Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Seria wydawnicza 'Przywrócić Pamięć' ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprinty: reprint wydania, [1937]. "Pierwsze ćwierćwiecze harcerstwa żeńskiego".
Książka ta ma odsłonić przeszłość Harcerstwa Żeńskiego w Polsce taką, jaką w kilkuletnim wysiłku udało się odtworzyć.
Pełno w niej luk, niedociągnięć, niedopatrzeń oświetleń zbyt jednostronnych lub zbyt suchych i kronikarskich. Każdy rozdział ma inną formę, o jednych terenach i czasach można dowiedzieć się dużo i szczegółowo, o innych mało i tylko ogólnie. Wielu rzeczy szukać się będzie daremnie.
Więc po co było wydawać taką historię Harcerstwa?
Otóż właśnie dlatego, aby dać odpowiedź na to pytanie, wyjaśniam od razu, że ta książka nie jest 'historią Harcerstwa“, lecz tylko po raz pierwszy opublikowanymi materiałami do historii.
To, co udało się zebrać, zdobyć, wyprosić nieraz, jest tu ułożone tak, jak powstawało przez nasze pierwsze ćwierćwiecze. W stosunku jednak do tego, co było, niewiele się zebrać dało.
Podczas pracy nad tą książką cisnęły się i cisną teraz pytania, na które brak odpowiedzi. Archiwa zostały w czasach wojennych i późniejszych zniszczone, rozproszone po strychach i piwnicach, służących im za przytułek. Wszak wiemy: przez te całe 25 lat nie mieliśmy ani w stolicy, ani w Chorągwiach własnych domów, tułaliśmy się, kątem gnieżdżąc pod mniej lub więcej gościnnymi dachami. Dziś posiadamy jedynie szczątki dowodów piśmiennych naszej służby i — nauczkę na przyszłość.
Czyż zatem niemożliwe jest dokładne odtworzenie naszej historii?
Jest możliwe, bo żyją wśród nas te, które tę historię własną pracą, własną młodością tworzyły, jest możliwe, bo są obecne młode harcerki, pragnące swoje zdobywanie przyszłości oprzeć na znajomości tego, co było. One winny nawiązać kontakt 'między dawnymi i nowymi laty“.
Niech ta książka przyjdzie z pomocą.
Niech będzie kanwą, na której dalej snuć będziemy nasze dzieje według ram organizacyjnych i terenów, uzupełniając to, co już zostało zebrane.
Trudno, niejednokrotnie zbyt trudno jest taką pracę zaczynać od początku, nie mając podstaw, nie mając zarysów chociażby ogólnych. Łatwiej, choć bynajmniej nie łatwo, jest dalej prowadzić zaczętą robotę, opierać się na osiągniętym już dorobku, uzupełniać, poprawiać, rozwijać. Może ta książka przyjdzie z pomocą.
Nie tylko myśl o przeszłości była przyczyną jej powstania.
Pisana była ta książka przez instruktorkę z myślą o instruktorkach.
Oddaję ją im z życzeniem, by świadomość tego, co było i jak było, pomogła budować to, co będzie, by cenne zdobycze pierwszego ćwierćwiecza żyły nadal w naszej pracy, by popełniane błędy ostrzegały przed ich powtórzeniem.
Czasy się zmieniały, ludzie jedni odchodzili, ustępując miejsca nowym, młodszym, inni trwają od zarania po dziś dzień i nadal.
Ona jedna, sprawa nasza, harcerska służba Polsce, żywa była przez te wszystkie lata i nadal kieruje niezmiennie naszymi krokami.
Niech nam ta książka pomoże czuwać, by zawsze gotowymi, czynić nieprzerwanie.
Więcej przeczytacie w książce... zapraszamy!
W jaki sposób ludzie komunikują się podczas bezpośrednich spotkań? Co wpływa na jakość naszych wzajemnych kontaktów? Czy możemy zawierzyć naszemu pierwszemu wrażeniu? Co świadczy o tym, że nasze gesty i mimika odkrywają przed innymi to, co tak “naprawdę` myślimy? Komunikacja to dziedzina wiedzy od zawsze przyciągająca uwagę nie tylko badaczy tematu. Dla wszystkich szukających odpowiedzi na powyższe i podobne pytania powstało mnóstwo mniej lub bardziej obszernych rozpraw. Jedną z ciekawszych jest bez wątpienia książka Komunikowanie się interpersonalne. Jej autor, Peter Hartley, nakreśla najistotniejsze, podstawowe pojęcia i cechy dystynktywne komunikowania się interpersonalnego, przedstawia szczegółową analizę procesów komunikacyjnych, nawiązuje do ważnych zagadnień pojawiających się w trakcie badań z zakresu codziennego porozumiewania się, takich jak rasa czy płeć, różnice między kobiecym i męskim sposobem komunikowania się, komunikowanie się za pomocą komputera.
Książka `Komputerowe wspomaganie procesu kształtowania gotowości szkolnej dzieci 6-letnich` ma znaczące walory poznawcze. Jest próbą wskazania zmian w diagnozowaniu współczesnej edukacji. Zawiera znaczną liczbę wniosków i postulatów, rozszerzając granice poznania w zakresie wykorzystania komputerów w jakże ważnym okresie dla dziecka, jakim jest przełom pomiędzy przedszkolem i szkołą podstawową. Książka jest wielowątkowa, podejmuje szereg problemów ważnych dla edukacji masowo wspartej komputerami. Znakomicie dokonana została prezentacja prowadzonych przez Autorkę badań, co zmusza czytelnika do przemyśleń. Treści te stanowią również znaczący materiał dla edukacji nauczycieli oraz studentów kierunków nauczycielskich.
Niezwykłe powodzenie I tomu konspektów "Odkrywać prawdę" skłoniło nas do wydania kolejnego.
Autor zgodził się na to bardzo chętnie, gdyż tematów wymagających omówienia z młodzieżą – jakże często zdezorientowaną i zagubioną – nie brakuje.
Ks. Krzysztof Mastyk jest doświadczonym duszpasterzem ludzi młodych. Proponuje jasne stawianie tematu i aktywizację uczestników spotkania poprzez dyskusję, pracę w grupach i analizę umiejętnie dobranych tekstów. Teksty te są zamieszczone w książce, a także na załączonej płycie, co ułatwia ich powielenie i rozdanie uczestnikom spotkania.
Autor wyraża nadzieję, że dyskusja nad zaproponowanymi przez niego tematami pomoże prowadzącym spotkania z młodzieżą, a nade wszystko samej młodzieży, odkryć na nowo wartości ponadczasowe. Konspekty te pozwolą uczestnikom spotkań formacyjnych lepiej zrozumieć, kim jest człowiek jako chrześcijanin, jakie jest jego powołanie i co jest jego ostatecznym celem.
Ta książka to długi list do młodych ludzi napisany po ponad 40 latach pracy katechetycznej wśród nich. Autor porusza zasadniczy problem, jaki dotyczy młodych ludzi - znalezienie trwałego i wartościowego sensu we własnej egzystencji.
Docenić należy przede wszystkim autora za podjęcie tak ważnej, ale subtelnej kwestii, jaką jest etos. W świadomości potocznej pojęcie to funkcjonuje, ale głównie w wymiarze czasu przeszłego. Często też odnoszony jest do pewnych konkretnych zawodów, takich jak lekarz czy prawnik. Próba zmierzenia się z tą kategorią na przykładzie nauczycieli akademickich – i to pracowników uniwersytetów polskich – jest ze wszech miar słuszna.
Autorzy niniejszego zbioru, reprezentując różne ośrodki naukowe (w tym też różne państwa) i różne dyscypliny naukowe, podjęli się próby interpretacji wybranych aspektów funkcjonowania szkoły jako instytucji, która podlega (lub powinna podlegać) zmianie. Fragment z Wstępu
Monografia mieści się w nurcie dociekań dydaktycznych nad miejscem i rolą metody wykładu w procesie kształcenia na odległość. Ze względu na poruszanie w pracy wielu wątków mających charakter interdyscyplinarny jest ona ważna zarówno dla teorii, jak i praktyki pedagogicznej. Autorka z różnych punktów widzenia analizuje wykład, ukazuje jego rolę i miejsce wśród innych metod kształcenia. Książka napisana jest ze znawstwem, starannie dobrane zagadnienia tworzą spójną całość. Z recenzji wydawniczej prof. zw. dr. hab. Bronisława Siemienieckiego
Na zamieszczone w niniejszym tomie opracowania składają się syntezy studiów i szkiców powstałych w przeważającej mierze w ostatnim dwudziestoleciu, które w swej pierwotnej wersji miały postać autorskich rozważań teoretycznych, komunikatów z badań. Łączy je pokrewieństwo przedmiotowe, jakim są zagadnienia edukacji międzykulturowej, lecz różnią aspekty, w jakim poruszane w nich problemy i zagadnienia zostały zidentyfikowane, opisane i zinterpretowane, a także nierzadko poddane krytycznemu osądowi. [...] Niniejsza praca adresowana jest do szerokiego kręgu odbiorców. Mamy nadzieję, że jej lektura okaże się użyteczna dla pracowników nauki, nauczycieli i studentów, samorządowców zainteresowanych problematyką wielokulturowości i pedagogiki międzykulturowej oraz ich edukacyjnymi odniesieniami.
Seria wydawnicza 'Przywrócić Pamięć' ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprinty: reprint wydania, [1916]. "O SKAUTINGU POLSKIM".
4. Czem może być skaut.
Widzieliśmy, że celem skauta jest służenie społeczeństwu.
Tak. Ale już od społeczeństwa samego zależy, żeby umiało skautom każdego pokolenia postawić wymagania danej chwili — i wedle nich je sobie przystosować.
Niemniej jednak, niech skaut pozostanie skautem.
Tu właśnie leży najboleśniejsze i najszkodliwsze skoszlawienie idei, które miało miejsce u nas, przed wojną obecną.
Zasłoniono charakter ogólny — wymaganiami chwili. Zamiast na tle owego charakteru ogólnego — wyakcentować i wydobyć te wymagania. Bo choć bez wątpienia były one pierwszorzędnej wagi, nie wolno im było odbierać wychowaniu skautowemu jego znaczenia i wartości pod narodową 'specie aeternitatis“.
Niech skauting nie obiera drogi — niech wskaże tylko jak iść każdą drogą. Niech nie tylko mówi 'tak a tak narodowi przydać się dziś możesz“ — ale wpoi przedewszystkiem — realnie i głęboko — czem jest przydatność narodowa. Wtedy skaut sam już będzie gotów na wezwanie.
Nie kazać mu daną ideę kochać jako własną — ale pozwolić sercem i rozumem pojąć, czem jest miłość narodowa — a bezwątpienia pokocha tę ideę która wtedy czekać będzie na wcielenie.
Krócej:
Potrzebni są dziś żołnierze? — Naucz skautów być żołnierzami.
Ale niech wiedzą, że choć każdy skaut może być żołnierzem — nie każdy żołnierz będzie przez to skautem.
I jeśli krajowi — potem — potrzebni będą chociażby zamiatacze ulic — skaut będzie zamiatał ulice.
Więcej przeczytacie w książce... zapraszamy!
Publikacja jest niezwykle interesującą pozycją badawczą, znacząco poszerzającą zakres poszukiwań badawczych pedagogiki społecznej, inspirującą także tych badaczy, których uwaga koncentruje się na dążeniu do lepszego rozumienia procesów składających się na formację podmiotum, jako zakorzenienie kulturowe oraz społeczne uczestnictwo.
Fragment z recenzji wydawniczej dr. hab. Jacka Piekarskiego, prof. UŁ
Pogłębiająca się wielokulturowość Europy jest już faktem, a przystąpienie Polski do Unii Europejskiej jedynie formalnością, przypieczętowującą stan dokonany. Wielokulturowości nie można jednak po prostu ogłosić – o wielokulturowość należy dbać i zabiegać; potrzeba wielu lat pracy i pokonywania stereotypów, lęków i uprzedzeń, by w rezultacie móc się szczycić społecznością wielokulturową, a zarazem jednolitą, gdzie podziały, choć wyraźne, płynnie przechodzą jedne w drugie. Książką szczególnie w tym temacie przydatną, są Postawy nauczycieli wobec edukacji międzykulturowej a kultura szkoły Barbary Dobrowolskiej, ujmująca zagadnienie od strony edukacji, jako zarodka, z którego może i powinna wykluć się przyszła wielokulturowość.
Publikacja składa się z dwóch części: teoretycznej i empirycznej. Część teoretyczna prezentuje przegląd stanowisk wobec wielokulturowości i międzykulturowości oraz wobec kultury szkoły. Część druga – empiryczna – diagnozuje postawy nauczycieli wobec edukacji międzykulturowej, próbuje nakreślić definicję pojęcia „kultury szkoły, a całość uzupełniona jest analizą jakościową. Nie dziwią zatem niezwykle pochlebne i entuzjastyczne opinie Recenzentów: prof. zw. dra hab. Tadeusza Pilcha oraz prof. UŚ dr hab. Aliny Szczurek-Boruty.
Swoją rozprawą habilitacyjną A. Domagała udowodniła, że jest nie tylko znakomitą badaczką, ale także osobą niezwykle empatyczną, zwracającą uwagę na podmiotowość pacjenta [...]. Jej monografia wyznacza nowe drogi badawcze w poznawaniu problemów lingwistycznych osób z otępieniem alzheimerowskim i z pewnością będzie podstawowym punktem odniesienia w dalszych badaniach tej skomplikowanej problematyki. [...] Nie do przecenienia są także walory praktyczne recenzowanej pracy. Opracowana przez autorkę "Skala pewności narracyjnych" może być znakomitym narzędziem logopedycznym do diagnozowania zaburzeń mowy u pacjentów z otępieniem oraz wyznaczania optymalnych sposobów postępowania postdiagnostycznego w odniesieniu zarówno do terapii bezpośredniej, jak i pośredniej. [...] Będzie ona bez wątpienia podstawową lekturą dla logopedów chcących specjalizować się z zakresu rodzącej się właśnie gerontologopedii. Zainteresują się nią zapewne także neurolodzy, neuropsycholodzy i inni specjaliści, którzy w kręgu swoich zainteresowań umieszczają osoby z otępieniem, nie tylko alzheimerowskim.
Z recenzji profesora Uniwersytetu Gdańskiego dra hab. Stanisława Milewskiego
Materiał, który [autorka] poddaje opisowi, klasyfikacji i interpretacji, jest wystarczająco obszerny i dobrany na tyle sensownie, że pozwala na wydobycie zjawisk stanowiących dobry argument na rzecz wprowadzonego w tej pracy pojęcia dyfuzji; sposób potraktowania tego materiału spełnia także warunek profesjonalnego opisu translatologicznego (...). Wprowadzone przez autorkę pojęcie dyfuzji wydaje mi się metaforą bardzo atrakcyjną poznawczo, opisuje bowiem, wręcz unaocznia, pewne mechanizmy tekstowe, które skuteczniej niż w przypadku funkcjonujących dotąd pojęć uzmysławia przebieg procesów translatorskich (...).
Z recenzji prof. dr hab. Piotra Fasta
Książka na tle innych publikacji z obszaru pedagogiki zdolności wyróżnia się walorami poznawczymi - sprzyja recepcji doświadczeń teoretyków i praktyków z Ukrainy w Polsce. […] Konstrukcja książki odzwierciedla złożoność i uwzględnia wielość praktyk w obszarze pedagogiki zdolności. Zgromadzony materiał obejmuje zagadnienia teoretyczne, praktyczne oraz empiryczne. […] Potencjalnymi odbiorcami i czytelnikami będą zarówno teoretycy, jak i praktycy pracujący z uczniami zdolnymi.
Z recenzji wydawniczej dr hab. Teresy Gizy
Zmiany zachodzące we współczesnym świecie oraz zagrożenia, których doświadczają dzisiejsze rodziny, znacznie wpływają na postrzeganie i realizowanie przez rodziców ich powinności rodzicielskich, wymagają uczenia nowych funkcji i zadań, generują powstawanie dylematów towarzyszących rodzicom w wychowaniu dziecka. Asumptem do do powstania monografii była potrzeba spojrzenia na dzieciństwo i rodzicielstwo z perspektywy aktualnych przeobrażeń, potrzeb, ale też sytuacji trudnych, które w okolicznościach niesprzyjających stają się źródłem zakłóceń w ich doświadczeniu. Książka jest skierowana do szerokiego grona Czytelników. Mam olbrzymią nadzieję, że dzięki uniwersalnemu charakterowi okaże się pomocna rodzicom poszukującym wzmocnienia w swoich poczynaniach opiekuńczych i wychowawczych, jak też praktykom służącym im wsparciem w wielu trudnych sytuacjach życiowych
Z Wprowadzenia
Trudna droga wychowawcy nie jest pełną autobiografią. Ukazuje ona przede wszystkim bardzo trudny odcinek drogi, jaką ks. Jan Charytański musiał przejść, zanim stał się w pełnym tego słowa znaczeniu wychowawcą. Mamy więc nadzieję, że znajdzie ona zainteresowanie zwłaszcza u uczniów ks. profesora Jana Charytańskiego, ale również u czytelników pokolenia starszego, które przeżyło koszmar II wojny światowej i najtrudniejsze lata reżimu komunistycznego. Z pewnością zainteresuje także młodszych, dla których poczucie patriotyzmu, chęć poznania trudnego losu wielu Polaków czasu II wojny światowej będzie wystarczającym motywem sięgnięcia po tę pozycję.
Kim jest współczesny dobry ojciec?
Jak się odnaleźć w nowej życiowej roli?
Jak zrozumieć własnego ojca?
Co może wzmocnić nadwątlone więzi ojca z dziećmi?
Jak sobie poradzić z nieobecnością ojca?
Tradycyjne podejście do roli ojca, ustawia go często od startu na straconej pozycji. Tata „nie wie jak”, „tata nie da sobie rady”, „tata niech lepiej się zajmie zarabianiem pieniędzy, remontem łazienki, a do wychowania dziecka się nie wtrąca”. Jak przyjdzie czas to nauczy je grać w piłkę albo w szachy. Nie zachęcani do budowania więzi ojcowie, często silni, męscy, radzący sobie ze wszystkim, w obliczu opieki nad dzieckiem i budowania z nim więzi tracą grunt pod nogami, odsuwając się na boczny tor. Podążając często za przykładem własnego ojca, pozostawiają kobietom odpowiedzialność za opiekę nad dzieckiem i mało kto zdaje sobie sprawę, że to nie jest dla nikogo dobre rozwiązanie.
Nie brakuje oczywiście mężczyzn, którzy w roli taty sprawdzają się znakomicie, niestety jednak bardzo powszechne są te dwa scenariusze: ojciec nieobecny wcale w rozwoju dziecka (bo odszedł, wyjechał zarabiać, pracuje 14 godzin na dobę), ojciec obecny jedynie ciałem (schowany za gazetą, pilotem telewizora lub innymi męskimi zajęciami). Książka „Droga do ojca” to zbiór tekstów, które uświadamiają jak krzywdzące mogą być efekty tej nieobecności oraz rzucają światło na zawartą w tytule drogę do tego, by to zmienić.
Czy lepszy dla rozwoju dziecka jest ojciec tyran czy jego brak? Jak zmienił się świat i społeczeństwo, a wraz z nimi rola nie tylko ojca, ale w ogóle mężczyzny? Czy okazywanie słabości przystoi tacie i dlaczego warto „paplać”? Co to znaczy bliskość w męskim wydaniu i dlaczego tata nie powinien być po prostu drugą mamą? Co daje dziecku, a później dorosłemu człowiekowi obecność taty w jego życiu i jakie są konsekwencje jego braku? Co to znaczy wystarczająco dobry ojciec? Jak wielką rolę w kształtowaniu się kobiety odgrywa jej relacja z ojcem? Ta pozornie niewielka książeczka ociera się o każde z tych oraz wiele innych pytań. Jest dobrym natchnieniem do refleksji na temat tego jakim jestem, będę lub chciałbym być ojcem oraz z drugiej strony jakie są/były moje relacje z tatą. Równie pouczająca i inspirująca dla ojców, kandydatów na ojców, jak również matek oraz dojrzałych już dzieci.
Książka jest zbiorem tekstów najwybitniejszych psychologów i psychoterapeutów: m.in Wiesława Sokoluka, Wojciecha Eichelbergera, Krzysztofa Jedlińskiego, Bogdana de Barbaro. W książce zamieszczone są także listy czytelników "Charakterów" dotyczące ich relacji (często trudnych) z własnymi ojcami.
Co to znaczy "mieć ojca"? Coraz lepiej wiemy, jak ważny jest jest ojciec dla rozwoju dziecka, jakie znaczenie ma jego obecność lub nieobecność. Wiemy też jak różna jest jakość tej obecności. Są ojcowie, którzy dają dzieciom poczucie bezpieczeństwa - mogą one liczyć na swoich ojców w trudnych momentach, mają kogo poprosić o pomoc. Tacy ojcowie stają się wzorcami dla swoich dzieci, dzięki którym jak pokazują badania, córki o wiele trafniej dobierają partnerów życiowych, a synowie lepiej budują pewność i przekonanie o własnej wartości. W informacji wykorzystano fragmenty recenzji zamieszczonej na www.panpsycholog.pl
Czy pokój twego nastoletniego dziecka przypomina wysypisko śmieci? Czy jego ulubionym sportem jest pyskowanie? Czy jego standardową reakcją na twoje pytania jest burknięcie pod nosem? Czy słuchawki przykleiły mu się na stałe do uszu, a kciuk do klawiatury komórki? Czy jego wzrok wyraźnie sugeruje, że jesteś najgłupszym stworzeniem, jakie kiedykolwiek nosiła ziemia? Jeśli tak, to Kevin Leman napisał tę książkę właśnie dla ciebie. Dowiesz się z niej, co zrobić, aby nastolatek w krótkim czasie przeszedł kompletną metamorfozę. Dzięki zawartym tutaj radom nastawienie, zachowanie i charakter twego nastoletniego dziecka ulegną całkowitej zmianie. Co więcej, będzie to zmiana trwała. Twoje dziecko stanie się odpowiedzialnym człowiekiem, potrafiącym dokonywać właściwych wyborów, i pełnym szacunku, aktywnym członkiem waszej rodziny. Dr Leman pokaże ci, jak wspierać nastolatka w burzliwym okresie dojrzewania, przeciwstawiać mu się, jeśli zajdzie taka potrzeba i zaopatrzyć go w cechy i umiejętności niezbędne w życiu. To skuteczny, napisany z humorem poradnik dla każdego rodzica, który potrzebuje pomocy w wychowaniu nastolatka.
Konflikty społeczne (między jednostkami czy grupami społecznymi) to naturalne, nieuchronne zjawisko przenikające ludzką egzystencję, mogące destruktywnie, jak i konstruktywnie oddziaływać na jednostkę czy grupę. Dlatego niezwykle istotne jest poznanie mechanizmów wyzwalających proces konfliktowy, jak i strategie radzenia sobie z nim, aby rozwijać kompetencje umożliwiające umiejętne zarządzanie tymi trudnymi sytuacjami. Nade wszystko należy uwzględnić, że konflikty mogą mieć rozwojowy wymiar wzbogacający ludzką egzystencję i rozpatrywać interdyscyplinarnie – od strony socjologicznej, pedagogiczno-psychologicznej, co ukazuje niniejsza publikacja.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
