Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Baw się kolorami, twórz barwne kompozycje i ucz się czytać sylabami! ""Kolorowanki sylabowe"" to seria wyjątkowych zeszytów, które zapewnią dzieciom dobrą zabawę i jednocześnie wspomogą rozwój:- motoryki małej,- analizy słuchowej i wzrokowej,- mowy,- nauki czytania.Zeszyt zawiera kolorowanki z sylabami ze spółgłoskami F
„Wprowadzenie do neurologopedii” stanowi unikatowe opracowanie w skali kraju, ponieważ po raz pierwszy problematyka neurologopedii jest przedstawiana od strony medycznej. Zespół autorów, w skład którego wchodzą lekarze – specjaliści wielu dziedzin medycyny (otolaryngologii, audiologii, foniatrii, neurologii dziecięcej i dorosłych, psychiatrii i medycyny pracy), a także uznani specjaliści z zakresu neurologopedii, logopedii, psychologii, surdopedagogiki, fizjoterapii oraz protetyki słuchu, przedstawił w tym opracowaniu szerokie, wieloaspektowe spojrzenie na problemy zaburzeń mowy. [...] Główną tematykę podręcznika stanowią podłoże anatomiczne i patofizjologiczne oraz aspekty kliniczne i zasady rehabilitacji zaburzeń porozumiewania się człowieka, uwarunkowanych nieprawidłowościami w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. [...]
Jest to cenny materiał źródłowy, który z pewnością znajdzie pełne wykorzystanie w kształceniu coraz szerszej rzeszy specjalistów z zakresu nie tylko neurologopedii, lecz także logopedii ogólnej, audiologii i foniatrii, psychologii, pedagogiki specjalnej oraz protetyki słuchu.
prof. dr hab. med. Mariola Śliwińska-Kowalska
Monografia ma charakter teoretyczno-praktyczny i jest wyrazem poszukiwań zmian w polskiej surdopedagogice, które wskazują najnowsze kierunki działań na rzecz osób niesłyszących. Dokonujące się zmiany społeczne, w ocenie Autorów, dotyczą koncepcji wybranych teorii i rozwiązań w zakresie rehabilitacji i edukacji osób g/Głuchych, ich miejsca w społeczeństwie. Ze względu na specyfikę omawianych zagadnień wśród szerokiego grona odbiorców powinni znaleźć się surdopedagodzy, surdologopedzi, psychologowie, rodzice dzieci niesłyszących, studenci i inne osoby, którym bliskie jest zrozumienie złożoności omawianych problemów.
Interdyscyplinarność pedagogiki, która dziś wydaje się być nie tylko modą, ale raczej chyba i koniecznością, uzewnętrznia się w recenzowanej publikacji książkowej w dobrym tego słowa znaczeniu. Opracowania traktuję jako wysoce interesujące poznawczo. Uznaję, iż treści wnoszą nową wiedzę do teorii i praktyki związanej z opracowanym ciekawie i w miarę innowacyjnie zagadnieniem. Wartością publikacji, a zarazem osiągnięciem Autora, jest: a) uniknięcie jednostronności w podejściu do poszczególnych obszarów zainteresowania pedagogów resocjalizacyjnych oraz jednoczesne zachowanie spójności i precyzji w formułowaniu prezentowanych myśli; b) przemyślana, logiczna struktura, odznaczająca się przejrzystością wywodu, i co najważniejsze – wnosząca nowe treści w postaci próby humanistycznej oceny działań związanych z działalnością resocjalizacyjną; c) fakt, że w publikacji, oprócz głęboko i poprawnie metodologicznie poczynionych analiz, odnaleźć można także treści o charakterze porównawczo-przeglądowym, jak i takie, które mają służyć rozwojowi teorii, zwłaszcza z obszaru pedagogiki społecznej i resocjalizacyjnej.
Nastolatki bywają nieprzewidywalne, bardzo wrażliwe, często po prostu trudne.Domagają się autonomii, której nie umieją osiągnąć. Odpychają dorosłych, jednocześnie bardzo ich potrzebując. Oscylują między kompletnym brakiem motywacji a nadmiernym stresem. Jednego dnia są prowokujące, a drugiego cierpią z powodu lęku.Jak sobie z tym wszystkim poradzić?Praktyka uważności pomaga rodzicom unikać reakcji impulsywnych, dających efekt odwrotny do zamierzonego. Nastolatkom pozwala radzić sobie ze stresem i sięgnąć po to, co w nich najlepsze, łącząc witalność ze spokojem serca i umysłu.Eline Snel uczy uważności dzieci, nastolatki i rodziców. Czerpie ze swojego długiego doświadczenia jako matki i terapeutki. Poprzez ćwiczenia audio pomaga dorosłym i młodzieży odnaleźć pogodę ducha wobec życiowych turbulencji.Dołączona płyta CD zawiera bogaty wybór ćwiczeń uważności: 13 ćwiczeń dla dorosłych i 5 ćwiczeń dla nastolatków (wszystkie w formacie mp3, również do pobrania za pomocą kodów QR podanych na końcu książki).
Niezwykle świeże i szalenie przydatne podejście do wychowania. W swoim następnym życiu chcę być Holenderką!
Pamela Druckerman, autorka W Paryżu dzieci nie grymaszą
Fascynująca książka. Żałuję, że nie przeczytałam jej wcześniej! Szczerze mówiąc, coraz bardziej kusi mnie przeprowadzka z całą rodziną do Holandii.
Sarah Turner, autorka The Unmumsy Mum
Dlaczego:
Holenderskie dzieci są takie zadowolone z życia i tak dobrze śpią?
Holenderscy rodzice pozwalają swoim dzieciom bawić się na dworze bez opieki?
Holenderskie dzieci mogą same jeździć do szkoły na rowerze?
W holenderskich podstawówkach nie zadaje się prac domowych?
Holenderskie nastolatki się nie buntują?
Na czym polega sekret wychowywania najszczęśliwszych dzieci na świecie?
Holenderskie niemowlęta więcej śpią.
Holenderskim dzieciom w szkole podstawowej zadaje się mniej prac domowych (albo wcale).
Holenderskie dzieci nie tylko się widzi, lecz także się ich słucha.
Holenderskie dzieci mogą same jeździć na rowerach do szkoły.
Holenderskie dzieci mogą się bawić na dworze bez nadzoru.
Holenderskie dzieci regularnie jedzą posiłki z resztą rodziny.
Holenderskie dzieci spędzają więcej czasu z rodzicami.
Holenderskie dzieci doceniają proste przyjemności i cieszą się z używanych zabawek.
Szkoła przekazuje następnym pokoleniom kulturę i tym samym wzmacnia lub osłabia nierówności społeczne.Polityka edukacyjna staje się więc polem ścierania się interesów klasowych.Jednocześnie relacje klasowe nierzadko przesądzają o sukcesie bądź porażce reform oświatowych.System edukacyjny odgrywa kluczową rolę w procesie odtwarzania struktur władzy i społeczeństwa.Za sprawą symboliki, którą nasycony jest program nauczania, państwo przestaje być zbiorem instytucji i staje się wyobrażoną całością.Szkoły, przedszkola i świetlice stanowią naczynia włosowate państwa i mogą (re)definiować wspólnotę.Odwołując się do koncepcji zarządzania publicznego, etnografii państwa i socjologii Pierre'a Bourdieu,Przemysław Sadura śledzi związki między państwem, szkołą i strukturą klasową.Na podstawie analiz teoretycznych i wyników własnych badań, opisuje kolejne próby reformowania oświaty,traktowanej jako mechanizm reprodukcji społecznej.
Media są istotnym składnikiem kultury, edukacji, funkcjonowania społecznego, rynku pracy i demokracji. Książka, którą oddajemy w ręce czytelników poświęcona jest tematyce związanej z procesami wyrażania, komunikowania i edukowania, w których media pełnią znaczące role. Naukowe dociekania ukazujące związki mediów z kulturą, edukacją i funkcjonowaniem społecznym w polskiej przestrzeni akademickiej mają bogatą tradycję. W obrębie nauk o edukacji dawno dostrzeżono, że media mogą pełnić wielorakie funkcje edukacyjne, wspomagać procesy akwizycji wiedzy, stanowić efektywne i atrakcyjne źródła wiedzy. Nowe media na naszych oczach stają się nie tylko dziedziną narzędzi intelektualnych, wykorzystywanych w tworzeniu struktur wiedzy, ale przede wszystkim nową, ogólnoświatową domeną komunikowania, edukacji, funkcjonowania zawodowego i demokracji.
Treść książki zgrupowana jest wokół kilku obszarów. Pierwszy z nich dotyczy ukazania problematyki nowych mediów w globalnym, kulturowym, technologicznym i edukacyjnym charakterze. Drugi, to wieloaspektowe spojrzenie na pedagogikę i edukację medialną w perspektywie dorobku polskiej myśli pedagogicznej. Trzeci, ukazuje różnorodne konteksty kulturowych, edukacyjnych i społecznych zastosowań nowych mediów.
Zamieszczone w monografii teksty są pióra znawców problematyki; podsumowują aktualne dociekania naukowe, ukazują nowatorskie rozwiązania, budzą refleksje, z drugiej strony, otwierają obszary nowych, interesujących rozważań o dużym potencjale teoretycznym i praktycznym oraz wskazują kierunki nowatorskich badań.
Rodzina odgrywa kluczową rolę w prawidłowym rozwoju dziecka. Liczne badania pokazują, że w wyniku uogólnienia doświadczeń wyniesionych z domu rodzinnego kształtuje się obraz własnej osoby, hierarchia wartości oraz postawy życiowe młodego człowieka.
Rodzina jest najważniejszym elementem kształtowania więzi społecznych dziecka. Członkowie rodziny tworzą jego najbliższe środowisko i są osobami najbardziej znaczącymi w pierwszych latach życia dziecka. Na podłożu interakcji społecznych dzieci z rodzicami i rodzeństwem rozwijają się postawy i zachowania w stosunku do ludzi, rzeczy, zjawisk i życia w ogóle. One też decydują o przyszłych wzorcach przystosowania (Cudak 2010, s. 157).
Jako ramy teoretyczne badań własnych opisanych w niniejszej książce wykorzystano teorię przywiązania oraz wybrane koncepcje postaw rodzicielskich. Zarówno w jednym, jak i drugim ujęciu bardzo mocno akcentowany jest bowiem wpływ rodzica na rozwój dziecka. Duże znaczenie ma też fakt, że dostępne są narzędzia do pomiaru postaw rodzicielskich i stylów przywiązania.
W książce przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych w ramach seminarium licencjackiego w Katedrze Nauk o Rodzinie Wydziału Teologicznego na Uniwersytecie Śląskim. Badania pokazują pewne zależności między rodziną pochodzenia a funkcjonowaniem dziecka w życiu dorosłym.
Monografia składa się z dwóch części. W pierwszej poddano analizie postawy rodzicielskie i ich związek z funkcjonowaniem psychospołecznym potomstwa w życiu dorosłym (takie sfery, jak: cechy osobowości, decyzja o małżeństwie, percepcja własnej cielesności). W części drugiej zaś rozpatrzono związek między stylami przywiązania a sposobami wyrażania uczuć i cechami osobowości dorosłego dziecka.
Książka „Język i komunikacja – perspektywa lingwistyczna i logopedyczna” składa się z czterech części, które zatytułowane są kolejno: Rozwój mowy i języka, Zagadnienia językowe, Współczesna logopedia, Proces diagnozy i usprawniania w logopedii. W pierwszej części znalazły się teksty dotyczące kwestii odkrywania znaczenia słów przez dzieci, czynników wpływających na rozwój leksykalny, mowy skierowanej do dziecka oraz dziecięcej kreatywności językowej. W drugiej części zamieszczono artykuły dotyczące zagadnień językowych – definiowania oraz rozumienia pojęć, a także posługiwania się nazwami. Trzecia część tomu, zatytułowana Współczesna logopedia, zawiera teksty poruszające aktualne oraz ważne dla środowiska logopedycznego zagadnienia, m.in. relacji pomiędzy logopedią i socjolingwistyką oraz rozwoju mowy i języka u dzieci z wadą słuchu. Natomiast w ostatniej części znalazły się opracowania dotyczące metod diagnozowania zaburzeń mowy i języka, sposobów prowadzenia efektywnych działań terapeutycznych, praktycznych aspektów pracy. /Ze Wstępu/
Placówka w egzotycznym kraju, eleganckie fraki, smokingi, wytworne kreacje, najdroższe alkohole, rauty, spotkania na najwyższym szczeblu, szepty w kuluarach. Dostępna nielicznym wiedza o zasadach misji dyplomatycznych od wieków tworzyła wokół stosunków międzynarodowych ekscytującą aurę tajemniczości. W jaki sposób przechytrzyć Angelę Merkel? Dlaczego Rosjan, zwłaszcza przy wódce, nie wolno krytykować? Czemu polska ambasada w Algierze mieściła się w dzielnicy domów publicznych, a pierwszy polski konsulat w Grodnie w schowku na szczotki? Jak importować zanzibarskie goździki, nie uznając przy tym niepodległości tej wyspy?
Na kartach tej książki dramatyczne szczegóły zamachu na swoje życie odsłania też były ambasador Polski w Iraku Edward Pietrzyk, a były ambasador RP w Afganistanie Piotr Łukasiewicz wspomina spotkania z... Talibami.
Jak naprawdę wygląda praca ambasadora? O tym wszystkim opowiadają Marcin Pośpiech i Łukasz Walewski, którzy przeprowadzili fascynujące rozmowy z byłymi oraz obecnymi dyplomatami.
O wielu sprawach opisanych w tej książce nie miałeś pojęcia. Teraz możesz zajrzeć za kulisy.
Prezentowane w tomie teksty obejmują badania filologiczne, bibliologiczne, historyczne, kulturoznawcze oraz muzykologiczne i odnoszą się zarówno do polskiego dziedzictwa, jak również do dorobku kultury europejskiej od wczesnego średniowiecza po współczesność. Integralną cześć publikacji stanowi płyta: zawiera ona kompozycje muzyczne z archiwów polskich klasztorów. Zebrane analizy dowodzą, że stosunki między szeroko pojęta kulturą a ideą monastycyzmu nie zawsze były oczywiste, choć nawet w dniach kryzysu, pytań, wątpliwości pozostawały zawsze silnie ze sobą splecione.
Książka z dołączoną płytą CD: Zapomniane – odzyskane. Muzyka z klasztornych archiwów
Odzyskaj swoje dzieciństwo i pozwól je przeżyć także swoim dzieciom
Czym jest dorastanie bez odrobiny niebezpieczeństwa? W świecie, w którym dzieci zabezpieczone są kaskami oraz pasami bezpieczeństwa i trzymane z dala od jakichkolwiek zagrożeń, Gever Tulley proponuje rodzicom dość radykalną koncepcję:
Pokaż dzieciom, czym są bezpieczne zachowania, ucząc je tego, jak oceniać ryzyko.
W książce 50 niebezpiecznych zabaw, których nie powinieneś zabraniać dziecku znajdziesz wiele ekscytujących sposobów, dzięki którym Twoje dziecko będzie mogło odkrywać świat wokół siebie. Dzięki ciekawym informacjom i przystępnym instrukcjom, które krok po kroku pozwolą Ci zmierzyć się z takimi dziecięcymi wyzwaniami jak zabawa ogniem czy robienie przewrotów, niniejsza książka zainspiruje całą rodzinę do podjęcia pewnego ryzyka.
W książce prezentowane są:
zadania, na przykład takie jak demontaż urządzeń domowych;
umiejętności, takie jak chodzenie po linie;
projekty, takie jak topienie szkła;
doświadczenia, dzięki którym można na przykład poznać smak elektryczności
A jeśli zastanawiasz się, dlaczego powinieneś pozwolić swojemu dziecku na to, aby rozebrało na części jakieś urządzenie albo nauczyło się tajników chodzenia po linie, na końcu książki znajdziesz rozdział, w którym wyjaśnione są zalety każdego projektu.
Gever Tulley i Julie Spiegler — założyli Tinkering School (szkołę majsterkowania) w 2005 roku, aby promować pogląd, że dzieci mogą uczyć się poprzez budowanie prawdziwych rzeczy przy użyciu prawdziwych narzędzi i materiałów. Projekty realizowane przez majsterkowiczów obejmują między innymi żaglówki, kolejki górskie czy mosty wiszące.
„Świetna książka. Moje dzieci są nią zachwycone... Po prostu bomba!”.
Conn Iggulden, autor bestselleru Niebezpieczna książka dla chłopców
„W swojej książce 50 niebezpiecznych zabaw Gever przypomina nam, że dorastanie to podejmowanie działań związanych z korzyściami i ryzykiem, a nauka odbywa się na drodze eksperymentowania. I oczywiście musisz liczyć się z tym, że igrasz z ogniem”.
Ken Denmead, autor bestselleru Geek Dad
Monografia o charakterze statystycznym stanowi kompleksowe opracowanie poświęcone studium Pisma świętego w ATK, która w 1999 roku przekształciła się w Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego.
Książka o współzależności pomiędzy tym, jak dzieci postrzegają swoje rodziny, a ich osiągnięciami szkolnymi.
Zagadnienia przedstawione w książce dotyczą postrzegania rodziny przez uczniów z wysokimi osiągnięciami szkolnymi. Podejmowanie tematyki rodziny z perspektywy naukowej jest szczególnym wyzwaniem, ponieważ każdy człowiek ma osobiste doświadczenia związane z rodziną. W książce rodzina jest opisywana z punktu widzenia ucznia. Ujęcie relacji i stosunków rodzinnych z perspektywy dziecka jest zabiegiem potrzebnym i celowym, ponieważ nie tylko faktyczna postawa rodzica, ale przede wszystkim jej percepcja przez dziecko ma ogromne znaczenie dla jego rozwoju.
Praca stanowi efekt dorobku twórczego niezwykle dynamicznego zespołu. Środowisko cieszyńskich pedagogów dzięki konsekwentnej pracy, wspieraniu poczynań pracowników przez władze uczelni, a nade wszystko wkładowi naukowemu wybitnego pedagoga, nestora polskich pedagogów prof. dr h. c. dr hab. Tadeusza Lewowickiego stworzyło cieszyńską szkołę badań międzykulturowych.
Czy jedynacy wychowują jedynaków?
Dziennikarka Lauren Sandler jedynaczka i matka jedynaka skłania się do nieco bardziej złożonych rozważań, na temat przyczyn coraz częściej spotykanego zjawiska rodziny z jednym dzieckiem. Poza otwartością z jaką przyznaje, że bycie jedynakiem to po prostu wielkie szczęście, jak wygrana losu na loterii, autorka podejmuje bardziej społecznie ryzykowne wyzwanie – uzasadnienia rodziny jednodzietnej – jako najwłaściwszej w naszych czasach. Teza może niezbyt popularna, zwłaszcza obecnie w Europie, ale broni się bardzo dobrze…
Praca stanowi pionierską próbę interpretowania istotnego zagadnienia z zakresu nauk społecznych, systemowo i interdyscyplinarnie porządkującego wiedzę naukową odnosząca się do problematyki pojednania jako sposobu kreatywnej komunikacji społecznej i rozwiązania sytuacji konfliktowych. Własna propozycja przebudowy zasobów i potencjałów osób odbywających karę izolacyjną na drodze edukacji indywidualno-zbiorowej, uwzględniającej oddziaływania z zakresu empatii, strategii rozwiązywania sytuacji problemowych, poczucia sprawiedliwości naprawczej, przeżywania winy psychologicznej, potrzeb ekspiacji i przyswojenia kompetencji społecznych, sprowadza się do postawienia odważnej tezy o przebudowie transkulturowej modelu karania. Koncepcja urabiania gotowości do zadośćuczynienia i oczekiwania go w stosunku do osób pokrzywdzonych w wyniku aktu przestępczego ma na celu wykazanie, iż skuteczność i efektywność karania zależy wyłącznie od zdynamizowania wysiłków więźniów w stronę przeobrażeń wewnątrzosobowych, uzależniając ich efekty od nabywanych umiejętności komunikacyjnych, rozwojowych i przystosowawczych. Z recenzji prof. zw. dr. hab. Andrzeja Bałandynowicza
Specyfika pracy z dziećmi z niepełnosprawnością intelektualną zmusza pedagogów i terapeutów do ciągłych poszukiwań nowych metod pracy, które zachęcą dzieci do poznawania najbliższego otoczenia. Wymaga to jednak wielkiego wyczucia i zrozumienia problemu, by umiejętnie dostosować konkretne ćwiczenia do rodzaju zaburzeń u danego dziecka. Nie każda bowiem metoda może być wykorzystana w terapii dzieci z wszystkimi niepełnosprawnościami, nie oznacza to jednak, iż nie możemy z powodzeniem wykorzystywać pewnych jej elementów. Nie ma metody, która sprawdzałaby się w każdej sytuacji problemowej, którą można stymulować i usprawniać wszelkie zaburzenia rozwojowe - dlatego zadaniem pedagogów i terapeutów jest wyćwiczenie w sobie umiejętności doboru poszczególnych ćwiczeń do zamierzeń terapeutycznych.
Jedną z metod, która może pomóc dzieciom w maksymalnym, na miarę ich możliwości, rozwoju tak ważnych umiejętności percepcyjno-motorycznych, jest kinezjologia edukacyjna.
Zaprezentowane w niniejszej pracy badania dotyczą znaczenia oraz stopnia efektywności kinezjologii edukacyjnej w rozwijaniu podstawowych umiejętności szkolnych u dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w lekkim stopniu, a szczegółowe scenariusze zajęć terapeutycznych dają możliwość wdrożenia tych oddziaływań w proces edukacyjno-terapeutyczny.
Publikacja ze względu na tematykę, adresowana jest do studentów kierunków pedagogicznych, zwłaszcza studentów pedagogiki specjalnej. Kierowana jest również do czynnych pedagogów specjalnych, psychologów, terapeutów, specjalistów terapii pedagogicznej, a także rodziców i opiekunów dzieci z niepełnosprawnością intelektualną, poszukujących wskazówek, inspiracji i nowych możliwości właściwych oddziaływań terapeutycznych w trosce o jak najlepszy rozwój dziecka.
Kształcenie nauczycieli jest wyzwaniem dla uczelni wyższych. Przygotowanie kandydatów do tego zawodu wymaga wysokiej jakości oferty edukacyjnej, szczególnych kwalifikacji kadry akademickiej oraz współpracy uczelni z instytucjami edukacyjnymi i nauczycielami praktykami - aby tworzyć warunki do rozwoju kompetencji pedagogicznych, które będą stanowić podstawę do odpowiedzialnej i twórczej pracy.W publikacji omówiono współczesne problemy związane z przygotowaniem kandydatów na nauczycieli w procesie akademickiego kształcenia - ze szczególnym uwzględnieniem praktyk pedagogicznych i ich znaczenia w budowaniu podstaw tożsamości zawodowej przyszłych nauczycieli.Autorzy książki zastanawiają się:- Jakie znaczenie mają doświadczenia praktyczne w procesie rozwoju zawodowego nauczycieli w perspektywie teoretycznej?- Jak kształtować nauczycielski profesjonalizm?- Jaką rolę w procesie kształcenia odgrywa nowatorstwo i autonomia zawodowa nauczycieli?Omawiają także różne modele praktyk studenckich, z prezentacją projektów i doświadczeń Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
