Autor uświadamia nam istnienie swoistego ?ukrytego? czy nawet ?wstydliwego? wymiaru wojny. Co więcej, podaje liczne argumenty na rzecz tezy o celowym, powszechnym i mniej lub bardziej wyrafinowanym stosowaniu narkotyków oraz substancji psychoaktywnych w warunkach bitewnych. Nie unika przy tym kontrowersyjnych z tradycyjnego punktu widzenia tez dotyczących roli farmakologii na wojnie. Choć na pierwszy rzut oka praca mieści się w obrębie nauk historycznych, to w bardzo ciekawy sposób wplata wątki o charakterze m.in. filozoficznym, kulturoznawczym, socjologicznym i psychologicznym. Wykorzystuje zatem interdyscyplinarność jako metodę pozwalającą na pogłębienie obszaru badań w celu uzyskania imponującego efektu jakościowego. Książka łączy zalety wartkiego, potoczystego wykładu z dziedziny historii wojskowości z publicystyką naukową w najlepszym wydaniu.Z recenzji dr. hab. Artura Gruszczaka,Instytut Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych UJTa wnikliwa analiza ?dopalaczy? wojny autorstwa politologa jest w znacznej mierze nieopowiedzianą dotąd historią roli, jaką środki odurzające odegrały na przestrzeni wieków w podtrzymywaniu żołnierzy na polach bitew, oraz roli, jaką odegrają w przyszłości w napędzaniu wojny. Na długie lata książka ta stanie się tekstem klasycznym.Prof. Christopher Coker, Department of International Relations,London School of Economics and Political Science
Ze względu na strategiczne położenie, rozmiary, ogromną liczbę ludności oraz najliczniejszą społeczność muzułmańską, Indonezja należy do najważniejszych członków wspólnoty międzynarodowej. Tym bardziej zdumiewa stosunkowo nikłe – a w Polsce niemal żadne – zainteresowanie jej dziejami ze strony historyków. Łukasz Bonczol swoją książką Zrozumieć Indonezję. Nowy Ład generała Suharto znakomicie tę lukę wypełnił.
Autor skupia się na ponad 30-letnim okresie rządów generała Suharto. Opis ten poprzedza bardzo obszerne omówienie wcześniejszych losów Indonezji. Całość składa się na szczegółowe i wszechstronne opracowanie historii tego kraju, osadzone w kontekście przemian politycznych, społecznych i ekonomicznych oraz strategii mocarstw.
Osobny rozdział jest poświęcony zamachowi stanu z 1965 roku, w którego następstwie doszło do zakrojonych na szeroką skalę masakr komunistów i przejęcia władzy przez armię. Dyktatura generała, okrzyknięta wkrótce Nowym Ładem i wspierana konsekwentnie przez państwa Zachodu, miała być gwarantem stabilności w regionie i zaporą dla odrodzenia się komunistycznych wpływów na archipelagu. Miała również wprowadzić postkolonialny kraj na ścieżkę przyspieszonego rozwoju.
W książce znajdziemy także obraz Indonezji jako „jawajskiego imperium”, kolonizującego peryferie archipelagu i bezwzględnie tłumiącego opór rdzennej ludności. Zakończenie wybiega do czasów nam współczesnych, wskazując na tendencje, które zarysowały się po ustąpieniu Suharto. To lektura obowiązkowa dla każdego zainteresowanego Indonezją, Azją Wschodnią i niedemokratycznymi formami rządów.
Śladami Marksa i Wittgensteina. Krytyka społeczna bez teorii krytycznej
„Jestem głęboko przekonany, że projekt krytyczny Marksa wart jest przemyślenia i dyskusji, a nie całkowitego odrzucenia, co zbyt łatwo ostatnio nam przychodzi”, pisze Lotar Rasiński.
Wartość tego projektu polega według Autora na powiązaniu przez Marksa krytyki z praktyką emancypacji. Krytyka ma sens tylko wtedy, jeśli może prowadzić do stopniowego wyzwolenia społeczeństwa.
Dziś należy jednak przemyśleć Marksowską ideę krytyki społecznej z perspektywy dokonanej przez Wittgensteina krytyki języka. Filozofia Wittgensteina każe nam odrzucić wszelkie formy komunikacji, które nie są oparte na języku naszej codziennej komunikacji. Celem i stawką jest tu powrót do praktyki, do świadomej partycypacji w społecznym życiu.
Książka Śladami Marksa i Wittgensteina stanowi doskonały przegląd stanowisk z obszaru współczesnej filozofii polityki (m.in. Walzer, Mouffe, Tully, Habermas). Przywoływane koncepcje analizowane są jednak z perspektywy wypracowywanej przez Autora oryginalnej koncepcji krytyki społecznej. Czerpiąc nie tylko z myśli Marksa i filozofii Wittgensteina, ale także z narzędzi wypracowanych przez Michela Foucaulta, rozwija on ideę „krytyki społecznej bez teorii krytycznej”.
Lotar Rasiński pracuje jako adiunkt w Zakładzie Filozofii (Instytut Pedagogiki) Dolnośląskiej Szkoły Wyższej. Jest autorem książki Dyskurs i władza. Zarys polityki agonistycznej (2010) oraz redaktorem tomów Język, dyskurs, społeczeństwo. Zwrot lingwistyczny w filozofii społecznej (2009) i Ludwig Wittgenstein – konteksty i konfrontacje (z P. Dehnelem, 2011). Jego zainteresowania badawcze obejmują współczesną filozofię polityczną, teorię dyskursu, krytykę społeczną i metodologię nauk społecznych. Jest redaktorem naukowym serii wydawniczej Biblioteka Współczesnej Myśli Społecznej przy Wydawnictwie Naukowym DSW.
Magiczne kwadraty to seria książek dla dzieci, przede wszystkim tych, które mają problemy z prawidłową wymową głosek. W tym zeszycie znajdują się kwadraty, dzięki którym możemy ćwiczyć artykulację głosek syczących i ciszących.Na każdej stronie książki znajduje się jeden diagram składający się z dziewięciu pól. W środkowym polu zapisana jest ćwiczona głoska (s, z, c, dz, ś, ź, ć, dź, si, zi, ci, dzi) lub grupa głosek (ść). Ważne jest to, że w danym diagramie pojawia się tylko jedna z podanych głosek (z wyjątkiem grupy ść) i nie występują w ogóle głoski szumiące. Pod kwadratem zapisane są definicje słów, które można ułożyć z podanych liter. Są to definicje proste, bliskie dziecięcej wyobraźni i dziecięcemu słownikowi, ponieważ celem książki jest przede wszystkim wymowa trudnych głosek, a nie odgadywanie zaszyfrowanych wyrazów. Dla ułatwienia po definicjach w nawiasach kwadratowych podane zostały cyfry oznaczające liczbę kratek użytych do utworzenia słowa. Dodatkowym ułatwieniem jest również alfabetyczne ułożenie wyrazów. Na końcu książki znajdują się odpowiedzi, dzięki którym można sprawdzić poprawność rozwiązań.
„Afryka gola!” to podsumowanie siedmiu wyjazdów autora, dziennikarza sportowego, na Czarny Ląd: do RPA (dwukrotnie), Mozambiku, Suazi, Nigerii, Senegalu oraz na trzy kolejne Puchary Narodów Afryki: Tunezja 2004, Egipt 2006 i Ghana 2008. Książka ma przybliżyć kontynent, na którym po raz pierwszy w historii zostaną rozegrane futbolowe mistrzostwa świata, i zaciekawi nie tylko kibiców, ale również osoby zainteresowane życiem codziennym mieszkańców Afryki.
Całość poprzedza przedmowa Henryka Kasperczaka – polskiego szkoleniowca szczególnie cenionego na Czarnym Lądzie, który prowadził z sukcesami kilka afrykańskich drużyn narodowych.
Książka jest podzielona na dwie części. W pierwszej Michał Zichlarz opisuje historię afrykańskiego futbolu i najsłynniejszych piłkarzy. Na przykładzie Pucharu Narodów Afryki można się przekonać, jak wielkie emocje wywołuje futbol na Czarnym Lądzie, gdzie piłka nożna to coś więcej niż tylko sport. Autor dużo uwagi poświęcił osobie polskiego szkoleniowca Henryka Kasperczaka, który z sukcesami prowadził drużyny afrykańskie. Przypatrywał się z bliska jego pracy z reprezentacją Senegalu. W książce pojawia się też sporo nazwisk piłkarzy grających dawniej lub obecnie w polskich klubach.
W drugiej część książki dominuje proza życia, ale i tam nie brakuje futbolowych wątków. Autor opisuje swoje wrażenia z pobytu w RPA, które będzie gospodarzem Mundialu 2010. W Mozambiku szukał śladów Eusebio, jednego z najlepszych piłkarzy w historii Czarnego Lądu. Kolejny rozdział poświęcony jest Nigerii. Jednym z głównych celów wyjazdu do tego kraju było dotarcie do rodziny pierwszego czarnoskórego reprezentanta Polski – Emmanuela Olisadebe. Prawdopodobnie po raz pierwszy ujawnione zostaną szczegóły transferu „Olego” z nigeryjskiego klubu Jasper United do Polonii Warszawa.
Ostatni rozdział poświęcony jest temu, z czym afrykański futbol szczególnie kojarzy się kibicom, czyli czarom na boisku.
Książka jest ilustrowana mapami i bogatym materiałem zdjęciowym (około 100 fotografii czarno-białych i wklejka barwna), zawiera tez indeks nazwisk.
O autorze
Michał Zichlarz (ur. 1971) –grał w piłkę nożną w drużynach juniorskich Czarnych Gorzyce (skąd pochodzi) oraz Odry Wodzisław. Podczas studiów na Wydziale Historii Uniwersytetu Śląskiego występował w AKS Chorzów. Od 1998 roku pracuje jako dziennikarz sportowy. Debiutował w katowickim oddziale „Gazety Wyborczej”, a od 2003 roku jest reporterem dziennika „Fakt”. Pisuje też artykuły dla gazety „Sport”. Publikował w „Przeglądzie Sportowym”, „Dzienniku” i „Gościu Niedzielnym”. Współpracował z nigeryjską gazetą „Sports Souvenir”, a także z japońskim magazynem „Weekly Soccer Digest”. Jego hobby to sport, a w szczególności piłka nożna, oraz podróżowanie po Czarnym Lądzie, który wielokrotnie odwiedzał. Blog autora: www.afrykagola.pl
Brata Modestino z Pietrelciny nie trzeba przedstawiać. Znają go wszyscy pielgrzymi przybywający do San Giovanni Rotondo. Mimo podeszłego wieku pełni wciąż obowiązki furtiana klasztoru kapucynów i z uśmiechem przyjmuje wiernych, którzy każdego dnia godzinami w długiej kolejce czekają, by prosić go o modlitwę, radę czy po prostu spotkać ukochanego ucznia Ojca Pio. A brat Modestino wręcza im różańce i zachęca do modlitwy każdego wieczora o dwudziestej pierwszej, w duchowej łączności z nim, klęczącym u grobu Stygmatyka.
Książka jest poruszającym świadectwem brata Modestino z Pietrelciny o Ojcu Pio - najwspanialszym z jego rodaków. Autor w prostych słowach przywołuje z pozoru najzwyklejsze wydarzenia, które stają się cennymi pamiątkami życia ukochanego Ojca Pio i jego słów, głęboko zapadających w serce.
W sposób szczególny kładzie też nacisk na pełne uczestnictwo pierwszego stygmatyzowanego kapłana w męce Jezusa, a także na opis "tych dni pełnych smutku", gdy wokół ciała Ojca Pio gromadziły się nieprzebrane tłumy jego duchowych dzieci przybyłych z najdalszych zakątków świata.
Pierwsze wydanie książki brata Modestino ukazało się w Polsce w 2001 roku w serii "Biblioteczka Głosu Ojca Pio". Niniejsze drugie wydanie zostało przygotowane w oparciu o wspomnianą wersję, z uwzględnieniem koniecznych poprawek, oraz dostosowane edytorsko do międzynarodowej serii wydawniczej Edizioni "Padre Pio da Pietrelcina".
Struktura społeczna to układ relacji między kategoriami społecznymi, instytucjami i ludźmi, przy czym dominującym aspektem tego układu jest jego wymiar hierarchiczny, który można określić mianem stratyfikacji społecznej.
W książce tej przedstawiamy:
• standardowe wskaźniki pozycji społecznej i przynależności klasowej, możliwości ich wykorzystania i problemy, które badacz powinien brać pod uwagę, dokonując wyboru między wskaźnikami;
• sposoby mierzenia nierówności, które są najczęściej utożsamiane z hierarchicznym wymiarem usytuowania w strukturze społecznej;
• kwestie pomiaru otwartości i ostrości barier społecznych ze szczególnym uwzględnieniem barier ruchliwości międzypokoleniowej, doboru małżeńskiego i wyboru bliskich znajomych;
• modele wielopoziomowe stosowane w odniesieniu do zjawisk z różnych poziomów struktury społecznej;
• sposoby analizy mechanizmów stratyfikacji i spójności społecznej na poziomie jednostek;
• metody sprawdzania porównywalności wskaźników w analizach porównawczych między krajami;
• problematykę badań ewaluacyjnych, których celem jest ocena oddziaływania interwencji publicznych.
Mieczysław Lepecki dwukrotnie - jeszcze przed II wojną światową - wyruszył w podróż na Syberię i Daleki Wschód, żeby zobaczyć miejsca martyrologii Józefa Piłsudskiego i tysięcy innych Polaków zesłanych w te niegościnne rejony za dążenie do odzyskania przez Polskę niepodległości. Przebył wiele kilometrów - pociągiem, samolotem, samochodem - i poszukiwał miejsc związanych z historią polskich zesłańców. Przekonał się też, jak wygląda życie mieszkańców Związku Radzieckiego, jak się tam pracuje w kołchozach, na jakich zasadach wydobywa się złoto, jak rozbudowują się drogi i koleje, czym jest dla tamtejszych ludzi Bajkał i tajga. Podróżował pod opieką i pod okiem GPU i NKWD. Powróciwszy, wydał dwie książki: `Sybir bez przekleństw` i `Sybir wspomnień`, które dziś, po wielu latach od pierwszego wydania, prezentujemy po raz kolejny jako dokument minionych czasów i miejsc naznaczonych przez naszych rodaków.
O teologii mistycznej jest pierwszym polskim tłumaczeniem odkrywanego po długim okresie zapomnienia dzieła Jana Gersona (1363?1429), łacińsko-francuskiego teologa, filozofa i poety, kanclerza Uniwersytetu Paryskiego. Składające się na utwór traktaty teoretyczny i praktyczny, podobnie jak wiele innych pism tego myśliciela, cieszyły się niegdyś olbrzymią popularnością. Ich autor pod względem poczytności ustępował jedynie Dantemu i może Boccacciowi, o czym świadczy liczba zachowanych rękopisów. Najwymowniejszy przykład oddziaływania Gersona na rzesze czytelników stanowi Dzieło trzyczęściowe, które przetrwało w około dwustu manuskryptach i miało do 1500 r. dwadzieścia trzy wydania drukiem w pięciu językach. Natomiast dzieło O teologii mistycznej, zachowane w stu rękopisach, również uchodziło w owych czasach za bestseller, a jego znaczenie dla ogromnej spuścizny kanclerza, liczącej przeszło pięćset pism, wydaje się nie mniejsze ze względu na wymiar doktrynalny, jako że autor w pierwszym traktacie propagował program reformy uniwersyteckiego nauczania teologii, oraz z uwagi na walory popularyzatorskie, bowiem dążył on także do upowszechnienia zagadnień związanych z teologią mistyczną wśród szerokiego kręgu odbiorców, czego wyrazem jest zwłaszcza drugi traktat. Spośród dzieł Gersona to właśnie wokół utworu O teologii mistycznej zainteresowania naukowe skupiają się obecnie w stopniu największym. Jest on bowiem przekładany na czwarty z kolei język nowożytny po tłumaczeniu włoskim, angielskim i francuskim.
(fragment Wstępu tłumaczki)
Rozważania ewangeliczne, które powstawały w czasie, osadzone zostały na ewangelicznym przekazie Miłości i Chrystusowego kazania na Górze. Jest w nich mowa o liliach polnych i ptakach niebieskich; o tym, że warto swoje życie budować na skale, która daje gwarancje stabilności i dobrego życia, choć nie zabraknie w nim burz i wichrów. Rozważania nie były pisane na zamówienie, ale powstawały w drodze, w kaplicy na klęczkach i w rozmowach z ludźmi; są owocem doświadczenia duszpasterskiego i wielkiego doświadczenia biskupiego Autora, pochylającego się nad problemami współczesnego człowieka; rozumiejącego życie i to, co ono niesie, a więc radości i smutki, ból, cierpienie i doświadczenie niesprawiedliwości. Ale wszystko to w perspektywie Ewangelii nabiera głębokiego sensu. Życie człowieka nie jest prostym i łatwym, ale Chrystus też nie obiecał łatwego życia a jedynemu żyjącemu, któremu obiecał zbawienie, to łotrowi na krzyżu ("Dziś ze mną będziesz w raju"). Miłość i miłosierdzie Boże bijące z Ewangelii jest klamrą, spinającą tematykę publikacji.
Era konsolidacji stanowi kontynuację dwóch poprzednich tomów, Ery tworzenia i Ery sprzeczności. Obejmuje okres od wydarzeń politycznych i społecznych Wojny Secesyjnej aż po zakończenie walk II wojny światowej. W tym czasie Stany Zjednoczone z jednej strony przechodziły proces konsolidacji wewnętrznej, z drugiej zaś ostrożnie i powoli stawiały pierwsze kroki na scenie globalnej. Ogromne znaczenie dla obu tych kwestii miał gwałtowny rozwój gospodarczy kraju, przynajmniej do nadejścia Wielkiego Kryzysu i krachu na giełdzie w 1929 r.
Okres międzywojenny to zarazem czas, gdy literatura amerykańska wniosła decydujący wkład w kształtowanie się modernizmu, a estetyka nowo powstającej sztuki filmowej kształtowała się przede wszystkim w Hollywood. Po przejściu przez trudny okres konsolidacji Stany Zjednoczone stały się gotowe do objęcia roli hegemona światowego, a także do określania kierunków rozwoju sztuki współczesnej.
Poprzedni tom Historii cywilizacji amerykańskiej – Era sprzeczności – otrzymał Nagrodę I stopnia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
„Opracowanie Lewickiego różni się od wszystkich polskich prac dotyczących historii Ameryki (...) Lewicki nie opisuje historii Ameryki – on ją maluje, posługując się językiem żywym i wciągającym, łącząc erudycję z pasją”. Z recenzji Ery tworzenia prof. Jolanty A. Daszyńskiej
Zbigniew Lewicki ma w swym dorobku publikacje z dziedziny polityki zagranicznej i wewnętrznej Stanów Zjednoczonych oraz literatury i kultury amerykańskiej. Obecnie jest profesorem na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, gdzie kieruje Instytutem Stosunków Międzynarodowych i Katedrą Amerykanistyki.
Profesor Paweł Wieczorkiewicz był człowiekiem odważnym. Trzeba było bowiem odwagi, żeby obalać kolejne mity, do których tak mocno przywiązani są Polacy. Profesor mówił, że koncepcja Powstania Warszawskiego była obłędem, a akcja „Burza” była działaniem wymierzonym w interes Polski. Uważał, że Józef Beck powinien był w 1939 roku porozumieć się z Niemcami. Jednocześnie potępiał zbrodnie komunistyczne, mówił głośno, że nie pogodził się z utratą Wilna i Lwowa oraz domagał się lustracji, która oczyściłaby Polskę z rosyjskich agentów. Tak, profesor Wieczorkiewicz był nonkonformistą. Szedł swoją drogą narażają się obu potężnym obozom, na które dzieli się Polska. Profesor Wieczorkiewicz był jednak przede wszystkim wybitnym historykiem. Jednym z najwybitniejszych w III RP. Żal tych wszystkich książek, których nie zdążył napisać
W czwartym tomie lectio divina do Ewangelii Łukasza rozważane są rozdziały od 8 do 11. W rozdziale 8 Łukasz ukazuje obecność kobiet w kręgu uczniów Jezusa. W rozdziale 9 przedstawia nam kwestię powołania i formacji Dwunastu, zaś w 10 i 11 podkreśla, że jedyną możliwą drogą dojścia do spotkania z Bogiem jest Syn ukrzyżowany, w którym wszyscy doświadczamy możliwości nazywania Boga "Ojcem".
Z posługi myślenia i głoszenia słowa Bożego narodziła się ta książeczka zawierająca dziewięć kazań, w których staram się opisać życie Maryi i wydobyć z niego inspiracje do życia opartego na wierze. W sposób szczególny powraca w nich wątek niepokalaności Maryi, który stanowi podstawę Jej życia, doświadczenia duchowego i świętości. (?) Zebrane tutaj wypowiedzi o Maryi, Matce naszego Zbawiciela, chcą być inspiracją do przepowiadania na temat Maryi, do wejścia do Jej szkoły duchowej i do nadawania maryjnego rysu naszej duchowości.
Ze Wstępu
Alfabet antyczny nie jest słownikiem ani encyklopedią, chociaż alfabetyczny układ haseł mógłby nasunąć takie skojarzenie. To włóczęga – z literą w dłoni – przez przypadkowe (no, może nie do końca) okolice i epoki. Miejscem startu każdej wędrówki jest jedna z liter łacińskiego alfabetu, jednak nie w postaci dostosowanej do norm języka polskiego, tylko tej „rzymskiej”. Dlatego nie ma tu liter: Ł, W, Z, Ś, Ć i tym podobnych. Jest hasło na literę K – bo znajdziemy ją w łacinie, chociaż w słowach obcego pochodzenia. Jest Q, nie ma za to J, ponieważ jego funkcję pełni I (które w łacinie jest po części samogłoską, a po części spółgłoską). Są hasła na U i V, chociaż zróżnicowanie zapisu tych głosek stosowane jest dopiero od renesansu.
Teoria wyboru publicznego jest szybko rozwijającym się nurtem współczesnej ekonomii, który budzi także zainteresowanie przedstawicieli innych nauk społecznych: politologii, socjologii i prawa. Nurt ten wykorzystuje osiągnięcia nowej ekonomii instytucjonalnej, będącej udaną syntezą ekonomii neoklasycznej i instytucjonalizmu. Uwzględnianie kategorii instytucji pozwoliło nie tylko wzbogacić nauki ekonomiczne, lecz także zbliżyć ekonomię do socjologii, psychologii, prawa i nauk politycznych. Teoria wyboru publicznego jest nazywana ekonomiczną teorią polityki. Ta stosunkowo nowa dziedzina nauk ekonomicznych wykorzystuje narzędzia i założenia metodologiczne standardowej ekonomii do analizy zachowań ludzi w działalności o charakterze politycznym i w innych dziedzinach sfery publicznej.
Prezentowany tom jest nową, poszerzoną i poprawioną wersją książki Teoria wyboru publicznego. Wstęp do ekonomicznej analizy polityki i funkcjonowania sfery publicznej (2005). Ówczesna publikacja była pierwszą w polskiej literaturze próbą syntetycznego ujęcia najważniejszych elementów teorii wyboru publicznego, takich jak: ekonomiczna teoria demokracji, ekonomia polityczna ładu konstytucyjnego, ekonomiczna analiza różnych rodzajów władzy państwowej, teoria grup interesu, teoria dóbr publicznych i dóbr wspólnych oraz analiza mechanizmów pogoni za rentą. Odrębny rozdział poświęcony został omówieniu podstaw teorii wyboru społecznego, której dorobek jest też wykorzystywany w teorii wyboru publicznego. W tym wydaniu dodano rozdziały poświęcone ekonomii i polityce regulacji oraz koncepcji dobrego rządzenia (good governance).
Książka adresowana jest przede wszystkim do studentów ekonomii, zarządzania, socjologii i innych nauk społecznych. Może także zainteresować tych wszystkich, którzy poszukują sposobów usprawnienia i racjonalizacji funkcjonowania sfery publicznej.
Choć Autorzy prezentowanej książki stosują rozmaite perspektywy teoretyczne i dyscyplinarne, to jednak ich teksty łączy zainteresowanie ?fenomenologią kryzysu? ? tym jak ludzie działający w swoich mikroświatach społecznych starają się przetrwać w warunkach kryzysu i nadać im sens. Kryzys może więc być źródłem rozlicznych nadziei ludzi weń uwikłanych i szansą na odnowę ich życia, uzyskania głębszego wglądu w naturę rzeczywistości społecznej oraz ulepszenia jej struktur. Każdy kryzys, niezależnie od tego jak wąskiego obszaru rzeczywistości by dotyczył, ma coś wspólnego z fenomenem renovatio, o którym Mircea Eliade pisał, iż jest nadzieją na przemianę egzystencji, uczynienie jej pełną i znaczącą.
Oddajemy do rąk czytelnika zarys historii klasycznej literatury arabskiej obejmujący bogatą i różnorodną literaturę piękną: poezję i prozę, oraz piśmiennictwo filozoficzne i naukowe począwszy od epoki przedmuzułmańskiej aż po wieki upadku (VI-XVIII w.). Jest to trzecie wydanie poprawione i uaktualnione pracy prof. Józefa Bielawskiego, która przez wiele lat była jedynym źródłem wiedzy na temat tej literatury w języku polskim.
Maghreb uchodził za region stabilny, odporny na konflikty i kojarzył się głównie z turystyką, nie zaś z zawirowaniami politycznymi. Jak złudne może być to przekonanie, dobitnie pokazały wydarzenia w Tunezji, które zapoczątkowały „arabską wiosnę”, zaskakujące nawet część specjalistów.
Książka Brunona Callies de Salies koncentruje się na wydarzeniach od początku XXI wieku w pięciu krajach Maghrebu: Algierii, Libii, Maroku, Mauretanii i Tunezji. Aktualna, wręcz „gorąca” tematyka jest więc jej istotnym atutem. Autor wyjaśnia główne problemy polityczne, społeczne i kulturowe Maghrebu. Porusza wątki ważne i aktualne także w innych krajach arabskich, np. próby osiągnięcia zgody narodowej wśród napięć między autorytarnym stylem rządów, rewindykacjami społecznymi, ambicjami armii, postulatami zwolenników demokracji, walczących islamistów czy obrońców praw człowieka. Można w niej zatem szukać również odpowiedzi na pytania o przyczynę najnowszych wydarzeń rozprzestrzeniających się na Bliskim Wschodzie.
Niedzielna służba Boża na lata A, B, C to propozycja dla duszpasterzy ? cenna pomoc
i prawdziwa skarbnica natchnionych pomysłów przy przygotowywaniu i sprawowaniu liturgii Mszy św. Zostały w niej zamieszczone zwięzłe wprowadzenia, łączące celebrację liturgiczną z życiem chrześcijańskimi i naświetlające charakterystyczne rysy poszczególnych świąt i uroczystości, a także rozbudowane wezwania aktu pokuty. Proponowane modlitwy wiernych nie tylko odpowiadają na aktualne problemy świata i wyrażają intencje Kościoła, ale też nawiązują do wynikającej z Ewangelii myśli przewodniej danej niedzieli czy uroczystości.
Odbiorcy:
- duszpasterze, którzy poszukują inspirujących pomysłów przy przygotowaniu liturgii Mszy św.
Dlaczego warto przeczytać tę książkę:
- to doskonała pomoc dla księży, opracowana przez kapłana z długoletnim doświadczeniem w pracy duszpasterskiej
- zawiera przydatne propozycje wprowadzenia do Mszy św. na lata A, B, C, które w krótkich i trafnych refleksjach łączą celebrację liturgiczną z życiem wiernych, podkreślając przy tym specyfikę każdej niedzieli i święta
- sugerowana modlitwa powszechna ujmuje zarówno bieżące oczekiwania i potrzeby ludzi, jak i odzwierciedla problemy współczesnego świata oraz intencje Kościoła, a zanoszone do Boga błagania łączą się z Ewangelią
- publikacja proponuje również rozbudowane akty pokuty (Kyrie).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
