Nigdy więcej gniewu i zerwanych relacji!
„Weź głęboki oddech i policz do dziesięciu. Medytuj. Wizualizuj sobie spokojne, ciche miejsce”. Każdy z nas z pewnością słyszał takie rady. Jednak w zapalnych sytuacjach bardzo trudno się do nich stosować. David J. Lieberman przyjmuje holistyczne spojrzenie na podłoże gniewu oraz przedstawia proste techniki behawioralne, które sprawdzą się w każdych okolicznościach. Pomogą one zapobiegać wybuchom negatywnych emocji oraz poprawić relacje osobiste i zawodowe.
Nie wpadaj w złość to nie tylko prosty i skuteczny instruktaż zarządzania gniewem, ale też praktyczne wskazówki, jak postępować z ludźmi.- „Library Journal”
"Twoje dziecko ciągle marudzi, płacze, chce być wciąż na rękach, w nocy karmisz je co chwilę i nie pamiętasz, kiedy ostatnio przespałaś noc? Wymagające dzieci naprawdę istnieją i potrzebują więcej niż inne – uwagi i troski, przytulania i karmienia. Dr William Sears i jego żona Marta, twórcy pojęć high-need baby i attachment parenting, przez kilkadziesiąt lat praktyki pediatrycznej zgromadzili szereg przydatnych porad dla zmęczonych rodziców. Oferują im:
– kreatywne sposoby na uspokojenie marudnych niemowląt,
– metody karmienia i usypiania wymagających dzieci,
– informacje na temat medycznych przyczyn nadmiernej płaczliwości – od infekcji po alergie,
– skuteczne narzędzia do poradzenia sobie z powszechnymi problemami z zachowaniem dzieci wymagających, zwłaszcza tych nadwrażliwych i potrzebujących ciągłej uwagi,
– rady pomagające uniknąć rodzicielskiego wypalenia,
– taktyki nauki mówienia i słuchania – aby poznać punkt widzenia dziecka i okazać mu zrozumienie, zanim będzie za późno,
– prawdziwe historie i porady rodziców wymagających dzieci.
Z ogromnym zrozumieniem dla trudności, z jakimi się borykasz, Searsowie pokazują, jak rodzicielstwo bliskości potrafi zamienić wyzwania w zalety – zarówno u ciebie, jak i u twojego dziecka. Wymagające i wrażliwe dzieci potrafią dostarczyć najbardziej satysfakcjonujących rodzicielskich przeżyć, dzięki czemu dając więcej – więcej też otrzymasz!"
Książka Seks. Dobrze jest, gdy się wie jest barwną kompozycją rozmów z Wiesławem Sokolukiem, znakomitym polskim seksuologiem, utalentowanym gawędziarzem, który zwykł mówić o sobie Wędrowny seksuolog. Wypowiedzi rozmówców krążą głównie wokół tematów seksu i seksualności, niewątpliwie kluczowych w rozwoju każdego człowieka, seksualnego od samego początku. Autor pokazuje jak przedzierać się przez dżunglę pytań o seks, uświadamiać sobie szkodliwe mity i przesądy, rozpoznawać blichtr seksu komercyjnego, umiejętnie rozmawiać z dziećmi i młodymi o seksie.
„Wszystko ma swój cel, od ciebie zależy czy go odszukasz.”
Siła spokoju to opowieść oparta na życiu Dana Millmana, mistrza świata w gimnastyce akrobatycznej, który podróżuje w świat ciała i ducha, romantycznych i przerażających przygód, śmiechu i magii.
Dan jest uczniem college'u, przystojniakiem i uzdolnionym sportowcem, zdobywającym kolejne nagrody, jednak życie nie daje mu ani trwałego spokoju, ani satysfakcji. Pewnej nocy poznaje starszego mężczyznę, którego nazywa „Sokrates”. To przypadkowe spotkanie i wszystkie zdarzenia, które po nim nastąpiły, całkowicie odmieniły jego życie. Sokrates zostaje mentorem i duchowym przewodnikiem Dana na drodze miłującego pokój wojownika i uczy go jak prowadzić życie pełne radości i mądrości.
Kultowa książka, która odmienia życie
„Na ścieżce, którą wybrałeś, nie ma pochwały i nie ma nagany. Pochwały i nagany są formami manipulacji, których ty już nie potrzebujesz.”
Książka jest próbą uchwycenia głównych kwestii psychologicznych w dziedzinie sportu. Poruszane w niej tematy to między innymi: wprowadzenie do psychologii sportu; osobowość a sport; postawy wobec sportu; agresja w sporcie; napięcie, niepokój, stres i ich redukcja; techniki relaksacyjne, poznawczo-behawioralne, wyobrażeniowe wspomagające trening sportowy; wpływ społeczny na zachowania sportowe; motywacja w sporcie; zdobywanie umiejętności.
Wielu ludzi pyta mnie, co tak naprawdę liczy się w życiu. No, w sumie to niewielu. Właściwie to nikt. I bardzo słusznie – bo nie wiem. Nie chodzę na fitness, nie jem jarmużu, nie przesiaduję z ajfonem w popularnych kawiarniach popijając latte macchiato, ani nie biegam (Boże broń!). A mimo to żyję i mam się dobrze. Szokujące, wiem. Ta książka pokaże wam, jak być szczęśliwym nie robiąc niczego, co się powinno. Pani Bukowa – kobieta, której nieudolne próby ogarnięcia życia śledzi na facebooku już niemal pół miliona osób. Mówi otwarcie to, co myślą wszyscy. Lubi jedzenie i internety. I wino. I leżeć sobie.
Nowe przygody bohaterów Wielkiego Ogarniacza Życia, bestselerowego poradnika o tym, jak być szczęśliwym, nie robiąc niczego. Jej życie to nieustanna walka między spaniem a internetem. Chciałaby tracić kilogramy tak szybko jak pieniądze i cierpliwość. Co wieczór postanawia, że od jutra zmieni się na lepsze, ale kiedy wstaje rano, przypomina sobie, że przecież jest idealna. I wtedy poznaje TEGO JEDYNEGO. Pan Buk woli dobrze zjeść, niż podobać się byle komu. Gdyby nie związek z Panią Bukową, mógłby przeżyć całe życie w przekonaniu, że nie ma wad. Ale ONA wie też, że czasem jedyne wyjście to wyjście na piwo, a ON – że jeśli kobieta warczy i nie daje się przytulić, to trzeba odejść na bezpieczną odległość i rzucać w nią czekoladą. I to jest cenna wiedza. Ta książka pokaże wam, jak być razem i się nie pozabijać. Codzienne życie Pana Buka i Pani Bukowej możecie śledzić na stronie bukibukowa.pl
Czym jest myślenie? Czy można osiągnąć myśl czystą? Czy myślenie jest rzeczą wyłącznie ludzką? Jaką rolę w myśleniu odgrywa wyobraźnia? Na czym polega teoretyzowanie? Czy istnieje „oko umysłu“?
Ewolucja wyposażyła nas w potężne narzędzie - umiejętność myślenia - dzięki któremu wyrywamy naturze jej tajemnice i zmieniamy świat wokół siebie. Czym jednak jest myślenie? Czy zdolni do niego są tylko ludzie? Jaka jest architektura naszych umysłów? Czy wyobraźnię, pozwalającą nam tworzyć fikcyjne światy, należy przeciwstawiać zdolności do budowania teorii podlegających prawom logiki? Czy myślenie można zamknąć w katalog reguł, którymi powinniśmy się kierować w naszych wysiłkach poznawczych?
W swej książce Bartosz Brożek próbuje odpowiedzieć na te pytania, posiłkując się zarówno argumentacją filozoficzną, jak i ustaleniami współczesnych nauk kognitywnych, teorii ewolucji i psychologii. Autor przekonuje, że myślenie jest ciągłą grą między konstruowaniem teorii i umysłowym symulowaniem zdarzeń. Myślenie, które chce skutecznie stawiać czoło problemom, musi się karmić zarówno abstrakcją, jak i konkretem.
„Sztuka dobrego życia” to książka dla każdego, kto poszukuje mądrego, ale nienachalnego przewodnika na drodze do lepszego zrozumienia siebie. Książka była bestsellerem w krajach niemieckojęzycznych – przez kilka tygodni numerem 1 na liście „Spiegla”. Czerpiąc z dorobku nauk społecznych, głównie psychologii i antropologii, Dobelli pokazuje różne – często nieoczywiste – sposoby na poprawienie samopoczucia, podwyższenia samooceny, wzmocnienia relacji z innymi ludźmi, traktowanie siebie i innych z większym szacunkiem i życzliwością. Książka napisana językiem prostym, zrozumiałym, pełnym dowcipnych porównań i odwołań.
Już od czasów starożytnych, czyli od jakichś 2500 lat – choć przypuszczalnie znacznie dłużej – ludzie zastanawiają się, czym jest dobre życie. Jak powinno się żyć? Co sprawia, że życie jest dobre? Jaką rolę odgrywa przeznaczenie? Jaką rolę odgrywają pieniądze? Czy dobre życie to sprawa nastawienia, osobistej postawy, czy raczej osiągania konkretnych życiowych celów? Lepiej jest dążyć do szczęścia czy raczej omijać nieszczęścia? Każde pokolenie zadaje sobie te pytania. Niestety, odpowiedzi są przeważnie rozczarowujące. Dlaczego? Ponieważ ludzie cały czas szukają jakiejś jednej zasady, jednej normy, jednej reguły. A przecież Świętego Graala dobrego życia nie ma. Ostatnie dziesięciolecia przyniosły w wielu dziedzinach cichą rewolucję w myśleniu. W nauce, polityce, gospodarce, medycynie i w wielu innych obszarach ludzie zrozumieli, że świat jest zbyt skomplikowany, aby można go było opisać jedną wielką ideą czy kilkoma zasadami. Do jego zrozumienia potrzebujemy zestawu narzędzi w postaci różnych sposobów myślenia. Dokładnie taki sam zestaw jest nam potrzebny w praktycznym życiu
Fragment ze wstępu autora
Czy jestem Jęczącą Martą? Czy mam kompleks faryzeusza lub syndrom żółwia? Czy jestem krytykantem? Czy potrafię zaakceptować to, że ktoś przyłapał mnie na błędzie? Jak reaguję, gdy ktoś się ze mną sprzecza? Co kryje się za moim wymądrzaniem się?
Odpowiedzi na powyższe pytania mogą nadać życiu nową jakość. Joël Pralong umiejętnie i fachowo rzuca światło na – często nieuświadomione – mechanizmy obronne. Rozrywa ich paraliżujący kokon. Docenia ich funkcję ochronną, ale równocześnie demaskuje pułapki, które zastawiają. Uczy, jak skutecznie niwelować ich zgubne skutki, zgrabnie łącząc rozwój psychologiczny z duchowością.
Mechanizmy obronne, niekontrolowane i nieświadome, paraliżują relację i zamykają nas w swej skorupie; jednakże jeśli ta zbroja poddana zostanie działaniu cnót kardynalnych i darów Ducha Świętego, zmienia się w lekki strój ochronny, dopasowany do osoby i rzeczywistości. /Fragment książki/
"Niektórzy uważają, że coaching to magia i techniki okultystyczne. W najlepszym wypadku – praktyki o wątpliwych i kontrowersyjnych podstawach teoretycznych i filozoficznych. Zauważają, że coaching posługuje się pustymi słowami-wytrychami, jak samorozwój czy samorealizacja, które można wypełnić dowolną treścią.
Przyroda nie znosi próżni. Sprawdźmy, co się stanie, jeśli te puste słowa-wytrychy wypełnimy biblijną treścią. By stały się kluczami do wejścia ¬– na drogę zbawienia.
Czy asertywność prowadzi do egoizmu, a wysoka samoocena do pychy?
Czy prawdziwa wiara jest w stanie uchronić nas od depresji, lęku, niekontrolowanego gniewu? Czy można naprawdę wierzyć i równocześnie nosić w sobie zgorzknienie, smutek i nieprzebaczenie?
Czy korzystanie z pomocy psychologa, coacha jest wyrazem braku wiary?
Biblia i terapia – czy istnieje jakiś wspólny mianownik? Czy najlepszym coachem nie jest Ten, który nas wszystkich powołał do życia?
Na skrzydełka:
„Małgorzata Kornacka, strona po stronie ukazuje, w jaki sposób prowadzić zajęcia rozwoju osobistego w sposób głęboko zakorzeniony w Biblii.
Książkę znakomicie się czyta. Może dlatego że Autorka lubi słuchać?
Boży coaching to opowieść, o tym, czego nie widać. O naszej potężnej, emocjonalnej,
a ukrytej pod wodą górze lodowej, z której na powierzchni wystaje jedynie biały wierzchołek. Autorka nie boi się nurkowania głębinowego i odkrywania tego, co wstydliwe, zakryte, schowane przed ludźmi”.
Marcin Jakimowicz, dziennikarz
„Książka Boży coaching to świetne lekarstwo dla zagubionych, poszukujących, ale także tych, którzy już się odnaleźli. Małgorzata Kornacka napisała wspaniałą, bliską memu sercu książkę, bo dostała niezwykły dar. Bożą instrukcję obsługi człowieka. I korzysta z niej bez oporu. Uważajcie, bo jeszcze i Was, z Bożą Pomocą, uzdrowi”!
Dorota Łosiewicz, publicystka
Kiedy rozpoczynałam pracę nad książką, chciałam opowiedzieć o tym, w jaki sposób Biblia może wspomóc terapię. Gdy ją kończyłam, zrozumiałam, że piszę o tym, w jaki sposób proces terapii, coachingu i wiedza psychologiczna mogą pomóc w nawróceniu.
Małgorzata Kornacka
"
Chcesz być szczęśliwy? Myśl o śmierci!
Rozwój stał się dziś celem samym w sobie, a my staliśmy się jego niewolnikami. W jaki sposób zatrzymać to szaleństwo pop-psychologii? Na początek zwolnij trenera osobistego, przestań wsłuchiwać się w siebie i zacznij tłumić emocje.
Svend Brinkmann, profesor psychologii Uniwersytetu w Aalborgu, w błyskotliwy sposób demaskuje mity współczesnej cywilizacji, zdecydowanie sprzeciwiając się zbiorowemu wariactwu. Opracowana przez niego odtrutka na religię „ja” to sensowna alternatywa, podana, a jakże, w siedmiu krokach.
Brinkmann namawia, żebyś wyrzucił podręczniki do samorozwoju, przyjął negatywne nastawienie i zaczął wątpić. Radzi, żebyś poczuł grunt pod nogami, dając odpór tyranii pozytywności i obsesji autoanalizy, które grożą stresem, depresją, a w najgorszym wypadku przemianą w minipsychopatę.
„The Times”
Ta książka to znakomita, zabawna, wyzwalająca i efektowna konfrontacja z dominującą kulturą przyspieszenia, w której żyjemy.
„Politiken”
Jak być dwudziestolatkiem"" to zbiór stu rozdziałów, z których każdy opisuje fragment codziennego życia. Tekst Przemka Chojeckiego uzupełniają ilustracje Kasi Suro. Książka jest lekkim literacik poradnikiem, który porusza problemy częste w trzeciej dekadzie życia: presja rówieśników, niepewność przyszłości, wybory życiowe, kariera, edukacja, styl życia, podróże.
Jeśli cierpisz na zaburzenia odżywiania, masz napady kompulsywnego objadania się i znaczna część Twojego życia kręci się wokół jedzenia, to dobrze trafiłeś. Ta książka podpowie Ci jak w samodzielny sposób pokonać swoją chorobę i zerwać ze wszystkimi formami niekontrolowanego jedzenia. Autorka przedstawia techniki oparte wyłącznie na mocy mózgu, które pozwalają samodzielnie pokonać zaburzenia odżywiania. To właśnie z ich pomocą sama wyzdrowiała i pokonała bulimię. Publikacja ta pomogła odzyskać zdrowie już wielu osobom zmagającym się z kompulsywnym objadaniem się dzięki opisanym sposobom wykorzystania wolnej woli, samodzielności i samokontroli. Teraz czas na Ciebie. Jedz z głową!
Praca jest zbiorem tekstów pięciu autorów, które są rozszerzonymi przekładami opracowań ukazujących się równolegle w języku angielskim w większym tomie — Contemporary Influences of C.G. Jung’s Thought, tekstami zmienionymi lub nowymi, podejmującymi problem wpływu koncepcji Carla Gustava Junga na postrzeganie wielu zjawisk i problemów we współczesnych naukach humanistycznych i społecznych. Autorzy przedstawiają relację, jaka zachodzi pomiędzy tą koncepcją a ideami Martina Heideggera, Maxa Webera, Aby’ego Warburga czy Ericha Fromma, oraz analizują jej znaczenie dla ujęć dynamiki wyobraźni zbiorowej, procesu twórczego, kształtowania się „ja”, masowych procesów społeczno-politycznych, aktywności obrazu czy pewnych aspektów dzieła literackiego.
Autorki podejmują problematykę filozofii wyobraźni Gastona Bachelarda — tę sferę całości koncepcji, o której rzadko pisze się w naszej literaturze filozoficznej, choć jest to bardzo znaczna część jego twórczości. W książce przedstawione zostają jej aspekty antropologiczne, psychologiczne, związki z koncepcjami obrazu, nieświadomości i archetypu oraz miejsce na tle różnych ujęć funkcji obrazu w jego aktywności psychoterapeutycznej, społecznej, politycznej. Podjęte zostają problemy formowania się obrazu, obrazowości, transcendentalności obrazu, ekspresyjności, mimetyzmu i „mito-logiki polityczności”. Autorki zauważają, że Bachelard zajmuje się głównie znaczeniami obrazów literackich, lecz na ich podstawie tworzy pewne antropologiczno-filozoficzne ujęcie wyobraźni jako podstawowej władzy umysłu człowieka oraz mającej prymarne znaczenie dla całości jego psychiki.
Koło Warszawskie Psychoanalizy New Lacanian School – poszerzając swoją działalność wydawniczą, która od wielu lat wiąże się z wydawaniem czasopisma Psychoanaliza – oddaje do rąk Czytelników pierwszy Zeszyt
w ramach Biblioteki Psychoanalizy. Na jego zawartość składają się opracowania dwóch przypadków
klinicznych autorstwa Patricka Monribot – psychoanalityka z Bordeaux, członka École de la Cause Freudienne i New Lacanian School – które przedstawił w ramach swoich wykładów i seminariów prowadzonych w Polsce.
Wspólnym mianownikiem prezentowanych tekstów – na co wskazuje sam tytuł „Jeść: cierpienie stulecia”– jest początkowe cierpienie zgłaszających się do kuracji analitycznej podmiotów, które współcześnie dominujący dyskurs w przestrzeni tzw. zdrowia psychicznego ochoczo zakwalifikowałby jako „anoreksja”, czy też, w
szerszym ujęciu, „zaburzenia odżywiania”. Jednak – jak to Czytelnik będzie mógł wkrótce ocenić – praktyka mówienia „pod przeniesieniem”, jaką jest psychoanaliza, pokieruje losami podmiotów daleko poza wytyczne
i przewidywania wszelkich wystandaryzowanych i protokolizacyjnych formuł terapeutycznych.
Nie wiesz, co zrobić, żeby móc cieszyć się życiem?
Masz już dość wszystkich terapeutów i poradników? To spójrz na swojego kota (jeśli go masz). Albo (jeśli go nie masz) wyobraź sobie kota – w twojej sytuacji.
Jeśli nikt do tej pory ci nie pomógł, to przekonaj się, że ostatnia i najprzyjemniejsza szansa na szczęście to kot!
Nie czujesz się dobrze w swojej skórze. Życie przecieka ci przez palce, świat przelatuje koło nosa. Usiłujesz coś z tym zrobić, zaliczasz kolejne gabinety, przekopujesz się przez stosy poradników. I nic się nie zmienia.
Weź przykład z kota!
Jak autorka tego niezwykłego poradnika, dziewczyna taka jak my wszyscy, która nawiązała bliższy, psychoterapeutyczny kontakt ze swoim kotem:
Najpierw go poobserwuj. Potem z nim pogadaj. A potem przeczytaj list, który do ciebie napisze. I tak z każdym problemem. Jeśli chcesz zaprzyjaźnić się ze sobą i swoim ciałem, odkryć przyjemność z zabawy i odpoczynku, rozbudzić ciekawość i cieszyć się każdą chwilą – to zacznij życie według kota! To naprawdę działa!
Ast rid Eulalie jest redaktorką lifestylową.
Terapia schematu staje się coraz bardziej popularnym podejściem do leczenia zaburzeń uznawanych jako trudne, jak osobowość borderline. Wczesne nieadaptacyjne schematy, czyli silne i trwałe wzorce przeżywania emocjonalnego i związane z tym przeżywaniem zachowania, powtarzalne w różnych życiowych sytuacjach, mają znaczenie nie tylko w przypadku zaburzeń, lecz także wpływają na jakość życia osób zdrowych. Prezentowane w książce wyniki badań wskazują, że schematy, związane zwłaszcza z zaburzeniami więzi i brakiem poczucia bezpieczeństwa emocjonalnego, wiążą się z takimi trudnościami ludzi jak słabsza jakość relacji i większe poczucie rozczarowania w związkach romantycznych, tendencja do unikania bliskości, większe nasilenie negatywnych emocji i koncentracja na negatywnych aspektach wydarzeń, słabsza samoocena, a nawet pojawianie się cech lękowych i depresyjnych.
Jest to opracowanie bardzo wartościowe pod względem naukowym, dobrze porządkujące wiedzę w zakresie roli nieadaptacyjnych schematów poznawczych w społecznym funkcjonowaniu człowieka dorosłego. Jest to pierwsza praca w polskiej literaturze psychologicznej tak dobrze udokumentowana empirycznie.
Z recenzji prof. dr hab. Teresy Rostowskiej
Można stwierdzić, że jest to praca oryginalna i bardzo wartościowa. Nie ma podobnych badań, które odnosiłyby się do schematów tworzących się w rodzinach, w których nie dochodziło do nadużyć, a jedynie występowała pewna niekompatybilność pomiędzy potrzebami dzieci i ich odzwierciedleniem przez rodziców. Jest to praca absolutnie nowatorska, a uzyskane wyniki mają istotne znaczenie poznawcze dla psychologii klinicznej i psychoterapii.
Z recenzji dr hab. Małgorzaty A. Basińskiej
Dorota Mącik – dr nauk humanistycznych w zakresie psychologii, pracownik Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, Katedra Psychologii Klinicznej.
Psychoterapeutka, certyfikowana przez Polskie Towarzystwo Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej, szkoliła się również w terapii schematu. Obecnie zajmuje się problematyką trudności i zaburzeń psychicznych, starając się efektywnie połączyć teorię z praktyką kliniczną. W pracy naukowej koncentruje się na poszukiwaniu mechanizmów, które mogą wyjaśniać przyczyny zaburzeń i trudności w codziennym funkcjonowaniu. Najważniejsze publikacje: Między przyjemnością a uzależnieniem. Psychologia zakupów nieplanowanych (Wydawnictwo Naukowe Grado, Toruń 2008); Polish adaptation of the The Young Schema Questionnaire 3 Short Form (YSQ-S3-PL), Psychiatria Polska 2017 (wraz z J. Oetingen, J. Chodkiewiczem i E. Gruszczyńską); Symptomy zaburzeń zdrowia psychicznego a wczesne nieadaptacyjne schematy — ocena zależności, Psychoterapia 2017, 180 (1); Rola postaw rodzicielskich w kształtowaniu wczesnych nieadaptacyjnych schematów. Badania populacji nieklinicznej, Polskie Forum Psychologiczne 2018, 23 (1).
Prawdziwym wyzwaniem współczesnej psychiatrii jest odpowiedzenie na egzystencjalna pustkę. Coraz więcej pacjentów uskarża się bowiem na poczucie bezsensu i życiowej próżni. Logoterapia uczy, że nawet tragiczne i negatywne aspekty życia, jak na przykład nieuniknione cierpienie, mogą zamienić się w triumf ludzkiego ducha pod warunkiem, że przyjmiemy odpowiedni stosunek do sytuacji, w jakiej się znaleźliśmy. W epoce, w jakiej przyszło nam żyć ? epoce umierających tradycji ? podstawowym zadaniem psychiatrii musi być wyposażenie człowieka w umiejętność odnajdywania w życiu sensu. W czasach, gdy przykazania dekalogu utraciły w oczach wielu swą niepodważalną wartość, każdego dnia musimy przestrzegać dziesięciu tysięcy przykazań wynikających z dziesiątków tysięcy życiowych sytuacji; W tym sensie można śmiało powiedzieć, że logoterapia to odpowiedź na duchowe potrzeby współczesnego człowieka.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
