Publikacja jest pokłosiem międzynarodowej konferencji, zorganizowanej w Instytucie Socjologii UKSW z okazji 150. rocznicy urodzin Emila Durkheima. Zamieszczone w niej artykuły podejmują rozmaite wątki socjologii Durkheima, uznawanego za klasyka tej dziedziny naukowej, takie jak jego rozumienie moralności, religii, instytucji czy faktu społecznego.
Christian Flavigny, psychiatra i psychoanalityk dziecięcy, nazywa teorię gender mitem współczesności. Pokazuje, że gender theory chce zastąpić psychologiczną refleksję na temat płci socjologizmem, przyjmując założenie, że nie ma czegoś takiego jak tożsamość seksualna wynikająca z natury. Istnieje jedynie tożsamość seksualna uwarunkowana kulturowo i ona jest źródłem bogatego zróżnicowania praktyk seksualnych. Flavigny mówi bez ogródek – stawką dyskusji o gender jest społeczny status homoseksualizmu, biseksualizmu i transseksualizmu, a motywy etyczne i polityczne są w tym sporze drugorzędne.
„Wielką zaletą tej książki jest to, iż jej autor nie narzeka na rzeczywistość, nie potępia, nie moralizuje, nie sugeruje spisków przeciwko moralności chrześcijańskiej. Na polskim rynku nie było do tej pory tak profesjonalnie i z taką kulturą napisanej książki o gender”.
Nikodem Brzózy OP
W przedstawianej książce młodzi badacze zajmujący się nauką o literaturze, filmoznawstwem, kulturoznawstwem i translatoryką podejmują refleksję na temat sposobów wyrażania/tłumienia i przejawiania się wściekłości w kulturze. Zastanawiają się, czy te negatywne (czy na pewno negatywne?) emocje tylko i wyłącznie niszczą, czy bywają także katalizatorem zmian na lepsze. Czy, a jeśli tak, to jaka, jest cena poddania się im? Wreszcie – jak przetłumaczyć gniew?
Czym jest i co propaguje masoneria? Jaki ma wpływ na kulturę i współczesny świat? Od wielu wieków debatuje nad sensem Kościoła i myślą chrześcijańską. Ze strony Kościoła mamy zaś wielokrotnie powtórzony zakaz wstępowania katolików w jej szeregi. Czy naukę głoszoną przez kręgi masońskie można nazwać religią?
Pole semantyczne słowa „kreacja”, w myśl definicji słownika języka polskiego, wyznaczane jest przez związki znaczeniowe dające się uporządkować w trzy podstawowe, acz ściśle związane ze sobą grupy. Pierwsza z nich odnosi się do działalności wytwórczej i oznacza zarówno tworzenie czegoś (zwykle dzieła sztuki), jak i wytwór tej czynności. Druga dotyczy aktorskiego sposobu odtworzenia jakiejś postaci. Trzecia denotuje przebranie, wytworny, oryginalny strój, zwłaszcza w zakresie mody kobiecej. Te trzy metaforycznie odczytywane obszary znaczeń dobrze oddają podstawowe perspektywy, w których w tej książce przyglądam się historii...
Książka jest pokłosiem wykładów, które Autorka prowadziła na Wydziale Nauk Pedagogicznych UKSW. W tekstach przenikają się filozofia z pedagogiką. Ich wspólną
cechą jest filozoficzne ujęcie człowieka odkrywające sens wychowania i kształcenia. Autorka przedstawia filozoficzny wymiar wychowania – to, czym ono właściwie jest. Książka
adresowana do wszystkich pedagogów oraz osób przygotowujących się do tej profesji.
„Autorom niniejszego opracowania udało się dokonać wyborów, które wydają się zasadne ze względu na właściwą hierarchizację zawartości. Czytelnik może odnieść wrażenie, że ma do czynienia z dziełem z dziełem w jakimś sensie kompletnym. Dodatkowym jego walorem jest to, iż wprowadzone do tekstu informacje są nierzadko zachętą, aby czytelnik zechciał na własną rękę poszukiwać dalej i drążyć nadal w temacie, który go może szczególnie zainteresować. To duży pozyty tej publikacji. /…/ Konkludując pragnę stwierdzić, iż tekst skryptu przygotowanego przez rzeczywistych fachowców w dyscyplinie socjologicznej, jakimi są Sławomir H. Zaręba i Marcin Choczyński, będzie znakomitym kompendium wiedzy dla nie tylko przygotowujących się do egzaminów doktorskich z dziedziny socjologii, ale i dla zaciekawionych tym, co ogląd nad rzeczywistością społeczną…”. Ks. dr hab. Paweł Prűfer, prof. PWSW Jakuba z Paradyża
Rzeczywistość czasu może mieć zasadnicze znaczenie dla następnego wielkiego przełomu w fizyce teoretycznej.Czym jest czas?To pozornie proste pytanie jest najważniejszym problemem, z którym styka się nauka, gdy coraz głębiej badamy podstawy rzeczywistości. Wszystkie tajemnice, przed jakimi stają fizyka i kosmologia - od Wielkiego Wybuchu do przyszłości Wszechświata, od zagadek mechaniki kwantowej do unifikacji oddziaływań i cząstek - sprowadzają się do natury czasu.To, że czas jest realny, może wydawać się oczywistym faktem. Odczuwamy jego upływ każdego dnia, gdy obserwujemy tykanie zegarka. Ale większość fizyków - od Newtona i Einsteina aż do współczesnych teoretyków fizyki kwantowej widziało ten problem inaczej. Największe wrażenie robi naukowa hipoteza, mówiąca, że czas jest iluzją. Konsekwencje przyjęcia poglądu, że czas jest realny, są rewolucyjne.Lee Smolin, autor kontrowersyjnego bestsellera ""Kłopoty z fizyką"", twierdzi, że ograniczanie pojęcia czasu hamuje rozwój fizyki. Nadszedł czas na wielką rewolucję myśli naukowej. Rzeczywistość czasu może mieć zasadnicze znaczenie dla następnego wielkiego przełomu w fizyce teoretycznej.A co by było gdyby same prawa fizyki nie były bezczasowe? A gdyby podlegały ewolucji? ""Czas odrodzony"" proponuje nowe radykalne podejście do kosmologii, obejmujące realność czasu i otwierające cały nowy wszechświat możliwości. Smolin wyjaśnia żywym i przejrzystym językiem, jak prawdziwa natura czasu wpływa na naszą rzeczywistość.Zmieniłem front z powodów naukowych, a w szczególności ze względu na współczesne osiągnięcia fizyki i kosmologii. Uwierzyłem, że czas jest kluczowy w zrozumieniu istoty teorii kwantów i jej ewentualnej unifikacji z przestrzenią, czasem, grawitacją i kosmologią. A co najważniejsze, trzeba w nowy sposób potraktować realność czasu, aby nabrał sensu obraz Wszechświata ukazywany przez obserwacje kosmologiczne. To właśnie mam na myśli, pisząc o odrodzeniu czasu.
W tej publikacji wielokulturowość została przedstawiona nie tylko jako współwystępowanie w tej samej przestrzeni grup o cechach odmiennych kulturowych, ale przede wszystkim jako zjawisko tożsamościowe, ideologiczne i edukacyjne.
W pracy zostały zebrane teksty opisujące doświadczenia funkcjonowania w zróżnicowanej kulturowo przestrzeni społecznej, na przykład migrantów polskich w Wielkiej Brytanii, oraz przeanalizowano poczucie tożsamości europejskiej studentów krajów UE, a także problemy tożsamościowe współczesnych nastolatków. Uwzględniono ponadto kwestie uwarunkowań kompetencji kulturowych i komunikacji międzykulturowej oraz ich znaczenie dla tożsamości jednostki w sytuacji migracji. Przeprowadzono badania komunikacji w rodzinie z doświadczeniem migracji. W publikacji znalazły się też teksty pokazujące wartość edukacji międzykulturowej.
Praca adresowana do studentów kierunków pedagogicznych, socjologicznych oraz nauczycieli zainteresowanych procesami społeczno-kulturowymi zachodzącymi w Polsce i Europie.
Rytm życia zawiera eseje z pogranicza filozofii i medycyny, rozważające mechanizm powstawania i rozwoju patologicznych form ludzkiego postępowania w różnych sytuacjach życiowych np. sprawowania władzy czy uwięzienia. Antoni Kępiński (1918-1972)- legendarny lekarz, jeden z najwybitniejszych polskich psychiatrów i filozofów współczesnych, życie poświęcił bez reszty chorym psychicznie, dwa lata przed śmiercią, nieuleczalnie chory, zapisał przemyslenia wieloletniej praktyki lekarskiej. Tak powstały klasyczne nie tylko w psychiatrii, ale i we współczesnej humanistyce książki: Psychopatologia nerwic, Rytm życia, Schizofrenia, ż psychopatologii życia seksualnego, Melancholia, Lek, Psychpatie.
Autorka podejmuje w książce dialog z wybranymi klasykami socjologii, aby udzielić odpowiedzi na fundamentalne pytanie: Jak koncepcje rozumienia–racjonalności–języka łączą się z ideą odkrywania prawdy i jakim podlegają rygorom metodologicznym? Mamy zatem w książce trzy rozdziały zatytułowane: „Obiektywna nauka o subiektywnie umotywowanym świecie przeżywanym”, „O racjonalności jako rygorze postępowania naukowego”, „O językowych granicach obiektywności poznania socjologicznego”. Każdy z tych rozdziałów to prawdziwa uczta intelektualna. Książka jest napisana pięknym językiem polskim, jest zwięzła, a przez to przejrzysta.
Z recenzji prof. dr hab. Marioli Flis
Po lekturze książki stwierdzam jej nienaganną konstrukcję, erudycję autorki, dobry styl pisarski, pasję analityczną. Autorka mierzy się z problemami fundamentalnymi, nie tylko próbuje je skatalogować, ale też rozwiązywać. Czyni to w sposób oryginalny, inspirujący dla czytelnika. W moim przekonaniu książka będzie czytana nie tylko przez profesjonalnych socjologów, historyków myśli społecznej i filozofów społecznych, ale też ma spore szanse wejść do zbioru lektur adeptów nauk społecznych. Znajdzie ona wielu czytelników, a zarazem podniesie jakość kształcenia socjologów na poziomie akademickim.
Z recenzji prof. dra hab. Aleksandra Manterysa
Książka Anny Szwed odkrywa ważne pokłady świadomości religijnej i społecznej księży diecezjalnych, a to przecież oni na co dzień i „od święta” oddziałują na świadomość kobiet, przynajmniej tych praktykujących regularnie. Jeżeli nawet model kobiety propagowany przez Kościół katolicki może jeszcze zyskiwać uznanie u znacznej liczby kobiet polskich, o tyle młodsze pokolenie jest zdecydowanie nastawione bardziej „równościowo”. Publikacja Anny Szwed wnosi ważne przesłanki do wzbogacenia dyskursu nad pozycją i rolą kobiety w Kościele i w społeczeństwie.
Z recenzji prof. dr. hab. Janusza Mariańskiego
Książkę postrzegam jako oryginalną poznawczo, ważną, bardzo wartościową pracę naukową, wnoszącą znaczący teoretyczny i empiryczny wkład w opisanie i wyjaśnienie obrazu kobiet w nauczaniu Kościoła i w świadomości księży (na przykładzie archidiecezji krakowskiej). To pierwsza tak poważna praca w Polsce poświęcona badaniu polskich księży, pokazująca nie tylko duchowe, ale i socjologiczne pokłady wiedzy i opinii o kobietach.
Z recenzji prof. dr hab. Krystyny Slany
Sigrid Rausing prowadziła na przełomie lat 1993/1994 terenowe badania antropologiczne na półwyspie Naorootsi, w byłej radzieckiej strefie przygranicznej w Estonii. Porzucone wieżyczki obserwacyjne pstrzą tam linię wybrzeża, a ogromne pola kołchozu im. Lenina leżą odłogiem i czekają aż upomną się o nie byli właściciele, którzy uciekli z kraju przed wojną, przed radziecką i hitlerowską okupacją. Rausing rozmawiała z mieszkańcami tamtego rejonu o wielu sprawach: o biedzie dominującej postsowiecką rzeczywistość; o ich zachłyśnięciu się lawiną produktów z Zachodu i o szwedzkich korzeniach wielu z tych ludzi.
We Wszystko jest cudowne Rausing opowiada o historii, politycznych represjach i losach szwedzkiej mniejszości narodowej, zamieszkującej tamte okolice. Żyła i pracowała wśród tych ludzi, była świadkiem procesu ich przechodzenia od represji do wolności, od sowieckiego zacofania do postsowieckiej siermiężności.
Sigrid Rausing jest wydawcą „Granty”, ale jednocześnie to laureatka wielu nagród za działalność filantropijną i na rzecz praw człowieka. Wchodzi w skład koalicyjnego zespołu doradców Międzynarodowego Trybunału Karnego, jest zasłużoną, emerytowaną członkinią międzynarodowej rady Human Rights Watch.
Opis świata, który przecierpiał cykliczne ataki na swoją integralność. Zamieszkujący go ludzie wiedzieli jedynie czym jest bieda. Nigdy nie czytałem książki, której sam sposób napisania sprawia, że obraz rozbicia, braku wyjątkowości i poziomu deprywacji tak mocno przemawia do wyobraźni.
Adam Nicolson
Subtelne, precyzyjne i bardzo pouczające wspomnienie o zapomnianej Europie i świecie, który przestał istnieć.
Timothy Garton Ash
Na przełomie lat 1993 i 1994 Sigrid Rausing przez rok prowadziła antropologiczne badania w terenie w byłym kołchozie w postsowieckiej Estonii. Po dwudziestu latach wyniki tamtej pracy oraz treść dziennika prowadzonego w tamtym czasie i w trakcie drugiej wizyty w 2003 roku złożyły się na tę wybitną i pouczającą książkę, której poszczególni bohaterowie, budzący ciągłe zainteresowanie, są pokazani w szerokim historycznym i kulturowym kontekście. Doktor Rausing łączy zdolność do zauważania wiele mówiących szczegółów i niezwykłych – czasem lirycznych – opisów wiejskiego życia i krajobrazów, a dokumentując „stracone przyszłości” ludzi, którzy tam pracują, przypomina nam ponownie o straszliwym, ludzkim koszcie totalitaryzmu.
Robert Conquest
Liryczny i sugestywny opis byłego kołchozu na zapomnianym przez Boga półwyspie w Estonii, ukazujący proces uwalniania się spod władzy sowieckiej i odzyskiwania niepodległości. To zdumiewająca i piękna książka.
Lady Antonia Fraser
Na podstawie rozległych lektur oraz własnego doświadczenia organizatora i badacza kultury współczesnej, a także kuratora i krytyka sztuki, autor sięga do podstawowych problemów antropologii i filozofii kultury. Pyta o źródłowe motywacje towarzyszące organizacyjnym praktykom ludzi, o miejsce materialnych o praktycznych potrzeb w trwaniu i przemijaniu przekonań światopoglądowych, o autonomię indywiduum wobec zbiorowych konstrukcji ideowych. Rozważa też kondycję rozumu w relacji do sacrum, możliwość badania locus theologicus kultury wizualnej. Poprzez pogłębioną interpretację projektów pomników katastrofy smoleńskiej w kategoriach teologii kultury mierzy się z najbardziej drażliwym i emocjonalnym wątkiem polityki w Polsce.Książka jest głosem w akademickiej debacie o postsekularyzmie w filozofii kultury, a jednocześnie wyrazistym stanowiskiem w krytycznej debacie społecznej o polityce kulturalnej, stanie kultury polskiej i jej przyszłości.
Zapis postępującego od 1989 r. procesu wygaszania poszczególnych segmentów naszego państwa: gospodarki, suwerennej polityki zagranicznej, obronności, służby zdrowia, edukacji Starannie dobrany zespół autorów fachowców w poszczególnych dziedzinach przedstawia historię likwidowania Polski: 26 lat wyprzedawania i niszczenia przemysłu stoczniowego, górniczego i hutniczego, kolejnictwa, rolnictwa, lasów, handlu i mediów. Eksperci piszą też o upadku kultury, atakach na tradycyjną rodzinę, niskim poziomie szkolnictwa i słabości społeczeństwa obywatelskiego.
Andrzej Grzybkowski ujmuje rozwój polskiej architektury gotyckiej w ramach większych europejskich całości kulturowych, a nie państwa w jego często zmienianych granicach. Ważniejszą od domniemanej spójności państwowej rolę od grywało wspólne z innymi krajami środowisko geograficzne i zależności artystyczne od krajów sąsiadujących, często istotniejsze od relacji międzydzielnicowych. Takie przekonanie odzwierciedla w książce układ materiału zabytkowego z silnym zróżnicowaniem dzielnicowym i dopiero wewnątrz tego podziału wyróżnienie typów przestrzennych budowli. W przeciwieństwie do podobnych (nielicznych i niezbyt aktualnych) opracowań Autor ogranicza kontekst historyczno-społeczny oraz problemy "ikonografii architektury", jej znaczeń i symboliki na rzecz ujęcia morfologicznego, analizy form, także detalu architektonicznego. Kryterium jakości artystycznej z jednej strony często prowadzi do przewartościowania znanych i popularnych budowli, z drugiej zaś ? do wyróżnienia osiągnięć polskiej architektury na tle Europy Środkowo-Wschodniej. Zakres chronologiczny książki jest szerszy niż przyjęty dotychczas w badaniach
architektury gotyckiej: od zwiastunów gotyckich w romanizmie aż do występującego w XVII wieku postgotyku. Zasięg terytorialny odzwierciedla natomiast kolejne zmiany ? powiększania i pomniejszania ? obszaru Polski. Autor wykracza zatem poza obecne granice i sposób ujęcia tych kwestii w analogicznych opracowaniach niemieckich, czeskich czy litewskich.
Książka zawiera 171 czarnobiałych zdjęć i schematów oraz indeks nazw geograficznych i omawianych obiektów architektonicznych. Konstrukcja książki, dobrze wyrażona w analitycznym spisie treści, podkreśla jej walor jako podręcznika akademickiego.
Obudź swój mózg! Rozruszaj szare komórki! Pamięć można wyćwiczyć! Co robisz, by zachować dobrą kondycję? Ćwiczysz. A co robisz, by zachować dobrą pamięć? Jeszcze nic? A czy wiesz, że po skończeniu 28. roku życia twój mózg zaczął zwalniać i stopniowo traci sprawność? Jednak jest na to rada: wyrwany z rutyny i zmuszony do pracy tworzy nowe połączenia między neuronami. Dzięki czemu staje się sprawniejszy i lepiej nam służy. Neurofitness, czyli trening szarych komórek, cieszy się na całym świecie coraz większą popularnością. Tysiące dorosłych ludzi rozwiązują specjalnie przygotowane quizy, zagadki, zadania logiczne, sudoku, krzyżówki, by poprawić parametry swojej pamięci. Książka „Na pamięć” i zawarty w niej program treningu szarych komórek pomoże ci poprawić pamięć i sprawność intelektualną, nauczy technik szybkiego zapamiętywania i czytania oraz wprowadzi w najnowsze metody rozwijania kreatywności. To unikalny zestaw ćwiczeń przygotowany przez najlepszych polskich szaradzistów, specjalistów od mnemotechnik oraz od zaburzeń pamięci i neurologii. •Ponad 700 ćwiczeń, które poprawią kondycję mózgu – łamigłówki, krzyżówki, quizy, zagadki lingwistyczne •Dieta – co jeść ,żeby pamiętać •Testy psychologiczne i porady lekarzy •Kurs technik pamięciowych
Książka stanowi prezentację rozległej, interdyscyplinarnej tematyki dotyczącej informacji, którą w publikacji autor analizuje od strony jej lingwistycznych, kategorialnych i metaforycznych użyć i zastosowań. Ponadto są przedstawione koncepcje, stanowiska i dyskusje na temat cywilizacji zdominowanej środkami i narzędziami informatycznymi, w tym postaw i ocen od entuzjazmu po sceptycyzm i krytycyzm. Dużo miejsca poświęcono omówieniu koncepcji zajmujących się związkiem informacji z komunikacją.
Od dwóch lat w „Obserwatorium etyki słowa” badamy język mediów w jego relacjach do systemu wartości, które my, Polacy i Europejczycy, uznajemy za ważne. Ta książka to fragment wyników naszych badań, cząstkowa odpowiedź na pytanie o to, jak mówimy o wartościach, do jakich wartości odnosimy oceniane przez nas postawy ludzi, jakie właściwości języka wykorzystujemy, oceniając i wartościując. (…) Wszystkie nasze analizy prowadzą do wniosku, że teksty tygodników opinii nie tylko wpisują się w dyskurs podziałów, ale też świadomie go podtrzymują. Zastanawiające, że w naszym odzyskanym ponad dwadzieścia lat temu domu możemy się dzielić, używając pojęcia patriotyzmu, że mówiąc o tym domu, sięgamy po określenia Tuskoland albo Kaczystan. Zastanawiające, że możemy porozumieć się z Drugim tylko wewnątrz własnego obozu. I smutne, że media używają perswazji i manipulacji, by ten stan utrzymać. /Od autorów/
Aż nie chce się wierzyć, że od powstania tych dziesięciu rysunków, które ukazują etapy rozwoju duchowego człowieka, minęło niemal tysiąc lat. Mimo upływu czasu, ich symbolika wciąż jest aktualna. Współczesny człowiek przechodzi te same etapy rozwoju świadomości, co nasi przodkowie sprzed 50 pokoleń. Mistrz zen, Kakuan, uchwycił kluczowe etapy przebudzenia świadomości w bardzo prostych spostrzeżeniach. Jak to jednak bywa z przypowieściami i powiedzeniami tej tradycji duchowej, tak i tych dziesięć ilustracji można interpretować na wielu poziomach. Pozornie proste słowa ukrywają znaczenia mistyczne, które dla poszukującego stają się wskazówkami na ścieżce. Wyjątkową cechą całej tradycji zen jest wskazywanie na coś więcej niż kuminacja rozwoju duchowego – ponad samadhi, ponad oświeceniem, jest coś jeszcze. W tych dziesięciu ilustracjach wyjątkowość ta została jeszcze uwydatniona. Cały proces rozwoju duchowego stanowi tu jedną logiczną, harmonijną, konsekwentną całość. Zgubienie któregokolwiek etapu byłoby może pewnym problemem. Zgubienie ostatniego, dziesiątego „byka zen”, sprawiłoby jednak, że cała podróż w poszukiwaniu duchowego oświecenia staje się niedokończona, niekompletna, niepełna. Kiedy dotrzesz już do samego kresu, kiedy osiągniesz szczyt możliwości ludzkiej świadomości, okaże się, że jest coś jeszcze... Ci, którzy tam dotarli, mówią nawet, że jest tylko to, tylko ten dziesiąty byk zen. Komentarze Osho do dziesięciu byków zen są wyjątkową ucztą dla poszukujących. Dzięki nimi możemy pojąć istotę hermetycznych koanów i zrozumieć sens pozornie ascetycznych technik. Stąd już tylko jeden krok do odkrycia tropów byka...
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
