W tej strefie zapraszamy do nabycia książek z szeroko pojętej dziedziny jaką jest psychologia. Posiadamy podręczniki i poradniki kierowane do specjalistów psychiatrii i psychologii, a także uczniów i studentów. Poprzez poradniki z zakresu problemów emocjonalnych u dzieci i młodzieży czy okresu dojrzewania. Proponujemy poradniki dla ludzi biznesu, polityków, nauczycieli, dzieci i modzieży. Garść rozmaitych porad i rewolucyjnych technik, które pomogą otworzyć drzwi umysłu. Polecamy dobre książki psychologiczne. W ofercie psychologia społeczna, kliniczna, biznesu, rozwoju, zdrowia, sportu, psychologia umysłu, relacje międzyludzkie i wiele innych poradników.
Zamysł poznawczy tej książki dotyczy wykorzystania i zespolenia autorskich badań w zakresie pedagogiki kultury, pedagogiki społecznej, pedagogiki religii, pedagogiki specjalnej, a także w obszarach religioznawstwa, katechetyki, filozofii wychowania i socjologii wychowania, aby na tej podstawie stworzyć cykl wykładów i spotkań promujących idee krytycznych oraz inkluzyjnych analiz na gruncie edukacji współczesnej. Inspiracją dla projektu była silna potrzeba przeciwstawienia się obecnej dziś ekskluzji i fragmentaryzacji, zarówno w obrębie praktyk, jak i analiz teoretycznych w edukacji. […] Niniejsza publikacja jest próbą złożenia w całość rekonstrukcji badawczych zaproponowanych przez przedstawicieli PTFT, aby w rezultacie – przy wykorzystaniu analiz krytycznych – spróbować, przynajmniej częściowo, odsłonić współczesny spór o sferę wartości, norm i ocen ujawniających się w procesach edukacyjnych społeczeństwa XXI wieku.
Mimo świetnych tradycji innych krajów europejskich (International Peace Research Institute w Sztokholmie, galtungowski Peace Research Institute w Oslo, Peace Research Association z siedzibą w Londynie), wątki badań nad pokojem oraz wychowania dla pokoju były stosunkowo słabo artykułowane na gruncie polskim i praktycznie są nieobecne w polskiej myśli pedagogicznej XXI wieku. Z tym większym uznaniem należy zatem powitać inicjatywę Krystyny M. Błeszyńskiej mającą na celu przywrócenie ich i odczytanie w nowym kontekście pedagogicznym, jakim jest edukacja międzykulturowa. Zamierzenie, którego owocem jest między innymi niniejsze opracowanie. (prof. dr hab. Lech W. Zacher)
Książka ta wpisuje się wyraźnie w aktualny klimat kultury naznaczony rozchwianiem – do niedawana wydawało się oczywistych – fundamentów demokratycznego bezpieczeństwa w wielu krajach Unii Europejskiej, a zwłaszcza w Polsce. Nie bez przyczyny współcześnie w środowisku teoretyków i badaczy społecznych intensyfikuje się debata dotycząca wychowania do pokoju, zagrożeń pokoju czy konieczności wzmocnienia prodemokratycznych dyspozycji obywatelskich – solidarności, etyki troski o innych, kultywowania krzepiących więzi w środowiskach lokalnych, krytycznej partycypacji w środowisku tradycyjnych i nowych mediów (umiejętności demaskowania zmanipulowanych czy propagandowych treści), etyczności nieskrepowanego komunikowania się w internecie (powstrzymanie mowy nienawiści itp.). […] Związani z domenami szeroko pojętej międzykulturowości czy wielokulturowości (oba pojęcia nabrały w ostatnich miesiącach w Polsce wyjątkowo negatywnego znaczenia dzięki umacnianiu się populistycznych nastrojów) podejmują i porządkują tę dyskusję z pozycji akademickich. (prof. dr hab. Lucyna Kopciewicz)
Książka Karoliny Golinowskiej stawia sobie za cel wprowadzenie czytelnika w gąszcz zagadnień teoretycznych powiązanych z zagadnieniem polityki kulturalnej i kulturowej. [...] Od strony merytorycznej wypada ocenić Polityki kultury bardzo wysoko. Jest to praca rzetelna, nieoperująca ułatwieniami, uczciwie i dokładnie zdająca sprawę z wszelkich trudności, przed jakimi stoi namysł nad polityką kulturalną. Choć linie sympatii i antypatii Autorki są oczywiście czytelne, to ton wypowiedzi cechuje ostrożność i wyważenie, a przede wszystkim troska o rzeczywiste zrozumienie zagadnienia. Uważam, że dzięki tym zaletom, a także dzięki spójnej i logicznej konstrukcji, Polityki kultury mogą stać się niemal obowiązkowym wprowadzeniem w analizowane przez Autorkę problemy"". prof. Krzysztof Moraczewski
Kultura we wszelkich swych przejawach wymaga przyjęcia co najmniej jednej z dwóch postaw. Pierwszą, a przy tym jedyną formą ontologicznej neutralności, jest czysta, niezależna od indywidualnych czy zbiorowych doświadczeń kontemplacja. Jakkolwiek atrakcyjna może się wydawać ta perspektywa dla rozważań teoretycznych, należy podkreślić, że owa „czysta” postawa, nieobarczona jakąkolwiek empirią potoczności czy dociekania naukowego, jest (skądinąd użyteczną) niczym więcej jak utopią. Nie wdając się w dyskusje nad przedmiotem tego, czym jest kultura, nie próbując dociec jej źródeł ani konieczności, a poprzestając na fundamentalnym wymiarze istnienia, jakim jest emanacja jej przejawów, pozostaje nam w mówieniu o tym, co stanowi kulturę, przyjąć drugą postawę, tę, która wychodząc od kryteriów, zawsze łączy się z ocenianiem. Pojawia się tu jednak zasadniczy problem znaczenia perspektywy, z jakiej przyjmuje się takie czy inne kryteria, tym samym determinuje cel oraz funkcje oceny. Kryteria bowiem, jako klasyfikujący zbiór cech umożliwiających poznanie, nie muszą być w jakimkolwiek stopniu kompletne ani nasycone tym, co nazywalibyśmy (nie wdając się w kolejną dysputę o racjonalności) prawdą czy odpowiedniością względem rzeczywistości. Wystarczy mniej lub bardziej uporządkowana logicznie struktura cech oraz własności, by na tej podstawie oddzielać jedne przedmioty od innych, a nawet dokonywać względem nich hierarchicznego porządkowania. (Ze Wstępu)
Książka najczęściej nagradzanej dziennikarki
Zbiór reportaży Z nienawiści do kobiet to historie o najważniejszych sprawach, którymi żyła cała Polska.
Książkę otwiera premierowa opowieść syna o Violetcie Villas, artystce, która odniosła ogromny sukces, była podziwiana przez miliony, a zmarła w samotności. Tekst Ksiądz pedofil odprawia dalej to szokująca historia trzynastoletniej dziewczynki podstępem wywiezionej od rodziców i gwałconej przez księdza, a reportaż Z nienawiści do kobiet pokazuje, jak wojsko zamiata pod dywan molestowanie seksualne kobiet przez wysokiej rangi oficera.
Z twórczości Justyny Kopińskiej wyłania się obraz nieskutecznego wymiaru sprawiedliwości i ludzi pozostawionych z poczuciem krzywdy. Po publikacji jej tekstów przestępcy trafiali do więzień, a w prawie wprowadzano zmiany dotyczące bezpieczeństwa w instytucjach zamkniętych.
Cmentarz, do którego trudno dojechać, bo zawalił się most do niego prowadzący. Park, przez który codziennie idzie się na skróty po zakupy, nie wiedząc, że kiedyś teren ten znajdował się za bramami miasta. Podwórko, odgrodzone od świata zamkniętą ażurową bramą, przez którą przechodnie mogą zobaczyć macewy. Cmentarze wojenne, na których spoczywają obok siebie dawni wrogowie. Wszystkie te przestrzenie – będące zarazem świadectwem pamięci, jak i niepamięci – stały się przedmiotem interdyscyplinarnych badań przeprowadzonych przez Autorki. W ich efekcie powstała książka – rodzaj przewodnika po mieście, które przez wieki budowali wspólnie katolicy, protestanci i żydzi. O czym sami poznaniacy zdają się nie pamiętać…
Małgorzata Fabiszak – dr hab. prof. UAM, pracuje na Wydziale Anglistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu; w latach 2012–2015 profesor wizytująca na Uniwersytecie Wiedeńskim. Jej zainteresowania badawcze skupiają się na dwóch nurtach: językoznawstwie kognitywnym i analizie dyskursu. W 2012 roku ukończyła Podyplomowe Studium Historii i Kultury Żydów w Polsce prowadzone w Instytucie Historii Uniwersytetu Warszawskiego. Przez kilkanaście lat mieszkała w pobliżu Parku Kosynierów w Po-znaniu.
Anna Weronika Brzezińska – dr hab. etnolożka, pracuje w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jej zainteresowania badawcze skupiają się na zagadnieniach związanych z dziedzictwem kulturowym – jego społecznym postrzeganiu i ochronie, aktywizacją społeczności lokalnych i edukacją regionalną. Jest członkinią Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego oraz Wielkopolskiego Towarzystwa Kulturalnego. Mieszka w pobliżu Parku im. Gustawa Manitiusa w Poznaniu.
Mówię i czytam słówka to pomoc edukacyjna stworzona z myślą o wspieraniu rozwoju małych dzieci przez zabawę. Zestaw składa się z kolorowych i czarno-białych obrazków przedstawiających przedmioty z najbliższego otoczenia dziecka oraz z podwójnych podpisów do ilustracji. Służy do ćwiczeń rozwoju mowy, percepcji wzrokowej oraz nauki globalnego rozpoznawania wyrazów (rzeczowników w mianowniku). Materiały można wykorzystać do wspólnych zabaw w domu, do ćwiczeń podczas terapii logopedycznej, pedagogicznej i psychologicznej zarówno dzieci zdrowych, jak i tych z trudnościami w nabywaniu systemu językowego.
Zeszyt przygotowuje dzieci w wieku wczesnoszkolnym do pisania w zeszycie w jedną linię, ułatwia płynne pisanie, umożliwia szybsze tempo pisania. Dzięki wyrazistej interlinii pomaga opanować umiejętność czytelnego i estetycznego pisania.
Publikacja stanowi zestaw kwestionariuszy obrazkowo-wyrazowych służących do badania kinestezji artykulacyjnej dzieci pięcioletnich i starszych. Składa się z części A, dotyczącej głosek dźwięcznych i bezdźwięcznych, oraz części B, dotyczącej głosek ustnych i nosowych, twardych i miękkich, o różnych miejscach artykulacji i odmiennym stopniu zbliżenia narządów mowy. Do każdego kwestionariusza załączono kartę logopedyczną, która jest integralną częścią narzędzia badania kinestezji artykulacyjnej. Materiały adresowane są zarówno do specjalistów (logopedów, psychologów dziecięcych, pedagogów, terapeutów), jak i do rodziców, nauczycieli, wychowawców oraz opiekunów.
Pozwólmy się ponieść wyobraźni i uchylmy drzwi do niegdyś bardzo znanych, a dziś zapomnianych łódzkich kawiarni. Poczujmy klimat, swoisty „genius loci” ważnych na mapie dwudziestowiecznej Łodzi wyjątkowych miejsc, porównywanych do krakowskiej Jamy Michalikowej. Odwiedźmy kawiarnie: „U Roszka”, „Fraszkę” i „Honoratkę”.
W tych jakże różnych wnętrzach toczą się rozmowy na tematy społeczne, towarzyskie i szeroko pojętej sztuki. Namiętne dyskusje nasycone są erudycją, skrzą dowcipem i ciętą ripostą, obfitują w anegdoty, natchnione pomysły i wizje. Żarliwi polemiści to znani twórcy, ludzie niepowtarzalni, błyskotliwi i obdarzeni wielkim talentem – Tuwim, Reymont, Broniewski, Brzechwa, Schiller, Komeda, Polański, Wajda i wielu, wielu innych.
Zapraszamy na „pół czarnej” w wyjątkowym towarzystwie intelektualnej i artystycznej elity, która gościła w „dymiących Atenach”, zaprzeczając krzywdzącym opiniom, że Łódź, to „pustynia kulturalna”. Naszym przewodnikiem niech będzie ta książka.
Dlaczego jedni odnoszą sukces podczas gdy inni tkwią w biedzie?Napoleon Hill odkrył ten sekret już kilkadziesiąt lat temu, a teraz ujawni go Tobie. Cała sztuka, by zamiast narzekać, zacząć działać. Nie odkładać niczego na później, tylko kuć żelazo póki gorące. Jeśli się na to nie zdecydujesz, nie pomoże Ci żadne prawo rządzące Wszechświatem, włączając w to potężne Prawo Przyciągania.Jeśli jednak zaczniesz pozytywnie działać już dziśKażda Twoja myśl się zrealizuje a marzenie spełni. Wykorzystasz również 17 uniwersalnych zasad sukcesu i przełamiesz bariery, które Cię dotychczas ograniczały. Wzmocnisz zarówno własną niezależność, jak i mięsień samodyscypliny. A to zaledwie kilka z wielu bezcennych, ponadczasowych porad, jakie znajdziesz w tej książce.Sprawdź, jak wiele możesz osiągnąć!
Masaż Shantala, obok rozwoju fizycznego jak i uczuciowego kontaktu z dzieckiem, przyspiesza ogólny rozwój pociechy. Zatem możemy powiedzieć, że rodzice w zasięgu ręki mają lek na dziecięce problemy. Ten lek to umiejętnie stosowany masaż metodą Shantala, którego głównym elementem jest dobry, rodzicielski dotyk.Najlepiej rozwiniętym zmysłem u niemowlęcia jest właśnie dotyk, co autorka, Joanna Kaczara, uświadamia polecając wszechstronny masaż od pierwszych dni po urodzeniu dziecka. Odpowiednio stosowany masaż metodą Shantala potrafi odmienić życie całej rodziny: uspokaja i leczy dzieci, pobudza układ odpornościowy, stymuluje odpowiednio rozwój mięśni i układu kostnego oraz przyspiesza rozwój duchowy pociechy. Badania wskazują, że także uodpornia na stres, a nawet modeluje postawę dziecka. Jednocześnie zaspokaja potrzebę bliskości, pogłębia więzi pomiędzy rodzicami a dzieckiem, spaja rodzinę, co dla prawidłowego rozwoju dziecka jest bezcenne!Joanna Kaczara, prostym i zrozumiałym językiem omawia techniki masażu i zasady wykonywania, z możliwością wzbogacania i uatrakcyjniana jego przebiegu za pomocą piosenek i wierszyków. Autorka stara się zaszczepić w świadomości młodych rodziców to, że umiejętny masaż zdrowego niemowlęcia już od pierwszych dni po urodzeni daje mu lepszy start w życie! Ponadto Autorka podaje podstawowe wiadomości na temat prawidłowego rozwoju niemowlecia oraz porusza kwestie zwiazane z wykorzystaniem masażu w przypadkach szczególnych (kolki, stany goraczkowe, dzieci urodzone przedwcześnie, wady słuchu, wzroku). Dla wygody Czytelnika i jak najlepszej prezentacji tematu książka opatrzona została zdjęciami, które dokładnie prezentują, jak wykonywać dane techniki masażu. Demonstracje masażu autorstwa mgr fizjoterapii Edyty Szczuki nie pozostawia żadnych wątpliwości, jak poprawnie zadbać o swoją pociechę.
Zeszyt z węższą kratką ułatwi opanowanie estetycznego i czytelnego zapisu cyfr i działań matematycznych. Ćwiczenie pisma w węższej kratce wzmocni precyzję ruchów ręki piszącej dziecka.
Nie umiesz poradzić sobie z negatywnymi emocjami i dawnymi lękami? Wielu z nas ma ten problem, co prowadzi do ciągłej frustracji, niezadowolenia i kumulacji złych emocji. Wszystkiemu winne jest zbyt szybkie tempo życia, duża ilość stresu i brak czasu dla siebie. Każdy człowiek potrzebuje chwili wytchnienia i spojrzenia w głąb siebie, by odzyskać swoją wewnętrzną równowagę. Wystarczy, że skorzystasz z rad Autorki. Satysfakcja na wyciągnięcie ręki! Dzięki tej książce poznasz sprawdzone sposoby radzenia sobie z negatywnymi emocjami. Nauczysz się myśleć pozytywnie w każdej sytuacji i dostrzeżesz, jakie zmiany to za sobą niesie. Obudzisz w sobie „wewnętrzne dziecko”, będziesz czerpać większą radość z tego, co robisz i odkryjesz, że wszystko ma swój początek w umyśle. Czysty umysł – lepsze życie!
Co wyróżnia ludzi sukcesu? Być może odpowiesz, że bogaci rodzice, brakiem kręgosłupa moralnego czy sprzyjające okoliczności, na jakie trafili. Tymczasem większość z nich po prostu wierzy w siebie i swój sukces. Tylko tyle i aż tyle. Co więcej, zazdroszcząc im i pielęgnując własne uprzedzenia w stosunku do pieniędzy, sam skazujesz się na porażkę. Bo to, co masz w głowie, znajduje później odzwierciedlenie w portfelu i na koncie. Książka, która przywróci Ci wiarę w dobrobyt Dzięki niej poznasz sprawczą moc własnej wyobraźni i zrozumiesz, że bogactwo rozpoczyna się właśnie tu i teraz. Nauczysz się przyciągać do swojego życia tylko to, czego pragniesz i zrozumiesz siłę każdej myśli. Poprawisz własną kreatywność i koncentrację oraz wypróbujesz trwający tydzień program zabaw z pieniędzmi, po ukończeniu którego Twój dobrobyt dosłownie rozkwitnie. Jesteś o jedną myśl od bogactwa!
Pogrom kielecki wciąż stanowi ważny przedmiot debaty publicznej w Polsce. Dotyczyły go dwa śledztwa, prowadzone przez polskie władze powojenne. W pierwszym, które władze komunistyczne rozpoczęły natychmiast po masakrze, usiłowano dowieść, że była ona akcją zbrojnego podziemia. Pod koniec dochodzenia drugiego, prowadzonego po roku 1989, forsowano przede wszystkim hipotezę, że przyczyną pogromu była ubecka prowokacja. Niniejsza książka, oparta na rozległej kwerendzie w Instytucie Pamięci Narodowej w latach 2013-2017 i innych archiwach, stanowi szczegółowy audyt obu tych postępowań. Było to również możliwe, ponieważ po śmierci Michała Chęcińskiego, świadka w śledztwie z lat 90., który był zwolennikiem tezy o radzieckiej prowokacji, autorce książki udostępniono jego archiwum domowe. "Pod klątwą. Portret społeczny pogromu kieleckiego" to mikrohistoryczny fresk, odsłaniający wiele zupełnie nieznanych aspektów pogromu. Książka stawia sobie dwa główne cele. Zadaniem tomu pierwszego, zawierającego szczegółową analizę pogromu, jest prezentacja społecznego kontekstu, w którym stał się on możliwy: nastrojów, przekonań, światopoglądów, ścierających się w kieleckim życiu codziennym w drugim roku po wojnie. Celem tomu drugiego było skompletowanie najważniejszych źródeł dokumentujących to zdarzenie, w tym wielu niepublikowanych zeznań Żydów ocalałych z pogromu. Pozwoliły one na zrekonstruowanie doświadczenia ofiar oblężonych w domu przy ul. Planty 7. W dalszej perspektywie zgromadzona w tomie dokumentacja umożliwiła skorygowanie dotychczasowych list ofiar, z których aż 17 pozostało bez identyfikacji. Przyczynkiem do fenomenu świadectwa jest też zestawienie zeznań sprawców i ofiar, które dzieli pięć dekad pomiędzy śledztwami. Dzieki protokołom przesłuchań z lat czterdziestych i dziewięćdziesiątych, dokumentom osobistym, prasowym i notarialnym, w książce zarysowano sylwetki osób składających się - z jednej strony - na kielecki tłum pogromowy, z drugiej na ówczesne instytucje władzy (Milicja Obywatelska, Wojsko Polskie, Urząd Bezpieczeństwa, Urząd Wojewódzki). Instytucje te, rekrutujące się z tego samego społeczeństwa, którego bezpieczeństwa strzegły, nie tylko nie opanowały krytycznej sytuacji, ale same włączyły się do pogromu. Analiza biografii aktorów zdarzenia odsłania zupełnie nieznaną nieideologiczną historię Polski oglądaną z perspektywy Kielc.
Pogrom kielecki wciąż stanowi ważny przedmiot debaty publicznej w Polsce. Dotyczyły go dwa śledztwa, prowadzone przez polskie władze powojenne. W pierwszym, które władze komunistyczne rozpoczęły natychmiast po masakrze, usiłowano dowieść, że była ona akcją zbrojnego podziemia. Pod koniec dochodzenia drugiego, prowadzonego po roku 1989, forsowano przede wszystkim hipotezę, że przyczyną pogromu była ubecka prowokacja.Niniejsza książka, oparta na rozległej kwerendzie w Instytucie Pamięci Narodowej w latach 2013-2017 i innych archiwach, stanowi szczegółowy audyt obu tych postępowań. Było to również możliwe, ponieważ po śmierci Michała Chęcińskiego, świadka w śledztwie z lat 90., który był zwolennikiem tezy o radzieckiej prowokacji, autorce książki udostępniono jego archiwum domowe.""Pod klątwą. Portret społeczny pogromu kieleckiego"" to mikrohistoryczny fresk, odsłaniający wiele zupełnie nieznanych aspektów pogromu. Książka stawia sobie dwa główne cele. Zadaniem tomu pierwszego, zawierającego szczegółową analizę pogromu, jest prezentacja społecznego kontekstu, w którym stał się on możliwy: nastrojów, przekonań, światopoglądów, ścierających się w kieleckim życiu codziennym w drugim roku po wojnie. Celem tomu drugiego było skompletowanie najważniejszych źródeł dokumentujących to zdarzenie, w tym wielu niepublikowanych zeznań Żydów ocalałych z pogromu. Pozwoliły one na zrekonstruowanie doświadczenia ofiar oblężonych w domu przy ul. Planty 7. W dalszej perspektywie zgromadzona w tomie dokumentacja umożliwiła skorygowanie dotychczasowych list ofiar, z których aż 17 pozostało bez identyfikacji. Przyczynkiem do fenomenu świadectwa jest też zestawienie zeznań sprawców i ofiar, które dzieli pięć dekad pomiędzy śledztwami.Dzieki protokołom przesłuchań z lat czterdziestych i dziewięćdziesiątych, dokumentom osobistym, prasowym i notarialnym, w książce zarysowano sylwetki osób składających się - z jednej strony - na kielecki tłum pogromowy, z drugiej na ówczesne instytucje władzy (Milicja Obywatelska, Wojsko Polskie, Urząd Bezpieczeństwa, Urząd Wojewódzki). Instytucje te, rekrutujące się z tego samego społeczeństwa, którego bezpieczeństwa strzegły, nie tylko nie opanowały krytycznej sytuacji, ale same włączyły się do pogromu. Analiza biografii aktorów zdarzenia odsłania zupełnie nieznaną nieideologiczną historię Polski oglądaną z perspektywy Kielc.
• Gdzie jest miejsce spoczynku Homera?
• Piasek: biały, czerwony czy czarny?
• Santoryn, Santoríni, Thira czy Thirassía?
• Gdzie pumeks ma 25 m?
Santoríni, czyli nowe spojrzenie na wyspę. Podczas wyjazdu z Pascalem napijesz się wina pod wulkanem.
Podczas mozolnej jazdy krętymi drogami do wioski Oia pilotka opowiadała nam o tutejszej historii, tajemnicach i atrakcjach. Wulkan, wybuch, Wenecja, wina i wiatr. Kłopoty z wodą pitną, którą trzeba sprowadzać z innych wysp i kontynentu albo pozyskiwać z odsalarni wody morskiej. Wyrosłe na powulkanicznej glebie dzikie kapary.
Liczne przydomowe świątynie, które bynajmniej nie świadczą o gorliwej duchowości mieszkańców, ale o ich inwencji i sprycie, bo za posiadanie przydomowego kościółka lub kaplicy można sobie sporo ująć z podatków. Oślepiająco białe domy, niektóre zwieńczone błękitnymi kopułkami i dachami, są pomalowane właśnie na takie a nie inne kolory, bo te ponoć skutecznie odbijają słoneczne światło. Choć Grecy spoza Santoríni
utrzymują, że to dlatego, iż biała farba jest po prostu najtańsza. Wyspa oczarowała nawet wybredne zjawisko społeczno-medialne zwane Brangeliną: Brat Pitt i Angelina Jolie mają tu swoją posiadłość, pilnie strzeżoną i wyposażoną w prywatną przystań.
Łukasz Najder, redaktor, autor bloga literackiego Pocztówki z Paranoi
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
