Rola kobiety w islamie różni się znacząco od tej, jaką odgrywa ona w naszej cywilizacji. Zgodnie z wolą Allaha kobieta ma we wszystkim podporządkowywać się mężczyźnie i żyć zgodnie z doktryną spisaną w Koranie. Muzułmanie powinni traktować swoje żony i córki tak, jak traktował je Mahomet.Niniejsza książka opisuje szczegóły z życia Mahometa, również te intymne. Pokazuje zazdrość obecną w jego haremie. Wyjaśnia, jak doszło do tego, że po ucieczce proroka do Medyny bicie żon stało się częścią islamu. Ujawnia, w jaki sposób Koran zmienił prawa adopcji umożliwiając Mahometowi kontakty z jego pasierbicą. Wreszcie pokazuje źródła przymusowego wydawania dziewczynek za mąż. Warto wiedzieć, że proceder ten w kulturze islamu pojawił się w momencie, gdy Mahomet poślubił sześcioletnią Aiszę.Setki milionów kobiet na całym świecie podlega ideologii opisanej w tej książce. To z niej dowiecie się, jak wygląda ich życie pod rządami islamskiej doktryny.
Książka opisuje fascynujące losy trzech starożytnych władczyń: królowej Halikarnasu Artemizji, celtyckiej królowej Boudiki i królowej Orientu Septymii Zenobii, dwóch arystokratek: Litwinki Emilii Plater i Greczynki Laskariny Boubouliny oraz dwóch kobiet wywodzących się z ludu: lotaryńskiej pasterki Joanny d'Arc i Indianki Lozen.Córki Spartakusa to opowieść o mądrych, dzielnych, szlachetnych kobietach, które walcząc z niewolą i poniżeniem, zaciągały się do wojska, stawały na czele oddziałów, a nawet całych armii, rzucając wyzwanie potężnym, bezwzględnym przeciwnikom.Biografie duchowych córek słynnego wodza Spartakusa pokazują, że kobiety potrafią walczyć, rządzić i prowadzić politykę, często lepiej od mężczyzn, nie tracąc nic ze swojego naturalnego wdzięku i kobiecości. Pełne wytrwałości, odwagi i poświęcenia w realizacji celów często zmagały się nie tylko z wrogami, ale musiały pokonywać bariery mentalne i kulturowe tkwiące w ich własnym otoczeniu.
Jak słodka jest miłość to nie tylko cytat ze starotestamentowej Pieśni nad pieśniami Salomona, ale również przesłanie, które książka ta przyniesie każdemu, kto zostanie nią obdarowany. Jest to zapis niezwykle pięknego hymnu o miłości, osadzonego wśród niepowtarzalnych ilustracji, które jeszcze bardziej potęgują moc jego słów.Pieśń nad pieśniami jest pieśnią weselną, którą ukochani dzielą się między sobą, by wyrazić, jak wielka i wyjątkowa jest łącząca ich miłość. Pod postacią dialogu dwojga kochanków ukazywana jest cała prawda o miłości, o jej świętości i czystości, a także o jej prawdziwym, boskim pochodzeniu.
Mahatma Gandhi (1869-1948) jedna z ikon XX wieku, ojciec założyciel niepodległych Indii, twórca idei walki bez użycia przemocy, obrony ludzi przed krzywdą i życzliwości dla człowieka (ahimsa), autor bardzo wielu książek, w tym najważniejszej, czyli właśnie Mojej autobiografii. Zwolennik wegetarianizmu, prostoty, egalitaryzmu, nawet najbiedniejszy hindus nie musiał się przy nim wstydzić swego ubóstwa. Umierał nieco zgorzkniały, gdyż nie udało mu się doprowadzić do zgody religijnej między hinduistami i muzułmanami, zginął zresztą zastrzelony przez skrajnego hinduistę 30 stycznia 1948 roku, ale nawet śmierć Mahatmy stała się w pewien sposób pozytywna, gdyż w kraju zapanowała tak wielka żałoba, że przynajmniej na jakiś czas połączyła naród.Jak pisze Ija Lazari-Pawłowska w swojej biografii Mahatmy: koniec walki nie miał być początkiem nowych konfliktów nakazywał więc dbać o to, aby przeciwnik, nad którym odniesione zostało zwycięstwo, nie wyszedł z walki z poczuciem klęski, z nienawiścią i chęcią odwetu. Celem jego nie było złamanie przeciwnika, lecz jego zjednanie uważał to za jedyny sposób trwałej likwidacji antagonizmu. Czy w dzisiejszych czasach w wielu krajach postawa Gandhiego nie wydaje się naiwnością? Może i się wydaje, jednak pamiętajmy: Mahatma Gandhi wygrał nie tylko walkę o niepodległość Indii, ale też walkę o ludzką wolność i godność. I zawsze toczył tę walkę bez gwałtu, przemocy.
Budujemy drugą Polskę to hasło propagandy sukcesu pojawiało się wszędzie w czasach PRL. Wielkie inwestycje miały wprowadzić Polskę do światowej czołówki gospodarczej. Lista jest długa Huta Katowice, odkrywkowa kopalnia węgla brunatnego i elektrownia w Bełchatowie, Port Północny w Gdańsku, połączony rurociągiem z rafinerią zaliczaną do największych w Europie Środkowo-Wschodniej, odbudowany Zamek Królewski w Warszawie i Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. W dekadzie rządów Edwarda Gierka wszystko nagle miało stać się możliwe. Na polskich drogach pojawiły się maluchy, a miliony Polaków zamieszkało w seryjnie wznoszonych blokach z wielkiej płyty.Właśnie o tych i wielu innych inwestycjach, które znacznie odmieniły polski krajobraz, opowiada ta książka. Przypomina ona atmosferę tamtych dni, zawiera fragmenty z gazet, kronik filmowych, zapisanych relacji, wierszy i piosenek. Wszystko po to, by spróbować odpowiedzieć na pytanie jak było naprawdę?
Polskie malarstwo to znacznie więcej niż Bitwa pod Grunwaldem Jana Matejki! ""Malarze polscy"" to wybór naszych najciekawszych twórców, podstawowe informacje o ich życiu, słynne dzieła, a przy tym przegląd epok i kierunków w polskiej sztuce.
Autor podejmuje jedno z ważniejszych zagadnień współczesnego systemu politycznego, jakim jest tzw. współdecydowanie.Rozpatruje kluczowe generalia i ważne detale związane z problematyką deliberacyjnego współdecydowania i wielopasmowego zarządzania publicznego. Odnosi je do wdrażania pasm polityki publicznej związanych z konkretnymi krajowymi sektorami, a pomocniczo pojawią się nawiązania do polityki wobec nauki i szkolnictwa wyższego.Zaletą pracy jest jednak nie tylko podjęcie samego tematu współdecydowania, co przede wszystkim zaproponowanie, niejako przy okazji, nowej metodologicznej płaszczyzny analizowania demokracji i w ogóle polityki. Autor wychodzi bowiem z założenia, że kryzys demokracji jest kryzysem nie tylko samej formy, ile również naukowej dyskusji o niej. Jest w związku z tym, w takim samym stopniu, kryzysem nauk politycznych, które okazały się bezradne w obliczu nowych wyzwań. Autor postrzega deliberację jako metodę działania w polityce, ale też jako metodologiczne narzędzie analizy polityki.
Autor przedstawił w niniejszym opracowaniu historię 304. Dywizjonu Bombowego. W pierwszym rozdziale przedstawił ogólny zarys początków Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii. W drugim rozdziale opisał udział omawianego dywizjonu w ofensywie Bomber Command, a w trzecim jego służbę dla Coastal Command. Kolejne rozdziały poświęcone są m.in. przezbrojeniu dywizjonu, jego działaniom w okresie przed inwazją nad kontynent, udziałowi 304 Dywizjonu w zwycięstwie nad Niemcami oraz rozwiązaniu dywizjonu
Książka francuskiego historyka, opowiada historię wyjątkowej kobiety z zamierzchłych czasów, pierwszej królowej Francji, którą ze względu na sposób sprawowania władzy można uznać za jedną z twórczyń średniowiecznej cywilizacji. Śródziemnomorskie korzenie, a zarazem umiejętność przystosowania się do nowej, barbarzyńskiej rzeczywistości czynią z niej postać na granicy dwóch światów, starożytnego i średniowiecznego, dlatego autor nie waha się porównać jej do papieża Grzegorza Wielkiego ostatniego papieża starożytności i pierwszego papieża średniowiecza. Królowa Brunhilda została po blisko 1500 latach zrehabilitowana.Na nowo odczytując i analizując źródła, autor wybiela jej czarną legendę i rolę w historii Królestwa Franków. Z przebiegłej intrygantki, knującej podstępy, toczącej permanentną walkę o wpływy, szczególnie z Fredegundą, ukazuje czytelnikowi dostojną córkę wizygockiego króla oraz światłą, miłosierną i dalekowzroczną chrześcijańską władczynię Zachodniej Europy (Regnum Francorum sięgało od Bretanii po Adriatyk oraz od Pirenejów po pogranicze Danii). W czasach niepokojów, barbarzyńskich obyczajów, ciągłych wojen, mordów politycznych, buntów szlachty konsekwentnie starała się zachować resztki rzymskiej cywilizacji, hołdowała koncepcji państwa sprawiedliwego, inspirowała reformę prawa (salickiego), władzy sądowniczej i administracji.Przyjaciółka papieży i zakonników reformatorów, symbolicznie pośredniczyła w narodzinach europejskiej średniowiecznej cywilizacji, a jej męczeńska śmierć w 613 roku wyznaczyła, na całe stulecia, etos władzy monarszej z woli Bożej.Zmagania i rywalizacja Brunhildy z Fredegundą uważane są przez wielu historyków za podłoże historyczne niemieckiego eposu narodowego Pieśni o Nibelungach. A biografii królowej Brunhildzie pozazdrościłby niejeden hollywoodzki scenariusz.
"Niniejsze dzieło, które wyda się niejednemu czytelnikowi trudnym, jest bardzo długie, ale za to jest kompletne. Na początku traktuje tylko o Europie i części dawnej Azji, przy czym pomija, nawet w Europie, pewne kraje, co do których autor czuje się słabo zorientowany. Następne zostawia na boku tak istotną część tematu, jak wojna oblężnicza, odgrywająca tak dużą rolę w wiekach, które poddajemy przeglądowi. Autor uznał bowiem, że ta część sztuki wojennej powinna stać się przedmiotem jednego albo więcej dzieł specjalistycznych, wymagających kombinacji wiedzy z zakresu działań oblężniczych oraz archeologii, co akurat wykracza poza jego kompetencje i siły. Pośród innych luk zasygnalizujmy jeszcze te, które dotyczą aprowizacji i wyżywienia wojsk. Są to rzeczy, które z pewnością interesowały głowy państw i armii we wszystkich epokach. Dla całościowego ich opisu trzeba by oprzeć się na mnóstwie studiów szczegółowych, których wciąż jest mało. Podobnie jest z problemem reorganizacji, tak samo ogromnym w tym czasie, jak i w innych epokach. Z analogicznego powodu nie mówiliśmy, o ile nie było to ściśle konieczne, o uzbrojeniu.
Autor niniejszego opracowania nie tyle zresztą kierował się kompletnością, wymóg nie do zaakceptowania nawet dla bardziej od niego kompetentnych, co sugestywnością. Jego celem jest przyciągnięcie uwagi publiczności do pierwszorzędnych problemów, które pociąga za sobą ten wielki temat. Chciałby, żeby nawet niedoskonałości jego dzieła skłoniły badaczy, którzy „są w temacie” lub nie, do podjęcia tych rozdziałów i ich uzupełnienia. Szybko zdadzą sobie sprawę, że z jakiej by strony nie przychodzili ze swoich staraniami, muszą studiować nie tylko organizację wojska i sztukę wojenną tych czasów, ale także ich status polityczny, ekonomiczny i socjalny. Będą więc tworzyć w pełnym tego słowa znaczeniu historię powszechną.
"
"Jak długo przyjdzie nam jeszcze czekać na prawdziwą historię husytyzmu, która ukaże wszystkie straty poniesione przez ziemie czeskie w kontraście do wielkości osiągniętej w czasie panowania Karola IV? Pytanie to padło w czasie dyskusji po wykładzie otwartym i brzmiało prawie jak groźba. Quo usque tandem! Nawet ruch husycki nie jest już tym czym dawniej. W końcu przez cały czas uważano go za okres, kiedy – według słów Františka Palackiego – „Czechy znalazły się u szczytu swojej potęgi i możliwości”? Wręcz przeciwnie, a nawet dziś nie jest inaczej.
(…)
Nie tylko na stronach tych rozdziałów, lecz również w interpretacji struktury administracyjnej i ideologii reformacyjnej pamiętam o czytelnikach, dla których wcześniej powszechne pojęcia, terminy i realia są same w sobie trudnym orzechem do zgryzienia. Mimo to, wysiłki zmierzające do większej przystępności pracy nie mogły zostać zrealizowane kosztem dokładności.
(…)
Celem tej pracy nie są dzieje ziem czeskich w wieku husyckim, lecz dzieje rewolucji husyckiej powstałe w oparciu o określoną analizę krytyczną świadectw wszelkiego typu.
(…)
Dla mnie husytyzm był przede wszystkim częścią ówczesnej historii, przez co powstrzymałem się od poszukiwania jego znaczenia dla historii Czech. "
Toruń z racji swojego położenia geograficznego, od początku swojego istnienia, niezależnie w granicach którego państwa się znajdował, pełnił rolę warowni nadgranicznej. Rola Torunia wzrosła po wcieleniu go do państwa pruskiego, kiedy to stał się ważną twierdzą przy granicy z Rosją. W roku 1872, po zwycięskiej dla Prus wojnie z Francją, w przewidywaniu konfliktu z Rosją, Cesarski Niemiecki Sztab Generalny podjął decyzję o założeniu twierdzy pierścieniowej. W momencie przejmowania twierdzy przez władze polskie, najbardziej wartościowe elementy wyposażenia twierdzy zostały zdemontowane i wywiezione przez wojska niemieckie. Opis historii tworzenia nowoczesnej twierdzy pierścieniowej w Toruniu, jej rola, znaczenie, wyposażenie w latach 1872-1939 to treść książki.
Edgar Norwerth, architekt wykształcony w Moskwie, profesor WCHUTEMAS-u, od 1925 roku mieszkał i działał w Warszawie. Jego twórczość w Rosji ewoluowała od późnego eklektyzmu do tendencji konstruktywistycznych.W Polsce Norwerth stał się ważnym przedstawicielem modernizmu i jednym z najwybitniejszych polskich architektów XX wieku. Do jego realizacji należy m.in. zespół szkolno-sportowy Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego w Warszawie (obecnie Akademia Wychowania Fizycznego). Edgar Norwerth zajmował się także teorią i krytyką architektury.
Ta książka jest tłumaczeniem z rosyjskiego oryginału zamówionego przez wydawnictwo Osprey, autorstwa wybitnego radzieckiego i ukraińskiego archeologa dr. J. W. Czernienki, aktywnie uczestniczącego w wykopaliskach grobowców scytyjskich. Scytowie żyli we wczesnej epoce żelaza i zamieszkiwali północne obszary stepów Morza Czarnego. Chociaż okres scytyjski w historii Europy Wschodniej trwał niewiele ponad 400 lat, od VII do III wieku przed Chr., to wpływ, jaki owi jeźdźcy wywarli na historię swoich czasów był tak duży, że tysiąc lat po tym, jak przestali istnieć jako suwerenny lud, ich rdzenne terytoria nadal były zwane Wielką Scytią.
Trzon publikacji stanowią teksty napisane na podstawie referatów wygłoszonych w trakcie dorocznej konferencji Sekcji Wykładowców Katolickiej Nauki Społecznej i Instytutu Politologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, która odbyła się w dniach 19-21 czerwca 2017 r. Wspomnianych 7 referatów oraz 8 tekstów niezależnych porusza tematykę przemian społecznych zachodzących we współczesnym świecie. Jak sugeruje tytuł, autorzy przyczyn wydarzeń szukają zarówno w kryzysie elit, jak i tendencjach obejmujących całe społeczeństwo. Przedstawione są historyczne przykłady buntu mas, analiza obecnej sytuacji w Polsce i na świecie oraz to, jak Kościół radzi sobie z wyzwaniami codzienności i jak odbierany jest przez Polaków.
Wydana w związku ze stuleciem odzyskania niepodległości książka jest zbiorem pieśni i modlitw patriotycznych z różnych okresów. Obok pieśni takich jak ""Bogurodzica"" czy ""Jak długo w sercach naszych"" znajdujemy modlitwy z okresu rozbiorów, skierowane do polskich świętych i błogosławionych lub układane przez kard. Stanisława Wyszyńskiego czy ks. Jerzego Popiełuszkę.
Zbiór biogramów biskupów, arcybiskupów, kardynałów, a także (w latach1945-1972) administratorów diecezji wrocławskiej został opracowany na podstawiemonumentalnej publikacji autora Historia Kościoła katolickiego na Śląsku iinnych zgromadzonych materiałów. Teksty poprzedzone Ogólną charakterystykąepiskopatu wrocławskiego zostały wzbogacone o bogaty materiał ikonograficznyherby, ilustracje, fotografie pomników i zdjęcia samychrządców.
Oto pierwsze polskie wydanie tomu esejów jednego z najwybitniejszych i najbardziej „kultowych” intelektualistów XX wieku, na dodatek z naszych stron środkowej Europy, bo urodzonego w Pradze. Vilém Flusser (1920–1991), filozof mediów i ich „prorok”, który przewidział niektóre dzisiejsze instytucje medialne, wyemigrował z Czechosłowacji po zajęciu jej przez nazistowskie Niemcy (był pochodzenia żydowskiego) i na koniec znalazł się w Brazylii. W latach siedemdziesiątych XX wieku wrócił do Europy. Pisał w pięciu językach na całe spektrum tematów od sztuki po technologię. Jego zainteresowania skupiały się jednak wokół stworzonej przezeń nowej dyscypliny, którą nazywał „komunikologią”. W Polsce znany jest tylko z obszernego eseju "Ku filozofii fotografii" (Wydawnictwo Aletheia, Warszawa 2015). Niniejszy wybór (tekstów pisanych po angielsku) stanowi po części premierę światową, jako że niektóre z ponad dwudziestu zamieszczonych w nim esejów nie były jeszcze nigdzie publikowane. Są to prace z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku, skupione wokół problematyki pisma i obrazu. Autor dostrzega, że kultura pisma doświadcza kryzysu w konfrontacji z kulturą obrazu (film, telewizja), bo pismo, z natury linearne, a więc jednowymiarowe, niejako „przegrywa” z dwuwymiarowym obrazem. Nie ma jednak na myśli tak potępianej dziś „kultury obrazkowej”, lecz obraz jako nową, pozytywną możliwość komunikacyjną. Flusser, przedwcześnie zmarły po wypadku samochodowym, zdążył nam wiele powiedzieć o naszych czasach.
Dzieje Żydów polskich jest pierwszą tego typu książką wszechstronnie ukazującą dzieje ludności żydowskiej na ziemiach polskich, od przybycia do naszego kraju pierwszych Żydów po dzień dzisiejszy. Nowatorstwo książki polega m.in. na tym, że obok narracji tekstowej, równorzędną rolę pełnią mapy, diagramy i wykresy. Zostały one opracowane specjalnie na potrzeby tej publikacji. Uzupełnieniem przekazu jest bogata ikonografia (obrazy, zdjęcia, w tym fragmenty dokumentów źródłowych). Książka powstała przy współpracy z Muzeum Historii Żydów, a także z Żydowskim Instytutem Historycznym. Autorami tekstów są wybitni specjaliści w zakresie dziejów Żydów na ziemiach polskich: August Grabski, Andrzej Rykała, Jacek Wijaczka, Marcin Wodziński, Hanna Zaremska, Andrzej Żbikowski, Jolanta Żyndul. Atlas ukazuje nie tylko wielowiekowe dzieje społeczności żydowskiej na ziemiach polskich, jej niezwykły i jakże bogaty dorobek w zakresie własnej, szeroko pojętej kultury, ale także oczywiste zasługi i znaczący wkład do skarbca kultury polskiej. PUBLIKACJA ZAWIERA PEŁNA LSTĘ POLAKÓW SPRAWIEDLIWYCH WŚRÓD NARODÓW ŚWIATA z aktualizacją na 2018 ( jedyna taka na rynku).
Struktura książki, logiczna i spójna, prowadzi czytelnika od opisu nowego paradygmatu antropologicznego i etycznego w społeczeństwie sieci, poprzez społeczno-kulturowe implikacje społeczeństwa sieciowego, aż po część poświęconą Kościołowi i jego społecznej nauce w relacji do teorii społeczeństwa sieci. Ta ostatnia, bodaj najistotniejsza część publikacji, odnosi się do kilku wybranych kwestii: do personalizmu, wspólnotowości oraz zasad życia społecznego traktowanych jako kluczowe z perspektywy społeczeństwa sieci widzianego jako wyzwanie dla Kościoła. Praca tak skomponowana doskonale wpisuje się w postulowany współcześnie paradygmat multidyscyplinarności badań. Pani Kosche realizuje bowiem rzecz niełatwą i – w znacznym stopniu – nowatorską. Nie jest bowiem łatwo płynąć pod prąd współczesnych trendów badawczych, zwłaszcza na styku socjologii i etyki. Autorka jednak z powodzeniem eksploruje niepewne tereny pograniczne.
Czytelnik ma okazję śledzić wraz z Autorką odpowiedź na arcyważne pytania: na ile opisane przez Castellsa procesy usieciowienia społeczeństwa winny znaleźć swoje odniesienie we współczesnym działaniu i formach pracy apostolskiej Kościoła? Jak dalece wpływają one na dotychczasowe kategorie antropologiczne i etyczne oraz jakie mają konsekwencje w życiu społecznym? Czy Kościół w swoim posłannictwie korzysta z dorobku Castellsa? Jak połączyć życie z wiarą oraz działanie w sieci? Czy chrześcijanin powinien uciekać od technologii, czy też włączyć się aktywnie w jej tworzenie? Czy wizja Castellsa jest całościowa i odpowiada doktrynie katolickiej, czy też redukcyjna i wymaga uzupełnienia o jakieś aspekty?
Ks. dr hab. prof. Arkadiusz Wuwer
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?