Rozprawa doktorska pt. Stille Perturbationen. (Kon)Figurationen der Instabilitäten im Schaffen Judith Hermanns (Ciche perturbacje. Kreacje i konfiguracje niestabilności w twórczości Judith Hermann) poświęcona jest krótkiej prozie współczesnej niemieckiej autorki Judith Hermann (ur. 1970), reprezentującej nurt „Fräuleinwunder”. Teksty Hermann skupiają się na charakterystycznych dla jej pokolenia problemach egzystencjalnych. Na korpus pracy składają się cztery tomy opowiadań: Sommerhaus, später (1998), Nichts als Gespenster (2003), Alice (2009) i Lettipark (2016). W monografii wykorzystano teorię systemów społecznych niemieckiego socjologa Niklasa Luhmanna, który w centrum swojej refleksji umieszcza eksponowane również w tekstach Hermann zjawisko „komunikacji”. W kategoriach socjologicznych rozważane są zaburzenia komunikacji międzyludzkiej we współczesnym niestabilnym świecie. Szczególna uwaga poświęcona jest kwestii, jak na (kon)figuracje wpływają perturbacje, czyli dodatkowe czynniki zaburzające już i tak niestabilne relacje, takie jak choroba, utrata i inne. Dotychczasowe badania nad współczesną literaturą uwzględniają taką tematykę jedynie marginalnie. Stosowane przez Judith Hermann strategie minimalizmu przyczyniają się do kreowania literackich portretów zagubionych we współczesności bohaterów. * * * Doctoral dissertation entitled Stille Perturbationen. (Kon)Figurationen der Instabilitäten im Schaffen Judith Hermanns (Silent perturbations. Creations and configurations of instability in Judith Hermann’s work) is devoted to the short prose of contemporary German author Judith Hermann (b. 1970), representing the “Fräuleinwunder” current. Hermann’s texts focus on existential issues characteristic of her generation. The body of work consists of four volumes of short stories: Sommerhaus, später (1998), Nichts als Gespenster (2003), Alice (2009) and Lettipark (2016). The work draws on the social systems theory of the German sociologist Niklas Luhmann, who places the phenomenon of ‘communication’, also exposed in Hermann’s texts, at the centre of his reflection. In sociological terms, the disruption of human communication in today’s unstable world is considered. Particular attention is given to the question of how (con)figurations are affected by perturbations, i.e. additional factors that disrupt already unstable relationships, such as illness, loss and others. To date, research on contemporary literature only marginally considers such topics. Judith Hermann’s use of minimalist strategies contributes to the creation of literary portraits of characters lost in modernity.
Zbiór tekstów autorstwa przedstawicieli i przedstawicielek różnych dyscyplin naukowych (filozofia, nauki o zarządzaniu) i artystycznych (sztuki wizualne). Tytułowy lęk staje się przedmiotem wielostronnego namysłu w przeróżnych swych wcieleniach - jako trwoga, jako strach, w związku ze śmiercią, kryzysem klimatycznym, w życiu, polityce, literaturze. W obliczu głębokich transformacji dotychczasowych porządków społecznych być może nic nie jest tak silnie obecne - nawet jeśli niekoniecznie równie silnie wyrażone czy sproblematyzowane - jak właśnie lęk. Czego i z jakiego powodu boimy się dzisiaj - to prawdopodobnie jedno z najbardziej aktualnych pytań.Obecność lęku to wartościowa monografia naukowa. Co ważne, oprócz filozofii i kulturoznawstwa jako dwóch głównych dyscyplin naukowych w książce reprezentowane są także sztuki wizualne, co znacząco wzbogaca ją merytorycznie i wyróżnia na tle innych publikacji. Rzecz dotyczy ważnego problemu, szeroko dyskutowanego w naukach humanistycznych i społecznych. Wydaje się, że dziś, w obliczu kryzysu klimatycznego, nasilających się konfliktów społecznych i międzynarodowych, lęk zaznacza swą obecność szczególnie wyraźnie. O ile wieszczony przez Fukuyamę koniec historii miał uspokajać, przekonywać nas, że żyjemy (albo już wkrótce będziemy żyć) w najlepszym z możliwych światów, o tyle powrót historii okazuje się czymś głęboko niepokojącym. Zapotrzebowanie na wszelkiego rodzaju terapie wskazuje na coś więcej niż powszechne złe samopoczucie. Chciałoby się powiedzieć, że mamy do czynienia z epidemią lęku. W tej sytuacji nieodzowne stają się pogłębione badania nad tym fenomenem, prowadzone nie tylko z perspektywy psychologicznej. Samo pojęcie lęku od dawna jest wszak częścią zachodniej tradycji teoretycznej (w tym przede wszystkim filozofii). Monografia wychodzi naprzeciw tej potrzebie, oferując zbiór dobrze dobranych, ciekawych i oryginalnych prac, mierzących się z problemem lęku na rozmaite sposoby, ale zawsze sięgających w głąb, poza jego najlepiej widoczne i najbardziej oczywiste manifestacje. Michał Herer
HISTORIA SZTUKI NIE JEST NUDNA!Czy wiesz, co łączy Fridę Kahlo z Taylor Swift? Albo co ma wspólnego prerafaelicki malarz Millais z trójkątem miłosnym ze "Zmierzchu"? Dasz wiarę, że niepozorna martwa natura jest jednym z najwspanialszych autoportretów w historii sztuki? Co Ty na to, że niektóre z obrazów Caravaggia to właściwie przyznanie się do winy? Albo że istnieje rysunek potwierdzający romans Lorki z Dalim?Możesz sobie wyobrazić, że w greckiej mitologii mamy historię jak z tragicznego "Heartstoppera"? I że w pewnym kościele istnieje średniowieczny profil z Tindera?Sławni artyści mają swoje słodkie tajemnice. Dowiedz się wreszcie, co tak naprawdę przedstawili na znanych obrazach i o co chodzi z tą dziwną symboliką. Jeżeli lubisz czytać o skandalach i nie gorszą cię pikantne ciekawostki, to przy tej książce będziesz się naprawdę dobrze bawić!
Aleksander Bruckner (1856-1939) - polski kulturoznawca, historyk literatury polskiej i słowiańskiej, autor m. in.. "Encyklopedii staropolskiej", "Dziejów kultury polskiej", "Różnowierców polskich", Słownika etymologicznego języka polskiego czy "Dziejów języka polskiego", doktor honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego. W książce "Starożytna Litwa. Ludy i Bogi" autor twierdzi, iż Niezaprzeczona starożytność Litwy zasadza się na czymś innym, czym się ludy słowiańskie, germańskie i romańskie szczycić mogą: na nieprzerwanym przebywaniu na jednej i tej samej ziemi przez lat co najmniej dwa tysiące. W kolejnych rozdziałach bada związki Litwy z Finami, zajmuje się plemionami (może lepiej - ludami) Jaćwingów, Prusów, Żmudzinami i Łotyszami, badając ich wzajemne relacje. Ostatecznie poddaje także charakterystyce mitologię litewską, a bogowie litewscy najczęściej w gajach i lasach mieszkali, czasem tedy przybierają postć drzew, czasem zwierzęcą, czasem wkraczają do ich świata duchy zmarłych, często wymagają składania ofiar, a świat , uniwersum bogów, zjaw, czartów itp liczy blisko 30 tysięcy postaci często dziś już całkowicie zapomnianych
Platon (427 p.n.e.-347 p.n.e.) uczeń Sokratesa, którego śmierć uważał za niewyobrażalną zbrodnię ateńskiej republiki, napisał 35 dialogów. Protagoras należy do tzw. dialogów wczesnych. Rozpatruje w nim Platon problemy etyczne - dokładnie zagadnienie cnoty, pytając czy cnoty można się nauczyć i przyjmując, że cnota równoznaczna jest z wiedzą. Sam Protagoras jest znakomitym rozmówcą Sokratesa i Platon (co się w innych dialogach nie zdarza) często przyznaje mu rację. Jak pisze we wstępie Władysław Witwicki: Jak wiele innych dialogów Platona, tak i Protagoras jest żywym obrazem scenicznym. Jesteśmy w nim świadkami walki na argumenty i na środki sugestywne o prawdę i o wpływ na dusze młodzieży pomiędzy Sokratesem z jednej a Protagorasem z drugiej strony. Walczący stoją na wspólnym gruncie, mają jednakie cele na oku, opierają się na wspólnym założeniu różnią się typem psychicznym, pozycją społeczną i metodą pracy.Celem pracy zarówno Protagorasa jak i Sokratesa było przygotowanie młodzieży do życia obywatelskiego. Protagoras zorganizował i ujął w ramy zawodu swą działalność nauczycielską i pedagogiczną, Sokrates uprawiał ją przygodnie i jakby od niechcenia. Każdy z nich miał na oku to, żeby z młodzieńców, którzy z nimi obcowali, porobić dzielnych, a tym samym szczęśliwych i pożytecznych ludzi. Wyrabianie dzielności, jednako pojętej, i pomoc w pracy nad sobą to był wspólny cel Sokratesa i Protagorasa.Obaj uważali, że do osiągnięcia tego celu nie wystarcza młodemu człowiekowi naiwnie słuchać obyczaju przodków i opinii szerokich kół; życie czynne powinno się, zdaniem ich obu, zaczynać od pracy intelektualnej i moralnej, rozłożonej na lata. Dzielnym być potrafi tylko człowiek wykształcony, oświecony, inteligentny, wyćwiczony to jest wspólne założenie Sokratesa i Protagorasa.
Zupełnie nowe, zaktualizowane wydanie bestsellerowego klasyka Davida Attenborough!Ptaki występują na wszystkich kontynentach. Żyją na lodowcach, pustyniach, w naszych przydomowych ogrodach. Liczne gatunki migrują w poszukiwaniu pożywienia, lepszych warunków rozrodczych i klimatycznych. Przywiązani do ziemi, możemy tylko patrzeć i słuchać, ciesząc się ich lekkością, wolnością i bogactwem upierzenia i śpiewu.David Attenborough obserwował i uczył się przez całe życie. Jego klasyczna książka, teraz w pełni zaktualizowana o najnowsze odkrycia w ornitologii, jest błyskotliwym wprowadzeniem do zachowań ptaków na całym świecie: co robią i dlaczego to robią. Autor przygląda się każdemu etapowi życia ptaków i problemom, które muszą rozwiązać: nauce latania; znajdowaniu pożywienia; komunikowaniu się; godom i opiece nad gniazdami, jajami i młodymi; migrowaniu; stawianiu czoła niebezpieczeństwom i przetrwaniu trudnych warunków.Ze wstępu:"Tę książkę trzeba smakować, celebrować i wracać do niej by jeszcze lepiej pojąc jak niezwykłe istoty żyją obok nas."Andrzej G. Kruszewicz
ZDRADZONA TAJEMNICA sprawi zawód tym, którzy – żądni sensacji – mają ochotę wnikać w sekrety innych. Często bowiem tajemnicę rozumiemy jako „wiedzę zastrzeżoną” przez kogoś i tym samym ukrywaną. Wówczas staje się ona przedmiotem zainteresowania ciekawskich.
Ksiądz Adam Adamski podkreśla, że TAJEMNICA nie oznacza wyłącznie ukrytej wiedzy dostępnej nielicznym, ale odnosi się także do rzeczywistości, która wykracza poza możliwości poznawcze człowieka. Autor zaprasza do refleksji nad TAJEMNICĄ jako istotnym, a zarazem często lekceważonym elementem ludzkiego doświadczenia.
Książka jest zbiorem krótkich artykułów na tematy społeczno-polityczne, które Jerzy Surdykowski publikował najpierw w "Gazecie Krakowskiej", a następnie w "Rzeczpospolitej". Wstęp do publikacji napisał Bogdan Chrabota, redaktor naczelny "Rzeczpospolitej".
Gdy nie chcesz przebaczyć, wznosisz mur i zamykasz się w więzieniu.A przecież chodzi o to, by budować mosty, a nie mury.Urazy i gniew trzymane w sercu przez długi czas są jak sącząca się powoli trucizna, która każdego dnia zalewa organizm. Nawet jeśli w sytuacji konfliktu racja jest po naszej stronie i gdy wiemy, że to my staliśmy się ofiarą, nieprzebaczone sytuacje mogą stać się źródłem niekończącego się poczucia krzywdy i żalu. Mogą odbierać radość życia, wlewać w serca rozgoryczenie i sprawiać, że w końcu my sami stajemy się dla innych nieznośni i uciążliwi.Nie tak powinno wyglądać życie chrześcijanina!Ojciec Piotr Różański SP przekonuje, że przebaczenie nie jest jednorazowym wydarzeniem, ale stylem życia. Objaśniając wybrane fragmenty biblijne i korzystając z wieloletniej praktyki psychoterapeutycznej, autor tłumaczy, że kiedy przebaczamy innym, sami uwalniamy się od gniewu i nienawiści, a nasze cierpienie przekształcamy w twórczą energię. Wybaczenie to nie tylko puszczenie w niepamięć tego, co się wydarzyło, ale także wewnętrzna integracja i przywrócenie sercu upragnionego pokoju. Jak z pomocą łaski Bożej dojść do takiego przebaczenia?O. Piotr Różański SP - pijar, duszpasterz, rekolekcjonista, psychoterapeuta. Absolwent Ogólnopolskiej Szkoły Ewangelizatorów powołanej przez Zespół KEP ds. Nowej Ewangelizacji. Autor książek: Jezus chce Cię uzdrowić; Żyć jak Jezus; Dokąd po śmierci; Odnowienie aktu zawierzenia się Jezusowi przez ręce Maryi według św. Ludwika Marii Grignion de Montfort.
PORUSZAJĄCA POWIEŚĆ HISTORYCZNA Z WĄTKIEM KRYMINALNYMKraków 1919 roku. Po I wojnie światowej ludzie starają się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Leonard Rainer, detektyw z policji kryminalnej, poznaje w pociągu młodą wykształconą chłopkę, Rozalię Gawron. Kobieta po latach spędzonych za granicą wraca do domu, by wyjść za narzeczonego, z którym zaręczyła się jeszcze przed wojną, i zostać gospodynią w rodzinnym Cichym Potoku. Rozalia bardzo szybko przekonuje się, że wiele tam się zmieniło, a jeszcze bardziej zmieniła się ona sama. Cichy Potok skrywa wiele tajemnic.A kiedy we wsi z rąk nieznanego mordercy zaczynają ginąć młode piękne dziewczyny, Leonard Rainer postanawia poprowadzić sprawę i dowiedzieć się, kto i dlaczego zabija w Cichym Potoku oraz jaką rolę w tym wszystkim odegrała fascynująca Rozalia Gawron.
Książka dotyczy problemu zmienności przyrody i ewolucji gatunków bytów ożywionych. Jednak w tytule nie ma słowa ewolucja, a podtytuł dotyczy stałych w biofilozofii. Autor używa terminu ewolucja dopiero w rozdziale trzecim, omawiając stan nauki przed Darwinem. Książka dotyczy zatem kwestii bardziej centralnej niż ewolucja.Gilson proponuje powrót do Arystotelesa filozofa i przyrodnika, a zatem powrót do filozoficznych źródeł problemu przemienności bytów ożywionych. Analizując prace Linneusza, de Buffona, Malthusa, Lamarcka, Spencera, Darwina i Bergsona, omawia problemy klasyfikacji w przyrodoznawstwie, zmienność i niezmienność gatunków, ich źródła i charakter. Zajmuje się paradoksami mechanicyzmu w wyjaśnianiu przyrody oraz aporiami ewolucjonizmu i wskazuje na stałe biofilozofii zasady kierujące życiem bytów, na czele z celowością.tienne Gilson, francuski myśliciel i historyk filozofii, wybitny pisarz i autor podręcznikowych dzieł z historii filozofii, miał wyrazisty pogląd na rolę filozofii w kulturze. Śledząc fascynującą dyskusję Gilsona z naturalizmem, materializmem, mechanicyzmem i scjentyzmem, dostrzegamy wielką rolę filozofii, zdolnej przezwyciężać naukowe redukcje.Wymagającą filozoficznie i literacko książkę Gilsona przetłumaczył z języka francuskiego Krzysztof Jan Wroczyński, filozof prawa, profesor KUL, członek Polskiego Towarzystwa Tomasza z Akwinu. Przekład został z dużym uznaniem przyjęty przez Librairie Philosophique J. Vrin, paryskiego wydawcę książek Gilsona, co jest dodatkową zachętą dla Czytelnika pierwszej polskiej edycji tej ważnej książki.
Dzieło Jana Stobajosa z V wieku naszej ery obejmuje ponad dwa i pół tysiąca stron. Autor przywołuje i cytuje około pół tysiąca starożytnych pisarzy oraz ich tekstów, komponując wypisy w sposób budujący koherentny obraz starożytnej literatury, obyczaju i najważniejszych poglądów filozoficznych. Wypisy obejmują wszystkie dziedziny literatury starożytnej: od poetów epickich, lirycznych i tragicznych, znanych i nieznanych, poprzez mówców, historyków i filozofów, aż po medyków. Antologia Stobajosa stanowi bezcenne źródło wiedzy o literaturze starożytnej, wielu autorów znamy z imienia tylko dzięki niej i wiele cytatów jedynie w tym dziele się zachowało. Jest to także autorski podręcznik filozofii i literatury starożytnej, skonstruowany na podstawie ekscerptów z literatury. Dzieło ma również charakter dydaktyczny i należy do historii greckiej paidei.Mimo swego fundamentalnego znaczenia praca Jana Stobajosa została dotychczas przetłumaczona w całości tylko na język nowogrecki i nie funkcjonuje ani w świadomości zbiorowej, ani w nauce jako jednolite dzieło - nadal to jedynie źródło ważnych cytatów.Niniejszy przekład komentowany stanowi pierwszy efekt pracy zespołu zajmującego się tłumaczeniem całego dzieła. Ten subiektywny wybór pozwala na lekturę zamkniętych tematycznie rozdziałów.
Autorów tomu interesują naukowe, kulturowe i artystyczne dyskursy na temat epidemii, jak również typowe dla nich przedstawienia oraz materializacje wirusów (w tym wirusów komputerowych i innych przejawów wiralności w życiu społecznym). Część pierwsza zawiera artykuły, które sytuują rozmaite przedstawienia epidemii na szerokim tle aktualnej problematyki relacji ekologicznych i katastrof środowiskowych. Teksty w drugiej części przekonują z kolei, że myślenie z wirusami pomaga w poszukiwaniu dróg wyjścia z dzisiejszego impasu cywilizacyjnego, destabilizując istniejące układy władzy, praktykowane nadal kategoryzacje naukowe i podziały społeczne. Zaproponowane tu transdyscyplinarne myślenie z wirusami skłania nie tylko do zakwestionowania przyjętych granic między bytami ożywionymi i nieożywionymi, ale także do innego niż dotychczas przedstawiania relacji między nimi w różnorodnych dyskursach naukowych, kulturowych i artystycznych. Mateusz Borowski – profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego główne obszary zainteresowań to fabulacje spekulatywne oraz narracje kontrfaktualne dotyczące obecnych kryzysów ekologicznych i cywilizacyjnych. Opublikował między innymi Strategie zapominania. Pamięć i kultura cyfrowa (2015), a jako współautor Sztuczne natury. Performanse technonauki i sztuki (2017) oraz Performanse pamięci w literaturach i sztukach (2020). Od 2022 roku kieruje grantem OPUS 22 NCN „Po kryzysie klimatycznym. Nieskalowalne strategie przetrwania w fabulacjach spekulatywnych ostatnich dwóch dekad”. Małgorzata Sugiera – profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego i kierowniczka Katedry Performatyki na Wydziale Polonistyki. Jej zainteresowania naukowe obejmują teorie i praktyki performatywne, studia dekolonialne i ekologiczne fabulacje spekulatywne. Opublikowała kilkanaście monografii autorskich i współautorskich, z których najnowsza to Performanse pamięci w literaturach i sztukach (2020). Redagowała także tomy zbiorowe, wydawane w Polsce i za granicą, między innymi Crisis and Communitas: Performative Concepts of Commonality in Arts and Politics (Routledge, 2023) oraz Hakowanie antropocenu (2023).
Książka jest cyklem studiów o odczuwaniu i doświadczaniu braku oraz o akcie twórczym wynikającym z uświadomienia sobie przez poetów braku jako cechy bytu. Autorka analizuje sposób ujmowania tej kategorii przez Juliusza Słowackiego, Felicjana Faleńskiego, Adama Asnyka, Marię Konopnicką, Kazimierza Tetmajera, Wacława Rolicza-Liedera, Leopolda Staffa, Marię Komornicką, Wincentego Koraba-Brzozowskiego, Bronisławę Ostrowską i Bolesława Leśmiana, nadto okazyjnie – innych poetów modernistycznych. Rekonstruuje osobny nurt w poezji XIX wieku, odsłaniając pokłady niepewności, pesymizmu, lęku przed czymś, co poeci przeczuwali lub dostrzegali, nawet mimo optymistycznego przekonania epoki, że ludzkość potrafi rozpoznać prawa rządzące światem i na ich podstawie przewidywać oraz kształtować przyszłość. Spod tych praw i zza obrazów projektowanej rzeczywistości wyziera poczucie życia niepełnego, w bycie niedoskonałym. Opisanie tego nurtu umożliwia pogłębienie argumentacji na rzecz „dziewiętnastowieczności” jako formacji psychokulturowej. Stanowi ono też nową propozycję pojęciową w próbach definiowania tak zwanej nowoczesności. Zarówno „dziewiętnastowieczność”, jak i nowoczesność są intelektualnymi wyzwaniami humanistyki polskiej i europejskiej ostatnich dwóch dekad, a praca Urszuli M. Pilch na te wyzwania odpowiada. Z recenzji prof. dr. hab. Tadeusza Budrewicza Urszula M. Pilch– adiunktka w Katedrze Historii Literatury Pozytywizmu i Młodej Polski Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania badawcze oscylują wokół literatury XIX i początku XX wieku. Autorka książek: Język czterech żywiołów. Kreacje obrazów w liryce Juliusza Słowackiego (Kraków 2006), Kto jestem? O podmiocie w poetyckim dwugłosie Słowacki– Miciński (Kraków 2010), a także artykułów na temat liryki romantycznej i późniejszej, waloryzacji ciała i oka, afektów, podmiotowości. Współedytorka Pism rozproszonych Tadeusza Micińskiego; współredaktorka ksiąg zbiorowych poświęconych między innymi modernistycznym witalizmom, ironii, ezoteryce, twórczości Wacława Rolicza-Liedera, Bolesława Leśmiana czy poezji po 1822 roku.
W 1854 roku w Przeglądzie Poznańskim ukazał się obszerny, kilkudziesięciostronicowy artykuł pt. Tien-te i teraźniejsze powstanie w Chinach, poświęcony trwającej ówcześnie wielkiej rebelii w tym odległym państwie. Skąd w ultrakatolickim sześciotygodniku tekst o chińskich powstańcach? Kim byli ci powstańcy i ich przywódca, tytułujący się Cnotą Niebiańską? Kto ów artykuł napisał? Jaką ma on wartość dla współczesnego czytelnika? Na te pytania odpowiada ta książka. Ma ona trzy cele i trzy części, z grubsza sobie odpowiadające. Cele te są następujące: przybliżyć czytelnikom historię powstania Taipingów, dać im do ręki (i analizy) interesujący tekst źródłowy oraz pokazać, jak on powstał, jakimi równie krętymi, co przypadkowymi drogami wieści z Chin docierały na ziemie polskie.
W polskojęzycznych serwisach informacyjnych i doniesieniach prasowych relatywnie niewiele uwagi poświęca się regionowi Ameryki Łacińskiej, a wiadomości z tej części świata ustępują popularnością relacjom z krajów europejskich czy Stanów Zjednoczonych. Co więcej, pojawiające się w mediach głównego nurtu informacje z tego regionu zwykle dotyczą największych państw jak Brazylia, Meksyk czy Argentyna, a także skupiają się na kwestiach związanych z przestępczością zorganizowaną, niestabilną sytuacją polityczną lub katastrofami naturalnymi. Może to prowadzić do tworzenia się stereotypowego wizerunku tego obszaru, który nie koresponduje z jego rzeczywistym zróżnicowaniem. Niniejsza publikacja pozwala na przyjrzenie się zarówno lokalnym potęgom ekonomicznym, jak i najmniejszym krajom, prezentując przegląd wybranych zagadnień o charakterze politycznym, społecznym i kulturowym. Refleksje latynoamerykanistyczne poświęcone zostały współczesnym problemom i wyzwaniom stojącym przed tym fascynującym regionem w połowie trzeciej dekady XXI wieku.
Poruszająca rekonstrukcja codziennego życia obywateli Trzeciej Rzeszy - gdzie beztroskie koncerty przeplatają się z tragicznymi w skutkach bombardowaniami miast, a przejawy odwagi milkną pod presją narodowego socjalizmu.Katastrofa zaczyna się od kawy i ciasta. Dwudziestosześcioletni Karlrobert Kreiten, niezwykle utalentowany pianista ze świetlaną przyszłością, w marcu 1943 roku wypowiada nieostrożne słowo w nieodpowiednim towarzystwie. Sześć miesięcy później umiera na szubienicy.Tragiczna historia Kreitena to główny wątek książki Olivera Hilmesa, w której autor śledzi losy różnych osób żyjących w Trzeciej Rzeszy w 1943 roku. Kiedy armia niemiecka zostaje rozbita pod Stalingradem, a Goebbels ogłasza wojnę totalną. Kiedy dzieci dla bezpieczeństwa są zabierane na wieś, a miliony Niemców gromadzą się w kinie, aby zobaczyć Hansa Albersa w roli barona Mnchausena. Kiedy miasta są już w ruinie, a ludzie wciąż tańczą.Podczas gdy nazistowska machina zagłady pracuje na najwyższych obrotach, niektórzy fantazjują o "ostatecznym zwycięstwie", a inni próbują przeciwstawić się dyktaturze. W mozaice portretów, pomysłowo skomponowanych i znakomicie opracowanych, Hilmes przywraca do życia dramatyczny rok 1943.
Bitwa o Anglię. Pearl Harbor. Stalingrad. Lądowanie w Normandii. Te wydarzenia miały decydujący wpływ na przebieg II wojny światowej. Są przykładem zarówno ogromnego bohaterstwa, jak i bolesnych kosztów globalnego konfliktu. W tych kluczowych momentach szala wojny mogła przechylić się na korzyść którejkolwiek ze stron i zmienić bieg historii. Historyk Philip Bell analizuje dwanaście wyjątkowych wydarzeń, które zadecydowały o charakterze i ostatecznym wyniku najważniejszego konfliktu zbrojnego XX wieku.Wojna ma wiele twarzy liczą się nie tylko kampanie wojskowe i działania dyplomatyczne, lecz także aspekty gospodarcze. Choć niektóre z opisanych wydarzeń wydają się dobrze znane (jak zrzucenie bomby atomowej na Hiroszimę czy operacja Barbarossa), to autor zwraca uwagę również na działania toczące się poza polem bitwy, takie jak wyścigi zbrojeń czy konferencje w Teheranie i Jałcie. Często to one zza kulis decydowały o ostatecznym toku wydarzeń.Ta wnikliwa analiza dwunastu przełomowych momentów ukazuje, w jaki sposób zarówno państwa Osi, jak i alianci osiągnęli swoje największe sukcesy oraz ponieśli strategiczne porażki. Książka ta rzuca nowe światło na wydarzenia II wojny światowej, zapraszając do świeżego spojrzenia zarówno na dobrze znane, jak i owiane tajemnicą fakty. Przypomina także, jak łatwo sprawy mogły potoczyć się zupełnie inaczej.
Pantera (Panzerkampfwagen V Panther) była wzorem dla wielu czołgów po II wojnie światowej. W tej bogato ilustrowanej monografii na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych zrekonstruowano historię tego czołgu od fazy projektu po udział w walkach. Omówiono między innymi zalety i wady systemu uzbrojenia Pantery. Porównano również parametry techniczne tego czołgu z pojazdami będącymi na wyposażeniu innych armii.Książka powstała w wyniku drobiazgowych prac archiwalnych, zawiera autentyczne raporty, rysunki oraz rzadkie dokumenty i zdjęcia. Thomas Anderson znawca niemieckiej broni pancernej z czasów II wojny światowej i autor poczytnych książek na jej temat. Nakładem Wydawnictwa RM ukazały się m. in. jego monografie poświęcone legendarnym czołgom Tygrys i Panzer IV, a także trzytomowa Niemiecka broń pancerna.
Niezwykła historia jednego z najbardziej błyskotliwych dowódców polowych w dziejach II wojny światowej.Balck zapisał się w historii jako wybitny dowódca wojsk pancernych w trakcie bitew nad rzeką Czir serii desperackich starć na mroźnych stepach południowej Rosji podczas katastrofalnej kampanii stalingradzkiej. Dzięki tym sukcesom zasłużenie zyskał w Wehrmachcie reputację dowódcy zdolnego poprowadzić jednostki pierwszej linii i odnoszącego zwycięstwa w walce z przeważającymi siłami wroga. Mimo spektakularnej kariery wojskowej, po zakończeniu wojny Balck pozostawał mało znaną postacią. W przeciwieństwie do Erwina Rommla, Heinza Guderiana czy Ericha von Mansteina, którzy do dziś są postrzegani jako legendarni niemieccy dowódcy, Hermann Balck w znacznej mierze popadł w zapomnienie.Niniejsza książka opisuje szlak bojowy Hermanna Balcka z czasów II wojny światowej od walk we Francji po Stalingrad. Narracja historyczna przeplatana jest wyimkami ze wspomnień generała. Przedstawia świetnego dowódcę, który potrafił w taktyce wykorzystać szybkość oraz zaskoczenie i z pasją przewodził żołnierzom. Balck jawi się w niej jako profesjonalista, a także człowiek o dużej ciekawości intelektualnej i zamiłowaniu do sztuki klasycznej, który jednocześnie mimo to ochoczo walczył za totalitarną Trzecią Rzeszę.Książka ta przedstawia krytyczny okres w życiu Hermanna Balcka od chwili, gdy pożegnał się z piechotą i po raz pierwszy objął dowodzenie jednostką pancerną. Obrazuje jego przemianę w niezwykle utalentowanego taktyka. Autor korzystał z licznych źródeł, w tym raportów wojskowych i relacji żołnierzy wojsk alianckich. Stephen Robinson australijski historyk, autor książek na temat II wojny światowej i strategii wojskowych. Jest też oficerem rezerwy w Armii Australijskiej i był instruktorem w Royal Military College.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?