Jeśli interesujesz się polityką, albo studiujesz politologię znajdziesz w tym dziale informacje o współczesnym świecie. Obszerna literatura naukowa, różne publikacje i elementy wiedzy politologicznej, najważniejsze zagadnienia i pojęcia z politologii, kontrowersyjne książki polityczne, powieści polityczne, nauki polityczne. Najlepsze książki społeczno-polityczne, bestsellery polityczne, książki o polityce, które warto przeczytać - zapraszamy po lekturę na Dobreksiazki.pl
Today, gender equality between women and men is a necessary condition for the existence of a democratic culture. Political and economic activity of women in the twentieth and twenty-first century is of landmark proportions. For many women now, private space is becoming public and public space is becoming private space. (...)This publication presents examples of women active in both public and private sectors. I hope that the articles presented will contribute to a lively debate in academic circles on the participation of women in the world of public policy.In this collective paper, the situation of women in different dimensions of political and economic development is analyzed, taking into account other influences or social norms specific to their gender in society. Given the above, please note that the subject has been treated interdisciplinarily.The work is addressed in particular to the academic circles and also to all audiences interested in the myriad issues related to the broad scope of the activities of women in today's society. I want to heartily thank all the authors for their patience, collaboration and atmosphere in the process of creating it.- fragment WstępuPublikacja w języku angielskim.
Na pewnej farmie zwierzęta, zmęczone dyktaturą człowieka, postanawiają podążyć za głosem charyzmatycznego knura i wypędzają zarządcę folwarku. Przysięgaja sobie równość i wspólne dążenie do lepszej przyszłości. Co ta przyszłość prezynosi - okazuje się dla nich bolesną nauczką, że świat się zmienia, ale nigdy postawy tych, którzy sięgają po władzę. Czy przewrót przeprowadzony w celu oswobodzenia obywateli spod jarzma tyrana niesie ze sobą jedynie słuszne przesłanki? Czym staje się rewolucja, kiedy juz zostanie przeprowadzona i kim stają się rewolucjoniści? Czy w państwie, w którym wszyscy są równi, moga pojawić się wyjątki? Być może nam, w XXI wieku, wydaje się, że znamy odpowiedzi na te pytania - a mimo to ciągle zadziwia nas świat, który co rusz przypomina ten powołany do życia przez Orwella ponad 70 lat temu.
Wydarzenia z końca listopada 2008 roku, związane z terrorystycznymi atakami na Mumbaj (Bombaj), relacjonowane przez światowe media, ponownie wznieciły zainteresowanie Indiami – państwem, które od chwili uzyskania niepodległości przejawia aspiracje do odgrywania kluczowej roli na arenie międzynarodowej. (…)
Potrzeba badania tej tematyki jest o tyle istotna, iż dotyczy ona ważnego uczestnika stosunków międzynarodowych, którego znaczenie i potencjał wciąż pozostaje nie w pełni zdefiniowany. Wagę problemu dostrzegli autorzy niniejszej publikacji, którzy przedmiotem swych analiz uczynili polityczne, społeczne i gospodarcze aspekty funkcjonowania Indii na arenie międzynarodowej w XXI wieku. Rozważania otwierają rozdziały poświęcone procesowi kształtowania indyjskiej niepodległości oraz roli jaką w młodym, niezależnym już państwie odegrali członkowie rodziny Gandhi – Nehru. Wokół kwestii wewnętrznego funkcjonowania państwa, skoncentrowano rozważania na temat różnorodności językowej, wpływającej z jednej strony na federalny kształt państwowych struktur, z drugiej – prowadzącej do konfliktów, widocznych szczególnie w północno-wschodnich stanach. Przejawy aktywności Indii na arenie międzynarodowej analizie poddali autorzy rozważań umieszczonych w dalszej części publikacji. Ukazując stosunki zewnętrzne, skoncentrowano się na aktorach przez same Indie uznanych za kluczowych, prezentując stan relacji Indii z Unią Europejską, Chińską Republiką Ludową, Pakistanem, a także Stanami Zjednoczonymi oraz państwami kontynentu afrykańskiego.
fragment Wstępu
Dwudziesta rocznica rozpoczęcia przemian demokratycznych w Polsce jest szczególną okazją do dokonania, z pewnej perspektywy czasu, analizy przyczyn, przebiegu oraz oceny skutków transformacji ustrojowej. Wbrew pozorom nie jest to wcale zadanie łatwe. Transformacja ustrojowa jest procesem niezwykle złożonym, różnorodnym i dynamicznym. Badanie jej przebiegu i rezultatów nastręcza wielu trudności, poczynając od wypracowania odpowiednich metod i narzędzi badawczych, a na wnioskowaniu i dokonaniu uogólnień kończąc. Trzeba przy tym uwzględnić zarówno warunki historyczne, w jakich procesy te przebiegały, realne możliwości ekonomiczne i społeczne tamtego czasu, jak i subiektywny charakter decyzji podejmowanych przez konkretne osoby.
Opis stanowi fragment Wstępu
Stefan Nilsen to niekwestionowany autorytet w dziedzinie spec-służb Europy Środkowo-Wschodniej, ekspert do spraw polityki Bałkanów, wybitny znawca tajników KGB i GRU – sowieckiego imperium zła, które w czasie zimnej wojny zniewoliło kraje Układu Warszawskiego.
Wschodni gambit to książka o działaniach wywiadów, brudnych grach ludzi służb, wojnach, polityce i ogromnych pieniądzach. Stefan Nilsen wraz z najbliższymi współpracownikami z nieformalnego think tanku musi rozwikłać zagadkę, kto jest informatorem rosyjskich służb i kim jest dziennikarz zwerbowany przez ludzi z komunistycznego wywiadu. Profesor ma coraz mniej czasu, a zdrajca jest bardzo blisko…
W XX wieku Węgry przeszły niezwykle złożoną ewolucję w polityce zagranicznej. W chwili przejęcia władzy przez komunistów w 1948 roku Budapeszt został podporządkowany Moskwie. Zależność ta stopniowo się zmniejszała, dzięki czemu w 1968 roku János Kádár mógł pełnić funkcję negocjatora między Czechosłowacją a ZSRR. W czasie kryzysu w Polsce w latach 1980–1981 węgierscy przywódcy sceptycznie odnosili się do skutków interwencji zbrojnej w PRL, choć uważali NSZZ „Solidarność” za wroga socjalizmu. Po 1989 roku polityka zagraniczna Budapesztu na nowo stała się niezależna i wielowektorowa. Za szczególnie ważne należy uznać działania mające na celu wsparcie diaspory węgierskiej żyjącej w krajach sąsiednich. Tak zwana polityka narodowa była najbardziej widoczna w relacjach z Rumunią, Słowacją, Ukrainą i Serbią. Węgry z racji geograficznego położenia stanowią swego rodzaju pomost między Wschodem a Zachodem. Węgierskie elity uważają relacje z zachodnimi krajami za bardzo ważne, przy czym zwracają się ku Wschodowi zawsze wtedy, kiedy chcą pokazać swoją niezależność. Wschód kojarzy im się z kolebką narodu, dawną potęgą i poczuciem bezpieczeństwa. Po 1956 roku pierwszymi państwami (nie licząc demoludów), które uznały reżim Kádára, były kraje azjatyckie, a pod koniec lat 80. Budapeszt nawiązał relacje z Koreą Południową i odnowił stosunki z Chinami. W XXI wieku sztandarową koncepcją w polityce zagranicznej Węgier jest „otwarcie na Wschód”. Jako jeden z pierwszych krajów w Europie dostrzegły one potencjał w handlu i współpracy z ChRL, ale chwalenie „chińskiej drogi demokracji” i stwierdzenia, że Węgrom bliżej do Ankary, Moskwy i Pekinu, mogą budzić niepokój nie tylko w Brukseli, ale także w innych stolicach Unii Europejskiej. Krytycy uważają, że kierunek wschodni nie ma racji bytu, ponieważ realne kontakty (głównie gospodarcze) łączą Budapeszt z gospodarkami starej Unii.
Książka uzupełnia obecną w nauce polskiej lukę w zakresie opracowań dotyczących ukraińskiego nurtu chrześcijańskiego związanego z biskupem stanisławowskim Grzegorzem Chomyszynem. Ukazuje jego funkcjonowanie oraz zasięg oddziaływania w życiu politycznym Ukraińców. Prezentuje rolę, jaką w nim odegrał duchowny, a także działalność organizacji i partii chrześcijańskich, które wspierał. W książce przedstawiono m.in. proces powstawania tych ugrupowań oraz przybliżono ich oblicze ideowe. Ukazano również stosunek UChO, UKNP i UNO wobec problemów istotnych nie tylko dla Ukraińców, lecz także dla Polaków.W 1925 r. zebrana wokół biskupa stanisławowskiego Grzegorza Chomyszyna grupa greckokatolickiego duchowieństwa oraz inteligencji utworzyła we Lwowie Ukraińską Chrześcijańską Organizację. W 1930 r. w jej miejsce powołano Ukraińską Katolicką Partię Ludową, która w 1932 r. została przemianowana na Ukraińską Odnowę Ludową. Wspierający ich działalność duchowny stał na stanowisku lojalności wobec państwa polskiego, przekonując, że nie stanowi ona przeszkody w walce o prawa Ukraińców. Wierzył, że UNO zdoła odnowić ukraińskie życie narodowe na zasadach chrześcijańskich i przygotuje Ukraińców do stworzenia własnej państwowości. Przewidywał, że początkowo nie znajdzie ona zbyt wielu zwolenników, zdawał sobie jednak sprawę z tego, iż ,,nie w liczbie siła"", gdyż ,,chwasty i burzany rosną prędko, ale też i prędko giną. Dąb rośnie pomału, ale za to trwa przez stulecia"".
Gdy w 1984 roku Franciszek Ryszka w "Nauce o polityce. Rozważaniach metodologicznych" napisał, że „wedle własnych sądów życzeniowych, jedni są mniej, inni więcej kulturalni politycznie”, to równocześnie zwrócił uwagę na potrzeby: zastosowania kryteriów operacyjnych i stworzenia skali pomiaru tego fenomenu, które pozwoliłby zweryfikować wiarygodność składanych deklaracji wobec faktycznie podejmowanych działań (s. 206). Odpowiadając na pytanie, czy jestem tolerancyjny, większość z nas odpowie bowiem twierdząco. Rzecz w tym, jak nasze wyobrażenia o sobie znajdują odzwierciedlenie w chwilach rzeczywistej próby. Postulat dotyczył więc zdefiniowania tego „co” i „kogo” oraz „jak” i „dlaczego” badamy? Dzisiaj do tego katalogu należałoby dodać jeszcze pytanie o podmiot, a zatem „kto” bada? Odpowiedź na nie ujawnia się w chwili konstruowania dyskursu w pierwszej osobie: liczby pojedynczej lub liczby mnogiej, opcjonalnie – przy wyborze formy bezosobowej.
Opis stanowi fragment Wstępu.
W jakim stanie jest polska armia? Czy obronilibyśmy się przed agresją sąsiadów? Czy pieniądze wydane na modernizację armii nie zostały zmarnowane? Czy sojusz z USA faktycznie zapewni nam bezpieczeństwo? Jakie konflikty zbrojne rzeczywiście nam grożą? Na te pytania w swojej książce odpowiada major Michał Fiszer. Jeden z kilku polskich oficerów, który miał okazję pilotować samolot przystosowany do zrzucenia bomby atomowej. A od lat niezależny analityk z zakresu zagadnień wojskowości i konfliktów zbrojnych.
Urodził się 14 września 1962 r. Od 15-go roku życia członek aeroklubu łódzkiego. Absolwent wyższej szkoły lotniczej w Dęblinie. Służył w 8. Brandenburskim Pułku Lotnictwa Myśliwsko-bombowego w Mirosławcu i 40. Pułku w Świdwinie. Następnie wieloletni analityk w oddziale rozpoznania i walki radioelektronicznej dowództwa WP. Obecnie niezależny publicysta i wykładowca Collegium Civitas w Warszawie. Autor „Najwyższego Czasu!” od 2000 roku.
Demokracja stanowi jeden z fundamentów ustrojowych III Rzeczpospolitej. Jest ona przeciwieństwem funkcjonującego w Polsce do 1989 roku systemu autorytarnego, ograniczającego wolność i prawa publiczne obywateli. Jak się powszechnie uważa, istota systemu demokracji obywatelskiej realizuje się najpełniej w samorządzie. Jest on wyrazem procesu decentralizacji, która odegrała kluczową rolę w polskiej transformacji systemowej. Samorząd stanowi również swego rodzaju ograniczenie dla wszechwładztwa państwowego i jest znakomitą szkołą wyrobienia obywatelskiego, które przyczynia się do tworzenia w Polsce społeczeństwa obywatelskiego. Według zamierzeń twórców reform samorządowych, podstawowymi celami ich wprowadzenia miały być: decentralizacja państwa poprzez przeniesienie wielu zadań i kompetencji z centrum do jednostek samorządowych, a także budowa instytucji demokracji obywatelskiej. Założenie było bardzo proste – im bliżej obywatela zapadać będą decyzje, tym trafniej odpowiadać one będą na społeczne zapotrzebowanie.
Opis stanowi fragment Wstępu.
Dobiega ćwierćwiecza istnienie w poznańskim ośrodku akademickim zespołu badań nad kulturą polityczną przy Wydziale (uprzednio Instytucie) Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu Adama Mickiewicza z udziałem przedstawicieli innych uczelni, zwłaszcza w latach 19972007 Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości (Instytut Historii Politycznej oraz Katedra Kultury Politycznej). Zespół o charakterze interdyscyplinarnym (przede wszystkim historycy i politolodzy, ale też socjolodzy, literaturoznawcy i prawnicy) podejmuje również zagadnienia z zakresu kultury historycznej i prawnej, bez których trudno gruntownie analizować kulturę politycznej. Wyniki badań były prezentowane na organizowanych od 1996 r. konferencjach oraz stanowiących ich plon seriach wydawniczych: Kultura polityczna w Polsce i Na obrzeżach polityki (pierwsza część ukazała się w 2002 r.).
Dorastałem w czasach brazylijskiej dyktatury wojskowej. Dyskurs był również pełen ojczyzny, rodziny i tradycji, ale za flagami i błogosławieństwami widzieliśmy absurdalną koncentrację bogactwa, nędzę, tortury i morderstwa. Ani wojsko mnie nie lubiło, ani ja go nie lubiłem. Więzionego i torturowanego zwolniono mnie wraz z innymi w zamian za porwanego ambasadora Niemiec Zachodnich. W pewnym sensie zawdzięczam swoje życie dyplomacji. Na czym polegało popełnione przeze mnie przestępstwo? Zasadniczo na tym, że oburzałem się w obliczu ubóstwa i ucisku. Nie wyleczyłem się z tego.
Z przedmowy Autora do wydania polskiego
Ladislau Dowbor (ur. 1941) – brazylijski ekonomista polskiego pochodzenia. Profesor Papieskiego Uniwersytetu Katolickiego w Sao Paulo, autor ponad 40 książek, konsultant i doradca wielu agend ONZ oraz organizacji miejskich i społecznych. W czasach dyktatury więziony, wiele lat przebywał na emigracji politycznej (m.in. w Polsce). Był doradcą prezydenta Brazylii Luli da Silvy. Po polsku ukazały się jego trzy książki: Rozbita mozaika. Ekonomia poza równaniami (Wydawnictwo Akademickie DIALOG, Warszawa 2005), Demokracja ekonomiczna. Alternatywne rozwiązania w sferze zarządzania społecznego (Książka i Prasa, Warszawa 2009) oraz Co to za gra? Nowe podejścia do ekonomii (Książka i Prasa, Warszawa 2017).
Przedmiotem badań zaprezentowanych na kartach niniejszej pracy jest ewolucja, jakiej polityka mniejszościowa Turcji podlega w związku z trwającymi od 3 października 2005 roku oficjalnymi negocjacjami akcesyjnymi z Unią Europejską (UE) oraz z poprzedzającym ich rozpoczęcie okresem przygotowawczym. Analizie poddano więc sposób, w jaki perspektywa członkostwa w UE wpływa na prawną i rzeczywistą sytuację muzułmańskich i niemuzułmańskich mniejszości żyjących w Turcji.- fragment Wstępu
„Kontury polityki całkowicie się rozpływają. Trudno rozpoznać, o co w niej chodzi; czy w ogóle o coś więcej niż tylko o następny sukces wyborczy. Obywatele mają poczucie, że pozbawiona normatywnego jądra polityka coś przed nimi ukrywa. Ten deficyt znajduje odzwierciedlenie zarówno w odwrocie od zorganizowanych form polityki, jak i w gotowości zwykłych obywateli do protestu”.
Myśl Jürgena Habermasa, która wybrzmiała podczas wykładu wygłoszonego w Berlinie w 2011 roku, zdaje się dobrze odzwierciedlać nastroje, których doświadcza nie tylko „szary obywatel” Europy, ale i badacz pochylony nad kwestiami związanymi z aktywnością w polityce. Zasady stały się niejasne, model uprawiania polityki w demokracji liberalnej nieatrakcyjny i patogenny. Jednocześnie inne, tradycyjne formy politycznej aktywności nie przystają do czasów wirtualnych społeczności, botów, post-prawdy i rozszerzonej rzeczywistości.
fragment Wstępu
Seria wydawnicza Biblioteki Azji i Pacyfiku to niepowtarzalne przedsięwzięcie, które propaguje najważniejsze prace polskich i zagranicznych naukowców poświęcone studiom azjatyckim.
O sukcesie serii świadczy liczba książek, które co roku ukazują się pod charakterystycznym szyldem Biblioteki Azji i Pacyfiku.
Kolekcja przyciąga doświadczonych i cenionych autorów, lecz również młodych naukowców, dla których jest ona formą upowszechnienia wyników swoich badań. To unikalny zbiór książek, które pozwalają Czytelnikom poznać i zrozumieć Azję, odkrywając jej historię i kulturę oraz uczyć się, w jaki sposób tworzyć nowe projekty z azjatyckimi partnerami.
Oferowana Czytelnikowi książka jest reakcją na powyżej zasygnalizowane tendencje. Stanowi próbę połączenia dwóch ujęć: językowego, właściwego deskryptywnym pracom z zakresu języka polityki, które odpowiadają na pytanie jaki jest język polityki, a także krytycznego podejścia politologicznego, które za wyzwanie przyjmuje poszukiwanie odpowiedzi na pytanie dlaczego język polityki jest taki, jak opisano...Język polityki nie jest wiodącą kategorią badawczą publikacji. Jest kategorią pomocniczą, ułatwiającą wprowadzenie i operacjonalizację kategorii wiodącej komizmu. To komizm, a w znaczeniu użytkowym śmiech jest centralnym punktem monografii. Pytaniami, które doprowadziły do powstania książki, były te dotyczące miejsca i znaczenia śmiechu w przestrzeni politycznej, a także związku śmiechu ze zjawiskiem trapiącym współczesne życie polityczne mową nienawiści. Czy wspólny rdzeń obu zjawisk, jakim jest dyskredytacja i wykorzystanie ujemnych cech wyśmiewanego podmiotu ofiary dyfamacji, jest przypadkowy, czy raczej jest świadectwem występowania związku wyśmiewania z nienawiścią? Czy śmianie się, a następnie wyśmiewanie się, hejtowanie i nienawidzenie mają jakieś wspólne podłoże?
Przejście od reżimu niedemokratycznego do demokratycznego jest przełomowym momentem w historii każdego państwa i niesie ze sobą liczne konsekwencje, jakie zachodzą w obrębie każdej sfery życia: politycznej, gospodarczej, społecznej i kulturalnej. Transformacja systemowa, zapoczątkowana na przełomie lat 80. i 90. XX wieku, konsekwentnie przekształcała Polską Rzeczpospolitą Ludową w III Rzeczpospolitą Polską. Przeobrażenia zachodzące w obrębie demokratyzującego się państwa wymusiły zmianę systemu politycznego i systemu medialnego. Na obu polach miały one charakter prawny, instytucjonalny, organizacyjny i obligowały do przedefiniowania już nieaktualnych, wzajemnych relacji. Dało to asumpt do zmiany znaczenia komunikowania politycznego, w którym udział zaczęło akcentować trzech uczestników, mianowicie: organizacje polityczne, spośród których za najistotniejsze uchodzą partie polityczne, media masowe i obywatele.
Opis stanowi fragment Wstępu.
Na prezentowany tom składają się prace autorów z Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu Adama Mickiewicza, którzy uczestniczyli w poprzednich częściach Na obrzeżach polityki historyków, medioznawców i politologów, spośród których nie brakuje wieloletnich członków zespołu badań nad kulturą polityczną. Zespół ten kształtował się przez kilka dziesięcioleci, obejmując swym zasięgiem również przedstawicieli innych polskich ośrodków humanistycznych, którzy uczestniczyli w konferencjach organizowanych przez Zakład Dziennikarstwa, a następnie Zakład Kultury Politycznej i publikowanych przez nie w ramach Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa prace zbiorowe.Z biegiem czasu wytworzył się stały zespół o charakterze międzynarodowym, w ramach którego zasadnicze znaczenie nabierał udział osób badaczy historii kultury politycznej i prawnej, w tym związanej z polskimi kresami. Część dwunasta zawiera teksty badaczy z Wilna, Pragi i Rzymu, w tym dotyczące pogranicza politologii i prawa (Henryka Malewskiego z Wilna). Specjalne miejsce zajmuje studium historyczne Stanisława Nicieji, wieloletniego rektora Uniwersytetu Opolskiego, autora kilkudziesięciu książek kresowych, a także rozpraw dotyczących historycznych zbiorów rzymskich.Końcowe teksty przypominają 100-lecie Uniwersytetu Poznańskiego (1919-2019) i bogaty jego dorobek rocznicowy.- z Wprowadzenia
Seria wydawnicza Biblioteki Azji i Pacyfiku to niepowtarzalne przedsięwzięcie, które propaguje najważniejsze prace polskich i zagranicznych naukowców poświęcone studiom azjatyckim.O sukcesie serii świadczy liczba książek, które co roku ukazują się pod charakterystycznym szyldem Biblioteki Azji i Pacyfiku.Kolekcja przyciąga doświadczonych i cenionych autorów, lecz również młodych naukowców, dla których jest ona formą upowszechnienia wyników swoich badań. To unikalny zbiór książek, które pozwalają Czytelnikom poznać i zrozumieć Azję, odkrywając jej historię i kulturę oraz uczyć się, w jaki sposób tworzyć nowe projekty z azjatyckimi partnerami.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
