REEDYCJA gry PRESENT PERF Słowa-klucze (np.: yestarday, last winter, always, for) umieszczone na planszy pomagają uczniowi/graczowi spostrzec i zrozumieć różnicę pomiędzy czasami Present Perfect, a Past Simple.ECT or PAST SIMPLE. Nowa wersja gry do nauki czasów z dodatkowym quizem wiedzy o krajach anglojęzycznych oraz zadaniami do wykonania. Nie trać cennego czasu! Wykorzystaj słowa – klucze, które otworzą drzwi do płynnego mówienia po angielsku. Czas jest w Twoich rękach! Jeśli podczas gry popełnisz błąd, będziesz musiał zmierzyć się z wyzwaniem! Naśladuj odgłosy i gesty zwierząt i ludzi, śpiewaj zabawne piosenki lub odpowiadaj na pytania z kulturowego quizu.
ZAWARTOŚĆ: 60 kart z czasownikami, 50 kart z wyzwaniami, plansza, kostka, 4 pionki, instrukcja
Zaprezentowana w monografii kwestia doświadczania problemów alkoholowych przez kobiety jest obszarem atrakcyjnym poznawczo i badawczo. Osią tematyczną jest tu kobiecy problem alkoholowy, usytuowany w kontekście teoretycznym, jakim uczyniono teorie problemów społecznych, zilustrowany wynikami badań własnych (diagnostyczno-weryfikacyjnych). Całość dopełnia opis form działań podejmowanych w Polsce w obliczu problemu alkoholowego, z zaakcentowaniem ulokowania w nim kobiet i wspierania ich w procesie wychodzenia przez nie z uzależnienia alkoholowego, z ukazaniem realiów w tym zakresie w polskiej rzeczywistości, jak i szans optymalizowania tego procesu.
Publikacja stanowi spójny zbiór tekstów odnoszących się do zmian zachodzących w przestrzeni życia rodzinnego. Jej nowatorstwo polega na przyjęciu zarówno na płaszczyźnie koncepcyjnej, jak i metodologicznej perspektywy biograficznej, a rodzina zaprezentowana została jako semantyczny system znaczeń, w którym uaktualnia się proces biograficznego uczenia się. Zamieszczone w tomie rozdziały, których autorami się młodzi badacze rzeczywistości społecznej, są także wyrazem sprzeciwu wobec normatywnego tonu większości publikacji z zakresu pedagogiki rodziny. Książka składa się z trzech części, z których pierwsza, odnosi się do dylematów metodologicznych i koncepcyjnych. Wprowadzona tu zostaje kategoria biografii rodzinnej jako nowa perspektywa oglądu zdarzeń normatywnych i nienormatywnych w systemie rodzinnym. W części drugiej zaprezentowano konkretne rozwiązania zarówno na gruncie badań naukowych, jak i praktyki pedagogicznej, autorzy podejmują próbę zmierzenia się z kategoriami transmisji rodzinnych (w przypadku zachowań ryzykownych młodzieży) oraz (re)konstrukcji (a wręcz nowej konstrukcji) systemu rodzinnego w odpowiedzi na nienormatywne zdarzenia życiowe (rozwód i przedwczesne ojcostwo). Ostatnia część zawiera odważne, oparte na zasadach metodologii autoetnografii ewokatywnej, przykłady naukowych analiz własnego-autobiograficznego materiału narracyjnego. Są to równocześnie teksty zaangażowane w sprawy publiczne, dotykające kwestii polityki społecznej i opieki zdrowotnej (m.in. niepełnosprawności, chorób nowotworowych).
Książka powinna zainteresować pedagogów, psychologów i socjologów podejmujących w swych badaniach tematykę familiologiczną. Poprzez nowatorską formułę i nieoczywiste rozwiązania koncepcyjne oraz przyjętą perspektywę biograficzną i spory ładunek emocjonalny zawarty w tekstach autoetnograficznych może być ona także atrakcyjną lekturą dla osób przeżywających na co dzień trudności związane z chorobą, stratą i zmianami we własnych rodzinach.
Książka umożliwia czytelnikowi ujrzenie doświadczenia sztuki współczesnej w horyzontach hermeneutycznego rozumienia. Sztuka współczesna, wykraczająca poza enklawy estetyczności, zostaje w niej ukazana jako doświadczenie hermeneutyczne, którego krytyczne ostrze jest skierowane w kierunku metafizycznych założeń leżących u podstaw zachodniego myślenia. Celem pierwszej części jest ogólna charakterystyka hermeneutyki i współczesnych praktyk artystycznych, a także wydobycie ich wspólnych założeń, opozycyjnych wobec estetyki nowożytnej (zwłaszcza Immanuela Kanta). Kolejne trzy części książki zostają poświęcone rekonstrukcji i porównaniu filozofii sztuki Martina Heideggera, Hansa-Georga Gadamera i Paula Ricoeura. Ich celem jest wskazanie na relacje pomiędzy rozwijanymi w ramach hermeneutyki filozoficznej ontologiami sensu a znaczeniem sztuki w procesie ludzkiego (samo)rozumienia. Ostatnia część stanowi konfrontację filozofii sztuki Heideggera, Gadamera i Ricoeura z wybranymi współczesnymi praktykami artystycznymi. Jest próbą pokazania hermeneutyki w działaniu. Jej celem jest interpretacja wybranych współczesnych realizacji artystycznych z hermeneutycznej perspektywy, a także wskazanie potencjału i ograniczeń hermeneutyki w analizie sztuki współczesnej.
W określonych momentach dziejowych filozofia przeradza się w myśl emancypacyjnego ruchu społecznego, a nawet rewolucji, stając się ich integralną częścią; w innych momentach natomiast, nawet zrodzona z ruchu emancypacyjnego czy rewolucji, potrafi z biegiem czasu zwrócić się przeciwko nim i stać się częścią składową kontrrewolucji. Uchwycenie tej dialektyki jest szczególnie istotne dla rozważań nad wysiłkami emancypacyjnymi na obrzeżach kapitalizmu rozumianego zarówno jako dominujący sposób produkcji, jak i jako system światowy.
Autorzy i autorki studiują zatem postawiony w tytule książki problem w rozmaitych kontekstach, rozciągających się geograficznie od Rosji przez Europę Wschodnią i Zachodnią po Amerykę Łacińską, a czasowo od końca XIX do końca XX w. Prezentując różnorodne podejścia i rozmaicie rozkładając akcenty, wskazują na nierozerwalny związek historii idei i historii ruchów społecznych.
Błąd Darwina to doskonale uargumentowana publikacja pokazująca strukturalne nieścisłości w teorii doboru naturalnego. Jerry Fodor i Massimo Piattelli-Palmarini kwestionują rolę, jaką w procesie wykształcania się nowych cech miałaby odgrywać ewolucja rozumiana jako dostosowywanie się organizmów do warunków środowiskowych. Autorzy próbują sprawdzić, jak centralne pojęcia teorii Darwina mają się do tradycyjnych kategorii przyczynowości, rozumowania czy poznania naukowego, a ich praca uświadamia, jak wiele zakładamy, postulując ewolucyjne wyjaśnienie tego czy innego fenomenu. Błąd Darwina to publikacja, która ma szanse przekształcić debatę na temat ewolucji i wyprowadzić ją poza fałszywy dylemat opowiadania się albo za selekcją naturalną, albo przeciwko nauce.
„To nie jest książka o Bogu, inteligentnym projekcie ani o kreacjonizmie. Obaj trzymamy się od tych spraw z daleka i uznaliśmy, że warto z góry zadbać w tej kwestii o jasność. Zasadniczą tezą tej pracy jest twierdzenie, że w teorii doboru naturalnego tkwi błąd – być może nawet zasadniczy błąd. Zdajemy sobie również sprawę, że przywiązanie do darwinizmu to kryterium, za pomocą którego odróżnia się ludzi wyznających «naprawdę naukowy» światopogląd od całej reszty (kryterium tym posługują się nawet osoby, które nie wiedzą o darwinizmie za wiele). «Trzeba wybierać między wiarą w Boga a wiarą w Darwina, a ten, kto chce być świeckim humanistą, wybiera drugą opcję». Ponoć każdy to wie”.
Hannah Arendt często przywoływana jest jako orędowniczka obywatelskiej partycypacji w polityce. Warto sobie jednak uświadomić, że jej wizja zakłada ograniczenie zaangażowanych tak, aby ich czyny i słowa nie dosięgały kwestii społeczno-ekonomicznych, bo „w centrum polityki leży troska o ten świat, a nie o człowieka”. Muszą się więc pilnować, aby nie wspominać o jakości życia mieszkańców, lecz „brać udział w rządzeniu dla samego tylko publicznego szczęścia [...] ostro oddzielonego od szczęścia prywatnego”. Polityka staje się beztreściowa, a rozróżnienie na dobro jednostki i lekceważące ją szlachetno-mgliste dobro wspólne zbliża Arendt do cierpiętniczej narracji konserwatystów. Studia u Husserla zainspirowały jednak filozofkę do stworzenia koncepcji „prawa do posiadania praw”, przezwyciężającej beztreściowość polityki. Motyw ulotności szczęścia w twórczości Arendt tłumaczy, dlaczego kładła tak duży nacisk na sferę „szczęścia publicznego”, niezależnego od wzlotów i upadków w życiu osobistym.
Pierwsze w Polsce opracowanie na temat obecności nauki Zaratustry w życiu starożytnych Słowian, autorstwa Ratu, Strażnika wiary i tradycji Zoroastrian Słowiańskich.
Wydanie tego skromnego opracowania jest efektem przeprowadzonych wstępnych analiz i badań w takim zakresie, w jakim było to możliwe (...) Niniejszy materiał, jak wierzę, zachęci polskiego odbiorcę tego opracowania do dalszych poszukiwań, porównań i analiz, które doprowadzą go do wyciągnięcia odpowiednich wniosków. To zaledwie wstęp, początek do poznania i odkrycia na nowo historii, która obecnie, krok po kroku, znów zaczyna przemawiać, nie tylko w postaci odkopanych przez archeologów przedmiotów z odległej przeszłości lub odczytanych przez specjalistów starożytnych rękopisów, lecz także naszych własnych tradycji, powiedzeń, przyzwyczajeń czy też obrzędów.
Cywilizacja techniczna jest technicznym sukcesem ludzkości, którego cena jest wysoka, a przyszłość niepewna – stwierdza redaktor naukowy publikacji, prof. Lech W. Zacher. Usieciowienie społeczeństw, postępująca digitalizacja, nowe i trudne do wyobrażenia możliwości nanotechnologii, biotechnologii, robotyki czy sztucznej inteligencji zmuszają do stawiania pytań o zmiany społeczno-kulturowe spowodowane rozwojem nauki i techniki. Jedno z ważnych pytań dotyczy tego, jak w dzisiejszym społeczeństwie wiedzy zmieniają się – pod wpływem nauki i techniki – relacje siły między państwami, organizacjami, grupami oraz innymi podmiotami.
Kto rządzi, kto dominuje, kto wygrywa, a kto przegrywa? Jakimi sposobami, z jakim skutkiem i w jakich okolicznościach zmieniają się relacje siły w stosunkach między ludźmi i organizacjami? Jaką rolę odgrywają w tym procesie rządy, partie polityczne, grupy interesu, wielkie firmy, związki zawodowe, wojsko, kościoły, organizacje pozarządowe, mafie czy grupy hakerskie? Jak do zmiany relacji sił są wykorzystywane polityka, strategie biznesu, korupcja, przemoc, konflikty zbrojne, manipulacje prawne, zmowy i spiski, przemoc symboliczna, media oraz propaganda?
Publikacja jest efektem sieciowej współpracy kilkudziesięciu uczonych i wpisuje się w długofalowy program badawczy Centrum Badań Ewaluacyjnych i Prognostycznych Akademii Leona Koźmińskiego.
W przełomowym dziele „Ku poetyce chrześcijańskiej” (1984) Michael Edwards stawia przed sobą zadanie niezwykle trudne: rozważać literaturę w świetle biblijnej nauki o naturze języka, zawieszonego między Upadkiem a perspektywą odnowy zapowiedzianej przez Zesłanie Ducha Świętego. Z jednej strony jest to próba, której śmiałość może narazić go na szyderstwa, z drugiej jednak nie sposób nie podziwiać swobody, wdzięku i ogromnej erudycji, z jakimi porusza się po wielkich obszarach na pograniczu różnych literatur, języków i dyskursów. Nie można też nie zauważyć taktu i ostrożności kryjących się pod skromnym sformułowaniem w tytule książki, która nie pretenduje do systematyzowania, nie zakłada z góry, dokąd doprowadzą rozważania – wręcz przeciwnie, otwiera się na to, co nieoczekiwane, idąc tropem pokornego i cierpliwego poznawania zjawisk literackich i kulturowych. Książka Edwardsa doczekała się wielu wznowień, jednakże nigdy dotąd nie była tłumaczona. To zadziwiające, tym bardziej że z samego pojęcia przekładu czyni on oryginalny i subtelny użytek, zgłębiając jego metaforyczny potencjał. Zatem z poczuciem zaszczytu oddajemy w ręce Czytelników polski przekład dzieła, które rzuca nowe światło na wiele zagadnień istotnych nie tylko w świecie nauki.
Tom Władza wyobraźni. Z problematyki antropologii obrazu pod redakcją Jana Krasickiego i Ilony Błocian zawiera prace poświęcone różnym sposobom rozumienia pojęcia obrazu i wyobraźni w refleksji filozoficzno-antropologicznej, a także szerzej — współczesnej myśli filozoficznej i humanistycznej. Autorzy zajmują się między innymi problemem relacji wyobraźni i nauki, obrazu, archetypu i mitu, roli metafory, ujęciami psychiki jako układu symbolicznego, funkcjami obrazu w przestrzeni społeczno-politycznej oraz analizami definicji podstawowych terminów z zakresu ich badań. W ich pracach znajdują się interpretacje koncepcji filozofii rosyjskiej, polskiej i francuskiej, np. G. Bachelarda, P. Ricoeura, G. Duranda oraz wielu innych.
Wyjaśnienia wymaga jeszcze jedna kwestia: oto sięgam do Kanta, aby skonstruować podstawy teoretyczne badań literatury, resp. literatury i kultury popularnej; aby dobitnie pokazać, iż postępowanie badawcze nie może dzielić swych przedmiotów na „wyższe” czy „niższe”. „Popularność” w niniejszych rozważaniach to tylko termin pomocniczy, który wskazuje, iż dzieła sztuki literackiej będące przedmiotem opisu oraz analiz posiadają pewną, resp. jakąś cechę (została ona określona w przywołanym cytacie z Kanta). Czym ona jest — spróbuję dookreślić w toku rozważań. Jako punkt wyjścia przyjmuję i wskazaną wyżej cechę, i intuicyjne rozróżnienie, w którym nacisk położony jest na pewne cechy kompozycyjne i treściowe tego typu literatury oraz na specyfikę podejścia odbiorcy do tej literatury. Zwracam także uwagę, iż samo pojęcie „literatura popularna” jest pojęciem ewoluującym; inaczej było ono interpretowane i opisywane w początku wieku XX, że o epokach wcześniejszych nie wspomnę, inaczej jest postrzegane dziś.
(Ze Wstępu)
Badania nad zachowaniem człowieka w organizacji to interdyscyplinarna i szeroka dziedzina nauki, która stała się przedmiotem zainteresowania licznych specjalistów w zakresie zarządzania, ekonomii, socjologii, psychologii, pedagogiki, marketingu i filozofii. Jednym z takich obszarów badawczych są dylematy etyczne, które pojawiają się w życiu każdej organizacji i niekiedy przeobrażają się w problemy etyczne, które implikują wiele negatywnych skutków. Zatem etyka w organizacji obejmuje normy zachowania osób, którymi się kierują, wykonując swoją pracę. Sytuacje, które towarzyszą codziennej pracy oraz funkcjonowaniu organizacji, mogą generować różne postawy nieetyczne. Dotyczy to wszystkich typów organizacji, zarówno publicznych, prywatnych, jak i tzw. trzeciego sektora. Ponadto coraz większego znaczenia nabiera konieczność kształtowania postaw etycznych w stosunkach międzyludzkich w organizacjach, w których pracujemy. […]
Na łamach niniejszego tomu wyniki swoich badań opublikowało 19 autorów. Usiłują oni odpowiedzieć na zadane przez redaktorów tomu pytania: czy warto być etycznym w ramach prowadzonej działalności, zarówno biznesowej jak i na innych płaszczyznach organizacyjnych, czy etyka w zarządzaniu wyszła z ram definicji i teorii do sfery praktyki, jakie narzędzia są stosowane we wdrażaniu wartości, postaw i poglądów etycznych, czy może etyka w zarządzaniu to rodzaj teorii, którą się zarządza i buduje na potrzeby chwili? Problem jest bardzo szeroki i nie dotyczy tylko i wyłącznie roli oraz miejsca etyki w życiu organizacji. Interdyscyplinarność tematu sprawiła, że stał się on przedmiotem rozważań badaczy różnych specjalności: etyków, filozofów, ekonomistów, kulturoznawców, psychologów, pedagogów, prawników, historyków, specjalistów od finansów, zarządzania i marketingu oraz przedstawicieli sfery praktycznej zarządzania, reprezentujących zarówno sektor prywatny, jak i publiczny oraz pozarządowy.
Fragment Wstępu
Pomysł wędrowania po Starym Testamencie, zdaje się byc równie przerażający, jak wyprawa w nieznane bez mapy. Jest to pewna recepta na tarapaty. Kiedy więc zapuszczamy sie w świat Starego Testamentu, to bywa, że czujemy sie jakbyśmy tułali sie po bezdrożach, gdzie łatwo się pogubić i często nie wiadomo, w którą stronę iść. Zastanawiamy się co ten zbiór archaicznych pism ma wspólnego z nami i naszym życiem.
Książka Na bezdrożach Starego Testamentu w prosty i prowokujący sposób pokazuje, że wbrew pozorom świat Starego Testamentu wcale nie różni się tak bardzo od naszego, a podróżowanie po nim może okazać się nie tylko fascynującą przygodą, ale też pouczającym doświadczeniem. Przede wszystkim jednak odpowiada ona na najważniejsze pytanie: Jak wędrować, by do domu wrócić?
No to w drogę...
Adam Szumorek – kaznodzieja, wykładowca, pisarz, jeden z pastorów Społeczności Chrześcijańskiej TOMY w Tomaszowie Mazowieckim. Studiował teologię i kaznodziejstwo w Polsce, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Jest współzałożycielem i wykładowcą w Akademii Homiletycznej (Fundacja IDEO). Współpracuje z Langham Partnership na rzecz rozwoju kaznodziejstwa w Europie. Autor książek Do tablicy proszę, Spotkanie z Wszechmocnym oraz serii podręczników na temat chrześcijańskiego rozwoju i przewodników do studiowania Biblii. Ze wszystkich swoich życiowych ról najbardziej cieszy się z tego, że jest dzieckiem Boga.
Prezentowane w niniejszym tomie artykuły dotykają tylko niektórych kwestii z bogatej palety problemów odnoszących się do zjawiska uchodźców. Zagadnienia te mieszczą się w ogólnym profilu badawczym Wydziału Prawa i dlatego do kwestii tych pracownicy naukowi Wydziału wraz z zaproszonymi gośćmi będą jeszcze wracać zgodnie z nakreślonym programem badań naukowych.
Ze Wstępu
Polecamy kolejny wyjątkowy podręcznik akademicki w ramach serii autorskich podręczników akademickich Pedagogika Nauce i Praktyce autorstwa prof. Jerzego Nikitorowicza pt. Etnopedagogika w kontekście wielokulturowości i ustawicznie kształtującej się tożsamości
Wydanie podręcznika Etnopedagogika w kontekście wielokulturowości i ustawicznie kształtującej się tożsamości jest pedagogom, a szczególnie pedagogom międzykulturowym, bardzo potrzebne, ponieważ porządkuje aktualne myślenie o problemach związanych z wielo-kulturowością i edukacją międzykulturową. [...]
Autor publikacji […] od początku lat 90. ubiegłego wieku kreuje i systematycznie roz-wija w swojej białostockiej szkole naukowej studia i badania międzykulturowe. Poczynania badawcze i strukturalne Jerzego Nikitorowicza w obszarze etnopedagogiki ukierunkowane są zarówno licznymi teoriami z zakresu nauk humanistycznych i społecznych, jak i – co wydaje się zjawiskiem nieczęstym w pedagogice – oryginalną własną propozycją teoretyczną, wypra-cowaną w toku wieloletnich badań. Teoria wielozakresowej i wielowymiarowej tożsamości (TWiWT) jest ważną pedagogiczną perspektywą w poszukiwaniu prawidłowości warunkują-cych kształtowanie się poczucia tożsamości w warunkach wielokulturowości oraz całościo-wym i zarazem porównawczym ujęciem procesów i zjawisk zachodzących w środowiskach zróżnicowanych kulturowo.
Z recenzji prof. dr hab. Ewy Ogrodzkiej-Mazur
Etnopedagogika staje przed ważnym wyzwaniem, którym jest problem wielości jestestwa (wielowymiarowości tożsamości). Dynamika, zmienność i nieprzewidywalność procesu kształtowania się tożsamości wydają się coraz bardziej intrygujące – z jednej strony fascynujące, bardzo złożone i wielowymiarowe w medialnym świecie potopu informacyjnego, z drugiej zaś kłopotliwe, konfliktowe i stresujące wobec konieczności bycia i funkcjonowania w wielu grupach, społecznościach i kulturach jednocześnie, prezentowania lojalności i wielolojalności. Coraz częściej stajemy wobec istotnego wyzwania – jak prowadzić tożsamościowy dialog wewnętrzny i zewnętrzny, aby rozumieć świat i nie zamykać się w nim, korzystać z dorobku innych kultur i jednocześnie wzbogacać siebie i innych?
W niniejszej książce, po określeniu przedmiotu zainteresowań etnopedagogiki, scharakteryzowaniu edukacji i enkulturacji jako głównych kategorii etnopedagogiki, zwróciłem uwagę na wielokulturowość jako stan faktyczny, fakt empiryczny. Pozwoliło mi to przedstawić negatywne skutki prowadzonej polityki wielokulturowości i wskazać na potrzebę kreowania kilku nurtów rozwoju człowieka i jego kultury (nurt kultury i tradycji regionalnych, kultur narodowych, kultury obywatelskiej, ustawicznego dialogu wspierającego kształtowanie się społeczeństw wielokulturowych). W realizacji tych nurtów upatruję najbardziej istotnego wyzwania etnopedagogiki i w tym kontekście prezentuję rozumienie kultury, tradycji, uwypuklając jej aspekt czynnościowy, przedmiotowy i podmiotowy. Następnie omawiam zagadnienie kultury pamięci zbiorowej, lokalnej-zakorzeniającej, problem kultur narodowych, kultury obywatelskiej oraz kultury państw kształtujących społeczeństwa obywatelskie. Zwróciłem także uwagę na kulturę pogranicza i przedstawiłem koncepcję kształtowania się człowieka pogranicza.
Ksiądz Boniecki ma głos w moim domu to hasło na powrót stało się potrzebne.Czym jest kościelny feminizm? Jak pogodzić się ze starością? Czy spowiedź może być terapią? Jak stawić opór terroryzmowi? To tylko niektóre tematy poruszane w tej książce przez ks. Adama Bonieckiego.Połączenie odebrane jest wyborem najistotniejszych, ponadczasowych tekstów ks. Bonieckiego z ostatnich lat, publikowanych na łamach Tygodnika Powszechnego. Jego głos pełen akceptacji, mądrości i zrozumienia jest właśnie tym, czego potrzeba teraz polskiej debacie.Książka, która pozwala usłyszeć głos autorytetu.Zabierając głos, trudno kierować się zasadą, żeby się tylko komuś nie narazić. Nie ma też sensu uciekanie w ważnych kwestiach w pobożne banały. ()Jacek Kuroń mawiał: Jeśli chcesz się wszystkim podobać, to się zapisz do orkiestry dętej.(fragment książki)Każde słowo ks. Bonieckiego to pomoc w łapaniu równowagi"". Czekam na te słowa jak na powietrze. Nie tylko ja. Bardzo dziękujemy.Krystyna Janda
Lata dwudzieste XX wieku to jeden z najbarwniejszych okresów w historii Stanów Zjednoczonych Ameryki. Jazz, rozluźnienie moralnych więzów, prohibicja, blichtr życia socjety… W tym świecie żyje też Gatsby, elegancki, intrygujący i bogaty mężczyzna. Powoli odkrywamy jego tajemniczą przeszłość i obserwujemy pierwsze - od pięciu lat - spotkanie z Daisy, dawną ukochaną. Francis Scott Fitzgerald mistrzowsko przedstawia realia swojej epoki i odpowiada na pytania nie tylko o trwałość uczucia, ale także o możliwość awansu społecznego. Kolejne ekranizacje dowodzą, że świat śmietanki towarzyskiej tamtych lat, niezmiennie nęci. Autor dedykował powieść swej żonie Zeldzie. Ostatnie zdanie „Wielkiego Gatsby’ego” zostało wygrawerowane na jej nagrobku.
Polskie badania nad antykiem chrześcijańskim i dziejami wczesnośredniowiecznego Kościoła rozwijają się w ostatnich latach bardzo intensywnie, co uzewnętrznia się także publikacją licznych tłumaczeń tekstów z tego okresu. W tej sytuacji decyzja o opracowaniu nowego wydania Bibliografii Patrystycznej, rozszerzonego, uzupełnionego i poprawionego, wydaje się usprawiedliwiona.
Wydanie jest rozszerzone do roku 2016, a ściśle do tekstów które ukazały się do końca marca 2017, więc kilka publikacji z tego roku też obejmuje. Uzupełnione zostało o pozycje przeoczone w wydaniu pierwszym, o dwa dodatki: pisma pisarzy pogańskich, i pisma pisarzy bizantyńskich, oraz o spis haseł.
Wreszcie poprawione, poprzez eliminację błędów i usterek pierwszego wydania, tych jakie sam wykryłem i tych sygnalizowanych przez korzystających z Bibliografii. W kilku wypadkach zmieniono układ haseł, starając się uczynić go bardziej klarownym.
Zasadniczy układ i system opisywania haseł Bibliografii pozostaje niezmieniony. Zdecydowałem nadal uwzględniać w opisie bibliograficznym przedruki fragmentów poszczególnych dzieł, w zamierzeniu bowiem Bibliografia ma być zarówno narzędziem dla wszystkich zainteresowanych, jak i fotografią patrystycznych dokonań tłumaczy i wydawców, a fotografia powinna być możliwie dokładna, o dużej rozdzielczości.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?