Nowe, uzupełnione i rozszerzone wydanie książki Formy muzyczne autorstwa prof. Marka Podhajskiego – cenionego i poszukiwanego podręcznika dla wszystkich, których interesują studia z teorii muzyki. Publikacja przygotowuje studentów do świadomej percepcji dzieła muzycznego oraz jego samodzielnej analizy. Pozwala zdobyć wiedzę na temat kształtu formalnego utworów charakterystycznych dla poszczególnych epok i stylów muzycznych, elementów dzieła muzycznego i jego oddziaływania na wyraz artystyczny utworu. Poszerza wiedzę na temat zapisu nutowego, muzycznej terminologii oraz repertuaru różnych stylów muzycznych na przestrzeni wieków.
W poszczególnych wykładach autor objaśnia pojęcia formy dzieła sztuki i dzieła muzycznego, pojęcie analizy dzieła muzycznego i pojęcia pomocne przy rozważaniach analitycznych na temat środków techniki kompozytorskiej. Omawia zasady kształtowania i własności ustrojów formalnych oraz kształtowania okresowego. Osobne wykłady poświęca problematyce ronda, form wariacyjnych, fugi, muzyki wokalnej oraz sonaty klasycznej i sonat fortepianowych Ludwika van Beethovena.
W konstrukcji rozdziałów autor uwzględnia uwagi o historycznym rozwoju danej formy, jej charakterystykę, zasady jej analizy, przykłady analiz, sprawdziany. Uzupełnienie podjętych w pracy rozważań stanowi wykaz dzieł z literatury muzycznej, które wykorzystano przy prezentowaniu treści wykładów i ćwiczeń.
Książka, odzwierciedlająca autorską wizję autora w zakresie nauczania form muzycznych, a także jego doświadczenia i przemyślenia jako pedagoga, jest ważnym podręcznikiem z dziedziny teorii muzyki. Została pomyślana jako cykl wykładów adresowanych przede wszystkim do studentów wydziałów dyrygentury, kompozycji i teorii muzyki, jak również do studentów wychowania muzycznego i wydziałów instrumentalnych przy nauczaniu analizy dzieł muzycznych. Wiele wykładów, w całości lub w części, może być także z powodzeniem wykorzystywanych w nauczaniu form muzycznych w szkołach muzycznych II stopnia.
Wszystko wokół nas jest zbudowane z materii, od gwiazd i planet, aż po tę książkę i każdego, kto trzyma ją w dłoniach. Czym jest materia? Czym jest charakterystyczna dla niej właściwość, określana jako masa? Ludzkość zadawała sobie te pytania od zarania dziejów, by – przynajmniej jak dotąd – nie uzyskać w pełni satysfakcjonujących odpowiedzi. Dziś wiemy już, że fundamentami naszego Wszechświata nie są miniaturowe porcje materii – w których istnienie wierzono przez całe wieki – ale zadziwiające fantomy, istniejące w niepojętej, kwantowej rzeczywistości. Od niedawna jesteśmy również pewni, że rzeczywiście istnieje odpowiedzialna za mechanizm powstawania masy cząstka Higgsa. Czy jest to jednak wizja ostateczna, na której kończą się nasze możliwości poznania? W swojej najnowszej książce pt. "Masa" Jim Baggott zabiera czytelników w fascynującą podróż w poszukiwaniu odpowiedzi na pytania, na które ludzkość próbuje odpowiedzieć od tysięcy lat. Być może właśnie dziś sukcesy odnoszone przez współczesną nauką pozwolą nam uwierzyć, że zbliżamy się do odpowiedzi ostatecznych. Jim Baggott jest wielokrotnie nagradzanym autorem książek popularnonaukowych, byłym wykładowcą Uniwersytetu w Reading. Publikuje artykuły w "New Scientist" i "Nature". W Polsce ukazały się jego książki: "Teoria kwantowa. Odkrycia, które zmieniły świat", "Higgs. Odkrycie boskiej cząstki", "Pożegnanie z rzeczywistością. Jak współczesna fizyka odchodzi od poszukiwania naukowej prawdy" oraz "Początek. Naukowa historia stworzenia".
Kobieta, którą kocham – mówił o Maryi Sługa Boży abp Fulton J. Sheen. Z humorem podkreślał też, że po śmierci usłyszy od Chrystusa: „Moja Matka powiedziała Mi wszystko o tobie!”.
Słynny amerykański kaznodzieja pomaga nam odnaleźć odpowiedź na najtrudniejsze pytania dotyczące roli Maryi w naszym życiu. Jaką rolę odegrała Ona w zbawczym planie Pana Jezusa? W jaki sposób współcześnie, w czasach wielkich objawień, Maryja prowadzi nas do Boga? I czy stanowi Ona nadzieję na odmianę serc niewierzących?
Chociaż pierwsze wydanie tej książki ukazało się ponad pół wieku temu, do dzisiaj pozostaje ona niezwykle aktualna i otwiera ludzkie serca na miłość i słowa Bożej Matki.
abp Fulton J. Sheen – amerykański duchowny katolicki, filozof i wybitny apologeta, zasłynął programami telewizyjnymi, w których w fascynujący sposób przedstawiał milionom widzów zasady wiary katolickiej. Cieszył się wielką sympatią Jana Pawła II, który nazwał go „wiernym synem Kościoła”. Obecnie trwa jego proces beatyfikacyjny. W 2012 roku papież Benedykt XVI zatwierdził dekret o heroiczności cnót arcybiskupa.
W książce wypowiadają się specjaliści: lekarze mówią o początkach życia – z genetycznego i biologicznego punktu widzenia; o tym, czym jest eugenika i aborcja eugeniczna, czym jest procedura in vitro. Mamy także ujęcie tematu od strony teologicznej, a także prawnej i legislacyjnej. Autorka przeprowadziła rozmowy m.in. z abp. Henrykiem Hoserem, prof. Joanną Szymkiewicz-Dangel, prof. Andrzejem Kochańskim, Magdaleną Korzekwą-Kaliszuk, Tomaszem Elbanowskim, Mateuszem Maranowskim – znanymi z wyrazistych opinii i mężnej postawy. Ich wypowiedzi z pewnością nikomu nie pozwolą pozostać obojętnymi.
Na książkę składają się świadectwa osób niepełnosprawnych, których nie byłoby na świecie, gdyby nie determinacja ich rodziców, a także wypowiedzi rodziców tychże dzieci; historie małżonków cieszących się dziećmi, których mogło nie być. Są oni przykładem, że nawet na „niechciane” dzieci ktoś gdzieś czeka – w Oknach Życia, w rodzinach zastępczych czy adopcyjnych.
Publikacja stanowi zbiór tekstów Moniki Odrobińskiej, ukazujących się pierwotnie na łamach tygodnika „Idziemy”. Autorka, która jest dziennikarką wspomnianego tygodnika, w 2015 r. wydała „Rozmowy o rodzinie” – zbiór wywiadów z abp. Henrykiem Hoserem. Autorka jest jednak przede wszystkim żoną i mamą – i to głównie z tej perspektywy pisze.
Odbiorcy
– kapłani, katecheci, liderzy wspólnot i formatorzy młodzieży
– osoby przygotowujące się do małżeństwa (myślące o wyborze takiego powołania)
– pragnący pogłębić wiedzę nt obrony życia – wierzący i niewierzący
Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę
„Wywiady, ze starannie dobranymi rozmówcami, ze sformułowaniem wyjątkowych i dociekliwych pytań oraz bardzo «przytomnych» odpowiedzi i wypowiedzi osób, które wiedzą o czym mówią, nadają książce żywość i dynamikę wciągającą i przykuwającą uwagę” (fragment wprowadzenia do książki abp. Henryka Hosera).
Autorka z kolei pisze we wstępie: „Zdaję sobie sprawę, że wielu skomplikowanych sytuacji życiowych nie można zamknąć w wywiadzie czy reportażu. Tak samo nie ośmieliłabym się w tej formie doradzać rozwiązań osobom stojącym przed dramatycznymi wyborami. Mam jednak nadzieję, że droga, którą pokazuję, kogoś pociągnie, komuś doda otuchy, komuś pozwoli ocalić życie”.
Rozpal w sobie ogień modlitwyCzy na myśl o modlitwie czujesz pustkę? Kojarzy ci się z nudą i obowiązkiem? A czy wierzysz, że może się to zmienić w palącą, miłosną tęsknotę za Bogiem i szczere wołanie do Niego? Czasem wystarczy jedna iskra, która padnie na nas i doprowadzi do eksplozji Ducha. A to zawsze jest początkiem zmianPopularny na całym świecie mówca chrześcijański, Johannes Hartl, opowiada osobistą historię odkrywania pasji bycia z Bogiem, która doprowadziła go do założenia Domu Modlitwy miejsca, w którym odbywa się nieustanne uwielbienie. Pokazuje też, co zrobić, żeby marzenia o wprowadzaniu królestwa Bożego na ziemi stawały się rzeczywistością. Daj się porwać Duchowi w najbardziej szaloną przygodę na świecie!Johannes Hartl - założyciel i lider Domu Modlitwy w Augsburgu w Niemczech, w którym od 2011 roku trwa nieustająca modlitwa dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodniu. Doktor teologii katolickiej, popularny mówca w wielu krajach Europy.
Oddajemy do rąk Czytelników niepublikowane dotychczas dzieło Profesora Józefa Pietera. "Problemy humanisty" to ujęta chronologicznie historia przedsięwzięć naukowo-pisarskich autora. Józef Pieter relacjonuje okoliczności, które wpłynęły na kształt jego badawczych zainteresowań w obszarze pedagogiki ogólnej, dydaktyki szkoły wyższej, naukoznawstwa, pedeutologii oraz filozofii.Treść "Problemów humanisty" jest w zasadzie pokroju autobiograficznego, chociaż nie jest po prostu pamiętnikiem. O sprawach osobistych mowa jest w niej bowiem tylko o tyle, o ile było to niezbędne celem częściowego wyjaśnienia problemów, które niepokoiły mnie w ciągu mej działalności naukowej. Pracę niniejszą można by nazwać autobiograficznym podsumowaniem mej działalności naukowej. Pisząc ją, usiłowałem zdać sobie sprawę nie tylko z treści i przeobrażeń problemów, którymi się zajmowałem, ale i z okoliczności, które wyzwalały kierunek mych zainteresowań naukowych i odpowiednich badań.Spróbuję odpowiedzieć pokrótce na pytanie ogólne, nieomal narzucające się w niniejszym przedsięwzięciu pisarskim: jakie to czynniki uzależniają przebieg powstawania problemów, w ślad za nimi działalność pracownika naukowego? Próba taka wydaje się słuszna na tle osobistego przekonania, że autobiografie w postaci osobistych historii pracy naukowej mogłyby się przyczynić do poznawania wielu - jak dotąd niewystarczająco zbadanych - zjawisk z zakresu życia nauki.Z tekstu
Najnowsza adhortacja papieża Franciszka podejmuje zagadnienie powszechnego powołania do świętości. Papieski dokument rozważa aktualność Bożego wezwania we współczesnym świecie, ze wszystkimi jego możliwościami, wyzwaniami i zagrożeniami. Bóg pragnie, abyśmy byli świętymi i oczekuje, że nie będzie zadowalało nas życie przeciętne, rozwodnione i puste, ale zaryzykujemy wędrówkę Jego drogami. Papież zachęca do dostrzegania świętości w ludziach, którzy nas otaczają: w rodzicach, w pracujących, w osobach starszych i chorych. Idąc drogami świętości, zawsze możemy liczyć na pomoc Boga, na to, że postawi na naszym szlaku tych, którzy będą nas wspierać i pobudzać do osiągnięcia celu naszej wędrówki. A ci, którzy już znaleźli się przed obliczem Boga, utrzymują z nami więź miłości i komunii, wspierając nas i wstawiając się za nami.
Odkryj cuda i tajemnice wielkich starożytnych cywilizacji! Przeczytaj opowieść pełną wielu ciekawych informacji!Wikingowie, morscy rozbójnicy, przez wiele wieków plądrowali wybrzeża. Stworzyli jednak również zaawansowaną cywilizację, zbudowali wielkie miasta, odkryli dalekie lądy. Towarzyszymy młodemu wikingowi Ingvarowi podczas jego pierwszego najazdu. Czy zdoła postawić się ojcu, czy może mu się podda?
Odkryj cuda i tajemnice wielkich starożytnych cywilizacji! Przeczytaj opowieść pełną wielu ciekawych informacji!Egipcjanie, kustosze tajemnic, stworzyli imperium, które przetrwało trzy tysiąclecia. Ich budowle, stworzone, by zapewnić duszom po śmierci życie wieczne, oszałamiają nawet współczesnych inżynierów. Razem z młodym rzemieślnikiem Sabu odkrywamy dolinę królewskich grobowców. Czy zdoła ocalić złodzieja od gniewu faraona?
Oto ostatnie dzieło ikony kultury, człowieka, który zyskał ogromną popularność dzięki zdolności do komunikowania się ze wszystkimi językiem zrozumiałym, a jednocześnie nigdy zanadto uproszczonym. Badacz ten objaśnił ponowoczesność za pomocą wiele mówiącego obrazu ""płynnego społeczeństwa"", które porzuciło wspólnotę na rzecz indywidualizmu, i przekonuje, że jedyną rzeczą stałą jest zmiana, a jedyną pewną - niepewność.Nad tymi stronicami pracował Zygmunt Bauman w ostatnich chwilach przed śmiercią.W dialogu z Thomasem Leoncinim Bauman po raz pierwszy podejmuje rozważania na temat pokolenia urodzonego w latach 80, które w płynnym, ciągle zmieniającym się społeczeństwie czuje się jak w domu. I, jak zwykle na drodze wymiany zdań, Bauman potrafi uchwycić rzeczywistość w jej najprawdziwszym i najgłębszym wymiarze, a nawet w jej najbardziej ulotnych przejawach. Modyfikacje ciała, tatuaże, chirurgia plastyczna, hipsterzy, dynamika agresji (a szczególnie znęcanie się), Internet, przemiany związane z seksem i miłością - wszystko to analizuje w tej zwięzłej, olśniewającej, popowej książce, która wciągnie zarówno tych, którzy z różnych względów mają do czynienia z młodzieżą, jak i większość czytelników Baumana.To ostatnia lekcja, jakiej udziela nam największy socjolog i filozof współczesności.
Historie ze Starego i Nowego Testamentu zebrane w tym przepięknym wydaniu Biblii zapraszają nieco starsze dzieci i ich rodziców do wspaniałej duchowej lektury. Biblijne opowiadania ubrane w wymowne, pełne żaru słowa i sugestywne obrazy przenoszą nasze serca i umysły do tych wszystkich miejsc, w których rozgrywały się ważne dla naszej wiary wydarzenia, i do tych wszystkich ludzi, bez których historia zbawienia nie mogłaby się urzeczywistnić.Historia zbawienia świata zaczęła się na początku, kiedy Bóg rzekł i stało się. Wypełniła się w Jezusie Chrystusie i czeka na nasze tak, które możemy wyrazić, między innymi sięgając po to wyjątkowe wydanie Pisma Świętego.Odbiorcy:- nieco starsze dzieci (w wieku komunijnym i starsze).Dlaczego warto sięgnąć po to wydanie Biblii:- przytacza historie ze Starego i Nowego Testamentu w pełen pasji sposób; urzeka barwnym językiem i ujmuje prostotą przekazu,- jedyne w swoim rodzaju opracowanie Pisma Świętego ilustrowane kunsztownymi, barwnymi i dynamicznymi obrazami,- jej atrakcyjne wydanie i bogata szata graficzna pomagają zrozumieć, że trzymamy w ręku Świętą Księgę.
Książka jest kolejną publikacją, stanowiącą owoc prowadzonych w gdańskim ośrodku polonistycznym (UG) prac badawczych nad obecnością Biblii w polskiej kulturze. Prace w niej zamieszczone skupiają się na dramacie polskim, w którym czytelny jest dialog z dziedzictwem biblijnym. Biblia w dramacie powinna się stać jedną z podstawowych lektur humanisty (polonisty, teatrologa, biblisty i teologa), któremu nieobce są zagadnienia współczesności oraz świadomość tradycji i tożsamości kulturowej.
Najnowsza książka ks. Stefana Radziszewskiego to rodzaj przewodnika, w którym 777 myśli świętych i pospolitych śmiertelników, kroczących drogą do nieba przez zawiłe rozterki duszy, staje się pomocą w poszukiwaniu swojego człowieczeństwa i miejsca bliżej Boga. Całość zredagowano podobnie do „Gry w klasy” Julio Cortazara, co pozwala dowolnie kształtować kolejność lektury poszczególnych fragmentów. „Siódemki” są próbą skłonienia czytelników do dalszych poszukiwań i poszerzania przekazu proponowanych tekstów o własne przemyślenia i odkrycia. Autor przewodnika jest nie tylko wnikliwym czytelnikiem pism teologicznych, ale także uważnym obserwatorem współczesnego świata. Udowadnia, że Bóg jest blisko Ojców Kościoła, ale także wśród wątpiących i poszukujących prawdy.
Ks. Stefan Radziszewski, ur. w 1971 r., dr hab. teologii, dr nauk humanistycznych; prefekt kieleckiego Nazaretu; prowadzi zajęcia z literatury współczesnej w WSD w Kielcach, z filozofii, etyki i socjologii rodziny w WSH w Radomiu, badania w Pracowni Historii Dramatu 1864–1939 UW oraz teatr semina-ryjny w kieleckim WSD. Miłośnik Tajemnicy szczęścia św. Brygidy Szwedzkiej i Żółtego zeszytu św. Teresy od Dzieciątka Jezus; czciciel s. Wandy Boniszewskiej od Aniołów; autor codziennego komentarza do Ewangelii na portalu wrodzinie.pl.
Odbiorcy
- młodzież szkół średnich i studenci
- przygotowujący się do bierzmowania: „siódemki” stanowią intrygujące wprowadzenie w życie duchowe
- wielbiciele ŚDM i przeżywania życia wiarą jako cudownej przygody
- wszyscy, którzy mają ambicje duchowe
Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę
- jej siłą jest różnorodność i oryginalność: na kartach „siódemek” spotykamy świętych i agnostyków, poetów
i filozofów, wielkie wyznania i żartobliwe komentarze
- we współczesnym świecie narcystycznych nihilistów 777 spojrzeń jest ożywczym tchnieniem: to wyprawa
w głąb swojego „ja”, odpowiedź na najważniejsze pytanie o sens
- „siódemki” są dziełem otwartym: możesz pisać własny ciąg dalszy…
Okrucieństwo przejawia się nie tylko jako agresja związana z toczącymi się wojnami o różnym podłożu, lecz również we wszystkich dziedzinach kultury: sztuce i muzyce, literaturze, kinie, w komiksie i animacjach filmowych, grach komputerowych i reklamie. Okrucieństwo jest już właściwie formą komunikacji, sposobem przedstawiania świata a nawet wyrażania własnych emocji. Stało się akceptowaną coraz częściej – również mocą umowy społecznej – formą indywidualnej i zbiorowej manifestacji roszczeniowych żądań i przekonań.
Obowiązkiem humanisty jest wyrażanie sprzeciwu wobec przemocy oraz ujawnianie wynikających z niej zagrożeń. Ta potrzeba zaowocowała zawiązaniem konsorcjum pomiędzy Wydziałem Filologii Polskiej i Klasycznej UAM w Poznaniu i Wydziałem Polonistyki UJ w Krakowie oraz organizacją seminariów i konferencji na temat okrucieństwa w literaturze i kulturze europejskiej Uczeni podjęli się wykonania prac badawczych i trudu interpretacji analizowanych źródeł, by opisać i uświadomić procesy powstawania i przekształcania różnych rodzajów okrucieństwa w sztuce – w literaturze, plastyce, teatrze i filmie i w języku, ale też we współczesnych formach komunikacji, które są zarazem środkami edukacji młodych ludzi (komiks, gry komputerowe, animacje). Sięgnęli też po podstawowe teksty i mity kultury Europy – do Starego Testamentu i mitologii Greków i Rzymian, by dotrzeć do najwcześniejszych ujęć tego zagadnienia w naszej kulturze.
Piotr Maron ze znawstwem podejmuje się analizy tekstów budzących częstokroć we współczesnej kulturze (kontrkulturze) duże kontrowersje. Dla fanów tego rodzaju przekazu muzycznego niektóre teksty pełnią rolę wręcz manifestów wyboru życiowej postawy, z którymi oni jako odbiorcy i docelowi adresaci silnie się identyfikują. Z kolei innych słuchaczy te same teksty drażnią i oburzają, w pewnych przypadkach postuluje się nawet prohibicję i cenzurę podobnych przekazów, uznanych – z powodów aksjologicznych lub światopoglądowych – za teksty o treściach nienadających się do publicznego prezentowania i propagowania. Sytuacja ta ukazuje, że mają one również wymiar performatywny – na swój sposób działają (oddziałują) i sprawiają, że w sferze kultury (nie tylko muzycznej) pojawiają się nowe konteksty. Tym bardziej więc trafna jest decyzja Autora o podjęciu się analizy tych tekstów z punktu widzenia antropologii kulturowej.
dr hab. Marek Rembierz
Konferencja, która odbyła się w Poznaniu w marcu 2015 roku, pokazała różne odsłony zaangażowania, potwierdzając potrzebę dyskutowania o jego kształtach i postaciach. Zebrane w niniejszym tomie teksty, będące jej pokłosiem zostały podzielone na trzy grupy. Pierwsza część „Labirynty zaangażowania” zawiera wypowiedzi, w których pojawia się re?eksja nad klasycznym jego ujęciem jako postawy pisarza pragnącego zwrócić uwagę i przeciwdziałać usterkom rzeczywistości, w jakiej funkcjonuje. Druga część „Paradoksy zaangażowania” zbiera głosy badaczy podkreślających niejednoznaczność terminu, odsłaniających różne pisarskie strategie kluczenia między potrzebą działania a świadomością jego utopijności. W trzeciej części „Nowe ścieżki” zaprezentowane są analizy prób przeciwdziałania różnego typu pułapkom, w jakie może wpaść każdy, kto chce mierzyć się z rzeczywistością. Tak różnorodne perspektywy badawcze prowokują do dalszego namysłu nad formami angażowania się w życie: zaangażowani nie szukają tylko ideologicznych uwikłań, co nie znaczy, iż większość naszych spraw nie ma politycznego podłoża. Większość to jednak nie całość, a przyglądanie się relacji między tymi aspektami jest i pozostanie zagadnieniem zawsze aktualnym.
Życie jest wysiłkiem zbiorowym i wymaga struktur zbiorowych, zorganizowanych wokół instytucji, norm i procedur możliwych do uregulowania i wyegzekwowania. Jednostka jest i zawsze będzie bezbronna wobec struktur zorganizowanych w działaniach na jej szkodę. Demokracja i po-rządek liberalny są kierunkiem zorientowanym na dobro wspólne, budowane wysiłkiem i odpowiedzialnością różnego rodzaju podmiotów indywidualnych. Europa stoi przed zadaniem najtrudniejszym w dziejach, chociaż nigdy nie miała łatwo, a że jest zagrożona katastrofą, pokazał już wiek XX. Wiek XXI pokazuje z kolei, że możliwości katastrofy są nie-porównanie większe; ludzie, jeśli rozumieją rozmiar zagrożeń i osiągną świadomość, że da się tej katastrofy uniknąć, będą mieli szansę osiągnąć wyżyny determinacji niezbędnej do trzymania się tego trudnego i mało wyraźnego wolnościowego kierunku, ciągle zagrożonego degradacją i chaosem.
Fragment książki
Książka Sakroturyzm w dobie globalizacji. Studium transdyscyplinarne jest awangardowym i unikalnym projektem w literaturze światowej polegającym na przezwyciężeniu wąskiej koncepcji religii, wypełniającym lukę w polskiej literaturze teologicznej, socjologicznej i pedagogicznej. Zawiera bardzo kompetentne i oryginalne, jak również profesjonalne ujęcie trudnego pod względem metodologicznym zagadnienia. Przedstawione w niej badania wprowadzają czytelnika w problematykę sakroturyzmu jako dyscypliny naukowej na wysoce refleksyjnym, transdyscyplinarnym poziomie interpretacji. Głębokie przemyślenia i analizy zmierzają jednocześnie do ukazania transcendentnego wymiaru sakroturyzmu, który autor definiuje w następujący sposób: „[...] to taki rodzaj indywidualnego lub grupowego turyzmu do miejsc kultu religijnego, podczas którego dochodzi do odkrywania i przez˙ywania sfery sacrum w dialogu transkulturowym i transreligijnym”. Sakroturyzmu jako dyscypliny naukowej nie moz˙na mylic´ z sakroturystyka?, która dotyczy wymiaru praktycznego, jednego z obszarów działalnos´ci branz˙y turystycznej. Wraz z sakroturyzmem, jako dyscypliną uniwersytecką opartą na solidnych badaniach naukowych, równiez˙ turystyka (praktyczna) w postaci sakroturystyki powinna otrzymac´ wyraz´ny impuls rozwojowy odpowiadaja?cy duchowi czasu. Książka adresowana jest do jak najszerszej grupy osób zajmuja?cych sie? badaniami naukowymi w obszarze szeroko rozumianej branz˙y turystycznej, a zwłaszcza do studiuja?cych kierunek turystyka i re-kreacja oraz zatrudnionych w przemys´le turystycznym.
Punktem wyjścia prezentowanych w książce badań nad percepcją lęku przed śmiercią wśród 791 osób zarówno z tak zwanych zawodów pomocowych, jak i kierunków studiów przygotowujących do tych zawodów, realizowanych w Czechach, Polsce, Ukrainie i we Włoszech, były trzy kwestie. Pierwsza z nich to autorskie rozumienie samej tanatopedagogiki jako „nauki o wychowaniu ze świadomością śmiertelności, wpisaną w naturę bytu ludzkiego, opartą na fundamentalnej zasadzie poszanowania godności i wolności każdej istoty ludzkiej oraz nienaruszalności i apriorycznej wartości życia ludzkiego” (Binnebesel, 2013, s. 251). Druga kwestia to także autorskie ujęcie kwestii lęku tanatycznego, które zostało zaprezentowane w kontekście doświadczania Penthosu. Sama prezentowana tematyka lęku jest między innymi związana z rozważaniami Tillicha, Frankla, Kierkegaarda oraz Kępińskiego. Przytoczone w pracy argumenty zawsze mogą spotkać się z kontrargumentami, które z kolei napotkają kolejne. Naprzeciw rozważaniom Frankla można postawić analizy Sartre’a, na argumenty Tillicha można przytoczyć kontrargumenty Nietzschego, Wojtyle-Janowi Pawłowi II można przeciwstawić Marksa, w kontrze Chudemu można zaprezentować poglądy Spinozy, a Saint-Exupéry’emu Camusa. W wielu miejscach istota argumentów wynika właśnie bardziej z istoty spotkania i swoistej wiary, z konkretnych historii i przekazów, ze słów mówiących o lęku, bólu, o samotności i niepewności. Wydaje się, że istota owego przekazu to próba spotkania z tymi ludźmi w pryzmacie zrozumienia i pomocy. Kwestia trzecia to rozumienie Tanatopedagogicznej Relacyjnej Terapii Zastępczej (TRTZ) ujmującej swoje działania we wzajemnych relacjach pomiędzy trzema środowiskami wychowawczymi (pierwotnym, wtórnym i zintegrowanym) oraz generowanymi przez nie specyficznymi celami wychowawczymi (Binnebesel, 2002b, s. 366–367).
Przyjmując powyższe podstawy szeroko prezentowane w tekście opracowania, podjęto badania na autorskim kwestionariuszu diagnostyczno-terapeutycznym CCJ. Geneza samego narzędzia badawczego jest związana z praktyką terapeutyczną autora w pracy z dziećmi terminalnie chorymi i ich rodzinami oraz dziećmi doświadczającymi żałoby. Wyniki badań zostały ujęte w trzech kategoriach pojęciowych związanych z dynamiką narzędzia badawczego. Tak więc zaprezentowano wskazania doświadczanych przez respondentów lęków, następnie zaprezentowano wskazywane przez badanych przyczyny i możliwości oraz sposoby radzenia sobie z nimi. Analiza statystyczna oparta na analizie procentowej, teście ?2 oraz analizie jakościowej zebranego materiału ukazała z jednej strony uniwersalność poszczególnych wskazań związanych z doświadczaniem lęku tanatycznego, jego przyczynami i sposobami radzenia sobie. Z drugiej zaś strony zostały ukazane różnice wynikające zarówno z przynależności państwowej (kulturowe), wyznania, religijności, jak i płci czy wieku. Wyniki badań potwierdziły przyjętą w założeniach teorię o swoistym rozumieniu lęku tanatycznego jako elementu związanego z percepcją rzeczywistości, kultury i wychowania.
Rozprawa Doktora Piotra Domerackiego zatytułowana Horyzonty i perspektywy monoseologii. Filozoficzne studium samotności stanowi ciekawą i oryginalną propozycję intelektualną. Jako oczywiste plusy przedstawionego opracowania wskazać należy oryginalność tematyki, rozległość studiów oraz dojrzały charakter refleksji autora. Samotność stanowi temat ciągle aktualny i powracający, a jednocześnie zaskakujący złożonością i wielowymiarowością. Jest to przy tym temat, który prowokuje do pytań o naszą własną tożsamość, stanowi punkt wyjścia dla autoanalizy i pytania o relacje z innymi. Odpowiedzi na pytanie o mechanizm rozprzęgania się tych więzi i konsekwencje tych procesów dla człowieka ukazują paradoksy i sprzeczności myślenia o tym zagadnieniu. […] W przedstawionym opracowaniu dr Piotr Domeracki podejmuje ogromny wysiłek przedstawienia całej tej złożoności i wewnętrznych napięć organizujących badania i refleksję nad samotnością. Realizując podjęte zadanie, Autor odnosi wiele sukcesów.
Z recenzji wydawniczej dr hab. Heleny Ciążeli, prof. APS, Warszawa
Wszelki system wiedzy o samotności, jeśli aspiruje do zupełności oraz jeśli ma być wiarygodny, miarodajny i funkcjonalny, powinien być komplementarny, to znaczy powinien umiejętnie łączyć minimalistyczną oraz maksymalistyczną (w sensie Walzerowskim) perspektywę oglądu i deskrypcji. Zasadniczą trudnością w precyzyjnym i kompleksowym opisie samotności jest jej wysoce ograniczona komunikowalność na poziomie doznaniowości. Samotność jest bowiem niezwykle oporna wobec możliwości empatycznego jej współprzeżywania. Z tego powodu jawi się ona jako agregat takich negatywnie percypowanych własności i określeń, jak monadyczność, solipsystyczność, apatyczność, autystyczność czy outsiderstwo. Zasadniczym celem niniejszej monografii – oprócz intencji wyłożenia i popularyzacji standardów wiedzy monoseologicznej – jest dążenie do przedstawienia jak najszerszego spektrum problemowego oraz siatki pojęciowej filozofii samotności.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?