Publikacja jest pierwszym polskim kompleksowym przedstawieniem procesu decentralizacji w ochronie zdrowia. Nawet na potrzeby reformy decentralizacyjnej w Polsce, wdrożonej w 1999 roku, nie przygotowano odpowiedniego opracowania uzasadniającego podjęcie takich rozwiązań, jakie zostały zastosowane. Celem rozprawy jest prezentacja podstawowych zagadnień teoretycznych i praktycznych związanych z funkcjonowaniem zdecentralizowanej administracji publicznej w wyselekcjonowanych europejskich systemach zdrowotnych.
Pojęcie decentralizacji jest w publikacji definiowane w kontekście dychotomicznym (decentralizacja a centralizacja, decentralizacja a dekoncentracja, dewolucja, delegacja), a także odnosi się wprost, i przede wszystkim, do praktyk decentralizacyjnych w systemach ochrony zdrowia.
W praktyce decentralizacja zwykle odbywa się w otoczeniu politycznym i społecznym, w którym wielość grup, kierujących się odmiennymi interesami i wartościami, utrudnia znalezienie obiektywnych ocen jakości i efektywności funkcjonowania zdecentralizowanych mechanizmów. Dlatego tak ważne jest permanentne poszukiwanie stanu możliwie optymalnej równowagi między decentralizacją i centralizacją.
Teza stawiana w pracy, którą jest twierdzenie o specyfice sektora zdrowotnego, pokazuje, że uniwersalne zasady dotyczące efektywności czy nieefektywności decentralizacji nie są dla tego sektora odpowiednie. Unikatowość całego sektora zdrowotnego jest jednym z podstawowych dylematów, z jakimi zmierzyć się muszą usiłowania dezagregacji publicznych funkcji zdrowotnych. Sektor ten bowiem jest szczególnie daleki od idealnego modelu rynku.
„Praca jest zbiorem cennych rozważań i bogatych informacji na temat decentralizacji w ochronie zdrowia. Jest to pierwsza polska publikacja dotycząca tej tematyki”.
Z recenzji prof. dr hab. Stanisławy Golinowskiej
„Książka jest bardzo interesującą pozycją, wzbogacającą wiedzę o polityce zdrowotnej i zarządzaniu systemami opieki zdrowotnej”.
Z recenzji prof. dra hab. Cezarego Włodarczyka
Opieka długoterminowa to jedna z najważniejszych i zarazem najbardziej wymagających części współczesnej polityki społecznej i zdrowotnej. Starzenie się społeczeństwa, rosnąca liczba osób niesamodzielnych oraz niedobór kadr powodują, że konieczne staje się poszukiwanie nowych rozwiązań organizacyjnych, prawnych i systemowych. Opracowanie podejmuje te wyzwania, prezentując kompleksową analizę funkcjonowania opieki długoterminowej w Polsce oraz wskazując kierunki jej rozwoju.
Autorzy omawiają m.in. zagadnienia związane z zarządzaniem stacjonarnymi placówkami opieki długoterminowej, rolą opieki nieformalnej, funkcjonowaniem pomocy społecznej i systemu ochrony zdrowia, a także możliwościami wykorzystania rozwiązań cyfrowych. Cennym uzupełnieniem rozważań są analizy porównawcze dotyczące doświadczeń Finlandii i Republiki Czeskiej.Publikacja nie ogranicza się do diagnozy problemów. Na podstawie badań, analiz prawnych oraz doświadczeń praktycznych autorzy formułują rekomendacje dotyczące zmian w polityce publicznej, organizacji usług oraz regulacjach prawnych. Czytelnik znajdzie tu odpowiedzi na pytania o przyszłość opieki długoterminowej, rolę instytucji publicznych, miejsce domów pomocy społecznej w systemie wsparcia oraz sposoby skuteczniejszego zaspokajania potrzeb osób starszych i niesamodzielnych.
Książka jest przeznaczona dla przedstawicieli administracji rządowej i samorządowej, decydentów publicznych, polityków społecznych, pracowników pomocy społecznej, menedżerów podmiotów leczniczych, prawników, przedstawicieli organizacji pozarządowych oraz studentów zainteresowanych problematyką zdrowia publicznego i polityki społecznej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
