Tomasz Rożek – numer 1 wśród polskich popularyzatorów wiedzy! Kosmos – książka familijna przybliżająca młodym czytelnikom najciekawsze zagadnienia ze świata nauki. Autor skupia się na obiektach, których wielkość jest z perspektywy człowieka często nie do wyobrażenia. Jakie tajemnice kryje przed nami kosmos? Jaki obiekt porusza się najszybciej we wszechświecie? Czy czarna dziura ma dno? Człowiek to nie jest atlas anatomiczny, czy typowe kompendium wiedzy. To raczej próba odpowiedzenia na pytanie, skąd jesteśmy, kim jesteśmy i gdzie zmierzamy? Wywiady o ewolucji człowieka, o tym, kim jesteśmy teraz, oraz o biocybernetyce, a więc o naszej przyszłości. Oprócz wywiadów, jak zawsze w pozycjach Tomasza Rożka, dużo ilustracji, infografik tłumaczących najbardziej skomplikowane zagadnienia oraz przykładów, analogii i ciekawostek.
Być może trzymasz w ręku tę książkę, gdyż twoją uwagę przyciągnął niebieski kolor okładki. Istotnie ta głęboka barwa w szczególny sposób pobudza naszą siatkówkę. Niebieski ponadto wpływa relaksująco i zaprasza do znalezienia czasu na dalszą lekturę. Zieleń tytułu natomiast pobudza do działania. Przypomnijmy sobie kolor świateł sygnalizacyjnych! Zieleń podsuwa też naszej podświadomości myśl, że książka ta jest równie pouczająca, co przystępna.
Napisana z pasją, lekkością i humorem książka o złożonym zjawisku, jakim jest kolor i o praktycznym wykorzystaniu jego mocy w naszym życiu. Jean-Gabriel Causse w fascynujący sposób opowiada o tym, do jakiego stopnia barwy wpływają na naszą psychikę i fizjologię, przywołując przy tym zaskakujące wyniki najnowszych badań naukowych. Niesamowita moc kolorów to również poradnik, który umożliwia optymalny dobór właściwego koloru we wszystkich dziedzinach życia od koloru ubrań, poprzez wystrój wnętrz aż po wykorzystanie koloru jako narzędzia w świecie biznesu.
Książkę przetłumaczono na 15 języków! 1 miejsce w rankingu sprzedaży Amazon!
Płeć młodzieży a jej postawy wobec płciowości i sfer z nią związanych
Cechy osobowości młodzieży a jej postawy wobec seksualności człowieka i sfer z nią związanych
Rodzina w hierarchii wartości młodzieży a jej postawy wobec seksualności i związanych z nią sfer
Wyniki w nauce młodzieży a jej postawy wobec seksualności i związanych z nią sfer
Typ szkoły, do której uczęszcza młodzież a jej postawy wobec seksualności i związanych z nią sfer
Przedstawiona do recenzji książka podejmuje istotny dla procesu wychowania problem wartości uznanych za relatywne w świecie ery ponowoczesnej. Autorka słusznie uzasadnia, że zanik podstawowych wartości w edukacji czy też ambiwalentny do nich stosunek nie jest zjawiskiem korzystnym wychowawczo, choć zgodnie z wynikami licznych badań zaprezentowanych w monografii, nieuchronnie zachodzącym wśród młodzieży. Recenzowana książka jest zatem wartościowa z punktu widzenia teorii i praktyki, podejmuje problem zarówno ważny, jak i niezwykle aktualny. Konstrukcja recenzowanej pracy jest poprawna, logiczna i zapoznaje czytelnika z szerszym kontekstem teoretycznych i ideologicznych założeń ponowoczesności, by następnie przejść do analizy etapu wieku dorastania i jego specyficznych cech, do kwestii wartości i ich różnych systemów, w dalszej kolejności do zagadnień bardziej szczegółowych, a mianowicie wartości deklarowanych przez młodzież i specyficznych aspektów wychowania do wartości.
Z recenzji prof. dr hab. Anny Zamkowskiej
Książka autorstwa Dominiki Jagielskiej oraz Janiny Kostkiewicz Pedagogika humanizmu społecznego Andrzeja Niesiołowskiego jest odkrywczym i z wielu względów ważnym studium historyczno-biograficznym. Wprowadza czytelnika w szczególny mikrokosmos idei i problemów. Na planie pierwszym plasuje się tutaj zagadnienie transcendencji i duchowości, ściśle związane z normą samorozwoju osobowego oraz uczestnictwa społecznego, a jedno i drugie jest źródłem wychowania katolickiego. Musiało upłynąć wiele lat, by życie i dzieło A. Niesiołowskiego, tak ważnego reprezentanta społeczno-pedagogicznej myśli katolickiej, zostało dostrzeżone, zaprezentowane i ocenione oraz wprowadzone do współczesnego obiegu naukowego. Pierwszeństwo w tej mierze należy do Janiny Kostkiewicz, która po raz pierwszy wydobyła na światło dzienne postać Niesiołowskiego w monografii Kierunki i koncepcje pedagogiki katolickiej w Polsce 1918–1939 (2013). Dużą zasługą Dominiki Jagielskiej oraz Janiny Kostkiewicz jest to, że pokonały granice milczenia i zapomnienia, że ukazały ideologiczne przyczyny dyskwalifikowania i marginalizacji myśli społecznej wyrosłej na gruncie prawd ewangelicznych i nauczania Kościoła. Pośrednio, ale w sposób wyraźny, dzięki przedstawianej książce można dostrzec »pole zaległości«, obszar braków badawczych i problemów, które należy podjąć i rozwiązać, by uzupełnić i wzbogacić dotychczasowy, dalece niepełny obraz polskiej myśli humanistyczno-społecznej XX wieku. Oby te ustalenia stały się impulsem do szerszej i systematycznej pracy badawczej nad myślą i praktyką katolickiej pedagogiki w naszym kraju.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Wiesława Theissa
Współczesna dramaturgia teatralna, filmowa, radiowa, telewizyjna. Co miesiąc nowy polski dramat. Tłumaczenia najciekawszych tekstów dramaturgicznych z zagranicy. Co jeszcze? Eseje, rozmowy redakcyjne, felietony, prezentacje sylwetek dramatopisarzy oraz informacje o życiu współczesnego teatru.
Książka jest ciekawą i wartościową pozycją wydawniczą na naszym rynku, wypełnia boleśnie odczuwaną lukę w wiedzy o państwie Izrael i jego problemach, które poniekąd są następstwem wcześniejszych, nękających społeczność żydowską jeszcze w diasporze, między innymi w Polsce. Książka zmusza też do zastanowienia się nad żydowskim charakterem państwa Izrael: na ile ma ono charakter religijny, a na ile narodowy, a w tym drugim przypadku na ile rozwiązania ustrojowe tego państwa przypominają (…) próby stworzenia państw narodowych w Europie
Dr hab. Jan Doktór
Praca podejmuje wyjątkowo interesujący problem badawczy jakim jest funkcjonowanie izraelskiego systemu politycznego. Zasługuje ona ze wszech miar na pozytywną ocenę, gdyż można ją uznać za wartościowe przedsięwzięcie badawcze, które wzbogaca naszą wiedzę o Izraelu.
Prof. dr hab. Edward Haliżak
We współczesnej krytyce społecznej można wyróżnić dwie tradycje. W tradycji uspołecznienia punktem wyjścia w myśleniu o społeczeństwie są relacje między podmiotem a światem przedmiotowym. W tradycji kompozycyjnej wychodzi się od zróżnicowanych społecznych aktorów i bada, jak łączą się ze sobą.
Niesie to daleko idące konsekwencje, jeśli idzie o stawki krytycznego myślenia i definiowanie perspektyw zmian społecznych. Pytania krążą albo wokół autonomii, autentyczności i wyzwolenia ze złudzeń ideologii albo dotyczą kwestii partycypacji, dostępu i bezpieczeństwa.
Maciej Gdula analizuje koncepcje najważniejszych współczesnych teoretyków – Slavoja Žižka, Pierre’a Bourdieu, Judith Butler, Michela Foucaulta, Ernesto Laclau i Brunona Latoura – pokazując, na jak różne sposoby rozumie się dziś krytykę społeczną i jak różne zadania się przed nią stawia.
'Niepełna, niecałościowa informacja, czyli dezinformacja, czyli w rezultacie kłamstwo praktykowane na co dzień, wrasta nam w krew, staje się drugą naturą, ba, nieraz wręcz powinnością moralną czy narodową'
Stefan Kisielewski
Dezinformacja to ukochane narzędzie wszystkich reżimów świata. Kryje się w niej szczególne niebezpieczeństwo: ludzie pozbawieni dostępu do prawdziwych informacji stają się bardzo podatni na manipulację. Z łatwością można im wmówić każdą bzdurę i skierować ich gniew w dowolnym kierunku. Najlepszym przykładem potęgi dezinformacji jest wpływ, jaki na rządy i społeczeństwa wolnego świata wywierał ZSRR, gdzie do perfekcji opanowano jej zasady. Gigantyczny aparat zakłamywania historii, fabrykowania 'dowodów', oczerniania ważnych osób, grup etnicznych czy nawet całych krajów, podburzania przeciw innym i wywoływania nienawiści funkcjonował od czasu rewolucji październikowej aż po koniec zimnej wojny... A właściwie funkcjonuje nadal.
O tym aparacie, technikach i celach dezinformacji, a także o sposobach demaskowania kłamstw sowieckiej propagandy opowiada książka gen. Pacepy i prof. Rychlaka. Bez ogródek, wprost ze źródła: Ion Pacepa to były szef rumuńskiego wywiadu, a Ronald Rychlak to profesor prawa, a także specjalista od historii religii. Ten tandem poprowadzi Cię przez zawiłe labirynty międzynarodowych afer, pokaże, jaką partię szachów Sowieci rozgrywali z USA i co z tego wynikło, a także jak subtelne formy może przybierać dezinformacja i jak się przed nią obronić. Nie przegap i nie daj się zmanipulować!
Książka zawiera wyniki badań na temat doświadczenia bezdomności i domu osób pozostających w kryzysie bezdomności, żyjących w specjalistycznych placówkach na terenie Łodzi. Autorka publikacji oparła się na swoich wieloletnich badaniach, jakie prowadziła w schroniskach różnego typu (zaliczanych do instytucji totalnych). Są to badania antropologiczne - etnograficzne o rysie action research (badania w działaniu), plasujące się w nurcie antropologii współdziałającej.
Autorka przedstawia w książce doświadczenia własne z badań odbywających się w tak specyficznym terenie oraz prezentuje jedenaście historii, jakie zebrała od lokatorów placówek, którzy opowiadali o doświadczeniach związanych z domem i bezdomnością. Zwraca uwagę stereotypowo idealizowany obraz domu, który jednak odsłania w ich opowieściach także „ciemne" oblicze. Dom to typowy społeczny konstrukt, a dla zrozumienia jego kulturowo-społecznego znaczenia ważna jest perspektywa gender, relacja władzy, rodzaj emocji, sens intymności oraz granica między publicznym a prywatnym. Dla autorki było także ważne, w jaki sposób pomoc świadczona w placówkach kształtuje doświadczenie mieszkających tam osób, ich kolejne wyobrażenia domu i samych siebie.
Badaczka jest zaangażowana w działalność Łódzkiego Partnerstwa Pomocy Osobom Wykluczonym i Bezdomnym. Grupa ta skupia instytucje, stowarzyszenia i osoby zajmujące się bezdomnością na terenie Łodzi oraz organizuje rozmaite akcje (m.in. edukacyjne, animacyjne). Dzięki temu charakterowi działalności autorki, jej publikacja posiada dodatkowy wymiar: oprócz tego, że jest pracą naukową, można ją potraktować także jako diagnozę obecnego stanu rzeczy. W zakończeniu autorka zawarła rekomendacje dotyczące zmiany istniejącego porządku pomocy.
Teksty są zogniskowane wokół centralnej kategorii - kultury konwergencji - i prezentują jej szerokie spektrum interpretacji w oparciu o literaturę polską oraz światową. Tego typu rozważania są nowatorskie w polskiej literaturze pedagogicznej. Ta wielość ujęć, także konkurujących ze sobą, jest zaletą książki (...)
Godne podkreślenia jest również to, że w obecnym multikulturowym i cyfrowym społeczeństwie ranga edukacji estetycznej - o czym nie mówi się wystarczająco głośno i dobitnie - znacząco rośnie, i tym bardziej rośnie, im bardziej skłaniamy się ku kulturze obrazkowej. Zagrożenia i skutki pozytywne wynikające z nieuniknionej cyfryzacji życia społecznego zostały celnie wyartykułowane w zamieszczonych rozważaniach (...)
Recenzowana praca nie formułuje prostych recept, uczula jednak Czytelnika na meandry współczesnej kultury estetycznej i zmusza do refleksji nad tożsamością współczesnego człowieka.
Z recenzji dr hab. Sławomira Sztobryna, prof. ATH w Bielsku-Białej
Jaka jest natura podejmowania decyzji indywidualnych i zbiorowych?
Czy decyzje podejmujemy w sposób wolny?
Jakie są kryteria racjonalności podejmowania decyzji?
Czy komputery potrafią za nas planować, wybierać, przewidywać i decydować?
Książka jest zbiorem artykułów, w których analizowany jest proces podejmowania decyzji w różnych kontekstach: logicznym, psychologicznym, (neuro-)kognitywistycznym, filozoficznym, społeczno- kulturowym i ekonomicznym. W ramach badań logicznych zaproponowane zostały nowe narzędzia logiczne dla modelowania procesu podejmowania decyzji. W kontekście psychologicznym omawia się podmiotowe (m.in. emocjonalne) uwarunkowania i neurologiczne zasady podejmowania decyzji. W kontekście filozoficznym rozważa się możliwość skonstruowania nowego pojęcia podmiotu w oparciu o współczesne teorie decyzji, zaś społeczno-kulturowym zaprezentowane zostały nowe wzorce koordynacji zbiorowych zachowań – z uwzględnieniem problematyki podejmowania decyzji. Wreszcie w kontekście ekonomicznym zaproponowane zostały nowe techniki w podejmowaniu decyzji biznesowych.
Autorzy artykułów:
Andrzej Dąbrowski, Małgorzata Leśniowska-Gontarz, Bolesław Jaskuła, Tomasz Kwarciński, Arkadiusz Lewicki, Elżbieta Mrozek, Robert Piłat, Andrew Schumann, Andrzej Szelc, Jarosław Szkoła, Konrad Szocik, Jan Woleński.
Filozofia matematyki rozwijana jest intensywnie zarówno w Polsce, jak i na świecie. Zajmują się nią uczeni reprezentujący różne dyscypliny. Choć bezpośrednio niepotrzebna właściwie dla uprawiania i rozwijania samej matematyki, jest przecież niezbędna dla lepszego zrozumienia tej dziedziny i jej miejsca pośród innych nauk. Ostatnio zauważyć się daje także rozwój refleksji filozoficznej nad młodą dyscypliną, jaką jest informatyka.
Zebrane w tym tomie prace obrazują prowadzone aktualnie w Polsce badania filozoficzne nad matematyką i informatyką. Ich autorzy reprezentują różne ośrodki akademickie i różne specjalności - są wśród nich zarówno matematycy, jak i logicy, filozofowie czy nawet teologowie. Prace poświęcone są bardzo różnym problemom: od rozważania rozwoju i zmian w matematyce i znaczenia metody aksjomatycznej, poprzez badanie klasycznych kierunków filozofii matematyki, problemów związanych z epistemologią matematyki czy ze związkami matematyki ze światem realnym, rozważanie wpływu paradygmatu ucieleśnionego umysłu na badania nad poznaniem matematycznym, a kończąc na problemach filozoficznych informatyki.
Autorzy artykułów: Izabela Bondecka-Krzykowska, Krzysztof Cibora, Roman Duda, Michał Heller, Mateusz Hohol, Zbigniew Król, Anna Lemańska, Jerzy Mycka, Adam Olszewski, Ewa Piotrowska, Jerzy Pogonowski, Zbigniew Semadeni, Bartłomiej Skowron, Michał Sochański, Paweł Stacewicz, Jan Woleński, Krzysztof Wójtowicz.
Książka amerykańskiego historyka ukazała się w 1979 roku i w następnym roku przyniosła autorowi prestiżową nagrodę U.S. National Book Award. Stała się bestsellerem dziennika „New York Times”. Odwołując się do teorii psychoanalitycznych i analizy historycznej, Lasch wyraża zatroskanie stanem społeczeństwa amerykańskiego (polityki, gospodarki i kultury) i ogólniej, cywilizacji zachodniej: „Przyszłość jawi się jako niespokojna i niepewna [a] społeczeństwo burżuazyjne wszędzie zużywa nagromadzony zasób twórczych koncepcji – współczesny świat staje w obliczu przyszłości pozbawionej nadziei”. Lasch dostrzega powszechny sprzeciw wobec polityki postrzeganej jako organizowany spektakl, zauważa pierwsze próby samoorganizacji obywateli w lokalnych wspólnotach w celu obrony swoich praw wobec organów państwa i korporacji. Dotychczasowy kult liberalizmu utożsamianego z indywidualizmem doprowadził do powstania osobowości narcystycznej oznaczającej niepohamowaną pogoń za szczęściem, chorobliwe skupienie na własnym „ja”. Narcyz żyje dniem codziennym a jednocześnie odczuwa stałe niezaspokojenie pragnień. Lasch uważa, że współczesny człowiek, zdany na ekspertów, stracił zdolność do odwoływania się do własnego doświadczenia, do samodzielnego określania własnych potrzeb, co powoduje niemożność ich zaspokojenia. Wyparcie się przeszłości prowadzi do rozpaczy, kryzys kulturowy wynika z deprecjacji przeszłości – diagnozy i analizy Lascha odnoszą się do określonego w historii czasu z życia społeczeństwa amerykańskiego, niemniej zaskakują przenikliwością i aktualnością. W czasie kiedy książka powstała, problemy w niej opisane były dla polskiego czytelnika abstrakcją, obecnie jej lektura może być ważną inspiracją w refleksji nad stanem spraw w Polsce AD 2015.
Autor Roślin, które udomowiły człowieka, Jarosław Molenda, pisarz, dziennikarz, podróżnik zabiera nas na wyprawę, której celem jest dotarcie tam, gdzie żyją ludzie praktycznie uzależnieni od jednego gatunku rośliny.
Każdy rozdział jego książki to opowieść o konkretnych przedstawicielach flory i związanych z nimi legendach, a także przyziemnych troskach ich 'opiekunów'.
'Rośliny, które udomowiły człowieka' wyjaśni m.in.:
– jaki olej ma więcej zalet niż osławiona oliwa
– które drzewo ma korę przypominającą skórę Godzilli
– jak zrobić czekoladę bez kakao
– czy wodą kokosową można zastąpić kroplówkę
– gdzie powstaje najlepszy olejek różany na świecie
– co nazywano szparagami baroku
Przy okazji autor zgłębi kilka związanych z omawianymi roślinami zagadek, na przykład to:
– że Kolumb nie urodził się w Genui, ale był handlarzem mastyksu z Chios
– co królik ma wspólnego z kacem
– że Bretończycy mieli swojego 'Titanica'
Jarosław Molenda jest jedną z najwybitniejszych postaci literatury łączącej historię z przygodą. To poszukiwacz prawdy w zamierzchłej historii i człowiek uwalniający dzieje ludzkości z oków tajemnic.
Agata Kosmalska, redaktor naczelna magazynu 'Dookoła Świata'
Molenda skrupulatnie odtwarza realia epoki, nie przestając być przy tym interesującym opowiadaczem.
Damian Gajda, 'Bluszcz'
Jarosław Molenda, absolwent Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej UAM w Poznaniu, członek South American Explorers, współodkrywca prekolumbijskich ruin w Peru, w ciągu ćwierć wieku odwiedził cztery kontynenty i kilkadziesiąt krajów. Autor wielu książek, zajmuje się szeroko rozumianą publicystyką podróżniczą, popularnonaukową i historyczną.
Jest to pierwsza tego typu książka w Polsce. Autorzy podejmują w niej trudny temat polityki na ambonie. Temat ten dzieli polski Kościół. Jedni uważają, że księża nie powinni na ambonie zajmować się polityką, a inni są przeciwnego zdania. O tym, jak jest, a jak być powinno, można się dowiedzieć z lektury niniejszej książki. Pierwsza jej część zawiera teoretyczne rozważania o rozumieniu polityki i jej miejscu w Kościele, w drugiej znajdują się homilie polskich biskupów i ich analizy przeprowadzone przez specjalistów, a na trzecią składa się tekst debaty, w której jej uczestnicy zastanawiają się nad tym, jak mówić o kwestiach politycznych nie naruszając świętości ambony.
Współczesny świat bardziej niż kiedykolwiek wcześniej targany jest różnego rodzaju niepokojami natury społecznej, politycznej, kulturowej i ekonomicznej. Konsekwencją wielości zachodzących zjawisk i procesów są nowe pola badawcze. Coraz więcej procesów i rodzących się na ich kanwie ruchów staje się obszarem studiów i analiz. Nie inaczej jest w przypadku tekstów wchodzących w skład tej publikacji. Do rąk czytelnika trafia praca, w której kilku autorów - niezależnie od siebie,a jednak w duchu podobnego niepokoju i obaw - zastanawia się nad palącymi problemami społecznymi, politycznymi i ekonomicznymi współczesnej Europy i świata.
Łukasz Scheffs
„Kiedy boga nie ma” to książka o ateistach i ateizmie, a zatem również o religii, religiach, Kościele i relacjach z nim, systemach wartości i sposobach postrzegania świata. To książka o bogu, o jego bliżej niezidentyfikowanych obrazach i o mnogości jego wyobrażeń oraz o tym, jak człowiek potrafi sobie bez niego poradzić. Ta książka to nie tylko spis przemyśleń i sposobów recepcji idei boga, to historie ludzi, którzy w pewnym momencie swojego życia zdecydowali się obrać drogę, która z bogiem ma niewiele wspólnego.
Ten mały spis ludzkich historii pokazuje różnice między ateistami oraz ich cechy wspólne, różnie jednakże przez nich interpretowane. Pokazuje, jak bardzo różnią się między sobą ci, których często wrzuca się do jednego wora, myśląc jak o ludziach wykluczonych, pozbawionych podmiotowości w zatomizowanym społeczeństwie, w którym wszyscy w coś wierzymy. „Kiedy boga nie ma” to po prostu długie Polaków rozmowy, choć najmniej jest tu polityki i narzekania, najwięcej zaś ludzkiej materii i boga.
Czy to książka adresowana do ateistów? Cóż, jeśli chcą oni zrozumieć swój ateizm, to najpewniej nie. Z nim trzeba się przegryźć, czasem pokłócić, aby w końcu pogodzić lub toczyć nieustanny bój. Innymi słowy, to książka dla tych, którzy chcą zrozumieć to, czego inni ciągle nie rozumieją, bez względu na to, czy żegnają się od lewej do prawej, do modłów rozkładają dywan, chodzą z durszlakiem na głowie czy zwyczajnie nie wierzą w samą ideę istot boskich do tego stopnia, że nawet żarty z niej już ich nie bawią. Tak, to książka dla wszystkich, którzy mają problem z tymi, którzy żyją po swojemu, nie przejmując się tym, że komuś może być to nie w smak.
Ta książka mimo wszystko jest po to, by uczynić Was lepszymi
Wszystkie książki na tematy moralne są budujące albo kiepskie. Taki to już gatunek. Karty na stół! Czy będę Was pouczał, jak macie żyć? Poniekąd tak. Czy będę moralizował? Miejscami, ale nie za wiele. Czy uważam się za lepszego od Was, skoro chcę Was pouczać? Nie. To dlaczego to robię? Bo umiejętność ważenia argumentów moralnych, roztropnego i sprawiedliwego oceniania postępków swoich i postępków innych ludzi oraz krytycznej analizy własnych i cudzych przekonań moralnych zawsze pociąga nas ku górze, czyli doskonali.
Każdy, kto liznął etyki, jest choć trochę lepszy niż wtedy, gdy jeszcze o etyce nic nie wiedział, jakkolwiek nie znaczy to, że w ogóle jest dobry ani że nad innymi góruje. Tyle więc mogę Wam obiecać – jeśli przeczytacie tę książkę uważnie, z pewnością staniecie się nieco lepsi niż przed jej lekturą. Nauczycie się lepiej niż dotąd rozważać swoje i cudze zamiary i uczynki. Tym samym zyskacie większą szansę uniknięcia niektórych złych postępków i niesprawiedliwych ocen. A w dodatku nie będziecie powtarzać wielu niemądrych rzeczy, które na co dzień większość z nas mówi, próbując, bez wprawy, wdawać się w dyskusję etyczną i w etyczne oceny. Na przykład nie będziecie mówić, że „nikt nie ma prawa Was oceniać”…
Czy kryminologom grozi bezrobocie? Nie sądzę, niestety. Mam bowiem nieodparte wrażenie, że działalność przestępcza przenosi się stopniowo ze sfery realnej do wirtualnej, gdzie możliwości wydają się wręcz nieograniczone (często jeszcze nawet nie do końca zidentyfikowane, nie wspominając już o reakcji prawnokarnej), ryzyko zaś — minimalne. Sieć zapewnia anonimowość — to truizm. Lecz właśnie w realnym lub wyimaginowanym poczuciu anonimowości (ergo — bezkarności) działa cała rzesza oszustów internetowych, liczba zaś ofiar sięga niekiedy kilkudziesięciu lub nawet kilkuset tysięcy.
Dla porządku dodajmy jednak, że w sferze realnej przestępczość ulega korzystnym przemianom. Staje się ona coraz mniej brutalna; bardziej cywilizowane formy przybiera nawet działalność zorganizowanych grup przestępczych (co wcale nie oznacza, że jest ona mniej groźna, zwłaszcza dla gospodarki kraju). Jeszcze kilkanaście lat temu ich aktywność obejmowała głównie prostytucję, wymuszenia haraczy, porwania dla okupu, napady na tiry oraz inną działalność rozbójniczą, obecnie zaś są to wyłudzenia podatku VAT i dotacji unijnych, nielegalny handel paliwami, produkcja i przemyt papierosow18 oraz narkotyków. O tej zasadniczej przemianie oblicza przestępczości zorganizowanej również — jak się wydaje—zadecydował w dużej mierze rachunek zysków i strat.
Wśród specjalistów od przestępczości — w sferze zarówno teorii, jak i praktyki — będą zatem niebawem dominowali księgowi oraz informatycy, cała reszta będzie się musiała przekwalifikować.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
