Koncentracja dziecka w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym jest istotnym warunkiem osiągnięcia sukcesu w nauce czytania, pisania i liczenia, dlatego tez ćwiczenie jej na bazie książeczek Skoncentruj się jest znakomitym treningiem oraz pomocą w rozwijaniu aktywności poznawczej dziecka. Wykonywanie kolejnych ćwiczeń wpływa na stopniowe wydłużanie okresów koncentracji uwagi dziecka, uwrażliwienie jego spostrzegawczości poprzez wnikliwe obserwowanie kształtu, wielkości, położenia przestrzennego figur, rozróżnianie figury i tła, porównywanie, segregowanie, wyszukiwanie różnic i podobieństw oraz na dobór i utrwalenie właściwej terminologii służącej trafnemu opisowi stosunków przestrzennych Do korzystania z książeczki niezbędny jest "Zestaw Kontrolny PUS"

2 tematyczne książeczki - Abecadło, Dla przedszkolaków. Zabawy i ćwiczenia ogólnorozwojowe dla najmłodszych. Plastikowe pudełko z 12 kwadratowymi klockami, nazywane Zestawem Kontrolnym. Klocki służą do zabawy manualnej, do układania w oparciu o ćwiczenia zawarte w książeczkach.

Klocki zapasowe do Zestawu Kontrolnego PUS pozwalają nam na dalszą pracę z Zestawem Kontrolnym PUS w przypadku, gdy zaginie lub ulegnie uszkodzeniu któryś z klocków zestawu podstawowego. Wykonane są z plastiku.

Małgorzata Zabłocka prezentuje autorski program wspomagania rozwoju psychospołecznego dzieci nieśmiałych oraz wyników badania jego skuteczności. Program ten adresowany jest do dzieci w wieku 10–12 lat. Jego podstawę stanowi poznawcze podejście do rozwoju i zmiany rozwojowej. Opiera się na założeniu, że przyczyny nieśmiałości tkwią zazwyczaj w specyficznym ukształtowaniu struktur poznawczych, co oznacza, że u podstaw nieśmiałości leżą niewłaściwe nawyki myślenia o sobie, o innych, o zadaniach. Pokonywanie nieśmiałości jest możliwe dzięki stworzeniu dzieciom nieśmiałym warunków umożliwiających nabywanie odmiennych od dotychczasowych doświadczeń. Autorka przedstawia teoretyczne podstawy programu, cele i sposoby ich osiągania, wykorzystywane w trakcie zajęć metody pracy, scenariusze zajęć, jak również wskazówki metodyczne dla realizatorów programu. Książkę adresuje do pedagogów, socjoterapeutów, nauczycieli i wychowawców poszukujących sposobów pracy z tymi właśnie dziećmi.

Książka skłaniająca do refleksji, uzasadniona konceptualnie i praktyczna z klinicznego punktu widzenia. Model rozwiązywania problemów przez współdziałanie pozwala przyjrzeć się gamie powszechnych poważnych problemów powstających w kontakcie dzieci i rodziców oraz proponuje rozsądne i trafne strategie indywidualne i rodzinne, innowacyjnie ujęte w kontekście deficytów dzieci w obszarach funkcji wykonawczych, komunikowania się i regulowania emocji. To oraz wiele opisów przypadków sprawia, że jest to niezbędna lektura dla wszystkich, którzy pracują z dziećmi przejawiającymi zachowania eksternalizacyjne.

Czy szkoła przygotowuje dzieci do życia w prawdziwym świecie? - Jeśli będziesz pilnie się uczyła i uzyskasz dobre stopnie, znajdziesz bardzo dobrze płatną pracę z dodatkowymi świadczeniami - mieli zwyczaj mawiać moi rodzice. Ich życiowym celem było zapewnienie mojej starszej siostrze i mnie wyższego wykształcenia, abyśmy miały jak największe szansę na życiowy sukces. Gdy w 1976 roku otrzymałam na Florida State Uni-versity dyplom z wyróżnieniem z zakresu rachunkowości, okazując się być jedną z najlepszych studentek, moi rodzice osiągnęli swój cel. Było to ukoronowanie osiągnięć ich życia. Zgodnie z założeniami „mistrzowskiego planu" zostałam zatrudniona przez firmę należącą do czołowej ósemki firm rozrachunkowych i widziałam moją przyszłość jako długą karierę zwieńczoną bardzo wczesną emeryturą. Mój mąż, Michael, szedł podobną ścieżką. Oboje pochodziliśmy z ciężko pracujących rodzin posiadających skromne środki, ale reprezentujących wysoką etykę zawodową. Michael również ukończył naukę z wyróżnieniem i to na dwóch kierunkach: najpierw na studiach inżynierskich, a potem prawniczych. Zaraz po studiach został zaangażowany przez mającą wysoki prestiż firmę prawniczą z Waszyngtonu, która specjalizowała się w prawie patentowym; otwierała się przed nim świetlana przyszłość z dobrze określoną drogą kariery i gwarantowaną bardzo wczesną emeryturą. Mimo iż nasze kariery przebiegały pomyślnie, nie zapewniły nam tego, czego oczekiwaliśmy. Oboje po kilka razy zmienialiśmy pracę i zawsze dla właściwych powodów; nie oddaliśmy jednak naszego zabezpieczenia emerytalnego komuś innemu do zarządzania w naszym imieniu. Nasze fundusze emerytalne rosną tylko dzięki naszym własnym wkładom. Wraz z Michaelem stanowimy świetne małżeństwo i mamy troje wspaniałych dzieci. W czasie, gdy to piszę, dwoje z nich studiuje, a jedno właśnie rozpoczyna naukę w szkole średniej. Wydaliśmy fortunę na zapewnienie im jak najlepszej edukacji. Pewnego dnia 1996 roku jedno z moich dzieci wróciło do domu rozczarowane szkołą. Syn był znudzony i zmęczony nauką. - Dlaczego muszę spędzać czas na uczeniu się czegoś, czego nigdy w życiu nie będę stosował? - protestował. - Dlatego, że jeśli nie uzyskasz dobrych stopni, nie dostaniesz się na studia - odpowiedziałam bez namysłu. - Bez względu na to, czy dostanę się na studia, czy też nie - zastrzegł się - zamierzam być bogaty. -Jeżeli nie ukończysz uczelni, to nie znajdziesz dobrej pracy-w moim głosie mieszały się panika i matczyna troska. -Jeśli nie będziesz miał dobrej pracy, jak zamierzasz stać się bogaty? Mój syn dziwnie się uśmiechnął i z wolna potrząsnął głową, okazując lekkie znudzenie. Taką rozmowę odbywaliśmy już wcześniej wiele razy. Chłopak spuścił głowę i odwrócił wzrok. Po raz kolejny słowa matczynej mądrości kompletnie do niego nie docierały. Pomimo że był sprytny i miał silną wolę, zawsze był grzecznym młodym człowiekiem mającym respekt przed rodzicami. - Mamo - zaczął. Teraz ja miałam wysłuchać wykładu. - W jakim ty świecie żyjesz! Rozejrzyj się wokół: najbogatsi ludzie nie stali się bogaci dzięki swojemu wykształceniu. Spójrz na Michaela Jor-dana i Madonnę. Nawet Bili Cates porzucił Harvard, założył Microsoft i jest teraz najbogatszym człowiekiem w Ameryce, chociaż jest jeszcze przed czterdziestką. Jest taki baseballista, który zarabia 4 miliony dolarów rocznie, mimo że mówią o nim, iż nie grzeszy mądrością. Między nami zapanowała długa cisza. Zaczęłam zdawać sobie sprawę, że dawałam mojemu synowi takie same rady, jak moi rodzice. Świat wokół nas zmienił się, ale rady się nie zmieniły. Dobre wykształcenie i zdobywanie dobrych stopni nie zapewniają już sukcesu, jednak nikt poza naszymi dziećmi tego nie zauważył. - Mamo - ciągnął dalej - nie chcę pracować tak ciężko, jak ty i tata. Zarabiacie dużo pieniędzy i żyjemy w wielkim domu, w którym jest pełno „zabawek". Jeśli podążę za twoją radą, nakręcę się tak jak wy, pracując ciężej i ciężej tylko po to, by płacić więcej podatków i pogrążyć się w długach. Nie istnieje już coś takiego, jak pewna praca; słyszałem też o restrukturyzacji przedsiębiorstw. Wiem również, że dzisiejsi absolwenci uczelni zarabiają mniej niż wtedy, gdy ty ukończyłaś studia. Popatrz na lekarzy. Nie robią już takich pieniędzy jak dawniej. Wiem, że nie mogę polegać na ubezpieczeniu społecznym lub funduszu emerytalnym pracodawcy, gdy przejdę na emeryturę. Potrzebuję nowych rozwiązań. Miał rację. Podobnie jak ja, potrzebował nowych rozwiązań. Rady moich rodziców były skuteczne dla ludzi urodzonych przed 1945 rokiem, ale mogły być katastrofalne dla tych z nas, którzy urodzili się w szybko zmieniającym się świecie. Nie mogę już po prostu mówić moim dzieciom: „Idź do szkoły, osiągaj dobre wyniki, szukaj dobrej i pewnej pracy". Wiedziałam, że muszę szukać nowych sposobów kierowania edukacją moich dzieci. Jako matkę, a zarazem księgową, trapił mnie brak szkolnej edukacji związanej z finansami. Dziś wielu młodych ludzi otrzymuje karty kredytowe przed opuszczeniem szkoły średniej, nigdy jednak nie wzięli udziału w zajęciach na temat pieniędzy czy sposobów inwestowania, a zrozumienie tego, jak odbywa się naliczanie procentu złożonego na ich kartach, pozostawiono im samym. Mówiąc wprost: brak podstaw finansowych i wiedzy o tym, jak pracują pieniądze, powoduje, że młodzi nie są przygotowani na spotkanie ze światem, który na nich czeka, ze światem, w którym wydawanie pieniędzy jest wyniesione ponad oszczędzanie. Gdy mój najstarszy syn, jako świeżo upieczony student, pogrążył się w strasznych długach związanych z kartami kredytowymi, nie tylko pomogłam mu zlikwidować te karty, ale udałam się też na poszukiwanie programu, który mógłby mi pomóc w finansowej edukacji dzieci. Pewnego dnia ubiegłego roku zadzwonił z pracy mój mąż. ~ Mam kogoś, z kim powinnaś się spotkać - powiedział. - Nazywa się Robert Kiyosaki. Jest biznesmenem oraz inwestorem i zjawił się u mnie, aby złożyć podanie dotyczące otrzymania patentu na grę związaną z edukacją finansową. Myślę, że to jest to, czego szukałaś. Ze wstępu do książki Bogaty ojciec biedny ojciec Spis Treści   Wstęp Istnieje potrzeba Rozdział 1 Bogaty ojciec, Biedny ojciec . lekcje Rozdział 2 Lekcja pierwsza Bogaci nie pracują dla pieniędzy. Rozdział 3 Lekcja druga Dlaczego należy uczyć umiejętności finansowych?. Rozdział 4 Lekcja trzecia Pilnuj swojego biznesu Rozdział 5 Lekcja czwarta Historia podatków i potęga spółek. Rozdział 6 Lekcja piąta Pieniądze wymyślili bogaci Rozdział 7 Lekcja szósta Pracuj, by się uczyć - nie pracuj dla pieniędzy początki Rozdział 8 Pokonywanie przeszkód Rozdział 9 Zaczynamy Rozdział 10 Czy wciąż chcemy wiedzieć więcej? Epilog ]ak zapłacić za studia dziecka w USA, mając tylko 7 tysięcy dolarów Zacznij działać

To nie jest kolejny, zwyczajny komiks służący tylko i wyłącznie rozrywce. Forma komiksu jest tylko pretekstem do przekazania dzieciom wiedzy o pieniądzach, zarabianiu i tworzeniu aktywów. Nigdy nie jest się za młodym na start w świecie finansów! Im wcześniej dziecko rozpocznie swoją podróż ku finansowej niezależności, tym większe są szanse na jej powodzenie. Autorzy ?Bogatego ojca? znaleźli nową drogę, aby uczyć poprzez zabawę! ?Ucieczka z wyścigu szczurów? jest pierwszym komiksem w serii ?Bogaty ojciec?. Bohaterowie komiksu, posługując się prostym językiem, wyjaśniają wiele trudnych zagadnień i pojęć finansowych w ciekawy, zrozumiały i zabawny sposób. Książka przekazuje informacje o tym, jak kształtować myślenie, by rozwinąć finansową inteligencję u dzieci i młodzieży. Komiks trafia również do odbiorców dorosłych i zarazem podpowiada jak edukować naszych najmłodszych, aby ich obecne i późniejsze, dorosłe życie, nie polegało na kręceniu się w ?wyścigu szczurów?.

Książka stanowi pokłosie Konferencji „Prawo dziecka do zdrowia”, którą w 2005 roku zorganizowało Polskie Stowarzyszenie im. Janusza Korczaka. Celem konferencji, a także książki jest przedstawienie sytuacji dzieci i młodzieży we współczesnym świecie, ich prawa do zdrowia, warunków i stopnia przestrzegania tego prawa. Zdrowie traktowane jest - zgodnie z definicją WHO – jako dobrostan fizyczny, psychiczny, moralny i społeczny. Według Janusza Korczaka zdrowie to nie tylko dobra kondycja fizyczna, ale również radość z bycia kochaną i szanowaną istotą, to poczucie bezpieczeństwa w świecie jasnych reguł moralnych, w świecie sprawiedliwości społecznej...

Despite the growing feminization of the student body community and despite numerous affirmative action porgrams put into practice in various European countries starting insince the mind-1980s, female reserchers have up until now not managed to make it to hte top of the career ladde in significant numbers in European academia.

Nie bój się nadziei, ...nie musi być aż tak źle - pisał Clift Cunningham do matek oszołomionych wiadomością, że ich dziecko ma zespół Downa.

Książka Zaburzenia integracji sensorycznej zapewnia czytelnikowi wiele praktycznych i skutecznych porad oraz strategii działania dotyczących pomocy dzieciom dotkniętym dysfunkcją sensoryczną. Skupiając się na wczesnej interwencji, pokazuje, że dzieci, u których zdiagnozowano to schorzenie, mogą osiągnąć swój pełny potencjał w domu, szkole i społeczności. Autorki opisują i analizują objawy, przyczyny, dodatkowe czynniki oraz zachowania związane z zaburzeniami integracji sensorycznej, zwłaszcza w ramach autyzmu, ADHD i zaburzeń dwubiegunowych, skupiając się m.in. na pomocnych ćwiczeniach, tajnikach diagnozy oraz modyfikacji programów edukacyjnych. Ta zrozumiała i przystępna książka to niezastąpione źródło wiedzy dla rodzin, nauczycieli i opiekunów mających kontakt z dziećmi doświadczającymi zaburzeń integracji sensorycznej. Polly Godwin Emmons ma licencjat z biologii i psychologii zdobyty na uniwersytecie Binghamton, a także dyplom magistra pedagogiki (specjalność: edukacja podstawowa) uzyskany w Elmira College. Ma także uprawnienia w zakresie pedagogiki specjalnej dzieci do dwunastego roku życia. Mieszka w Nowym Jorku z dwójką swoich dzieci i pracuje jako pedagog specjalny w lokalnej szkole średniej. Liz McKendry Anderson jest magistrem pedagogiki (specjalność: edukacja podstawowa) w Lesley College i magistrem pedagogiki specjalnej na uniwersytecie Binghamton. Ma także uprawnienia w zakresie pedagogiki specjalnej dzieci do dwunastego roku życia. Była dyrektorką agencji Edukacja dla Wczesnej Interwencji, a obecnie robi doktorat z pedagogiki na uniwersytecie Binghamton. Mieszka w Nowym Jorku z mężem Richardem i czwórką dzieci.

Od 18 lat Kutscher diagnozuje często współwystępujące schorzenia neuropsychiatryczne takie jak ADHD, zaburzenia ze spektrum autystycznego, trudności w nauce czy depresję dwubiegunową. Jego przystępnie i zrozumiale napisany poradnik opisuje ogólne zasady diagnozowania i terapii tych zaburzeń u dzieci; kolejne rozdziały książki dotyczą różnych schorzeń i przybliżają czytelnikom przyczyny i objawy zaburzeń, ich wzajemny wpływ na siebie oraz sposoby leczenia. Po zapoznaniu nas z najnowszą wiedzą na temat przyczyn poszczególnych zaburzeń, Kutscher odsłania przed nami konkretne strategie działania i wskazówki... To stabilny i efektowny fundament, na którym można budować dalszą wiedzę na temat zaburzeń rozwojowych. Jednak zarazem jest to książka na tyle bogata w treść, że może stanowić także samodzielne źródło informacji. Z całego serca polecam tę książkę wszystkim nauczycielom i rodzicom mającym do czynienia z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Będę ją popularyzować. - Heidi Bernhardt, badaczka zajmująca się tematyką ADHD Kutscherowi sprawnie udaje się zarówno wywołać współczucie dla chorych dzieci, jak również z optymizmem pokazać, jak wielką rolę mogą odegrać troskliwi rodzice i nauczyciele. To wspaniałe znaleźć jedną książkę, którą można polecić rodzicom szukającym pomocnych informacji dotyczących kilku różnych zaburzeń dotykających ich dziecko. - dr Leslie Packer, psycholog, specjalistka ds. zespołu Tourette'a

Wychowanie w polskich szkołach pozostawia wiele do życzenia. Nawet nauczyciele z wykształceniem wyższym nie radzą sobie z nim najlepiej. Jedną z przyczyn jest brak należytego przygotowania nauczycieli do wykonywania zawodu, a zwłaszcza niemożność wykazania się przez nich rzetelną wiedzą o wychowaniu. Nawet, gdy ją posiadają, nie są skłonni do jej weryfikowania. Towarzyszy temu zazwyczaj poczucie bezradności w rozwiązywaniu trudności wychowawczych.

Słownik jest zbiorem grepsów, jakimi posługuje się młodzież. Cały "myk" polega na tym, że nie potrafią ich zrozumieć dorośli. To właśnie jest takie fajne w tej książce. Można sobie robić jaja, dawać znaki, sygnały, a nawet opowiadać całe historie tym zaszyfrowanym, uczniowskim kodem. Słowniczek gwary uczniowskiej zawiera bowiem mnóstwo nieprzyzwoitych wprost przekłamań, zapożyczeń, przekrętów. Pełno w nim wszystkiego, co drażni uszy niczego nieświadomych dorosłych i sprowadza na mówiących potoki żarliwych upomnień, "nawracania", pouczania. Jednak to jest właśnie pożywką dla slangu uczniowskiego. Zawsze można liczyć na nieustępliwość i kreatywność młodego pokolenia, jeśli chodzi o jego obronę i tworzenie coraz zabawniejszych powiedzonek. Słownik ten zawiera właśnie "dorobek artystyczny" kilku pokoleń młodych buntowników. Poznawanie go, porównywanie z własną wiedzą i doświadczeniem może być nie tylko świetną zabawą, ale też zjednoczeniem sił w walce z oporem stawianym przez dorosłych:-).

Książka jest pierwszym w polsce podręcznikiem do etyki nauczycielskiej. Jako podstawę rozważań przyjęto metodę kazuisyczną. Autor analizuje kilkadziesiąt przykładów z życia szkoły. Analizy ujęte są w teoretyczne ramy oryginalnej koncepcji etyki nauczycielskiej.

Profesor Wiesław Karolak Studia artystyczne poszerzył o studia wybranych zagadnień z psychologii rozwojowej dzieci i młodzieży oraz o studia z dziedziny pedagogiki. Określają one rodzaj aktywności zawodowej: od pracy pedagogicznej przez działania artystyczne realizowane z dziećmi, młodzieżą, ludźmi specjalnej troski, do własnych wypowiedzi artystycznych.

Niektóre dzieci od pierwszych chwil życia wiedzą, czego chcą, bronią swojej niezależności i nie poddają się karom, nagrodom ani manipulacji. Jesper Juul nazywa je dziećmi autonomicznymi i pokazuje, że za ich uporem nie kryje się chęć dominacji, lecz wyjątkowo silna potrzeba decydowania o sobie. Dzieci autonomiczne: Wiedzą, czego chcą, a czego nie chcą. Nie poddają się karom, nagrodom ani manipulacji. Potrzebują samodzielnie decydować, kiedy i jak działają. Są niezwykle wyczulone na nieszczerość i naruszanie granic. Współpracują, gdy czują się szanowane i traktowane poważnie. Dzieci samostanowiące mają dokładnie takie same potrzeby jak inne dzieci, muszą jednak same decydować o czasie, miejscu i sposobie ich zaspokajania. Wszystkie dzieci potrzebują pokarmu w postaci troski, wychowania i miłości. Dzieciom autonomicznym trzeba jednak podać ten pokarm w formie szwedzkiego stołu, aby mogły z niego korzystać wtedy, gdy poczują się gotowe. Odpowiadając na szczere listy rodziców, Jesper Juul pomaga odróżnić prawdziwą autonomię od dziecięcego buntu, rozpieszczenia czy problemów wymagających specjalistycznego wsparcia. Wyjaśnia również, jak rozmawiać z takim dzieckiem, szanować jego granice, a zarazem zachować odpowiedzialne i wiarygodne rodzicielskie przywództwo.

Dzieci rodzą się ciekawe świata. Zadają mnóstwo pytań, nieustannie próbują nowych rzeczy i chcą zrozumieć wszystko, co je otacza. Co jednak dzieje się z tą naturalną ciekawością po kilkunastu latach edukacji?John Taylor Gatto, wielokrotnie nagradzany nauczyciel z Nowego Jorku, odpowiada na to pytanie z perspektywy człowieka, który przez niemal trzydzieści lat obserwował przymusowe szkolnictwo od wewnątrz. Doszedł do wniosku, że jego największymi bolączkami nie są kiepscy nauczyciele, braki w finansowaniu czy źle skonstruowany program nauczania. Źródło problemów tkwi znacznie głębiej.W książce „Jak szkoła nas ogłupia” Gatto pokazuje, że instytucjonalny model szkolnictwa z samej swej natury osłabia chęć poznawania i poczucie odpowiedzialności, zastępując je biernością, konformizmem i zależnością od cudzych ocen. Zamiast kształtować niezależnie myślących obywateli, produkuje posłusznych pracowników.W błyskotliwych, bezkompromisowych i inspirujących esejach Gatto opisuje, jak przymusowa edukacja zamienia ciekawość w obowiązek, samodzielność w posłuszeństwo, a żywy świat w serię lekcji, ocen i egzaminów.Ale ta książka to nie tylko akt oskarżenia. To także manifest nadziei. Gatto pisze z pasją, humorem i niezłomną wiarą w ludzkie możliwości. Jego przesłanie jest radykalnie optymistyczne: potencjał dzieci jest znacznie większy, niż nauczyliśmy się od nich oczekiwać. Ciekawość, inicjatywa i przedsiębiorczość nie są przywilejem garstki wyjątkowych ludzi – są naturalnymi cechami człowieka, które edukacja powinna rozwijać, a nie tłumić.

Czy rozwój dziecka zaczyna się dopiero po narodzinach? A może znacznie wcześniej - w emocjach, przekonaniach i relacji z rodzicem? Ta książka zaprasza do spojrzenia na rozwój dziecka z szerszej perspektywy. Łączy wiedzę z zakresu fizjoterapii pediatrycznej, psychologii rozwojowej i integracji sensorycznej z refleksją nad tym, jak ogromny wpływ na dziecko mają słowa, emocje, poczucie bezpieczeństwa oraz codzienne doświadczenia. Marta Baca pokazuje, jak rozumieć sygnały wysyłane przez dziecko, czym naprawdę jest napięcie mięśniowe, dlaczego rozwój nie sprowadza się wyłącznie do osiągania kolejnych kamieni milowych oraz jak wspierać najmłodszych w sposób świadomy i pełen uważności. To książka dla rodziców, którzy chcą lepiej rozumieć swoje dzieci, dla terapeutów poszukujących szerszego spojrzenia na rozwój oraz dla wszystkich, którzy wierzą, że zdrowie dziecka buduje się nie tylko poprzez terapię i ćwiczenia, ale przede wszystkim dzięki bezpiecznej relacji. Bo największym prezentem, jaki możemy dać dziecku, jest zrozumienie.

Nowa książka autorki bestsellerowego „Zgadzam się albo i nie” to ilustrowany przewodnik, który w przystępny sposób wyjaśnia, czym jest ADHD. Czy wiesz, że każdy mózg działa inaczej? Jeden od razu działa, inny łatwo się rozprasza, a jeszcze inny ma sto pomysłów na minutę. Jeśli masz ADHD, niektóre rzeczy robisz w mig, a inne mogą być dla Ciebie sporym wyzwaniem – i to jest zupełnie normalne! Wszystko zależy od tego, jak funkcjonuje Twój mózg. Kiedy lepiej go poznasz, łatwiej Ci będzie rozmawiać z innymi o swoich potrzebach i emocjach. Właśnie w tym pomoże Ci ten praktyczny przewodnik! Dowiesz się z niego, czym jest ADHD i jak zamienić swoje wyjątkowe cechy w supermoce. Znajdziesz także sprytne sposoby i narzędzia, które ułatwią Ci osiąganie wymarzonych celów. Nie przegap innych książek autorki: „Zgadzam się albo i nie”, „Martw się mniej”, „Z głową przed ekranem”.