W formie powieści science fiction, autorka przedstawia działanie państwowych służb. Trudno domyślić się, czy chodzi o służby celne, czy wywiadowcze służby specjalne. Bohaterami książki są Latrix, Bob i Worm. Latrix jest piękną, młodą kobietą, nastawioną na sukces w strukturach UFO-landii. Aby go osiągnąć, użyje wszelkich dostępnych środków, włącznie ze zdradzaniem męża z wyżej postawionym funkcjonariuszem. Natomiast Bob i Worm, po odkryciu, że są zaczipowani, próbują uwolnić się ze szponów służby. Wplątany w to przez przypadek mąż Latrix – Dawid, zostanie przez UFO-landię pozbawiony życia. W międzyczasie, Worm odkryje w sobie miłość do Latrix i będzie chciał jej pokazać, jak wygląda prawdziwe uczucie…

Kto jest naprawdę winny wydarzeń z 11 września 2001 roku? Co ma z tym wspólnego miejsce zwane Behemian Grove? Czym jest nadchodzący Nowy Porządek Świata? Na te pytania odpowie ta książka. Powieść z gatunku political fiction ukazuje nam Amerykę przed i po ataku terrorystycznym na World Trade Center. Pokazuje, jak świat został zmanipulowany przez ludzi żądnych władzy i pieniędzy. Książkę wyróżniają wartka akcja, dobra fabuła, barwni bohaterowie, świetne dialogi. Jest to obowiązkowa lektura dla amatorów dobrej sensacji.

Niewielka "Anarchia i chrześcijaństwo" nie wskazuje bezwzględnej tożsamości wiary w Jezusa Chrystusa i anarchizmu, ale ich zasadniczą zgodność - na podstawie tekstów biblijnych i historii chrześcijaństwa. Ze wstępu autora: "Rozumie się samo przez się, że anarchiści są wrogo nastawieni do wszystkich religii (...) i że pobożni chrześcijanie mają wstręt do anarchizmu, źródła nieładu i negacji ustanowionej władzy. Te właśnie podstawowe i bezsporne przekonania chciałbym tutaj podważyć."

„Przepaść” to trzy utwory o miłości, śmierci i Polsce. O przepaści między wyobrażeniem a rzeczywistością. O dorastaniu do klęski. Opowiadania ukazały się w „Twórczości”. Czy zapowiadają literaturę nowych obrachunków? Krzysztof Bielecki dokonuje między innymi oceny postaw inteligenckich po 10 kwietnia 2010 roku, uznając Krakowskie Przedmieście za swoisty wyrzut sumienia. Drwi z tych, którzy tam drwili – jakby szyderstwo miało być w minionych dniach miarą intelektualnej wyższości. Pyta o tożsamość. Próbuje ocalić własną. Nie unika kontrowersji. Kreuje świat pełen mistyfikacji, ironii, a w rezultacie goryczy. Piszącemu trudno się idzie. Woli przystawać. Oglądać się. Mieć wrażenie, przejmować się, tęsknić. Bezradnie rozkładać ręce nad upływającym życiem. I nad jego ułomnością. Przygniatającą liczbą zdarzeń i spraw, które nie ważą. Prócz trzech: miłości, śmierci i miejsca, gdzie to się zdarza. To istota – tu szuka się pożądanych perspektyw.?

Po przeczytaniu książki uważam, że jest to praca bardzo interesująca i ważna co najmniej z dwóch powodów. Po pierwsze dotyczy zagadnienia, które coraz częściej nurtuje nie tylko polityków, ale także środowiska naukowe, jest gorącym tematem i w polityce i w jej interpretacjach, jest więc ważnym intelektualnym wkładem Autora w rozwój refleksji i badań nad teoriami spiskowymi. Na gruncie polskim, jeśli nie liczyć umieszczanej w filozoficznym nurcie badania idei pracy Lecha Zdybla z 2002 r., jest bodaj pierwszym, niemal kompletnym, kompetentnym, krytycznym i prezentującym wysoki poziom analizy socjologicznym i kulturoznawczym opracowaniem na temat narracji i metanarracji spiskowych, wzbogaconym ponadto o odniesienia empiryczne. Po drugie jest napisana jasną, klarowną, ale naukową a nie uproszczoną, publicystyczną polszczyzną. Książka nie jest politycznie poprawnym opisem akademickim. Momentami budzi sprzeciw, prowokuje do polemiki. Tym bardziej więc powinna ukazać się drukiem, wywołać spory i dyskusję i wyciągnąć uczonych poza gabinety i sale wykładowe ich uczelni. Z recenzji dr hab. Jarosława Rokickiego, prof. KAAFM

Chciałbym Państwu opowiedzieć, co tu właściwie się stało. A dokładniej mówiąc: chciałbym, żeby ta książka opowiedziała naszą wspólną historię. Historię społeczeństwa, które dzięki wyjątkowemu splotowi okoliczności otrzymało wyjątkową szansę i zrobiło z nią coś tak niesłychanie dziwnego.Fakt, że Polityka i Krytyka Polityczna wspólnie wydają moją książkę, ma dla mnie ważne znaczenie. Nie wiem, czy to się współwydawcom spodoba, ale bardzo bym chciał, żeby odpowiedź na miraże IV RP powstała w gdzieś na styku tych dwóch tradycji i postaw.(fragment wstępu)Książka to zbiór najważniejszych tekstów z dorobku jednego z najbardziej znanych polskich dziennikarzy i publicystów. Z zebranych artykułów wyłania się frapująco opowiedziana kronika narodzin, tryumfu oraz upadku pewnej rewolucji, która przetoczyła się nad Polską w ostatnich trzech latach. Czy wyciągnęliśmy z tej historii jakąś nauczkę? Po lekturze na pewno będziemy tego bliżsi.

Gdyby ktoś nazwał tę książkę Felietonowa historia Polski 2008-2015, wcale nie mijałby się z prawdą. Ileż tu autentycznych postaci, wydarzeń, faktów – a wszystko opatrzone niebywale celnym, satyrycznym komentarzem. Felietony powstawały pod wpływem chwili (publikowane były najczęściej w „Tygodniku Solidarność”, ale i w „Dzienniku Polskim”, a ostatnio we „wSieci”). Mimo to inteligentne spostrzeżenia Autora nadal pozostają aktualne, a i dowcip, którym skrzą się poszczególne teksty, nie stracił na swej świeżości. Nie o sam dowcip, choćby najbłyskotliwszy, jednak tu chodzi, lecz o tak ukochaną przez Jana Pietrzaka Ojczyznę – o jej stan obecny i szanse na przyszłość. Pietrzak to niezwykle spostrzegawczy satyryk, który celnie potrafi wyśmiać, a nawet wyszydzić każde zło dotykające nasz kraj, każdego łotra sięgającego po władzę i publiczny grosz. Śmiech i złość to książka dla przedstawicieli różnych pokoleń. Starsi ze wzruszeniem wspomną Jana Pietrzaka, który w mniej lub bardziej ponurym okresie PRL budził swymi estradowymi występami i popularnymi przebojami serca Polaków i zarażał śmiechem. Średnie pokolenie powinno bacznie prześledzić znakomicie zanalizowane w tej książce mechanizmy mataczenia, politycznego zakłamania, mydlenia oczu, hipokryzji wśród tzw. elit władzy. Najmłodsi mogą natomiast skorzystać z olbrzymiego doświadczenia i wiedzy Jana Pietrzaka jako bardzo ważnego świadka najnowszej historii. Wiedzy, którą przyswaja się błyskawicznie dzięki emocjonalnemu zaangażowaniu w czytany tekst. Wszyscy bowiem, niezależnie od wieku, mogą zachwycić się tyleż lapidarnym, co kunsztownym stylem felietonów Jana Pietrzaka. Książka, uzupełniona niemal setką świetnie korespondujących ze słowem dowcipnych rysunków Andrzeja Krauzego oraz dokumentalnych fotografii, jest ponadto wybitnym dziełem edytorskim.

Le commissaire Llob, apres avoir enterré un ami d'enfance égorgé en plein soleil dans son jardin, est convoqué par sa hiérarchie pour avoir eu le tort d'écrire un livre. La guerre civile fait rage. Colere, amertume et terreur se melent tandis qu'au cour des villes, dans le silence des maquis ou sur les plages en pleine foule se terre la bete immonde de l'intégrisme. Prete a frapper. Prete a tout ; un jouet dans la main des puissants...

Dlaczego Zachód rządzi? Jak długo trwać będzie jego władza w świetle wzrastającej roli Chin i Indii? W swoim chwalonym przez krytyków bestsellerze wybitny historyk i archeolog Ian Morris udziela prowokacyjnych odpowiedzi. Morris wyjaśnia, że tylko badając całą cywilizację ludzką, możemy zrozumieć, dlaczego Wschód rozwijał się inaczej niż Zachód. Dopiero kiedy zaznajomimy się z tą opowieścią – przedstawioną tutaj z wyjątkowym rozmachem i fachowością – będziemy mogli przewidzieć wpływ zdumiewających zmian, które nas czekają. Dlaczego Zachód rządzi – na razie to fascynująca i prawdziwie oryginalna historia świata, oparta na najnowszych badaniach z różnych dziedzin nauki od historii starożytnej po neurologię. Książka zyskała już rangę współczesnej klasyki. „Być może na inteligentniejszy i najrozsądniejszy przewodnik po XXI wieku” – „South China Morning Post” „Nadzwyczajna książka” – „Economist” „Pasjonująca powieść oparta na prawdziwych wydarzeniach… Przeczytajcie i połączcie przyjemne z pożytecznym!” – Jared Diamond „Wielka synteza i przekonujący wywód” – Andrew Marr „Wielka teoria historii, którą można rozsądnie porównać do dzieł Toynbeego i Marksa” – John Gray, „New Statesman” „Genialne” – Martin Wolf, „Financial Times”

Jest to pierwsze opracowanie materiału, jaki przyniosły badania nad antysemityzmem w okresie 20 lat budowania demokracji w Polsce. Prezentuje wyniki z 2012 roku porównane z danymi z roku 1992 i 2002. Wyniki wskazują, że z jednej strony demokracja sprzyja odrzucaniu wrogości wobec Żydów - odsetek antysemitów spadł znacząco w porównaniu z 2002 rokiem. Z drugiej jednak strony - co głosi podstawowa teza raportu - antysemityzm stał się częścią szerszego światopoglądu ideologicznego, nazwanego światopoglądem narodowo-katolickim. Wyniki wskazują także smutny fakt, że polska religijność i wielu przedstawicieli Kościoła wyraźnie wpływają na utrzymywanie się postaw antysemickich.

Czy nierówności to konsekwencja koncentracji kapitału w rękach nielicznych, których do tego często omijają podatki? Czy nierówność dochodowa odzwierciedla popyt na różne typy pracy? Czy nierówności są przenoszone na poziomie rodziny? Czy nakłady na edukację mogą zmniejszyć nierówność szans? Czy dzisiejszy system finansowy i gospodarczy w ogóle pozwala na równą dystrybucję, czy też należy poddać go gruntownej reformie? Na te i szereg powiązanych pytań odpowiada, posługując się brawurową argumentacją, najwybitniejszy francuski ekonomista, autor Kapitału w XXI wieku - Thomas Piketty.

W „Zimie Guntera” autor opisuje podróż oschłego urzędnika Banku Światowego, Paragwajczyka pochodzenia niemieckiego, który w okresie wojny o Malwiny przybywa wraz z żoną, Afroamerykanką Elizą, wrażliwą latynoamerykanistką, do samego centrum południowoamerykańskiego terroryzmu państwowego, aby podjąć próbę uratowania siostrzenicy, Soledad, młodej poetki, za pisanie wierszy uwięzionej i torturowanej.?

1 września 1992 roku. Jarosław Ziętara po raz ostatni żegna się ze swoją dziewczyną i wychodzi ze swojego mieszkania w Poznaniu. Dziennikarz tropiący afery gospodarcze zostaje porwany w drodze do pracy. Do tej pory nie odnaleziono jego ciała, a śledztwo dwukrotnie umarzano. Koledzy Ziętary nie poddali się jednak i po latach doprowadzili do wznowienia postępowania. "Sprawa Ziętary. Zbrodnia i klęska państwa" przedstawia nieznane fakty dotyczące destrukcyjnego, przestępczego wpływu tajnych służb na wyjaśnianie zbrodni. Pokazuje bulwersujące tajniki wcześniejszych nieudanych śledztw i kulisy podjętego w 2011 roku postępowania prokuratorskiego. Mówi o zacieraniu śladów i zagadkowych zgonach podejrzanych. Dowodzi, że polskie państwo poniosło klęskę, wykazując swoją bezsilność wobec sprawców i zleceniodawców zbrodni uderzającej w podstawy demokracji. Obarcza państwo współodpowiedzialnością za tę zbrodnię. Krzysztof M. Kaźmierczak i Piotr Talaga w 2012 roku otrzymali honorowe wyróżnienie „Watergate” Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za publikacje o sprawie Jarosława Ziętary.

Historia wzlotu i upadku Iriego Ringolda, amerykańskiego dryblasa, który zaczyna od kopania rowów w latach trzydziestych w Newark, by stać się radiową sławą w latach czterdziestych. W czasach tryumfu staje się zagorzałym, nieustraszonym zwolennikiem „postępowych” haseł politycznych. Żeni się z Evą Frame, gwiazdą hollywoodzkiego filmu niemego. Ich oszałamiający miesiąc miodowy w domu na Manhattanie nie trwa jednak długo. Eva mówi o swoim mężu wprost: „Amerykanin, który otrzymuje polecenia z Moskwy”. Jej słowa to przyśpiewka do szalejącego w Stanach, rozpętanego przez McCarthy’ego polowania na komunistów. Iron – jako artysta, i jako człowiek – jest niszczony przez ludzką zawiść, zemstę, okrucieństwo. Philip Roth – przez magazyn „Commonweal” okrzyknięty „mistrzowskim kronikarzem dwudziestego wieku w Ameryce” – kreśli błyskotliwy portret zdradliwej powojennej epoki, w której antykomunistyczna gorączka nie tylko dotknęła krajową politykę, ale zniszczyła intymne, prywatne życie przyjaciół i rodzin, mężów i żon, rodziców i dzieci. Wyszłam za komunistę to kontynuacja Amerykańskiej sielanki i druga część nagrodzonej Pulitzerem tzw. trylogii amerykańskiej.

Kiedy w 1904 roku wybucha wojna japońsko-rosyjska i Japonia dokonuje aneksji Korei, tysiące Koreańczyków wyrusza w poszukiwaniu lepszego życia do nieznanego dotychczas kraju – Meksyku. Jednak już na początku podróży emigranci dowiadują się, że ich marzenia o dostatnim życiu za granicą są tylko iluzją: ramię w ramię z Majami będą pracować jak niewolnicy na plantacjach agaw. Co ich czeka w Meksyku? Jak sobie poradzą w obcym kraju i czy mają szansę na powrót? Powieść Czarny kwiat opisuje fragment prawdziwej, choć rzadko opowiadanej historii Korei. Książkę poleca Wioletta Grzegorzewska: „Czarny kwiat” to poruszająca powieść historyczno-przygodowa o emigracji, miłości, niewolnictwie i walce o wolność. Kim Young-ha z epickim rozmachem i niesłychaną precyzją języka odsłania mało znany w dziejach Korei moment, gdy po wojnie z Japonią w 1904 roku tysiące Koreańczyków opuszcza swój kraj w poszukiwaniu nowego życia na innym kontynencie. Co ich spotkało po wyczerpującej podróży przez ocean? Jak wyglądało ich życie na hacjendach w Meksyku i dlaczego chcieli stworzyć nowe państwo w dżungli? Przeczytajcie tę fascynującą książkę.

„Kraj groteskowy, zdeformowany, niepotrafiący nawet godnie przyjąć swojego tragicznego losu. Takie właśnie są Włochy opisywane przez Umberto Eco w jego najnowszej powieści i taka jest rzeczywistość, która – zdaje się mówić autor – wykroczyła już poza wszelkie granice wyobraźni. Jednak skoro prawda przewyższa literacką fikcję, to czy warto pisać taką powieść? Paradoksalnie, odpowiedź na to pytanie znajdziemy właśnie w tej książce…” (La Repubblica) Pan Colonna, główny bohater powieści, to typowy „człowiek bez właściwości”, a mówiąc dosadniej - życiowy nieudacznik.Pięćdziesiątka na karku i żadnych znaczących dokonań na koncie. Może jednak niespodziewana propozycja, jaką składa mu pewnego dnia 1992 roku niejaki Simei, zapoczątkuje tak długo oczekiwany przełom? Przez rok Colonna ma być świadkiem przygotowań do publikacji pierwszego numeru nowego dziennika, a potem opisać je w (rzecz jasna bestsellerowej) książce. Jego relacja nie musi ściśle trzymać się faktów, jako że ów dziennik, „gotowy mówić prawdę o wszystkim”, w gruncie rzeczy jest blefem, mają więc one drugorzędne znaczenie. Czyta Mariusz Bonaszewski

Upadek Muru Berlińskiego. Koniec zimnej wojny jest zarazem początkiem bezpardonowej rywalizacji wielkich tego świata o schedę po NRD. W kręgach enerdowskiego establishmentu takie wartości jak „patriotyzm” i „lojalność” dewaluują się w zawrotnym tempie. Bohaterowie powieści, byli prominenci i funkcjonariusze STASI sprzeniewierzają się ideologii będącej dotąd ich życiowym credo. Walcząc o zachowanie status quo, wchodzą w ryzykowne sojusze, które jeszcze niedawno uznaliby za zbrodnię czy zdradę stanu. Tocząc bitwę o skrzętnie skrywany przed światem, odrażający moralnie program naukowy o kryptonimie B.L.O.G. nie cofają się przed żadną zbrodnią. Czy jednak rosnący cynizm i brak skrupułów zapewni im miękkie lądowanie w nowej rzeczywistości...?

Byłem SB-kiem, byłem Świadkiem, Opisałem: Niniejsza książka nie jest dokumentalnym zapisem faktów ani ich interpretacją. To tylko literacka fikcja w formie powie¬ści sensacyjnej. Może nie aż tak ciekawej, pełnej pościgów, wystrzałów i intelektualnych pojedynków asów wywiadu, jednakże pokazującej instytucjonalną rzeczywistość, gene¬rującą określony sposób pojmowania świata i ludzi, którzy nie potrafili się przed nim obronić. Świat służb nie wygląda tak, jak opisują go w telewizji generałowie. Jest o wiele mniej ciekawy i o wiele bardziej okrutny dla swoich mieszkańców. /Piotr Wroński/ Okoliczności zamordowania przez funkcjonariuszy SB ks. Jerzego Popiełuszki, kuchnia pracy operacyjnej, lokale kontaktowe, współpracownicy, relacje ze służbami byłego ZSRR. Wartka i dobrze napisana powieść z kluczem. Oddajemy do rąk czytelników powieść wyjątkową. Nie tylko dlatego, że „Spisek założycielski” jest wartką i dobrze napisaną powieścią z kluczem. I nie tylko dlatego, że opowiada o okolicznościach zamordowania przez funkcjonariuszy SB księdza Jerzego Popiełuszki. Ale dlatego, że po raz pierwszy na rynku wydawniczym, pojawia się powieść napisana przez byłego oficera komunistycznych służb specjalnych, w której autor obarcza odpowiedzialnością za tę zbrodnię najważniejszych przywódców PRL oraz dokonuje ciekawiej, oryginalniej i własnej interpretacji motywów oraz celów jakimi się kierowali wyrażając aprobatę na bestialski mord na kapelanie „Solidarności”. Autor demaskuje cynizm i zbrodniczość tworu państwo-podobnego jakim był PRL oraz dokonuje rozrachunku własnego w nim udziału. Ujawnia kuchnię pracy operacyjnej SB oraz stopień infiltracji SB przez KGB. Obnaża cynizm i bezduszność świata bezpieki. To novum. Bez względu na rodzące się podejrzenia o nieszczerość bądź nawet o cynizm autora, stwierdzić należy, iż niewielu oficerów SB zdecydowało się na podobną ocenę swoich wyborów zawodowych. Na końcu książki znajdziemy zdjęcia różnych obiektów w Warszawie, w których mieściły się mieszkania operacyjne, skrzynki kontaktowe, punkty obserwacji, mieszkania konspiracyjne. Oprócz nich szkic miejsca zatrzymania księdza Jerzego Popiełuszki przez „nieznanych sprawców”, zdjęcia z rekonstrukcji ukrycia zwłok księdza Jerzego Popiełuszki oraz mapkę miejsca pracy i działania bohatera powieści. Powieść „Spisek założycielski” jest jedną z kilku przygotowywanych do druku publikacji autorstwa byłych funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, zdecydowanych na opisanie prawdziwych dziejów aparatu przemocy, którym poświecili większość swego zawodowego życia. O autorze: Piotr Wroński (prawdziwe nazwisko), ur. 1957 r. Absolwent Polonistyki UW i wieloletni funkcjonariusz aparatu represji państwa komunistycznego. Do SB wstąpił w okresie obowiązywania stanu wojennego. Początkowo służył w Biurze Techniki, po czym został zwerbowany do wywiadu komunistycznego i podjął służbę w osławionym Wydziale XI Departamentu I SB MSW zajmującym się zwalczaniem dywersji ideologicznej. Aktywnie uczestniczył w operacjach mających na celu przejęcie kontroli nad organizacjami podziemia solidarnościowego w kraju i za granicą. Po rozwiązaniu SB, został przyjęty do UOP, pracował m. in. na kierunku rosyjskim. Od 2002 r. w Agencji Wywiadu. Przez 6 lat przebywał na placówce w Londynie. Z agencji odszedł w 2013 r. w stopniu pułkownika. Jest emerytowanym funkcjonariuszem wywiadu.

Zjawiska i procesy społeczne, polityczne, gospodarcze, kulturowe i religijne w epoce globalizacji nabrały niespotykanej dotychczas dynamiki i złożoności. Ma rację Ulrich Beck, który twierdzi że w wyniku ogromnego wzrostu sił wytwórczych jaki nastąpił w procesie modernizacji, i trzeba dodać globalizacji, w nieznanym dotychczas natężeniu zostały uwolnione ryzyka i potencjał zagrożeń, które wiążą się z tymi zjawiskami i procesami. Inaczej ujmując, wiele zjawisk i procesów we współczesnym świecie ulega procesowi sekurytyzacji, co oznacza że towarzyszą im owe ryzyka i zagrożenia. Wyrażam przekonanie, że do niniejszej publikacji udało mi się zaprosić wybitnych Autorów z renomowanych ośrodków naukowych, dla których problematyka bezpieczeństwa stanowi od dawna przedmiot zainteresowania - co warto podkreślić - nie tylko z naukowego, ale także z praktycznego punktu widzenia. Mam nadzieję, że książka spotka się z życzliwym zainteresowaniem naukowców i praktyków. Ideą przewodnią niniejszego opracowania zbiorowego nie jest rozstrzyganie zasadniczych kwestii, ale przede wszystkim rozpoczęcie szerszego dyskursu naukowego, który będzie służył budowaniu tożsamości nauk o bezpieczeństwie. Stanisław Sulowski

Czy obecność Polski w Unii Europejskiej rzeczywiście zmieniła lokalną rzeczywistość? Na czym polegają i w czym wyrażają się te zmiany? Czy są to zmiany postępowe czy też nowe okoliczności systemowo-polityczne jeszcze bardziej domknęły konserwatywną skorupę chroniącą polskie stereotypy, mentalność i archaiczny sposób organizacji życia zbiorowego? Czy pod wpływem możliwości swobodnego przepływu siły roboczej w Europie poprawiły się płace w Polsce? Czy kultura społeczeństwa polskiego nabrała nieco więcej barw i stała się bardziej różnorodna? A co z polską polityką? – zaczęła odnosić się do realnych problemów i interesów czy nadal pozostaje w świecie mitów, symboli i spektaklu? Te i wiele innych pytań pojawiają się w debatach publicznych i codziennych rozmowach toczonych w Polsce. Na część z tych pytań próbują znaleźć odpowiedź Autorzy artykułów zamieszczonych w przekazywanej książce.Polska obecność w UE jest faktem już od ponad 10 lat. Jakie będą konsekwencje w życiu publicznym z udziału w projekcie europejskim dla życia zwykłych ludzi, to wciąż sprawa otwarta.