Happy Life. Sztuka odpuszczania to ciepła i życiowa książka, do której chce się wracać, by czytać ją wciąż na nowo, szukając w niej inspiracji, uniwersalnej mądrości i pokrzepienia. Kasia Bem podpowiada w niej, co i jak odpuścić, żeby zacząć żyć pełnią życia tu teraz. Czerpiąc z jogi i wschodnich filozofii opisuje 12 najpopularniejszych pułapek umysłu, w które wpada większość z nas i podsuwa sposoby, jak ich unikać. Wyposaża czytelnika w narzędzia MOC-y: proste medytacje, techniki oddechowe, ćwiczenia, które pomagają przeżywać życie jako CUD bez czekania na cud. I przekonuje, że CUD-em jest każdy z nas. Świetna i mądra książka dla tych, którzy pragną wolności i szczęścia. W prosty, a jednocześnie wnikliwy sposób dociera do esencji różnych tradycji duchowych, tego, co w nich żywe i zawsze aktualne. Przynosi ukojenie, sprowadza do Tu, do Teraz. Nitya Patrycja Pruchnik, nauczycielka duchowa Zgoda, życie nie polega na byciu zajętą. Ale żeby wreszcie odpuścić i wejść na ścieżkę ulgi, nie zatracając się jednocześnie w obojętności, warto mieć sprawdzone narzędzia Moc-y, bo odpuszczanie to też sztuka. Kasia Bem dzieli się zdobywaną, praktykowaną przez lata mądrością, jak wypisać się z wyścigu i zbliżyć do stanu czystego bycia. Anna Maruszeczko, dziennikarka, autorka, podcasterka Ze wszystkich rzeczy, które nas blokują, największe są nasze przekonania. To chyba pierwsza taka książka joginki, która nie pisze tylko o medytacji i oddechu, ale też właśnie o tym, jak zmienić własne przekonania po to, byśmy byli szczęśliwą, integralną całością. Julia Izmalkowa, badaczka, psycholożka, autorka psychomama_julia Potrzebowałam tej książki. Przyszła do mnie w samą porę, akurat gdy szukałam odpowiedzi, jak powstrzymać się od działania bez wytchnienia, od wywierania wpływu na innych i ciągłego przesuwania granic. Kasia Bem pokazała mi, jak przestać i łagodnie przejść do bycia. Wsunęła mi między żebra wielkie prawdy Wschodu, które dotąd mnie onieśmielały. Znalazła dla nich proste, życzliwe słowa, a ja zobaczyłam w nich nową drogę. Paulina Wilk, pisarka i dziennikarka
Z mediów docierają do Ciebie informacje o celebrytach stale odnoszących sukcesy, mówiących nam, jak żyć, wyglądających przy tym pięknie i olśniewająco? Za wszelką cenę chcesz im dorównać i tylko wpędzasz się w stan przygnębienia, stale się krytykujesz i nie doceniasz swoich osiągnięć? Przestań to robić! Wystarczy, że zmienisz podejście do poczucia własnej wartości i staniesz się dla siebie... dobry. Autorka, korzystając ze swojego doświadczenia z dziedziny rozwoju człowieka, a także badań nad samouwielbieniem, opracowała 8-tygodniowy program bycia dobrym dla samego siebie. Dzięki wypróbowanym ćwiczeniom i radom zawartym w publikacji przestaniesz się krytykować, zwiększysz poczucie własnej wartości i spojrzysz na siebie z prawdziwą miłością i dobrocią. Bądź dobry również dla siebie.
Problematyka etyczna stosunkowo rzadko podejmowana jest przez socjologów, ponieważ stanowi domenę filozofów i prawników, a ostatnio także ekonomistów, zwłaszcza tych zajmujących się kulturą pracy i zawodu, kulturą organizacyjną oraz etyką życia gospodarczego, zarządzaniem przez wartości i społeczną odpowiedzialnością biznesu.
Zbliżone do terminu „etyka zawodowa” pojęcie „etyka pracy” (work ethics) oznacza „produktywny trud” i ujmuje pracę w aspekcie procesualnym, czasownikowym, jako czynność cenioną przez tych, którzy ją wykonują, a także przez ich otoczenie, głównie pracodawców. Etyka lub kultura pracy w tradycyjnym rozumieniu wiąże się zatem m.in. z niską/wysoką wydajnością pracowników oraz koncepcją wzrostu/regresu gospodarczego, wywodząc się z etyki protestanckiej, w której praca stanowiła nie tylko powinność religijną, lecz także obowiązek moralny.
Jako że współcześnie problematyka etyki zawodowej wykazuje liczne, bezpośrednie lub pośrednie związki ze wspomnianą sferą CSR, etyką społeczną, etyką życia publicznego, a także socjologią moralności, socjologią pracy oraz socjologią instytucji i zrzeszeń, a ponadto poradoznawstwem, zawodoznawstwem, pracą socjalną i polityką społeczną, warto ją podjąć oraz rozwinąć. Właśnie temu ma służyć niniejsza praca, sytuująca się na styku wspomnianych gałęzi i subdyscyplin naukowych, znosząca, a przynajmniej zacierająca, rysowane często zbyt grubą kreską linie demarkacyjne między nimi. Wydaje się bowiem, że płaszczyzną porozumienia jest tu, a z pewnością powinien być, aksjologiczny, a ściślej: etyczny aspekt każdej z wymienionych dziedzin.
Fragment Wstępu
Autor podejmuje zagadnienie interesujące, aktualne i jakościowo ważne w sferze naukowych dociekań, ale także praktycznych rozstrzygnięć. Ukazanie zatem tego problemu jest zagadnieniem o istotnym ciężarze gatunkowym. Zaznaczyć przy tym należy, że jest to nie tylko zagadnienie naukowo i praktycznie ważne, ale także nowatorskie. Nie ma dotychczas w literaturze naukowej całościowego ujęcia tego problemu w perspektywie socjologicznej w kontekście Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Chełmie. Mamy więc do czynienia z zagadnieniem nie tylko interesującym, aktualnym i naukowo ważnym, ale także nowatorskim.Ks. prof. dr hab. Henryk SkorowskiSpecyfika aksjologiczna miasta Chełm stanowi ciekawy teren badawczy, a analizy tych badań stanowią cenny materiał nie tylko poznawczy, ale mogą być zastosowane do praktyki społecznej w konstruowaniu lokalnej polityki społecznej i edukacyjnej. Jest to niewątpliwie praca o istotnej wartości poznawczej i naukowej, zawierająca wartościowe analizy, syntezy i wnioski przydatne społecznie. W sposób poprawny przedstawiono analizę wyników badań, a wnioski zawarte w konkluzji badawczej są cenne nie tylko ze względu na ukazanie konkretnych rozwiązań wsparcia społecznego, ale są przydatne dla projektowania dalszej polityki społecznej tego terenu.Ks. prof. dr hab. Tadeusz Bąk
Bestseller o psychologiczno-duchowym rozwojuPonad 300 tysięcy egzemplarzy sprzedanych na całym świecieEnneagram jest prastarą koncepcją poznania samego siebie, drogą do wewnętrznego uleczenia i duchowego wzrostu. Ponad trzydzieści lat temu zyskała ona popularność za sprawą amerykańskiego franciszkanina Richarda Rohra oraz znawcy enneagramu Andreasa Eberta. Ich dzieło osiągnęło wielki sukces.Książka zawiera szczegółowy opis dziewięciu typów osobowości, w których każdy może się odnaleźć, a także porad przydatnych w życiu codziennym. Te wskazówki pomogą ci odkryć i lepiej wykorzystać twoje mocne strony oraz unikać sytuacji, w których do głosu dochodzą te słabsze.Richard Rohr (ur. 1943) franciszkanin, znany kierownik duchowy, jeden z najpopularniejszych autorów książek o duchowości, założyciel i dyrektor Centrum Działania i Kontemplacji w Albuquerque. W Wydawnictwie WAM ukazało się kilka jego książek, . Spadać w górę i Nieśmiertelny diament.Andreas Ebert (ur. 1952) tłumacz dzieł Richarda Rohra na język niemiecki. Prowadzi kursy dotyczące koncepcji enneagramu na całym świecie.
Rutyna wkrada się nie tylko do naszej codzienności, ale również do tych chwil, które powinny być wyjątkowe – do naszego świętowania. Te same czynności, przygotowania, rytuały… Są ważne, bo budują ciągłość między pokoleniami, dają poczucie bezpieczeństwa, stałości. Ale usypiają też naszą wrażliwość na to co niezwykłe, nieprzewidywalne, cudowne – a przecież właśnie takie wydarzenia świętujemy podczas tych uroczystości.
Autorka odkrywa przed nami tajniki 12 świąt obchodzonych w Polsce – religijnych i narodowych. To pozwala przeżywać te wyjątkowe chwile bardziej świadomie i uważnie.
***
„Niech te święta nie będą magiczne…” to życzenia, które mają związek nie tylko z komercjalizacją świąt (o której napisano już wiele), ale też z naszym nadmiernym przywiązaniem do rytuałów, obrzędów, zwyczajów… Gdzieś głęboko wpisane jest w nas przekonanie, że bez dopełnienia takich czy innych czynności, święta będą nieważne. Dotyczy to nie tylko świąt Bożego Narodzenia, ale – jak przekonuje Autorka – większości świąt obchodzonych w Polsce, zarówno tych o charakterze religijnym, jak i narodowym.
W obchodach świąt w Polsce widać wyraźnie wzajemne oddziaływanie i przenikanie się aspektów słowiańskich, przedchrześcijańskich z chrześcijańskimi oraz świeckich, państwowych z religijnymi. Wytworzyły się wyjątkowe zależności o charakterze narodowo-chrześcijańskim, które w trudnych czasach pozwoliły ocalić własną tożsamość, ale też wpłynęły na powstanie pewnej nieufności wobec tego, co inne.
Autorka wybrała dwanaście świąt obchodzonych w Polsce i oddziela kolejne warstwy kulturowe, obyczajowe, społeczne, historyczne, które się przez wieki nakładały. Wszystko po to, by dotrzeć do ich esencji; pokazać, co jest w nich istotą, a co tylko nadbudową i dać nam szansę na przeżywanie ich głębiej niż kiedykolwiek.
Wyjątkowe dzieło prozy dokumentalnej, którego bohaterowie, w dwugłosie, przedstawiają swoje losy - ociemniałego od urodzenia dziecka i przygotowującej je do aktywnego życia matki. Opowieść węgierskiej aktorki i dziennikarki, która jako żona lekarza i matka trzyletniej córki rodzi synka z rzadkim schorzeniem oczu, to opis zmagań z własną bezradnością, niemocą medycyny i z resztą nie zawsze życzliwego świata. W tle - perypetie zawodowe bohaterki, szczęśliwie i satysfakcjonująco rozwiązane, jej relacje z otoczeniem, dyskretnie i taktownie wspominany rozpad małżeństwa. Ociemniały syn przedstawia swoją perspektywę jako drugi, mniej aktywny narrator; mgliste wspomnienia z dzieciństwa, zawiłości w poznawaniu świata bez pomocy wzroku, nauka w szkole dla ociemniałych i w szkołach dla dzieci widzących, relacje z rówieśnikami, poszukiwanie swego miejsca, pasje muzyczne.Z obu tych narracji wyłania się obraz kobiety walecznej i upartej, respektującej i racjonalizującej fakty, ale równocześnie podejmującej uwieńczone sukcesem starania, aby niewidomego syna uczynić wartościowym, wykształconym człowiekiem, który w świecie ludzi widzących zrealizuje swoje zdolności i talenty, osiągnie samodzielność. Drogą do tego celu było dla obojga nie budowanie fizycznej i psychologicznej osłony, lecz stawianie czoła wyzwaniom. Z czasem musiał się z nimi mierzyć przede wszystkim syn; determinacja, wytrwałość i odwaga, własna i najbliższego otoczenia, pozwoliły mu spełniać marzenia, realizować aspiracje, usytuować się godnie w świecie ludzi widzących, czerpać radość z życia poprzez muzykę, podróże, a nawet wspinaczkę.Ta książka wzrusza nie poprzez łatwy sentymentalizm czy grę na współczuciu czytelnika. Jest poruszającym, ale i zdystansowanym, autoironicznym, sarkastycznym niekiedy, obrazem mądrej miłości, dzielności, odwagi; subtelnym autoportretem dwojga ludzi, którzy znajdują w sobie siłę, aby marzenia realizować wbrew i na przekór okolicznościom. Jej lektura uczy więcej niż niejeden obszerny tom literatury motywacyjnej. Osobom z niepełnosprawnością daje wsparcie i wskazuje drogę. Tych, dla których los był łaskawy, uczula na nieszczęście innych. Pokazuje, jak żyć bez wylewania nad sobą łez, za to racjonalnie, wytrwale i z miłością. Erzsi SándorUrodziłam się w 1956 roku w niepełnej rodzinie. Ojca nie znałam, wychowywała mnie Matka, wspierana przez swoją siostrę. W 1980 roku ukończyłam Szkołę Aktorską w Budapeszcie i przez czternaście lat grałam w teatrach, m.in. w Teatrze Narodowym w Miszkolcu oraz w Teatrze im. Józsefa Katony w Kecskemét. W tym czasie urodziłam dwoje dzieci, córkę i syna.W 1994 roku zostałam dziennikarką w Węgierskim Radiu, przez nieomal dwadzieścia lat przygotowywałam programy o tematyce kulturalnej i społecznej, związanej zwłaszcza z równością szans. Pisałam też artykuły do znanych opiniotwórczych gazet, takich jak ,,168 Óra"" czy ,,Népszabadság"".Straciłam pracę w 2010 roku na skutek zmiany rządu. Z tego powodu wróciłam do teatru jako rzeczniczka prasowa. Zajęłam się pracą literacką, powieściopisarstwem; dotychczas na Węgrzech ukazały się trzy moje książki.Tamás JuhászUrodziłem się w 1988 roku w zwyczajnej, budapeszteńskiej rodzinie. Później moi rodzice rozwiedli się, ale do dziś są w dobrych stosunkach. Mam starszą siostrę i młodszego przyrodniego brata.Ukończyłem studia historyczne na Uniwersytecie Loránda Eötvösa w Budapeszcie oraz Szkołę Muzyczną ,,Kőbánya"" w klasie gitary. Byłem liderem i frontmanem utworzonego w 2004 roku zespołu Davies Korner. W 2015 roku rozpocząłem projekt muzyczny o nazwie Juhász Tomi-Vaklárma, który łączy w sobie elementy muzyki beatowej, alternatywnej oraz ludowej. Wraz z moim zespołem wystąpiłem m.in. na Sziget Festival, jednym z największych europejskich festiwali muzycznych w Europie, który odbywa się co roku w sierpniu w Budapeszcie.Pracuję jako autor tekstów, pisarz, dziennikarz. Moje artykuły i opowiadania ukazują się od 2018 roku.
Książka Anny Matuchniak-Mystkowskiej Sport jeniecki w Oflagach II B Arnswalde, II C Woldenberg, II D Gross Born. Analiza socjologiczna, traktująca o życiu sportowym oficerów w niemieckich obozach jenieckich w czasie II wojny światowej zlokalizowanych na obszarze II Okręgu Wojskowego Wehrmachtu na Pomorzu Zachodnim, jest prekursorską pozycją z socjologii sportu. Ujmuje sport jeniecki w ramach socjologii kultury oraz socjologii historycznej, łącząc trzy modele uprawiania socjologii sportu: historyczny, analityczny i empiryczny. Umiejętnie wiąże wątki rodzinne w części teoretycznej i narracyjnej z dostępnymi materiałami źródłowymi oraz literaturą przedmiotową – socjologiczną i historyczną. Jest wartościowa poznawczo i przydatna nie tylko dla profesjonalnych badaczy – historyków, socjologów sportu, dziennikarzy i działaczy sportowych, lecz także dla członków stowarzyszeń kombatanckich i patriotycznych. Wydana drukiem stanie się zachętą do podejmowania dalszych badań socjologicznych oraz historycznych, pisania kolejnych biografii monografii z zakresu problematyki jenieckiej. Jako historyk, zajmujący się w badaniach naukowych problematyką jeniecką i obozową, biorąc pod uwagę przedstawione powyżej walory recenzowanej monografii z pełnym przekonaniem rekomenduję ją do opublikowania w Wydawnictwie Uniwersytetu Łódzkiego.
[prof. dr hab. Danuta Kisielewicz, UO]
Autorka, znana i ceniona w środowisku socjologicznym specjalistka w zakresie socjologii sztuki, w ostatnich latach stała się też wybitnym znawcą problematyki niemieckich obozów jenieckich w czasie II wojny światowej. […] Książka Sport jeniecki w Oflagach II B Arnswalde, II C Woldenberg, II D Gross Born. Analiza socjologiczna jest pozycją prekursorską w polskiej socjologii i stanowi logiczną kontynuację trzech wcześniejszych monograficznych opracowań Autorki poświęconych obozowemu życiu jeńców wojennych. […] Praca składa się z dwóch części i obszernego, ważnego teoretycznie Zakończenia. […] Reasumując: książka Anny Matuchniak-Mystkowskiej jest interesującą i ważną pozycją poświęconą życiu codziennemu w obozach jenieckich, a zwłaszcza sportowi jako jednej ze sfer tego życia. Autorka, łącząc w swojej pracy drobiazgowość warsztatu historyka i wrażliwość metodologiczną socjologa oraz wykorzystując liczne materiały biograficzne, napisała monografię, która z pewnością znajdzie szeroki krąg Czytelników. Zainteresuje ona nie tylko socjologów sportu, historyków II wojny światowej i wojskowości, lecz także Czytelników spoza kręgu specjalistów, zarówno ze względu na temat, jak i jego naukowe opracowanie.
[dr hab. Wojciech Pawlik, prof. UW]
Książka obejmuje problematykę na styku subdyscyplin socjologii moralności, konsumpcji i rodziny. Jest to ciekawe poznawczo podejście do analizy procesów społecznych we współczesnym społeczeństwie. [...] Monografia przybrała postać zarówno dyskusji konceptualnej, jak i prezentacji empirycznej oraz wniosków o charakterze aplikacyjnym. Jest to ciekawa praca, która stawia interesujące i aktualne pytania badawcze. Autor wnikliwie analizuje podjęta problematykę, w szczególności kładzie nacisk na uwarunkowania orientacji moralnej i orientacji konsumpcyjnej i ich wpływ na etos małżeńsko-rodzinny.
Z recenzji prof. dr hab. Felicjana Byloka (Politechnika Częstochowska)
Tematyka dotycząca przeciwdziałania przemocy obejmuje różne aspekty relacji między ludźmi, angażuje liczne środowiska oraz dyscypliny naukowe, w tym nauki o mediach i pedagogikę. Wciąż pojawiają się nowe analizy i nowe inicjatywy społeczne mające na celu ograniczenie destrukcyjnego oddziaływania technologii oraz ich negatywnego zastosowania przez człowieka. Trwają intensywne poszukiwania najwłaściwszych rozwiązań możliwych do realizacji w kontekście określonych uwarunkowań prawnych, ekonomicznych i społecznych występujących w różnych częściach świata. W dyskursie tym z różną intensywnością uczestniczą media, występujące nie tylko w roli przekaziciela informacji, ale również zajmują one określone stanowisko wobec zjawiska przemocy i cyberprzemocy. Problemy związane z przeciwdziałaniem przemocy są komentowane, a także upowszechniane i promowane, ale też kontestowane. Tematyka przeciwdziałania przemocy, ze względu na zainteresowanie społeczne i instytucjonalne, zajmuje relatywnie wiele miejsca we współczesnym dyskursie medialnym
Z recenzji dr hab. Roberta Szweda
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
- Cześć, jestem Pink! - Cześć, Pinku. Kim jesteś? - Nie wiem. - Jak to nie wiesz? Zastanów się chwilkę. - Jestem taki jak wszyscy. - Nie, jesteś unikalny. Ty też jesteś unikalny, wiesz? Każdy z nas jest. Takiego drugiego Ciebie nie ma nigdzie na świecie. Dlatego jesteś jedyny i niepowtarzalny. Co nie znaczy, że idealny. Masz zalety i wady. Każdy z nas je ma. To one nas budują. One sprawiają, że jesteśmy wartościowi tacy, jacy jesteśmy. Tak jak Pink - Twój nowy przyjaciel. Pink to mały stwór, który wciąż rośnie. Jest trochę nieśmiały i nie zawsze pewien, czy to, co myśli i czuje, jest dobre. Boi się swoich słabych stron, bo jeszcze nie wie, że powinien je zaakceptować. Zastanawia się, czy jest tak samo ważny jak inni. Obserwuje siebie i stara się ze sobą zaprzyjaźnić. Pomóż Pinkowi uwierzyć w siebie, a wtedy on pomoże Ci zrobić to samo!
Jest ci smutno, nic cię nie cieszy i zaczynasz myśleć, że jesteś do niczego? Nie masz siły, by wstać z łóżka? A może masz problemy ze snem? Jeśli kiepski nastrój się utrzymuje, to nie jest chandra być może masz depresję.Depresja to poważna, potencjalnie śmiertelna choroba. Charakteryzuje się między innymi obniżeniem nastroju, ciągłym zmęczeniem, osłabieniem koncentracji, problemami ze snem i apetytem, izolacją społeczną i całkowitym brakiem nadziei na lepsze jutroPamiętaj: nie musisz się tak czuć! Depresję się leczy! Możesz sobie pomóc, korzystając z porady specjalisty, który przepisze ci leki bądź skieruje cię na terapię. Nie musisz tej trudnej drogi pokonywać samotnie.A o czym jest ta książka? To nie tylko rozprawa o objawach i leczeniu depresji, lecz także (a może przede wszystkim) praktyczny poradnik o tym, gdzie szukać pomocy, jak nie bać się wizyty u psychiatry, czego oczekiwać po terapii, jak rozmawiać z osobami chorymi na depresję, jak mówić o swoich uczuciach i obawach. Pomoże tym, którzy borykają się z chorobą osobiście lub próbują wesprzeć bliskiego, który cierpi na depresję.
Rodzina patchworkowa rodziną współczesną to prawdziwa historia, odczarowująca negatywne stereotypy macochy i ojczyma. Co najważniejsze, dająca czytelnikowi sprawdzone wskazówki i pomysły, jak tworzyć z sukcesem rodzinę patchworkową.
Anna Andrzejczak – pedagog społeczny, bajkoterapeutka, autorka projektów dla dzieci w Polsce i za granicą. Przez lata doradca ds. innowacyjnych rozwiązań edukacyjnych. Seryjnie kochająca dzieci, miłośniczka słońca i dobrej kawy. Szczęśliwa żona, spełniona mama dwóch wspaniałych synów Adriana i Mateusza, z wyjątkową rolą cioci-przyjaciółki dla Marianny. Całą piątką tworzą wspólnie zgrany patchwork.
'Fascinating . . . If you’re a generalist who has ever felt overshadowed by your specialist colleagues, this book is for you' – Bill Gates
The instant Sunday Times Top Ten and New York Times bestseller
Shortlisted for the Financial Times/McKinsey Business Book of the Year Award 2019
A Financial Times Essential Reads of 2019 pick
A powerful argument for how to succeed in any field: develop broad interests and skills while everyone around you is rushing to specialize.
From the ‘10,000 hours rule’ to the power of Tiger parenting, we have been taught that success in any field requires early specialization and many hours of deliberate practice. And, worse, that if you dabble or delay, you'll never catch up with those who got a head start.
This is completely wrong.
In this landmark book, David Epstein shows you that the way to succeed is by sampling widely, gaining a breadth of experiences, taking detours, experimenting relentlessly, juggling many interests – in other words, by developing range.
Studying the world's most successful athletes, artists, musicians, inventors and scientists, Epstein demonstrates why in most fields – especially those that are complex and unpredictable – generalists, not specialists are primed to excel. No matter what you do, where you are in life, whether you are a teacher, student, scientist, business analyst, parent, job hunter, retiree, you will see the world differently after you've read Range. You'll understand better how we solve problems, how we learn and how we succeed. You'll see why failing a test is the best way to learn and why frequent quitters end up with the most fulfilling careers.
As experts silo themselves further while computers master more of the skills once reserved for highly focused humans, Range shows how people who think broadly and embrace diverse experiences and perspectives will increasingly thrive and why spreading your knowledge across multiple domains is the key to your success, and how to achieve it.
MILION SPRZEDANYCH EGZEMPLARZY W 21 KRAJACH! PRAWDZIWA HISTORIA TRAGICZNEGO DZIECIŃSTWA "Zawsze byłam chora..." ...następny lekarz, następny gabinet, następny szpital. Tak wyglądało dzieciństwo Julie Gregory. Matka prowadzała córkę od lekarza do lekarza, domagała się kolejnych badań – nawet operacji na otwartym sercu! Ale specjaliści nie potrafili określić, co dolega Julie. Dziewczynka czuła się coraz gorzej przez 16 lat. Aż trafiła do rodziny zastępczej, a matka przed sąd... Julie, dopiero gdy miała 24 lata, dowiedziała się, że jej matka chorowała na zastępczy zespół Münchhausena. Zastępczy zespół Münchhausena to jedna z najbardziej złożonych, przerażających i okrutnych form znęcania się rodziców nad dziećmi. I najbardziej trudna do wykrycia. Polega na celowym wywoływaniu dolegliwości fizycznych i emocjonalnych u bliskiej, zależnej osoby przez jej opiekuna, najczęściej matkę. Autobiografia Julie Gregory "Mama kazała mi chorować" to pierwsza relacja ofiary maltretowania przez matkę z zastępczym zespołem Münchhausena i bezprecedensowy opis cierpień dziecka przez lata wpędzanego w chorobę. Wybrana książką roku przez „The Sunday Times”, stała się światowym bestsellerem sprzedanym w milionie egzemplarzy w 21 krajach. Julie Gregory przeżyła i jest uznanym międzynarodowym ekspertem i doradcą w dziedzinie zastępczego zespołu Münchhausena. „Ta książka jest z jednej strony pełna bólu, z drugiej zaś nadziei i radości życia poprzez ukazanie możliwości wyrwania się z kręgu przemocy i powrotu do zdrowia”. dr n. med. JOANNA CIELECKA-KUSZYK, prezes Fundacji Mederi – Pomóżmy Dzieciom
Inspiracją do analizy sytuacji kobiet w wymiarze prawa, polityki i filozofii były zmiany legislacyjne wprowadzone ustawą z 20.07.2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, odnoszące się do określenia wieku emerytalnego pracowników uczelni na poziomie 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. Skutkuje to zróżnicowaniem warunków kariery zawodowej kobiet i mężczyzn i przyczynia się do pogorszenia sytuacji kobiet w nauce i warto poddać to rozwiązanie szerszej dyskusji i debacie publicznej. Uzupełnieniem publikacji są teksty zawierające osobiste refleksje kobiet łączących pracę naukową z pełnieniem funkcji publicznych, stanowiąc w tym zakresie element mentorski dla młodych pokoleń. Autorki tekstów analizujących indywidualną ścieżkę zawodową to prof. Gertruda Uścińska, prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, prof. Małgorzata Gersdorf, była Pierwsza Prezes Sądu Najwyższego, oraz prof. Hanna Gronkiewicz-Waltz, była prezes Narodowego Banku Polskiego oraz Prezydent m. st. Warszawy. Książka jest publikacją zbiorową, zawiera teksty zarówno uznanych autorytetów naukowych z zakresu prawa, ubezpieczeń społecznych, filozofii politycznej, jak i naukowców znajdujących się na początku kariery naukowej.
Spis treści Recenzja . 11 Słowo wstępne Elżbieta Binswanger-Stefańska . 13 Od autora . 17 I. Świat wokół nas. W realnym i wirtualnym świecie 1. Co mówi nasza mowa . 21 1.1. Aby język giętki powiedział wszystko, co pomyśli głowa, czyli o sztuce mówienia. . 21 1.2. Błąd i wina- jak (nie) przyznać się do błędu i (nie) odczuwać winy . 25 1.3. Narracja - mapy, etykiety, szuflady . 31 1.4. Słów nam ubywa - o zdziwieniu i oburzeniu . 35 2. Co i w jaki sposób na nas wpływa? . 37 2.1. Sztuczna inteligencja z odwróconym wektorem, czyli kto kogo . 37 2.2. Bańki, różnicowanie i mentalny autorytaryzm - wywiad. . 422.3. Przekornie o zaletach wieku starszego i twórczej samotności . 46 2.4. O (braku) szacunku . 48 2.5. Facebook a wiedza . 51 2.6. Ambicje, uczenie się oraz ich konsekwencje . 51 2.7. O szczęściu i czy do niego dążyć . 54 2.8. Znikający ludzie - czyli o obecności nieobecnych . 59 2.9. Nietolerancja . 63
Książka wydana wspólnie z Niemieckim Instytutem Historycznym w Warszawie jako 26 tom serii Klio w Niemczech
Media od stuleci wpływają na wiedzę i postrzeganie świata, na politykę i kulturę, na sposób spędzania wolnego czasu i komunikację. Frank Bösch przedstawia rozwój i społeczne znaczenie massmediów od czasów nowożytnych do współczesności. Niemieckie i europejskie innowacje łączy ze zjawiskami o zasięgu międzynarodowym. Rozpoczyna od wynalezienia druku w Azji w XI w., następnie pisze o gazetach i czasopismach, by na koniec przejść do filmu, radia, telewizji i internetu. Autor analizuje znaczenie mediów dla przebiegu najważniejszych procesów historycznych, np. reformacji, rewolucji, wojen czy globalizacji. Pokazuje, jaką rolę media pełniły podczas formowania się ruchów społecznych, dyktatur czy demokracji w XX w.
Frank Bösch jest profesorem dwudziestowiecznej historii Europy na Uniwersytecie w Poczdamie oraz dyrektorem Centrum Badań nad Historią Najnowszą im. Leibniza. Wcześniej pracował na Uniwersytecie w Getyndze, był profesorem na Uniwersytetach w Bochum i Giessen. Opublikował m.in.: Macht und Machtverlust. Die Geschichte der CDU (Władza i jej utrata. Historia CDU, 2002); Öffentliche Geheimnisse. Skandale, Politik und Medien in Deutschland und Großbritannien 1880-1914 (Publiczne tajemnice. Skandale, polityka i media w Niemczech i Wielkiej Brytanii 1880–1914, 2009); Zeitenwende 1979. Als die Welt von heute begann (Przełom 1979. Początek dzisiejszego świata, 2019).
Marginesy"" - podtytuł czwartego tomu serii wydawniczej Życie prywatne Polaków w XIX wieku - wymaga wyjaśnienia. Wydane do tej pory tomy koncentrowały się wokół problematyki prywatności i codzienności Polaków widzianej przez pryzmat ról w społeczeństwie i rodzinie, zjawiska mody, brały pod uwagę perspektywę życia prywatnego autorów kolekcji listów, odsłaniały prywatną stronę karier Polaków. Bazę źródłową tych opracowań stanowiły w przeważającej mierze materiały prywatne wytworzone przez elity społeczne (ziemiaństwo, arystokrację, inteligencję). Wyłaniający się z nich obraz życia społecznego, w odczuciu redaktorów serii, wydawał się niepełny i zniekształcony, pomijano bowiem prywatność najliczniejszych, a jednocześnie pozostawiających najbardziej enigmatyczny ślad w źródłach, niższych warstw społecznych. Problematyka relacji społecznych i realiów życia codziennego mieszkańców wsi, miasteczek, ubogich dzielnic rozrastających się miast na ziemiach polskich w XIX stuleciu stanowi ważny i ciągle niedostatecznie zbadany obszar. Autorzy zamieszonych artykułów ukazali nie tylko różne, niedoświetlone areny życia społecznego Polaków: koszary żołnierzy polskich walczących u boku Napoleona, robotnicze dzielnice Łodzi z przełomu wieku XIX i XX, wsie w guberni płockiej w dobie pouwłaszczeniowej, biura guberni grodzieńskiej i ubogie dzielnice Wilna w I połowie XIX w., warmińskie chaty, miasteczka Królestwa Polskiego, prowincjonalne szpitale, przytułki. Podjęli również dociekania na temat warunków socjalno-bytowych, kwestii higienicznych i zdrowotnych, patologii społecznych, rytmu życia codziennego niższych warstw społecznych, świątecznych rytuałów, stosunku do śmierci, edukacji, subsydiarności. Tom obejmuje też problematykę pogranicza kulturowego i grup etnicznych znajdujących się na marginesie społeczeństwa zamieszkującego ziemie polskie. Nowe obszary badawcze wymagały wglądu w nowe źródła historyczne lub wykorzystania w innym kontekście i dla innych celów źródeł już wcześniej badanych. Pośród nich znajdziemy zapisy testamentowe reprezentantów różnych grup społecznych, źródła prasowe, formularze osobowe urzędników, źródła epistolarne, pamiętniki i wspomnienia, protokoły instytucji pomocowych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
