Kompleksowość prezentowanego zbioru sprowadza się do uwzględnienia w jednym tomie najważniejszych aspektów dotyczących przemocy.(...) Zawarte w publikacji artykuły łączy kilka elementów wspólnych: próba identyfikacji zjawiska przemocy, dążenie do uchwycenia jego istoty oraz poszukiwanie nowych i modelowych rozwiązań, które mogą być użyteczne we współczesnej pracy terapeutycznej.
Ze Wstępu
Czy w świecie współczesnym - świecie wielości i różnorodności dyskursów funkcjonujących w przestrzeni publicznej - dyskurs religijny staje się jednym z wielu, pozbawionym wszelkiej swoistości? Czy w sferze pluralistycznego współistnienia rozmaitych dyskursów religijnych można uprzywilejować jeden z nich - ten, który jest naszym własnym: poprzez narodzenie, wychowanie, przynależność kulturową?
Co począć z przypadkowością takiego osobistego zakorzenienia w pewnej odmianie dyskursu religii - czy jest ono wciąż racjonalne? Prezentowane teksty podejmują te i podobne pytania poprzez rozmyślanie, kolejno, nad świadectwem jako interpretacją, nad związkiem filozoficznej teorii interpretacji z hermeneutyką biblijną, i wreszcie nad pierwotnym dyskursem interpretującym doświadczenie wiary.
Historyczną panoramę dziejów rozumienia Bożej chwały i Bożego piękna rozpoczyna Balthasar od przedstawienia estetyki teologicznej w ujęciu największych teologów starożytności i średniowiecza (Ireneusz, Augustyn, Dionizy Areopagita, Anzelm z Canterbury, Bonawentura) w pierwszej części tomu. Prezentacja ta znajduje swój dalszy ciąg w części drugiej, gdzie autor stara się "wyłowić elementy estetyki chrześcijańskiej" z dzieł takich pisarzy, jak Dante, Jan od Krzyża, Pascal, Hamann, Sołowiow, Hopkins i Peguy.
Boecjusz - autor podręczników sztuk wyzwolonych, traktatów teologicznych i filozoficznych oraz tłumacz tekstów starożytnych. Jego twórczość - bogata i inspirująca - silnie oddziaływała na kolejne epoki, w tym św. Tomasza z Akwinu czy literaturę staropolską. Człowiek niezwykłej prawości, minister dworu Teodoryka; bezpodstawnie oskarżony o zdradę stanu i zbrodnię bezbożności został skazany na śmierć.
Historyczną panoramę dziejów rozumienia Bożej chwały i Bożego piękna rozpoczyna Balthasar od przedstawienia estetyki teologicznej w ujęciu największych teologów starożytności i średniowiecza (Ireneusz, Augustyn, Dionizy Areopagita, Anzelm z Canterbury, Bonawentura) w pierwszej części tomu. Prezentacja ta znajduje swój dalszy ciąg w części drugiej, gdzie autor stara się "wyłowić elementy estetyki chrześcijańskiej" z dzieł takich pisarzy, jak Dante, Jan od Krzyża, Pascal, Hamann, Sołowiow, Hopkins i Peguy.
Podejmując trud przedstawienia estetyki teologicznej, Hans Urs von Balthasar rozpoczyna swój wykład od zarysowania koncepcji estetyki jako dziedziny teologii. Podstawowe pytanie tej części dotyczy możliwości zastosowania w teologii kategorii piękna. Pozytywnej odpowiedzi na to pytanie towarzyszy krótkie przedstawienie ujęcia tego problemu w teologii katolickiej i protestanckiej. Jednocześnie tom ten stanowi teoretyczne wprowadzenie do prezentowanej w pozostałych 6 częściach "Chwały" panoramy rozumienia chwały - a więc i piękna Boga - w pismach teologów i pisarzy chrześcijańskich, filozofów oraz w Starym i Nowym Testamencie.
Prezentowana publikacja dotyczy podstawowych zagadnień związanych z filozofią wychowania, podejmowanych przez wybitnych a także mniej znanych, niekiedy już zapomnianych, europejskich i polskich filozofów. Wartość tej pracy polega na tym, że może stanowić cenne uzupełnienie podręczników z teorii wychowania.
Antologia składa się z dwudziestu tekstów. Mogłoby być ich więcej. Śmierć stała się francuską specjalnością. Przywykło się uważać, że jest Mistrzem z Niemiec. Tymczasem w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych we francuskiej historii, filozofii i naukach społecznych powiedziano o śmierci niemało i były to wypowiedzi godne uwagi. Najsilniej zabrzmiał chyba głos historyków mniej lub bardziej jawnie nawiązujących do tradycji ?Annales?. Emmanuel Le Roy Ladurie, omawiając książki Vovelle?a, Lebruna i Chaunu, nie wahał się użyć formuły ?nowa historia śmierci?. Równolegle powstawała też jej ?nowa? antropologia (Thomas i Maertens), semiotyka (Marin i Urbain) i estetyka (Guiomar i Claire).
Problematyka książki odnosi się do zależności występujących pomiędzy postawami rodzicielskimi a funkcjonowaniem społecznym dzieci jedynych. Mieści się w nurcie badań, który jest już dość dobrze reprezentowany w krajowej literaturze pedagogicznej i psychologicznej. Niemniej jednak pewne argumenty przemawiają za celowością podjęcia problemu, który Autorka wybrała za przedmiot swoich badań. Przede wszystkim chodzi tu o zmiany w funkcjonowaniu rodziny, jakie obserwuje się w ciągu ostatnich kilkunastu lat w związku z przemianami społeczno-ekonomicznymi zachodzącymi w Polsce. Wpływają one również na model strukturalny polskiej rodziny w wyniku czego coraz częściej staje się ona rodziną jednodzietną. Innym czynnikiem, którego rolę należy uwzględnić, jest emigracja zarobkowa setek tysięcy młodych Polaków. Podczas swego pobytu w krajach Unii Europejskiej przyjmują oni zachodnie wzorce życia rodzinnego, które kontynuują po powrocie do kraju. W rezultacie wzrasta liczba małżeństw decydujących się na posiadanie tylko jednego dziecka. Można zatem powiedzieć, że podjęcie przez Autorkę badań nad funkcjonowaniem społecznym jedynaków nastąpiło w dobrym momencie, gdyż uzyskane wyniki dostarczą danych obrazujących stan aktualny i mogą być użyte do odpowiednich porównań z wynikami wcześniej prowadzonych badań tego typu.
Z recenzji prof. dr hab. Mieczysława Radochońskiego
Celem serii Klio w Niemczech - adresowanej zarówno do profesjonalnych historyków, jak i do szerokiego grona miłośników historii - jest zaprezentowanie polskim czytelnikom najciekawszych prac i dokonań niemieckiej historiografii w okresie powojennym, tak by mogły się one wpisać w szerszy kontekst europejskiego i polskiego dyskursu historycznego.
Praca mieści się w bardzo żywym ostatnio, zarówno w historiografii światowej, jak i polskiej, nurcie badań nad historią kobiet. Sytuuje się przy tym na pograniczu historii społecznej, antropologii historycznej czy wreszcie badań nad płcią kulturową. Wypełnia dotkliwą lukę w naszej wiedzy o sytuacji kobiet w mieście staropolskim.
Przedmiotem wnikliwych opracowań były już szlachcianki oraz mieszczanki kilku największych miast Rzeczypospolitej.
Z recenzji prof. dr hab. Andrzeja Klondera
"Pomazaniec. Przyczynek do chrystologii filozoficznej " Mariana Grabowskiego to rozszerzona wersja wykładów wygłoszonych w krakowskim Kolegium Filozoficzno-Teologicznym OO. Dominikanów. W centrum filozoficznej egzegezy Ewangelii staje człowieczeństwo Jezusa. Autor skupia się na sposobie zadawania przez Syna Bożego pytań i tych tekstach, które pozwalają medytować nad świadomością Jego własnej tożsamości.
"Główna myśl we Wzorach kultury zawiera się w cytowanej jako motto indiańskiej przypowieści o glinianym kubku, który każdy lud otrzymał od boga, aby pił z niego własne życie. Jak woda czerpana z jednego źródła przybiera w różnych naczyniach odmienne kształty, tak pojawia się w doświadczeniu odmiennych ludów różnorodność kultur stanowiąca świadectwo szerokiej skali możliwości kształtowania form ludzkiego życia". Antonina Kłoskowska, Kultura masowa
Do rąk czytelników trafia niezwykle ważna książka z zakresu rzadko w polskich warunkach uprawianej dyscypliny naukowej ? antropologii medycznej: ?Nie czas chorować? Zdrowie, choroba i leczenie w perspektywie antropologii medycznej?. Nad koncepcją całości czuwała Danuta Penkalska-Gawecka, należąca do pionierów antropologii medycznej w Polsce.
Czytelnik będzie miał możliwość śledzenia rozważań nad pluralizmem medycznym, z wszelkimi konsekwencjami społeczności lokalnych Argentyny, Meksyku i Kazachstanu, kulturowych uwarunkowań i konsekwencji niektórych chorób i zabiegów medycznych.
Prof. UAM dr hab. Jaromir Jeszke
Szczególną wartość omawianej książki stanowi przekonująca i bogata erudycyjnością argumentacja, że postawa filozoficzna Edyty Stein ma charakter interkulturowy. Anna Grzegorczyk wykazuje, że nakreślona przez Stein, a przez nią rozwijana, droga filozoficzna znaczona jest etapami występującymi we wszystkich kulturach, opisanymi we wszystkich księgach mądrościowych.
Prof. dr hab. Jerzy Kopania
Przebiegłość to cecha tak stara jak gatunek ludzki, była potrzebna myśliwemu, wojownikowi, władcy. Współczesna jej odmiana - manipulacja - jest nadal w cenie. Z manipulacjami stykamy się dziś w bardzo wielu sytuacjach życia codziennego: przeżywając zawód miłosny, tracąc pieniądze, a także kiedy widzimy reklamę, która budzi wątpliwości. W niniejszej książce znajdziemy przegląd różnych sposobów manipulacji oraz liczne przykłady jej stosowania w przeszłości i dziś. Autor omawia również zjawiska pokrewne, takie jak: propaganda, podstęp, indoktrynacja.
Na początku prekursorów teorii filmu w kinie interesowała sama technika kinematografu, wynalazek, w którym dostrzegano narzędzie zapisu historii oraz aparat do zastosowania
w badaniach naukowych. Potem, gdy kino przekształciło się w formę popularnej i prostej rozrywki, rozgorzała debata estetyczna nad statusem kina. Z kolei wprowadzenie dźwięku ożywiło dyskusję nad wrażeniem realności doświadczanym w obcowaniu z fikcją filmową. Jej konkluzji można upatrywać w ujmowaniu filmów w kategoriach semiotycznych, w których to kino stawało się wielokodowym procesem znakowym, filmy zaś systemami tekstualnymi. Wreszcie inwazja techniki wideo i wpływ telewizji sprawiły, że na kino zaczęto patrzyć jako na medium, rozpatrując jego aspekty: estetyczne, komunikacyjne, kulturowe, ideologiczne, techniczne i ekonomiczne.
Münsterberg, awangarda, Epstein, Irzykowski, Balázs, radziecka szkoła montażu, formalizm, strukturalizm praski, Arnheim, gramatyki filmu, Ingarden, fenomenologia, Morin, Bazin, Kracauer, Mitry, teoria autorska, semiotyka strukturalna, komunikacja wizualna, generatywizm, psychoanaliza, krytyka ideologiczna, teoria feministyczna, pragmatyka, kognitywizm, Deleuze… – Podręcznik Alicji Helman i Jacka Ostaszewskiego przedstawia ścieżki, jakimi podążała myśl filmoznawcza w ponadstuletniej historii kina.
?Jak ugotować polski bigos? to praca publicystyczna na pograniczu kulturoznawstwa, ekonomii, politologii, socjologii i filozofii ? dziedzin powszechnie nauczanych w USA. Wskazuje uchybienia we wciąż formującym się polskim systemie ustrojowym. Książka stawia pytanie, dlaczego nie każdy potrafi dostrzec otaczające nas anomalie, a zwłaszcza dlaczego nie widzą ich ci, którzy mają do tego najwięcej okazji i posiadają moc sprawczą, która pozwala im zmieniać rzeczywistość. Mowa tu o politykach i tak zwanej elicie. Autor stawia tezę, że powodem tego stanu rzeczy jest brak dobrej edukacji i krytycznej wiedzy, a w konsekwencji brak świadomości.
Moim celem jest próba wyizolowania niektórych podstawowych ram rozumienia dostępnych w naszym społeczeństwie, umożliwiających nadawanie sensu wydarzeniom, oraz przeanalizowanie szczególnych słabości i wyzwań, na jakie te ramy odniesienia są podatne. Zaczynam od faktu, że ze specyficznego punktu widzenia jednostki to, co tymczasowo jawi się jako rzeczywiste wydarzenie, może naprawdę być zwykłym żartem, snem, wypadkiem, błędem, nieporozumieniem, oszustwem, przedstawieniem teatralnym itd. Przyjmuję, że definicje sytuacji budowane są w zgodzie z zasadami organizacji, które rządzą wydarzeniami ? przynajmniej tymi społecznymi ? oraz naszym subiektywnym zaangażowaniem w nie. Rama jest słowem, którego używam do mówienia o tych podstawowych elementach, jakie jestem w stanie zidentyfikować. To jest moja definicja ramy. Moje sformułowanie ?analiza ramowa? (frame analysis) to hasło, które oznacza badanie organizacji doświadczenia w tych właśnie kategoriach. (fragment książki, s. 11 i 12)
Prezentowana praca składa się z dwóch uzupełniających się części. W pierwszej zostały przedstawione teoretyczne aspekty kompetencji społecznych (rozdziały 1–2), w drugiej zaś ich empiryczny wymiar (rozdziały 3–6).
Podejmowanie problematyki kompetencji społecznych dyrektorów szkół ma wielowątkowe uzasadnienie. Tej kwestii został poświęcony rozdział 1. Uzasadniono w nim celowość jej rozważania, zakorzeniając ją w złożonym kontekście, w którym funkcjonują współczesne szkoły. Autorka przedstawia, jak na tym tle zmienia się kierownicza rola dyrektora szkoły i rodzi się zapotrzebowanie na społeczne kompetencje.
W rozdziale 2 została zaprezentowana podstawa teoretyczna prowadzonych dociekań badawczych. Przedstawiono w nim, czym są kompetencje, kompetencje kierownicze i kompetencje społeczne, oraz koncentruję się na charakterystyce wybranych kompetencji społecznych w świetle interdyscyplinarnej literatury (prace z pedagogiki, psychologii, organizacji i zarządzania, w tym zarządzania oświatą i psychologii zarządzania).
Kolejne rozdziały zawierają prezentację, analizę i interpretację wyników badań własnych.
Książka powstała na podstawie rozprawy doktorskiej przygotowanej na Uniwersytecie w Białymstoku, na Wydziale Pedagogiki i Psychologii, pod kierunkiem naukowym dr. hab. Michała Balickiego, profesora UwB. Jest jej zmienioną wersją.
Troska o wysoką jakość edukacji skłania teoretyków i praktyków w tej dziedzinie do poszukiwania czynników doskonalących pracę szkoły. Współcześnie podkreśla się rolę osób kierujących organizacjami w osiąganiu przez nie skuteczności, czyli w realizacji postawionych celów. Ma to odniesienie zarówno do firm komercyjnych, jak i organizacji publicznych, m.in. szkół. W oświacie odpowiednie realizowanie funkcji kierowniczych zyskuje najwyższą rangę ze względu na duże wymagania stawiane edukacji. Podnoszenie jej jakości ma doniosłe znaczenie dla zwiększania szans życiowych jednostek, a tym samym wpływa na rozwój lokalny i w skali kraju.
Aby szkoły mogły sprostać temu zadaniu, muszą być właściwie zarządzane, a wśród różnych obszarów tego procesu na plan pierwszy wysuwa się kierowanie kadrą nauczycieli. Uruchamianie potencjału tkwiącego w ludziach jest działaniem specyficznym, bardzo złożonym, wymagającym dysponowania wiedzą i umiejętnościami kształtowania relacji międzyludzkich, tak aby w pełni osiągać cele organizacyjne i tworzyć klimat organizacji sprzyjający rozwojowi. Tak zarysowane cele realizowane są głównie w procesie komunikowania się i motywowania do pracy. Ponadto w dobie dynamicznych zmian kontekstu lokalnego i globalnego w organizacjach często pojawiają się sytuacje konfliktowe. Te spostrzeżenia stały się kryterium wyboru trzech kompetencji jako przedmiotu analiz teoretycznych i empirycznych w niniejszej pracy. Przedmiotem zainteresowań badawczych autorka uczyniła zatem kompetencje dyrektorów szkół w zakresie komunikowania się, motywowania do pracy i rozwiązywania konfliktów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
