Książka Józefa Augustyna SJ jest odpowiedzią na współczesne zapotrzebowanie rodziców, nauczycieli i katechetów. Ma charakter naukowej rozprawy w perspektywie Ewangelii i dokumentów Stolicy Apostolskiej, w których omówiona została problematyka wychowania seksualnego dzieci i młodzieży. W swych rozważaniach Autor odwołuje się do prawa naturalnego kierującego ludzką seksualnością, podkreślając przy tym wymiar moralny i duchowy człowieka. Z dużą dozą empatii, zrozumienia, spokoju i życzliwości wyjaśnia, jak powinno przebiegać wychowanie seksualne w rodzinie i w szkole.Poradnikowy charakter książki nie spłyca ważkich problemów związanych z wychowaniem. Czytelnik znajdzie tu odpowiedź na wiele nurtujących wątpliwości:Jak osiągnąć dojrzałą postawę wobec własnej seksualności?Jak wychowywać młodego człowieka, aby sfera psychoseksualna była darem dla drugiej osoby?Jak pogodzić witalną żywiołowość seksualizmu z życiem religijnym?
Autorka przedstawia powstanie i działalność Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych, największej organizacji związkowej zrzeszającej tę grupę zawodową. To herstory („jej historia”) tego niezwykłego związku, opowiedziana przez jego założycielki i aktywistki, poruszająca nie tylko różne aspekty działalności związkowej, lecz także utrudnienia, jakie napotykają kobiety chcące uczestniczyć w sferze publicznej. Z badań nad OZZPiP wyłania się obraz organizacji walczącej, starającej się negocjować wizerunek pielęgniarki i położnej przez zerwanie z tradycyjnie przypisywaną tym zawodom pokorą na rzecz podkreślania ich profesjonalizmu oraz niezwykłej wagi pracy opiekuńczej. Tłem rozważań jest reforma systemu ochrony zdrowia w Polsce oraz jej konsekwencje dla warunków pracy oraz możliwości świadczenia wysokiej jakości opieki przez pielęgniarki i położne.
To już trzecia książka, w której Autorka zajmuje się wewnętrznym dzieckiem, czyli sferą emocjonalną. Gdy mówimy o partnerze, myślimy o relacji, której podstawą (najczęściej) są uczucia. Tam, gdzie decyduje tylko rozum, nie ma problemu, cele są jasne i jedynie wybór drogi może być nieco kłopotliwy.
Aneta Łastik w swojej najnowszej książce ukazuje, jak można myśleć i radzić sobie z trudnościami życia, także tymi, które dotyczą znalezienia partnera/partnerki.
Autorka wierzy w twórcze podejście Czytelnika do tematu, który opierając się na podanych tu przykładach, pokazujących, jak można wyjść z sytuacji, które wydawały się bez wyjścia, znajdzie swoją własną drogę.
Publikowane w niniejszym tomie referaty były prezentowane podczas obrad I Krajowej Konferencji Turkologicznej w Poznaniu w 2007 roku i II Krajowej Konferencji Turkologicznej w Warszawie w 2008 roku.
Różnorodność tematów przedstawionych w czasie obu konferencji świadczy o bardzo szerokich zainteresowaniach naukowych polskich turkologów, zajmujących się nie tylko problematyką Republiki Tureckiej czy Imperium Osmańskiego, ale również różnymi zagadnieniami języka, literatury i kultury ludów tureckich zamieszkujących obszary Wschodniej Europy, Bałkanów, Kaukazu, Azji Środkowej i Wschodniej.
Jednym z celów publikowania materiałów konferencyjnych jest udostępnienie wiedzy i materiałów źródłowych badaczom innych specjalności, historykom, etnografom, polonistom, które będą pomocne w ich pracach badawczych.
Janek Simon i Szymon Wichary – artysta oraz psycholog – wyjaśniają zawiłości ludzkiej psychiki dającej wiarę niezliczonej ilości metod pozwalających odnieść sukces w grach liczbowych. Szukanie sensu w bezsensie, wiary, nadziei jest tu zarówno światełkiem w tunelu, jedyną szansą dla osób, którym nie pozostała już żadna inna opcja poprawienia swojego statusu, jak również próbą znalezienia drogi na skróty, pozwalającą zdobyć nieskończoną przewagę nad innymi.
Spis treści:
Graficzne opracowanie systemów totolotka, Janek Simon
Statystyczne badania nad skutecznością modlitwy, Francis Galton
Gry losowe, G. Graham Burnett
Zmagania umysłu ze światem. Opowieść o kilku prostych mechanizamach. Szymon Wichary
Nowoczesność jest rozdarta, uwikłana w sprzeczności. Próbując wyrwać się z zamętu świata, odwołaliśmy się do autorytetu rozumu. Dziś świetnie już wiemy, że zamęt związany może być także z rozumem. Optymistyczne przesłanie Wieku Świateł załamało się. Symbolika Oświecenia to symbolika dobroczynnej iluminacji. Już rewolucja francuska stawia nam jednak przed oczami obraz parkosyzmów ludzkiego szaleństwa. A dzisiaj? Ze wszystkich stron wkrada się wieloznaczność i niepewność. Czy jesteśmy racjonalni? Żyjemy w gmatwaninie prawd ułomnych, mających krótki żywot. Mówimy o demokracji, z pewnością nie wypada nam już jednak mówić o rządach rozumu. Przed bezradnością bronimy się, uciekając do krainy mitów. W mętnych wodach popkultury rodzą się nowe mitologie. Walczymy z nimi orężem utopii. Obraz Miasta Słońca zastąpiła dziś utopia rozumu komunikacyjnego. Powstaje galimatias. Czy potrafimy się z nim zmierzyć?
Racjonalność terroru (obrona rewolucji przed jej wrogami, zagrożenie obleganej przez nieprzyjaciół ojczyzny) ma charakter pozorny. W istocie bowiem najważniejsza jest sama furia sponiewierania i zastraszenia, która niweczy wszelkie wymagania rozumu. Jakże inaczej mielibyśmy bowiem oceniać samą formułę obwinienia, którą przyjmowano, tworząc prawne podstawy machiny śmierci. Zgodnie z dekretem z 22 prairiala (10 czerwca) 1794 roku Trybunał Rewolucyjny mógł wydać tylko dwa wyroki – uniewinnienie lub śmierć. Na żadne niuanse nie ma miejsca. Rewolucyjny „wymiar sprawiedliwości” stanowi w istocie świadectwo manichejskiej obsesji, która sens działania odnajduje w pragnieniu oczyszczenia, dokonującego się poprzez śmierć, poprzez unicestwienie tego, co „nieczyste”.
Stanisław Ossowski (1897-1963) dla jednych, już nielicznych socjologów polskich jest wciąż Nauczycielem, dla innych bohaterem przekazanej im legendy, a dla większości - autorem ważnych książek, czytanych lub coraz częściej tylko znanych. Ważniejsze niż miejsce, które Ossowski zajmuje w intelektualnych autobiografiach socjologów i w ich zbiorowej wyobraźni, jest jego miejsce w samej socjologii. Jego koncepcje i wpływy obecne są w dzisiejszym zasobie wiedzy i idei socjologicznych, w języku i myśleniu socjologów oraz w pojmowaniu granic, standardów, powołania i etosu nauki o społeczeństwie. O tym jest ta książka, przygotowana przez Instytut Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego w pięćdziesiątą rocznicę śmierci Ossowskiego. Antoni Sułek
Co by się stało, gdyby ekspert z ponad czterdziestoletnim doświadczeniem przywódczym zechciał zawrzeć całą swoją wiedzę na temat przywództwa w niewielkiej liczbie zasad przeznaczonych specjalnie dla ciebie? Mogłoby to zmienić twoje życie. John C. Maxwell dokonał właśnie tego w nowym wydaniu książki 21 niezaprzeczalnych praw przywództwa opracowanym w dziesiątą rocznicę jej pierwszego wydania, łącząc wiedzę zdobytą w okresie ponad czterdziestoletniej praktyki przywódczej z obserwacjami świata biznesu, polityki, sportu, religii i konfliktów militarnych. Rezultatem jest unikalne studium problematyki przywództwa, którego autorem może być tylko ktoś taki jak Maxwell. „Rozwój i upadek nierozłącznie wiążą się z przywództwem – pisze Maxwell. – Prawa te są brzemienne w konsekwencje. Obserwowałem ich działanie w ponad dziewięćdziesięciu krajach całego świata. Zastosuj je, a ludzie pójdą za tobą. Jeśli je zlekceważysz lub pogwałcisz, nie uda ci się nikomu przewodzić. Mam dla ciebie jednak dobrą wiadomość – każdy może je poznać i się nimi kierować.” Opisane przez Johna C. Maxwella 21 niezaprzeczalnych praw przywództwa istnieje i funkcjonuje niezależnie od nas, tak jak prawo grawitacji. Prawa te są inspirujące, motywujące do zmian, zaskakujące, otwierające nowe horyzonty, zmuszające do refleksji, przewartościowujące nasze poglądy, pobudzające do działania. Każdy, kto chce wpływać na otaczającą nas rzeczywistość nie tylko w aspekcie zawodowym, ale także prywatnym, a również chce pracować nad swoim rozwojem, na pewno znajdzie w nich coś dla siebie. Adam Szawłowski prezes zarządu Corex Sp. z o.o.
Tom ten obejmuje wybór pism dotyczących procesu kształtowania się tzw. "charakteru seksualnego" i tego, w jaki sposób przejawia się on w indywidualnym życiu erotycznym i emocjonalnym.
Les i Leslie Parrottowie przedstawiają sprawdzony przepis na udane małżeństwo. Zachęcają pary do tego, by przed podjęciem ważnych decyzji o zaręczynach i ślubie przemyślały i przedyskutowały siedem kluczowych pytań. Są to pytania, które pomagają ocenić potencjał związku i dobrze przygotować się do nowej roli żony lub męża.
"Polubić czy poślubić?" jest kursem przedmałżeńskim w pigułce – w formie mądrego i praktycznego poradnika, który warto przeczytać wspólnie z ukochaną osobą, zanim powiecie sobie „Tak” na całe życie.
Paweł Sarna pisze o „Sarnie”, a więc w jakiejś mierze o sobie – minionym, teraźniejszym i przyszłym, ale oznacza to także: zapamiętanym i wyimaginowanym. Psychologiczne odnogi życia – treści snów i marzeń na jawie – tworzą pogranicze biografii najbardziej problematyczne, choć niektóre motywy pozwalają się wpisać w chronologię zewnętrznych faktów, a te układają się wzdłuż dwóch wektorów: pamiętnikarskiej przeszłości i diarystycznie odnotowywanej teraźniejszości. z posłowia Piotra Michałowskiego
Na bezprecedensową popularność terapii poznawczo-behawioralnej złożyło się kilka czynników, spośród których należy wymienić: zorientowanie na cel, skuteczność, przystępność metod leczenia oraz krótkoterminowość. Inną jej zaletą jest jasna struktura sesji terapeutycznych, przejrzystość procedur i wymóg sprawdzalności. Podkreślanie udziału pacjenta w procesie terapeutycznym - począwszy od sformułowania problemu, a skończywszy na wyborze metod i technik - jest wyrazem jego emancypacji oraz poczucia współodpowiedzialności za proces leczenia. Ze Wstępu
W książce publikowane są prace wybitnych współczesnych filozofów i socjologów, teoretyków sztuki i badaczy kultury. Celem serii jest prezentacja dzieł najbardziej nowatorskich, które ukazują nowe horyzonty poznawcze i prowokują do dyskusji nad doniosłymi problemami współczesności.
Spójność Unii Europejskiej i jej trwałość jako projektu politycznego i ekonomicznego wymaga konwergencji poziomu rozwoju państw członkowskich. Ponadto dla zapewnienia stabilnego rozwoju Unii Europejskiej pożądana jest synchronizacja cykli koniunkturalnych. Tymczasem teoretyczne przewidywania dotyczące zachodzenia zarówno synchronizacji cykli, jak i konwergencji realnej są niejednoznaczne i wymagają solidnej weryfikacji empirycznej. W książce zostały zaprezentowane wyniki stosownych badań, przeprowadzonych przez ekonomistów z Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uczelni Łazarskiego w ramach projektu finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki.
Autorzy odwołują się do dorobku różnych szkół ekonomii, wykorzystują w analizach bogaty zestaw narzędzi statystycznych i ekonometrycznych. We wnioskach podkreślają rolę strukturalnego wymiaru badanych zjawisk. W swojej książce przedstawiają panoramiczny obraz konwergencji i synchronizacji cykli na poziomie krajów i regionów Unii Europejskiej.
Krzysztof Beck – ekonomista, asystent w Katedrze Ekonomii Uczelni Łazarskiego w Warszawie. Do zainteresowań badawczych autora należą teoria optymalnych obszarów walutowych oraz zagadnienie synchronizacji cykli koniunkturalnych i powiązanych z nią problemów polityki gospodarczej.
Maciej Grodzicki – ekonomista, asystent w Instytucie Ekonomii, Finansów i Zarządzania Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz doktorant w Katedrze Gospodarki i Administracji Publicznej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Prowadzi badania w nurcie ekonomii ewolucyjnej i koncentruje się na problemach wzrostu gospodarczego, zmiany strukturalnej oraz konsekwencji włączania gospodarek narodowych w globalne sieci produkcyjne.
Uzależnienie to powszechny problem kliniczny – problem, w którego kontekście zaangażowanie personelu terapeutycznego może przesądzać o kwestiach życia i śmierci. Dzięki lekturze tego niezbędnego podręcznika praktycy dowiedzą się, jak mogą skutecznie pomagać klientom cierpiącym na zaburzenia spowodowane używaniem substancji psychoaktywnych. Świetnie napisany, podręcznik zawiera podstawy wiedzy przydatnej specjalistom i innym praktykom. Autorzy są jednymi z najlepszych ekspertów w swojej dziedzinie; przedstawiają najbardziej aktualne koncepcje diagnostyczne i terapeutyczne oraz omawiają praktyczne, szczegółowo opracowane narzędzia kliniczne.
Autorzy podręcznika objaśniają najnowsze dokonania naukowe i pokazują, jak można je wykorzystać w praktyce klinicznej. Omawiają pełne spektrum form pomocy – od badań przesiewowych i oceny diagnostycznej, przez detoksykację i zindywidualizowaną rehabilitację po terapię podtrzymującą zmiany. Przedstawiając wachlarz metod terapeutycznych, które znalazły umocowanie w badaniach naukowych, w poszczególnych rozdziałach szczegółowo opisują założenia terapii poznawczo-behawioralnej, terapii opartej na filozofii dwunastu kroków, terapii motywującej, farmakoterapii i pracy z rodzinami. Poruszają najważniejsze kwestie kliniczne, w tym między innymi sposoby reagowania na opór, wspierania klientów w wypełnianiu zaleceń terapeutycznych, postępowania z zaburzeniami współwystępującymi czy korzystania z duchowych form wsparcia w procesie zdrowienia.
To doskonała synteza – świetny przewodnik po dziedzinie uzależnień, napisany między innymi przez twórcę dialogu motywującego, jednej z najbardziej przydatnych innowacji w pracy z pacjentami, którzy borykają się z problemami związanymi z zachowaniami nałogowymi. Klarownie napisany, podręcznik pogłębia wiedzę, rozwija umiejętności i kształtuje postawy adeptów i mistrzów w terapii uzależnień. Bardziej doświadczeni terapeuci również znajdą w tej książce wiele cennych informacji i spostrzeżeń.
dr Richard J. Frances, Wydział Psychiatrii, New York University Medical Schooln
Autorka opisuje problemy, jakie napotyka w szkole zarówno uczeń z zespołem Aspergera, jak i nauczyciel podczas pracy z tym dzieckiem. Problemy, które często wynikają nie ze złej woli obu stron, a z braku porozumienia i wiedzy o odrębności odbioru świata przez osobę z całościowymi zaburzeniami rozwoju.
W książce przedstawione zostało rzadkie zaburzenie genetyczne ? zespół Williamsa. Autorka na podstawie własnych badań, obserwacji oraz literatury bardzo szczegółowo omawia cechy charakterystyczne dla tego zaburzenia ? uwarunkowanie genetyczne, specyficzną budowę mózgu, wygląd fizyczny, problemy zdrowotne, funkcjonowanie poznawcze oraz społeczno-emocjonalne, niepełnosprawność intelektualną. Nie ogranicza się jednak tylko do cech negatywnych ? podkreśla uzdolnienia językowe i muzyczne, łatwość w nawiązywaniu kontaktów oraz silną empatię. W drugiej części książki Autorka opisała wyniki własnych badań, których celem było poznanie typowych dla zaburzenia właściwości rozwoju poznawczego oraz społeczno-emocjonalnego. Dzięki określeniu profilu rozwoju w tym zakresie osób z zespołem Williamsa możliwe stało się ustalenie, które funkcje w przypadku tych osób w sposób szczególny wymagają usprawnienia.
Autorzy poszczególnych rozdziałów mówią do siebie nawzajem. Mówią o mózgu, o medykalizacji ludzkich problemów, o znaczeniu kultury, o znaczeniu sztuki i prawa. Mówią do siebie, a to powoduje, że każdy Autor ma przekonanie, że to co pisze on i piszą inni to wspólne poszukiwanie lepszego rozumienia i skuteczniejszego pomagania. Mówią także do Czytelników, zachęcając ich podjęcia dyskusji, do wyjścia poza ramy własnych przekonań i własnej indywidualnej wiedzy.
Z recenzji wydawniczej prof. Jana Czesława Czabały
„Zmierzch Zachodu” (1918–1922) należy do „kultowych” współczesnych traktatów z dziedziny filozofii kultury. Autor Oswald Spengler (1880–1936), niemiecki polihistor i wizjoner, przeciwnik demokracji, konserwatysta sceptyczny wobec nazizmu po 1933 roku, w księdze tej szuka diagnozy dla świata, posługując się „morfologią historyczną”. Kultury powstają, rozkwitają i zamierają, przeradzając się w pewnym momencie w cywilizacje, czyli perfekcyjne formy kultury „wyczerpanej”. „Morfologia” kultur ma pozwalać na porównywanie ich poszczególnych etapów i przewidywanie dzięki temu biegu własnej formacji. Taki historyzm i w sumie pesymizm (w porównaniu z ideą trwałego liniowego rozwoju) nie hierarchizuje, a Zachodowi przepowiada „zmierzch” wzorem każdego innego organizmu. Te koncepcje, dla jednych genialne, dla innych dyletanckie, od bez mała stu lat budzą wielkie emocje, gdyż dotykają pytania o sens ludzkich działań, o „koniec historii” i perspektywy postępu jakkolwiek pojętego. Kto jednak nie chciałby zanurzać się w taką metafizykę dziejów, znajdzie w „Zmierzchu Zachodu” kompendium wiedzy i oryginalnych interpretacji ze wszystkich dziedzin od matematyki po sztukę, zapozna się z poglądem autora na „pseudomorfozę” (nowe kulturowe wino w starych bukłakach) chrześcijaństwa czy Rosji, związek matematyki z Faustem, analogie przemian w świecie Indian, Chińczyków i Hindusów, a zainspirowany tym myśleniem, odnajdzie może Unię Europejską gdzieś u kresu cesarstwa rzymskiego. W ostatecznym rozrachunku analizy i spekulacje Spenglera, nawet jeśli dyskusyjne, zapewniają ćwiczenie ze świadomości historycznej, jakiego próżno szukać w innych dziełach.
Kamil Śmiechowski w Łódzkiej wizji postępu zajął się tematem, który już od dawna czekał na przenikliwego i skrupulatnego badacza. Podjął się więc zadania, za którym w istocie kryło się wyzwanie. Dokonał rekonstrukcji oblicza społeczno-ideowego trzech pism: ,,Gońca Łódzkiego"", ,,Kuriera Łódzkiego"" i ,,Nowego Kuriera Łódzkiego"". Dzięki swojej imponującej pracy uzupełnił lukę powstałą w badaniach naukowych dotyczących łódzkiej prasy na przełomie XIX i XX wieku. Cezurę chronologiczną prezentowanej rozprawy otwiera ukazanie się pierwszego numeru ,,Gońca Łódzkiego"" w 1898 roku, zamyka natomiast wycofanie się władz carskich z Łodzi w 1914 roku i tym samym koniec pewnej epoki - życia miasta pod zaborem rosyjskim. Autor, analizując pisma reprezentujące postępowy, liberalno-lewicowy nurt w legalnej polskiej prasie codziennej Łodzi, odnosił się do rzadko poruszanych, lecz ważnych kwestii ideowych. Pytanie o kwestie światopoglądowe pozwoliło mu ustalić: do kogo, do jakich sił społecznych gazety te były skierowane. Śmiechowski zwrócił także uwagę na znaczenie polskiej prasy w czasach zaborów, podkreślił jej doniosłą, zdawałoby się już dzisiaj zapomnianą funkcję - instytucji społecznej. Jego dociekania służyły również namysłowi nad szerszymi zagadnieniami dotyczącymi wpływu łódzkiej prasy na życie społeczne miasta i związku głoszonych przez nią ideologii z poglądami łodzian. Łódzka wizja postępu wpisuje się więc w badania poświęcone dziejom i historii Łodzi, ,,polskiego Manchesteru"" w czasie jego wielkoprzemysłowego rozkwitu. Autorowi, historykowi i bystremu obserwatorowi życia społecznego, udało się włączyć w wielogłos o metropolii, będącej niegdyś niezwykłym tyglem kultur i narodów. Pracę uzupełniają aneksy i ilustracje.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?