Przedstawiana książka, jak wskazuje Beata Łaciak, ma mozaikowy, niejednorodny charakter, przedstawia obraz dzieciństwa uwypuklając tematy najbardziej aktualne we współczesnej Polsce ? migracje nieletnich Polaków, życie w dawnych i obecnych czasach na wsi, wychowanie dziecka w świecie wszechpanującej konsumpcji, modę dla dzieci, dziecięce postrzeganie roli kobiety oraz ukazując obraz galerianek.
W tomie zawierającym wiele tematów bliskich współczesnym rodzicom, nauczycielom i wychowawcom, zawarte są liczne odniesienia do założeń Korczakowskiej koncepcji wychowania jako tematu przewodniego minionego Roku Korczakowskiego.
Fragment
Komentarz do Księgi Koheleta
1. Szukający odnajduje to, co chce odnaleźć. Albo to, czego się spodziewa, czego się lęka, co mu każą. W każdym razie: od szukającego zależy znalezisko. Tak też z komentarzem. Żydzi (i potem chrześcijanie) znaleźli u Koheleta pobożność, epikurejczycy – epikureizm, pesymiści – pesymizm, humaniści – człowieka itd. Generalnie, komentując Koheleta, odnajdujesz siebie. Dotyczy to komentarza każdego wielkiego tekstu, a Księga Koheleta jest tak dobra, że aż dziw bierze, iż jest częścią Pisma Świętego. Czy jest?
Oczywiście tak. Jeżeli traktować Pismo, jako wyraz intelektualnych osiągnięć Narodu Wybranego. Jeżeli jednak traktować Pismo jako Święte – to po stokroć rację mają ci, którzy – jak, być może, Teodor z Mopsuestii – odmawiają Koheletowi kanoniczności. Odmowa ta opiera się na racjach zasadniczych: Księga Koheleta nie jest tekstem religijnym (podobnie jak Pieśń nad pieśniami), nie jest też poezją (a jeśli jest, to per accidens). Księga Koheleta jest klasycznym tekstem filozoficznym, którego autorem mógłby być zarówno Żyd z okresu hellenistycznego, starożytny (ale bardzo heterodoksyjny) Grek, gnostyk z początków naszej ery, średniowieczny mnich czy dziewiętnastowieczny filozof europejski. Przy czym ten ostatni jest najbardziej prawdopodobny.
Legendarna książka Shunryu Suzukiego, jedna z najważniejszych pozycji zachodniego zen, podręcznik dwóch pokoleń nauczycieli i uczniów tradycji zen soto znów w Polsce!
Po niemal trzydziestu latach wydajemy ponownie zbiór mów Dharmy wielkiego Japończyka, tym razem w przejrzanym i uzupełnionym tłumaczeniu, z opuszczonym przez poprzedniego wydawcę oryginalnym wstępem Zentatsu Richarda Bakera oraz nowym, napisanym specjalnie dla polskiego wydania wstępem innego ucznia roshiego Suzukiego, roshiego Jakusho Kwonga.
Umysł zen, umysł początkującego to pozycja podstawowa, obowiązkowa w każdej biblioteczce zachodniego buddysty, szczególnie podążającego drogą zen.
"Niniejsza książeczka dotyczy prowincjonalnej oraz dość epizodycznej nauki, i to głównie od strony mało atrakcyjnego, zakulisowego zaplecza, które miałem okazję obserwować i kompletować."
Krzysztof Maślanka
PARTYZANT WOLNEGO SŁOWA - to książka prezentująca poglądy Autora nt. polityki, ludzi i wydarzeń. Warto ją ,,poznać ze stu powodów, ale najciekawszy jest ten, kto i za jakie grzechy ciąga Sakiewicza po sądach. Jego grzechy to patriotyzm, odwaga intelektualna, nieustępliwość w dążeniu do prawdy?
W obecnej Polsce to są cechy karalne? - Jan Pietrzak.
W jakiego Boga wierzą naukowcy? Co wspólnego z modlitwą ma rozwiązywanie równań? Dlaczego nie należy zapychać Bogiem dziur w nauce? Co nauka może dać teologii? Czemu teoria ewolucji jest aż teorią, a koncepcja Inteligentnego Projektu zahacza o herezję?
Michał Heller w pasjonującej rozmowie z włoskim dziennikarzem Giulio Brottim opowiada o dwóch na pozór wykluczających się wartościach, które ukształtowały jego życie: religii i nauce. Wybitny uczony wspomina również wydarzenia ze swojego życia: trudy dzieciństwa na Syberii, studia, pracę duszpasterską i naukową w czasach komunizmu, a także dzieli się refleksją nad kondycją współczesnego chrześcijaństwa i powszechnej znajomości nauki.
Spośród moich licznych fascynacji dwie okazały się szczególnie uporczywe i odporne na upływanie czasu: nauka i religia. Moją wadą jest to, że jestem zbyt ambitny. Zawsze chciałem robić tylko rzeczy najważniejsze. A czy może być coś ważniejszego od nauki i religii? Nauka daje nam Wiedzę, a religia daje nam Sens. Zarówno Wiedza jak i Sens są niezbędnymi warunkami godnego życia. I jest paradoksem, że obie te wartości często pozostają w konflikcie. Nierzadko spotykam się z pytaniem: jak potrafię je godzić? Gdy takie pytanie bywa zadawane przez naukowca lub filozofa, nieodmiennie dziwię się, jak wykształceni ludzie mogą nie dostrzegać, iż nauka nie czyni nic innego, jak tylko eksploruje Dzieło Stworzenia. ks. prof. Michał Heller
?Często, mówiąc o nauce i wierze, formułuje się banalne i płytkie stwierdzenia (np. ?cząsteczka Boga?) ? ks. Heller przeciwstawia im poważne i odpowiedzialne zadanie formacji ?ludzi-mostów? (on sam jest taką osobą?)
L?Osservatore Romano
?Zazwyczaj dialog między nauką a wiarą przypomina rozmowę dwóch głuchych ? rzadko spotyka się osoby, które łączą w swoim życiu naukę i wiarę: jedną z nich jest ks. Heller?
Il Manifesto
Prof. Michał Heller (ur. 1936), uczony, kosmolog, filozof i teolog, który w matematycznych równaniach teorii naukowych potrafi dostrzec dzieła sztuki, a wielkich fizyków uważa za genialnych artystów tworzących swe kompozycje z liczb i matematycznych formuł. Sam w swoich licznych książkach i artykułach naukowych z powodzeniem odnajduje się w obu rolach: naukowca-artysty i pisarza-uczonego. W 2008 roku otrzymał Nagrodę Templetona, przyznawaną co roku przez amerykańską fundację o tej samej nazwie osobowościom, które wnoszą ?wyjątkowy wkład w postęp badań i odkryć dotyczących rzeczywistości duchowej?.
Nakładem Copernicus Center Press ukazały się jego książki Filozofia przypadku i Filozofia kosmologii.
Każda kobieta, niezależnie od posiadanego światopoglądu, chce wejść pod ramię mężczyzny, a każdy mężczyzna chce jej to ramię podać. I dotyczy to także najsilniejszych kobiet, które pełnią ważne funkcje społeczne i polityczne, chociaż one często nawet same przed sobą się do tego nie przyznają.
Ryszard Kalisz
Życie wirtualnych dzikich to pierwsza na świecie w pełni etnograficzna analiza społeczności stojącej za Wikipedią, największą encyklopedią internetową.
Jak pisze Michael Gorman, były przewodniczący Stowarzyszenia Bibliotek Amerykańskich, ?profesor zachęcający do korzystania z Wikipedii to intelektualny równoważnik dietetyka zalecającego przejście na stałą dietę składającą się z Big Maców ze wszystkimi dodatkami?. Jestem właśnie takim profesorem. Nie tylko popieram korzystanie z Wikipedii, ale wręcz aktywnie zachęcam moich studentów, by edytowali ten projekt i pomagali w jego rozwoju.
z Wprowadzenia
Ta książka otwiera oczy. Umożliwia wyjątkowy wgląd w zamknięty świat aktywistów Wikipedii. Profesor Jemielniak jest mocno zaangażowanym Wikipedystą i jednocześnie międzynarodowym naukowcem z dziedziny zarządzania. To podwójne umocowanie pozwala mu na dotarcie do słabo znanych materiałów, które przedstawia w złożonej, pogłębionej analizie. Rezultaty jego badań są przedstawione w niniejszej książce. Otwiera ona oczy czytelnika na gry o władzę i mechanizmy zarządzania stojące za pozornie chaotyczną, anarchistyczną społecznością otwartej współpracy (?). Książka Jemielniaka jest lekturą obowiązkową dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć przyszłość współczesnych organizacji.
Prof. dr hab. Andrzej K. Koźmiński, członek korespondent PAN, profesor Akademii Leona Koźmińskiego
Czas wolny jest wpisany kondycyjnie w ludzki potencjał, należy do niezbędnych właściwości conditio humana i stanowi podstawę kultury, ludzkiego świata. Analiza sposobu korzystania z czasu wolnego pozwala na poznanie obyczajów, stylu życia, ich zróżnicowania i przemian w odniesieniu do jednostek i całych grup społecznych, a także większych zbiorowości. [...] Znacząca rola czasu wolnego w kreowaniu jakości jednostkowego i zbiorowego wymiaru życia kieruje uwagę pedagogów na tę sfere doświadczeń ludzkich, która cechuje dobrowolność, niekomercyjność i przyjemność. Pedagogiczne konteksty zainteresowania czasem wolnym związane są z jednej strony z poznawaniem i opisem budżetu, czynności, funkcji wypełniających ten interwał czasu w życiu podmiotów edukacji, z drugiej natomiast - z organizowanie i animowaniem środowisk rozwoju człowieka w taki sposób, by sprzyjały podejmowaniu podmiotowej i społecznej aktywności. W refleksji pedagogicznej akcentowany jest wyraźnie edukacyjny aspekt aktywności wolnoczasowej w wymiarze edukacji „do” i „poprzez” czas wolny.
Fragment książki
Publikacja obejmuje wieloobszarową problematykę istoty człowieczeństwa, cierpienia, umierania i śmierci, zapoznając czytelnika z bardzo starannie dobraną tematyką dopełnioną wypowiedziami cierpiących chorych, w tym dzieci i młodocianych, i ich bliskich oraz własnymi cennymi przemyśleniami Autora.
Monografia jest oryginalnym, cennym, starannie przygotowanym, obfitującym w bogactwo materiałów przekazem, pomocnym w odsłanianiu zamaskowanego oblicza umierania i śmierci. Stanowi cenne źródło wiedzy, w szczególności jako pomoc w nauczaniu zarówno przed?, jak i podyplomowym.
prof. dr hab. Jacek Łuczak, przewodniczący Stowarzyszenia
Rozwijania Opieki Paliatywnej w Krajach Europy Środkowej (ECEPT)
Wierność i okrucieństwo, melancholia i nadzieja, różne koncepcje cielesności, spór między pięknem, dobrem i prawdą – oto niektóre tematy zebranych w niniejszym tomie szkiców, recenzji i wystąpień. Ksiądz Józef Tischner ukazuje się w nich jako wrażliwy widz i czytelnik (m.in. Herberta, Wojtyły, Dantego i Kieślowskiego), potrafiący na marginesie omawianych utworów naszkicować własną filozofię ludzkiego dramatu. Jej przystępny wykład można znaleźć w „Zarysie filozofii człowieka dla duszpasterzy i artystów” zamieszczonym w drugiej części książki.
Książka, dzięki której pozornie nieprzystępna fizyka kwantowa staje się atrakcyjna i pociągająca.Teoria kwantowa stanowi fundament współczesnej fizyki, jednak dla wielu z nas pozostaje nieprzeniknioną zagadką. Laureat Nagrody Nobla Leon M. Lederman i pracujący w Fermilab fizyk teoretyk Christopher T. Hill próbują zaradzić tej sytuacji. W błyskotliwej, napisanej z myślą o wszystkich ciekawych świata książce, pozornie nieprzystępna fizyka kwantowa staje się prosta, atrakcyjna i pociągająca.Autorzy wyjaśniają wiele osobliwych, a nawet upiornych aspektów kwantowej rzeczywistości, od ,,cząstek"", które mogą przebywać w wielu miejscach jednocześnie, a czasem zachowywać się jak fale, po wpływ, jaki my, ludzie, możemy wywierać na ruch cząstek, jedynie poddając je obserwacji. Zapuszczają się w najnowsze i być może najbardziej zapierające dech w piersiach odgałęzienia fizyki kwantowej - teorię pola oraz teorię strun.Bogaty asortyment barwnych analogii i przykładów sprawia, że ,,Zrozumieć niepojęte"" czyni zrozumiałymi nawet najbardziej hermetyczne dokonania teorii kwantowej, pozwalając wszystkim poczuć jej smak.Świat kwantów to najdziwaczniejsze miejsce znane ludzkiemu umysłowi. Przewodnik po tej zdumiewającej krainie napisany przez Leona Ledermana i Christophera Hilla, należy do najlepszych jakie kiedykolwiek czytałem. Napisany jest przejrzyście i z niedoścignionym humorem.James Trefil, Clarence J. Robinson, Professor of Physics na George Mason UniversityNiels Bohr w swojej słynnej wypowiedzi stwierdził kiedyś, że ktokolwiek myśli o mechanice kwantowej, nie doznając przy tym zawrotów głowy, niczego z niej nie zrozumiał. Ta książka to zmieni. O zawrót głowy przyprawią cię dowcip i styl autorów, i wiele rzeczy naprawdę zrozumiesz!Rocky Kolb, Wydział Astronomii i Astrofizyki, Uniwersytet w ChicagoLeon Lederman - laureat Nagrody Nobla, wykładowca na Illinois Mathematics and Science Academy, emerytowany dyrektor Państwowego Laboratorium Fizyki Cząstek Elementarnych im. Enrico Fermiego (Fermilab), Pritzker Professor of Science w Illinois Institute of Technology, autor bestsellerowej ,,Boskiej cząstki"".Christopher T. Hill - fizyk teoretyk, stoi na czele Wydziału Fizyki Teoretycznej w Państwowym Laboratorium Fizyki Cząstek Elementarnych im. Enrico Fermiego (Fermilab).
Książka stanowi kompleksowe studium lingwistyczne i translatologiczne poświęcone przekładowi terminologii specjalistycznej z dziedziny zarządzania. Zawiera lingwistyczny opis niemieckojęzycznej terminologii biznesowej oraz analizę stosowanych w jej przekładzie strategii translatorskich. Jest to jedno z nielicznych opracowań tego typu. Autorka, która jest doktorem nauk ekonomicznych oraz doktorem nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa, ukazuje różne perspektywy interlingwalnej komunikacji w biznesie. Istotną dla praktyki translatorskiej częścią monografii jest glosariusz systematyzujący niemieckojęzyczne terminy specjalistyczne z dziedziny zarządzania oraz ich ekwiwalenty przekładowe. Zarówno opis językoznawczy terminologii, jak i analiza strategii jej przekładu prowadzone są na wielu płaszczyznach: leksykalnej, składniowej, semantycznej oraz pragmalingwistycznej. Akrybia analizy lingwistycznej i translatologicznej przejawia się w licznych egzemplifikacjach, ilustrujących omawiane zjawiska językowe.
Co zażywał Mickiewicz, a co inni wieszcze? Czy pogańscy Słowianie ćpali więcej niż chrześcijańscy? Jak wiele polska i światowa kultura zawdzięcza substancjom psychodelicznym? Czy psychodeliki są niebezpieczne dla kapitału? A ty skąd miałeś te grzybki? I czemu się ze mną nie podzieliłeś? `Encyklopedia polskiej psychodelii` to pierwsze tak wyczerpujące opracowanie na temat zażywania psychodelików na rodzimym gruncie. Kamil Sipowicz odkrywa nieznane fakty, przywołuje zapomniane epizody z życia artystów i pisarzy, zagłębią się w słowiańską tradycję. Wszystko to ilustruje barwnymi cytatami i reprodukcjami. `Porzuć wszelką nadzieję, o czytający, rozchylając karty tej książki. Poznasz to, czego w szkole nie uczą, bowiem uczyć nie mogą. Substancjalność dziesiątek dzieł, często znanych od dawna, nabierze przy lekturze Encyklopedii całkiem nowego znaczenia!` Piotr Rypson, krytyk sztuki
Książka będzie zapewne zaskoczeniem dla czytelnika, że oto o religii postanowili rozmawiać: były ksiądz jezuita i były ideowy komunista. Lektura od pierwszych stron pokazuje, że mamy do czynienia z współczesną wersją platońskiego dialogu, który w atmosferze przyjaźni i tolerancji porusza tematy fundamentalne.
O czym rozmawiają? O Bogu jednym i wielu bogach, o tolerancji, o poszukiwaniu jedynej prawdy, o tym czym jest doświadczeni religijne, o relacjach między Bogiem a człowiekiem, o roli przypadku w życiu i o swoich mistrzach, na koniec o nadziei.
Można wymieniać licznych przywoływanych filozofów, teologów, pisarzy wspólne inspiracje i lektury rozmawiających, m. in: Pascal. Lewinas, Jaspers, Gadamer, Sartre, Arendt, Lem, Goethe, Kołakowski, Kertesz, Twardowski, Lem.
Stanisław Obirek nie kryje, że w koncepcjach Baumana znalazł potwierdzenie wielu swoich intuicji, ujętych precyzyjniej, niż sam by to umiał sformułować. Zygmunt Bauman zaskakuje znajomością problematyki teologicznej i to on właśnie formułuje przejmujące w wymowie przesłanie o nieśmiertelności nadziei.
Rozmówców łączy to samo poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o rolę religii w życiu człowieka. Wbrew oczekiwaniom podążają wielokrotnie tymi samymi drogami. Znakomicie się porozumiewają, dyskretnie przywołują osobiste doświadczenia. Rozmowę moderuje umiejętnie Stanisław Obirek.
Uczestniczenie poprzez lekturę w takiej rozmowie to ogromna satysfakcja intelektualna. Czytelnik ma większą szansę rozumienia poruszanych problemów, niż w przypadku czytania eseju – bo wypowiadane poglądy dynamizuje od razu odpowiedź.
Spośród licznie przeprowadzanych rozmów z Zygmuntem Baumanem ten dialog zdecydowanie wyróżnia pogodny przyjacielski klimat, sprzyjający swobodzie formułowania myśli.
Idea pracy wolontariackiej nabiera współcześnie szczególnego znaczenia wśród młodych dorosłych, jak i starszych pokoleń. Autor książki, odpowiadając na tendencje społeczne, opisuje rozwój idei dobroczynności i wolontariatu od czasów starożytnych do współczesnych. Podejmuje także omówienie misji wolontariusza, odniesień prawnych oraz charakteryzuje wolontariat w wybranych modelach polityki społecznej. Stworzył opracowanie merytoryczne, porządkujące temat od czasów najdawniejszych do współczesnych.
Jak argumentuje autor, „Sama koncepcja wsparcia społecznego, jak i wynikające z niej rekomendacje praktyczne odwołują się do poczucia wspólnoty. Otwiera to przed pedagogiką społeczną możliwość wykorzystania wolontariatu jako istotnej formy i być może metody edukacyjnej, ukierunkowanej na kształtowanie postaw prospołecznych w ogóle, własny rozwój ochotników i – mówiąc językiem Heleny Radlińskiej – »budzenie drzemiących w jednostce utajonych« aspiracji do świadomego, dojrzałego, odpowiedzialnego kreowania rzeczywistości społecznej”
Michael Walzer (ur. 1935), wybitny amerykański filozof społeczny, temat swojej książki mógł zaczerpnąć z własnej historii urodzonego już w Nowym Jorku potomka europejskich imigrantów żydowskich. Zaliczany jest do komunitarian, czyli liberałów rozumiejących wolność nie formalnie i egalitarnie, lecz w jej wspólnotowych uwarunkowaniach. Wolności towarzyszy tolerancja – drugi czynnik definiujący liberalizm. Niniejsza książka mówi raczej o polityce tolerancji, jej praktyce (toleration) niż o postawach (tolerance) opartych na określonych wartościach czy cnotach, jest raczej dla politologów niż dla etyków. Skupiając się na politycznej stronie tolerancji, autor daje nam przejrzyste i pouczające studium różnych podejść do niej w kilku typach organizmów państwowych od dawnych wielonarodowych imperiów po „społeczeństwa imigranckie” jak na przykład USA. Tolerancja – pokojowe współistnienie różnic – ma swoją frapującą dynamikę. Nie ma różnicy bez tożsamości. Współczesne społeczeństwo żyje w napięciu między dążeniem jednostek do integracji grupowej a egzekwowaniem własnych indywidualnych praw. Gdy grupy rozmywają się, tolerancja przestaje być potrzebna. Czy czeka nas taki ponowoczesny „koniec tolerancji”? Warto sprawdzić u Walzera.
Czy wiesz, że twoje odciski palców są jedyne i niepowtarzalne?
Jedyne i niepowtarzalne są także: twój głos, twoje myśli i twój charakter.
Jesteś po prostu cudowny ? ale z czego się składasz?
Wybierz się z Robertem Winstonem w podróż, aby poznać umysł i ciało, znaleźć przyczyny, które sprawiają, że każdy z nas jest wyjątkowy.
Robert Winston to naukowiec, pisarz, lekarz, dziennikarz telewizyjny, a także wykładowca na Imperial College w Londynie.
Między racjonalizmem a nowym mitem to praca podejmująca najistotniejsze wątki teologiczno-filozoficznej spuścizny Gottholda Ephraima Lessinga ? głównego przedstawiciela literatury oświeceniowej w Niemczech.
Wychodząc od sporu prowadzonego przez Lessinga z luterańską teologią (datującego się od czasu opublikowania przez niego fragmentów dzieła Apologia, albo pismo w obronie rozumnych czcicieli Boga Hermanna Samuela Reimarusa, przedstawiciela racjonalistycznej krytyki biblijnej i prekursora badań nad kwestią "Jezusa historycznego"), autor przedstawia Lessingowskie koncepcje stworzone celem przezwyciężenia impasu, w jakim formy wyobraźni mitycznej znalazły się w dobie postępującej sekularyzacji.
Na gruncie filologicznej lektury tekstów źródłowych Piszczatowski kreśli projekt ukazujący przejście od radykalnego racjonalizmu ku nowym ujęciom konstrukcji mitycznych i struktur symbolicznych w ich korelacji z dynamiką funkcjonowania wspólnoty społecznej w jej wymiarze politycznym.
Piotr Nowak w swojej najnowszej książce zabiera czytelnika w niezwykłą podróż. Jego przenikliwe odczytania klasyków filozofii i literatury – m.in. Machiavellego, Schmitta, Shakespeare’a czy Gogola – ukazują niezwykle oryginalną panoramę świata, w którym wszystko, co słabe unika zagłady, moc zaś – roztapia się w niebyt i nic po niej nie pozostaje. W esejach Nowaka ten paradoksalny triumf słabości widać właściwie wszędzie: w pozbawionej ciężaru, przypominającej „bezzębną, rechoczącą klępę” tradycji; w międzypokoleniowej wojnie starych z młodymi; w wizji państwa-Lewiatana zredukowanego do bezpiecznej roli „nocnego ciecia”; wreszcie: w chrześcijaństwie, którego Boga daje się dziś bronić jedynie jako Boga przegranego, słabego, niezdolnego do powrotu. Oto dlaczego erudycyjne szkice Piotra Nowaka to lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcieliby w pogłębiony sposób – a nie naskórkowo – zrozumieć dzisiejszy świat.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
