystencji, jej wymiarem ontologicznym, politycznym czy estetycznym. Dlatego jego strategię pisarstwa
można by nazwać egzystencjalną dekonstrukcją albo dekonstrukcją egzystencji.*W 2016 roku Ostrogi opublikowały obszerną monografię poświęconą Nancy’emu: Dotykanie egzystencji autorstwa Błażeja Baszczaka.
The monograph should be seen as an attempt to present changes affecting the category of family farm owners in Poland over the last 70 years, since the end of World War II. These changes brought significant social transformations, including the dismantling of the landowner class (who had large agricultural farms in their possession), moving the state border westward and changing the multiethnic Polish society into one close to ethnic homogeneity. The main goal of this reflection is to recount ways in which family farms coped with various unfavorable forces and factors in order to remain in operation. One could say that the entire study can be viewed as a manifestation of the well-known phrase that served as the title of the James C. Scott book (1990): Domination and the Arts of Resistance. The monograph presented here refers to these analyses stemming from another edition of sociological research, completed within the framework of the MAESTRO project financed by the National Science Center of Poland. The main goal of the project was to depict the functioning of agricultural family farms as the traditional sector of agriculture in Poland in the contemporary context of globalization processes. The farms were examined in terms of the principles of sustainable development as well as flexibility and resilience in reaction to various crises. The monograph is divided into four essential parts. The first part is devoted to the theoretical issues and methodological groundwork for the entire publication. The second part of the book aims to capture the changes that took place from 1994 to 2017, which was an adequate period to encompass the changes and metamorphoses that mostly happened as a result of two things: the regime transformation which began in 1990, and Poland’s accession to the European Union on May 1, 2004. The third part deals with the crucial issues of regional variations, mostly in regard to life strategies and strategies of operating agricultural farms. Finally, there is a fourth part which places the focus on select themes, such as rural lifestyles, food safety and security, farmers’ utilization of new computer and IT resources, and the potential for socio-political mobilization. Krzysztof Gorlach (first editor and contributor)—received an MA in sociology in 1978 from Jagiellonian University in Cracow, Poland and was awarded his PhD in sociology, also from Jagiellonian, in 1986. In 1995, he successfully completed his postdoctoral examination, becoming a professor in the Department of Philosophy at Jagiellonian. His academic interests revolve around rural sociology generally and, specifically, the sociology of agriculture, social structure, and social movements. He currently works as full professor at the Institute of Sociology at Jagiellonian University. He heads the research project “Think Locally, Act Globally: Polish famers in the global world of sustainability and development.” Zbigniew Drąg (second editor and contributor)—received an MA in economics in 1983 from the Academy of Economics in Cracow (now Cracow University of Economics) in 1983. Three years later he also received an MA in sociology from Jagiellonian University in Cracow. He also earned his PhD in sociology from Jagiellonian in 1998. His research interests include: macrosociology, theory of elites, issues of democracy and political propaganda, as well as the methodology of social research. Zbigniew is employed as an assistant professor for the research study “Think Locally, Act Globally: Polish famers in the global world of sustainability and development.” Anna Jastrzębiec-Witowska (first collaborating editor and contributor)—received her PhD in humanities/sociology from Jagiellonian University in Cracow, Poland in 2010. She received an MA in European studies in 1999 from the University of Exeter in England and an MA in sociology in 1998, also from Jagiellonian.
Autorski wybór tekstów prasowych, praca z zakresu dziennikarstwa i krytyki, dokumentacja działań twórcy i przemian instytucji sztuki w Polsce. Studium prasoznawcze trzydziestu lat działalności Zbigniewa Libery to czterotomowa publikacja, gromadząca wycinki prasowe z Polski i zagranicy dotyczące twórczości artysty. Ukazuje nie tylko sylwetkę Libery, ale również świat sztuki na tle przemian społecznych w Polsce okresu transformacji.
Tom drugi obejmuje lata 1998–2002, naznaczone kontrowersjami tak w życiu artystycznym, jak i politycznym. Ważnym wątkiem publikacji jest recepcja wystaw, które wstrząsnęły nie tylko polską sceną artystyczną – Irreligii w Brukseli, Mirroring Evil w Nowym Jorku, Nazistach w warszawskiej Zachęcie. Na łamach prasy przetoczyła się wówczas dyskusja o sztuce krytycznej, definiowanej w kategoriach prowokacji i bluźnierstwa. Dlaczego tak duże emocje wzbudzała sztuka wystawiana w Centrum Sztuki Współczesnej czy Zachęcie? Dlaczego skandal stał się główną kategorią opisu sztuki współczesnej? Jak odbiór pracy Libery Lego. Obóz koncentracyjny zmieniał się w czasie i jaki język opisu ewokował? Czy faktycznie mieliśmy wówczas do czynienia z zimną wojną sztuki ze społeczeństwem? To tylko część pytań, które stawia przed czytelnikiem zgromadzony materiał prasowy.
Biblijne drogi ku braterstwu to praktyczna lektura trzydziestu tekstów ze Starego i Nowego Testamentu, które poruszają problem relacji braterskich. Obok historii rodzinnych (np. Kaina i Abla, Józefa i jego bracia, Piotra i Jana, Marii i Marty) pojawia się szereg tekstów, w których braterstwo jest widziane w perspektywie powołania każdego człowieka do bycia siostrą/bratem (np. przypowieść o miłosiernym Samarytaninie, Modlitwa Pańska, Pawłowy Hymn o miłości). Sztuka braterstwa jest ostatecznie ukazana w świetle słów i czynów Jezusa Chrystusa, który jest naszym Bratem. Książka ta stanowi pomoc dla osób, które w sposób aktywny chcą czytać Pismo Święte. Utrzymana jest w konwencji konspektu, dzięki czemu może być wykorzystana przez katechetów, jak również przez grupy biblijne. Książka ukazuje możliwości zastosowania różnych metod interpretacji Pisma Świętego, które przełożone na praktykę metod aktywizujących pozwalają na dynamiczne odczytywanie orędzia biblijnego.Dołączona do książki płyta CD zawiera materiał, który umożliwi przygotowanie i prowadzenie spotkań biblijnych. Równocześnie publikacja zawiera komentarze biblijne, które stanowią inspirację do indywidualnej lektury tekstów biblijnych poświęconych tematyce braterstwa.Ks. Wojciech Pikor (ur. 1969), doktor teologii. Adiunkt w Katedrze Ksiąg Prorockich w Instytucie Nauk Biblijnych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego im. Jana Pawła II oraz wykładowca w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Autor książek: La comunicazione profetica alla luce di Ez 23, Tesi Gregoriana. Serie Teologia 88, Roma 2002; Biblijne pytania o Boże miłosierdzie, Pelplin 2004. Opublikował kilkadziesiąt artykułów naukowych m.in. w Collectanea Theologica, Katechecie, Rocznikach Teologicznych, Verbum Vitae, Zeszytach Naukowych KUL.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
