Rozmyślania Marka Aureliusza składają się z osobistych zapisków cesarza-filozofa, utrzymywanych w formie medytacji i pisemnych ćwiczeń duchowych. Ich siła wyrazu i głębia spojrzenia przez całe stulecia inspirowały filozofów, pisarzy i zwykłych czytelników do refleksji nad miejscem człowieka w świecie odartym ze złudzeń. Przeżyj życie najpiękniej, a możność tę znajdziesz w duszy pisał cesarz-filozof.Od pierwszego polskiego przekładu Rozmyślań upłynęło niemal 100 lat. Najnowsze tłumaczenie podąża skrupulatnie za greckim tekstem oryginału, jednak wiernie oddając jego niuanse, zachowuje literackie walory prozy Aureliusza.
Książka jest pierwszą tego rodzaju publikacją na rynku wydawniczym, która stanowi ogromne źródło wiedzy na temat uchodźstwa czeczeńskiego do Polski w okresie od połowy lat 90. XX w. do końca XX w. Przedstawiono w niej kompleksowo uwarunkowania uchodźców czeczeńskich w Polsce w latach 1994-2000. Oparta o urzędowe dokumenty, takie jak: porozumienia między polskimi a czeczeńskimi miastami, uchwały miast, oficjalne, państwowe źródła z archiwum Straży Granicznej, a także dane statystyczne z Urzędu ds. Repatriacji i Cudzoziemców, które do chwili pojawienia się niniejszej książki nie były szczegółowo przedstawione oraz omówione. Cennym materiałem wykorzystanym w książce są również obowiązujące wówczas akty prawne czy archiwalne wydania prasy codziennej i czasopism, a także wywiady przeprowadzone z uchodźcami czeczeńskimi, którzy w latach 1994-2000 przybywali do Polski.
Publikacja ma charakter interdyscyplinarny i adresowana jest do przedstawicieli środowiska naukowego i akademickiego, osób zainteresowanych politologią, naukami o bezpieczeństwie, kryminologią, socjologią oraz prawem.
Charles Handy is one of the giants of contemporary thought. His books on management – including Understanding Organizations and Gods of Management – have changed the way we view business. His work on broader issues and trends – such as Beyond Certainty and The Second Curve – has changed the way we view society.
In his new book, Handy builds on a life's work to glimpse into the future and see what challenges and opportunities the next generation faces. How will people cope with change in a world where the old certainties no longer apply? What goals will and should they set themselves? How will they find purpose and fulfilment in their lives? Clear-eyed and optimistic by turns, he sets out the questions that everyone needs to ask themselves, and points us in the direction of the answers.
Pod względem etnicznym Europa Środkowo-Wschodnia stanowi obszar współwystępowania narodów o pochodzeniu indoeuropejskim (większość nacji) i nieindoeuropejskim (m.in. Finowie, Węgrzy, Tatarzy, Turcy). Ponadto na obszarze tym spotykają się ze sobą przedstawiciele trzech wielkich rodzin"" kulturowo-językowych: słowiańskiej, germańskiej, romańskiej. Warto również zwrócić uwagę na obecność Albańczyków oraz Greków, którzy nie dają się zaklasyfikować do żadnej z wyżej wymienionych rodzin, a ponadto Romów (Cyganów), obecnych niemal na całym obszarze Europy Środkowo-Wschodniej. Do tego doliczyć należałoby dziesiątki innych, mniejszych grup etnicznych, w tym tak specyfi cznych jak: Goranie, Pomacy, Torbesze (Słowianie wyznający islam), Gagauzi (grupa etniczna pochodzenia tureckiego wyznająca prawosławie), Karaimi czy Tatarzy.Pod względem religijnym Europa Środkowo-Wschodnia stanowi to miejsce na subkontynencie europejskim, w którym spotykają się ze sobą trzy wielkie religie monoteistyczne: judaizm, chrześcijaństwo i islam, zaś w obrębie chrześcijaństwa: katolicyzm, prawosławie i protestantyzm w odmianach luterańskiej i kalwińskiej (a obecnie także w szeregu ruchów neoprotestanckich). Od średniowiecza wyznawcy tych trzech religii na ziemiach tworzących EuropęŚrodkowo-Wschodnią zarówno ze sobą walczyli, jak i nierzadko także współpracowali.Celem niniejszego opracowania, które posiada dwudzielną strukturę (część pierwsza poświęcona kwestiom etniczno-narodowym, część druga - kwestiom wyznaniowym), jest po pierwsze omówienie zmian, jakie zaszły w strukturze narodowościowej oraz religijnej poszczególnych państw regionu w latach 1989-2019, czyli na przestrzeni trzech dekad od upadku komunizmu. Drugim celem jest próba odpowiedzi na pytanie, jakie owe zmiany etniczne i religijne mogą wywołać konsekwencje polityczne w najbliższych latach.Opracowanie uzupełnia aneks, w którym przedstawiono szczegółowe wyniki spisów powszechnych w poszczególnych państwach Europy Środkowo-Wschodniej w latach 1989-2019 z odniesieniem do spisów powszechnych z okresu międzywojennego (lata 20. lub 30. XX w.).
Książka prezentuje ideowe podstawy polskiego kooperatyzmu mieszkaniowego - ruchu, który sięgał po wzorce awangardowego budownictwa szkół ""de Stijl"", ""Bauhausu"" i Le Corbusiera, ale jednocześnie wypracowywał własne idee, oparte na rozwiązywaniu lokalnych problemów. Opatrzone komentarzami źródła archiwalne tworzą opowiesć o tym, jak spółdzielcze budownictwo miało ułatwić społeczny awans i emancypację warstw niezamożnych, otwierając perspektywę innej, lepszej przyszłości.Tom składa się z ośmiu części, które pokazują ewolucję myślową głównych inicjatorów i organizatorów polskiej spółdzielczości mieszkaniowej pierwszej połowy XX wieku - tych, którzy chcieli budować ""szklane domy""?
Jest to książka o naukowcach i pasji uprawiania nauki – pasja postrzegana jest w kontekście pozytywnej motywacji, zaangażowania i satysfakcji naukowca; pasja jako integralna część rdzenia jego tożsamości. Zdaniem Autora nasze pasje naukowe, w powiązaniu z władzą i wolnością naszego umysłu, mogą być w praktyce urzeczywistniane, możemy kreować swój akademicki świat „w sobie i wokół”.
Książka stanowi próbę analizy różnorodnych reprezentacji kobiecości wyłaniających się przez wieki i postrzeganych przez wielu autorów jako symbole, archetypy, mity czy ikony. Interpretując materiały ikonograficzne, a także teksty literackie, medyczne, religijne czy filozoficzne, Autorka starała się przedstawić wybrane konstrukcje kobiecości. Uchwyciła także ambiwalencje i sprzeczności, zmieniające się znaczenia i dryfujące symboliki ? tak jak przejawiały się / przejawiają się one w kulturze Zachodu.
Autorka starała się także odpowiedzieć na następujące pytania: Co decyduje o tym, że pewne baśnie, mity, legendy są ponadczasowe, a ich bohaterki stają się swoistymi symbolami, archetypami czy ikonami kobiecości? Dlaczego pomimo upływu dekad i stuleci wciąż są w stanie wzbudzać zainteresowanie czytelników i stanowią niewyczerpane źródło inspiracji dla artystów, malarzy, kompozytorów, ale także w życiu codziennym kobiet i dziewcząt?
Żyjemy w społeczeństwach po „śmierci Boga”. Ta formuła ma dla Gaucheta sens ściśle socjologiczny. Kres religii nie oznacza jej zaniku, lecz zasadnicze przemieszczenie: u początku dziejów rodzaju ludzkiego religia była fundamentem więzi społecznych, dzisiaj ? jest ważnym elementem życia psychicznego, zaspokajając emocjonalne potrzeby jednostki. Najważniejszym argumentem za religią jest poczucie bezsensu i rozpaczy ogarniające człowieka pozbawionego wiary w Boga.
Miejsce chrześcijaństwa w tym ruchomym porządku jest paradoksalne: było ono ? zgodnie z formułą Gaucheta ? „religią wyjścia z religii”. Chrześcijański monoteizm, umieszczając Boga poza światem i przypisując mu nieskończone atrybuty, doprowadził do odczarowania i desakralizacji rzeczywistości widzialnej. Z kolei wiara w jednostkową nieśmiertelność i ciężar położony na moralnej świadomości jednostki stały się podstawą europejskiego indywidualizmu. Chrześcijaństwo, jego trwająca dwa tysiące lat praca złożyły religię do grobu.
Książka ta jest poświęcona myśli Martina Heideggera (1889-1976), najwybitniejszego filozofa niemieckiego XX wieku, jednego z najważniejszych myślicieli w dziejach całej filozofii zachodniej. Heidegger podejmuje i rozwija projekt fenomenologii, doprowadzając go do granic możliwości. Przemyślenie podstaw zachodniej filozofii, a przede wszystkim niemożliwość postawienia pytania o samo bycie w horyzoncie badań transcendentalnych, przywiedzie Heideggera do prób innego, niemetafizycznego myślenia, które sytuuje się już poza obszarem filozofii metafizycznej, filozofii ufundowanej na pojęciu obecności. Ostatnim słowem tego myślenia będzie wydarzanie (Ereignis). Wydarzanie jest nieprzedstawialne, niewypowiadalne. Nie istnieje nic, z czego można je wywieść, a tym bardziej nic, czym można je wyjaśnić. W 1969 roku podczas seminarium w Le Thor Heidegger powiedział, że w wydarzaniu nie zostało już pomyślane nic greckiego. W 1973 roku określił całą swą drogę myślenia mianem fenomenologii niepojawialnego, niejawialnego (Unscheinbare). W późnym wykładzie Heideggera Koniec filozofii i zadanie myślenia czytamy, że człowiek myślący powinien doświadczyć sedna nieskrytości, owego miejsca ciszy skupiającego w sobie to, co dopiero udziela nieskrytości, doświadczyć prześwitu Otwartego. Choć jest to zarazem doświadczenie bezpodstawności, doświadczenie źródłowego Nic, byłoby to – według Heideggera– doświadczenie tego, co jest. Książka Cezarego Woźniaka jest próbą interpretacji myśli Heideggera pod kątem jej ciągłej orientacji na sferę źródłowej jawności aż po moment kontemplacyjnej mądrości doświadczającej istoty samej zjawiskowości. Cezary Woźniak pracuje na Uniwersytecie Jagiellońskim, obecnie sprawuje funkcję dyrektora Instytutu Kultury na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej. Jest autorem książki Martina Heideggera myślenie sztuki oraz artykułów publikowanych między innymi w „Kwartalniku Filozoficznym", „Principiach", „Przeglądzie Filozoficznym".
"Chcemy przedstawić zrównoważony ogląd pokazujący zarówno pozytywne, jak i negatywne strony istnienia kooperatywnych aspektów nowych technologii. Do zjawiska podchodzimy w sposób neutralny, starając się zaprezentować coś więcej niż kolejny punkt widzenia na społeczeństwo współpracy osadzony w teorii krytycznej. Chcemy ponadto sformułować potencjalne przyszłe scenariusze rozwoju cyfrowej współpracy jako zjawiska społecznego. Skupiamy się przy tym na poszczególnych społecznościach, nie na perspektywie ogólnej. Poprzez omówienie nowych zjawisk społecznych i społeczności, których istnienie warunkują technologie współpracy, zamierzamy opisać pojawiające się praktyki współdziałania.
Aby lepiej zrozumieć prezentowane tu przykłady, korzystamy z koncepcji społeczeństwa współpracy: zjawiska polegającego na oddolnym i długotrwałym współdziałaniu w grupie, której członkowie i członkinie opracowali określone wzorce relacji dzięki współpracy zapośredniczonej przez technologię, a którego rola gwałtownie w ostatnich latach rośnie. Nie odrzucamy znacznego wpływu współpracy na kapitalizm, lecz wolimy podkreślić jej oddziaływanie także na inne obszary, jak kultura, intymność czy związki międzyludzkie".
Z Wprowadzenia
Co komunizm ma wspólnego z tradycją ezoteryczną, ze starożytnymi orfikami i gnozą?Sam Karol Marks miał osobiście niewiele wspólnego z orfizmem, ale korzenie idei, które gorliwie wyznawał, sięgają zamierzchłej starożytności. Kiedy z ideologii zdrapiemy pokost propagandy, ze zdziwieniem dokopiemy się do głęboko ezoterycznej natury komunizmu. Do prawdy tak zaskakującej, że zdumiałaby wielu zagorzałych komunistów, wierzących, że wyznają ideologię wolną od wszelkich konotacji religijnych, ideologię opartą na materialistycznych założeniach naukowych, a nie na przesądach.Bo komunizm to w gruncie rzeczy zbiór kilku ezoterycznych dogmatów:- materializm (monizm) i związane z tym zakwestionowanie widzialnej rzeczywistości- przyjęcie dialektyki jako metody myślenia akceptującej absurd (sprzeczność) - odrzucenie własności prywatnej i wszelkiej hierarchii.U podstaw tej teologii stoi zaś przekonanie, że człowiek jest bogiem, najwyższym stworzeniem we wszechświecie, które ma prawo stanowić o tym, co dobre i złe. W praktyce - to ostatnie przekonanie ograniczało się dziwnym trafem do wąskiej grupy nadludzi, którzy rościli sobie prawo do decydowania o życiu i śmierci podległych sobie mas. Głosili oni, a część wierzyła, że zbudują dla bliźnich/braci/towarzyszy idealny świat.Szkoda, że ta wiara, jako głęboko utopijna, ładnie brzmiący przesąd światło ćmiący prowadzi ich zawsze do tragedii, a ich zamierzenia szlachetnych ideowców niezmiennie kończą się zbrodnią.
Dzieje nauk społecznych w Uniwersytecie Warszawskim zaprezentowane w niniejszym tomie obejmują pięć głównych działów: ekonomię, nauki polityczne, psychologię, socjologię i prawo. Autorzy poszczególnych tekstów - znawcy historii swoich dziedzin - piszą o procesach ich kształtowania na poziomie akademickim i o przemianach, jakim podlegały w ramach Uniwersytetu. Odnoszą się również do najważniejszych nurtów
Social sciences at the University of Warsaw
History of the social sciences at the University of Warsaw presented in the volume includes five main fields: economics, political sciences, psychology, sociology and law. The authors of the texts - specializing in the history of their disciplines - write about the process of their development on the academic level and about the changes they have been subjected within the University. The most important research currents, as well as the most distinguished representatives of the disciplines and their achievements are also reported.
Uwolniony z internowania prymas Stefan Wyszyński podejmuje w 1956 r. walkę o rząd dusz z ekipą I sekretarza KC PZPR Władysława Gomułki. Okazją do tego jest Milenium, czyli zainicjowane przez Kościół obchody wielkiego jubileuszu tysiąclecia chrztu Polski. Dla partyjnych decydentów duchowieństwo staje się znów wrogiem numer jeden. Pod sztandarem walki z ""ofensywą wojującego klerykalizmu"" peerelowski aparat władzy realizuje projekt ""Antymilenium"".Gomułkowska ""polityka historyczna"" i świecka celebra wydarzeń historycznych, tysiąclatki, ekologia w służbie totalistycznego systemu, pogoń bezpieki za obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej, nerwowe dyskusje w zaciszach partyjnych gabinetów i zamieszki na ulicach polskich miast w 1966 r. - to tylko niektóre opisane tu wydarzenia. Dzięki tej książce wiedza o Polsce lat sześćdziesiątych staje się pełniejsza.Publikacja w ramach centralnego projektu badawczego IPN ""Władze komunistyczne wobec Kościołów i związków wyznaniowych w Polsce 1944-1989.Książka Antymilenium. Konflikt państwa z Kościołem na tle obchodów tysiąclecia chrztu Polski (1956-1966/1967) - oprawa twarda - Wydawnictwo Instytut Pamięci Narodowej, IPN.
Prezentowana publikacja wpisuje się w obszar zagadnień dotyczących trudności w nauce oraz niepowodzeń szkolnych, które na gruncie polskim stały się przedmiotem szczególnych analiz dopiero na początku lat sześćdziesiątych. Zawiera dwadzieścia tekstów o charakterze interdyscyplinarnym, dotyczących genezy edukacyjnych sytuacji trudnych dzieci, konsekwencji jakie z sobą niosą w wymiarze indywidualnym i społecznym, a także sposobów ich minimalizowania i przezwyciężania oraz konstruktywnego wykorzystania w celu osiągania przez uczniów sukcesu szkolnego i życiowego. Przeciwwagą dla niepowodzeń szkolnych, trudnych przestrzeni edukacyjnych dzieci jest edukacja wsparcia, chroniąca dziecko przed samotnością związaną ze złożonością obszarów sytuacji niepomyślnych, z którymi się ono zmaga, wychodząca naprzeciw „pedagogii szkolnego sukcesu” i wykorzystywania potencjału rozwojowego każdego ucznia. W zasygnalizowaną problematykę wpisują się poszczególne obszary edukacyjnych przestrzeni sytuacji trudnych dzieci rozpatrywane w niniejszej publikacji, odnoszące się do wymiaru kulturowego i cywilizacyjnego, uwarunkowań rodzinnych i szkolnych, wybranych obszarów nauczania, a także niepełnosprawności i rozwiązywania problemów społecznych. Interdyscyplinarny wymiar tekstów (pedagogiczny, psychologiczny, socjologiczny, terapeutyczny) ukazuje wieloaspektowość poruszanych, niezwykle istotnych wątków, ważących o edukacyjnych i biograficznych losach współczesnych dzieci.
Autorzy publikacji opisują dzieje Afryki ? począwszy od czasów pradziejowych poprzez okres wczesnych i późnych europejskich penetracji tego kontynentu aż po współczesne problemy polityczne ? oraz przedstawiają zagadnienia dotyczące historii podróżowania i odkrywania, a także zdobywania i kolonizacji. Tom zawiera również tekst poświęcony metodologii badań afrykanistycznych. Część artykułów została napisana na podstawie etnograficznych badań terenowych i obejmuje zjawiska współczesne, między innymi: seksualność i obrzędy przejścia kobiet z Mozambiku, działalność ludowych uzdrowicieli w Tanzanii czy prawo zwyczajowe w Afryce.
Zabawa w rozumowanieSłowo logika pochodzi od greckiego logos, co w bezpośrednim tłumaczeniu znaczy: rozum, słowo, myśl. Zgodnie z tym logika jest nauką o sposobach ścisłego i jasnego formułowania myśli, regułach poprawnego rozumowania i uzasadniania twierdzeń. Pytanie, na co komu logika, można by więc z powodzeniem zastąpić pytaniem: na co komu rozum? Właśnie... Rozum jest od rozumowania, a rozumowanie nie przychodzi samo z siebie, zwłaszcza to bardziej wyrafinowane, analityczne, krytyczne albo inaczej - to, które pomaga nam przeniknąć i pojąć otaczający nas świat.By udoskonalać i pogłębiać umiejętność logicznego myślenia, trzeba ćwiczyć. Brzmi groźnie, poważnie i - delikatnie mówiąc - niezbyt interesująco? Bez obaw! Trening myślenia z Zagadkami logicznymi to przede wszystkim świetna zabawa! Spróbuj, a zobaczysz - Twój umysł pokocha matematyczne żarty, zadania z zapałkami i liczbami, geometryczne psikusy oraz procentowe igraszki. Zaangażuje się w nie tak mocno, że nawet się nie spostrzeżesz, gdy opanuje Cię genius logicus i staniesz się odporny na wszystko, co niedorzeczne, bezsensowne, po prostu - nielogiczne.To co, zaczynamy?Proszę bardzo, oto pierwsza zagadka:Jacek dostał koszyk z dwudziestoma jabłkami. Jak powinien je podzielić między siebie i dziewiętnastu kolegów, aby w koszyku zostało jedno jabłko?
Dobre przywództwo ma krytyczne znaczenie zarówno dla rozwoju społeczno-ekonomicznego, jak i powodzenia w biznesie.
W coraz mniej bezpiecznym, niestabilnym i trudno przewidywalnym świecie pojawia się potrzeba przywództwa w każdej organizacji, w każdej instytucji – silniejsza niż kiedykolwiek. Przywództwo przez wartości to odpowiedź na widoczne problemy współczesności i wyzwania przyszłości. Sprawiedliwość to jedna z tych wartości, które kształtują dobre życie, umiejętne sprawowanie władzy czy zarządzanie. Znajduje ona zastosowanie w przywództwie przejawiającym się w każdej postaci. Autorka książki udowadnia to w sposób jednoznaczny i co równie ważne – pokazuje, na czym to polega w praktyce.
Publikacja jest pierwszą w Polsce monografią metodologiczną, w której ukazano podstawowe zasady prowadzenia autobiograficznego wywiadu narracyjnego oraz jego analizy. Syntetycznie przedstawione zaplecze teoretyczne metody autobiograficznego wywiadu narracyjnego tworzy kontekst dla szczegółowo omówionej warstwy aplikacyjnej. Autorki pokazują, w jaki sposób teoria łączy się z praktyką badawczą, podkreślają wartość analityczną i teoriotwórczą pracy seminaryjnej. Bazując na własnych doświadczeniach badawczych, starają się odpowiedzieć na najczęściej zadawane pytania związane z opisywaną problematyką.
Człowiek w dialogu to drugi tom z cyklu Filozofia na tropie człowieka. Monografią otwierającą ten cykl była publikacja Człowiek. Filozoficzne wyzwanie, a zakończy go Przeszłość i przyszłość antropologii fundamentalnej – książka poświęcona projektowi Michaela Landmanna.
Określenie „człowiek w dialogu” przywodzi na myśl dialog, będący powszechnym medium porozumiewania się i komunikacji. Tymczasem dialog jest nie tylko rozmową (może być nawet bezsłowny), podobnie jak nie każda rozmowa jest dialogiem – w sensie, który przypomniany nam został za sprawą dwudziestowiecznej filozofii dialogu, a nawet dzięki niej doczekał się antropologicznej rehabilitacji i wydobycia z filozoficznej niepamięci. Człowiek jest podmiotem użytkującym język – w słowie mówionym i pisanym – i w ten sposób dającym wyraz swojej rozumności, ale to pozostaje oczywiste, przynajmniej od czasów Arystotelesa. Jednak słowo dialog, gdyby uwzględnić jego morfologię, ujawnia dwie prawdy, niezależne od siebie, a zarazem współtworzące szczególną jakość. Mówi ono, że „dia” jest nie tylko reminiscencją greckiego liczebnika, lecz także posiada inną etymologię, wskazującą na zapośredniczenie ludzkiego Ja przez Ty. Owo osobowe, interpersonalne Ty nie może zostać sprowadzone do żadnego To – nie dlatego i nie tylko dlatego, że taka procedura byłaby niebezpieczna czy kulturowo niestosowna. Przyczyna leży w fakcie międzyosobowego „zagadnięcia”, które za sprawą swego transcendentnego źródła dysponuje potencjałem zapewniającym możliwość pełnego uczłowieczenia tym, którzy stają się jego beneficjentami.
Ukazany przez dialogików paradoks polega na tym, że chociaż dialog nie jest żadnym poddającym się weryfikacji obiektem, kulturowym artefaktem ani żadną ontyczną realnością, to jednak – i właśnie dzięki temu – stanowi bezprecedensową okoliczność, która jako jedyna zdolna jest doprowadzić do ukonstytuowania się bytu ludzkiego. Ów odkrywany przez dialogików człowiek jest nie tylko istotą myślącą, mówiącą, formującą przestrzeń cywilizacyjno-kulturową oraz formowaną przez tę przestrzeń. Jest on ponadto kimś wyjątkowym i niepowtarzalnym – ludzką osobą.
The monograph considers the notion and scope of senior policy vis-a-vis similar policies, such as social policy on ageing, social policy on old age, and social policy on the elderly. Although retirement policy is unrelated to senior policy, it is also covered in the monograph because of its influence on the financial situation and well-being of the elderly and older adults. A brief review of the demographic situation and main population trends in EU-28 countries is followed by a presentation of senior policies in Hungary, Poland and Russia, and the impact of their retirement policies on the economic situation of older people.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
