Wyjątkowa odsłona najlepszych filmów komediowych w historii kina
Śmiech w ciemności. Złota lata komedii filmowych to najciekawsze zjawiska, postaci i twórcy, którzy wpłynęli na losy gatunku – od Charlie Chaplina, przez Music hall, w którym Keaton, niczym iluzjonista, sam wykonuje wszystkie role, aż po polską odsłonę kina. W prezentowanej tu galerii ludzi śmiechu jest miejsce zarówno dla wielkich artystów, osób zasłużonych i tych najpopularniejszych. To samo dotyczy filmów. Autor nie teoretyzuje, nie powtarza tego, co już oczywiste i znane, nie powtarza utartych opinii. W wyjątkowy sposób przypomina tych, którzy najbardziej przyczynili się do rozwoju gatunku.
Tym, co czyni książkę dr Ireneusza Siwińskiego szczególnie atrakcyjną, jest inwencja językowa. Autor zawsze znajduje jakiś nowy punkt widzenia, odmienne ujęcie, coś odkrywa, czymś zaskakuje. Mimo że dla mnie, historyka filmu, są to sprawy znane, czytając książkę dr Siwińskiego cały czas odnosiłam wrażenie kontaktu z czymś nowym.
Alicja Helman
Słowa, które ks. Dolindo Ruotolo usłyszał w czasie modlitwy i kontemplacji, są darem dla każdego z nas, zaproszeniem do spotkania z Jezusem w codzienności. On nieustannie pragnie przemawiać do Twojego serca nie tylko w chwilach modlitewnych uniesień, ale także wtedy, gdy się martwisz o zdrowie, bliskich, pracę, sprawy materialne oraz wtedy, gdy przyjemnie spędzasz czas lub doświadczasz szczęścia i spełnienia. Książka, którą trzymasz w rękach, to nie tylko zbiór refleksji i modlitw na każdy dzień roku, ale duchowy przewodnik, który oparty na słowach Jezusa skierowanych do ks. Dolindo pomoże Ci dostrzec Jego obecność w każdej chwili Twojego życia. Jezus pragnie, byś nie tylko usłyszał Jego słowa, ale byś nimi żył, by stały się Twoją siłą w codziennych zmaganiach i źródłem nadziei w chwilach próby. Pozwól Jezusowi dotknąć Twojego serca. Uczyń z Jego słów swoją codzienną modlitwę. On już teraz pragnie wnieść do Twojego życia pokój, ukojenie i radość. Bóg poprzez tę książkę i słowa skierowane do o. Dolindo zaprasza Cię do odkrywania Twojej codzienności razem z Jezusem. To codziennik, w którym otrzymasz konkretne wskazówki do tego jak żyć Bogiem na co dzień, jak razem z Nim zmieniać swoje życie, jak przechodzić przez trudne momenty. Znajdziesz w niej słowa, które otulą Twoje serce i zachwycisz się tym, jak wielką miłością Bóg Cię obdarza. Książka, która poruszyła moje serce, pozwól by poruszyła także Twoje.
Sztuka barwy to najważniejszy podręcznik na temat teorii barwy XX wieku. Johannes Itten to legendarny mistrz szkoły Bauhausu, wielki indywidualista, artysta, mistyk barwy, nauczyciel i teoretyk sztuki. Fascynował się kultem ognia, praktykował medytację i był wegetarianinem. Światową sławę przyniósł mu autorski program nauczania (tzw. kurs wprowadzający) opracowany i wdrożony w Bauhasie w latach 1919-1923, który stał się podstawą wielu nowoczesnych metod nauczania w szkołach artystycznych. Celem jego programu był rozwój osobowości twórcy. Itten zachęcał studentów, by nie kopiowali dzieł sztuki, jak to było w zwyczaju tradycyjnych uczelni artystycznych, lecz kierowali się subiektywnymi odczuciami i kreatywnością. Jego kurs składał się z trzech części: studia natury i materiałów wraz z teorią formy i barwy, analiza dawnych mistrzów i rysunek z natury.
Badania naukowe Włodzimierza Szturca charakteryzują się interdyscyplinarnym ujęciem problemu wyobraźni, szczególnie istotnej w literaturze wieku XIX oraz w dramacie i teatrze tego okresu - aż po współczesność. Ruch, gest, słowo, znak, ale też milczenie i przemilczanie, znikanie i zasłanianie są dla uczonego punktem wyjścia na ścieżce rozpoznawania fenomenów dzieła literackiego i scenicznego. Dramaturgia jako cecha fragmentu oznacza go i zarazem determinuje, uwalniając od niesprawiedliwego stereotypu głoszącego, że fragment to coś statycznego, niemożliwego do "właściwego" rozpoznania. Fragmentaryczność okazuje się takim rodzajem napięcia, jakie nosi w sobie utwór zawieszony w niewybrzmiałym akcie twórczego uniesienia, pozostaje organiczną częścią autora, który nigdy się od swego dzieła nie uwolnił, ale pozostaje w najbliższym związku z nim. Fragment oznacza trwanie procesu twórczego, dzieje się, nie może się skończyć. To dramat tekstu i jego autora.Z recenzji dr. hab., prof. UwB, Krzysztofa Korotkicha
"Praca dotyczy ważnego i aktualnego zagadnienia, jakim bez wątpienia jest transformacja energetyczna polskiej gospodarki. Autor wnosi wartościowy wkład do obecnie prowadzonej debaty dzięki nakreśleniu oryginalnej i realistycznej ścieżki osiągnięcia zerowej emisyjności. [] Wysoko oceniam umiejętności analityczne Autora, który swobodnie posługuje się zaawansowanymi metodami ilościowymi, łącząc metody analizy input-output z ekonometrycznymi. [] Książka może zainteresować osoby kształtujące politykę klimatyczno-energetyczną oraz zarządzające przemysłowymi aktywami państwowymi []. Powinna również przyciągnąć uwagę środowiska akademickiego (nie tylko ekonomistów, ale także energetyków i ekologów) oraz niezależnych think-tanków ze względu na kompleksowe ujęcie sposobu modelowania systemów energetycznych, ukazanie zastosowania nowatorskiego wielosektorowego modelu energetycznego do analiz energetyczno-środowiskowych i dokładne rozpoznanie teoretyczne badanego problemu."Z recenzji prof. dr. hab. inż. Henryka GurgulaJurand Skrzypek - doktor nauk społecznych w dyscyplinie ekonomia i finanse, pracownik Instytutu Ekonomii, Finansów i Zarządzania na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Specjalizuje się w modelowaniu systemów energetycznych z wykorzystaniem metod analizy input-output oraz modeli zorientowanych procesowo. W swoich pracach porusza takie problemy, jak przewidywanie skutków realizacji polityk energetyczno-klimatycznych, transformacja energetyczna gospodarek opartych na paliwach kopalnych czy możliwości wdrażania technologii CCUS w przemyśle i elektroenergetyce.
Balsamista to opowieść o śmierci, a raczej o tym, co czują ludzie, kiedy odchodzi, ktoś bliski. Smutek, żal, rozgoryczenie te bolesne doświadczenia ciężko jest opisać. Balsamowanie zwłok daje żyjącym możliwość pożegnania się i pomaga w zachowaniu jak najlepszych wspomnień o zmarłym.Dla Mamiya Shinjiro bycie balsamistą to coś więcej niż praca. Wdzięczność rodzin zmarłych i poczucie robienia czegoś ważnego to pozytywne strony tego zawodu. Jednakże jest jeszcze aspekt negatywny wynikający z codziennego obcowania ze śmiercią...W 2007 roku na podstawie komiksu Balsamista powstał serial telewizyjny, który wyemitowała telewizja TV Tokyo.Mihara Mitsukazu urodziła się w 1970 roku. W 1994 roku zdobyła pierwszą nagrodę w konkursie dla debiutantów organizowanym przez czasopismo "Feel Young". Prace Mihary wyróżniają się mocnym kontrastem a także nawiązaniami do stylistyki gotyckiej i literatury japońskiej. Poza regularnymi publikacjami w magazynach komiksowych, Mihara współpracowała również z czasopismem "Gothic & Lolita Bible", na potrzeby którego przygotowywała arty (jej rysunki zdobiły okładki) oraz krótkie, zamknięte formy komiksowe. Dotychczas z pracami Mihary mogli zapoznać się czytelnicy w Stanach Zjednoczonych, Korei i Niemczech.
Ojciec Andrzej Klimuszko był prekursorem powrotu do przyrody, wykorzystania jej zasobów leczniczych dla dobra człowieka. Efekty leczenia ziołami przez o. Andrzeja Klimuszkę przeszły wszelkie oczekiwania i na stałe weszły do arsenału współczesnej medycyny.
Protagoras należy do grona najważniejszych spośród wczesnych, tak zwanych sokratycznych pism Platona. Sokrates, główny bohater dialogu, dyskutuje w nim z tytułowym bohaterem, wybitnym sofistą, centralnym przedmiotem ich rozmowy jest zaś pytanie o to, czy cnoty można nauczyć. W toku prowadzonej rozmowy zostaje sformułowane przez Sokratesa między innymi przekonanie, że cnota jest czymś jednym, a także inne, równie charakterystyczne dla jego poglądów w wersji takiej, jaką znamy dzięki Platonowi, zgodnie z którym cnota jest wiedzą. Na podkreślenie oprócz istotnego znaczenia tego dialogu zasługuje także jego szczególny kunszt literacki jest on powszechnie uważany za jedno z największych pod tym względem osiągnięć Platona.
Poczuj Bożą miłość bardziej osobiście. Czy zdajesz sobie sprawę, że Bóg mówi do ciebie twoim językiem miłości, a ty miłość do Boga wyrażasz swoim językiem miłości? Dowiedz się, jak możesz okazywać Bogu miłość i ją od Niego otrzymywać poprzez pięć języków miłości: afirmujące słowa, wartościowo spędzony czas, podarunki, służenie pomocą, oraz dotyk.
Czas wolny, odpoczynek, weekend, urlop, wakacje to pojęcia, które zasadniczo każdemu człowiekowi bardzo pozytywnie się kojarzą. Ale istnieje też czas wolny niechciany – związany z emeryturą, rentą, chorobą czy bezrobociem – i ten niestety ma konotacje negatywne. Dlatego podejście do czasu wolnego może być ambiwalentne. Niemniej jednak wiadomo, że w przypadku zdrowego człowieka w wieku produkcyjnym, aby odpocząć i zregenerować siły, trzeba najpierw znaleźć stosowny na to moment. Gdy mowa o tym czasie wolnym specjalnie wybieranym i przeznaczanym na aktywności inne niż praca, to warto zaznaczyć, że nie pozostaje on tak do końca w dyspozycji danej osoby. Jeśli ktoś jest bowiem pracownikiem jakiegoś zakładu pracy, to powinien najpierw mieć przyznany czas urlopu. Kolejna sprawa to wykorzystanie z pożytkiem tego czasu, do odpoczynku i regeneracji sił. Zasadniczo czas wolny ujmuje się w relacji do pracy i wykonywanych obowiązków, ale coraz częściej zwraca się uwagę na jego samoistną, autonomiczną wartość.
„Przedstawienie problematyki czasu wolnego stanowiło zawsze przedmiot zainteresowania Kościoła, w jego posłudze nauczania i praktyce duszpasterskiej. W ostatnim czasie problematyka ta stała się szczególnie ważna i aktualna. Tym bardziej, że w kościelnym nauczaniu, nie brak tekstów ukazujących nową sytuację człowieka współczesnego (…).”
Ks. prof. dr hab. Tadeusz Reroń
„Jeden z polskich teologów moralistów, który w latach 90. XX wieku w swoim wykładzie zagadnień społecznych zaczynał poruszać kwestie czasu wolnego, przewidział, że ta tematyka będzie narastała, ponieważ – jak tłumaczył – współczesna kultura z kultury pracy powoli staje się kulturą czasu wolnego. Te intuicje ks. prof. Nagórnego – bo o nim mowa – rzeczywiście się spełniły. W ciągu ostatnich lat faktycznie powstało wiele publikacji, które z różnych punktów widzenia (pedagogicznego, psychologicznego, socjologicznego, a nawet ekonomicznego i gospodarczego) opisują potrzebę oraz szanse i zagrożenia związane z czasem wolnym. Także w teologii, w tym w teologii moralnej, niejako na marginesie szerszego zagadnienia ludzkiej pracy, zaczęto podejmować refleksję nad czasem wolnym i szczegółowymi aspektami z nim związanymi. Problem jednak polega właśnie na tym, że była to refleksja „na marginesie”, o czym świadczy fakt, że – jak dotychczas – czasowi wolnemu nie poświęcono żadnej monografii o profilu teologicznomoralnym. Także w dydaktyce zagadnienie to jest niejako zdominowane przez znacznie szerzej omawiane kwestie społeczne. Dlatego z uznaniem należy odnieść się do wyboru Autorki i jej Promotora, by uzupełnić ten brak i do istniejących już – bardzo szczegółowych i zarazem fragmentarycznych – dodać opracowanie całościowe, ściśle teologicznomoralne.”
Ks. prof. dr hab. Tadeusz Zadykowicz
Związki tradycji i nowoczesności w społeczności Jurgowa na polskim SpiszuW 1972 roku Milton Friedman zadał słynne pytanie: Czy możemy zatrzymać Lewiatana?. I było to w istocie pytanie retoryczne. Zaczęto majsterkować przy własności, tworząc różne hybrydy państwowo-prywatne. [] Eksperymenty z mieszanymi formami własności przynosiły zróżnicowane rezultaty i bywały przedmiotem wielu analiz i zaciętych sporów. Często miały one wydźwięk polityczny, ale w miarę upływu czasu i narastania autentycznych potrzeb społecznych nabierały coraz bardziej pragmatycznego charakteru i coraz częściej opierały się na wiedzy empirycznej, na badaniach funkcjonujących w praktyce rozwiązań. Najwybitniejszymi przedstawicielami takiego podejścia byli Elinor i Vincent Ostromowie. [...] Chmielewscy, którzy od dawna współpracowali z Ostromami, przeprowadzili takie badania nad wspólnotą gruntową w Jurgowie na polskim Spiszu.prof. Andrzej K. Koźmiński
Zwiększmy atrakcyjność widowiska, znosząc reguły; zwiększmy dostępność, zapewniając niekończący się strumień treści. Konflikty można zawsze podsycać; gdy słabsze bodźce przestają przyciągać uwagę, można je zastąpić mocniejszymi; wulgarność nie musi być zagrożeniem ? może być szansą. Co jest areną, która pomieści tak wymyślone igrzyska? Portal YouTube. Jaka widownia najbardziej je doceni? Dzieci i młodzież. Co stanowi nagrodę? Sława, pieniądze i większy wpływ na zawody. fragment Wstępu Praca stanowi [?] swoiste kompendium wiedzy na temat znaczenia serwisu YouTube w życiu młodego pokolenia, eksplorując obszary niedostatecznie kompleksowo dotąd zbadane. Jest przygotowana z dużą starannością, mimo złożoności problematyki badawczej i samych badań, co świadczy o dużej erudycji autora, który swobodnie i z dużą świadomością teoretyczno-metodologiczną porusza się w tej tematyce. dr hab. Jolanta Jarczyńska, prof. UKW
W Wolności. Chorobie, na którą nie ma lekarstwa zgodnie ze swoją dialektyczną metodologią (dla jasności: Slavoj Zizek uważa się za spadkobiercę myśli K. Marksa) rozpatruje zagrożenia związane z radykalnym rozumieniem pojęcia wolności, wskazując, że w niektórych formach, w skrajnym rozumieniu wolność może się stać zagrożeniem. Bo przecież wolno nam niszczyć planetę, wolno lekceważyć zalecenia nauki, wolno zachwycać się turbokapitalizmem. W końcu jak pisze iek oczywiście uderzenie asteroidy lub erupcja super wulkanu mogą nas zniszczyć, największym zagrożeniem dla ludzkiej populacji, piątym jeźdźcem [apokalipsy], jeśli wolicie, jesteśmy my sami. Oznacza to, że jako ludzkość stoimy teraz przed kluczową decyzją: jesteśmy piątym jeźdźcem, który może spowodować swoją zagładę lub się uratować. Chociaż globalna świadomość zagrożenia rośnie, nie idą za tym odpowiednie działania, więc czterej jeźdźcy galopują coraz szybciej:
Zaraza: pod koniec 2019 roku wybuchł COVID 19 i zmienił nasze życie na zawsze - wciąż z nami jest, możemy więc spodziewać się nowych zachorowań, a także innych pandemii wirusowych.
Wojna: wraz z rosyjskim atakiem na Ukrainę, mamy w Europie prawdziwą gorącą wojnę trzeźwe i dające do myślenia przypomnienie, że nikt nie może sobie pozwolić na obserwowanie wojny z bezpiecznej odległości. Nawet jeśli zostanie zawarty jakiś rodzaj rozejmu, wojna z całą mocą potwierdziła, że należy do ogólnych warunków naszego życia, a pokój bywa tylko tymczasowym wyjątkiem. Bez względu na to, w którą stronę się zwrócimy, trzecia wojna światowa jest na horyzoncie. Potrzebujemy nie tylko, a nawet nie przede wszystkim, siły, by przeciwstawić się agresorom, ale także radykalnej zmiany całego globalnego systemu.
Głód: również staje się coraz większym zagrożeniem oto niektóre z ostatnich tytułów w mediach: Wojna w Ukrainie doprowadziła do największego kryzysu żywnościowego od II wojny światowej. Wojna w Ukrainie może być przyczyną zamieszek z powodu braku żywności w biedniejszych krajach. Z powodu globalnego ocieplenia Fale upałów w Indiach i Pakistanie testują granice ludzkiej zdolności przetrwania, twierdzi ekspert; są też przyczyną ogromnego nieurodzaju. Czy jesteśmy gotowi na masowe migracje i zamieszki, które mogą być spowodowane przez globalny głód?
Platon (427 p.n.e.- 347 p.n.e.) - grecki filozof, uczeń Sokratesa, założyciel Akademii, twórca idealizmu i racjonalizmu. Mozna wręcz powiedzieć, że nie byłoby filozofii bez Platona. Napisał 35 dialogów. Do najważniejszych należą'OBRONA Sokratesa", "Fajdros", "Uczta", "Teajtet", "Parmenides" i właśnie Gorgiasz. Jest to - mówiąc skrótowo - dialog dotyczący retoryki, będący zarazem krytyką egoizmu i hedonizmu. Uczestnicy dialogu to Kalikles, Sokrates, Charefon, Pols i właśnie Gorgiasz. Dialog napisany krótko po śmierci Sokratesa jest pochwałą sokratejskiej cnoty, a jednocześnie krytyką swoistego rodzaju nihilizmu sofisty Gorgiasza i (acz innego rodzaju) jego ucznia Polosa. Polemizując z Kaliklesem porusza zaś Sokrates problem wskazań życiowych: czy iść za drogą kariery, ale też za drogą natury, gdzie silniejszy zawsze zwalczy słabszego, czy ważniejsze jest poszukiwanie prawdy Podkreśla w "Gorgiaszu" Platon wymiar etyczny naszych działań.
Przeżyj rok pełen pokoju z aniołami Pragniemy, aby nasze życie było wyjątkowe, pełne miłości, nadziei i radości. W obliczu trudnych wydarzeń, stresu i przebodźcowania tęsknimy za bezpiecznym światem, w którym można doświadczyć głębszej rzeczywistości, ciszy, ukojenia. Doświadczyć Boga. Anselm Grün przypomina, że na naszej drodze nie jesteśmy sami. W każdym momencie – zwłaszcza tym trudnym – towarzyszą nam Aniołowie. To właśnie oni stoją nieustannie przy naszym boku, strzegą nas, podpowiadają nam, dokąd powinniśmy skierować nasze kroki. Aniołowie otaczający nas podczas modlitwy łączą niebo i ziemię, są odpowiedzialni za to, żebyśmy nie byli na ziemi sami z naszym staraniem, abyśmy mogli odczuć Boga w modlitwie. Aniołowie mówią nam: Bóg jest blisko. Jesteś zanurzony w Jego uzdrawiającej i kochającej obecności. Aniołowie są przy tobie nieustannie, poczuj ich obecność i nie martw o jutro… *** Anselm Grün (ur. 1945) – benedyktyn, doktor teologii, autor wielu publikacji z zakresu duchowości, znany i ceniony kierownik duchowy oraz prelegent. W Wydawnictwie WAM ukazało się kilka jego książek, .: Doświadczenie Boga. Sposoby przeżywania wiary, Droga do siebie. Rekolekcje benedyktyńskie w codzienności oraz Duchowa wolność. ** Aniołowie objawiają nam głęboką prawdę: pokazują, że nasze życie jest „czymś więcej”, że liczą się w nim duchowe wartości. Ich ponowne „przybycie” dzisiaj wyraża nadzieję: że nasze życie naprawdę nie biegnie ku próżni, że może się udać, że możemy dojść do naszego właściwego celu. ** Aniołowie są duchowymi towarzyszami w drodze. Uświadamiają nam głęboką tęsknotę tkwiącą w sercu każdego z nas. Są źródłem inspiracji. Zostaniemy napełnieni innym, wyższym życiem, które zaspokoi każdą tęsknotę naszej duszy.
Droga prawdziwego mężczyzny jak napisał Ken Wilber to prawdziwy przewodnik dla niewykastrowanego faceta.David Deida to jeden z najbardziej odkrywczych i prowokacyjnych autorów naszych czasów. Jego język wyróżnia inteligentny styl, błyskotliwy humor oraz niezwykle dosadny sposób przekazywania głębokich życiowych prawd i mądrości. I taka też jest ta książka. Droga prawdziwego mężczyzny jak napisał Ken Wilber to prawdziwy przewodnik dla niewykastrowanego faceta. Niektórych on zdenerwuje i rozdrażni, ale dla większości będzie najlepszą inspiracją, jaką otrzymali kiedykolwiek w życiu. Niewiele jest książek, które zamiast o letniej seksualności, rozmytej przez mizerną duchowość, mówią o autentycznej męskiej seksualności i sile w kontekście mocnej duchowości. To książka, która z jednej strony odkrywa męską duszę, a z drugiej wyjaśnia mężczyznom kobiecą duszę i serce. Jest kluczem, który pozwoli zarówno mężczyznom i kobietom przenieść ich związki na zupełnie nowy poziom.Książka odpowiada na pytania:Kim jest mężczyzna, który stwarza siebie na nowoCzym jest seksualna biegunowośćCo jest priorytetem dla męskości a co dla kobiecościCzy można żyć z otwartym sercem, nawet jeśli to boliJak szanować swoje granice i jak je przekraczaćCzy mężczyzna powinien zmieniać zdanie, żeby zadowolić kobietęJakie są podobieństwa w radzeniu sobie z kobietami i ze światemJak rozpoznać co jest naszym najgłębszym celemCo to znaczy, że każda chwila życia jest albo testem albo świętowaniemJak nie pogubić się w swoich zadaniach i obowiązkachDlaczego tak ważne w każdej relacji jest wychwalanieJaki jest największy dar jaki mężczyzna może ofiarować kobiecieCzy nasza analiza kobiecych nastrojów może je od nich uwolnićDlaczego kobieta woli, żeby to mężczyzna podejmował decyzjeCo to znaczy, że każda kobieta ma swoją wewnętrzną temperaturęJak przyznać się do swoich mrocznych pragnieńJak obrócić swoją żądzę w darNa czym polega wytrysk w górę kręgosłupaDlaczego to mężczyzna odpowiada za rozwój i ewolucję w związku
To fotografia uliczna nakierowana wyraznie na portret socjologiczny. I co byc moze najwazniejsze unikam koloru. Po pierwsze, nie do konca odrozniam barwy, po drugie, uwazam fotografie czarno-białe za bardziej autentyczne, mimo ze swiat czarno-biały przeciez nie jest.Ktos kiedys pod moimi fotografiami z zaniedbanych dzielnic sląskich miast napisał, ze znajduje w nich czułosc, jaką obdarzam swoich bohaterow. Ja sam nazywam to hołdem albo ukłonem, lub tez estymą.Przed jedną ze swoich wystaw tak pisałem w katalogu, co praktycznie bez zmian mogę powtorzyc dzisiaj tutaj, w tym albumie:Bez kolorow, bo w starych zapomnianych dzielnicach, wysłuzonych fabrykach i kopalniach jest tylko szarosc i czern... Takie są dzis robotnicze osiedla Gornego Śląska. Wyeksploatowane, zaniedbane, bez perspektyw. Tam, gdzie działają jeszcze kopalnie i zakłady jest inaczej, ale w kazdym miescie są opuszczone ulice, pełne pustostanow i ruin. Bardzo często przesiedlani są tam ludzie z innych miast, ktorych z roznych powodow nie stac na płacenie czynszu. Tworzą się w ten sposob enklawy biedy i patologii. Koegzystują z miejscowymi, ktorzy ze łzą woku wspominają czasy swietnosci takich miejsc jak Lipiny, Chropaczow, Kaufhaus, Kolonia Zgorzelec, Bobrek...Tylko szarosc i czern... Ale ci, ktorzy tam mieszkają i mają pracę, nie uskarzają się na zły los. Zachowują radosc zycia i przywiązanie do tradycji.
Czy odkładasz swoje marzenia na jutro, które nigdy nie nadchodzi? Właśnie teraz jest najlepszy moment, by przestać szukać wymówek i zacząć działać. Przez dekadę odwlekałem napisanie tej książki, usprawiedliwiając się brakiem czasu lub koniecznością zrobienia większych badań. W końcu powiedziałem sobie dość sześć miesięcy później moja pierwsza książka ujrzała światło dzienne. Zrób to dzisiaj to styl życia. Praktykuję go od wielu lat, ale dopiero teraz znalazłem dla niego właściwą nazwę. Jeżeli nie masz jeszcze motta życiowego, możesz śmiało skorzystać z mojego. Powtarzaj je sobie, kiedy się szykujesz do pracy. Powtarzaj je, kiedy chcesz potrenować, ale nie chce ci się wychodzić z domu. Podziel się nim z partnerem czy partnerką, kiedy za długo siedzicie w domu. Porozmawiaj o nim ze współpracownikami, inspirujcie się nawzajem do tego, żeby robić więcej i szybciej. Czas jest ograniczony, ale zamiast bać się jego upływu, pozwól, by Cię motywował! Ta książka pomoże Ci:- zrozumieć przyczyny odkładania działań i skutecznie im przeciwdziałać- zwiększyć swoją produktywność bez dodatkowego stresu- osiągnąć więcej i cieszyć się tym, co tworzysz. Przeczytaj już dziś i zacznij działać!
Kiedy zachowanie staje się nawykiem? Kiedy nie wymaga już od Ciebie decyzji.A żeby skutecznie zmienić nawyk, trzeba najpierw poznać tendencje, które do niego prowadzą.Po tym rozpoznaniu, możemy zacząć planowanie, które jest jedną z najskuteczniejszych metod zmiany utartych zachowań. Gretchen Rubin - autorka międzynarodowego bestsellera Projekt szczęście, ekspertka od szczęścia i wpływowa obserwatorka natury ludzkiej - chociaż podkreśla, że nie ma jednej magicznej metody, która działa na każdego, to stawia tezę, że poznanie siebie jest kluczem do zmiany nawyków. Wyodrębniła więc cztery grupy, na które dzielą się ludzie: Skrupulatnych, Wątpiących, Obowiązkowych i Buntowników. Dowiedz się do której grupy należysz i poznaj plan na zmianę swoich zachowań żeby zmniejszyć stres, zwiększyć produktywność i poczuć się lepiej. Sposób, w jaki planujemy nasze dni, jest sposobem, w jaki spędzamy nasze życie Książka skupia się na siedmiu podstawowych obszarach, które większość ludzi chciałaby poprawić: zdrowe odżywianie, ćwiczenia, finanse, odpoczynek i relaks, osiągnięcia, bałagan i relacje. Jest pełna praktycznych porad zaczerpniętych z obserwacji i życia autorki. To zaproszenie do pracy nad samokontrolą. To wymaga pracy, ale gdy już wyrobimy dobre nawyki, możemy wykorzystać ich energię, aby budować szczęśliwsze, silniejsze i bardziej efektywne życie.
Encyklika Dilexit Nos. Umiłował nas mówi św. Paweł odnosząc się do Chrystusa (Rz 8, 37), abyśmy odkryli, że od tej miłości nic nie zdoła nas odłączyć (Rz 8, 39). Paweł stwierdzał to z przekonaniem, ponieważ sam Chrystus zapewnił o tym swoich uczniów: Ja was umiłowałem (J 15, 9.12). Powiedział nam także: nazwałem was przyjaciółmi (J 15, 15). Jego otwarte Serce uprzedza nas i czeka bezwarunkowo na nas, nie stawiając żadnych wstępnych wymagań, aby móc nas kochać i ofiarować nam swoją przyjaźń: On pierwszy nas umiłował (por. 1 J 4, 10). Dzięki Jezusowi myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam (1 J 4, 16). Treść niniejszego dokumentu pozwala nam odkryć, że to, co zostało napisane w encyklikach społecznych Laudato si i Fratelli tutti, nie jest obce naszemu spotkaniu z miłością Jezusa Chrystusa, gdyż czerpiąc z tej miłości, stajemy się zdolni do tworzenia braterskich więzi, do uznania godności każdego człowieka i do troszczenia się razem o nasz wspólny dom.Dziś wszystko się kupuje i za wszystko się płaci, i wydaje się, że samo znaczenie godności zależy od rzeczy, które można uzyskać dzięki sile pieniądza. Jesteśmy popychani jedynie do gromadzenia, konsumowania i rozrywki, uwięzieni przez poniżający system, który nie pozwala nam spojrzeć poza nasze doraźne i małostkowe potrzeby. Miłość Chrystusa jest poza trybami tego niegodziwego mechanizmu i tylko On może uwolnić nas od tej gorączki, w której nie ma już miejsca na bezinteresowną miłość. On jest w stanie dać tej ziemi serce i na nowo odkryć miłość tam, gdzie jak nam się wydaje, zdolność do kochania umarła na zawsze.Kościół również tego potrzebuje, aby nie zastępować miłości Chrystusa przestarzałymi strukturami, obsesjami z innych czasów, uwielbianiem własnej mentalności, fanatyzmami wszelkiego rodzaju, bo w końcu wszystko to zajmuje miejsce bezinteresownej miłości Boga, która wyzwala, ożywia, raduje serce i karmi wspólnoty. Z rany boku Chrystusa nadal płynie to źródło, które nigdy się nie wyczerpuje, nie przemija, zawsze ofiarowuje się na nowo temu, kto chce kochać. Tylko Jego miłość sprawi, że nowa ludzkość będzie możliwa.Proszę Pana Jezusa, aby z Jego Najświętszego Serca wypłynęły dla nas wszystkich strumienie wody żywej, aby zagoić rany, które sobie zadajemy, aby umocnić naszą zdolność kochania i służenia, aby pobudzać nas do nauki wspólnego podążania ku światu sprawiedliwemu, solidarnemu i braterskiemu. Tak będzie do czasu, gdy szczęśliwie zjednoczeni będziemy ucztować w Królestwie niebieskim. Tam będzie zmartwychwstały Chrystus, który zharmonizuje wszystkie nasze różnice światłem nieustannie płynącym z Jego otwartego Serca. Niech Jezus zmartwychwstały będzie zawsze błogosławiony! W Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 24 października 2024, w dwunastym roku Pontyfikatu. Franciscus
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
