(...) potrzebna jest ta droga krzyżowa, opracowana przez ks. Janusza Frankowskiego by pokazać, że każdy, wierzący lub nie, profesor akademicki czy wiejska gospodyni, 20-latek i 82-latek, inteligent czy niedouczony musi przejść tę samą drogę biczowania i koronowania cierniem oraz wielokrotnych upadków we współczesnych formach życia. I bez względu na stanowiska dzisiejszych, często zagubionych Piłatów, sceptycznych i chcących wszystko weryfikować Kajfaszów, którzy słyszeli coś o Prawdzie i Miłości, ale horyzont własnego szczęścia przysłonił im Miłość, którą jest Chrystus i którą objawił swoim cierpieniem, potrzeba refleksji nad wydarzeniami z Wielkiego Tygodnia (...). Chrystus nie zadaje pytań: dlaczego i nie wciska się w nasze życie na siłę, ale chce być w życiu człowieka na skutek jego wyboru, by każdego dnia mówić mu: człowieku, uśmiechnij się, nie jesteś sam. Chociażby specjaliści od sposobów na życie każdego dnia mówili ci co innego ja jestem z Tobą, niezmiennie ten sam, ja: Prawda i Życie; ja, w którym wszystko ma swe istnienie, dlatego uśmiechnij się i uwierz, że z mojej męki możesz czerpać moc do przezwyciężenia największych trudności, najbardziej posępnych chwil.Książka zilustrowana jest znakomitym malarstwem drogi krzyżowej, pędzlem mistrzyni malarstwa współczesnego Lidii Frydzińskiej-Świątczak.dr Paweł Piotrowski(ze wstępu)
Kościół żyje dzięki Eucharystii. Ta prawda wyraża nie tylko codzienne oświadczenie wiary, ale zawiera w sobie istotę tajemnicy Kościoła. To wpisanie Eucharystii w rytm chrześcijańskiej codzienności wyłania się bardzo wyraźnie z rozważań eucharystycznych ks. Bronisława Predera, którym Autor nadał tytuł: ""Kiedy Niebo jest na ziemi. O Eucharystii dla zwykłych ludzi"". Źródłem tych rozważań jest z jednej strony nauczanie Kościoła na temat Eucharystii, zawarte w Katechizmie Kościoła Katolickiego, a z drugiej eucharystyczne doświadczenie wiernych chrześcijan.Kapłan-duszpasterz prostym językiem przybliża w trzydziestu krótkich tekstach istotne prawdy dotyczące tej ""wielkiej tajemnicy naszej wiary"". Odkrywa wielkość daru jakim jest dla każdego chrześcijanina Eucharystia, ukazuje owocowanie tego daru w życiu ""zwykłych ludzi"". Niech rozważania te pomogą jeszcze owocniej uczestniczyć ich Czytelnikom w tym wielkim Darze naszego Odkupiciela, niech pomogą już tu na ziemi zakosztować przyszłej chwały nieba.
Głos odzyskany. Poradnik dla rodziców dzieci jąkających się autorstwa Doreen Lenz Holte to wyjątkowa książka-świadectwo, napisana przez matkę zmagającą się z wieloletnią niepłynnością mowy dziecka. To także próba odpowiedzi na pytanie: co mogę zrobić w takiej sytuacji w warunkach domowych i poza środowiskiem rodzinnym? Co mogą zrobić profesjonaliści? Jak pomóc dziecku?
Książka objęta cyklem "Logopeda poleca!"
Z recenzji mgr Beaty Suligowskiej:
To bardzo pouczająca i potrzebna książka. Pokazuje jak często - my dorośli - chcąc na siłę uszczęśliwiać nasze dziecko, nieświadomie je unieszczęśliwiamy.
Książka obnaża to, co jest nieskuteczne w terapii dziecka jąkającego się i jego rodziny. Pokazuje jak nadmierny niepokój rodziców o dziecko oraz ich brak akceptacji dla niedoskonałego sposobu mówienia, może doprowadzić nawet do zupełnego milczenia dziecka.
Zatem Drogi Rodzicu, Nauczycielu i Specjalisto, przyjmij apel, jaki płynie z tej książki:
• „Nie wywieraj presji na swoje dziecko oraz pomóż mu pozbyć się presji, którą wywiera samo na siebie” (cytat z książki str. 92),
• skoncentruj się na budowaniu wewnętrznej siły i pewności siebie dziecka - bardziej niż na upłynnianiu jego mowy,
• zachwyć się dzieckiem i zrób wszystko, by mogło czuć się bezpiecznie i wyjątkowo w twojej obecności oraz by mogło wypowiadać się swobodnie bez względu na swoje trudności.
Beata Suligowska – logopeda, terapeuta, nauczyciel dyplomowany; prowadzi terapie jąkania dzieci i młodzieży oraz dorosłych w formie indywidualnej i grupowej, od kilkunastu lat związana z Klubem J w Krakowie.
Treści trzeciego zeszytu Przewodnika skupiają się wokół tematu indywidualnego towarzyszenia maluczkim w wierze w szczególnym czasie, jakim są rekolekcje lectio divina. Kluczowe znaczenie posiada w nich osobista modlitwa Słowem Bożym i kierownictwo duchowe. Tym razem zajmiemy się przede wszystkim dynamiką kierownictwa duchowego osób podążających drogą lectio divina w rekolekcjach ze św. Mateuszem.Przewodnikiem będzie kanosjanin, o. Amedeo Cencini, który w swoich rozważaniach pomaga uchwycić to, jak w sposób właściwy towarzyszyć osobom zmagającym się z problemem małej wiary. - Miecz obosieczny: wymiar ludzki i duchowy w modlitwie Słowem.W drugiej części Towarzyszenie w przełomowych momentach rekolekcji ze św. Mateuszem - ks. Krzysztof Wons SDS wskazuje i omawia przełomowe momenty w formacji do wiary na etapie rekolekcji ze św. Mateuszem. Stała refleksja nad dynamiką rekolekcji jest konieczna dla owocnego towarzyszenia rekolektantom.
To swoista trylogia spotkania ze Słowem Bożym niedzielnej czy też świątecznej liturgii. Słowo Boga bowiem nie tylko pokrzepia, ale też umacnia, przemienia i otwiera na działanie Bożej łaski oraz drugiego człowieka. Przyjęte i przemodlone głęboko zapada w sercu i pomaga w wędrówce do Ojcowskiego Domu.Ksiądz Ryszard Stankiewicz SDS stara się, by ta książka nie była tylko pobożną lekturą, ale czymś, co może przynosić obfite owoce przez spotkanie Boga w Jego Słowie.
Publikacja „Ćwiczenia słownikowe – związki frazeologiczne, synonimy i antonimy” przeznaczona jest do pracy z dziećmi z niedosłuchem, a także jako pomoc w terapii pacjentów z niedokształceniem mowy, z autyzmem, z zespołem Aspergera oraz z lekką niepełnosprawnością intelektualną. Może też stanowić użyteczny materiał dla rodziców oraz pedagogów do pracy z dziećmi z prawidłowo rozwijającą się mową. Książka zawiera wstęp, instrukcję „Jak pracować z kartami?” oraz 29 kart pracy. Pierwszych 18 kart poświęconych jest związkom frazeologicznym, natomiast kolejnych 11 kart dotyczy pracy z synonimami oraz antonimami.
Z dumą i radością oddajemy do rąk Czytelników drugie wydanie Zarysu dziejów Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Publikacja zbiega się z obchodami dwusetnej rocznicy utworzenia Naszej Uczelni, która - jako Cesarsko-Królewski Uniwersytet Warszawski - w dniu 19 listopada 1816 r. została powołana do życia dekretem Aleksandra I. Jedną z pięciu jednostek powstającego Uniwersytetu stał się Wydział Prawa i Administracji, który stanowił kontynuację Szkoły Prawa (później Szkoły Prawa i Administracji) utworzonej w 1808 r. w Księstwie Warszawskim. Od 1816 r. losy warszawskiej szkoły prawa stanowią istotną część dziejów całej Uczelni. Dlatego dzisiaj, świętując 200-lecie utworzenia Uniwersytetu Warszawskiego, chcielibyśmy przypominać o tej części jego historii, która jest związana z nauczaniem prawa i administracji. [...]
Oddając do rąk Czytelników Zarys dziejów Wydziału Prawa i Administracji, zwracamy uwagę na rolę środowiska prawniczego w historii Uniwersytetu Warszawskiego. Podkreślamy nasze przywiązanie do wartości akademickich i więź z całą społecznością uniwersytecką. Mamy przy tym nadzieję, że książka ta będzie nie tylko pamiątką obchodów Jubileuszu 200-lecia Uniwersytetu Warszawskiego, lecz także świadectwem jego dziejów oraz inspiracją w pracy na rzecz budowy nowoczesnej uczelni o renomie krajowej i międzynarodowej. To właśnie bogata i piękna historia naszego Uniwersytetu pozwala nam - mimo trudności, wobec których staje społeczność akademicka - patrzeć w przyszłość z optymizmem.
Ze "Wstępu" Krzysztofa Rączki i Tomasza Giaro - Dziekanów WPiA UW
Moje pamiętniki to zapis wspomnień 88-letniego seniora, który czuje się spełniony zarówno rodzinnie, jak i zawodowo, mimo że nie brakowało trudności na poszczególnych etapach jego życia. Urodzony w 1933 roku w Bydgoszczy w rodzinie wysokiej rangi urzędnika PKP, rozwijał się jako szczęśliwe najmłodsze dziecko. W okresie okupacji był świadkiem okrutnych zbrodni, jakich dopuścili się okupanci na przedstawicielach inteligencji polskiej w Bydgoszczy. Z chwilą uruchomienia polskich szkół po zakończeniu wojny podjął naukę w szkole podstawowej, a następnie w liceum, które ukończył w 1952 r. W 1953 r. rozpoczął studia na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1959 r. po odbyciu stażu w zakładach Zeissa w RFN jako magister inżynier geodezji ze specjalnością w fotogrametrii. Po studiach rozpoczął pracę naukową w Instytucie Badań Geologicznych Polskiej Akademii Nauk, opracowując pod kierunkiem prof. Kazimierza Guzika autorskie metody fotogrametrycznego kartowania geologicznego dla Tatr Zachodnich. W 1969 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych na Wydziale Geodezji i Kartografii PW. W 1975 r. stworzył w IGiK PW Ośrodek Przetwarzania Zdjęć Lotniczych i Satelitarnych, wyposażając go amerykańskie i japońskie metody i systemy komputerowe do przetwarzania obrazów satelitarnych satelity LANDSAT. Uczestniczył w międzynarodowym programie badawczym INTERKOSMOS w obszarze wykorzystania obrazów satelitarnych Ziemi w gospodarce narodowej, m.in. opracowując zadania związane z badaniem powierzchni Ziemi dla polskiego kosmonauty Mirosława Hermaszewskiego. W 1975 r. powołany został na stanowisko docenta. Połowa lat 70. to także początek jego działalności w strukturach Organizacji Narodów Zjednoczonych. Uczestniczył w wielu projektach jako ekspert z dziedziny fotogrametrii i mapowania w takich krajach, jak Somalia, Turcja, Sudan i Jordania. W 2003 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych na Wydziale Geodezji i Kartografii PW, dzieląc się ze studentami zdobytą wiedzą i doświadczeniem
Charlotte Link, autorka wielu bestsellerów, w przejmujący sposób opisuje chorobę i śmierć swojej siostry Franziski. To nie tylko najbardziej osobiste dzieło pisarki, dające również wgląd w jej własne życie, ale także poruszające przedstawienie przeżywanego przez kilka lat lęku przed utratą najukochańszej osoby. Charlotte Link opisuje codzienność niemieckich szpitali, na którą skazani są chorzy na raka oraz ich bliscy, spotkania ze wspaniałymi, zaangażowanymi lekarzami, ale także z takimi, których zachowanie sprawia, że ciarki przechodzą po plecach. Ta opowieść to także apel o to, by nigdy nie porzucać nadziei – bo tylko ona daje siłę do walki.
Autor, wybitny historyk i znakomity pisarz, prof. Wojciech Roszkowski, pracował nad nim prawie pół wieku. Oparł się na idei zawartej w Liście św. Pawła do Galatów o nadejściu ""pełni czasu"", co oznacza, że wielowiekowe oczekiwanie na Mesjasza skończyło się wraz z nadejściem Chrystusa. Wraz z Nim rozpoczął się nowy etap historii i dzieje ludzkości nie są takie same, jak wcześniej. Świat uległ wielkiej zmianie, zaczęły dominować wartości nazwane później chrześcijańskimi, z których wyrosła nasza kultura. W jakich zatem okolicznościach Jezus przyszedł na świat? Wiemy, że go zmienił, ale czy wiemy co zmienił? Po przeczytaniu tej książki będzie to dla nas jasne.Autor stworzył niespotykaną panoramę starożytnego świata w latach, które związane są bezpośrednio z ziemskim życiem Jezusa. Rok po roku wędrujemy od dalekich Chin po Irlandię i Germanię - ówczesne krańce cywilizacji - z naciskiem oczywiście na Imperium Rzymskie. Główną uwagę autor przywiązuje do wydarzeń w Palestynie i do zdarzeń z życia Jezusa Chrystusa. Choć książka napisana jest pięknym, literackim językiem, autor opiera się tylko na historycznych faktach; wśród wielu źródeł i monografii na czoło wybija się przekaz ewangeliczny. ""Świat Chrystusa"" składa się z trzech wielkich tomów, z których każdy omawia kolejne lata historii świata w czasach życia i działalności Jezusa Chrystusa. Wielkim ubogaceniem książki jest 110 ilustracji.
W kolejnym, szóstym już, wydaniu naszego śpiewnika, znowu staraliśmy się zaktualizować piosenki w nim zawarte. Te z nich, których używa się już trochę mniej, zostały pominięte, ale sporo nowych zostało dodanych. Zresztą nie tylko nowych w sensie ścisłym, ale też nowych w tym znaczeniu, iż pomimo, że mają już swoje lata, nie było ich wcześniej w naszym śpiewniku. Między innymi, biorąc pod uwagę sugestie niektórych naszych misjonarzy, zostało dodanych trochę więcej pieśni tradycyjnych. Są też dołączone dosyć nowe piosenki religijne, które ostatnio pojawiły się poprzez działalność artystyczną wielu zespołów chrześcijańskich i wspólnot religijnych. Pojawiło się również kilka nowych piosenek do Krwi Chrystusa.Jeżeli chodzi o akordy gitarowe, to w niektórych piosenkach zostały one zmienione i dostosowane do bardziej odpowiednich tonacji. W innych - zostały podane dwie opcje różnych tonacji. Układ śpiewnika i podział na rozdziały pozostał niezmieniony. Śpiewnik został wydrukowany w dwóch wersjach - zwykłej (książkowej) i na spirali, który lepiej może służyć grającym na gitarze i używającym akordów. Ta wersja śpiewnika jest dla grających bardziej praktyczna, ponieważ po otwarciu na konkretnej pieśni śpiewnik nie zamyka się samoczynnie. Nasz śpiewnik, jak mówi jego tytuł, jest ""dla wszystkich"", ale ponieważ zawiera też pieśni z duchowości paschalnej, wielbiące Krew Baranka, może być szczególnie przydatny dla osób świeckich i konsekrowanych z naszej duchowej rodziny Krwi Chrystusa. Stąd w podtytule śpiewnika znajduje się wyrażenie: ""odkupionych Krwią Chrystusa"".Oprócz pieśni z naszej duchowości są w nim zawarte pieśni do śpiewania w czasie liturgii (podczas Eucharystii, w poszczególnych okresach liturgicznych), ku czci Najświętszej Maryi Panny i świętych, we wspólnocie, dla dzieci i młodzieży, w gronie przyjaciół, przy ognisku...Znamy kilka powiedzeń, czy przysłów odnośnie piosenek i śpiewania. Jedno z nich mówi (parafrazując), że śpiew łagodzi obyczaje, inne, że gdzie się słyszy śpiew, tam są dobrzy ludzie, jeszcze inne, że śpiew jest językiem, który mówi z serca prosto do serca... My ponadto pragniemy naszym śpiewem przede wszystkim wielbić Boga, wprowadzać radość i pokój, dzielić się z innymi dobrocią i miłością.Życzmy sobie zatem, aby ten odnowiony śpiewnik i piosenki w nim zawarte, służyły nam w odnawianiu i pogłębianiu naszej relacji z Chrystusem, Barankiem Zmartwychwstałym, z samym sobą oraz z naszymi braćmi i siostrami w Panu. Niech nasze radosne wychwalanie Pana ustami i różnego rodzaju instrumentami przyczyni się również do pomnażania miłości, radości i pokoju w tym świecie oraz ewangelizacji tych, którzy jeszcze nie poznali Pana. Misjonarze Krwi Chrystusa
Tom uważam za ważny w wypełnianiu istotnych luk dotyczących działalności NSZZ „Solidarność” w okresie 1980–1981. Tom ten uzupełnia inne, zawierające stenogramy i materiały towarzyszące, które ukazywały się dzięki staraniom Archiwum Solidarności od lat osiemdziesiątych. Publikacja została przygotowana wedle wypracowanej wtedy (i sprawdzonej) zasady edycji dokumentów. Mamy więc merytoryczne wprowadzenie o okolicznościach i przebiegu posiedzenia, zasadniczy stenogram i dokumenty towarzyszące, zatem przyjęte przez Krajową Komisję Porozumiewawczą oświadczenia i projekt regulaminu. Szczególnym dodatkiem są stenogramy ze spotkań z mieszkańcami Szczecina, które dopełniają sam stenogram i dają poczucie atmosfery towarzyszącej obradom. Pokazują też trudne pytania i bolesne problemy, na które przywódcy Związku muszą odpowiadać, wymijać rafy, a może i pytania prowokacyjne, by uniknąć ataków władz partyjnych.
Fragment recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Friszkego
Publikacja w ramach centralnego projektu badawczego IPN „Opozycja w Polsce 1976–1989. Encyklopedia Solidarności”
Volovici analizuje zjawisko, które przez dziesięciolecia kształtowało rumuńską rzeczywistość, a jednocześnie pozostawało nieopisane ze względu na szczególną koniunkturę historyczną i polityczną. []Z jego analiz wynika jednoznacznie, że antysemityzm rumuński był nie tylko ideologicznym konstruktem, ale także rodzajem społeczno-kulturowej aury, która udzielała się niemal wszystkim aktorom życia publicznego. Niechęć, podejrzliwość i wrogość zdominowały stosunek prawosławnej większości do środowisk żydowskich. Wprawdzie przez długie dziesięciolecia postawy te nie generowały rażących form fizycznej przemocy, ale nieustannie zatruwały społeczną atmosferę [oraz] przyniosły polityczną kulminację w postaci ustaw antysemickich przyjętych w przeddzień wojny.(z Posłowia Kazimierza Jurczaka)Polski czytelnik może być zaskoczony, jak istotną rolę w kształtowaniu tych postaw odegrali mistrzowie także i naszego życia umysłowego Emil Cioran i Mircea Eliade. Autor zauważa:W pewnej publicznej dyskusji ktoś [] zasugerował, że mogłem był zająć się tyloma innymi intelektualistami, którzy nie uprawiali antysemityzmu i pozostali konsekwentnymi demokratami. [] Ci ostatni rzeczywiście stanowią większość, ale mnie interesują okoliczności pojawienia się choroby, jej symptomy i przyczyny rozprzestrzeniania się [].Nawet w najczarniejszych czasach intelektualiści z prawdziwego zdarzenia, którzy równocześnie żywili jawnie antysemickie przekonania, byli w Rumunii mniejszością. Nurtuje mnie jednak pytanie, [] dlaczego ta właśnie mniejszość zdominowała debatę ideologiczną i polityczną wokół kwestii żydowskiej oraz politycznych sposobów jej rozwiązania.(z Przedmowy do wydania rumuńskiego Leona Volovicia)
TO NIE JEST KSIĄŻKA DLA PRAWNIKÓW, TYLKO DLA FILMOWCÓW. Nieważne, czy robisz filmy fabularne profesjonalnym sprzętem, czy robisz je telefonem, a może aparatem cyfrowym: prawo dla wszystkich jest takie samo!Jeśli:- jesteś profesjonalistą w branży filmowej, który nie rozumie swojego prawnika;- jesteś początkującym filmowcem, wysyłającym filmy na: konkursy, festiwale lub do telewizji (niezamówione materiały);- masz firmę kręcącą filmy korporacyjne, wesela, relacje z konferencji, reklamy do Internetu, materiały dla lokalnej telewizji, filmiki dla telewizji internetowej;- studiujesz kierunek związany z filmem i nie możesz przebrnąć przez podręczniki dla prawników;- jesteś vlogerem amatorem, kręcisz filmy komórką, aparatem cyfrowym i wrzucasz je do Internetu;bardzo możliwe, że przeczytasz w tej książce o swoich prawnych problemach. Znajdziesz ich rozwiązanie, albo zauważysz, że Twoje określone działanie może oznaczać kłopoty.Książka Prawo dla filmowców nie jest dla prawników. Jest dla wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób: profesjonalny lub amatorski rejestrują obraz. Prawo bywa nudne, ale możliwe, że dzięki tej książce tego nie zauważysz.
Autorka przedstawia amerykańskie i kanadyjskie dokonania w dziedzinie kształcenia umiejętności myślenia krytycznego, wypracowania jego definicji oraz tworzenia odpowiednich programów i metod nauczania. W Polsce myślenie krytyczne jest utożsamiane z niektórymi kompetencjami logicznymi lub kulturą logiczną, ale bez wyraźnej konceptualizacji i bezpośredniego odniesienia do dydaktyki, szczególnie na niższych szczeblach kształcenia. Pojawia się więc luka w systemie pojęciowym oraz w wiedzy dydaktycznej. Książka Ewy Wasilewskiej-Kamińskiej doskonale ten brak uzupełnia.Autorka stara się odpowiedzieć na pytania: Czym jest myślenie krytyczne? Jaki to rodzaj wiedzy, kompetencji lub procesów poznawczych? W jaki sposób (jeśli w ogóle) można go nauczać dając czytelnikom (pedagogom, nauczycielom, wychowawcom i rodzicom) możliwość zapoznania się z dotychczasowymi osiągnięciami w tym zakresie, opisanymi w obszernej literaturze anglojęzycznej, w nikłym stopniu zaś znanymi w naszym kraju?
Łódzka elektrownia i gazownia do 1939 roku to pierwsza monografia przedstawiająca dzieje obu zakładów od momentu ich powstania w XIX wieku do II wojny światowej. Omawiając zagadnienie energetyki, rozumianej jako elektryczność i gazownictwo, autor uwzględnia zarówno punkt widzenia konsumentów, którzy płacili za usługę i chcieli, aby była ona świadczona na dobrym poziomie, jak i wymagania związane z postępem cywilizacyjnym oraz ocenia szansę na realizację ambitnych projektów budowy elektrowni okręgowej i wielkiej gazowni które miały zostać zrealizowane już na początku XX wieku. Opisuje sposoby zarządzania elektrownią i gazownią, porusza kwestie ich rozbudowy i planowanych inwestycji. Aby dopełnić obrazu, prezentuje także sytuację energetyki na ziemiach polskich.Książkę wzbogacają liczne fotografie, z których znaczna część nigdy nie była publikowana.
Jak dziś wyglądałaby Łódź, gdyby udało się zrealizować śmiałe koncepcje z XX wieku? Czy byłaby nowoczesną metropolią z reprezentacyjnymi gmachami i drapaczami chmur w centrum? Z muzeum sztuki z widokiem na park i staw, kolejką linową nad ZOO, oryginalnym hotelem w kształcie ogromnego statku? Czy wędrowalibyśmy zadaszoną ulicą Piotrkowską?Książka Błażeja Ciarkowskiego umożliwia przegląd najważniejszych niezrealizowanych projektów i koncepcji architektonicznych ostatniego stulecia. Stanowią one świadectwo kreatywności projektantów oraz ambicji lokalnych władz. Bogato ilustrowana publikacja pozwala zobaczyć, w jak niesamowitej przestrzeni mogliby żyć dziś łodzianie, gdyby udało się zrealizować choć część projektów wybitnych architektów wizjonerów.
Po wielowiekowej rywalizacji drogi Sieradza i Zduńskiej Woli splatają się w książce, która opowiada o ich największych sekretach.Zapraszamy do odkrycia historii przeklętego dworu nad rzeczką Tymianką i mrocznego wnętrza sieradzkiego Alcatraz. Poznajmy specjalne gatunki piwa, które niegdyś zduńskowolski browar ważył dla kobiet i dzieci. Sieradz pochwali się Lwem Starowiczem, a Zduńska Wola swoim Nikiforem! Antoni Antoine Cierplikowski stanie się fryzjerem królów i królem fryzjerów, a Michał Faktor wymyśli make-up i odmieni wygląd kobiecych twarzy na całym świecie. Historie księdza Brzezińskiego, Apteki Staromiejskiej, noblistki Ady Yonath czy pocztowego szlaku zainteresują nie tylko mieszkańców obu miast.
Największa łódzka dzielnica – Bałuty – od dziesiątek lat to miejsce pełne kontrastów. Eleganckie domy Julianowa, a na drugim biegunie kamienice Starych Bałut.
Taka scenografia tworzy niebanalne klimaty. Właśnie w nich rozegrało się wiele ciekawych, choć niezbyt grzecznych historii. Dostrzegł je i wyłuskał te najlepsze – Jerzy Krzywik Kaźmierczyk – oczywiście mieszkaniec tej dzielnicy.
Wehikuł czasu przenosi do bałuckich knajp, do przybytku zwanego „Javna Kuća” i „gabinetów” Mojsze Pojta. Autor wyjaśnia, dlaczego okrągły kiosk z gazetami przy Bałuckim Rynku nieoczekiwanie zmienił swój wygląd, opowiada o nietypowej funkcji, którą pełnił saturator stojący przy kinie Zachęta. Czy skarb zwany Złotem Bałut istniał naprawdę i dlaczego pewna pani nosiła ksywkę „Żelazko” – o tym wszystkim można się przekonać, delektując lekturą tej książki.
Gdy liczy się przede wszystkim sukces, przebojowość i zaradność łatwo przeoczyć tych, których dotyka coś, z czym poradzić sobie trudno lub wręcz nie można. Śmierć bliskiej osoby, śmierć dziecka potrafi zepchnąć nas w izolację, utratę wiary, depresję. Książka Gregory’ego Floyda, który stracił w wypadku sześcioletniego synka, pokazuje, że jednak nie musi tak być. Świadectwo ojca prowadzi nas szlakiem żałoby – od zupełnej ciemności, poprzez trudną akceptację, aż do chwili, kiedy powrót siły i nadziei okazuje się możliwy.
To książka nie tylko dla tych, którzy sami doświadczyli dramatycznej straty, ale także dla tych, którzy im towarzyszą – członków dalszej rodziny, przyjaciół, duszpasterzy. Autor odważnie wprowadza nas w intymne rejony smutku, bezradności i obaw, ale równie odważnie odsłania przed nami swoje poszukiwanie wiary, sensu i prawdziwego pocieszenia.
„Do zobaczenia, synku” to cenna lektura również dla zbolałych i wątpiących, których dotknęło inne nieszczęście niż śmierć bliskiego. Książka ta, wskazując na wartość rodziny i wspólnoty, odkrywa, że ból nie musi być bezsensowny, przygnębienie nie trwa wiecznie, a więzi z bliskimi trafią pokonać nawet ostateczną rozłąkę.
Lektura tej znakomitej pozycji da wiele światła każdemu rodzicowi, któremu trudno unieść cierpienie po stracie swojego dziecka. Może też stać się szczególnie pomocna dla tych, którzy po doznanej tragedii, obrazili się na Pana Boga i przestali z Nim rozmawiać.
Stanisław Górski, OP
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
