Niniejsza książka, już jedenasta z serii „Biblioteka – Dzieci – Młodzież” autorstwa dr Grażyny Lewandowicz-Nosal przedstawia ślady sacrum w literaturze dla dzieci. Publikacja jest zbiorem interesujących tekstów, które powstały w różnym czasie i różnych okolicznościach. Tom rozpoczyna artykuł, w którym Autorka analizuje postać księdza w polskiej literaturze dla dzieci i młodzieży do roku 1990, klamrą kończącą jest rozdział pt. „Ksiądz na bis” będący podjęciem tego samego tematu dwadzieścia lat później. Pozostałe teksty są ułożone chronologicznie w porządku publikowania omawianych w nich utworów. Całość została poprzedzona krótkim przeglądem aktualnych badań nad książką religijną dla dzieci i sferą sacrum. Zapraszamy do lektury.
Publikacja składa się z dwóch części: pierwszej – teoretycznej, wprowadzającej w problematykę starości na tle przemian społeczno-kulturowych oraz drugiej – opartej na badaniach empirycznych, dotyczącej zachowań lekturowych ludzi starszych.
Część pierwszą rozpoczyna wprowadzenie w problematykę trzeciego wieku opisujące psychospołeczne determinanty starości, konsekwencje starzenia się społeczeństw oraz teorie dotyczące sposobów starzenia się i stylów życia w tym okresie. Część druga oparta jest na badaniach empirycznych przeprowadzonych przez Autorkę wśród słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Ich lekturowe przeżycia, emocje i refleksje tworzą jedyną w swoim rodzaju panoramę czytelniczych doświadczeń, której część, czy choćby okruch, Autorka – oprócz naukowego opisu – starała się w ten sposób zatrzymać w kadrze upływającego czasu.
Wartość wartości to książkowy zapis cyklu spotkań z Mądrymi Osobami, który odbył się w Oliwskim Ratuszu Kultury w październiku 2019 roku. Autorka projektu, dziennikarka, Hanna Kordalska-Rosiek, zaprosiła do wygłoszenia wykładów oraz publicznej rozmowy: Dariusza Dumę – filozofa, konsultanta biznesowego, który doradza zarządzanie przez wartości i w praktyce takim właśnie jest przedsiębiorcą, profesora Wiesława Łukaszewskiego, psychologa społecznego specjalizującego się w problemach osobowości i motywacji, psychologa społecznego – profesora Bogdana Wojciszke, zajmującego się między innymi zagadnieniami psychologii miłości i władzy oraz profesora Tadeusza Gadacza – filozofa, religioznawcę zajmującego się filozofią człowieka i edukacji. Wartość wartości to cztery wykłady i cztery rozmowy o wartościach, czym były kiedyś, czym są dzisiaj, jaka jest ich rola w życiu indywidualnym i zbiorowym, w życiu codziennym i w biznesie, w polityce i w kulturze.
Zaproszeni goście w swoich wystąpieniach wytyczyli cztery perspektywy, które – wzajemnie się dopełniając – stworzyły interesującą i ważną wartość dodaną.
Książka Marleny Krupy z jednej strony opisuje i analizuje obecność tekstów Jana od Krzyża w polskiej kulturze XX wieku, a z drugiej – jak pisze prof. dr hab. Beata Baczyńska w recenzji wydawniczej – „dotyka istoty ontologii dzieła sztuki i jego metafizycznego oddziaływania, roli twórcy we współczesnym świecie – twórcy, który odczuwa potrzebę doświadczania numinosum”. Refleksjom tym towarzyszą rozważania dotyczące kwestii języka jako medium ekspresji niewyrażalnych treści o charakterze numinotycznym.
Marlena Krupa – iberystka, literaturoznawczyni związana z Instytutem Filologii Romańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Specjalizuje się w hiszpańskiej poezji Złotego Wieku, opisując między innymi jej związki z poezją współczesną. W kręgu zainteresowań naukowych badaczki znajduje się również literatura ascetyczno-mistyczna, a w szczególności twórczość mistyków hiszpańskich: Jana od Krzyża i Teresy z Ávila. Autorka książki Duch i litera. Liryczna ekspresja mistycznej drogi świętego Jana od Krzyża w polskich przekładach (2011) oraz wstępu i redakcji nowego przekładu Pieśni duchowej Jana od Krzyża.
Monografia stanowi zbiór tekstów skoncentrowanych wokół dyskusji na temat szkoły, nauczyciela oraz kształcenia ustawicznego. Adresowana jest do pedagogów, nauczycieli, wychowawców, rodziców i opiekunów dzieci i młodzieży, również ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Tematyka monografii stanowi także przyczynek do podjęcia cyklu debat i dyskusji na temat roli i zadań szkoły, wizerunku współczesnego nauczyciela, a także miejsca ucznia (dziecka) w procesie edukacyjnym realizowanym w warunkach dynamicznych przeobrażeń społecznych i zmian technologicznych. Wierzymy zatem, że prezentowana publikacja przyczyni się do nowego spojrzenia zarówno na szkolę, nauczyciela, jak i najważniejszy podmiot procesu edukacji, a więc ucznia.
Celem monografii jest analiza zależności pomiędzy polityką miejską a aktywnością marketingową prezydentów czterech największych miast Dolnego Śląska, która przypada na okres samorządowej rywalizacji o władzę. Przyjęcie założenia, że polityka miejska może być interpretowana w dwóch kontekstach: nie tylko wyborczym, ale również prorozwojowym, determinuje prezentowaną perspektywę badawczą. Zestawienie i porównanie obu kontekstów działalności prezydentów, uzupełnione o parametryczny ogląd ich pozycji na arenie miejskiej, składa się na koncepcję pracy.""Etniczno-religijny nacjonalizm jako zagrożenie praw człowieka w krajach wyzwalających się na przykładzie współczesnej Gruzji"" dr Belli Tateshvili to pierwsza w Polsce monografia, która tak mocno skupia się na problemach społecznych współczesnego Zakaukazia. Ciągłe konflikty interesów światowych mocarstw XX wieku, niejednoznaczność religijna wśród zamieszkującej te tereny ludności oraz jej etniczne bogactwo czynią z Gruzji doskonały grunt do badań socjologicznych i politycznych. Praca Tateshvili z powodzeniem debiutuje na polu tak szczegółowo ukierunkowanej analizy tożsamościowych zależności Kaukazu. Południowego.Do tej pory jest to najszersze na naszym rynku ujęcie problematyki Kaukazu jako terenu konfliktów o podłożu religijno-nacjonalistycznym, etnicznym oraz separatystycznym. Ta niewątpliwie pionierska pozycja jest obowiązkowa nie tylko dla pasjonatów badań nad prawem międzynarodowym i eurazjatyckim, ale także dla amatorów politologii poświęconej postsowieckim państwom satelickim.Tłumacz przysięgły oraz doktor nauk teologicznych Bella Tateshvili jest działaczką Stowarzyszenia ""Dom Kaukaski w Polsce"". Jako wykwalifikowana profesjonalistka w dziedzinach translatorskich oraz native speaker języka gruzińskiego współpracuje od 2006 roku przy tłumaczeniach, między innymi dla polskiego wymiaru sprawiedliwości.
A "brilliant and sobering" (Paul Kennedy, Wall Street Journal) look at the history and human costs of pandemic outbreaks
As seen on "60 Minutes"
The World Economic Forum #1 book to read for context on the coronavirus outbreak
This sweeping exploration of the impact of epidemic diseases looks at how mass infectious outbreaks have shaped society, from the Black Death to today, and in a new preface addresses the global threat of COVID-19. In a clear and accessible style, Frank M. Snowden reveals the ways that diseases have not only influenced medical science and public health, but also transformed the arts, religion, intellectual history, and warfare.
A multidisciplinary and comparative investigation of the medical and social history of the major epidemics, this volume touches on themes such as the evolution of medical therapy, plague literature, poverty, the environment, and mass hysteria. In addition to providing historical perspective on diseases such as smallpox, cholera, and tuberculosis, Snowden examines the fallout from recent epidemics such as HIV/AIDS, SARS, and Ebola and the question of the world's preparedness for the next generation of diseases.
Już od starożytnych czasów wiemy, że nic nie jest stałe i – jak pisał Heraklit z Efezu – panta rhei. Owa rzeka zmian dotyczy nie tylko spraw wielkich, jak światowa gospodarka, system finansowy, bezpieczeństwo międzynarodowe, ale także tych „małych”, których na co dzień nie zauważamy lub zauważyć nie chcemy – zrównoważonego korzystania ze środowiska, wrastania dzieci w dorosłość, pułapek cyberprzestrzeni, wychowania do dojrzałości społecznej i seksualnej, używek… W czas i nieuchronność zmiany nie wierzą również „kreatorzy” współczesności, ci ekonomiczni, polityczni i edukacyjni, którym się wydaje, iż będą wieczni. Nie rozumieją, że niebawem odejdą, a część z nich będzie wspominana także za słowa o „hołocie”, „nie ludziach”, „ideologiach”, „głupkach”. Nie zrozumieją też po swoim odejściu, jak wielkich krzywd dokonali, dzieląc społeczeństwo i pokazując młodemu pokoleniu, jak żyć w nieustannym konflikcie, dzieleniu, podniecaniu i ekscytowaniu, zamkniętych twierdzach fałszu urobionego do prawdy oraz mitach „jednokulturowego narodu”.
To nie jest książka o polityce i politykach, lecz o wychowaniu: wychowaniu odpowiedzialnym, zatem w prawdzie, we współdziałaniu, wychowaniu dla rozumienia, że ktoś inny ma prawo do innych poglądów oraz religii; o wychowaniu w tradycji, ale takiej łączącej, a nie „rozdzierającej”. O tym, jak ważne jest budowanie w młodych empatii, chęci i zdolności współpracy, asertywności, spokoju i wzajemnego szacunku. Także o pułapkach współczesności, zastawianych przez tych, którym nie będzie dane (ze względu na wiek) żyć w 2037 roku, w wyniku czego jest im obojętne, czy mamy czyste powietrze, nowoczesną energetykę opartą na źródłach odnawialnych i edukację rozwijającą, a nie „zwijającą”. Jest to książka propolska, a nie antypolska – choć i takie głosy pewnie usłyszymy. Powstała z buntu przeciwko głupocie, zacofaniu, niezdolności do współdziałania oraz bezmyślności. Pisząc ją, w każdej chwili pozostawaliśmy optymistami. Chcielibyśmy zatem potencjalnemu Czytelnikowi powiedzieć: „Będzie dobrze! Bo po nocy przychodzi dzień, a po burzy spokój…”.
Mariusz Z. Jędrzejko, Tomasz Kozłowski
Inni to zwierciadło, w którym się przeglądam, które uświadamia mi, kim jestem.Ryszard Kapuściński zawsze próbuje rozumieć istnienie Innego jako istnienie kogoś nam bliskiego i podobnego. Myślę, że właśnie stąd płynie moc jego pisarstwa, jako że staje się ono opowieścią o nas samych, postawionych co najwyżej wobec obcych dla nas, czasem niemożliwych i niewyobrażalnych sytuacji. Czytając o innych, czytamy więc o sobie w szerokich ramach ludzkiego My. W świecie dominujących i bezwzględnych rządów Ja ta perspektywa uczy pokory i nieskończenie poszerza naszą świadomość.Olga Tokarczuk(marzec 2020)Książka Ten Inny Ryszarda Kapuścińskiego to zbiór sześciu wykładów słynnego reportera, wygłoszonych w Wiedniu, Krakowie i Grazu, a poświęconych naszym relacjom z ludźmi różniącymi się od nas językiem, kolorem skóry, religią oraz naszemu pojmowaniu inności zarówno w dawnych epokach, jak i dziś. Konieczność akceptacji i zrozumienia wielokulturowości współczesnego świata, a wcale nie jest on, dowodzi Kapuściński, globalną wioską, stanowi zawsze aktualne i głęboko humanistyczne przesłanie tej publikacji.
Nowe wydanie Socjologii – jednego z najbardziej znanych i wykorzystywanych na całym świecie podręczników – to lektura obowiązkowa nie tylko dla adeptów socjologii i osób myślących o podjęciu studiów socjologicznych, ale również dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć otaczającą nas rzeczywistość. W ciągu ostatnich 10 lat od opublikowania poprzedniego polskiego wydania zmieniło się bowiem niemal wszystko: doszło do olbrzymiego rozwoju wiedzy socjologicznej, co znalazło swoje odzwierciedlenie na kartach książki, zmienił się również świat, dlatego konieczne okazały się gruntowne uzupełnienia, aktualizacje dotychczasowych treści, dodanie nowych materiałów na temat wojen i terroryzmu czy zagrożeń ekologicznych. Na prośby czytelników z różnych stron świata autorzy wprowadzili również wiele nowych elementów dydaktycznych, akcentując szczególnie wpływy i współzależności w ramach globalizującego się świata. Jedną z najbardziej ekscytujących cech socjologii jest jej nieustanne zaangażowanie we wciąż zmieniający się świat społeczny. Zdarzenia, które trudno nam zrozumieć lub które wywołują w nas lęk – takie jak zmiany klimatyczne czy terroryzm – są bez wyjątku przedmiotami zainteresowania socjologów. W obecnym, szóstym wydaniu tej książki, podobnie jak w poprzednich pięciu, starałem się oddać to poczucie ekscytacji, które przenika najlepsze prace socjologiczne, i zainspirować nowe pokolenie socjologów. Książkę pisałem z niezłomną wiarą w to, że socjologia ma do odegrania istotną rolę we współczesnej kulturze intelektualnej i że zajmuje centralne miejsce w naukach społecznych. Nie próbuję w niej wprowadzać nadmiernie wyrafinowanych koncepcji ani popisywać się socjologicznym żargonem. W każdym rozdziale odwołuję się jednak do najnowszych osiągnięć dyscypliny oraz do współczesnych problemów i danych. Nawiązuję również, rzecz jasna, do własnych prac, pisząc o nich zawsze w pierwszej osobie, aby czytelnicy mieli jasność, kiedy mówię o moich własnych dokonaniach socjologicznych. Tam, gdzie to konieczne, przytaczam również poglądy krytyków. Mam nadzieję, że udało mi się uniknąć zbytniej stronniczości. Jak zwykle starałem się opisać główne perspektywy socjologiczne i najważniejsze wyniki współczesnych badań w wyważony, chociaż nie bezkrytyczny sposób.
(Fragment O książce)
Poradnik dla osób, które chcą wiedzieć nie tylko, jak mówić i pisać poprawnie, ale jak w ogóle mówić czy pisać w określonych sytuacjach, aby osiągnąć cel wypowiedzi, np. skutecznie kogoś przekonać do czegoś.Książkę polecamy wszystkim, którzy występują publicznie w jakiejkolwiek formie - np. prowadząc zebranie, przedstawiając prezentację, przygotowując pracę magisterską, ogłoszenie do prasy, zaproszenie na ślub lub wizytówkę - muszą dbać o kształt językowy swoich wypowiedzi. Szczególnie przydatna będzie dziennikarzom i politykom, redaktorom i korektorom, webmasterom i copywriterom, a także nauczycielom, maturzystom i studentom.W kolejnych rozdziałach omówione zostały różne aspekty komunikacji językowej i konstruowania wypowiedzi, w tym także dłuższych tekstów. Wiele uwagi poświęcono komunikacji internetowej. Książka zawiera obszerny wzornik tekstów użytkowych z gotowymi przykładami do wykorzystania.
Kłamią filozofowie, ilekroć zmieniają się w ideologów, pedagogów, politruków i opowiadają nie o tym, co jest, tylko jak ma być. Choć mit poetycki w całości jest fałszem, zawarte są w nim także elementy prawdy, mówi Platon (377a). Dlatego spór między poezją a filozofią, rywalizacja z-myślenia poetyckiego z filozoficznym roszczeniem do prawdy tli się do dziś.
„Gdy nasi przodkowie zostali wygnani ze schronienia, jakie zapewniał im las deszczowy, musieli zacząć walczyć o przetrwanie w nieznanym i niebezpiecznym świecie sawanny. Mniejsi, wolniejsi i słabsi niż wiele z tamtejszych drapieżników byliby skazani na wymarcie, gdyby nie wpadli na społeczne rozwiązanie stojącego przed nimi problemu. Okazało się ono tak skuteczne, że wprowadziło nas na zupełnie nową ścieżkę ewolucyjną”.
Czy człowiek jest z natury dobry i chętny do współpracy, czy raczej do działania popycha go rywalizacja i potrzeba zajęcia wysokiej pozycji w hierarchii? Czy podstawą naszych zachowań romantycznych jest zakorzeniony w nas pragmatyzm, czy może chemia odczuwana przez dwójkę ludzi i ulotność chwili? I czy to możliwe, aby lęki społeczne pokolenia X, Y i Z miały swoje źródła… na sawannie?
Aby uzyskać odpowiedzi na te i wiele innych pytań dotyczących naszych współczesnych zachowań, wystarczy spojrzeć na ludzkie reakcje przez pryzmat psychologii ewolucyjnej. Okazuje się, że zarówno za naszą miłością do babci, jak i niekiedy głęboko skrywaną satysfakcją z cudzego nieszczęścia stoi nasza ewolucyjna przeszłość. Cóż, dzięki babci dawniej można sobie było pozwolić na rodzenie większej liczby dzieci, a poza tym była ona fantastyczną… przynętą. Kiedy zaś któremuś z rywali w grupie się nie powodziło, spadał w hierarchii, a to zwiększało szanse na przetrwanie naszych przodków, było się więc z czego cieszyć. Pogoń za szczęściem, miłością czy pieniędzmi – to nie wytwór współczesności, ale nasze dziedzictwo!
Łącząc antropologię, biologię, historię i psychologię z ewolucją, William von Hippel rzuca w tej książce nowe światło na nas samych. Pokazuje, jak wydarzenia z odległej przeszłości kształtują naszą teraźniejszość. Dostarcza wiedzy o tym, kim jesteśmy, i radzi, jak wykorzystać te informacje, abyśmy mogli poprawić jakość swojego życia i uniknąć pułapek współczesnego świata.
Rozwijana przez Wolffa kosmologia ogólna stanowi typową dla wieku XVII i XVIII mechanistyczną, postkartezjańską interpretację przyrody. Zawarte w niej pojęcie natury jest na wskroś nowożytne. Świat to ogół rzeczy materialnych powiązanych w całość ściśle określonymi, niezmiennymi prawami, z prawem przyczynowości na czele. Samo pojęcie przyrody, jej jedność, implicytnie mieści w sobie pojęcie prawa, a zatem i konieczności, której podlega wszystko, co wchodzi w jej skład. Natura jest całością dobrze uporządkowaną, jest precyzyjną maszyną. Mimo to jednak nie jest samodzielna bytowo. Nie jest odwieczna. Jej kontyngencja ontyczna, racjonalny porządek wyznaczony prawami i celowość organizacji wskazuje na rozumnego Boga-stwórcę. W konsekwencji natura stanowi boski artefakt w dosłownym tego słowa znaczeniu, jest bowiem rezultatem umiejętnego wytwarzania, została arte factum.
Starożytna opozycja physis – techne, wyznaczająca rozumienie przyrody w filozofii greckiej, w nowożytnej kosmogonii inspirowanej przekazem biblijnym nie zostaje unieważniona, ale niejako przekroczona w kierunku takiego myślenia, które w physis widzi już tylko efekt działania Boskiej techne. Świat jest zwierciadłem, w którym odbija się istnienie i doskonałość jego Stwórcy – mechanika i matematyka doskonałego. […] Bóg teologii naturalnej Wolffa jest przede wszystkim filozofem, wynika to bowiem wprost z jego istoty. Czy Bóg-filozof, Bóg-arcyrachmistrz i arcymechanik może i powinien uchodzić za tożsamego z Bogiem żywym, stanowiącym przedmiot religii i wiary? A może inaczej: czy Bóg religii i wiary rzeczywiście jest Bogiem-filozofem, bytem, którego istota polega na tym, iż przedstawia On sobie wszystkie możliwe światy naraz z naj- większą wyraźnością? Myślę, że pytanie to z oczywistych względów ma charakter retoryczny. Mamy tu więc do czynienia z czymś, co można by nazwać racjonalistyczną neutralizacją sacrum, swoistym spekulatywnym oswojeniem go, uładzeniem. Nie ma w tej filozofii miejsca na żadne mysterium tremendum et fascinosum.
Ze wstępu do przekładu
Publikacja ujmuje całokształt działalności instytucji opiekuńczych i innych pozainstytucjonalnych inicjatyw dobroczynnych podejmowanych przez środowiska kościelne i świeckie, w tym państwowe, na rzecz rozmaitych kategorii potrzebujących, w tym także inicjatyw obejmujących opiekę medyczną. Składa się z dwóch części. Pierwsza przedstawia zagadnienia opieki społecznej w starożytnym Egipcie i na Bliskim Wschodzie oraz w całej chrześcijańskiej Europie, druga - w Polsce.
Grecy nauczyli nas nie tyle myśleć, gdyż wszystkie ludzkie istoty zwykły to robić, ile myśleć o myśleniu i stawiać takie pytania, jak: co myślę? co ta czy tamta osoba albo jeszcze inni ludzie myślą? w jakiej kwestii zgadzamy się lub nie zgadzamy? i dlaczego? I nie tylko nauczyli nas stawiać pytania o myślenie, lecz także odkryli, jak zamiast udzielać bezpośrednich odpowiedzi, zakładać pewną możliwość, a następnie badać jej konsekwencje.
Jeżeli niektóre pytania Greków zostały przez nich nieodpowiednio postawione, a udzielone na nie odpowiedzi okazały się błędne, nie ma to większego znaczenia. Gdyby cywilizacja grecka nigdy nie istniała, moglibyśmy lękać się Boga, odnosić się sprawiedliwie do naszych bliźnich, moglibyśmy uprawiać sztuki, a nawet nauczyć się obsługiwać stosunkowo proste urządzenia. A jednak bez Greków nigdy nie stalibyśmy się w pełni świadomi, co należy rozumieć tak, że nigdy nie nauczylibyśmy się być pełnymi – na dobre i na złe – ludźmi.
W.H. Auden (1907–1973) – autor potężnych wierszy, do trzydziestki uważany za największego poetę języka angielskiego XX wieku. Po licencjacie w Oksfordzie spędził ze swoim partnerem Christopherem Isherwoodem a gap year w Berlinie. Jako kierowca ambulansu wziął udział w wojnie domowej w Hiszpanii, która na zawsze wyleczyła go z „choroby lewicowości”. Homoseksualista żonaty z Eriką Mann, córką Thomasa, także homoseksualistką. Długoletni partner swojego studenta Chestera Kallmana, przyjaciel Hannah Arendt. Po emigracji do Stanów w 1939 roku jakoby „urwał mu się wątek i wypaliły emocje” (Philip Larkin), w co jednak trudno uwierzyć. Tak zwany późny Auden to poeta konserwatywny, bliski chrześcijaństwu. Pisał libretta do oper i piękne eseje. Lubił wypić. Umarł w pobliżu Wiener Staatsoper.
Czy korzystając z mądrości starożytnych stoików – Marka Aureliusza, Seneki, Epikteta – możemy poprawić jakość naszego życia? Jak wypracowane przez nich taktyki mogą pomóc w zmaganiu się z codziennymi problemami w naszych czasach?
Książka profesora filozofii Williama B. Irvine’a w wyjątkowy sposób łączy spostrzeżenia starożytnych filozofów z wynikami najnowszych badań psychologicznych i podsuwa zaskakująco prostą, a przy tym niezwykle skuteczną strategię radzenia sobie z nieoczekiwanymi wyzwaniami, które stawia przed nami codzienność: od tych uciążliwych, ale drobnych, jak utknięcie w korku albo na lotnisku, po poważniejsze, na przykład doświadczenie śmierci bliskiej osoby czy utrata pracy.
Stoicy odkryli, że myślenie o wyzwaniach i trudnościach jak o swoistych próbach charakteru może radykalnie zmienić nasze nastawienie i reakcję. Dzięki „Wyzwaniu stoika” dowiecie się, jak przekształcać komplikacje w możliwości i dlaczego w ten sposób możemy się stać silniejsi, spokojniejsi i bardziej odporni psychicznie.
"Wyzwanie stoika" to pełna przemawiających do wyobraźni przykładów i anegdot, a przy tym błyskotliwie napisana książka i świetna lektura dla każdego, kto w stresującej codzienności poszukuje równowagi, szczęścia i lepszej jakości życia.
Filozofia zaczyna się wtedy, gdy pytamy o naturę rzeczywistości i o to, jak powinniśmy żyć. To właśnie intrygowało Sokratesa, który na ateńskim rynku stawiał przechodniom niewygodne pytania i wprawiał ich w zakłopotanie, udowadniając, jak niewiele rozumieją z otaczającego ich świata.W czterdziestu krótkich rozdziałach tej fascynującej książki poznamy wielkich myślicieli europejskich i najciekawsze idee dotyczące świata oraz tego, jak w nim żyć. Dowiemy się o frapujących, często wręcz kuriozalnych historiach z życia największych filozofów, począwszy od tych, którzy działali w antycznej Grecji i debatowali na temat wolności i duszy, aż po Petera Singera rozważającego najbardziej niepokojące problemy etyczne naszych czasów. Prześledzimy historię ludzkich przemyśleń na temat rzeczywistości i kondycji człowieka.Ta książka sprawia, że filozofia staje się zrozumiała i przystępna, a nawet pełna humoru. Inspiruje do myślenia, dyskusji, argumentowania i stawiania pytań.Nigel Warburton, filozof. Autor wielu książek popularyzujących filozofię. Prowadzi też blogi philosophybites i virtualphilosopher oraz audycje w BBC.
Paweł Dybel w mistrzowski sposób wydobywa w książce różne aspekty splotu biografii i twórczości Witkacego, zrywając ze sposobem, w jaki ujmowano go w dotychczasowej tradycji interpretacyjnej. Wskazuje na kluczowe znaczenie, jakie dla uformowania się osobowości artystycznej pisarza miała jego terapia u Karola de Beauraina, który wprowadził go w tajniki psychoanalizy Freuda. Stąd wzięło się zainteresowanie Witkacego marzeniami sennymi oraz kreowanie przez niego bohaterów o powikłanej konstrukcji psychicznej, określonej przez różnego rodzaju węzłowiska (kompleksy). Jednym z takich węzłowisk jest motyw sobowtóra, sygnalizujący rozszczepienie tożsamości pisarza. Pojawia się on już w listach do Heleny Czerwijowskiej, na słynnej petersburskiej fotografii, później powraca w dramatach i powieściach. Mimo że o kluczowym wpływie zakopiańskiej terapii u de Beauraina na swoją twórczość Witkacy pisał w Niemytych duszach, w bogatej literaturze jej poświęconej ignorowano zazwyczaj to wyznanie. Nawiązując do tych autobiograficznych wypowiedzi autora Nienasycenia i śledząc psychoanalityczne wątki w jego pisarskim dorobku, Paweł Dybel proponuje w książce nowe spojrzenie naosobowość pisarza i jego pisarski dorobek.prof. Ilona Błocian, Uniwersytet Wrocławski
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
