Najważniejsze dzieło Josepha Ratzingera w nowej odsłonieWprowadzenie w chrześcijaństwo, wydane po raz pierwszy w 1968 roku, szybko stało się międzynarodowym bestsellerem. Ta błyskotliwa książka, będąca owocem wykładów, które Joseph Ratzinger wygłosił w Tybindze, stanowiła świadectwo wiary chrześcijańskiej młodego i obiecującego teologa, żyjącego w centrum współczesnego świata. Dał w niej wyraz nie tylko swojej wiedzy, ale także przenikliwości i wrażliwości na pytania ludzi. Mimo upływu lat publikacja wciąż budzi ogromne zainteresowanie. Dlatego też papież Benedykt XVI pozwolił Manfredowi Ltzowi - doktorowi nauk medycznych i teologowi - przygotować odnowioną wersję swojego dzieła.Ltz nadał książce, która w pierwotnej wersji adresowana była do środowiska akademickiego, bardziej przystępny charakter. Nie zmieniając spójnego toku rozumowania autora, uprościł Wprowadzenie i jego terminologię. Kolejne rozdziały poprzedził krótkimi wstępami, pozwalając tym samym spojrzeć odbiorcom na oryginalną myśl teologiczną Josepha Ratzingera z innej perspektywy."Tekst Wprowadzenia jest i pozostaje bardzo aktualny. Niektórzy będą zaciekawieni, gdy usłyszą o takim Krótkim wprowadzeniu w chrześcijaństwo".z listu papieża Benedykta XVI do Manfreda Ltza (18 II 2022 r.)"Nie znam żadnego współczesnego teologa, o którego wyrazistej teologii tak wielu ludzi dawałoby świadectwo, że dzięki niej doszli do wiary. Mam więc nadzieję, że Krótkie wprowadzenie w chrześcijaństwo dla wszystkich trafi do wielu ludzi, którzy stracili z oczu istotę tej religii: do wykształconych i niewykształconych ateistów, pragnących wiedzieć, jakie myśli leżą u podstaw kultury Zachodu, do chrześcijan, chcących odwrócić się od Kościoła z powodu skandalu związanego z nadużyciami seksualnymi, ale również do tych chrześcijan, którzy w nim pozostają, ale szukają punktów orientacji w zawirowaniach codziennych gorących kościelnych debat".z Przedmowy Manfreda Ltza
Zakynthos Skaliste zakątki i kilometry złotych plaż-Kto wymyślił nazwę Zante?-Z czego robi się lokalny deser - friganię?-Która część wyspy jest królestwem żółwi?-Kiedy Błękitne Jaskinie wyglądają najpiękniej?Podczas podróży z Pascalem zakochasz się w kwitnącym Zante!Północno-wschodnia część wyspy poza sezonem sprawia wrażenie, jakby znajdowała się na końcu świata. Właśnie ją poleciłabym do zwiedzenia wszystkim, których męczy turystyczny zgiełk kurortów. Pokazałabym im plażę Kremidi, gdzie można wypatrzyć czerwone rozgwiazdy, Xechoriatis w Starym Alikanas i tawernę, do której prowadzą schody z plaży. Wybrałabym małą zatoczkę Mikro Nisi, którą warto odwiedzić w drodze z równie pięknego Makris Gialos, gdzie woda jest bardziej szmaragdowa niż błękitna. Każda kręta droga prowadzi wędrowca do kolejnego cudu natury: Porto Vromi, Korakonisi, Plakaki, Stenitis. I mogłabym tak wymieniać bez końca.Anna Halama-Lis autorka bloga @ania_na_zanteSerowa obfitośćW Grecji wytwarza się niezliczone gatunki serów: aromatyczną białą fetę, twardy, bladożółty, pikantny kefalótiri, półtwardy ser owczy kasseri oraz miękką, słodkawą gravierę. Zakynthos słynie z ladotyri, pikantnego sera dojrzewającego w oliwie.
Andaluzja W cieniu pomarańczy i rytmie flamenco-Ile drzewek pomarańczowych rośnie w Sewilli?-Dlaczego rzeka Tinto jest czerwona?-Jak powstało sherry?-Gdzie odbywa się największy karnawał w Hiszpanii?Podczas podróży z Pascalem nie ominą cię żadne atrakcje Andaluzji!Zmysły są tu zawsze na pierwszym miejscu. Oczy powoli przyzwyczajają się do bieli ścian, ciepłych odcieni ziemi i błękitu nieba. Słuch uczy się dźwięków flamenco oraz melodii języka, nawet jeśli nie rozumie się każdego słowa. Skóra zapamiętuje promienie słońca, a ciało - rytm dnia, który nie jest podporządkowany zegarkowi.Monika Bień autorka bloga Hiszpańskie SmakiRowerem po torachW 1993 r. w Hiszpanii powstał program Vias Verdes (zielone ścieżki) - opuszczone linie kolejowe przerobiono na trasy spacerowe i ścieżki rowerowe. Szlaki są płaskie i nie jeżdżą nimi samochody, a w dodatku większość przebiega przez wyjątkowo piękne tereny. Jeden z najładniejszych wytyczono na południu Andaluzji. Via Verde de la Sierra liczy sobie ponad 35 km i jest wytyczony przez górzyste tereny.
Malaga, Grenada i Gibraltar Śladami Picassa, tapas barów i azulejos-Gdzie odbywają się spontaniczne koncerty flamenco?-Co robią makaki na Skale?-Jak smakują espetos de sardinas?-Dlaczego Hiszpanie spotykają się o północy?Podczas podróży z Pascalem nie ominą cię żadne atrakcje Malagi, Grenady i Gibraltaru!Lubię Malagę za jej codzienność. Za poranki, które zaczynają się powoli, za zapach kawy, tostów z oliwą i utartym pomidorem i wspaniały sok świeżo wyciskany z pomarańczy. Lubię ją za ludzi, którzy popołudniami niespiesznie spacerują po nadmorskim deptaku, co chwilę przystając, by porozmawiać z kimś znajomym oraz za gwar rozmów toczących się przy barach.Monika Bień autorka bloga Hiszpańskie SmakiTajemnice andaluzyjskich słodyczyKuchnia andaluzyjska zawdzięcza Maurom bardzo wiele, czyli aromatyczne zioła i przyprawy, np. kminek, kolendra, szafran, anyż, imbir, mięta, cynamon Jednak o obecności kultury arabskiej w Hiszpanii najdobitniej przypominają desery na bazie migdałów, daktyli i pigwy. Maurowie odeszli, ale słodycze pozostały. Są to m.in. tocino de cielo ("dotyk nieba") i pachnące cynamonem lub migdałami polvorones oraz mantecados. Tradycję ich produkcji podtrzymywały hiszpańskie i portugalskie zakony.
Norwegia i Oslo Kraina fiordów, designu i innowacji-Która miejscowość ma najkrótszą nazwę na świecie?-W jakim miejscu najlepiej obserwować zorze polarne?-Kim są Saamowie?-Gdzie malował swoje obrazy Edvard Munch?Podczas podróży z Pascalem nie ominą cię żadne atrakcje Norwegii i Oslo!Spacer promenadą portową w Oslo ma wiele do zaoferowania: kojąca natura z jednej strony, światowej klasy architektura, kultura i jedzenie z drugiej. Stocznie, kontenery i duży ruch ustąpiły miejsca chodnikom dla pieszych oraz parkom. Trasa łączy stare i nowe części miasta - mija się na niej najpopularniejsze zabytki stolicy, m.in. Operę, Muzeum Muncha, Bibliotekę Deichmanna, a także wieżowce znane jako Barcode, czyli światowej sławy perły architektury miasta. Warto odwiedzić też jedną z pobliskich pływających saun lub stary statek MS "Bjrvika", który został przekształcony w bar.Paulina Górszczak autorka bloga Marchewkowa SkandynawiaKościoły klepkoweNorweskie stavkirker są najstarszymi zachowanymi drewnianymi kościołami. Uważa się, że w Norwegii istniało ich kiedyś nawet 2 tysiące, ale do dziś zachowało się tylko 28. Jednym z przykładów jest Kościół Wang pod Karpaczem. Drzwi i zwieńczenia są często pięknie rzeźbione, a dekoracje stanowią połączenie motywów chrześcijańskich i - jak się często uważa - przedchrześcijańskich motywów wikińskich ze zwierzętami oraz smokami. Istnieje kilka rodzajów tych kościołów, ale wszystkie charakteryzują się słupami narożnymi ("klepkami") i drewnianą konstrukcją szkieletową z deskami ściennymi stojącymi na parapetach. Ściany te znane są jako ściany klepkowe, stąd też ich nazwa.
Madera i Porto Santo Pośród lewad, kolorowych drzwi i dźwięków fado-Ile kolejek liniowych znajduje się na wyspie?-Skąd pochodzi Cristiano Ronaldo?-Jak smakuje poncha?-Gdzie można wykąpać się w skalnych oceanicznych basenach?Podczas podróży z Pascalem nie ominą cię żadne atrakcje Madery i Porto Santo!Madera to nie tylko spis atrakcji do zobaczenia - to przede wszystkim emocje, które powracają zawsze, gdy stawiam stopę na wyspie. Kiedy idę Lewadą Caldeiro Verde, czuję się jak w innym świecie - las laurissilva otula mnie zielenią, a szum wody prowadzi w stronę Zielonego Kotła. Z kolei Vereda da Ponta de So Loureno jest dla mnie kwintesencją wolności - idąc wzdłuż skalistego półwyspu, mam wrażenie, że z każdej strony otacza mnie ocean, a za kolejnym zakrętem czeka następny zapierający dech w piersiach niesamowity widok.Konrad Rutkowski autor bloga Madera - kraina wiecznej wiosnyCasinhas de SantanaDomki w Santanie, znane jako casinhas de Santana, to jedne z najbardziej rozpoznawalnych symboli Madery. Mają charakterystyczny kształt litery A, drewnianą konstrukcję i strome dachy kryte strzechą, które niemal dotykają ziemi. W białych fasadach widoczne są czerwone i niebieskie drzwi oraz okna, które nadają całości wyjątkowej malowniczości. Dawniej chatki tego typu budowano na całej wyspie, były nieco większe i miały podpiwniczoną część mieszkalną. Ich praktyczną zaletą było utrzymywanie ciepła zimą i chłodu latem.
Czy Ostatnia Wieczerza była pierwszą mszą w historii? Jak sprawowano Eucharystię w czasach późnego średniowiecza i w przededniu reformacji? W jakich okolicznościach powstał mszał? Jaki wpływ na kształt liturgii mieli ostatni papieże?Rzymska msza święta ma wielowiekową tradycję. O ile sakramentalny charakter liturgii eucharystycznej pozostaje niezmienny, niezależnie od rytu, o tyle konkretna rytualna forma każdej tradycji liturgicznej jest owocem długiego procesu historycznego. Michael Uwe Lang pomaga uchwycić w dziejach mszy rzymskiej złożoną relację między stabilnością a zmianą. Przybliża historię obrzędu mszalnego - od jego początków aż po współczesność; wskazuje jej punkty węzłowe, opisuje trudne do przewidzenia perypetie, omawia aktualny stan wiedzy i rozwiewa pewne mity dotyczące kondycji liturgii w Kościele w niektórych epokach. Na tle tak zarysowanej historii mszy podejmuje również kwestię posoborowej reformy, oferując jej wyważoną ocenę, a także kreśli pewne prognozy na przyszłość.Głębsze poznanie i zrozumienie bogatej oraz złożonej historii mszy pomaga bardziej świadomie i owocnie uczestniczyć w liturgii. Jest ona bowiem - jak uczy Katechizm Kościoła Katolickiego - naszym uczestnictwem w modlitwie Chrystusa skierowanej do Ojca w Duchu Świętym. W niej cała modlitwa chrześcijańska ma swoje źródło i swój kres.
W zbiorze znajduje się 30 ilustracji przedstawiających wydarzenia roku liturgicznego. Wszystkie nawiązują do tradycji religijnych obchodzonych w rodzinie i kościele a wynikających z kalendarza liturgicznego. Każda ilustracja stwarza przestrzeń do rozmów o Panu Bogu.To kreatywna pomoc metodyczna do katechezy w przedszkolu i w rodzinie.Ilustracje dostosowane do możliwości manualnych dziecka w wieku 5 i 6 latDydaktyczne walory zastosowania kolorowanek w wieku przedszkolnym:motywują do nauki przez zabawę;uczą poznawania i nazywania kolorów;kształcą cierpliwość, dokładność, skupienie;wpływają na koncentrację wzrokowo-ruchową istotną w nauce pisania;rozwijają wyobraźnię i twórcze myślenie;redukują stres, wprowadzają wyciszenie.
NAJBARDZIEJ KOJĄCA I ZARAZEM NAJGŁĘBSZA KSIĄŻKA NATALII DE BARBARO, AUTORKI BESTSELLERÓW "CZUŁA PRZEWODNICZKA" I "PRZĘDZA"."Przejścia. Którędy do miłości?" nowa książka Natalii de Barbaro - mistrzyni czułego pisania, które porywa setki tysięcy kobiet - może sprawić, że w zupełnie nowy sposób spojrzymy na historię naszego rodu i wyniesionych z jego przeszłości przekazów. To opowieść o miłości rozumianej nie jako emocja czy relacja, lecz jako fundamentalne doświadczenie bycia w świecie, w którym jest dla nas miejsce.Autorka prowadzi czytelniczkę przez pamięć osobistą i rodową, pokazując, że nawet w historiach naznaczonych stratą można odnaleźć ślady troski, dobra i odwagi.To książka, która pomaga zobaczyć, że miłość - nienaruszalna - mieszka w samym centrum nas samych.
Ten wyjątkowy album, przygotowany z okazji 800. rocznicy śmierci św. Franciszka z Asyżu oraz jubileuszowego Roku Świętego Franciszka ogłoszonego przez papieża Leona XIV, stanowi zaproszenie do odkrycia autentycznego oblicza Biedaczyny z Asyżu. Publikacja, wzbogacona licznymi ilustracjami, rzetelnie przedstawia życie ubogiego świętego - od młodości w Umbrii i radykalnego nawrócenia, przez misję u sułtana, aż po kres jego ziemskiej drogi. Ukazuje św. Franciszka jako tego, który poprzez pokorę i posłuszeństwo stał się jednym z najważniejszych odnowicieli wiary w dziejach Kościoła.Postawa św. Franciszka uczy, jak budować dojrzałą religijność opartą na prawdzie i całkowitym zaufaniu Bogu. Inspiruje do pogłębiania wiary, uświadamiając, że autentyczna odnowa zawsze zaczyna się od przemiany własnego serca oraz odkrywania siły płynącej z pokory i pełnego zaufania Bożym planom.Zwieńczeniem wydania jest część modlitewna. To przestrzeń wyciszenia i refleksji, która pozwoli czytelnikowi podjąć drogę, którą kroczył św. Franciszek z Asyżu - drogę pokoju, wdzięczności i bezgranicznego zaufania Bogu.
Książka ULMOWIE. Rękopisy nie jest zwykłą biografią. To bardzo osobiste spotkanie z Rodziną Ulmów, która w prostej codzienności zdobywała świętość. To unikalny klucz do świata Józefa i Wiktorii ukryty w ich własnoręcznych zapiskach z lat 1921-1944.W niniejszej publikacji możemy się zapoznać z prywatnymi notatkami Józefa, listami wysyłanymi do Rodziny Ulmów oraz niepublikowanymi dotąd fotografiami dokumentującymi życie męczeńskiej rodziny. W książce znajdują się również refleksje Józefa z czasów służby wojskowej, dowody jego niezwykłej otwartości na wiedzę oraz wzruszające ślady edukacyjnych początków jego dzieci.Sercem niniejszej publikacji jest słowo "Tak", dopisane ołówkiem na marginesie rodzinnej Biblii przy przypowieści o miłosiernym Samarytaninie. Wspomniana przypowieść stała się mottem życia Rodziny Ulmów, które ostatecznie zostało przypieczętowane męczeńską krwią podczas podjętej próby ratowania Żydów w czasie trwania niemieckiej okupacji w Polsce.
"Jak nie wyjść z nerwicy" to bezkompromisowa książka o tym, dlaczego nadal masz nerwicę i nie możesz z niej wyjść. To książka, w której odnajdą się wszyscy. Zarówno osoby na początku zaburzenia, jak i po wielu latach walki z nerwicą. Nie znajdziesz tu afirmacji, relaksacji ani żadnych szybkich metod na lęk. Znajdziesz coś innego - szczerą rozmowę i analizę tego, dlaczego wciąż masz nerwicę. To książka dla osób, które mają dość uciekania i są gotowe się zatrzymać, nawet jeśli trochę zaboli. Ta książka to nie jest terapia. Tu nie chowamy prawdy za delikatnością. Nie musisz niczego udawać. To rozmowa, a nie wykład. Czytasz tak, jakbyś ze mną rozmawiał.
Przedmowa: ks. prof. Waldemar Chrostowski Wiara dojrzewa w samym centrum życia, tam, gdzie pojawia się kruchość i pytania bez prostych odpowiedzi. Nie jest zbiorem gotowych formuł, lecz zdolnością trwania przy Bogu wtedy, gdy rzeczywistość przestaje być jasna. Taka wiara, ukazana w Księdze Hioba, potrafi pytać, protestować, milczeć i modlić się, nie zrywając relacji. Dialogi Hioba z przyjaciółmi odsłaniają, jak religijna poprawność może ranić, gdy zamiast towarzyszyć, próbuje się oceniać i tłumaczyćcierpienie. Skarga Hioba nie jest odejściem od wiary, lecz jej najbardziej szczerym wyrazem, modlitwą rodzącą się tam, gdzie zawodzą łatwe słowa pocieszenia. Z tego doświadczenia wyrasta spojrzenie, w którym cierpienie nie jest zagadką do rozwiązania, lecz przestrzenią spotkania z Bogiem i dojrzewania wiary bardziej wolnej, prawdziwej i zakorzenionej w nadziei. ______ O. prof. dr hab. Gabriel Witaszek CSsR biblista i teolog moralista, specjalista w zakresie teologii Starego Testamentu. Licencjat z nauk biblijnychuzyskał w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, a doktorat z teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Profesor KatolickiegoUniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, wieloletni wykładowca Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie oraz na Wydziale Teologicznym Włoch Środkowych we Florencji. Pełnił liczne funkcje akademickie i redakcyjne, m.in. prodziekana i dziekana Wydziału Teologii KUL oraz redaktora naczelnego międzynarodowegoczasopisma naukowego Studia Moralia. Autor ponad 240 publikacji naukowych wydanych w różnych językach. W swojej pracy łączy rzetelną egzegezę biblijną z głęboką wrażliwością duszpasterską.
Skarb Bożego miłosierdzia Droga do świętości. Słowa Jezusa do św. Faustyny i do nas ks. Józefa Pochwata to zaproszenie do odkrywania skarbu Bożego miłosierdzia. Autor w oparciu o jej Dzienniczek ukazuje mistyczne spotkania z Jezusem i znaczenie Jego słów dla drogi do pełni wiary.Dzienniczek drogowskazem Książka pokazuje, że dojrzewanie duchowe wymaga modlitwy, zaufania i wierności Jego woli. Każde słowo zapisane w Dzienniczku staje się drogowskazem, który pozwala zrozumieć sens cierpienia, moc Bożego miłosierdzia i piękno życia w przyjaźni z Chrystusem. To inspirująca lektura dla wszystkich, którzy pragną żyć w codziennej relacji z Bogiem. Rozważania ks. Pochwata uczą, jak praktycznie wprowadzać naukę Jezusa w życie, otwierając serce na miłość, nadzieję i radość płynącą ze spotkania z żywym Zbawicielem.
Dysertacja doktorska Krzysztofa Kotuli prezentuje status quaestionis problemu ciągłości nauczania Magisterium Kościoła w kwestii wolności religijnej na tle nowożytnej filozofii. Problem ten wynika, zasadniczo, z dwóch faktów: stałego potępienia przez papieży, od czasów Rewolucji francuskiej, zasady wolności religijnej rozumianej jako prawo do publicznego wyznawania jakiejkolwiek religii oraz uroczystego zatwierdzenia przez II Sobór Watykański w postaci Deklaracji o wolności religijnej swobody publicznego wyznawania jakiejkolwiek religii, o ile nie zaburza to porządku publicznego.Głównym atutem dokonanej przez Autora wnikliwej syntezy jest rzetelne przedstawienie różnych stanowisk, prezentując ich mocne i słabe strony; stanowisk, które tow dużej mierze wykluczają się nawzajem, choć niektóre z nich są wzajemnie komplementarne. Podobny historyczno-logiczny przegląd może jednakże wywołać u Czytelnika poczucie obcowania ze sprzecznościami, stąd trzeba przypomnieć, że tym jest właśnie status quaestionis - przywołaniem w sposób przekonujący głównych dostępnych opinii celem całościowego nakreślenia omawianej problematyki. ()Co znaczące, do szerszej kościelnej debaty nad ciągłością między soborowym (i posoborowym) nauczeniem w ogóle a tradycyjnym Magisterium usilnie zachęcał ks. Brunero Gherardini (1925-2017), były dziekan wydziału teologicznego Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego (). Autor niniejszej rozprawy, choć bez znajomości dorobku ks. prał. Gherardiniego, wpisał się w postulowaną przez niego niezwykle ważną debatę, podejmując temat od strony syntezy historyczno-pojęciowej, przypominając tym samym, że wskazana problematyka - rzeczywiście mocno "problematyczna" z punktu widzenia tożsamości i orientacji posoborowego Kościoła, jednocześnie niepozbawiona karykaturalnych wypaczeń - nie znika poprzez jej przemilczenie. Choć ograniczone własnymi ramami, owoce i pożytki tego typu wkładu historyków idei dla dyskusji wewnątrzkościelnych są jak najbardziej pożądane i warte dalszego rozwoju.Z posłowia dra Wojciecha GolonkiKrzysztof Kotula - dr nauk humanistycznych, filozof, teolog, tłumacz książek naukowych i popularnonaukowych na język polski, redaktor tekstów technicznych, stały współpracownik naukowy Instytutu Andegavenum. Stopień naukowy doktora uzyskał na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie na podstawie niniejszej dysertacji. Jego zainteresowania badawcze obejmują m.in. metafizykę (szczególnie scholastyczną), apologetykę, filozofię nauki i przyrody.
Głos z nieba to duchowy klasyk XX wieku, który od ponad 90 lat inspiruje chrześcijan na całym świecie. Książka powstała na podstawie zapisów dwóch wierzących kobiet, nazwanych Dwiema Słuchającymi, które w codziennej modlitwie wsłuchiwały się w głos Jezusa. To nie jest zwykły dziennik. To intymne rozmowy z Bogiem pełne pokoju, nadziei i przypomnienia o Jego nieustannej obecności. Każdy fragment prowadzi czytelnika do głębszej relacji z Jezusem, zachęcając do zaufania w chwilach zwątpienia i wdzięczności w czasach radości. Odkryj słowa, które mogą przemienić codzienność. Jeden dzień, jedna myśl, jedno spotkanie z Bogiem na nowo, każdego ranka.
W pierwszej części tomu 3. omówiono księgi prorockie. W języku polskim przez słowa 'prorok', 'prorokować' rozumiemy zazwyczaj przepowiadanie przyszłości. Inne znaczenie przypisywali im Izraelici. Zadaniem proroka było () być głosem Boga upominającego Naród Wybrany, ustami mówiącymi w imieniu Jahwe (). Znamy imiona kilkudziesięciu proroków, ale wyrocznie tylko szesnastu z nich (czterech wielkich proroków i dwunastu mniejszych). Niektórzy z nich byli utalentowanymi pisarzami, a ich dzieła zawierają piękne pod względem literackim fragmenty poetyckie, jak choćby pieśń o winnicy Izajasza, żale Jeremiasza czy opis ożywionych kości u Ezechiela.W drugiej części tego tomu zajmujemy się księgami mądrościowymi, czyli odnoszącymi się do wątków zarazem dydaktycznych, jak i poetyckich. Do grupy ksiąg mądrościowych z przewagą elementów pouczająco-mądrościowych zaliczamy Syracha, Księgę Mądrości i Księgę Przysłów. Przysłowia należą do gatunku typowego nie tylko dla poezji hebrajskiej, ale i dla całego Wschodu, dlatego ich zbiory znajdujemy również w Biblii (). Te księgi rzadko były komentowane i cytowane w literaturze, co bynajmniej nie znaczy, że nie posiadają wartości literackiej. Natomiast trzy księgi poetycko-mądrościowe znacząco różniące się między sobą, stanowią wielkie arcydzieła literatury i poruszają ważne tematy ogólnoludzkie. Są to Księgi Hioba, Koheleta i Pieśń nad pieśniami. Księga Hioba to wielka medytacja nad ludzkim cierpieniem. Kohelet, ukrywający się za postacią i imieniem Salomona, zastanawia się nad problemem przemijania. Z kolei Pieśń nad pieśniami to poemat o miłości zarazem mężczyzny do kobiety, jak i miłości Boga: w judaizmie do Izraela, w chrześcijaństwie - do Kościoła.(ze Wstępu ks. Marka Starowieyskiego)
Ogólnopolska Konferencja Naukowo-Szkoleniowa pt."Wysłuchanie dziecka w postępowaniach sądowych - aspekty prawne i psychologiczne(Nowe okno)(Link do innej strony)"organizowana przez Katedrę Postępowania Cywilnego Wydziału Prawa i Administracji UMK w Toruniu w dniu 7 maja 2026 rokuWysłuchanie dziecka jest jedną z instytucji prawa procesowego cywilnego uregulowaną w Kodeksie postępowania cywilnego, mającą zastosowanie tylko w określonych rodzajach postępowań i tylko w określonych rodzajach spraw. Trudno je zakwalifikować do konkretnej fazy postępowania, nie jest to bowiem ani czynność dowodowa, ani dotycząca orzekania czy zaskarżania orzeczeń, nie jest też związana ze stronami lub uczestnikami postępowania, a może być zastosowana na każdym etapie postępowania aż do jego prawomocnego zakończenia, zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji.W książce skomentowano przepisy Kodeksu postępowania cywilnego odnoszące się do wysłuchania dziecka oraz przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 21 października 2024 r. w sprawie sposobu przygotowania i przeprowadzenia wysłuchania dziecka oraz warunków, jakim mają odpowiadać pomieszczenia przeznaczone do przeprowadzania takich wysłuchań. Dodatkowo przedstawiono także uwagi natury psychologicznej, które mogą być pomocne przy wysłuchiwaniu dziecka nie tylko w zakresie formułowania pytań do niego, lecz także np. przez uświadomienie sędziemu wagi mowy jego ciała, ubioru, mimiki, tonu głosu. Autorzy zwracają bowiem uwagę na konieczność posługiwania się nie tylko wiedzą prawniczą, lecz także psychologiczną, tak aby kontakt z małoletnim był prowadzony z wrażliwością, uważnością i profesjonalizmem.Dzięki temu opracowaniu praktycy prawa zyskują narzędzie, które pozwala lepiej zrozumieć zarówno podstawy normatywne, jak i praktyczne wyzwania związane z wysłuchaniem dziecka. To niezbędna lektura dla sędziów i pełnomocników, którzy w swojej pracy mierzą się z delikatną materią spraw rodzinnych. Książka będzie także pomocna dla rodziców i opiekunów dzieci, które mają być wysłuchane.Publikacja została przygotowania przez praktyków, w większości przez doświadczonych sędziów przeprowadzających wysłuchanie dziecka, a także przez psychologa biorącego udział w takich wysłuchaniach.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
