Formuła tytułu książki Białe maski / szare twarze – metaforyczna plama Rorschacha – stała się impulsem do rozważań na temat psychofizycznych dyskomfortów i cierpień odczuwanych przez mieszkańców peryferyjnej, środkowo-wschodniej Europy; zachętą do pochylenia się nad dolegliwościami zapisywanymi niestrudzenie przez miejscowych pisarzy, artystów i intelektualistów. W pierwszej części tomu zostały zgromadzone artykuły przedstawiające problematykę ucieleśnionych podmiotowości postrzeganych w kontekście wojny i komunizmu. Autorzy i autorki analizują w niej „przetaczanie się” przez trzy pokolenia perypetii nie/pamięci o Zagładzie i dziedzictwie dwu totalitaryzmów. Druga część książki składa się z tekstów skupionych na doświadczeniu środkowo-wschodnich Europejczyków postrzeganym w perspektywie napięć przestrzennych. Badaczki i badacze opisują rozmaite odmiany wykorzenienia i migracji oraz (utracone najczęściej) poczucie zadomowienia; proponują badanie ucieleśnionych podmiotowości kształtujących się w post/zależnościowym kontekście de/formującym relacje etniczne, klasowe oraz płciowe.
Nie ulega wątpliwości, że wraz z tomem „Przekaz digitalny” otrzymujemy nie tylko całość oryginalnie zaprojektowaną i umiejętnie zrealizowaną, ale także wizję nowocześnie uprawianego medioznawstwa budowaną na fundamencie semiotyki. (Prof. dr hab. Marek Hendrykowski)
Pierwszą osobą w Tybecie, która osiągnęła pełne oświecenie, była najprawdopodobniej kobieta, Yeshe Tsogyal, najbliższa uczennica Padmasambhawy, indyjskiego mistrza, który w ósmym wieku wprowadził buddyjskie nauki do tego kraju. Niniejsza książka jest nie tylko biografią, ale także inspirującym przykładem tego, jak można praktykować nauki Buddhy. Ja, kobieta Yeshe Tsogyal jest także barwnym i intrygującym obrazem Tybetu na początku buddyjskiej ery – okresu wielce dynamicznego, kiedy pod królewskim patronatem starano się wprowadzać nowe nauki mimo silnej opozycji. Choć jest to tekst bardzo stary, tradycja, którą opisuje, jest do dziś żywa, a relacja mistrza z uczennicą jest archetypowym opisem takiego związku. Yeshe Tsogyal przebywa całą buddyjską ścieżkę, łącznie z naukami dzogczen, aż wreszcie sama staje się wielką i mądrą Guru. Głębokie nauki przeplatają się z opisami wyczynów i przygód, duchowych wysiłków, dworskich intryg i osobistych spotkań. Jest to dramatyczna historia, pełna piękna i poezji, która daje nam wgląd w uczucia, aspiracje, trudności i triumfy Tsogyal.
Ja, kobieta Yeshe Tsogyal jest termą, czyli skarbem dharmy, spisanym i ukrytym w VIII wieku dla potrzeb przyszłych pokoleń przez urzeczywistnionych mistrzów Namkhaia Nyingpo i Gyalwę Changchuba, uczniów Padmasambhawy i Yeshe Tsogyal. Tekst został odkryty prawie tysiąc lat później, w XVII w. przez tertona (znalazcę skarbu dharmy) Takshama Samtena Lingpę, który rozszyfrował symboliczne pismo dakiń (przedstawione na początku każdego rozdziału), ukazując ten tekst w całej rozciągłości, w której dotrwał do naszych czasów.
Książka traktuje o podstawowych dla naszej współczesnej egzystencji obszarach w kontekście praktyki uważności. To świetny przykład bardzo aktualnego poradnika dla czytelnika uwikłanego w codzienność XXI wieku. Chogyam Trungpa był nauczycielem buddyjskim, który po ucieczce z okupowanego Tybetu, osiadł na Zachodzie, a następnie dostosował styl nauczania do zastanych warunków. Ten bez wątpienia jeden z najwybitniejszych umysłów naszych czasów w swojej książce wyjaśnia jak łączyć codzienne życie z głęboką duchową mądrością. Podejście to daje czytelnikowi nowe spojrzenie na wiele psychologicznych i praktycznych problemów dnia codziennego oraz stanowi ścieżkę do odkrycia głębszej satysfakcji w życiu osobistym, zawodowym i społecznym.
Pomiędzy jasną a ciemną stroną mocy to podręcznik, który posiada zalety pozycji nowoczesnej i niezależnej, a momentami nawet prowokacyjnej. Z założenia ma być „ostry”, szczery i otwarty na nowe formy przekazu informacji (graffiti, Internet), żeby przemówić i pobudzić do samodzielnego, krytycznego myślenia młodego odbiorcę.
Autorem podręcznika jest nauczyciel z 15-letnim doświadczeniem w nauczaniu etyki, filozofii i psychologii na poziomie szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum.
NINIEJSZY PODRĘCZNIK DO ETYKI DLA GIMNAZJUM
• dostosowany jest do po poziomu gimnazjum i współczesnego kontekstu otwartego na międzykulturowy dialog;
• zawiera pytania wykraczające poza samą etykę i odwołuje się do innych dziedzin wiedzy (np. psychologia, historia), aby odkryć podstawę założeń, na których tworzymy
opinie na temat dobra i zła;
• oferuje szeroki wachlarz metod prowadzenia lekcji, np. dyskusję na temat przykładów współczesnych zjawisk z życia społecznego, analizę tekstów literackich, religijnych, artystycznych i filmowych, eksperymenty myślowe itp.
• obejmuje całą podstawę programową, pozwalając na swobodny wybór tematów;
• proponuje możliwość e-mailowej oraz telefonicznej wymiany myśli z autorem.
Na końcu każdej z pięciu części znajdują się ćwiczenia podsumowujące treści rozdziałów, a poradnik metodyczny przybliży tematy lekcji także nauczycielom bez filozoficznego wykształcenia.
Demokracja to jedno z tych słów, które znacząc tak wiele, przestaje znaczyć cokolwiek. Współczesnie jest ono jednym z obligatoryjnych frazesów, który najbardziej nawet niedemokratycznym decyzjom ma zapewnić moralną i polityczną legitymizacją. Bywa więc używane do uzasadniania imperialnych podbojów,
lekceważenia mniejszości, przemocy. Rzadko który jednoznacznie niedemokratyczny polityk otwarcie odrzuca pojęcie demokracji czy równości. Z drugiej strony, niedookreślenie tego pojęcia sprawia często, że obciąża demokrację winą za grzechy, których nie popełniła.
Bohaterem tej opowieści jest Walter Russell (1871-1963), niezwykły człowiek, który pomimo braku formalnego wykształcenia był malarzem, pisarzem, rzeźbiarzem, muzykiem i architektem, zajmował się filozofią, fizyką i chemią, a także sformułował fizyczną teorię powstania i funkcjonowania wszechświata. Ta rewolucyjna teoria, której punktem wyjścia jest zasada falowego ruchu światła, nie została uznana przez akademickich na-ukowców, co jednak nie zniechęciło Russella do jej wyłożenia w dwóch obszernych dziełach naukowo-filozoficznych. A oto jak sam tłumaczy swoją niebywałą wiedzę:
"Nie potrzeba większego dowodu niż moje przeżycie, by udowodnić wątpiącemu światu, że cała wiedza istnieje w Myśloświecie Światła - które jest Bogiem - że ta Świadomość to Jedna Świadomość, że ludzie nie mają oddzielnych umysłów i że wszelką wiedzę można uzyskać z Kosmicznego Źródła Wszechwiedzy, gdy człowiek stanie się z Nim jednością".
ANNA KAROŃ-OSTROWSKA: Mam poczucie, że mówi Ksiądz o Kościele jako filozof, nie jako duszpasterz. Mówi Ksiądz o myśleniu, nadziei, prawdzie...
KS. JÓZEF TISCHNER: Cóż jeszcze?
Nawet w filozofii nie zajmuje się Ksiądz problemem Boga. Czy jest to programowe Tischnera milczenie o Bogu?
Oby wszyscy tak milczeli o Bogu jak ja! Mówię o tym, co widzę, a nie o tym, co sobie wymyślę, że zobaczę. Kiedy robię filozofię człowieka i staram się, żeby tego człowieka pokazać w maksymalnym otwarciu na Boga, to ja milczę o Bogu?!
(fragment książki)
Rozmowy ks. Józefa Tischnera z jego uczennicą Anna Karoń-Ostrowską ukazały się już po śmierci wybitnego filozofa. Opublikowane pierwotnie w tomie Spotkanie (2003), obecnie trafiają do czytelników w poszerzonej wersji. Stąd nowy tytuł: akcent w książce pada bowiem na to, jak Tischner w swojej działalności potrafił połączyć erudycję filozoficzną z doświadczeniem drugiego człowieka i horyzontem wiary.
Anna Karoń-Ostrowska – filozofka, redaktorka kwartalnika „Więź” i jedna z inicjatorek powstania Instytutu Myśli Józefa Tischnera – bardzo wnikliwie przepytuje swego nauczyciela, prosząc go zarówno o rozjaśnienie różnych kwestii filozoficznych, jak i wydobywając zeń ważne informacje biograficzne. Dowiadujemy się m.in.: dlaczego Tischner nie chciał robić kariery na zachodzie Europy, lecz wolał pozostać „filozofem Sarmatów”, które języki obce sprawiały mu największy kłopot oraz jak wyglądały jego relacje z kard. Karolem Wojtyłą i czemu nie cieszył się z jego wyboru na Stolicę Piotrową.
Publikacja jest niezwykle interesującą pozycją badawczą, znacząco poszerzającą zakres poszukiwań badawczych pedagogiki społecznej, inspirującą także tych badaczy, których uwaga koncentruje się na dążeniu do lepszego rozumienia procesów składających się na formację podmiotum, jako zakorzenienie kulturowe oraz społeczne uczestnictwo.
Fragment z recenzji wydawniczej dr. hab. Jacka Piekarskiego, prof. UŁ
Pogłębiająca się wielokulturowość Europy jest już faktem, a przystąpienie Polski do Unii Europejskiej jedynie formalnością, przypieczętowującą stan dokonany. Wielokulturowości nie można jednak po prostu ogłosić – o wielokulturowość należy dbać i zabiegać; potrzeba wielu lat pracy i pokonywania stereotypów, lęków i uprzedzeń, by w rezultacie móc się szczycić społecznością wielokulturową, a zarazem jednolitą, gdzie podziały, choć wyraźne, płynnie przechodzą jedne w drugie. Książką szczególnie w tym temacie przydatną, są Postawy nauczycieli wobec edukacji międzykulturowej a kultura szkoły Barbary Dobrowolskiej, ujmująca zagadnienie od strony edukacji, jako zarodka, z którego może i powinna wykluć się przyszła wielokulturowość.
Publikacja składa się z dwóch części: teoretycznej i empirycznej. Część teoretyczna prezentuje przegląd stanowisk wobec wielokulturowości i międzykulturowości oraz wobec kultury szkoły. Część druga – empiryczna – diagnozuje postawy nauczycieli wobec edukacji międzykulturowej, próbuje nakreślić definicję pojęcia „kultury szkoły, a całość uzupełniona jest analizą jakościową. Nie dziwią zatem niezwykle pochlebne i entuzjastyczne opinie Recenzentów: prof. zw. dra hab. Tadeusza Pilcha oraz prof. UŚ dr hab. Aliny Szczurek-Boruty.
Książka zawiera portrety współczesnych nauczycielek buddyjskich pochodzących z różnych stron świata. Są to zarówno inkarnacje wybitnych nauczycielek z Tybetu, jak i kobiety, które urodziły się na Zachodzie, by na fali często niesamowitych wydarzeń odbyć trening w klasztorach buddyjskich i zdobyć kwalifikacje przewodniczek duchowych. Książka ukazuje siłę i determinację kobiet, które wyszły poza role oferowane im przez społeczeństwa, by na ścieżce swych najgłębszych pragnień odkryć swe życiowe powołanie. „Moc dakini” napisana jest w porywający i barwny sposób, a przedstawione w niej historie życia i wywiady czyta się jednym tchem. Obraz wyłaniający się z tych biografii prowokuje do zadawania pytań o rolę kobiet w życiu duchowym zachodniego społeczeństwa oraz o rolę duchowości w życiu współczesnej kobiety.
Ta niezwykła książka to wynik spotkań Jego Świątobliwości XVII Karmapy z amerykańską młodzieżą, które odbyły się w 2011 roku. Karmapa będąc jednocześnie głową liczącej ponad 900 lat linii przekazu buddyzmu tybetańskiego i młodym, dwudziestokilkuletnim człowiekiem doskonale rozumie problemy współczesnego zglobalizowanego świata. Odpowiadając na pytania swoich rówieśników z Zachodu, korzysta z wielowiekowej mądrości własnej tradycji, dzięki czemu jego odpowiedzi mają charakter uniwersalnych, nierzadko zaskakujących głębią porad jak kierować swym życiem, by przynosiło ono korzyść zarówno nam samym, jak i innym. Zastosowanie mądrości buddyzmu do zrozumienia najbardziej palących problemów XXI wieku okazuje się dawać zaskakująco owocny rezultat. Młodzi ludzie w rozmowie z Karmapą dowiadują się jak wiele we współzależnym świecie zależy od ich dobrej motywacji i szlachetności serca, które ma moc zmieniania rzeczywistości. Tematy poruszane w książce to m.in. ekologia, zrównoważony dostęp do żywności, problematyka płci, zaangażowanie społeczne, zdrowe związki.
Część I
Realia i perspektywy
Danuta Waniek
Tożsamość lewicowo-feministyczna. Filozoficzne źródła sprzeciwu i postępu społecznego. O polityczności feminizmu
Agnieszka Szczudlińska-Kanoś
Kobiety na regionalnej scenie politycznej
Marta Majorek
Kobiety w kampaniach społecznych Unii Europejskiej
Joanna Bierówka
Czy Internet poszerza zakres wpływu kobiet, czy zakres wpływu na kobiety?
Marta du Vall
Współczesne Polki - trudność w wyborze ról
Ewa Szczepankiewicz
Ewolucja statusu prawnego kobiety muzułmańskiej na przykładzie państw Maghrebu
Dominika Sozańska
Stanowisko Kościoła katolickiego wobec działalności politycznej kobiet
Ewa Hyży
"Demokracja troski". Feministyczna etyka w zglobalizowanym świecie
Część II
Społeczniczka, ofiara, bestia - wizerunki kobiet w polityce
Janusz Fałowski
Kobiety w Sejmie Śląskim - sylwetka poselska Janiny Omańkowskiej(1859-1927)
Agnieszka Walecka-Rynduch
Dziewczyny z bronią, czyli rzecz o kobiecym obliczu terroryzmu na przykładzie działalności społeczno-politycznej Ulrike Meinhof
Anna Frątczak
Intelektualistka jako wróg narodu. Uwagi o esejach Dubravki Ugreśić
Mateusz Wiliński
Frau Erika Steinbach. Polityczny fenomen działalności przewodniczącej Związku Wypędzonych oraz jego postrzeganie w Polsce
Aneks
Władysław Masiarz
Kobiety w parlamentach II Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1939
W ciągu ostatnich trzydziestu lat naukowcy przekonali się, że dwa nieuchwytne składniki naszego Wszechświata – ciemna materia i ciemna energia – nie tylko stanowią jego większą część, ale także kształtują jego losy. „Jądro ciemności” to wciągająca opowieść o gromadzeniu dowodów przemawiających za powszechnie dziś przyjętym modelem kosmologicznym Lambda-CDM (Lambda- Cold-Dark-Matter), napisana przez jednego z pionierów badań na tym polu. Jeremiah Ostriker w przystępny i wnikliwy sposób opowiada o postępach w badaniach nad ciemną materią i energią, a także wyjaśnia, jakie kwestie wciąż pozostają niewyjaśnione i w jaki sposób naukowcy mierzą się z pytaniami o pochodzenie i naturę ciemnej materii i ciemnej energii.
„Jądro ciemności” to jasny i dogłębny opis najnowszych, zaskakujących osiągnieć w badaniach Wszechświata i kwestii, które wciąż pozostają dla nas tajemnicą. Ostiker i Mitton mają nie tylko ogromną wiedzę, ale i wyśmienity styl.
Martin Rees, Master of Trinity College, University of Cambridge, Astronomer Royal
Jeremiah P. Ostiker jest astrofizykiem i profesorem astronomii na Columbia University. Pracował na Princeton University, kształcił się natomiast na Harwardzie, University of Chicago i University of Cambridge. Jest jedną z najbardziej wpływowych postaci w badaniach nad ciemną materią.
Simon Mitton jest astronomem i pisarzem. Pracuje w St. Edmund’s College, University of Cambridge.
Czego dowiedzieliśmy się o pochodzeniu człowieka dzięki badaniom genomu naszych najbliższych ewolucyjnie krewnych? „Neandertalczyk” przedstawia fascynującą historię okrywania odpowiedzi na to pytanie. Od pierwszych prób badań kopalnego DNA w latach 80. aż po uwieńczone sukcesem zsekwencjonowanie genomu neandertalczyka w 2010 r., śledzimy niezwykłą opowieść o narodzinach nowej dziedziny nauki, której porażki i triumfy ze swadą opisuje człowiek, dzięki któremu badania te w ogóle się rozpoczęły.Odczytanie pełnego zapisu informacji genetycznej neandertalczyka sprawiło, że dowiedzieliśmy się o nim znacznie więcej, niż kiedykolwiek odkrylibyśmy dzięki tradycyjnym badaniom paleontologicznym. Przede wszystkim jednak zbliżyło nas do odpowiedzi na pytanie, jakie biologiczne czynniki sprawiły, że to ludzie współcześni – a nie nasi wymarli krewni – odnieśli oszałamiający sukces ewolucyjny. No właśnie, czy jednak neandertalczycy wymarli bez śladu? Odkrycia Svante Pääbo zrewolucjonizowały antropologię i doprowadziły do naniesienia poprawek w naszym drzewie genealogicznym. Stały się fundamentem, na którym jeszcze przez długie lata budować będą inni badacze – antropolodzy, paleontolodzy, genetycy populacyjni, ewolucjoniści. „Neandertalczyk” to wciągająca opowieść o marzeniach, wytrwałości i nauce najwyższej próby. To opowieść dla wszystkich, którzy zadają sobie pytanie, kim jesteśmy – i skąd pochodzimy.Rzadko się zdarza, by kulisy wielkich odkryć w nauce opisywali ich autorzy – w dodatku czyniąc to w świetnym stylu i opowiadając ciekawą historię. Jeśli chcecie dowiedzieć się, jak uprawia się prawdziwą naukę, musicie przeczytać tę książkę. Edward O. Wilson, profesor Harvard UniversityProblem po problemie, rozwiązanie po rozwiązaniu, Pääbo relacjonuje przebieg badań, które doprowadziły do odkrycia naszych genetycznych związków z neandertalczykami, przedstawiając przy okazji realia współczesnej nauki i pozwalając nam doznać ekscytacji, jaką odczuwają badacze dokonujący wielkiego odkrycia naukowego. Richard Wrangham, profesor Harvard UniversityNeandertalczyk autorstwa Svante Pääbo to niesamowita historia człowieka, który w pojedynkę wyruszył na poszukiwanie korzeni naszego gatunku, uzbrojony w najnowsze zdobycze genomiki. Pääbo opowiada o swoich odkryciach – zarówno tych pierwszych, dzięki którym dowiedzieliśmy się wiele nowego o naszych przodkach, jak i tych późniejszych, które dowiodły, że ludzie krzyżowali się z neandertalczykami i że domieszka neandertalskiego DNA trafiła do genomu ludzi współczesnych. Oto nauka w najlepszym wydaniu. J. Craig Venter, biolog i dyrektor J. Craig Venter InstituteSvante Pääbo jest dyrektorem Zakładu Genetyki w Instytucie Antropologii Ewolucyjnej w Lipsku. Jego przełomowe odkrycia wielokrotnie przedstawiano w mediach i opisywano na łamach prasy. W 2009 r. tygodnik „Time” zaliczył go do stu najbardziej wpływowych ludzi świata.
Swoją rozprawą habilitacyjną A. Domagała udowodniła, że jest nie tylko znakomitą badaczką, ale także osobą niezwykle empatyczną, zwracającą uwagę na podmiotowość pacjenta [...]. Jej monografia wyznacza nowe drogi badawcze w poznawaniu problemów lingwistycznych osób z otępieniem alzheimerowskim i z pewnością będzie podstawowym punktem odniesienia w dalszych badaniach tej skomplikowanej problematyki. [...] Nie do przecenienia są także walory praktyczne recenzowanej pracy. Opracowana przez autorkę "Skala pewności narracyjnych" może być znakomitym narzędziem logopedycznym do diagnozowania zaburzeń mowy u pacjentów z otępieniem oraz wyznaczania optymalnych sposobów postępowania postdiagnostycznego w odniesieniu zarówno do terapii bezpośredniej, jak i pośredniej. [...] Będzie ona bez wątpienia podstawową lekturą dla logopedów chcących specjalizować się z zakresu rodzącej się właśnie gerontologopedii. Zainteresują się nią zapewne także neurolodzy, neuropsycholodzy i inni specjaliści, którzy w kręgu swoich zainteresowań umieszczają osoby z otępieniem, nie tylko alzheimerowskim.
Z recenzji profesora Uniwersytetu Gdańskiego dra hab. Stanisława Milewskiego
Materiał, który [autorka] poddaje opisowi, klasyfikacji i interpretacji, jest wystarczająco obszerny i dobrany na tyle sensownie, że pozwala na wydobycie zjawisk stanowiących dobry argument na rzecz wprowadzonego w tej pracy pojęcia dyfuzji; sposób potraktowania tego materiału spełnia także warunek profesjonalnego opisu translatologicznego (...). Wprowadzone przez autorkę pojęcie dyfuzji wydaje mi się metaforą bardzo atrakcyjną poznawczo, opisuje bowiem, wręcz unaocznia, pewne mechanizmy tekstowe, które skuteczniej niż w przypadku funkcjonujących dotąd pojęć uzmysławia przebieg procesów translatorskich (...).
Z recenzji prof. dr hab. Piotra Fasta
Praca jest interesująca, dobrze napisana i niewątpliwie zasługuje na publikację. Problem procesów medykalizacji i jednocześnie obecność trendów wskazujących na demedykalizację, jako w pewnym sensie społecznej reakcji na nadmierne sprawowanie kontroli nad życiem ludzkim przez instytucje medycyny, zasługuje na uwagę i wnikliwą analizę. W Polsce ta problematyka nie jest dostatecznie obecna. […] Lukę tę wypełnia praca Michała Nowakowskiego, który wnikliwie śledzi debaty na powyższe tematy w piśmiennictwie zagranicznym, porządkuje je i interpretuje. Ramą interpretacyjną dla jego rozważań staje się logika współczesnego kapitalizmu, stąd też ciężar gatunkowy analiz spoczywa w znacznej mierze na najnowszych technologiach medycznych i funkcjonowaniu wielkich koncernów farmaceutycznych, niejednokrotnie dyktujących warunki postępu i rozwoju medycyny, a wraz z nimi sposobów rozwiązywania współczesnych problemów zdrowotnych na świecie.
Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Antoniny Ostrowskiej (Instytut Filozofii i Socjologii PAN)
Autorzy publikacji skłonili się do refleksji nad złożonością problematyki feminizmu i ożywionym dyskursem w przestrzeni publicznej dotyczącym jego niektórych aspektów. Powziętym przez nich zamierzeniem stała się próba systematyzacji i oceny współczesnej kondycji feminizmu w Polsce, w Europie i na świecie, jak również wskazanie współczesnych wyzwań, zagrożeń i perspektyw ruchu. Realizacji tego celu służyć ma analiza kwestii terminologicznych feminizmu, jego uwarunkowań i właściwości, głoszonych idei i wartości, a także wymiarów: instytucjonalnego, literackiego oraz medialnego.
Zmiany zachodzące we współczesnym świecie oraz zagrożenia, których doświadczają dzisiejsze rodziny, znacznie wpływają na postrzeganie i realizowanie przez rodziców ich powinności rodzicielskich, wymagają uczenia nowych funkcji i zadań, generują powstawanie dylematów towarzyszących rodzicom w wychowaniu dziecka. Asumptem do do powstania monografii była potrzeba spojrzenia na dzieciństwo i rodzicielstwo z perspektywy aktualnych przeobrażeń, potrzeb, ale też sytuacji trudnych, które w okolicznościach niesprzyjających stają się źródłem zakłóceń w ich doświadczeniu. Książka jest skierowana do szerokiego grona Czytelników. Mam olbrzymią nadzieję, że dzięki uniwersalnemu charakterowi okaże się pomocna rodzicom poszukującym wzmocnienia w swoich poczynaniach opiekuńczych i wychowawczych, jak też praktykom służącym im wsparciem w wielu trudnych sytuacjach życiowych
Z Wprowadzenia
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
