Oryginalny charakter poniższej publikacji wyraża się w tym, iż stanowi ona całość – ze względu na zastosowaną tu metodę, implikującą swoistą postawę wobec filozofowania – złożoną jednakże z tekstów tematycznie samodzielnych, scalanych leitmotivem – powtarzającymi się metodologicznymi wątkami, nieodmiennie towarzyszącymi analizom kardynalnych wyznaczników egzystencji człowieka, takich jak m.in.: cierpienie, wolność, śmierć, twórczość, erotyzm. Naszą drogę rozpoczniemy od zarysowania istotnych aspektów metody, by dokonać ustaleń na temat kondycji samego filozofowania, i zgodnie z wypracowanym stanowiskiem odnieść się, tak do współczesnych ekspresji filozoficznych (J. Derrida), jak też do specyficznego rozpoznania dzisiejszego świata, zawartego w przekazie rapu.
Napoleon, Champollion i arcydzieło o odczytaniu Kamienia z Rosetty. Odczytanie Kamienia z Rosetty było jednym z najwybitniejszych dokonań intelektualnych wszech czasów. Umożliwiło poznanie tajemnic liczącej sobie tysiące lat starożytnej cywilizacji egipskiej. Tymczasem przez ostatnich dwieście lat okoliczności tego nadzwyczajnego dzieła translatorskiego pozostawały owiane nimbem mitu i tajemnicy. W swojej porywającej książce Daniel Meyerson przedstawia nadzwyczajną historię splotu losów dwóch geniuszy i przełomu, który zmienił nasze spojrzenie na przeszłość. Meyerson snuje urzekającą historię – o odkryciu Kamienia z Rosetty podczas przeklętej kampanii, o szaleńczym wyścigu o ujawnienie jego tajemnicy, o nieszczęściu wszystkich tych, którzy mieli z nim styczność – którą czyta się z zapartym tchem, jak fascynującą powieść. W charakterze tła i kontrapunktu dla historii genialnego lingwisty i cesarza wizjonera, Meyerson wplata do swojej opowieści starożytne wątki o miłości, intrydze, brutalnej śmierci i cudownym odrodzeniu, które przez wieki trwały ukryte przed światem na ścianach egipskich grobowców – a które Champollion w końcu zdołał światu pokazać. Mam odwagę nazwać tę książkę „szlachetnym thrillerem”. Opowieść o dwóch geniuszach swojej epoki – lingwiście Champollionie i Cesarzu Napoleonie – prowadzona jest przez wszystkie meandry dziejów epoki napoleońskiej. Narodziny fascynacji archeologią egipską są przecież ściśle powiązane z klęską Napoleona w Egipcie. Historia łamania znaczenia egipskich hieroglifów przypomina tutaj walkę o złamanie Enigmy. Wszystko przesycone jest przeplatającymi się intrygami i szlachetnymi gestami, które wyniosły dwóch bohaterów na szczyty sławy – obydwaj, niestety, ale nie za długo mogli cieszyć się swoimi sukcesami. Pasjonująca opowieść o prawdziwej przygodzie naukowej i jeszcze prawdziwszej przygodzie politycznej ma jedną wadę – kończy się zbyt szybko. Po przeczytaniu epilogu chciałoby się powiedzieć – jeszcze! Gorąco polecam. Prof. Andrzej Kokowski, archeolog, autor „Starożytnej Polski”. Daniel Meyerson pracuje na Columbia University. Jest autorem kilku książek historycznych, m.in. „W Dolinie Królów. Howard Carter i tajemnica grobowca Tutenchamona”. Absolwent Columbia University, gdzie obecnie zajmuje stanowisko Ellis Fellow.
Wybór pism, jest polskim tłumaczeniem antologii tekstów Edwardsa, reprezentatywnych dla jego różnorodnej twórczości literackiej. Edwards jako pastor, kaznodzieja, chrześcijański filozof, misjonarz, a także rektor Uniwersytetu Princeton uchodzi dziś za jednego z najwybitniejszych amerykańskich myślicieli. Jego wpływ na amerykański protestantyzm, a w szerszym ujęciu na zachodnią myśl teologiczną, filozoficzną i społeczną XVIII wieku i następnych stuleci trudno przecenić.Dorobek Jonathana Edwardsa jest przedmiotem dogłębnych badań naukowych ujmujących jego historyczne znaczenie, a także ogromny wpływ na religijne, polityczne oraz intelektualne horyzonty myślowe Nowego Świata. Obraz Edwardsa, który wyłania się z tych badań, wykracza poza jego tradycyjny wizerunek jako radykalnego kaznodziei. Coraz bardziej widoczny jest dziś uniwersalny wymiar przesłania Edwardsa, a także przenikliwość, z jaką odnosił się do zjawiska doświadczenia religijnego. Prezentowane teksty przybliżają polskiemu czytelnikowi wieloaspektowy obraz Edwardsa, szczególnie że niniejszy wybór jego pism ma charakter precedensowy na gruncie polskim.
Książka stanowi prezentację zmian zachodzących w systemie rodzinnym w wyniku zmagania się rodziny ze zdarzeniami normatywnymi o charakterze rozwojowym. Przykładem staje się tutaj przyjście na świat pierwszego dziecka w rodzinie. Teoretyczne rozważania oparte na założeniach koncepcji systemowych oraz biograficznych koncepcji rozwoju zostały poddane weryfikacji w toku badań własnych przeprowadzonych wśród małżeństw posiadających jedno dziecko w wieku do dwóch lat.
Większość ludzi korzysta z Internetu, maili, SMSów, serwisów społecznościowych i telefonów komórkowych. Jednak nie oznacza to, że dzięki nim jesteśmy w stanie poprawić swoją komunikację. Poza tymi wszystkimi urządzeniami posiadamy podstawowy instrument wymiany informacji, czyli umysł, który, niestety, często nas zawodzi. Komunikację zazwyczaj rozumiemy jako słowa, których używamy, gdy mówimy lub piszemy, ale nasza postawa ciała, grymasy twarzy, ton głosu, fizyczne działania, a nawet myśli, także są sposobem porozumiewania się. Autor książki, mnich buddyjski, mistrz Zen, udziela praktycznych rad, jak słuchać uważnie i wyrażać siebie w prawdziwy, szczery sposób. Dzięki tej książce poznasz metody komunikacji z samym sobą. Zdołasz obiektywnie ocenić sytuację i podjąć rozsądne kroki, aby uniknąć nieporozumień. Stosowanie się do jego zasad podniesie twoją samoocenę i wiarę w siebie. Przyznasz się przed sobą do błędów, które sam popełniłeś i bez uprzedzeń zinterpretujesz działania innych. Unikniesz zbędnych niebezpieczeństw, frustracji czy nieporozumień. Nauczysz się umiejętności słuchania i mówienia w sposób, który na zawsze zmieni twoje postrzeganie i wpływ na otaczający cię świat. Uświadomisz sobie, że za wszystko, co mówisz, robisz czy myślisz ponosisz całkowitą odpowiedzialność. Zatem jeśli wczoraj powiedziałeś coś, co nie było właściwe, dziś powinieneś zrobić coś, by to zmienić. Poznasz też proste techniki rozwiązywania problemów i rozładowania napięć w sytuacjach konfliktowych. Wykorzystaj mądrość Mistrza.
Na bohaterów książki wybrałem Kazimierza Łyszczyńskiego, Jana Mesliera, Giulia Cesare Vaniniego, Paula Holbacha, markiza de Sade’a, Immanuela Kanta, Johanna Gottlieba Fichtego, Ludwiga Feuerbacha, Fryderyka Engelsa, Karola Marksa, Zygmunta Freuda, a także Richarda Dawkinsa, Michela Onfraya i Michaela Schmidta-Salomona. Nie przez przypadek analizuję poglądy tych właśnie postaci. Książka nie jest przy tym kompletnym przeglądem ważnych myślicieli ateistycznych. Sądzę jednak, że życzliwy czytelnik doskonale zrozumie, dlaczego te osoby stały się bohaterami moich esejów i dlaczego uznałem je za niezwykłe, a także po prostu piękne i wspaniałe. Moje dociekania mają charakter teoretyczno-historyczny. Nie brak tu więc analiz, krytyk i rozważań. Chciałem, aby unicestwiana przez wieki ateistyczna tradycja jak najgłębiej przemówiła do współczesnego czytelnika, rozkochała go wręcz w sobie, i by znalazł on w niej także możliwe źródło współczesnych odpowiedzi na aktualne pytania.
Jerzy Kochan
Jerzy Kochan – filozof, profesor Uniwersytetu Szczecińskiego, kierownik Zakładu Filozofii Kultury, absolwent historii i filozofii Uniwersytetu Wrocławskiego. Autor wielu prac poświęconych problematyce wolności, teorii klas społecznych, alterglobalizmu i krytyce kapitalizmu. Napisał m.in.: Wolność i interpelacja (2003), Życie codzienne w matriksie (2007), Studia z teorii klas społecznych (2011), Socjalizm (2013).
Redaktor naczelny czasopisma filozoficznego „Nowa Krytyka” (www.nowakrytyka.pl). Pisuje i publikuje wiersze.
Łatwiej znosi się złą rzeczywistość, gdy się od niej myślą do lepszej odbiega.
(z Przedmowy do wydania pierwszego i drugiego, Warszawa 1939 - Kraków 1947)
Długo oczekiwane wznowienie klasycznego już dzieła Władysława Tatarkiewicza. Stanowi próbę zestawienia wszystkiego, co obiektywnie można o szczęściu powiedzieć.
Autor pisał swą książkę z zamierzeniem, by zawierała nie tylko to, co sam o ludzkim szczęściu myśli, ale także, co myśleli i myślą o nim inni; chciał, by książka przedstawiała rzecz jak najwszechstronniej.
(z Przedmowy do wydania trzeciego, Warszawa 1962).
Rozpatrywane są tu więc zarówno zagadnienia teoretyczne, jak i praktyczne, historyczne (informacje o ludzkich poglądach na szczęście), systematyczne, opisowe, normatywne, a także językowe (analiza wyrazu szczęście i wyrazów pokrewnych), psychologiczne (analiza doznawania szczęścia), socjologiczne i etyczne.
Książka z kategorii wielkich!
Jedna z podstawowych lektur na wszystkich studiach humanistycznych.
Trudno znaleźć doniosłe współczesne wydarzenie społeczne, którego nie próbowano wyjaśnić przez odwołanie się do teorii spiskowych. Od zabójstwa prezydenta Kennedy’ego i śmierci księżnej Diany, po zamachy z 11 września 2001 roku i katastrofę samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem – przy okazji każdego z tych wydarzeń powracały spiskowe schematy interpretacyjne. Popularne przekonania o istnieniu różnych sprzysiężeń stymulują refleksję na temat teorii spiskowych. Próby odpowiedzi na pytania o ich przyczyny, istotę i konsekwencje splatają się w tekstach zebranych w prezentowanym tomie. Można znaleźć w nim różnorodne głosy współtworzące akademicką dyskusję o teoriach spiskowych.
Wprowadzenie, s. 7
Antologia Struktura teorii spiskowych wypełnia zauważalną lukę w rodzimej literaturze przedmiotu. Daje ona mianowicie szansę polskiemu czytelnikowi zapoznania się z oryginalnymi, nierzadko już klasycznymi, jak też najnowszymi, a przede wszystkim poznawczo znakomitymi tekstami zachodnich badaczy teorii spiskowych. Książka ta może wnieść ożywczy powiew do polskiego dyskursu o teoriach spiskowych, który niestety, zwłaszcza w tzw. przestrzeni medialnej, nie wykracza poza wygłaszanie na ich temat bezkrytycznych, poznawczo bezwartościowych banałów.
Dra hab. Lech Zdybel, prof. UMCS
Praca dotyczy bardzo ważnej problematyki, analizowanej w sposób innowacyjny, niebanalny i bardzo rzetelny. Innowacyjnością i rzetelnością charakteryzuje się zarówno jej część teoretyczna, jak i empiryczna.
Do wysokiej oceny studium przyczynia się w szczególności ostatni rozdział książki. Zawarte są w nim niezwykle ciekawe wnioski z badań empirycznych odniesione do tez teoretycznych pracy, omówione kluczowe strategie konstrukcjonistyczne oraz przeanalizowane najważniejsze różnice między znaczeniami religii w kontekście trzech głównych elementów procesu konstruowania: języka, władzy i wiedzy.
Z recenzji prof. dr hab. Grażyny Skąpskiej
To książka z pogranicza socjologii religii, socjologii wiedzy i ogólnych zagadnień teorii socjologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem teorii konstrukcjonizmu, problemów poznania i komunikowania.
Autor wykazał się dużą kulturą teoretyczną, erudycją i należytą skrupulatnością w analizie materiału empirycznego. Na uznanie zasługuje też zachowanie przez niego koniecznej dyscypliny językowej i neutralności aksjologicznej, o co wcale niełatwo, gdy w Polsce bada się tak drażliwy społecznie i politycznie temat, jak nauczanie religii w szkole.
Z recenzji dra hab. Wojciecha Pawlika, prof. UW
W książce, opartej na wydaniu z 1948 r., zachowano oryginalną formę tekst. Jedynie w niektórych miejscach zmieniono nieaktualną już pisownię i słownictwo, dzięki czemu rozprawa autora stała się bardziej przystępna dla odbiorcy, sięgającego dziś do źródeł polskiej myśli socjologicznej.
"Trudności określenia socjologii kultury wynikają przede wszystkim z niejednoznaczności samego pojęcia kultury, z jego szerokiego i niejednorodnego zakresu, ze szczególnego nasilenia postaw wartościujących odnoszących się do zjawisk objętych tym pojęciem oraz z różnorodności tych postaw. Wszystkie wymienione aspekty wymagają omówienia, które trudno jednak będzie opgraniczyć do jednego rozdziału i zamknąć w zwartym wywodzie. Interferują one bowiem wielokrotnie w różnych działach problematyki kultury ujmowanej z socjologicznego punktu widzenia, muszą więc być uwzględniane w kolejnych punktach rozważań i w analizach licznych zagadnień szczegółowych".
Fragment tekstu
Autorka dzieli się [...] z czytelnikiem własnym rozumieniem treści pojęcia przykład, wzór, autorytet, mistrz, [...] w szczegółowy sposób ukazuje, czym jest wychowanie osobowe [...] i jaką w nim rolę pełnią przykłady, wzory i autorytety oraz co znaczy być mistrzem. [...] Akcent położony na standardy moralne stanowi tu wyraźną odpowiedź Autorki na pytanie o przyczyny współczesnego kryzysu autorytetów i coraz bardziej dotkliwego w nauce i wychowaniu braku mistrzów.
fragment recenzji prof. dr. hab. Franciszka Adamskiego
Książka prof. Katarzyny Olbrycht [...] zachęca do dialogu, do zasmakowania w powolnej analizie pozwalającej delektować się tematem i sposobem wykładu. [...] Po przeczytaniu książki rozumie się, że dobrze wychowywać będzie tylko taka szkoła, w której będą uczyć nauczyciele przekonani o swojej misji, ludzie prawi, mądrzy, dobrze wyedukowani, ale także uprawiający doskonalenie siebie, wymagający od siebie, otwarci na spotkanie z osobą, jaką jest dziecko, uczeń.
fragment recenzji prof. dr. hab. Olgi Czerniawskiej
Cel uświęca środki
Ponadczasowe dzieło traktujące o władzy, strategii i podstępie
"Ten, kto ma władzę, nie musi nikogo za nic przepraszać".
Niccolo Machiavelli napisał słynnego Księcia prawie pięć wieków temu, zainspirowany osobą Cezara Borgii, syna papieża Aleksandra VI, włoskiego polityka, kardynała, księcia Romanii. Celność nieprzebrzmiałych spostrzeżeń, ich przenikliwość i złożoność sprawiły, że trzymacie Państwo teraz w swoich rękach jedną z najważniejszych książek wszech czasów. Koronną pozycję w dziejach filozofii społecznej, a zarazem wciąż aktualną lekcję, która kształtuje myślenie liderów na całym świecie.
"Chcę iść do piekła, nie do nieba. W piekle będę miał towarzystwo papieży, królów i książąt, a w niebie są sami żebracy, mnisi, pustelnicy i apostołowie".
Słowa Machiavellego wykraczają dalece poza jego epokę i ramy geograficzne. Manipulacje, okrucieństwo, podstęp, okraszone inteligencją i precyzyjnie dopracowaną taktyką… Kto odważy się sięgnąć po tę lekturę, przekona się lub utwierdzi, że opisane metody są praktykowane także dzisiaj — i to z wielkim oddaniem. Bo czy kiedykolwiek przestało być aktualne zdanie:
"Politykowi nie wolno być niewolnikiem własnych słów"
Tytułowy Książę to współczesny szef, boss, prezes, po prostu — Pierwszy. Człowiek trzeźwo i logicznie myślący, obdarzonym domieszką demonizmu, stawiający cel zawsze wyżej niż środki, używający medialnych sztyletów i zatrutych pomówień. Skuteczne sposoby w polityce, biznesie, życiu nie zmieniły się aż tak bardzo.
"Ludzi należy albo zjednywać sobie pieszczotą, albo niszczyć, bo za drobne krzywdy będą się mścili, a doznawszy wielkich, nie będą już w stanie".
Słowo-klucz: ASERTYWNOŚĆ
Niech "nie" bezwzględnie znaczy "nie", "tak" -- "tak", a język nigdy nie staje kołkiem.
Niech właściwe słowa zawsze znajdą się w odpowiednim momencie, a wypowiedzi faktycznie odzwierciedlają myśli i uczucia.
Pasywnie... Agresywnie... ASERTYWNIE!
Odnosisz wrażenie, że świat wchodzi Ci na głowę? Masz uczucie, że ustępujesz zbyt szybko, a może -- przeciwnie -- trzymasz wszystkich żelazną ręką? Wiedz, że obie te sytuacje są niekomfortowe zarówno dla Ciebie, jak i otoczenia. A przecież zawsze można znaleźć złoty środek, który pozwoli na utrzymanie równowagi w relacjach międzyludzkich. Ten podręcznik ma spełnić jeszcze jedną, ważniejszą misję -- dzięki niemu wreszcie poczujesz, że Twoje życie naprawdę należy do Ciebie!
Oto arsenał broni z zakresu retoryki. Pomogą Ci one powstrzymać werbalnych napastników. Do dyspozycji masz liczne sztuczki, takie jak szybka riposta, dobrze uargumentowana odpowiedź oraz szczera prawda. Od propozycji szczerych odpowiedzi na zwykłe pytanie: "Co słychać?", po strategie rozmów ze zobojętnianymi lekarzami -- książka ta oferuje zabawne, łatwe i zuchwałe metody radzenia sobie w przeróżnych sytuacjach. Już za chwilę nauczysz się, jak postawić na swoim w każdej dyskusji, a jednocześnie robić wrażenie osoby pewnej siebie, taktownej i obytej.
O asertywności napisano już bardzo wiele. Na polskim rynku wydawniczym jest kilkadziesiąt tytułów dotyczących tego tematu, sporo artykułów, zdarzają się także specjalistyczne kursy. Jednak dopiero ten przewodnik po drogach i bezdrożach uświadamiania i egzekwowania swoich praw pokaże Ci wreszcie, jak:
bez pudła używać zgrabnych wymówek,
kształtować rozmowy na własną modłę,
mówić "nie" na tysiąc różnych sposobów,
prowadzić telefoniczne wojny,
pacyfikować obce dzieci,
prowadzić dialog z prawdziwymi dziwakami,
być nieznośnym i samolubnym.
W jakiego Boga wierzą naukowcy? Co wspólnego z modlitwą ma rozwiązywanie równań? Dlaczego nie należy zapychać Bogiem dziur w nauce? Co nauka może dać teologii? Czemu teoria ewolucji jest aż teorią, a koncepcja Inteligentnego Projektu zahacza o herezję?
Michał Heller w pasjonującej rozmowie z włoskim dziennikarzem Giulio Brottim opowiada o dwóch na pozór wykluczających się wartościach, które ukształtowały jego życie: religii i nauce. Wybitny uczony wspomina również wydarzenia ze swojego życia: trudy dzieciństwa na Syberii, studia, pracę duszpasterską i naukową w czasach komunizmu, a także dzieli się refleksją nad kondycją współczesnego chrześcijaństwa i powszechnej znajomości nauki.
Spośród moich licznych fascynacji dwie okazały się szczególnie uporczywe i odporne na upływanie czasu: nauka i religia. Moją wadą jest to, że jestem zbyt ambitny. Zawsze chciałem robić tylko rzeczy najważniejsze. A czy może być coś ważniejszego od nauki i religii? Nauka daje nam Wiedzę, a religia daje nam Sens. Zarówno Wiedza jak i Sens są niezbędnymi warunkami godnego życia. I jest paradoksem, że obie te wartości często pozostają w konflikcie. Nierzadko spotykam się z pytaniem: jak potrafię je godzić? Gdy takie pytanie bywa zadawane przez naukowca lub filozofa, nieodmiennie dziwię się, jak wykształceni ludzie mogą nie dostrzegać, iż nauka nie czyni nic innego, jak tylko eksploruje Dzieło Stworzenia. ks. prof. Michał Heller
„Zazwyczaj dialog między nauką a wiarą przypomina rozmowę dwóch głuchych – rzadko spotyka się osoby, które łączą w swoim życiu naukę i wiarę: jedną z nich jest ks. Heller” Il Manifesto
Prof. Michał Heller (ur. 1936), uczony, kosmolog, filozof i teolog, który w matematycznych równaniach teorii naukowych potrafi dostrzec dzieła sztuki, a wielkich fizyków uważa za genialnych artystów tworzących swe kompozycje z liczb i matematycznych formuł. Sam w swoich licznych książkach i artykułach naukowych z powodzeniem odnajduje się w obu rolach: naukowca-artysty i pisarza-uczonego. W 2008 roku otrzymał prestiżową Nagrodę Templetona, przyznawaną osobowościom, które wnoszą „wyjątkowy wkład w postęp badań i odkryć dotyczących rzeczywistości duchowej”.
Nakładem Copernicus Center Press ukazały się jego książki Sens życia i sens wszechświata oraz wybór kazań 10:30 u Maksymiliana.
Książka Człowiek w przestrzeniach szkoły. Studium antropologiczne to rezultat namysłu nad kondycją instytucji szkoły z perspektywy zadań edukacji polonistycznej, a zarazem opis dynamicznej relacji między dzieckiem a dorosłym. Tytułowe przestrzenie, w których zachodzą owe związki, mają charakter sensualny, wyznaczany funkcją budynku szkolnego, oraz symboliczny, ujawniający się w tekstach (podręcznik, lektura). Zarysowany w książce szeroki kontekst kulturowy pozwala dojrzeć szczeliny w restrykcyjnych przestrzeniach edukacji. Prześwity wolności nie tworzą się samoczynnie, ale są efektem oporu i buntu młodego człowieka, któremu narzucono kulturową rolę ucznia.
Zasady metody socjologicznej są uzasadnieniem tezy o możliwości naukowej socjologii. Zapoczątkowały systematyczne dociekania nad metodą badań socjologicznych, nad teoretycznymi podstawami nauk społecznych. To właśnie w tej książce Durkheim postulował, by soclog podchodził do przedmiotu swych badań bez emocji, by wyzbył się wyobrażeń, jakie przejął z myślenia potocznego, z panujących ideologii i dogmatycznych systemów filozoficznych. Zasady metody socjologicznej nie są oczywiście traktatem o metodologii nauk społecznych w dzisiejszym rozumieniu słowa "metodologia", są jednak dokumentem historycznym o pierwszorzędnym znaczeniu, są także ciągle rejestrem żywych problemów naukowych, do których socjologia współczesna powraca i będzie powracać.
Liczba organizacji pozarządowych, o charakterze lokalnym lub międzynarodowym, znacznie wzrosła w ciągu ostatnich 20 lat. Przemiany w globalnej gospodarce związane z procesem globalizacji spowodowały z kolei wzrost liczby korporacji międzynarodowych. Obie grupy równolegle odgrywają coraz większą rolę w kształtowaniu ładu gospodarczego i społecznego, realizując swoje interesy. W książce skoncentrowano się na zależnościach pomiędzy organizacjami pozarządowymi a korporacjami międzynarodowymi, ich wzajemnym oddziaływaniu, podstawowych źródłach konfliktów i możliwościach współpracy. Książka zawiera liczne przykłady w formie case studies, ilustrujące przebieg konfliktów oraz przypadki współdziałania w praktyce. Jest to wartościowa pozycja w światowej literaturze ekonomicznej, wyjątkowa na polskim rynku.
Trzecia książka Macieja Frączyka, czyli Niekrytego Krytyka - polskiego władcy YouTube, krytyka filmów, seriali, gier, książek i reklam, a także internetowych celebrytów.Na południe od nieba to trzecia część Zeznań Niekrytego Krytyka, kolejna książka oparta na formule show typu ""stand up"". Autor znany ze swojego krytycznego podejścia do świata i otaczającego go społeczeństwa znowu porusza w satyryczno-żartobliwy sposób wiekopomne tematy. A wszystko to okraszone dużą dawką humoru.
„Sztuka i polityka” to cykl publikacji, których celem jest próba uchwycenia i zaprezentowania dynamicznej relacji między różnymi gatunkami sztuki a szeroko rozumianą polityką jako zjawiskiem kulturowym. Uwikłanie sztuki i artystów w konteksty polityczno-społeczne ukazane zostało w aspektach instytucjonalnych oraz sztuki w działaniu społecznym – strukturze codzienności, kontekstach krytycznych, historycznych, podejmowanych działaniach na niwie historycznej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
