Człowiek to drugi tom trylogii Tomasza Rożka, w której autor przeprowadza czytelnika przez wszystkie skale wszechświata, od rzeczy największych do najmniejszych. Pierwsza część, Kosmos, dotyczyła skal dużych, wszystkiego, co jest większe od człowieka. A więc od całego wszechświata rozpoczynając, na życiu na Ziemi kończąc. W drugim tomie autor pisze o człowieku. Ale Człowiek to nie jest atlas anatomiczny, czy typowe kompendium wiedzy. To raczej próba odpowiedzenia na pytanie, skąd jesteśmy, kim jesteśmy i gdzie zmierzamy? Wywiady o ewolucji człowieka, o tym, kim jesteśmy teraz, oraz o biocybernetyce, a więc o naszej przyszłości. Oprócz wywiadów, jak zawsze w pozycjach Tomasza Rożka, dużo ilustracji, infografik tłumaczących najbardziej skomplikowane zagadnienia oraz przykładów, analogii i ciekawostek.
„Chciałbym się stwierdzeniom generalnym z góry przeciwstawić. Trzeba po prostu rozpatrywać każde wydarzenie z osobna” – pisał Andrzej Kijowski. I taki też jest niniejszy zbiór artykułów wybitnego powojennego krytyka i eseisty. Stanowi on sumę rozważań pisarza na temat teatru, literatury i szeroko pojętej kultury. Zapisy te cechuje pasja ciągłego poszukiwania, analizowania i reinterpretowania doskonale znanych tematów. Odkrywczość jego przemyśleń wciąż zaskakuje, bo, jak zresztą twierdził sam Kijowski, możliwości oddziaływania na wrażliwość estetyczną kulturalnego człowieka są nieskończenie bogate, a sam odbiorca sztuki – otwarty na wszelkie, najbardziej śmiałe nawet propozycje.
Czy istnieją w Polsce podziały klasowe? A jeśli istnieją, to w jakiej postaci? Czy są ważnym aspektem rzeczywistości? Jak wpływają na politykę, gospodarkę i stosunki społeczne?
Książka opiera się na analizie danych z ogólnokrajowych badań prowadzonych w latach 1988–2012. Autor pokazuje, że klasy społeczne są realnymi bytami, choć funkcjonują na ogół w 'słabej postaci': jako zbiorowości jednostek podobnych do siebie pod względem posiadania, stylu życia i innych cech położenia społecznego, choć niekoniecznie tego świadomych. W sprzyjających okolicznościach przekształcają się w klasy 'dla siebie', stając się podmiotami sceny publicznej, świadomymi swej odrębności i mobilizującymi się do realizacji interesów grupowych.
W Polsce od 1988 roku nie zwiększyła się otwartość struktury klasowej pod względem dziedziczenia pozycji rodziców, barier w wyborze małżonka i barier towarzyskich między inteligencją, pracownikami umysłowymi niższego szczebla, właścicielami i kategoriami rolników. Zachowały się też nierówności klasowe w zakresie dochodów, a na początku lat 90. dokonał się wzrost rozwarstwienia. Nakładały się na to nierówności pod względem zagrożenia bezrobociem, które stało się odtąd nowym wymiarem podziałów klasowych.
Niedościgniony ideał czy źródło rozczarowań?
Demokracja ginie na naszych oczach. Dlaczego jest z nią tak źle, skoro uważa się ją za dobrodziejstwo? Może potrzeba radykalnych rozwiązań, aby ją uleczyć? Uznany profesor mierzy się z klasycznym problemem i udziela inspirujących odpowiedzi.
Marcin Król, wykładowca i nietuzinkowy publicysta, pisze o demokracji z całą świadomością wywoływanej przez nią nieufności, ale też niewypalającego się nigdy ideału, który mimo rozczarowań ciągle chcemy wcielać w życie.
Pora na demokratyzację to książka o polityce, która nie musi deprawować i filozofii, która nie jest jedynie nużącymi formułami. To także historia samego autora, który nieustępliwie buduje w Polsce demokrację od ponad 25 lat.
Marcin Król – filozof i historyk idei politycznych. Założyciel i redaktor naczelny opozycyjnego, liberalnego pisma „Res Publica” (obecnie działającego jako „Res Publica Nowa”). Wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim, był dziekanem Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych. Ostatnio opublikował: Europa w obliczu końca (2012) i Byliśmy głupi (2015).
W antologii WTS udostępniamy „w pigułce” całą serię, wramach której opublikowaliśmy dotychczas 24 książki autorskie. Na dwa tomy składają się rozdziały najistotniejsze z punktu widzenia proponowanych w nich koncepcji teoretycznych. Ogrom wiedzy, pomysłów interpretacyjnych, sposobów myślenia poszczególnych autorów uporzadkowany jest w nastąpujący sposób.W I tomie zawarte są teksty dotyczące analizy zjawisk społecznych z dwóch perspektyw: po pierwsze – od strony człowieka jako istoty społecznej, jego tożsamości, uczestnictwa w interakcjach międzyludzkich i sieciach społecznych, po drugie – od strony pokazania sposobów konstruowania teorii socjologicznej w rozumieniu przede wszystkim ogólnych i możliwie systematycznych wyjaśnień oraz interpretacji zjawisk i procesów społecznych. W tomie II z kolei proponujemy ujęcia teoretyczne, nawiązujące do strukturalnych i świadomościowych procesów makrospołecznych, popularnie też czasem określany jako nurt makrosocjologiczny.
The book comprises nearly 50 texts written by Polish, American and Israeli researchers into the child's world and show the complexity of this world and underline the contemporary categories of its oscillation: discourses of communication, subjectivity and cyborgization. The texts are ordered into 3 parts, each of which devoted to a different contemporary axis of oscillation of the child's world. To bring order to the debate on the child of today, we have searched for categories that on the one hand would break with the schematic character and stereotypes in describing the child's reality, and on the other hand would present the actual, undetached from everyday life, space of life of the contemporary child. We also wanted them to be able to cover new phenomena, newways of assigning meanings and new strategies for the construction and reconstruction of the life of a child that we observe in the world of today.
Autor w swojej książce „Sekrety Umarlaków” ujawnia szereg różnorodnych informacji. Poza badaniem rozmaitych tajemniczych przedmiotów, zajmuje się także legendami związanymi z ich pochodzeniem. Wysunął on interesującą teorię, że każda cywilizacja osiąga swój szczyt rozwoju, a następnie chyli się ku schyłkowi przez coraz bardziej prymitywne społeczności, które zapominają o swojej dawnej chwale. Autor postrzega to zjawisko jako fatalny przejaw ludzkiej natury. Najbardziej ekscytująca część książki poświęcona jest nadal istniejącym podziemnym miastom, niektóre z nich są zaludnione, inne nie. Gray opowiada op tunelach prowadzących od kontynentu do kontynentu oraz o tych transkontynentalnych i podaje przykłady wydarzeń, które dowodzą, że tunele te są nadal w życiu. Jonathan Gray to odkrywca, archeolog, który przemierzył świat zbierając dane o starożytnych misteriach. Spenetrował wiele niezbadanych zakątków na kilku kontynentach, włącznie z niedostępnymi zakamarkami dżungli Amazońskiej. Prowadził też badania dna mórz i oceanów.
Sięgając do osiągnięć różnych dyscyplin naukowych i własnych wieloletnich badań, twierdzimy, że dla współczesności charakterystyczny jest ilościowy i jakościowy przyrost nierówności. Nie wahamy się mówić dziś o ich eksplozji, ponieważ współczesny wzrost zróżnicowań mających różne źródła i formy jest bardzo znaczący. Przybiera postać zarówno tych tradycyjnych nierówności (np. dochodowych), jak i nowych, związanych z rozwojem technologii (np. dostęp do internetu, wykluczenie informacyjne). […] Nasze analizy dowodzą, że brak uznanych zasad sprawiedliwości społecznej i szeroka akceptacja elit, głównie liberalnych, dla powstających nierówności zagrażają samemu rozwojowi. Ciekawe, że zdały sobie z tego sprawę instytucje finansowe i światowe gremia polityków i ekspertów od globalnej gospodarki, których jeszcze kilka lat temu nikt by nie posądzał o troskę o społeczne skutki nierówności. To doprawdy w tej kwestii coś nowego i ważnego.
Z „Zakończenia”
Chcę mocno podkreślić, że powstała publikacja bardzo cenna, aktualna. Autorzy stawiają sobie przede wszystkim zadania diagnostyczne, chociaż nie unikają dawania wskazówek. Maria Jarosz bierze na warsztat naukowy te zagadnienia, które są w kolejnych okresach najnowszej historii kraju szczególnie trudne. Jest przy tym niezwykle wrażliwa na przejawy patologii społecznych i społecznej niesprawiedliwości. We wszystkich wcześniejszych badaniach i towarzyszących im publikacjach zawsze współpracował z nią Marek Kozak. Obecnie dwójka autorów przygotowała publikację, w której nie powtarzają zgromadzonych we wcześniejszych pracach danych empirycznych, lecz zwracają uwagę czytelnika na wnioski z nich płynące.
Z recenzji Juliusza Gardawskiego
Skąd wzięła się matematyka?
Czy obiekty matematyczne istnieją poza czasem i przestrzenią?
Czy nauka potrafi wyjaśnić niepojętą skuteczność matematyki w odkrywaniu praw przyrody?
Autorzy przedstawiają najnowsze ustalenia nauk neurokognitywnych i ewolucyjnych, w odniesieniu do natury matematyki. Pokazują, że ewolucję zdolności matematycznych wyjaśnić można odwołując się nie tylko do wrodzonych umiejętności protomatematycznych, ale także do roli ewolucji kulturowej. Pytają, czy współczesne teorie neurobiologiczne stanowią, jak się czasem sądzi, wyzwanie dla tradycyjnych koncepcji matematyki, w szczególności zaś dla platonizmu matematycznego, a także, skąd wzięła się – jak nazywa ją Eugene Wigner – niepojęta skuteczność matematyki w naukach przyrodniczych.
Bartosz Brożek – kognitywista, filozof i prawnik, pracuje w Katedrze Filozofii Prawa i Etyki Prawniczej na Uniwersytecie Jagiellońskim, jest członkiem Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych. Laureat licznych nagród oraz stypendiów m.in. Prezesa Rady Ministrów, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Fundacji Humboldta, Nagrody Naukowej „Polityki”. Autor kilkunastu książek, m.in. Granice interpretacji (CCPress 2014).
Mateusz Hohol - kognitywista i filozof, członek Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych, wykładowca akademicki. Stypendysta Fundacji Johna Templetona, laureat Nagrody Naukowej "Polityki" 2013 oraz stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców. Autor książki Wyjaśnić umysł. Struktura teorii neurokognitywnych (CCPress 2013).
Czy istnieje język doskonały?
Czym jest interpretacja?
Czy poza jej granicami leży tylko nonsens?
Książka odpowiada na pytanie, dlaczego w świecie komunikacji jesteśmy skazani na interpretację. Autor, posiłkując się ustaleniami współczesnych nauk kognitywnych i teorii ewolucji, a także czerpiąc z tradycji filozofii analitycznej dowodzi, że nie może istnieć język doskonały niepodatny na interpretację. Zastanawia się również nad strukturą rozumienia i pokazuje, że zbyt pochopne próby interpretacji mogą nas prowadzić w krainę bełkotu.
Granice interpretacji to pierwsza w literaturze polskiej próba zmierzenia się ze zjawiskiem interpretacji, oparta w znacznej mierze na tym, co biologia mówi o ludzkiej zdolności rozumienia. Jesteśmy jedynym gatunkiem, który posługuje się językiem, ale nie znaczy to, że możemy używać go w sposób dowolny.
Bartosz Brożek – kognitywista, filozof i prawnik, pracuje w Katedrze Filozofii Prawa i Etyki Prawniczej na Uniwersytecie Jagiellońskim, jest członkiem Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych. Laureat licznych nagród oraz stypendiów m.in. Prezesa Rady Ministrów, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Fundacji Humboldta, Nagrody Naukowej „Polityki”. Autor kilkunastu książek, ostatnio opublikował, wraz z Mateuszem Hoholem, Umysł matematyczny (CCPress 2014).
Humor i śmiech stanowią jedną z cech przynależnych wyłącznie gatunkowi ludzkiemu. Nie wszyscy jednak śmiejemy się z tych samych rzeczy, a przynajmniej uważamy je za zabawne w różnym stopniu.
Od czego zatem zależy poczucie humoru? Od inteligencji, cech wrodzonych, a może płci? Czy da się odpowiedzieć na pytanie jak działa ten proces z neuronaukowego punktu widzenia?
W swej błyskotliwej książce autorzy proponują poznawcze i ewolucyjne wyjaśnienie tego zjawiska. Ich zdaniem powstało ono w odpowiedzi na problemy, które pojawiły się z chwilą, gdy nasi praprzodkowie uzyskali możliwość nieszablonowego myślenia.
Przedstawiając swoją własną teorię analizują żarty, przy których Czytelnik nie raz się ubawi lub przynajmniej uśmiechnie, w zależności oczywiście od poczucia humoru...
Ta książka powinna znaleźć się na półce każdego poważnego badacza humoru! NEW SCIENTIST
Mieszanka lekkości i powagi, okraszona wspaniałą kolekcją dowcipów! SCIENCE
Chociaż humor w życiu człowieka odgrywa ważną rolę, jest jednocześnie bardzo tajemniczy. Po co w ogóle istnieje? Dlaczego ta kategoria doznań stanowi tak istotny element naszego życia? Kolejne pytanie: Dlaczego humor sprawia nam przyjemność? Dlaczego nie możemy po prostu odbierać żartów bez żadnych uczuć towarzyszących? I dlaczego się śmiejemy, (a nie odbija nam się ani nie drapiemy się za uszami), gdy widzimy lub słyszymy coś śmiesznego? /fragment książki/
Matthew M. Hurley – pracownik naukowy Center for Research on Concepts and Cognition (Ośrodka Badań nad Pojęciami i Poznaniem) na Indiana University, gdzie współpracuje z Douglasem Hofstadterem.
Daniel C. Dennett – amerykański filozof i kognitywista, kieruja?cy Center for Cognitive Studies na Tufts University. Autor bestsellerowej książki Dźwignie wyobraźni i inne narzędzia do myślenia (CCPress 2015).
Reginald B. Adams Jr.– profesor psychologii na Uniwersytecie Stanowym w Pensylwanii, autor ponad 50 publikacji poświęconych emocjom u człowieka i komunikacji niewerbalnej.
Jakie są ewolucyjne źródła moralności i religii?
Gdzie można odnaleźć biologiczne fundamenty humanizmu?
Czy ludzie potrzebują religii, by zachowywać się moralnie?
Frans de Waal, światowej sławy prymatolog, sięga do badań nad zachowaniem zwierząt, by lepiej zrozumieć funkcję religii we współczesnym świecie. Szczególną uwagę poświęca bonobo, pokojowemu i empatycznemu gatunkowi małpy człekokształtnej, która pod względem zachowania być może najbardziej przypomina wspólnego przodka ludzi i ich najbliższych krewnych wśród naczelnych.
Konfrontując ateistę z bonobo, de Waal przygląda się dyskusji na temat biologicznych podstaw moralności i religii oraz domniemanej wojnie między nauką i religią. Odrzuca dogmatyzm neoateistów. Sięga do bogatej tradycji humanizmu, by szukać odpowiedzi na pytanie o to, czego współczesny świat może się nauczyć od religii, nawet jeśli ostatecznie miałby ją odrzucić.
Książka znalazła się na liście dziesięciu najlepszych książek naukowych czasopisma "New Scientist" w 2013 roku.
Frans de Waal jest profesorem psychologii na Uniwersytecie Emory i dyrektorem Living Links Center w Atlancie. W 2007 r. magazyn „Time” uznał go za jedną ze stu osób, które kształtują nasz świat. Autor książek Małpy i filozofowie. Skąd pochodzi moralność? (CCPress 2013) oraz Małpa w każdym z nas. Dlaczego seks, przemoc i życzliwość są częścią natury człowieka? (CCPress 2015).
W jaki sposób los człowieka jest złączony z losem Wszechświata?
Jaki jest bilans kilku wieków współistnienia chrześcijaństwa i nauk przyrodniczych?
Dlaczego Wielkie Pytanie nie powoduje, że inne pytania są małe?
Chrześcijaństwo stworzyło system wartości, który – zrośnięty z europejską kulturą – legł u podstaw ideałów do dziś kształtujących wiele postaw współczesnego człowieka. Nauki empiryczne nie tylko doprowadziły do eksplozji nowoczesnej techniki, zmieniającej oblicze świata, ale wytworzyły specyficzny styl myślenia; styl, który – choć w swej istocie dostępny dla nielicznych – stał się obowiązującą regułą niemal dla wszystkich. Niestety, wraz z powstaniem empirycznej metody badania świata drogi myśli religijnej i myśli naukowej rozeszły się. Co zrobić, by myśl teologiczna współgrała ze współczesnymi naukami, których symbolem jest „nowa fizyka”?
Nie chciałbym stwarzać wrażenia, iż uważam, że głównym zadaniem Kościoła jest patronowanie nauce czy też penetrowanie środowisk naukowych przez odpowiednio wykształconych duchownych. Sądzę natomiast, że uczestniczenie w życiu naukowym współczesności i rozumienie jego przejawów, w stopniu większym niż obecnie, jest jednym z elementów misji Kościoła. Nawet brak wystarczającej liczby duchownych nie powinien usprawiedliwiać rezygnacji z wypełniania tej misji.
ks. prof. Michał Heller
Michał Heller – jest uczonym, kosmologiem, filozofem i teologiem. W 2008 roku, jako jedyny Polak, uhonorowany Nagrodą Templetona za wznoszenie „wyjątkowego wkładu w postęp badań i odkryć dotyczących rzeczywistości duchowej”. Autor m.in. książek Filozofia przypadku (CCPress 2012); Bóg i nauka. Moje dwie drogi do jednego celu (CCPress 2013); Moralność myślenia (CCPress 2015); Bóg i geometria. Gdy przestrzeń była Bogiem (CCPress 2015).
Książka jest uniwersalnym poradnikiem kierowanym zarówno do tych, którzy odchodzą, jak i osób wspierających terminalnie chorych bliskich, mającym ułatwić przejście przez najtrudniejszy moment życia w spokoju i harmonii. Ten napisany ze swadą i humorem tekst ujęty jest z buddyjskiej perspektywy i skierowany do każdego czytelnika, niezależnie od jego światopoglądu. Tytuł ten wypełnia lukę w naszej zachodniej rzeczywistości, w której wypieramy zjawisko śmierci na margines, tak naprawdę rzadko świadomie oswajając się z perspektywą śmierci. Książka ma formę kompendium zawierającego komplet informacji o tym, jak radzić sobie z umieraniem zarówno w sensie wewnętrznym – emocjonalnym i duchowym, jak i w wymiarze zewnętrznym, praktycznym. Jest to pierwszy tego typu poradnik nie tylko na polskim, ale również na światowym rynku.
Prezentowany zbiór zawiera prace, autorstwa głównie pracowników Zakładu Badania Historii Czytelnictwa. Jego tytułowa formuła „Ludzie i książki” jest celowo dość ogólna, poszczególne szkice dotyczą bowiem najprzeróżniejszych relacji pomiędzy wymienionymi podmiotami. Zwłaszcza ludzie opisywani są w rozmaitych rolach komunikacyjnych:
oczywiście najczęściej jako czytelnicy (ci rzeczywiści i ci projektowani, idealni), ale także jako twórcy, wydawcy, cenzorzy, popularyzatorzy i badacze lektury. Autorzy artykułów koncentrują się na zjawiskach i procesach zachodzących na
ziemiach polskich w XIX i XX w., kiedy to przekazy drukowane, tradycyjnie najważniejszy i cieszący się wysokim prestiżem środek komunikacji ponadlokalnej, stopniowo – w sytuacji coraz większej dostępności innych mediów – powszechnieje
i powszednieje.
Ludzie i książki to formuła nieprzypadkowa. Użyta w tytule zbioru liczba mnoga wskazuje również na to, że w centrum zainteresowania poszczególnych autorów znajdują się nie pojedyncze obiekty, nie praktyki jednostek, lecz zjawiska jeżeli nie zawsze masowe, to przynajmniej powtarzalne. Ich rekonstrukcja wymagała sięgnięcia do licznych i zróżnicowanych źródeł, prześledzenia i przedstawienia bogatej dokumentacji. Jak się wydaje, warunek ten spełniają w prezentowanym tomie także te prace, które maja charakter rekonesansu badawczego.
Kolejna publikacja z serii Instytutu Książki i Czytelnictwa „Z Badań nad Czytelnictwem” – Nastoletni czytelnicy Zofii Zasackiej – prezentuje wyniki naukowych obserwacji z zakresu uczestnictwa w kulturze, nie podejmowanych przez socjologów kultury po 1989 roku w tak szerokiej skali. Praca jest raportem z badań dotyczących preferencji czytelniczych i edukacji literackiej młodzieży kończącej powszechną obowiązkową szkołę.
Badanie ankietowe, obejmujące uczniów wybranych klas trzecich 70 gimnazjów w Polsce, zrealizowano w połowie maja 2003 roku, a więc na początku drugiego etapu reformy ustroju szkolnego. Prezentując wyniki swoich obserwacji, autorka analizuje problemy związane z kształtowaniem się tożsamości młodych ludzi – ich samooceną i społeczną identyfikacją, widzianymi z perspektywy aktywności czytelniczej i literackich wyborów.
Ważną część badań stanowi analiza recepcji lektur obowiązkowych oraz czytelnictwa w czasie wolnym, pozostającego w kręgu oddziaływania kultury popularnej. Przyjęte kryteria ocen – aktywność i sytuacje czytelnicze – pozwoliły na dokonanie interesującej typologii młodych czytelników (czytelnicy spontaniczni, szkolni, aktywni i zaangażowani).
Praca jest obszernym studium z zakresu uczestnictwa w kulturze dorastającej młodzieży, a jednocześnie – interesującym głosem w toczącej się aktualnie dyskusji nad intelektualnym i kulturalnym profilem absolwenta gimnazjum.
Pomiędzy ukraińskością a sowieckością
Praca jest dojrzałym studium socjologicznym polegającym na wykorzystaniu znanych kategorii badawczych do diagnozy stanu świadomości narodowej na pograniczu ukraińsko- -rosyjskim, a więc na zupełnie nowym z polskiego punktu widzenia obszarze badawczym.
Z recenzji dr hab. Dariusza Niedźwiedzkiego
Recenzowana książka jest przykładem wartościowej analizy rekonstrukcji tożsamościowych i świadomości narodowej w warunkach zmiany społecznej. Przy tym stanowi interesujące studium przypadku wielokulturowej społeczności Zaporoża. Nie mam wątpliwości, że wzbogaca ona naukową wiedzę o tożsamościowych następstwach zmian społecznych. Co więcej, jest ona oparta na badaniach terenowych przeprowadzonych zgodnie ze współczesnym kanonem.
Z recenzji prof. dr hab. Andrzeja Sadowskiego
Główną wartość naukową, merytoryczną rozprawy upatruję w jej warstwie empirycznej, w postaci przeprowadzonych bardzo rzetelnie badań terenowych na mało znanym pograniczu ukraińsko-rosyjskim, z wykorzystaniem metod i technik o charakterze jakościowym, co pozwoliło Autorce dotrzeć do autentycznych postaw i motywacji narodowo-etnicznych mieszkańców społeczności lokalnych ulokowanych na ukraińsko- -rosyjskim pograniczu. Jeżeli podkreśliłem, że podstawową wartość pracy upatruję w jej części empirycznej, że jest ona najważniejsza, to nadto dlatego, iż może ona stanowić bardzo dobre źródło do późniejszych może nieco innych interpretacji stanu i przeobrażeń ukraińskiej świadomości narodowej.
W antologii WTS udostępniamy „w pigułce” całą serię, wramach której opublikowaliśmy dotychczas 24 książki autorskie. Na dwa tomy składają się rozdziały najistotniejsze z punktu widzenia proponowanych w nich koncepcji teoretycznych. Ogrom wiedzy, pomysłów interpretacyjnych, sposobów myślenia poszczególnych autorów uporzadkowany jest w nastąpujący sposób.W I tomie zawarte są teksty dotyczące analizy zjawisk społecznych z dwóch perspektyw: po pierwsze – od strony człowieka jako istoty społecznej, jego tożsamości, uczestnictwa w interakcjach międzyludzkich i sieciach społecznych, po drugie – od strony pokazania sposobów konstruowania teorii socjologicznej w rozumieniu przede wszystkim ogólnych i możliwie systematycznych wyjaśnień oraz interpretacji zjawisk i procesów społecznych. W tomie II z kolei proponujemy ujęcia teoretyczne, nawiązujące do strukturalnych i świadomościowych procesów makrospołecznych, popularnie też czasem określany jako nurt makrosocjologiczny.
W wielu przypadkach uczonych, autorów książek serii WTS, można zaliczyç do kilku nurtów badawczych, przeplatających się, czasem zanikających i potem powracających w nowej postaci. Nie wszyscy z naszych autorów mogą byż zresztą w ogóle przyporządkowani do jakiejś jednoznacznej, szerszej orientacji teoretyczno-metodologicznej. Zdając sobie sprawę z tego, że każde uporządkowanie może być dyskusyjne, i że w jakiejś mierze jest arbitralne, jednocześnie mamy nadzieję, że proponowana antologia stanie się zasobem podręcznej wiedzy prezentującej szczególnie nośne w socjologii wizje rzeczywistości społecznej, takie, które pozwalają lepiej rozumieć dzisiejszy i przyszły Świat.
Janusz Mucha, Irena Borowik
Jest to obszerna (…) pozycja naukowa wpisująca się w naukowy dyskurs o zjawisku dzieci ulicy, jego różnych obszarach i płaszczyznach, które systematycznie potrzebują uaktualnień oraz rzetelnego spojrzenia badawczego (…). Autorka zjawisko dzieci ulicy definiuje głównie poprzez uwzględnienie funkcji ulicy, wieku dziecka i dysfunkcjonalności podstawowych środowisk wychowawczych dziecka: rodziny i szkoły. (…) Zwraca uwagę na rolę strukturalnych predykatorów przyczyniających się do ucieczki dzieci na ulicę. Podkreśla destrukcyjne następstwa migracji zarobkowych rodziców. Zwraca uwagę na zjawisko anomii towarzyszące przemianon społeczno-ekonomicznym, kulturowym i przestrzennym, które również sprzyja pogłębianiu się problemów młodych ludzi.
Całość recenzowanej monografii dopełniają uogólnienia i wnioski. Jest to bardzo inspirująca część pracy. Uzyskane wyniki przeprowadzonych badań mogą przyczynić się do zerwania pewnych stereotypów dotyczących zjawiska dzieci ulicy. Autorka postuluje konieczność prowadzenia dalszych badań, głównie uwzględniających korelacje pomiędzy poszczególnymi czynnikami etiologicznymi w procesie stawania się dzieckiem ulicy. Zwraca także uwagę na konieczność uwzględniania tych przyczyn w pracy z dziećmi funkcjonującymi w środowisku ulicy.
Z recenzji dr hab. Anny Fidelus, prof. UKSW
Partnership as an idea and as an organizational form to initiate and carry out activities that contribute to the public benefit has had a long history in Europe. However, in the role of a regular instrument to implement public policies and deliver public services, partnerships are a more recent phenomenon.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
