"Elektryzujące, niepodobne do innych, eseje Eliota Weinbergera przesuwają granice gatunku, oscylują między prozą poetycką a naukowym zapisem czy opowiadaniem. Autor, znawca kultury starożytnych Chin i Ameryki Południowej, tłumacz Borgesa, Paza i poezji chińskiej na język angielski, dzieli się tu swoimi pasjami – antropologa, archeologa, miłośnika natury – i wprowadza nas w świat zapomnianych wierzeń, mało znanych zjawisk, fascynujących analogii, zadziwiających powiązań między kulturami. Rozmach jego zainteresowań jest ogromny – od wierzeń Azteków po symbolikę gestów w średniowiecznym klasztorze benedyktyńskim i buddyzmie, od znaczenia wiatru w kulturze Chin po poezję Pounda i Yeatsa, nie pomijając świata roślin, zwierząt i czterech żywiołów. Te precyzyjne, wyciszone eseje są wyjątkowo oryginalną formą kontemplacji piękna i różnorodności świata.
Eliot Weinberger (ur. 1949 r.) jest amerykańskim eseistą, tłumaczem, publicystą i krytykiem literackim. Opublikował wiele tomów esejów, antologii literackich oraz prac krytycznoliterackich. Jego praca What I Heard About Iraq została uznana za jedną z najwybitniejszych książek antywojennych, doczekała się adaptacji teatralnych, radiowych i muzycznych. Jest redaktorem antologii poetyckich, m.in.: American Poetry Since 1950: Innovators and Outsiders, The New Directions Anthology of Classical Chinese Poetry. Do najbardziej znanych książek Weinbergera należą: Karmic Traces, Oranges and Peanuts for Sale, The Ghosts of Birds. W Polsce, w przekładzie Sorena Gaugera i Stefana Klemczaka, ukazał się esej Wodospady. "
Monografia znakomicie wpisuje się w nurt ogólnopolskich obchodów stulecia odzyskania niepodległości Polski. Ze względu na znaczące walory poznawcze, wiele ciekawych, często odkrywczych interpretacji, będzie interesującą lekturą nie tylko dla badaczy języka czy studentów, ale dla wszystkich humanistów, którym bliska jest refleksja nad zjawiskami językowymi i kulturowymi, mającymi związek z tak ważnym dla wszystkich Polaków wydarzeniem rocznicowym.
Z recenzji dr hab. Leonardy Mariak, prof. US
Niniejsza publikacja przybliża rzeczywistość wychowania w rodzinie w wybranych zagadnieniach pedagogicznych z uwzględnieniem prawidłowego funkcjonowania rodziny i niektórych aspektów jej dysfunkcjonalności. Rzeczywistość zewnętrzna stawia rodzinę wobec wielu zmian i wyzwań o charakterze socjokulturowym, ustrojowym, gospodarczym i technologicznym, zmuszając niejako do poszukiwania nowych sposobów funkcjonowania i radzenia sobie w przestrzeni wychowania dziecka. Zmiany te mogą usprawniać wychowawcze funkcjonowanie rodziny, ale nierzadko niosą też ze sobą różnego rodzaju trudności i zagrożenia. Niepokojące zjawiska obserwowane obecnie w życiu rodzinnym, np. korozja więzi w rodzinie i poczucie osamotnienia jej członków, wzrastająca liczba związków kohabitacyjnych, rozwodów, preferowanie konsumpcyjnego stylu życia czy relatywizacja wartości, nie są obojętne dla prawidłowego rozwoju i wychowania dziecka. Mając na uwadze perspektywę pedagogicznego oglądu, w książce podjęto próbę określenia zjawisk i reguł charakterystycznych dla wychowania w rodzinie, uwzględniając fakt zmienności warunków dokonujący się w czasie i w przestrzeni i mający znaczenie dla wychowania we współczesnej rodzinie.
Krzysztof Rojek napisał pracę poświęconą dyskutowanemu również w Polsce problemowi wolności, ale dyskutowanemu raczej w perspektywie analiz prowadzonych przez myślicieli anglosaskich, nieuwzględniających rozwiązań nawiązujących do Kanta. Temat pracy pokazuje już wyraźnie, że Autor chce porównać dwa typy rozumienia determinizmu, odwołujące się do dwóch odmiennych tradycji filozoficznych. [...] Temat dysertacji należy uznać za dobrze sformułowany i wart wysiłku badawczego. Takie sformułowanie tematu potwierdza ogromną wiedzę Autora z zakresu filozofii wolności, który nie boi się podjąć analizy niezwykle złożonego problemu. [...] Docenić trzeba nade wszystko to, że pan Krzysztof Rojek, podejmując się analizy tak złożonego tematu, musiał mieć świadomość istniejących ograniczeń, co jednak w żaden sposób nie zraziło go do jego podjęcia. Zarazem jest to taki temat, który otwiera Autorowi pole do dalszych studiów nad dziejami problemu determinizmu. Chciałbym przede wszystkim podkreślić zdolność Autora do postrzegania filozofii przez pryzmat problemów filozoficznych, co uznaję za najbardziej wartościową perspektywę przeprowadzonych badań.- z recenzji prof. zw. dr. hab. Andrzeja Norasa
Dziennikarstwo to zawód na wskroś ewangeliczny. Jego istotą powinno być bowiem dawanie świadectwa prawdzie. Marek Miller dokonał rzeczy wydawałoby się karkołomnej – przeprowadził spójny, wartki i rzeczowy wywiad z Janem Pawłem II, dialogując wyłącznie z Jego tekstami na temat komunikacji społecznej. Odwołując się do nich, stworzył coś w rodzaju tekstu programowego współczesnego dziennikarstwa. „Rozmówca” Papieża nieprzypadkowo sięga w tytule po termin „katechizm”, który pochodzi od greckiego słowa ‘katēchēsis’ oznaczającego ścieżkę inicjacyjną, swoistą drogę wtajemniczenia w prawdy wiary. Wywód zawarty w książce przypomina bowiem wtajemniczenie, ale w arkana dziennikarstwa – nie na poziomie warsztatowym, lecz zrozumienia istoty, znaczenia i sensu. W czasach dojmującego braku mistrzów to rzecz bezcenna.
Grzegorz Górny Katechizm reportera to próba połączenia wody z ogniem. Ognia pasji poszukującej prawdy, istoty i znaczenia z rwącym strumieniem wydarzeń. Próba poszukiwania oparcia, fundamentu i ostatecznego sensu tej niezwykłej profesji. Wszystko to w „rozmowie” z reporterem – Janem Pawłem II.
W kolejnej książce z serii wydawniczej ""Vademecum filozofii"" pt. O filozofii autor pisze o potrzebie uprawiania filozofii, wskazując na podstawy rozumienia poznania filozoficznego. W książce zostały ukazane źródła błędnej zamiany poznania z myśleniem oraz wynikające z tych błędów konsekwencje. Autor wyjaśnia, dlaczego istnieje wielość różnych filozofii. Wskazuje również na podstawowe zadania, jakie powinna spełniać w kulturze ludzkiej filozofia. W książce zamieszczono wypowiedzi na temat filozofii, poznania mądrościowego i realistycznego. Na końcu książki znajduje się bibliografia oraz propozycje lektur przydatnych do samodzielnego studium filozofii.
Książka obejmuje dwie kwestie, 16 i 17, ze zbioru Akwinaty Quaestiones disputatae de veritate, dotyczące prasumienia-synderezy (de synderesi) i sumienia (de conscientia), udostępnione w języku oryginału: łacińskim i w przekładzie polskim, oraz tematyczne studia i komentarze. Tom zawiera również bibliografię przedmiotową, indeks osobowy i rzeczowy.Przedmiotem pierwszej z dysput jest syndereza, jej status ontyczny (odrębna władza czy sprawność), jej właściwości (omylna czy nieomylna), możliwości jej zaniknięcia. Druga dysputa koncentruje się na sumieniu, jego statusie (władza, sprawność czy akt), jego ewentualnej omylności czy błędności, mocy wiążącej sądów sumienia itd. Obie dysputy dotyczą zatem problematyki niezwykle ważnej dla wyjaśnienia podstaw życia moralnego. Niemniej interesująca jest skomplikowana forma dysput problemowych, będących po dziś dzień niedoścignionym wzorem debaty i analizy kwestii filozoficznych. Obszerna część tomu zawiera tematyczne studia i komentarze do szczegółowych aspektów rozumienia prasumienia i sumienia w tekstach św. Tomasza z Akwinu: roli synderezy i sumienia w działaniu moralnym, ich istoty i wzajemnej relacji, stosunku do prawa naturalnego, ,,wiązania w sumieniu"". W tomie znajdziemy również historyczny rys początków myślenia moralnego (od Homera do Sokratesa), refleksję nad sumieniem w encyklice Veritatis splendor oraz rozważania o współczesnych paradygmatach absolutyzujących czy negujących sumienie w kontekście nauki Akwinaty o życiu moralnym i jego niezmiennych podstawach.
Książka obejmuje dwie kwestie, 21 i 22, ze zbioru Akwinaty Quaestiones disputatae de veritate, dotyczące dobra (De bono) i pożądania dobra oraz woli (De appetitu boni et voluntate), udostępnione w języku oryginału: łacińskim i w przekładzie polskim, oraz tematyczne studia i komentarze. Tom zawiera również bibliografię przedmiotową, indeks osobowy i rzeczowy.Kwestie te powstały w Paryżu w latach 1257-1259. W kwestii 21 De bono św. Tomasz stara się wyjaśnić, dlaczego dobro jest powszechną właściwością wszystkich realnie istniejących bytów, w czym przejawia się owo dobro bytów, dzięki czemu byty są dobre i jakie wynikają z tego konsekwencje dla rozumienia całej rzeczywistości. Kwestia 22 De appetitu boni et voluntate zawiera zagadnienia dotyczące pożądania dobra oraz woli. Chodzi o to, czy pożądanie dobra jest właściwe wszystkim bytom, czy tylko niektórym? Co jest przedmiotem właściwym pożądania? Czym jest owo pożądanie we wszystkich bytach, a w szczególności w bycie rozumnym, jakim jest człowiek? W jaki sposób konstytuuje się ów akt pożądania i co jest jego źródłem? Oprócz kwestii o dobru książka zawiera studia i komentarze na temat powszechności dobra, decyzji jako źródła ludzkiego działania, wolności człowieka oraz miłości dobra jako podstawy dynamizmu bytowego.Choć dysputy problemowe były przeznaczone dla zaawansowanych filozofów, to jednak ze względu na egzystencjalnie ważną problematykę, która dotyka każdego człowieka, były i ciągle są szkołą właściwego rozumienia ludzkiego działania i źródłem wielu nowych inspiracji.
Książka zawiera 1 kwestię ze zbioru Quaestiones disputatae De Veritate w języku łacińskim i polskim; stanowi drugie wydanie poprawione i poszerzone o nowe studia i komentarze. W kwestii 1 znajdujemy Tomaszowy wykład na temat prawdy, jej ostatecznego źródła, statusu bytowego, sposobów przejawiania się. Podstawowym jest rozumienie prawdy jako następstwa istnienia bytu, stanowiące fundament pod ujęcie prawdy w sensie logicznym jako zgodności poznawania z rzeczą. W kwestii 1 znajdujemy także zalążek teorii transcendentaliów. Odpowiadając na pytanie czym jest prawda, Tomasz ukazuje różne sposoby odkrycia właściwości bytu, czy to jako jego szczególnego sposobu bytowania, czy to jako następstw tegoż sposobu bytowania. Oprócz kwestii o prawdzie książka zawiera studia i komentarze na temat transcendentaliów w aspekcie historycznym czy systemowym, ich sposobu odkrywania i formułowania teorii, rozumienia prawdy transcendentalnej, różnic pomiędzy transcendentaliami a uniwersaliami, pierwszych zasad bytowania i poznania oraz nowożytnego i współczesnego rozumienia prawdy. Studiom i komentarzom towarzyszy obszerna bibliografia przedmiotowa.
Niewielu z nas na co dzień myśli o tym, jaki może być związek między ideami filozoficznymi a zmianami kulturowymi zachodzącymi w całym społeczeństwie. Tymczasem takie teoretyczne założenia zawsze wpływają na nasze życie i to w sposób niezwykle istotny, choć dla wielu niezauważalny.Autor tej publikacji wyjaśnia czytelnikom, dlaczego współcześnie co chwilę dochodzi do ostrych konfliktów pomiędzy zachowaniami mającymi zapewnić skuteczność polityczną a postawami etycznymi. Pokazuje, w jaki sposób uczestniczenie w demokracji rozumianej jako prawo do świadomego wyboru zostaje zastąpione decyzjami ukształtowanymi przez wzmagającą się siłę marketingowego przekazu i emocjonalnych zachowań społecznych. Rzeczowo tłumaczy, jak podsuwane nam przez media popkulturowe ersatze wiary pogłębiają nasze zagubienie, przez co coraz szybciej tracimy źródła naszej siły i żywotności, wpadając często w depresję. Przekonuje, że postępująca sekularyzacja świata zachodniego, promowanie ateistycznych form realizowania swego człowieczeństwa, poszukiwanie pozbawionych transcendencji uzasadnień sensu ludzkiego życia to podstawowe przejawy głębokich zmian cywilizacyjnych, których jesteśmy świadkami. Bardzo poważnym problemem jest przy tym kondycja edukacji, szczególnie wyższej, i sytuacja uniwersytetów, które powinny być gwarantem żywej kultury.Przedmiotem naszych dylematów nawet w erze cyfryzacji i kolejnego przełomu technologicznego jest przecież ostatecznie człowieczeństwo, zwłaszcza nasza przyszłość, a to domena nauk humanistycznych. Warto sobie zdać sprawę, że bez postawienia pytań o istotę antropologicznych koncepcji w etyce i polityce oraz relacji między prawem a moralną odpowiedzialnością za własne wybory nie można dziś dyskutować o przyszłości cywilizacji. Kto chce poznać odpowiedź na pytanie, jaka jest najlepsza droga wyjścia z tego wielkiego kryzysu, powinien koniecznie sięgnąć po tę książkę.
Współczesne teorie socjologiczne interpretują i wyjaśniają procesy społeczne zachodzące w czasie ostatnich kilkudziesięciu lat. Są one oparte na różnych modelach rzeczywistości społecznej. W serii WTS publikujemy najważniejsze dzieła reprezentujące funkcjonalistyczną, konfliktową i interpretatywną wizję świata społecznego. To właśnie ta współczesna klasyka pozwala nam lepiej rozumieć dzisiejszy i przyszły świat.
Reprint oryginału z 1900 r. Wartościowy dokument dla etnografa, źródło informacji o bogatej polskiej kulturze ludowej: zwyczajach, obyczajach i obrzędach z podziałem na pory roku. "Jak kwiaty są ozdobą roślin i ziemi, tak zwyczaje doroczne są krasą domowego życia ludów. Zwyczaje i obyczaje wypłynęły z warunków tego życia, z obrzędów religijnych i z pojęć wyrobionych w ciągu wielu wieków żywota społecznego przez serce i myśl ludzką. Obyczajem i tradycyami różnią się narody między sobą, one stanowią ich obraz moralny i piętno ich charakteru, któremu nadają wdzięk właściwy, a dla potomnych są spuścizną po ojcach, są dla dobrych i rozumnych dzieci drogą pamiątką po matce, jako ta suknia, w której ona chodziła, a w której się zachował wycisk jej postaci.
Roku naszego "w życiu tradycyi i pieśni" nie zaczynamy równo z kalendarzem od 1 stycznia, ale od Adwentu. Gdy bowiem chrześcijanie liczą lata swojej ery od Narodzenia Chrystusa, a rok ich kościelny zaczyna się także od 25 grudnia, to cały Adwent jest już przygotowaniem i wstępem do tej uroczystości. Rok więc zwyczajny polski, związany tak ściśle ze świętami, musieliśmy zacząć od Adwentu, zwłaszcza że i podział niniejszej książki na cztery pory roku skłaniał do rozpoczęcia jej nie wśród zimy od stycznia ale i z początkiem zimy, która w naszym klimacie przybywa już z Adwentem. Na rok ten w życiu naszem, tradycyi i pieśni złożyły się obok prac autora, liczne utwory i wątki z innych pisarzy i poetów dające poznać wszystkie pory roku i wybitniejsze momenta życia w obyczaju dorocznym, na tle piśmiennictwa polskiego ostatnich czterech wieków, oczywiście, o ile na to ramy jednotomowego dzieła pozwoliły".
Zygmunt Gloger
Młot na czarownice, łaciński tytuł ""Malleus Maleficarum"", dzieło napisane przez Heinricha Krammera i Jacoba Sprengera. Jedno z najważniejszych dzieł na temat czarów i demonologii, w którym autorzy połączyli dawne wierzenia ludowe związane z czarną magią z kościelnym dogmatem herezji. Książka została nazwana podręcznikiem dla łowców czarownic. Doczekała się wielu wznowień. Przetłumaczona została na język francuski, włoski, angielski i polski (wybrane rozdziały w 1614 r. przez S. Ząbkowica). Książka w oryginale podzielona jest na 3 części. Pierwsza część mówi o konieczności zrozumienia przez rządzących istoty zbrodni czarnoksięskich. Druga część zawiera opisy praktyk czarownic i metody walki z nimi. Trzecia część zawiera zasady postępowania prawnego przeciwko czarownicom, czyli krótko mówiąc, wymierzanie kary przez ówczesny wymiar sprawiedliwości. Jedno z najważniejszych dzieł na temat czarów i demonologii.
Religia i magia
Wiara w boga: panteizm, politeizm, monoteizm
Istoty złe i zło
Spowiedź, pokuta i modlitwa
Królestwo sakralne
Śmierć i pochówek, kult świętych
Powstawanie kanonów pism świętych
Pochodzenie eposu bohaterskiego jest próbą uchwycenia procesu wyodrębniania się literatury z pierwotnej dziedziny mitu. Opierając się na ogromnym materiale faktograficznym, obejmującym najstarsze formy eposu Paleoazjatów Syberii, Aborygenów australijskich, Melanezyjczyków oraz późniejsze dzieła tureckie, fińskie czy indyjskie, autor próbuje dokonać syntezy folkloru narracyjnego i zbadać kryjące się za zmianami typologicznymi zasady konstrukcji eposu. Mieletinski próbuje odnieść się do głównych motywów epickich, takich jak: kwestia herosa kulturowego, boga-stwórcy, trickstera, bohatera zbiorowego, szamana; mity kradzieży, poszukiwań i odzyskania skarbu; wątki walki z wrogami, zdobycia ognia. Autor widzi w nich punkt wyjścia kształtowania dalszych, już religijnych czy literackich wytworów. Praca ze względu na same walory faktograficzne może przy tym pełnić funkcję podręcznika eposu, stanowiąc przy okazji modelowy przykład zastosowania złożenia metod historycznych i komparatystycznych do badań nad mitem, którego to złożenia brak w polskiej literaturze przedmiotu.
Prezentowana monografia to pierwsza część refleksji przedstawicieli różnych dziedzin wiedzy, którzy – każdy z punktu widzenia swojego obszaru badawczego – usiłowali odpowiedzieć na pytania dotyczące znaczenia duchowości w życiu człowieka, w procesie jego rozwoju i wychowania oraz jakie przyjąć konkretne paradygmaty duchowości w ujęciu pragmatycznym, edukacyjnym oraz filozoficznym. W dyskursie dotyczącym duchowych podstaw wychowania znajdujemy się bowiem ciągle w sytuacji, którą można określić jako: między ufnością a ryzykiem. Heurystycznym przewodnikiem po tej niezwykle złożonej i bogatej rzeczywistości został Anselm Grün. Ten niemiecki pisarz, psychoterapeuta i teolog zdaje się koncentrować swoje szerokie i wielowymiarowe poszukiwania wokół koncepcji "pełni człowieczeństwa", co daje nadzieję na odnalezienie nowych impulsów i inspiracji dla samej pedagogiki, zwłaszcza tych z jej ujęć, które otwarte są na integralne spojrzenie na człowieka i mogą zdynamizować złożony proces jego wychowania.
Prezentowane opracowanie to druga część refleksji przedstawicieli różnych dziedzin wiedzy, którzy - każdy z punktu widzenia swojego obszaru badawczego – usiłowali odpowiedzieć na pytania o znaczenie duchowości w życiu człowieka, w procesie jego rozwoju i wychowania oraz jakie przyjąć konkretne paradygmaty duchowości w ujęciu pragmatycznym, ekonomicznym, biznesowym, edukacyjnym oraz filozoficznym. Publikacja ta jest także swoistym poszukiwaniem „społecznego systemu odpornościowego” dla biznesu, próbą odpowiedzi na pytania, jak w dzisiejszych czasach można kierować i zarządzać przedsiębiorstwem, nie tracąc przy tym z oczu jednostki i troski „o wspólny dom”, jak połączyć sukces finansowy i odpowiedzialność, myślenie o gospodarce i dobrobycie w kulturze uwzględniającej wartości uczciwości, sprawiedliwości i solidarności.
Global thinker, public intellectual and world-famous theorist of ‘liquid modernity’, Zygmunt Bauman (1925-2017) was a scholar who, despite forced migration, built a very successful academic career and, after retirement, became a prolific and popular writer and an intellectual talisman for young people everywhere. He was one of those rare scholars who, grey-haired and in his eighties, had his finger on the pulse of the youth.
This is the first comprehensive biography of Bauman’s life and work. Izabela Wagner returns to Bauman’s native Poland and recounts his childhood in an assimilated Polish Jewish family and the school experiences shaped by anti-Semitism. Bauman’s life trajectory is typical of his generation and social group: the escape from Nazi occupation and Soviet secondary education, communist engagement, enrolment in the Polish Army as a political officer, participation in the WW II and the support for the new political regime in the post-war Poland. Wagner sheds new light on the post-war period and Bauman’s activity as a KBW political officer. His eviction in 1953 from the military ranks and his academic career reflect the dynamic context of Poland in 1950s and 1960s. His professional career in Poland was abruptly halted in 1968 by the anti-Semitic purges. Bauman became a refugee again - leaving Poland for Israel, and then settling down in Leeds in the UK in 1971. His work would flourish in Leeds, and after his retirement in 1991 he entered a period of enormous productivity which propelled him onto the international stage as one of the most widely read and influential social thinkers of our time.
Wagner’s biography brings out the complex connections between Bauman’s life experiences and his work, showing how his trajectory as an ‘outsider’ forced into exile by the anti-Semitic purges in Poland has shaped his thinking over time. Her careful and thorough account will be the standard biography of Bauman’s life and work for years to come.
Sojusz serc i kieszeni"" tak o spółdzielniach spożywców pisał jeden z ojców założycieli Społem"" Stanisław Wojciechowski. Prezydent Rzeczypospolitej (1922-1926) i profesor pierwszej w Polsce Katedry Spółdzielczości wierzył, że w kooperatywach dokonuje się oddolna rewolucjamoralna, z której wyłoni się nowe, sprawiedliwe i pracowite społeczeństwo. Niniejszy tom to pierwszy tak obszerny wybór pism spółdzielczych Wojciechowskiego. Wśród prezentowanych tekstów znalazły się m.in. rozprawy o źródłach idei kooperacji, artykuły dotyczące etycznego wymiaru spółdzielczości, a także publicystyka poświęcona rozwojowi kooperatyw spożywczych w Polsce.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
