W tej strefie zapraszamy do nabycia książek z szeroko pojętej dziedziny jaką jest psychologia. Posiadamy podręczniki i poradniki kierowane do specjalistów psychiatrii i psychologii, a także uczniów i studentów. Poprzez poradniki z zakresu problemów emocjonalnych u dzieci i młodzieży czy okresu dojrzewania. Proponujemy poradniki dla ludzi biznesu, polityków, nauczycieli, dzieci i modzieży. Garść rozmaitych porad i rewolucyjnych technik, które pomogą otworzyć drzwi umysłu. Polecamy dobre książki psychologiczne. W ofercie psychologia społeczna, kliniczna, biznesu, rozwoju, zdrowia, sportu, psychologia umysłu, relacje międzyludzkie i wiele innych poradników.
Najlepszy z dotychczasowych portret Agnieszki Osieckiej – artystki, poetki, matki, żony, kochanki, dziennikarki i ówczesnej celebrytki PRL-u. Nie jest to jednak typowa biografia. Zawiera liczne wspomnienia przyjaciół Osieckiej, fragmenty jej pamiętników, opowiadań i wierszy, a także archiwalne zdjęcia wykonane przez samą Osiecką. Odkrywa nieznane fakty i przypomina te, które zatarł czas. Agnieszka Osiecka urodziła się w rodzinie, dla której kultura była jak powietrze. W ich domu spotykała się śmietanka towarzyska – może dlatego we wczesnej młodości zaczęła pisać pamiętnik (fikcyjny, w co nie chcieli wierzyć rodzice). Gdy ojciec opuścił ją i matkę, wszystko runęło: później to jego obwiniała za swój brak pokory. Zofia Turowska zebrała bardzo różnorodny materiał, a pisząc bezpretensjonalnie, nie wkracza w zbędne dywagacje. Pokazuje Osiecką pełną życia, wolną, niedającą się ograniczać konwenansom, lecz historie licznych perypetii miłosnych, skandali, związków małżeńskich i partnerskich opisuje z wyczuciem i dyskrecją. „Są ludzie, których nie umiemy opowiedzieć…” – twierdziła Osiecka. Turowskiej udało się jednak opowiedzieć Agnieszkę. Dla kochających poezję – pozycja obowiązkowa. Dla nieprzekonanych – tym bardziej. Na antenie TVP od marca będzie można obejrzeć serial w dużej mierze oparty na Agnieszkach – w gwiazdorskiej obsadzie. Zofia Turowska – absolwentka wydziału dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Dziennikarka „Magazynu Filmowego”, łódzkiego oddziału „Trybuny Ludu”, Łódzkiego Ośrodka Telewizyjnego i Krajowej Agencji Wydawniczej. Członkini ZAiKS. Autorka sagi rodziny Onyszkiewiczów „Gniazdo”; współautorka kultowego reportażu – dokumentu o wydarzeniach w Stoczni Gdańskiej w 1980 roku „Kto tu wpuścił dziennikarzy?”, faktograficznych powieści: o łódzkiej Szkole Filmowej „Filmówka” oraz Zespole Filmowym TOR, biograficznej opowieści Beaty Tyszkiewicz „Nie wszystko na sprzedaż”. Dla Marginesów napisała opowieść o Zofii Nasierowskiej „Fotobiografia”, biografię Janusza Majewskiego, a także otoczyła literacką opieką książkę Magdaleny Zawadzkiej „Gustaw i ja”. Przygotowuje biografię Gustawa Holoubka.
Mały solfeż jest zbiorem ćwiczeń do czytania nut głosem. Przeznaczony w zasadzie dla ognisk muzycznych, może być również z pożytkiem stosowany w niższych szkołach muzycznych lub zakładach kształcenia nauczycieli, a także służyć samoukom. Materiał, oparty przeważnie na polskiej pieśni ludowej, jest ułożony progresywnie pod względem trudności intonacyjnych i rytmicznych. Przy końcu podręcznika zostały umieszczone ćwiczenia rytmiczne.
Publikacja jest zbiorem kilkudziesięciu zdjęć przedstawiających spokrewnione osoby. Do fotografii dołączone są pytania, które sprawdzą wiedzę dziecka w zakresie terminologii pokrewieństwa, a także pokażą, w jak wielu rolach występują członkowie najbliższej rodziny. Analiza zdjęć będzie dla dziecka treningiem i wspaniałą zabawą w nazywaniu związków, jakie mają miejsce między ludźmi w najbliższej rodzinie. Opisywanie bohaterów fotografii może być okazją do rozmowy z dzieckiem o jego własnej rodzinie. Pomoc ta polecana jest nauczycielom i rodzicom dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym
Program terapeutyczny Języczek-Podróżniczek i cztery pory roku skierowany jest do dzieci cztero- i pięcioletnich,u których proces rozwoju mowy przebiega z opóźnieniem. Program składa się z czterech części, których tematyka dotyczy kolejnych pór roku: jesieni, zimy, wiosny, lata.Każda część, czyli pora roku, zawiera 12 scenariuszy, które mogą być realizowane jako cykl ćwiczeń systematycznie prowadzonych w czasie grupowych zajęć logopedycznych lub jako pojedyncze zabawy. Scenariusze mogą też być wykorzystywane do indywidualnej pracy rodzica z dzieckiem.
Każdy z rozdziałów tej książki opowiada o innym kulturowym mikrokosmosie i o odrębnej sieci znaczeń przypisywanych płci. Słownikowo rzecz ujmując, trzecia płeć to termin określający osoby, które nie są postrzegane zarówno przez siebie, jak i przez własne społeczeństwo, ani jako mężczyźni ani jako kobiety. Osoby te wznoszą się ponad reżim „płci”, oparty o genitalia i biologiczność, wybierając anty-reżim „gender”, bazujący na pragnieniach, marzeniach i upodobaniach. Osoby te tworzą unikalne kulturowe mikrokosmosy, zintegrowane ze społeczeństwem, które z braku bardziej szczęśliwych pomysłów nazywamy trzecią ? albo czwartą, piątą itd. ? płcią. Waldemar Kuligowski przybliża codzienne życia fa’fafine, xanith, muxe, baklâ, mashoga oraz innych, które uważa się za obdarzone cechami zazwyczaj rozdzielonymi między kobiety i mężczyzn. Pokazuje ich zwyczajne życie, czas pracy i czas relaksu, ukazuje ich marzenia i troski, a tam, gdzie to możliwe, sprawia, by mogli „przemówić” swoim głosem. A przy okazji, komplikuje nam życia ? poprzez budzenie wątpliwości, wskazywanie wyjątków od każdej reguły oraz ukazywanie człowieka jako istoty tyleż bardzo kreatywnej, co i bardzo plastycznej.
Autor przede wszystkim zachęca do tego, byśmy spróbowali „popatrzeć na świat inaczej”, nie tracąc dzięki temu nic z jego oszałamiającego bogactwa. Najważniejszym celem tej książki jest bowiem zaproszenie do podróży po wielkim kręgu, w którym wszyscy jesteśmy ? w taki czy inny sposób ? spokrewnieni i bliscy. Żeby to jednak było możliwe, trzeba na początek ten krąg dostrzec.
Poznajcie swojegonowego TrenerażyciaKobiety! Mamy w sobie siłę Tarzana! Pracujemy na wielu etatach:prowadzimy biznesy, zarządzamy firmami, jesteśmy żonami, matkami,kochankami, przyjaciółkami, dbamy o dom Okazuje się, że możemyabsolutnie wszystko!Książka dla kobiet nowoczesnych, które mają apetyt na sukces, alerównocześnie nie zamierzają rezygnować ze swojego czasu dla rodziny,przyjaciół i rozwoju osobistego. Dla tych kobiet, które chcą byćmocne, ale i modne, seksowne, otwarte na życie i chcą walczyć oswoje marzenia.Ta książka doda kobietom siły, zachęci do przełamywania stereotypów,pójścia pod prąd, nabrania pewności siebie i pokaże, jak porażkiprzekuwać w sukces.Autorka uważa, że z niczego w życiu nie trzeba rezygnować, podwarunkiem że odnajdziemy swój własny work-lifebalance.Przytacza na to przykłady z własnego życia i przekonuje, że dziękiprzełamywaniu wewnętrznych barier i dobremu planowaniu można spełnićsię zarówno jako kobieta biznesu, jak i matka, żona czy przyjaciółka.Podpowiada, jak troszczyć się o ciało, duszę i dbać owizerunek, żeby być zdrową, zadowoloną z siebie i szczęśliwą.Wksiążce znajdują się prawdziwe, dotychczas nieznane, historie z życiaautorki. MariolaBojarska-Ferencdziennikarka, producentka programów telewizyjnych, ekspertkawork-lifebalance.Wykładowczyni z dziedziny szeroko pojętego wellnessu i zdrowegopodejścia do życia, zasad diety itp. Organizuje fit weekendy zćwiczeniami i wykładami. Absolwentka Akademii Wychowania Fizycznego wWarszawie. Jest członkinią największych na świecieamerykańskich organizacji, zajmujących się promocją zdrowia ifitnessu: IDEA i ECA. Uczestniczyła w ponad czterdziestu światowychkongresach i szkoleniach (Orlando, Miami, Nowy Jork, San Diego, LosAngeles, Las Vegas, Interlaken, Sztokholm, Paryż), na którychpoznawała najnowsze kierunki rozwoju w dziedzinie zdrowia.Wydała dziewięć książek, napisała setki artykułów dla miesięcznikówTwój Styl i Pani. Jest autorką około trzech tysięcy programówtelewizyjnych na temat work-lifebalance,zdrowia, fitnessu; sześciu płyt z ćwiczeniami fitness i filmu zgimnastyką przeciw zakrzepicy, wyświetlanego w samolotach Dreamliner.Jako ambasador Stowarzyszenia Kobiet Onkologii Polskiej Rakmisjaprowadzi zajęcia na temat aktywności fizycznej w prewencji i leczeniuraka. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi przez Prezydenta RPza konsekwentne działania promujące zdrowy styl życia.
Come insegna Charles Baudelaire, camminare e passeggiare non sono esattamente la stessa cosa. Passeggiare e un’arte raffinata che richiede abilita e impegno. Un’arte che il flâneur parigino del XIX secolo praticava nel clima delle grandi rivoluzioni che hanno sconvolto la Francia e l’Europa intera. In questo libro, la flânerie e il suo ambiguo rapporto con insurrezioni e sommosse, barricate del popolo e cariche dei gendarmi, diventano oggetto di indagine della sociologia e della storia delle idee. Riccardo Campa e professore di sociologia e direttore del Centro di Ricerche sulla Storia delle Idee dell’Universita Jagellonica di Cracovia.
Wprowadzona przez Marianne Hirsch kategoria „postpamięci” bardzo szybko stała się jedną z najważniejszych opisujących kondycję powojennej kultury europejskiej. Hirsch opisuje różne sposoby, za pomocą których pamięć mogła być „przekazywana” – od rozmów, przez zachowanie rodziców, które było konsekwencją przeżyć z przeszłości (depresja, obsesje, milczenie), a także ich wpływ na kolejne pokolenie. Postpamięć zwraca uwagę nie tyle na sam transfer pamięci, choć świadomość jego przebiegu jest kluczowa dla zrozumienia całego procesu, ile sposób, w jaki zostaje ona przyswojona przez odbiorców, którzy cały czas muszą w nim aktywnie uczestniczyć. Postpamięć nie jest procesem jednolitym, ale chaotycznym, rozszczepionym na różne formy i media, poprzez które może odbywać się transmisja „pamięci” między pokoleniami. Jej wewnętrzna dynamika i brak ściśle określonych struktur sprawiają, że jest ona otwarta na modyfikacje i może przyjmować różnorodne formy w zależności od relacji, w jakiej się odbywa. W jaki sposób teatr uczestniczy w procesie transferu pamięci? Jak się do niego ustosunkowuje i z niego korzysta? Czy spektakl może generować doświadczenie postpamięci? Jakie są konsekwencje uruchomienia narracji krytycznych wobec postpamięci? Książka Marty Bryś jest próbą odpowiedzi na te pytania na przykładach spektakli Tadeusza Kantora, Jerzego Grzegorzewskiego, Moniki Strzępki oraz Krzysztofa Warlikowskiego. Proces postpamięci odbywa się w relacji między sceną a widownią. W pewnym sensie najważniejszą cechą całej analizy jest zwrócenie uwagi na ten właśnie fakt „stawania się” postpamięci w teatrze. I w tej kwestii zarówno analiza przedstawień, jak i jej konkluzje są wyjątkowo trafne i odkrywcze. Fragment recenzji prof. Krzysztofa Bielawskiego Szczególnie warte podkreślenia jest krytyczne podejście Autorki do przywołanych prac. W każdym z rozdziałów opiera ona własne interpretacje na wybranej koncepcji teoretycznej, czasem traktując ją jako inspirację dla swoich obserwacji, czasem jako cenne wsparcie metodologiczne, czasem jednak przeformułowując wersję autorską czy wręcz wchodząc z nią w polemikę. Fragment recenzji prof. Ewy Guderian-Czaplińskiej Ważną zdobyczą rozprawy jest pokazanie i dowiedzenie, że specyfika procesu postpamięci sprawia, iż „niezależnie od tego, czy dane medium zawiera komentarz (także krytyczny) do transferu pamięci, to zawsze zostaje przez niego zagarnięte i automatycznie staje się jego częścią”. W ten sposób nazwa „teatr postpamięci” otrzymuje niejako podwójne uzasadnienie: jest to teatr będący częścią procesu postpamięci, a zarazem tematyzujący, wystawiający go. Fragment recenzji prof. Dariusza Kosińskiego MARTA BRYŚ – doktor nauk humanistycznych, absolwentka teatrologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 2011–2013 pracowała w Ośrodku Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora „Cricoteka”, w latach 2013–2014 koordynatorka programowa festiwalu Krakowskie Reminiscencje Teatralne. Wraz z dr Łucją Iwanczewską współkuratorka projektu „Biografie w teatrze” realizowanego w Cricotece. W latach 2014–2015 oraz 2016–2017 członkini komisji w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej organizowanym przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2015 roku koordynowała promocję Teatru POP-UP w Krakowie, realizowanego przez Agencję GAP, w ramach którego była również producentką autorskiego projektu SPI->RA->LA Krystiana Lupy, Piotra Skiby i Igi Gańczarczyk. W latach 2018–2019 koordynowała współpracę z artystami w Krakowskim Salonie Sztuki organizowanym przez Fundację F.A.I.T oraz Krakowskie Biuro Festiwalowe. Współredaktorka wraz z prof. Katarzyną Fazan i dr hab. Anną R. Burzyńską publikacji Dziś Tadeusz Kantor! Metamorfozy śmierci, pamięci i obecności (2014). Publikuje na łamach czasopism „Didaskalia”, „Dialog”, „Notatnik Teatralny”, „Opcje”.
Publikacja to jedyny na rynku wydawniczym tak obszerny poradnik całościowo wyjaśniający problematykę związaną ze sprawami o rozwód i separację. Autorka napisała go w sposób przystępny dla czytelnika niebędącego prawnikiem, świadomie unikając trudnego do zrozumienia prawniczego metajęzyka. Objaśnienia kwestii prawnych zostały uzupełnione o przykłady wzięte z życia, pokazujące standardowe sytuacje występujące w tego typu sprawach. Całość dopełniają wywiady ze specjalistami sędzią rodzinnym, mediatorami, psychologiem dziecięcym, psychoterapeutą par, detektywem, seksuologiem dobrze naświetlające praktyczne aspekty omawianych zagadnień.
Jest ona edukacyjnym uzupełnieniem Przemian na Ziemi, jednak przygotowanym bardziej pod kątem praktycznych służących rozwojowi głównie dzieci. Jest jej rozwinięciem, jednak zawierającym bardzo wiele informacji nowych i cennych, np. informacje na temat rozwoju człowieka zawarte w skądinąd niezwykle wartościowym, wspominanym przeze mnie wcześniej raporcie Szkoła dla innowatora (który dosłownie zmieszał z błotem nasz system edukacji) oraz konkretne wnioski, jakie wyciągnąłem z nauczania dzieci, bo są one bardzo ważne i ciekawe jest w niej pełen opis stosowanego przeze mnie podejścia, opis lekcji. Ogólnie, z punktu widzenia przemian na Ziemi, książka ta jest podobnie ważna, jak Przemiany na Ziemi jako wrota do przyszłości. Szczególnie istotną jej częścią jest opis poświęcony technikom integracji osobowości, jako zupełnie pomijanemu dotychczas kluczowi do rozwoju człowieka, a przede wszystkim do kreatywności bo również nie znajdziemy tego w żadnej dostępnej w naszym kraju publikacji na temat rozwoju człowieka, edukacji, rozwoju świadomości i kreatywności. Już więc z samego tego tytułu książka ta prezentuje nową jakość, nie ustępując poziomem Przemianom na Ziemi. Sporo miejsca w tej publikacji zajął też opis zagrożeń, jakie wiszą nad ludzkością jest to przedstawienie tego, co ludziom i ludzkości grozi, jeśli programu rozwijania świadomości nie przyjmą. I to ostatnie zostało poparte miażdżącymi wręcz dowodami, polskim czytelnikom zupełnie nieznanymi. To również nie ma odpowiednika w jakimkolwiek innym źródle i również jest bardzo ważne.
Można nie kochać futbolu, ale warto wiedzieć, jak wpływa na ludzi. Można nie być kibicem, ale warto zobaczyć, jak kibicowanie daje ludziom głos. Czasem to głos rozpaczy, bólu, złości, a czasem politycznej przynależności, akceptacji albo zwykłego szczęścia.Przez wiele miesięcy w sześciu różnych krajach na własnej skórze sprawdzaliśmy, jak to działa: jak piłka nożna wpływa na miejsca i ludzi od lat żyjących w konflikcie, jak te konflikty widać w drużynach i na trybunach.Dotarliśmy tam, gdzie normalnie trudno jest dotrzeć, pytaliśmy o to, o czym często normalnie się nie mówi. Rozmawialiśmy z czołowymi piłkarzami, wpływowymi politykami, z chodzącymi legendami, których nazwiska to marka.To nie jest książka tylko dla kibiców piłkarskich, ale dla wszystkich, którzy potrafią łączyć kropki. Piłka nożna tłumaczy świat. To nie banał, to fakt.
Przewodnik metodyczny dla klasy I szkoły podstawowej ""Poznaję Boży świat""Przewodnik do podręcznika numer AZ-11-01/18-KI-4/20 z dnia 28.05.2020, zgodnego z programem nauczania nr AZ-1-01/18.Celem katechezy jest pomoc uczniom w odkrywaniu śladów Boga w rodzinie, szkole, Kościele i otaczającym ich świecie.Przewodnik proponuje wiele metod aktywizujących, m.in. zabawy integracyjne, metody plastyczne, muzyczne, dramowe, teatralne, gry i zabawy dydaktyczne, a także proste elementy interpretacji biblijnej.Uczniom towarzyszą bohaterowie klasy I Basia i Krzyś, zarówno w opowiadaniach, jak i w podręczniku.Jednostka lekcyjna ma cztery etapy: I. Powitanie, II. Zaproszenie do, III. Odpowiedź na, IV. Pożegnanie.
Proponowany zeszyt ćwiczeń jest przeznaczony przede wszystkim dla uczniów szkoły podstawowej, zarówno tych rozwijających się harmonijnie, jak i tych z trudnościami. Ortotrening zawiera zadania doskonalące czytanie ze zrozumieniem oraz liczne ćwiczenia ortograficzne, przy których jednocześnie należy zwracać baczną uwagę na graficzną stronę zmagań. Wiele z zadań skonstruowano tak, by przy okazji utrwalania reguł ortograficznych ćwiczyć koncentrację i skupienie. Dzieciom rozwijającym się harmonijnie ćwiczenia pozwolą utrwalić i usystematyzować obszerną wiedzę z zakresu polskiej ortografii. W przypadku dzieci ze specyficznymi trudnościami w nauce czytania i pisania mają one spełnić rolę „sali treningowej” czy „siłowni ortograficznej”, dzięki której uczniowie będą ćwiczyć nie tylko reguły ortograficzne, ale też cierpliwość, koncentrację i skupienie, które są nieodzowne przy przyswajaniu jakiejkolwiek wiedzy czy umiejętności. Przy „oswajaniu” ortografii bardzo ważną rolę odgrywa umiejętność samokontroli, dlatego na końcu każdego zeszytu zamieszczono klucz, gdzie uczeń znajdzie rozwiązania trudniejszych ćwiczeń
Dzięki niej dowiesz się, jak wysłać sygnał SOS i znaleźć potrzebne wsparcie, jak wydobyć się z chaosu i odnaleźć drogę do upragnionego portu, jak przełamać własną samotność i skontaktować się z pobliskimi łodziami oraz jak przyjść z pomocą bliskim, których życie osiadło na mieliźnie.br. Szymon Janowski kapucyn, rekolekcjonista. Związany z duszpasterstwem młodzieży, w szczególności ze spotkaniem Golgota Młodych odbywającym się w Serpelicach. Duszpasterz wspólnoty małżeństw Winnica w Warszawie. Aktywnie działa w mediach społecznościowych, głosząc Ewangelię m.in. za pomocą cykli filmików oraz podcastu Proste Słowa. Jest pasjonatem spotkań z drugim człowiekiem, jego ulubioną formą działalności duszpasterskiej są rekolekcje szkolne i akademickie.Statek MV E Evangelia został zbudowany w Północnej Irlandii w 1942 roku, a do użytku oddany 22 grudnia tego samego roku. Jego nazwa za sprawą kolejnych właścicieli wiele razy się zmieniała. Jednostka przewoziła najrozmaitsze towary i opłynęła właściwie cały świat. 15 października 1968 roku niedaleko rumuńskiego Costineti uległa wypadkowi, którego okoliczności dotychczas nie zostały należycie wyjaśnione. Ostatecznie została porzucona na mieliźnie przez swego ówczesnego właściciela Aristotelisa Onasisa. Spoczywa tam do dzisiaj niszczejąc oraz rdzewiejąc. W 2012 roku w czasie silnej burzy jej wrak pękł w połowie, a część pokładu się zawaliła.
Celem monografii, którą oddajemy do rąk Czytelników, jest próba opracowania modeluobjaśniającego wpływ czynników technologicznych powiązanych z czwartą rewolucjąprzemysłową na zarządzanie projektami rozwoju nowych produktów (NPD) w przedsiębiorstwie.W książce:scharakteryzowano obecne trendy w działalności projektowej w organizacjach;omówiono podejście procesowe w zarządzaniu projektami;przedstawiono koncepcję ładu projektowego oraz jego operacjonalizacji;opisano czwartą rewolucję przemysłową (genezę i istotę pojęcia, jego niejednoznaczność,wzajemne relacje koncepcji z działalnością projektową przedsiębiorstwa, implikacjedla zarządzania projektami NPD, aktywatory czwartej rewolucji przemysłowej);określono wpływ aktywatorów czwartej rewolucji przemysłowej na zarządzanie projektemw przedsiębiorstwie;przedstawiono autorski model zarządzania projektami NPD w czwartej rewolucji przemysłowej.
Jedwabny Szlak. Już sama nazwa podsuwa wyobraźni romantyczno-awanturnicze obrazy. Droga, którą wędrowali dawni kupcy, wioząc drogie materie i przyprawy, a wraz z nimi wędrowały idee i wynalazki. Trasa wiodąca przez kilkanaście krajów – marzenie chyba każdego podróżnika. A na pewno Colina Thubrona, gdyż Jedwabny Szlak biegnie przez tereny szczególnie mu bliskie: Bliski i Daleki Wschód, Rosję, dawne republiki radzieckie. Podróż zaczyna się w Xi’an, sercu Chin, gdzie spoczywa Żółty Cesarz, protoplasta Chińczyków, wynalazca pisma, muzyki, matematyki i jedwabiu. Dalej prowadzi przez góry środkowej Azji, północny Afganistan, Iran, aż do tureckiego portu w Antiochii. Łącznie to ponad jedenaście tysięcy kilometrów przebytych w ciągu ośmiu miesięcy – autostopem, autobusami, ciężarówkami, a nawet na wielbłądzie. Ale Cień Jedwabnego Szlaku to nie tylko opis podróży, fascynujące krajobrazy, interesujące rozmowy – to również niezwykle wnikliwe obserwacje zmian zachodzących w dzisiejszej Azji. To opowieść o rewolucji ekonomicznej w Chinach, o rozpadzie tożsamości, o zepchniętych na margines mniejszościach. To piękna i ważna relacja ze współczesnej podróży tym starożytnym szlakiem. „Thubron wędruje w rejony niedostępne dla większości podróżników, gdyż są to nie tylko punkty w przestrzeni, lecz także pewien stan umysłu, czerpany z nagromadzonej przez lata wiedzy, płonnych nadziei, nierozwikłanych tajemnic. To tutaj – na najstarszym i najdłuższym szlaku cywilizacji – Thubron znajduje klucz do tego królestwa i przekazuje go nam.” Lorraine Adams, „The New York Times” „„Cień Jedwabnego Szlaku”, plon życiowej podróży, imponuje bogactwem informacji i literackim kunsztem.” Ian Thomson, „The Guardian” „Na tej starożytnej autostradzie Thubron odnajduje się doskonale. Jego towar to nie jedwab, który podbił serca europejskich kupców, lecz wiedza. Jest wspaniałym i niezwykle wiarygodnym gawędziarzem […] Zakurzone pobocza Jedwabnego Szlaku zamieszkuje wielu, którzy zagubili się w trakcie wędrówki, i oto pojawia się ktoś, komu mogą opowiedzieć swoją historię.” Benedict Allen, „The Independent”
Udzielanie informacji zwrotnej – takie proste, że aż trudne! Możemy nie zdawać sobie z tego sprawy, ale udzielamy go… każdego dnia i to wielokrotnie, nie zdając sobie z tego sprawy. Komentarze, odpowiedzi na pytania, dzielenie się opiniami – wszystko to to właśnie feedback. Jednak nasze przekonania i wyobrażenia o informacji zwrotnej są często nieprawdziwe i kontrproduktywne. Przez nieumiejętne jej wykorzystanie, zwłaszcza w kontekście zawodowym, często bywa źle kojarzona: z nieobiektywną oceną, z biurową polityką, z wzajemnymi pretensjami, z powątpiewaniem we własne możliwości. Lecz właściwie przygotowana i wykorzystana informacja zwrotna tak naprawdę to jedno z najbardziej użytecznych narzędzi wspierania procesu nauki i rozwoju. Autorki wyjaśniają, co się stało, że dziś feedback tak źle się kojarzy. Podpowiadają też, co zrobić, aby zapanować nad negatywnymi reakcjami ciała i umysłu, które mogą utrudniać komunikację i nadwyrężać zaufanie. Pokazują jak nie wpadać w pułapki myślenia, schematy i krytycyzm podczas dawania informacji zwrotnej, a także jak formułować wypowiedzi w sposób nieoceniający i modelujący konstruktywne zachowania ludzi. Proponowane przez nie rozwiązania i narzędzia skupiają się na promowaniu feedbacku nastawionego na wzrost i rozwój, nie tylko w obrębie relacji menedżer – podwładny, ale przede wszystkim w formule człowiek – człowiek oraz zespół – zespół, bez względu na status w hierarchii organizacyjnej czy nazwę zajmowanego stanowiska. Analizując zachowania ludzi, których określają mianem Poszukiwaczy, Odbiorców i Udzielających, pokazują, jak można skutecznie używać informacji zwrotnej w naszej codziennej pracy. Ich książka Feedback (i inne brzydkie słowa) to praktyczny i odważny przewodnik, który pomoże inaczej spojrzeć na feedback i dostrzec w nim skuteczne narzędzie motywacyjno-aktywizujące. M. Tamra Chandler i Laura Dowling Grealish obalają szkodliwe mity i dają nam konkretne narzędzia, które pozwalają na budowę przejrzystych, celnych i konstruktywnych komunikatów. *** Szukasz sposobu na to, aby budować zdrową kulturę nastawioną na współpracę i rozwój? Przeczytaj tę książkę! Marshall Goldsmith, wybitny coach i teoretyk przywództwa, uhonorowany przez Thinkers50 tytułem #1Executive Coach i dwukrotnym tytułem #1 Leadership Thinker in the World *** M. Tamra Chandler jest założycielką i dyrektor generalną PeopleFirm, która została w 2018 roku zaliczona przez magazyn „Forbes” do najlepszych amerykańskich firm konsultingowych zajmujących się zarządzaniem. Do grona ich klientów zaliczają się między innymi Microsoft, Nordstrom, Alaska Airlines, Nike, WorldPay, Christiana Health Care System oraz Bill & Melinda Gates Foundation. Tamra Chandler większość swojej trzydziestoletniej kariery spędziła na modernizowaniu podejścia do zarządzania ludźmi i przeobrażaniu modeli organizacyjnych. Jest nie tylko dyrektor generalną i konsultantką, ale także pisarką i aktywną prelegentką. Laura Dowling Grealish jest starszą konsultantką i trenerką w PeopleFirm. Ukończyła studia pierwszego stopnia w zakresie zarządzania na University of Montana i zdobyła tytuł MBA na Pacific Lutheran University. Od dwudziestu lat zgłębia i wykorzystuje w swojej pracy dokonania różnych dyscyplin naukowych, aby następnie dzięki zdobytej wiedzy wspierać klientów w tworzeniu sprzyjającego środowiska pracy, budowaniu efektywnych zespołów i wypracowywaniu nowoczesnych technik zarządzania wynikami.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
