W zebranych szkicach skoncentrowano się na przyczynach sygnalizowanych przemian, ich przebiegu, specyfice, wartościach, w szczególności zaś na walorach (rzadziej) i (częściej) skutkach niepożądanych, uświadamianych sobie bądź nie przez osoby bezpośrednio zaangażowane w proces nauczania. Obok zagadnień natury ogólnej, wskazano tu konkretne rozwiązania przedstawianych problemów, mając na uwadze ich wpływ na uczniów, nauczycieli oraz rodziców, przy czym omówiono także kwestie związane zarówno z łagodzeniem (zmniejszaniem) oddziaływania zjawisk negatywnych, jak i z doskonaleniem samego procesu dydaktycznego, co w założeniu powinno przynieść korzyści wszystkim jego uczestnikom. Niniejsza książka składa się z trzech części. Pierwsza z nich stanowi skrócony zapis dyskusji panelowej, w której cennymi uwagami na temat zmian dawniejszych i najnowszych, a także pogłębionymi refleksjami natury prognostycznej podzielili się pracownicy Uniwersytetów: Gdańskiego, Jagiellońskiego, Opolskiego, a także Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II oraz Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W częściach: drugiej i trzeciej zamieszczono dwadzieścia jeden artykułów (odpowiednio: dziesięć i jedenaście) przybliżających rolę kontekstu w zachodzących zmianach oraz takich, które mają charakter podpowiedzi kierowanej do nauczyciela. Nie są to wszystkie zgromadzone szkice. Te o nachyleniu kulturowo-literackim zostaną opublikowane w odrębnym tomie.
Biograficzna, ilustrowana opowieść o polskim świętym - Bracie Albercie Chmielowskim.Bohater, artysta, święty. Powstaniec styczniowy, utalentowany malarz, opiekun nędzarzy. Tak można najkrócej opisać niezwykłą i do dziś fascynującą postać Adama Chmielowskiego, którego imię zakonne Brat Albert stało się w Polsce powszechnie znane już pod koniec XIX wieku. Te trzy rodzaje działalności i te trzy postawy życiowe zostały pięknie ukazane w niezwykłej książce. Niezwykłej nie tylko z uwagi na głównego bohatera, Brata Alberta, ale także na niespotykaną, podwójną narrację o nim. Jedna to opowieść złożona z ponad 50 obrazów malarskich, ilustrujących ważne sceny z życia Brata Alberta od narodzin aż po śmierć oraz jego kult. Obrazy te wyszły spod bardzo sprawnej ręki przedwojennego profesora rysunku i scenografa Zygmunta Wierciaka, który w młodości miał jeszcze możliwość osobiście zetknąć się z Bratem Albertem i jego miłosiernym dziełem. Kilkanaście nastrojowych fotografii (w tym z beatyfikacji i kanonizacji) oraz reprodukcji obrazów Adama Chmielowskiego uzupełnia tę bogatą opowieść ilustracyjną.Druga narracja prowadzona jest równolegle przy użyciu słowa. Znana autorka licznych artykułów i książek przybliżających literacko wielkie postaci oraz wydarzenia związane z życiem Kościoła, Jolanta Sosnowska ukazuje nam zarówno heroizm, jak i głębię wiary Brata Alberta. Heroizm, który po raz pierwszy wyraża się na polu bitwy z wojskami zaborcy, a potem podczas amputacji nogi; drugi raz w odrzuceniu blichtru środowiska tzw. śmietanki artystyczno-towarzyskiej i poświęceniu się bez reszty ludziom najuboższym, brudnym, obdartym, wynędzniałym, upadłym moralnie, odrzuconym przez wszystkich. Głębię wiary, która cechowała go w każdej sytuacji przejął nasz bohater od rodziców, w szczególności od matki. Nawet podczas tragicznej amputacji w polowych warunkach po powstańczej bitwie nie stracił ufności w Bożą moc. Nawet gdy wraz ze swymi podopiecznymi zaczynał nieraz przymierać głodem pomoc zawsze nadchodziła, choć nieraz w ostatniej chwili. Autorka teksu odnosząc się do scen przedstawionych przez malarza, opiera się jednocześnie na najnowszej wiedzy na temat życia Brata Alberta. Książka z uwagi na swoje walory plastyczne i literackie jest świetnym narzędziem popularyzacji postaci św. Brata Alberta oraz ideałów chrześcijańskich, w szczególności zaś miłosierdzia.
Słowo staje się w człowieku. Ulegamy mu, ponieważ jesteśmy zdani na głęboką niepewność...Mit jest lub może być dwuznaczny, jak pytia delficka albo jak sen. Nie możemy ani nie powinniśmy zrezygnować z posługiwania się rozumem, nie powinniśmy się też wyrzec nadziei, że instynkt pospieszy nam na pomoc...Wszystko bowiem, w czym wyraża się ""inna wola"", jest uformowane przez człowieka, to jego myślenie, jego słowa, jego obrazy i wszystkie ograniczenia, którym podlega. Toteż gdy człowiek zaczyna, nie najzręczniej, myśleć w kategoriach psychologicznych, wtedy wszystko odnosi do siebie, sądzi bowiem, że wszystko dzieje się wedle tego, co postanowił, że wynika ""z niego samego"".Nie pojmuje jednak, że tym, co przeszkadza mu odróżnić to, co istotnie sam wymyślił mając określone zamiary, od tego, co przyszło doń z innego źródła - i to zupełnie spontanicznie - jest słabość świadomości i związany z nią lęk przed nieświadomością. Człowiek nie może zdobyć się na obiektywizm wobec samego siebie i nie umie jeszcze spojrzeć na siebie jak na coś danego, z czym jest tożsamy for better od worse.Zrazu wszystko spada na niego, przytrafia się mu i napiera nań, toteż z najwyższym trudem udaje mi się w końcu zdobyć dla siebie i utrzymać jakąś sferę względnej wolności.Carl Gustav Jung: Wspomnienia, sny, myśli
To dzięki niej budowano w Łodzi mieszkania z łazienkami. Starała się interweniować w kwestii zatrudnienia kobiet. Warunki w fabryce włókienniczej znała z autopsji i zdawała sobie sprawę z tego, jak ciężka była praca w przemyśle lekkimChoć Michalina Tatarkówna-Majkowska była ważną postacią w dziejach powojennej Łodzi, dotąd niewiele wiadomo było o jej życiu prywatnym, osobistych poglądach politycznych i społecznych. W książce Czerwona Michalina autor opisał rodzinę Tatarkówny-Majkowskiej, prześledził także jej działalność publiczną. Analizując bogate archiwa dokumentów partyjnych, ukazał jej awans partyjny i społeczny po 1945 roku, kiedy kierowała Komitetem Wojewódzkim PZPR, a potem Komitetem Łódzkim PZPR. Zwrócił także szczególną uwagę na zachowanie towarzyszki Tatarkówny-Majkowskiej w trakcie burzliwych lat 19561957, gdy odcięła się od swojego stalinowskiego rodowodu. Interesującym elementem książki jest jej postawa podczas protestów w Łodzi, opis wpływu, który wywarła na postrzeganie strajków. Kariera robotnicy fabrycznej, która po wojnie rządziła drugim co do wielkości miastem Polski, do dziś intryguje.Książkę ilustrują unikalne zdjęcia.
Życie wczasowiczów i kuracjuszy, wyczyny sportowców i taterników, ekscesy wielkich twórców i krewkich górali, artystyczne i patriotyczne emocje, ponure echa tatrzańskich tragedii, dziejowych burz, a nawet trzęsień ziemi składają się na barwny obraz miasta i jego okolic. Bo Zakopane, Podtatrze i same Tatry w każdym sezonie dostarczały świeżych anegdot, nowych tematów, wesołych i bulwersujących. Spośród tego bogactwa Bartłomiej Grzegorz Sala wybrał kilkadziesiąt historii dobranych tak, aby osoby nieobeznane z regionem prędko wyrównały zaległości, a wytrawni znawcy Podtatrza otrzymali garść nowych ciekawostek.Na karty książki z hukiem wbiegną górale zabijający się o dziewczynę i grunty, ostatni zbójnicy i czarownicy, dumnie wkroczy pozbawiony noclegu prezydent Wojciechowski i głodny premier Cyrankiewicz. Ofiarni ratownicy wyruszą w zapierającą dech w piersiach wyprawę, Jan Paweł II okaże się wspaniałym konspiratorem, a potomkowie Inków opowiedzą swoją historię. Reymont niespodziewanie wywoła duchy, a taternik Mariusz Zaruski zostanie żeglarzem...Jednak Zakopane ma też drugie oblicze. Nagle nastrój się zmienia... Na swojej drodze spotykamy wampira i seryjnego mordercę, pociągi przestają być posłuszne motorniczym, Witkacy rozpoczyna igraszki ze śmiercią, a w Dolinie Jaworowej umierają ludzie. Okaże się także, że Lenin, dla odmiany, jest wiecznie żywy...Nie mogą Państwo tego przegapić!
Czas odpocząć od pracy, odetchnąć świeżym powietrzem! Poczujmy się, jak dawni letnicy, którzy tak chętnie przybywali nad Pilicę. A czekały na nich nie lada atrakcje! Piękna przyroda, rzeka zachęcająca do kąpieli, stylowe drewniane wille, miłe towarzystwo, a nawet wycieczka statkiem po rzece.Z Andrzejem Kobalczykiem, autorem książkiZ letnikami nad Pilicę, udajmy się do nadpilickich letnisk.Inowłódz, podtomaszowski Nowy Port, wsie Brzustówka, Smardzewice, Nagórzyce, Barkowice Mokre czy Podklasztorze pod Sulejowem od końca XIX wieku aż do II wojny światowej zachęcały do odpoczynku, a właściciel Stacji Klimatyczno-Leśnej w Inowłodzu sprowadził nawet parowiec Pilica. W tętniących życiem wilegiaturach, jak je wówczas nazywano, wytchnienia szukali mniej zamożni przemysłowcy, kupcy i urzędnicy z Tomaszowa i okolic, Łodzi, a nawet Warszawy.Klimat dawnych letnisk i barwne życie letników udało się Autorowi odtworzyć dzięki nieznanym szerzej opracowaniom z przełomu XIX i XX wieku, ogłoszeniom prasowym oraz korespondencji wysyłanej przez letników do gazet i czasopism łódzkich, piotrkowskich czy warszawskich. Niewątpliwym walorem książki jest również bogaty materiał ilustracyjny: archiwalne fotografie, unikatowe foldery reklamowe, mapy i ryciny.
Obchody Milenium Chrztu Polski w Diecezji Łódzkiej w latach 19661967, którym towarzyszyły konkurencyjne obchody państwowe Tysiąclecia Państwa Polskiego, to intrygujący i mało znany temat. Kościelne uroczystości centralne odbywały się w 1966 roku, a główne uroczystości na obszarze Diecezji Łódzkiej w czerwcu 1967 roku w Łodzi i w pobliskim Tumie. Nie zostały one dotąd szerzej opisane, dlatego celem tej książki jest wypełnienie istotnej luki w historii.W pracy zostały omówione dzieje diecezji, cele Wielkiej Nowenny, przygotowania Łódzkiej Kurii Biskupiej do obchodów milenijnych, przebieg uroczystości dekanalnych i regionalnych (np. w Łasku, Piotrkowie Trybunalskim i Tomaszowie Mazowieckim). Ponadto opisano finalne obchody diecezjalne w Łodzi i Tumie w czerwcu 1967 roku z udziałem prymasa Stefana Wyszyńskiego i kardynała-nominata Karola Wojtyły oraz pozostałych członków Episkopatu Polski, dziesiątek tysięcy wiernych z całego kraju. Łódzko-tumskie uroczystości miały szczególne znaczenie dla polskiego Kościoła, gdyż jednocześnie zainicjowały jego wejście w nowe Tysiąclecie chrześcijaństwa w Polsce.W książce zostały wykorzystane materiały archiwalne pochodzące, m.in. z Archiwum Państwowego w Łodzi, Archiwum Archidiecezji Łódzkiej, Archiwum Akt Nowych w Warszawie oraz Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej.
Szczecin to niezwykłe miasto o barwnej historii. Kto wie, czy jej najciekawszy okres nie przypada właśnie na lata PRL-u. Z jednej strony słynne mewki, Baltona, bony PKO, Pewex, podejrzana „Bajka”, Kaskada, pierwszy striptiz, Karel Gott, Ałła Pugaczowa oraz bratnie delegacje z NRD, Czechosłowacji i Związku Radzieckiego. Z drugiej – robotnicze protesty grudnia 1970 roku i sierpnia 1980 roku, Marian Jurczyk, „Solidarność ‘80”, agenci SB, a nawet podstawione panienki mające być przynęta dla zagranicznych marynarzy.
O tym wszystkim przeczytają Państwo w trzeciej części „Seretów Szczecina” poświęconej w całości latom PRL-u, czyli okresowi od 1945 do 1989 roku. W książce opisane zostały legendy z tamtych lat: „Odra” i pierwsze w Polsce ścieralne jeansy, czyli marmurki, „Wiskord” oraz kultowe kasety magnetofonowe, „Dana” i kreatorzy mody z lat propagandy sukcesu. Do tego Smyk, czyli szczeciński maluch, motocykle znad Odry, czekoladki „Gryfa” i oczywiście statki z „Warskiego”. Filipinki, Karger, hotele Arkona i Neptun, kulisy sporu Szczecina z Krakowem oraz dużo bardziej poważnego konfliktu Polska – NRD o tor na Zalewie Szczecińskim. Konfliktu, który o mały włos nie doprowadził do otwartej wojny wewnątrz Układu Warszawskiego! Jest to jedna z najbardziej skrywanych tajemnic PRL-u.
Kto kochał „Arkonkę” i „Gontynkę”, kto umawiał się na randki pod Grzybkiem przy Bramie Portowej, kto robił zakupy w „Posejdonie” lub na Turzynie, ale też bał się czarnej Wołgi lub „rzeźnika z Niebuszewa” odnajdzie w tej książce swoją młodość. Autorem jest Roman Czejarek, znany dziennikarz i kolekcjoner pamiątek z Pomorza Zachodniego, człowiek, który o sekretach Szczecina wie prawie wszystko. Polecamy!
Franz Kafka wszedł przypadkiem do kuchni i zobaczywszy Dorę czyszczącą ryby, zawołał: „Takie piękne dłonie, a takie krwawe zajęcie!”. Zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia. Ona – dziewczyna z Pabianic, on – znany pisarz. Światopełk Karpiński, poeta z Łasku, miał w sobie tyle pasji i uczucia, że obdarzał nim wszystkie napotkane artystki, tancerki i piosenkarki. Nie raz. Kochał też poezję, ale tajemnicę, jak to się stało, że Mickiewicz to zwykły grafoman, a Krasiński w ogóle nie istnieje, na chwilę jeszcze zostawi dla siebie. Dwie osoby, dwie zupełnie różne historie. Ich losy są jedynie zapowiedzią 40 odrębnych opowieści, które razem tworzą Sekrety Łasku i Pabianic.
Pabianice pochwalą się swoją brązową medalistką Jadwigą Wajsówną, a Łask znanym fryzjerem Henrykiem Wesołym, przyjacielem samego króla fryzjerów Antoine’a. Łaskowianka Grażyna Błęcka-Kolska na chwilę stanie się Kasią z Kogla-mogla, Marszałek Piłsudski przeżyje swoją łóżkową przygodę, a pabianiczanka Krystyna Mikołajewska uwiedzie faraona. Historie kultowej Luny, hotelu „Pod Złotą Kotwicą”, kamienicy „Pod Siódemką” czy rodu Miarczyńskich zainteresują nie tylko mieszkańców obu miast.
Łask i Pabianice – zakochaj się w ich sekretach szczerze jak Kafka i szaleńczo jak Karpiński!
Książka powstała we współpracy z Filmoteką Narodową – Instytutem Audiowizualnym
Nie jest łatwo określić, kiedy zaczęła się ta dekada dekad, ta superdekada. Co ją charakteryzowało i sprawiło, że była taka bogata, radosna, wyjątkowa? Przeniesienie życia towarzyskiego i literackiego na Facebooka, hipsterrealizm w kinie polskim, vaporwave, beka jako źródło udręki i uciechy, wysyp memów, gifów i sucharów, moda na bieganie, które zyskało status medytacji w ruchu? A może wcale nie było i nie jest wesolutko? A może nasze życie jest wegetacją w kapsułach własnych pokoi, które dzięki internetowi służą nam za wygodną ambasadę mizantropii? O tym właśnie jest ta książka. I taka właśnie jest ta nasza dziwaczna dekada o nowym smaku polskim – delfina w malinach.
Autorzy: Jakub Banasiak, Olga Drenda, Jakub Dymek, Małgorzata Dziewulska, Natalia Fiedorczuk, Mirosław Filiciak, Łukasz Gorczyca, Maciej Jakubowiak, Joanna Krakowska, Zofia Król, Iwona Kurz, Michał Paweł Markowski, Łukasz Najder, Wojciech Nowicki, Agata Pyzik, Bartosz Sadulski, Karol Sienkiewicz, Robert Siewiorek, Sebastian Smoliński, Jakub Socha, Jan Sowa, Stach Szabłowski, Ziemowit Szczerek, Jan Topolski, Konstanty Usenko, Jakub Wencel, Marcin Wicha
To nie jest rodzaj księgi pamiątkowej, ani sentymentalnego albumu ze zdjęciami.Nie, drodzy Państwo, nic ze skansenu. Ta znakomicie zaprojektowana książka (czapki z głów!) tętni życiem rekomenduje książkę dziennikarz Gościa Niedzielnego, Marcin Jakimowicz.Książka jest zbiorem inspirujących historii uczestników ŚDM z całej Polski wraz z zaskakującymi komentarzami teologów i biblisty.Książka posiada nietypową formę, w której poprzez słownictwo projektowe prowadzi czytelnika przez kolejne etapy klasycznego projektu.Nie kończy się on wraz z przeczytaniem książki, lecz wręcz przeciwnie dopiero zaczyna.
Szczegółowe i przystępnie napisane streszczenie wraz z omówieniem problematyki zgodnie z aktualnym programem nauczania. Opracowanie zawiera również m.in.: plan wydarzeń, charakterystykę bohaterów, przykładowe wypracowania, istotne cytaty, ciekawe i różnorodne zadania sprawdzające. Pomoc w przygotowaniu do lekcji i sprawdzianów. Treść opracowania konsultowana z nauczycielami języka polskiego z wieloletnim doświadczeniem zawodowym.
Karty pracy z serii Ćwiczę, myślę, rozwijam się. Trening mowy i myślenia u dzieci z zaburzeniami komunikacji to zestaw ćwiczeń ogólnorozwojowych, wspomagających rozwój i rozumienie mowy. Zadania rozwijają umiejętności wzrokowe, grafomotoryczne, sekwencyjne, słuchowe i językowe, pamięć oraz koordynację wzrokowo-ruchową.Karty pracy powstały z myślą o nauczycielach i terapeutach pracujących z dziećmi mającymi trudności w nabywaniu i rozumieniu mowy. W sumie kart jest 128 w 4 blokach plus tekturowe karty w liczbie 9.Publikację można wykorzystywać jako pomoc edukacyjną w szkołach specjalnych, oddziałach integracyjnych, na zajęciach logopedycznych i rewalidacyjnych. Karty mogą również wykorzystywać rodzice do pracy z dziećmi w domu.
Szczegółowe i obszerne streszczenie, dokładna analiza, charakterystyka bohaterów (Odyseusza, Penelopy, Telemacha), ważne pojęcia niezbędne przy omawianiu lektury (m.in. Achajowie, aojda, adaptacja, archetyp, arkadia, homo viator, idealizacja, porównanie homeryckie, topos), przykładowe zagadnienia (m.in. ""Przygody Odyseusza"" Parandowskiego a ""Odyseja"" Homera, historia wojny trojańskiej, bogowie w ""Przygodach Odyseusza"", topos wędrówki), testy sprawdzające z kluczem, krzyżówki. Doskonała pomoc w przygotowaniu do lekcji, testów sprawdzających i prac klasowych.
„Ziarna na wietrze” to opowieść o podróży Ricka Wienecke w głąb cierpienia Żydów w czasie Holokaustu i męki Jezusa na krzyżu.
W połowie lat 70. osobiste przeżycia Ricka popychają go do rozpaczliwego poszukiwania Boga. W tym samym czasie po raz pierwszy styka się z historią narodzin państwa Izrael, które miały miejsce zaledwie trzy lata po horrorze Holokaustu. Kiedy Rick zastanawia się nad tym, w jaki sposób Żydzi przeżyli nie tylko Holokaust, lecz także Wojnę o Niepodległość w latach 1948?1949, dochodzi do wniosku, że Bóg musi mieć coś wspólnego z Żydami i ich krajem. Zafascynowany Izraelem i historią jego narodu postanawia pracować w kibucu przez sześć miesięcy. W tym czasie Bóg sprawia, że jego serce na stałe zrasta się z żydowskim narodem, ziemią Izraela i żydowskim Mesjaszem Jezusem. Równocześnie Rick stopniowo uczy się używać nowego, danego mu przez Boga, języka przekazu artystycznego – rzeźby.
Razem ze swoją żoną Dafną uczą się podejmowania kolejnych kroków wiary i posłuszeństwa, które prowadzą go do wykonania największego „niebiańskiego zlecenia” – Fontanny Łez. Instalacja przedstawiająca „dialog cierpienia” pomiędzy Holokaustem a Ukrzyżowaniem znajduje się w mieście Arad w Izraelu, a jej replika w Brzezince, nieopodal byłego obozu Auschwitz.
„Ziarna na wietrze” to historia o tym, jak Bóg używa utalentowanego artysty, aby dzielić się Ojcowskim sercem ze swoimi dziećmi.
Rick Wienecke – artysta, pochodzi z Kanady. Wraz z żoną Dafną są obywatelami izraelskimi. Mają dwóch synów. Obecnie mieszkają w Aradzie, na pustyni Negew w Izraelu.
Książka Abdelwahaba Meddeba (1946-2014) – tunezyjsko-francuskiego pisarza, poety, tłumacza i eseisty - przedstawia historyczne korzenie współczesnej „choroby” islamu – integryzmu. Tkwią one, zdaniem autora, w jednym z najradykalniejszych odłamów islamu, osiemnastowiecznym wahhabizmie i jego średniowiecznych prekursorach. Autor pokazuje narodziny państwa saudyjskiego, które przyjęło wahhabizm jako obowiązującą doktrynę państwową. Pozwala zrozumieć przyczyny obecnej wrogości najradykalniejszych wyznawców islamu wobec świata Zachodu oraz źródła współczesnego terroryzmu islamskiego a zarazem jednoznacznie potępia akty przemocy. Książka powstała w 2002 r., bezpośrednio po zamachach z 11 września 2001 r. w Stanach Zjednoczonych. Mimo czasu, jaki minął od jej pierwszego francuskiego wydania, nic nie straciła ze swej aktualności i pozostaje jedną z najwnikliwszych analiz historyczno-religijnego i politycznego tła terroryzmu islamskiego. We Francji jest stale wznawiana, została przetłumaczona na kilka języków. Po tragicznych zamachach 2015 roku we Francji była polecana przez księgarzy francuskich jako jedno z głównych dzieł pozwalających spojrzeć na tragiczne wydarzenia w szerszym kontekście i lepiej zrozumieć najnowsze formy islamskiego fanatyzmu i fundamentalizmu. Meddeb podkreśla, że islam z istoty swej nie jest gwałtowny, nie jest immanentnym złem, a obecne akty gwałtu i terroryzmu wynikają z głębokiej frustracji i wrogości wobec Zachodu, w szczególności wobec Stanów Zjednoczonych, które wykazują małe zrozumienie dla społecznych problemów i aspiracji kulturowo-politycznych świata islamskiego. Z pewnością czytelnik polski z wielkim pożytkiem zapozna się z eseistyczno-erudycyjnym dziełem, napisanym przez autora o kompetencjach wynikających nie tylko z rozległej wiedzy, ale również z głębokiego zanurzenia w obu wielkich i obecnie pozostających w dramatycznym konflikcie kulturach, reprezentowanych przez świat islamu i liberalny świat Zachodu. Autor dobrze poznał i rozumiał obie. Książka inspiruje i odpowiada na wiele pytań, ale jednocześnie stawia inne, na które Czytelnik może udzielić sobie odpowiedzi samodzielnie.
Rosja to kraj idei, a media odgrywają wnim wyjątkowo istotną rolę. W 1918roku Iwan Pawłow, wielki rosyjskifizjolog znany ze swojej pracy nadodruchami warunkowymi, wygłosiłwykład w zmagającym się z głodemPiotrogrodzie. Twierdził, że zadaniekażdego umysłu polega na dokładnymzrozumieniu rzeczywistości. Ale wRosji, jak zauważył, interesują nasprzede wszystkim słowa i nie zwracamyszczególnej uwagi na rzeczywistość. Todlatego Rosją w XX wieku rządzililiteraci (Lenin wpisał taki właśniezawód w rubryce paszport) i poeci (Stalin za młodu pisał przecież wiersze). O Maksymie Gorkim wlatach 30. mówiło się, że to drugi człowiek w Związku Radzieckim po Stalinie plotkę tę zradością powtarzała sobie rosyjska diaspora w Paryżu. Najbardziej ponury dowód na szacunekwobec słowa pisanego zaś tkwił w eufemizmie na wyrok śmierci podczas wielkiego terrorustalinowskiego dziesięć lat bez prawa do korespondencji.Arkadij Ostrowski biorąc kredo Pawłowa poważnie napisał historię najnowszą ZwiązkuRadzieckiego i Rosji z perspektywy literatów, inteligentów i tych, którzy przejęli ich rolę po upadkuZSRR ludzi mediów i magnatów medialnych. Opisuje fantastyczne wolty, wielkie kryzysy isposób, w jaki rosyjska mediokracja doprowadziła do stworzenia i ukoronowania Władimira Putina.
Pisane z humorem wspomnienia z trzydziestoletniego pobytu w Stanach, gdzie autor mieszka na stałe. Dalszy ciąg zdarzeń, opisanych w pierwszym tomie wspomnień, opublikowanych w 2015 roku pod tytułem "Zakopiański dom wariatów". Autor porusza mało znane wątki z historii Polaków w Stanach,
takie jak chociażby testament Tadeusza Kościuszki, jest też sporo wątków podróżniczych, ale nade wszystko historii związanych z prowadzonym przez rodzinę autora pensjonatem, przez który przewija się korowód dziwnych, a czasami też i powszechnie znanych gości.
Eutyfron"" to jeden z najwcześniejszych dialogów Platona i jeden z kilku najważniejszych tekstów, jakie w dziejach kultury europejskiej poświęcono zagadnieniu pobożności. W dialogu Sokrates (przeciwko któremu Meletos właśnie wniósł oskarżenie do sądu) spotyka tytułowego Eutyfrona, który także ma do czynienia z sądem, występuje przed nim jednak w zupełnie innej roli niż Sokrates - jako oskarżyciel zarzucający własnemu ojcu zabójstwo. Teologia Polityczna, Ośrodek Myśli Politycznej i Państwowy Instytut Wydawniczy wspólnie wydają serię ""Biblioteki Klasycznej"". Tłumaczenie tego dialogu przygotowane przez prof. Ryszarda Legutkę, uznawane współcześnie za najbardziej wartościowy polski przekład tego dzieła. Oprócz samego tekstu tłumaczenia nowe wydanie będzie zawierało tekst grecki, komentarz tłumacza oraz bibliografię.
Wiosną 1945 r. w ruinach III krematorium w KL Auschwitz-Birkenau znaleziono zniszczony, gęsto zapisany szkolny zeszyt. Okazało się, że był to dziennik prowadzony w łódzkim getcie przez czternastoletnią Rywkę Lipszyc. Opublikowano go dopiero po wielu latach, w roku 2014 - w angielskim przekładzie. Teraz ukazuje się w języku oryginału, opracowany naukowo i opatrzony wstępem przez Ewę Wiatr. Partnerem edycji jest Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN.
„Dziennik Rywki Lipszyc ma z pozoru charakter klasycznego dziewczęcego dziennika okresu dojrzewania – wrażliwa autorka zapisuje w nim swoje marzenia, pragnienia, lęki, tęsknoty. Analizuje własne emocje, notuje wiersze i intymne wynurzenia. Nie jest to jednak zwykły dziennik, gdyż rzeczywistość, w której jest pisany, jest zupełnie niezwykła, aczkolwiek do pewnego stopnia przez Rywkę oswojona. Niemal normalne wydaje się codzienne życie w getcie, a nawet głód. Rzeczywistość getta – w pewnym sensie oczywista – jest tłem doznań osobistych. Przebija się na karty dziennika w sposób nieoczywisty (przydziały żywności, kolejki, praca w resorcie wygląd ulicy), ale już nie zaskakuje, nie dziwi – jest elementem świata, w którym żyje Rywka. (…) Na tle gettowej codzienności uderza siła życia autorki, jej potrzeba nauki, marzenia o doskonaleniu siebie, rozwijaniu własnych talentów, poszukiwanie wzorców i ideałów. (…) Niezwykłość dziennika wyraża się także w tym, że pisany jest po polsku przez osobę głęboko religijną, której niezachwiana wiara nie załamuje się w obliczu śmierci rodziców i rodzeństwa ani doświadczenia życia w getcie. Przeciwnie – wiara jest źródłem żydowskiej tożsamości Rywki, a jej świadomość religijna, przywiązanie do tradycji, życie w rytmie świąt stanowią ważny wątek, mocno w dzienniku obecny”.
Z recenzji prof. Barbary Engelking
„Diariusze i pamiętniki z okresu Holokaustu, przynależąc do literatury dokumentu osobistego, tym różnią się od innych tekstów z tej grupy (wspomnień), iż same stanowią cząstkę tamtych wydarzeń. Jako uzupełniane na bieżąco świadectwa codziennej prawdy prezentują zmieniającą się i coraz bardziej traumatyczną rzeczywistość. (…) Wyjątkową spostrzegawczością, dojrzałością, a także przenikliwością w opisie grozy Holokaustu wyróżniają się teksty dzieci i młodzieży. Listę świadectw tamtych czasów sporządzonych przez pośpiesznie dorastających członków żydowskiej społeczności otwiera pamiętnik Anny Frank. Wojnę przetrwały także zapiski młodych świadków Zagłady z innych miejsc, m.in. ziem polskich. Mary Berg opisywała egzystencję w getcie warszawskim, Renia Knoll trudne lata w getcie krakowskim, a Rutka Laskier przedstawiła historię getta będzińskiego. Codzienność panującą w getcie łódzkim, widzianą oczami nastolatka, opisał Lolek Lubiński. Dziennik Rywki, który Czytelnik trzyma w ręku, uzupełnia ten obraz, prezentując bieg życia w tym samym getcie z perspektywy dorastającej dziewczyny”.
Z recenzji dr Anny Jakimyszyn-Gadochy
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
