Zasady randkowania, które pomogą ci znaleźć miłość twojego życia.
Między życiem w pojedynkę a małżeństwem rozciąga się droga zwana randkowaniem. Z jednej strony randkowanie ma nas przygotowywać do małżeństwa, czynić nas lepszymi ludźmi, rozwijać i uczyć panowania nad sobą. Z drugiej powinno być także dobrą zabawą. Potrzebujemy radosnych, nowych doświadczeń z ludźmi, których poznajemy.
Aby jednak okres randkowania nie stał się dla nas źródłem problemów i bólu, konieczne jest wyznaczenie odpowiednich granic. Bez nich ludzie często bywają rozczarowani, czują się zagubieni i nie wiedzą, co dalej robić. Gdy trafiają na niewłaściwe osoby, albo nie mogą znaleźć tej właściwej lub znajdują właściwą, ale nie odczuwają do niej takiego pociągu, jak do osoby niewłaściwej, zdarza się, że ich serca zostają złamane. Nie wiedzą, jak poradzić sobie z fizycznym pociągiem i ograniczeniami moralnymi.
Odpowiednie granice spełniają kilka ważnych funkcji: definiują nas; pokazują, kim jesteśmy, a kim nie jesteśmy; z czym się zgadzamy, a z czym się nie zgadzamy; co prawdziwie kochamy, a czego nie lubimy. Granice również nas chronią, gdyż uświadamiają innym, co możemy tolerować, a czego nie.
Autorzy bestsellerowej książki Granice w relacjach małżeńskich tym razem pokazują, jak wyznaczyć granice w randkowaniu i jak ich przestrzegać. Nie obawiaj się jednak – ta książka nie jest zbiorem kolejnych zakazów i ograniczeń, które ktokolwiek musiałby sobie narzucać. Nie jest też zwykłym poradnikiem na temat związków i szukania miłości swojego życia. To bardzo mądra pozycja, która pomoże osobom wolnym właściwie pokierować swym życiem uczuciowym. Dzięki radom autorów randkowanie stanie się pięknym okresem ich życia i pomoże zdobyć dobre doświadczenia, które w przyszłości pozwolą im zbudować satysfakcjonujący i głęboki związek małżeński.
Jedna z najważniejszych książek Ericha Fromma, amerykańskiego psychologa i filozofa pochodzenia niemieckiego, uznawanego za jednego z najwybitniejszych humanistów XX wieku, twórcy psychoanalizy humanistycznej. Jak pisze Mirosław Chałubiński, Fromm cele swojej humanistyki nazywa leczeniem duszy wpisując tym samym własną twórczość w tradycje uprawiania filozofii społecznej (...). Od poglądów wyznawanych przez większość naukowców odróżnia Fromma nie tylko pojmowanie celów humanistyki, ale także przekonanie o istnieniu wyższych instancji poznawczych niż nauka. Czyż przecież mit, baśń, sen mogą być analizowane wyłącznie w kategoriach naukowych, behawioralnych? Nie mogą, odpowiada Fromm, ale pozostaje przy tym naukowcem, którego tez nie sposób ignorować.
Teoria umysłu (proces czytania w umyśle) to intuicyjna zdolność do rozumienia własnych i cudzych stanów umysłowych. Dzięki tej umiejętności możemy odczytywać intencje innych ludzi w oparciu o akty ich zachowania lub wypowiedzi. Możemy nie tylko wyrazić proste pragnienia, oczekiwania, sądy i przekonania, ale także skomplikowane zależności pomiędzy stanami mentalnymi różnych osób, np. ja wiem, że ty wiesz, że ja wiem. Zdolność do czytania w umyśle jest konieczna, by rozumieć ironię czy humor, metaforę, sarkazm lub kłamstwo a więc to, co wykracza poza podstawowe znaczenie słów. U prawidłowo rozwijających się dzieci ta umiejętność kształtuje się spontanicznie w trakcie licznych epizodów wzajemnego zaangażowania i kontaktów społecznych, a jej rozwój nie wymaga specjalnej stymulacji. Jednakże dzieci, które nie nabyły jej w sposób naturalny, wymagają zastosowania specjalnych, sformalizowanych metod wspomagania rozwoju.
Dziecko z autyzmem to po prostu dziecko, nie zwyczajne, lecz niepełnosprawne, które potrzebuje pomocy, Snijders-Oomen (1978).Pomoc osobom z autyzmem musi być ciągła i konsekwentna, ponieważ różnią się one między sobą tak bardzo, że zawsze istnieje potrzeba pomocy indywidualnej, dostosowanej do danego dziecka. Nie istnieją bowiem gotowe recepty, które można zastosować schematycznie.W pracy z osobami z autyzmem bezustannie stawia się wyzwanie czyjejś pomysłowości a często rodzice i specjaliści są bezradni.Wychowanie dziecka autystycznego to poważne zadanie. Każde stadium jego rozwoju niesie z sobą wiele problemów. Normalny sposób wychowania nie wydaje się mieć tu żadnego zastosowania, powiedziała kiedyś pewna matka. Spontaniczny sposób, w jaki wychowywałam moje zwyczajne dzieci rozpadł się całkowicie, gdy miałam go zastosować do Marka. Chciałabym bardzo, aby istniała gdzieś jakaś magiczna skrzynka, w której mogłabym się zanurzyć w momentach rozpaczy.Jak wielu rodziców marzy o tym samym? Z drugiej zaś strony, rodzice często posiadają niesłychaną inwencję, wiele pomysłów, które mogą być użyteczne dla innych.NVA (Nederlandse Vereniging voor Autisme) podejmuje próby upowszechniania tych pomysłów, szukając odpowiedzi na pytania: jak możesz zaradzić problemom ze spaniem, jedzeniem, jak możesz zachęcić do niezależności, stymulować kontakty, itp.? na drodze spotkań rodziców.Przykłady te gromadzi się i konfrontuje z literaturą. Annelie Schenk zebrała te informacje w pracy doktorskiej z pedagogiki (State Uniwersity of Leiden, 1989). Została ona zredagowana i opublikowana w czasopiśmie Engagement (Zaangażowanie) pod tytułem Praktyczny poradnik dla rodziców, SPECIAL 1990. To specjalne wydanie nie jest skrzynką tricków, lecz zbiorem zasad, które mogą pomóc rodzicom w konkretnych problemach. Różne zagadnienia zostały tu zarysowane w odniesieniu do wychowania dziecka z autyzmem i sprzężone z poradami dotyczącymi postępowania. Podkreślamy ponownie, że nie jest to książka ze zbiorem receptur, lecz poradnik na trudnej drodze, którą rodzice przebywają wychowując swoje autystyczne dzieci.
Część pierwsza , Diagnoza psychologicznych możliwości osób ze stanami ze spektrum autyzmu, poświęcona jest różnorodnym aspektom procesu diagnozy. Niepokojące zachowania dziecka i obserwowane przez rodziców trudności rozwojowe skłaniają ich do poszukiwania specjalistycznej pomocy.Cześć druga zatytułowana Wspomaganie osób ze stanami ze spektrum autyzmu prezentuje rozważania bazujące na podejściu podmiotowym, tak bliskiemu Profesor Hannie Olechnowicz, a obserwowalne zachowania stanowią tylko zewnętrzne manifestacje procesów zachodzących głęboko pod powierzchnią. Proces diagnozy prowadzić powinien do opisania i zrozumienia istoty oraz mechanizmów zachodzącychu podłoża obserwowalnych zaburzonych form zachowania, a proces terapii do kompensowania deficytów i rozwijania alternatywnych form realizacji.Część trzecia zatytułowana Środowisko rodzinne wobec osób ze stanami ze spektrum autyzmu proponuje spojrzenie na fenomenologiczne doświadczenie autyzmu z perspektywy uczestników mikrosystemowych relacji czyli z perspektywy rodziców i rodzeństwa. Rodzice dzieci autystycznych odczuwają większy stres w porównaniu z rodzicami dzieci z innymi chorobami i rodzicami dzieci rozwijających się prawidłowo, co prowadzi do wypalenia się sił.Czwarta część monografii zatytułowana Przygotowanie do podjęcia zadań codzienności poświęcona jest przyszłościowej perspektywie życia osób z autyzmem i przygotowaniu ich do dorosłego życia w jak najmniej restrykcyjnym otoczeniu.Monografia zawiera artykuły dotyczące zespołu Aspergera:- Czy to zespół Aspergera? diagnoza dziecka przedszkolnego z perspektywy nauczyciela przedstawia narzędzie, które może być przydatne do badań przesiewowych dzieci w wieku przedszkolnym pod kątem występowania zaburzeń ze spektrum autyzmu lub wstępnej diagnozy trudności rozwojowych- Stymulacja rozwoju zdolności i zainteresowań u ucznia z zespołem Aspergera prezentuje szczególne uzdolnienia występujące u dzieci z zespołem Aspergera, ujawniane obok lub niezależnie od różnie nasilonych trudności w zakresie m.in. interakcji społecznych i procesów percepcji.
Prezentowany w niniejszej książce program stanowi rozbudowaną i kompleksową propozycję oddziaływań osadzonych w perspektywie rozwojowej. Zaproponowane poziomy rozwojowe w nauczaniu teorii umysłu uwzględniają trzy poziomy procesów poznawczych: percepcję (co ludzie mogą zobaczyć), wiedzę (co ludzie wiedzą) oraz przekonania (co ludzie myślą) o rzeczach, które są prawdziwe lub fałszywe.
Autor omawia oryginalną, klasyczną już, teorię przywiązania, wyjaśnia genezę, mechanizmy oraz konsekwencje tego zjawiska, wskazuje, jak doświadczenia separacji z matką w pierwszych miesiącach/latach życia powoduje psychiczny dystres i choroby w życiu późniejszym.
Książka Kozłowskiego to rozprawa z zakresu filozofii społecznej. Jej głównym tematem jest równość, a raczej – jak sugeruje tytuł – jej znaki, tj. pojęcia i symbole, za pomocą których ludzie zwykli myśleć o równości i artykułować dążenia równościowe. (…)
Kozłowski prowadzi swoje wywody z wielką kulturą, unikając wszelkiej tendencyjności i doktrynerstwa. Oczywiście sam wybór problematyki równości, jak również sposób jej prezentacji, świadczą o prorównościowej orientacji Autora. Jednak zasadniczą jego intencją nie jest wykazywanie, że równość jest dobra, a nierówność zła, lecz wskazywanie na nieoczywistość roszczeń równościowych, dwuznaczność działań do równości zmierzających, skomplikowane, dialektyczne relacje między równością a nierównością w konkretnych okolicznościach historycznych.
Z recenzji wydawniczej prof. UW Marcina Poręby
Michał Kozłowski – filozof, pracuje w Instytucie Filozofii Uniwersytety Warszawskiego. Autor książki Sprawa Spinozy (Kraków 2011), a także współautor badania Fabryka Sztuki. Podział pracy oraz dystrybucja kapitałów społecznych w polu sztuk wizualnych we współczesnej Polsce (Warszawa 2014). Para się również publicystyką i organizacją życia kulturalnego.
Polsko-niemieckie miejsca pamięci
t. 1: Wspólne / Oddzielne
red. Robert Traba, Hans Henning Hahn, współpr. Maciej Górny, Kornelia Kończal
Tom 1 zamyka czterotomowe dzieło Polsko-niemieckie miejsca pamięci.
Polaków i Niemców łączy wiele wspomnień, które jednak wpisują się w potrzeby różnych tożsamości obu społeczeństw. Zawarte w tej książce eseje o wspólnych i oddzielnych polsko-niemieckich miejscach pamięci oferują analityczny wgląd w kultury pamięci obu narodów, w to, co je dzieli i łączy.
Polsko-niemieckie sąsiedztwo sprawia, że nie da się w pełni zrozumieć własnej historii, nie znając historii drugiego kraju. Autorzy zebranych tu artykułów wykraczają poza narodowe schematy, badając konteksty społeczne, regionalne, płciowe i wyznaniowe w kulturach pamięci Polski i Niemiec.
Polsko-niemieckie miejsca pamięci to dzieło klasy europejskiej. Bezprecedensowe w piśmiennictwie polskim, wyjątkowe w skali kontynentu. Jest źródłem wiedzy o polsko-niemieckich dziejach i wprowadzeniem do nowego postrzegania historii – od strony kultury pamięci. Jest dokonaniem pionierskim i zarazem wzorcowym, ponieważ autorzy nie tylko proponują nową metodę, ale jednocześnie aplikują ją do konkretnych badań. Równocześnie dzieło to podwaja stawkę, ponieważ do badania miejsc pamięci dodaje ujęcie bilateralne, czyli porównanie stanu polskiej i niemieckiej pamięci. Z tych wszystkich powodów przedsięwzięcie to wyznacza nowy wzorzec pisania o zbiorowościach narodowych – jako wspólnotach, które wytwarzają same siebie poprzez nieustanny ruch pamięci.
prof. dr hab. Przemysław Czapliński
W obliczu ciągłej zmiany perspektyw i związanego z nią poszanowania różnorodnych doświadczeń niniejsza książka wspaniale ukazuje, w jaki sposób może być dzisiaj pisana historia Europy. Wydawcom należą się słowa uznania za wypracowanie zupełnie nowego wymiaru pojęcia „miejsca pamięci” i transnarodowej historii wzajemnych oddziaływań, która nie rozmywa się w tym, co globalne, lecz zmienia bolesną granicę dzielącą dwa państwa w produktywną przestrzeń aktywnego pogranicza.
prof. dr Aleida Assmann
Pierwsze spotkanie lekarza z chorym psychicznie pacjentem może nastąpić podczas krótkiego badania przesiewowego, ambulatoryjnego badania diagnostycznego, pobytu na oddziale ratunkowym lub konsultacji w sprawie farmakoterapii czy psychoterapii. Ten rzetelny podręcznik wszechstronnie, z odwołaniem do rozmaitych kontekstów, opisuje proces skutecznego prowadzenia wywiadu z dorosłym pacjentem w celu postawienia diagnozy.
Korzystając ze swoich doświadczeń w pracy z ponad 15 tysiącami pacjentów psychiatrycznych, James Morrison krok po kroku wyjaśnia, jak zbierać informacje na temat objawów pacjenta, jego życia osobistego i chorób w rodzinie, jak oceniać jego stan psychiczny, czynniki ryzyka oraz inne istotne kwestie. Uczy, jak budować zaufanie i relację terapeutyczną, oraz przedstawia najlepsze metody formułowania pytań diagnostycznych. Książka napisana przystępnym, gawędziarskim stylem zawiera wiele przydatnych przykładów i opisów przypadków.
Autor podaje najważniejsze zasady diagnozy różnicowej i tworzenia planu leczenia. Pisze o tym, jak informować o wynikach wywiadu pacjenta i jego rodzinę oraz jak ująć te wyniki w formie raportu. Aneksy obejmują szczegółowy, częściowo ustrukturalizowany wywiad, narzędzia pozwalające na dokonanie jego oceny, transkrypcję przykładowego wywiadu, raport pisemny oraz opracowanie przypadku.
Lektura obowiązkowa dla każdego specjalisty bez względu na długość stażu pracy. Nie znam żadnej innej publikacji, która mogłaby się równać z tym dziełem.
dr Robert L. Leahy, American Institute for Cognitive Therapy; Department of Psychiatry, Weill Cornell Medical College
Dzięki licznym refleksjom zawartym w tej książce moi obecni oraz przyszli pacjenci będą otoczeni lepszą, troskliwszą opieką.
dr Alana Iglewicz, Department of Psychiatry, University of California, San Diego
Kiedy dziecko zadaje rodzicowi pytania dotyczące sfery intymnej, czyli seksu i miłości oraz trudnych kwestii społecznych, jak przemoc, pedofilia, prostytucja czy śmierć reaguje on zazwyczaj zażenowaniem i bezradnością.
Jak zmienić tę sytuację i podchodzić do trudnych rozmów z dzieckiem jak do ciekawego wyzwania, pogłębiania więzi, troskliwego przygotowywania go do życia? W jaki sposób informując dziecko o trudnych zjawiskach społecznych i niebezpieczeństwach nie wzbudzać niepokoju, nie burzyć pozytywnej wizji świata, nie odbierać typowego dzieciom optymizmu?
W książce tej rodzice znajdą przystępne wyjaśnienia prawidłowości rozwoju emocjonalnego dziecka, o jakich należy pamiętać omawiając z nim trudne kwestie. Najbardziej pomocne będą przykłady odpowiedzi na dociekliwe trudne dziecięce pytania, ale też pytania, jakie należy zadać dzieciom w tym kontekście. Uśmiech i radość wprowadzają autentyczne anegdoty obrazujące dziecięce spojrzenie na świat, często odmienne od dorosłego, ale równie ciekawe, a na pewno sympatyczne.
Tytułem wprowadzenia
Filozofia w kulturze życia społecznego
O polityce i życiu społecznym
Utopia i utopizm cywilizacyjny
Wybrane teksty
Pomoce w studiowaniu filozofii społeczenstwa
W polskiej kulturze filmowej Jackiewicz stanowił zjawisko barwne i wyraziste, przede wszystkim ze względu na bogactwo zainteresowań oraz śmiałość w łączeniu ich w oryginalną, choć niejednokrotnie dyskusyjną, myśl na temat współczesnej kultury. Przypomnienie jego poglądów, ponowny nad nimi namysł, pozwalają spojrzeć na tę niezwykle wszechstronną twórczość z dystansu, który zawarte w niej sądy, tezy i myśli poddaje refleksji, czasem rewizji czy wręcz negacji, jednak z pewnością uświadamia także, jak silny wpływ wywarł Jackiewicz na swoich współczesnych oraz kolejne pokolenia filmoznawców. Kolejne tomy serii dotyczyć będą innych ważnych dla polskiej krytyki filmowej postaci, m.in. Krzysztofa Teodora Toeplitza, Bolesława Michałka, Krzysztofa Mętraka, Zygmunta Kałużyńskiego, Marii Kornatowskiej Zamiarem redaktorów jest naszkicowanie obrazu krytyki oraz zrekonstruowanie roli, jaką niegdyś odgrywała. Być może okaże się to pomocne dla podjęcia dyskusji o specyfice, funkcji, a nawet zasadności istnienia krytyki filmowej w dzisiejszej rzeczywistości. Barbara Giza i Piotr Zwierzchowski W tomie publikują: Barbara Giza, Marta Hauschild, Maryla Hopfinger, Beata Kosińska-Krippner, Ewa Mazierska, Daria Mazur, Teresa Rutkowska, Piotr Skrzypczak, Karol Szymański, Dominik Wierski, Piotr Zwierzchowski.
Ta książka zainteresuje tych Czytelników, którzy chcą rozwiązać swoje osobiste problemy, zrozumieć obiektywne prawa, według których układają się relacje między mężczyzną i kobietą, rodzicami i dziećmi, człowiekiem i pieniędzmi. By korzystać z tej książki, nie trzeba mieć wiedzy astrologicznej, ale niezbędna jest znajomość siebie i odwaga, by poznać i zmierzyć się ze swoim przeznaczeniem. Nie jest łatwo spojrzeć prawdzie w oczy i zrozumieć, że jedynym winnym Twego nieszczęścia jesteś Ty sam, bo żyjesz niezgodnie z własnym przeznaczeniem.
Mimo bogatej literatury traktującej o ludności niemieckiej w Polsce, nikt jak dotychczas nie pokusił się o całościową (obejmującą wszystkie zasadnicze sfery życia), dogłębną deskrypcję i eksplanację polityki władz polskich wobec tej społeczności w okresie od zakończenia II wojny światowej do przemian politycznych 1989 roku. Tę lukę ma za zadanie wypełnić niniejsza monografia. Autor stara się w zakresie tej polityki:
- przedstawić i zanalizować główne jej kierunki;
- ustalić jej uwarunkowania;
- wskazać podmioty odpowiedzialne za jej realizację;
- zanalizować różnice w podejściu władz centralnych i lokalnych do kwestii ludności niemieckiej;
- określić rangę tego problemu w stosunkach polsko-niemieckich;
- znaleźć odpowiedź na pytanie o przyczyny zmian identyfikacji narodowej ludności rodzimej;
Ze Wstępu
Monografię „Być kobietą w Oriencie” przygotowali specjaliści w zakresie kultur, języków, stosunków społecznych i literatury różnych obszarów Wschodu i Afryki. Jej tematem są zagadnienia przedstawiające sytuację kobiety (choć nie da się jej oddzielić od relacji kobiety i mężczyzny, a także kobiety i społeczeństwa) w Azji i Afryce w kontekście przemian kulturowych i społeczno-politycznych. Książka składa się z dwóch części pierwsza zawiera rys historyczny obejmujący następujące kraje: Wschód Starożytny, kraje arabskie, Turcję, Izrael, Iran, Indie, Koreę, Japonię, Wietnam, Chiny oraz Czarną Afrykę. Druga prezentuje wizerunek kobiety w literaturze wybranych krajów (Turcja, Izrael, Indie oraz Mongolia).
Prezentowana monografia jest doskonałym przykładem połączenia wiedzy teoretycznej z zakresu psychologii religii i psychologii zdrowia oraz rzetelnych, pogłębionych analiz stylistycznych, na podstawie których Autorki wyciągają cenne i poznawczo inspirujące wnioski. Warto zaznaczyć, że książka - mimo, iż dotyczy badań na populacji polskiej - pozwala sformułować konkluzje odnoszące się także do innych grup narodowych czy etnicznych w obrębie religii chrześcijańskiej, głównie ze względu na uniwersalność doświadczeń religijnych i zastosowanie weryfikowalne metody pomiaru zmiennych.
Książka zawiera wnioski i obserwacje oparte na wieloletnim doświadczeniu Autorki w pracy indywidualnej i instytucjonalnej na rzecz ofiar przemocy. Prezentuje problem w sposób interdyscyplinarny z perspektywy teoretycznej i praktycznej, opiera się zwłaszcza na koncepcjach psychologii narracyjnej i psychologii procesu.Autorka pokazuje subiektywną prawdę zranień i zniewolenia kobiet w bliskich relacjach, która jest skutkiem przemocy psychicznej lub psychicznej i fizycznej. Jest to doświadczenie indywidualne, występujące zwykle jako skutek tzw. przemocy domowej, ale występuje także jako zjawisko zbiorowe, czyli efekt przemocy zanurzonej w kulturze i instytucjach społecznych.Publikacja dostarcza bogatej wiedzy o psychologicznym i pozapsychologicznym wymiarze przemocy wobec kobiet i pokazuje, dlaczego droga do uwolnienia się kobiet spod kontroli i zniewolenia w przemocowym związku jest trudna. Jest onLogo ""Niebieska linia""a powiązana z przemocą społeczną i negatywnymi stereotypami kulturowymi, które na nią przyzwalają albo nawet jej sprzyjają.
W poradniku Czytelnik znajdzie teksty dotyczące diagnozy w socjoterapii wraz ze wskazaniem narzędzi do jej przeprowadzenia oraz ewaluacji, jakże istotnej z punktu prowadzenia oddziaływań socjoterapeutycznych. Ponadto znajdzie w niej trzy niezależne programy zajęć dla dzieci i młodzieży przejawiających trudności w zakresie rozwiązywania konfliktów, wyrażaniu emocji oraz mających nieadekwatną samoocenę.
Pierwszy z programów autorstwa Elżbiety Chwałek – „Ja wśród innych”, program socjoterapeutyczny dla dzieci w wieku przedszkolnym – przeznaczony jest dla tej grupy dzieci, które mają trudności w wyrażaniu swoich emocji w sposób akceptowany społecznie i wolny od zachowań agresywnych.
Kolejny program, którego autorką jest Anna Łuszczak – „Jestem wartościowym człowiekiem”, dotyczy budowania poczucia własnej wartości u dzieci w wieku 11–12 lat. Adresowany jest do wychowanków jednego ze Środowiskowych Ognisk Wychowawczych, jego celem jest pomoc dzieciom o zaniżonym poczuciu własnej wartości poczuć się lepiej w różnych sytuacjach życiowych, m.in. być asertywnymi, zrozumieć, jak wiele w naszym życiu zależy od nas samych, poznać swoje mocne strony i zrozumieć, że posiadanie słabszych stron nie jest niczym złym, zaakceptować je, poznać wartości ważne w życiu człowieka i nauczyć się kierowania nimi, nauczyć się szacunku do samego siebie, przekonać się o swoich prawdziwych możliwościach.
Jako ostatni został zamieszczony program socjoterapeutyczny „Energetyczna akcja – reakcja”. Autorski program socjoterapeutyczny wspomagający rozwój umiejętności radzenia sobie z konfliktami dla młodzieży gimnazjalnej prezentującej zachowania agresywne i autoagresywne, którego autorkami są Anna Stania-Skalska oraz Ewa Stania-Tomczak. Celem programu dla młodzieży gimnazjalnej była zmiana niewłaściwych stylów radzenia sobie z konfliktami, a więc minimalizacja postaw agresywnych oraz destrukcyjnych młodego człowieka i zamiana ich na konstruktywne style rozwiązywania konfliktów, przejawiające się w postaci zachowań pożądanych i akceptowanych społecznie. Istotnym założeniem stał się także szeroko pojęty rozwój osobisty każdego z uczestników zajęć.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
