Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Marianna Łopaciuk - polonistka, wychowawca, babcia a przede wszystkim szczęśliwa adoratorka Kuby - czarnego labradora.
Zawsze literatura była jej codziennością, ale dopiero na emeryturze znalazła dość czasu, by podjąć się dłuższej formy.
To druga jej książka, pierwsza - Przemijanie - została wydana w zeszłym roku.
"Świat jest pełen znaków – musisz tylko nauczyć się je odczytywać
Olga to młoda kobieta, która dzień po dniu stara się zmieniać na lepsze. Kiedy nieoczekiwanie traci pracę, uznaje to za dobry pretekst do działania i wyrusza na pielgrzymkę, chcąc umocnić swoją wiarę i odnaleźć poczucie sensu w życiu. W drodze do Częstochowy poznaje Mateusza, który stopniowo będzie stawał się dla niej coraz ważniejszy, a przypadkowa znajomość zacznie przeradzać się w poważne uczucie... Jak w tym wszystkim sprawdzi się teoria Olgi o właściwym odczytywaniu boskich znaków? Kto dostanie SMS-a z nieba? Jak skończy się historia tej jednej znajomości?
Szczera, odważna, nieulepszona na siłę historia skomplikowanej relacji. O zaufaniu, niełatwych wyborach, znakach od Boga i miłości. Niekoniecznie z happy endem. Coś dla poszukiwaczy treści z posmakiem goryczy. Bo przecież w prawdziwym życiu nie zawsze dominuje słodycz.
Weronika Tomala, ktoczytaksiazki-zyjepodwojnie.blogspot.com
„Opowieść jednej znajomości” to niebanalna i niosąca ze sobą pozytywne przesłanie historia o skomplikowanych relacjach międzyludzkich, wypatrywaniu znaków i sile wiary, która napawa optymizmem i skłania do refleksji.
Karolina Galewska, przychylnymokiem.wordpress.com
Karolina Wakuła
Przekroczyła dwudziestkę. Jest kobietą o wielu pasjach. Pisze, śpiewa, maluje, podróżuje, chwyta się wielu rzeczy, a doba wciąż jest dla niej za krótka. Z dystansem podchodzi do siebie, świata i ludzi. Jest autorką blogów „Polka w Miami” (mojamerykanskisen.blogspot.com) oraz Anonimowy Chrześcijanin (dziennikupadajacegochrzescijanina.blogspot.com). Dziś stawia pierwsze kroki na rynku wydawniczym."
"Historia kobiety, która odkryła, że nie liczy się cel, tylko droga, która do niego prowadzi
Na początku była separacja, poczucie upadku i rozwód, a potem... zaczęło się prawdziwe życie. Oto historia kobiety – kolorowego ptaka – która wyzwoliła się z pułapki pozornego komfortu i odważyła całkowicie zmienić swoją egzystencję.
Jak na nowo rozbudzić w sobie apetyt na życie? Jak wygląda droga w głąb siebie? Czy wystarczy iść na imprezę, znaleźć sobie kolejnego męża czy też wyjechać na koniec świata? Zmagania z siłą konwenansów w pojedynkę nie są łatwe, jednak ona się nie poddaje i próbuje znaleźć receptę na szczęście, według własnych zasad.
Dla mnie i dla wielu kobiet to prawdziwy manifest dotyczący pragnienia wolności, poszukiwania siebie oraz realizacji kolejnych życiowych wyzwań. Poczułam się zainspirowana.
Wioleta Sadowska, subiektywnieoksiazkach.pl
To historia o niesamowitym dystansie do siebie oraz poszukiwaniu własnego ja. Napisana z ogromnym poczuciem humoru, czyta się ją z ciągłym uśmiechem. Idealna na każdy dzień i dla każdego. Książka nie tylko dla rozwodników! Serdecznie polecam.
Karolina „Lotta” Krakowiak, www.lottaczyta.com.pl
„Bez opamiętania” to niezwykła książka o kobiecie, która pragnie tego wszystkiego co my – szczęścia. To nietuzinkowa opowieść pełna humoru, niezachwianej szczerości i ciepła.
Patrycja Sudoł, recenzjekrolewskie.blogspot.com"
"Czasem potrzeba tylko chwili, by odkryć, że to, co ważne, jest na wyciągnięcie ręki.
W życiu trzydziestoletniej Karoliny nie brakuje trudnych momentów. W jej pamięci wciąż powraca widmo traumatycznych wydarzeń sprzed lat, a codzienność przytłacza mnóstwem drobnych zmartwień i problemów, którym stara się jednak dzielnie stawiać czoła. Pomagają jej w tym trzy najważniejsze dla niej osoby: córka Emilka, babcia Marysia i przyjaciółka Marta. A pewnego dnia nieoczekiwanie pojawi się też mężczyzna, który szybko stanie się kimś więcej, niż tylko przypadkowym znajomym...
Czy mimo wszystkich przeciwności losu, ich związek będzie miał szansę na przetrwanie? Czy Karolina w końcu pogodzi się z tragediami, które dręczą ją od lat? I czy wyzwoli się od ciężaru tajemnicy, którą stara się ukryć przed całym światem?
- Emilka! – Karolina krzyczała, ile sił w płucach.
Emilka jednak nie reagowała. Jechała pewnie przed siebie.
W tym samym momencie kierowca czarnej limuzyny stracił panowanie nad swoim samochodem. Jego auto balansowało między prawą stroną jezdni a lewą. Było coraz bliżej Emilki. Dziewczynka zatrzymała się i odwróciła w kierunku mamy i cioci.
- Emilka! – W powietrzu rozległo się jednobrzmiące wołanie dwóch rozgorączkowanych i oszalałych do granic możliwości głosów kobiecych.
Po nich nastąpił już tylko przejmujący huk i głucha cisza...
Weronika Żymełka - urodziła się w małej miejscowości Lasaki na Śląsku. Ukończyła studia magisterskie na filologii germańskiej oraz podyplomowe na filologii polskiej. Ma uprawnienia do nauczania edukacji plastycznej w zakresie sztuk plastycznych. Dzięki kierunkowemu wykształceniu może spełniać się w wymarzonej pracy w szkole. W wolnym czasie gra na organach. Hoduje kotkę o imieniu Nutka.
Książka To, co ważne jest jej debiutem literackim. "
Niezwykle prawdziwa powieść o szczęśliwej rodzinie. Do czasu! Pewnego dnia życie gdańskiego naukowca rozsypało się na miliony kawałków. Na jednej szali znalazły się żona, córka i kariera, a drugą dociążyło sumienie. Mężczyzna w jednej chwili znalazł się w schizofrenicznym świecie. Co musi się stać, by znów zaczął naprawdę istnieć? Przemilczał prawdę czy zabrnął w kłamstwo? Czy niedopowiedzenie jest oszustwem?
"Niezwykle inteligentna i zabawna powieść, z postaciami tak rzeczywistymi i wrażliwymi, że w trakcie lektury chcesz do nich zadzwonić z pomocą. Pokochałam tę książkę!".
Rainbow Rowell
autorka bestsellerów Fangirl i Eleonora i Park
Dla Penny liceum było monotonnym i nudnym okresem. Co prawda jej znajomi byli w porządku, uczyła się świetnie i nawet miała chłopaka, to jednak jak się okazuje, niczego o niej nie wiedział. Penny, aspirująca pisarka, wyjeżdża na studia do Austin w Teksasie – trochę ponad sto kilometrów i miliard lat świetlnych od tego wszystkiego, co pragnie zostawić za sobą.
Sam utknął. Dosłownie, w przenośni, emocjonalnie i finansowo. Pracuje w kawiarni i tam też mieszka, sypiając na położonym na podłodze materacu w pustym pokoiku na piętrze lokalu. Choć wie, że gdy już zostanie sławnym reżyserem filmowym, okres ten będzie dla niego źródłem inspiracji, siedemnaście dolarów na koncie w banku i kończący swój żywot laptop wystawiają go na ciężką próbę.
Gdy ścieżki Sama i Penny się skrzyżują, nie będzie to spotkanie jak w typowych romansach, lecz raczej pełne nieporadności zderzenie. A jednak bohaterowie wymieniają się numerami telefonów i piszą do siebie wiadomości. W niedługim czasie stają się „cyfrowo” nierozłączni, dzieląc się swoimi głęboko skrywanymi obawami, traumami i tajemnymi marzeniami. I to wszystko bez upokarzającej dziwaczności, która towarzyszy spotkaniom twarzą w twarz.
„Kontakt alarmowy Mary H.K. Choi to jeden z najlepszych debiutów literackich tego roku i jedna z pierwszych powieści dla starszej młodzieży, która w pełni uchwyciła głębię i złożoność relacji międzyludzkich opartych na wymianie wiadomości tekstowych”.
„The Globe and Mail”
„Mary H.K. Choi z wyczuciem przedstawia ewolucję dwojga samotnych, skomplikowanych osób, które powoli wychodzą ze swoich skorup i podejmują ryzyko wejścia w intymną relację. Dzięki błyskotliwości autorki i umiejętnie poprowadzonemu rozwojowi postaci czytelnicy mogą być pewni, że będą znali Penny i Sama na wylot jeszcze przed obiecującym zakończeniem.
„Publisher’s Weekly”
Porywająca powieść z okresu rozkwitu produkcji słynnej porcelany z Delft
Po śmierci męża Catrijn wyjeżdża ze swojej wioski i zostaje służącą u rodziny Van Nulandt w Amsterdamie. Ponieważ odkryła w sobie pasję do malowania, pomaga swojej pani, kiedy ta prowadzi lekcje malarstwa. Niestety, dopada ją przeszłość i musi uciekać, by w końcu znaleźć zatrudnienie w fabryce porcelany w Delft, gdzie wreszcie doceniono jej talent malarski. Rozpoczyna się dla niej czas spokoju i szczęścia, jednak niebawem Catrijn cudem nie traci życia w czasie gigantycznego wybuchu miejskiej prochowni, który zniszczył niemalże całe śródmieście Delft, a na dodatek staje przed kolejnym życiowym wyborem…
"Simone van der Vlugt stworzyła piękną postać głównej bohaterki, która żyje wprawdzie w holenderskim Złotym Wieku, ale z którą doskonale utożsamić się może każda czytelniczka z wieku XXI".
Możesz ci się wydawać, że znasz tę historię (ale tak naprawdę, to wcale nie).
Sierota Jane Eyre, bez grosza przy duszy, rozpoczyna nowe życie jako guwernantka w Thornfield Hall. Tam spotyka mrocznego i tajemniczego pana Rochestera.
Pomimo dużej różnicy wieku (!) i jego nieznośnego temperamentu (!!), uwaga, uwaga, zakochują się w sobie i, o zgrozo, ONA wychodzi za niego za mąż (!!!).
Ale czy to na pewno Jane Eyre?
Przygotuj się na przygodę, w której nic nie jest takie, jakim się wydaje, a pewien dżentelmen ukrywa się bardziej niż trup w szafie. A co, jeżeli we wszystko wmieszają się początkująca pisarka Charlotte Brontë i badacz zjawisk nadprzyrodzonych Alexander Blackwood?
Moja Jane Eyre ma urok klasycznej powieści z epoki i… jest absolutnie przekomiczna. Autorkom nie sposób odmówić inteligencji, wyczucia i humoru.
— Publishers Weekly
Rozkosznie mordercza dekonstrukcja powieści gotyckiej z duchem w roli głównej. Cudowna!
— Booklist
Brodi Ashton, autorka cyklu Everneath oraz książki Diplomatic Immunity, Cynthia Hand, autorka bestsellerowego cyklu „New York Timesa” Unearthly i powieści The Last Time We Say Goodbye, oraz Jodi Meadows, autorka cyklu Incarnate and Orphan Queen, po raz pierwszy spotkały się w roku 2012, gdy ich wydawcy wysłali je razem na książkowe tournée. W sumie napisały 13 powieści, garść opowiadań oraz kilka naprawdę kiepskich wierszy, ale dopiero teraz po raz pierwszy postanowiły stworzyć coś wspólnie. Są przyjaciółkami. Naprawiają historię, pisząc na nowo co smutniejsze fragmenty.
Dowiedz się więcej na: ladyjanies.com
Gorący i pełny humoru romans w świecie wyższych sfer
Jake’a Lovella, pod którego magicznym dotykiem miękną najtrudniejsze konie i kobiety, napędza do działania nienawiść do atrakcyjnego ulubieńca tłumów, arystokraty Ruperta Campbell-Blacka. Dwaj rywale podbierają sobie konie, wypijają morze alkoholu w kolejnych stolicach Europy, a ich wrogość w końcu z całą siłą wybucha na olimpiadzie w Los Angeles, co przynosi przerażające skutki. . . Jedna z najbardziej popularnych książek obyczajowych w historii Wielkiej Brytanii. Jeźdźcy ukazują kulisy świata zawodów jeździeckich – sportu, w którym dzielne konie zbliżają się do ludzi, zaś ludzie zachowują się jak zwierzęta.
„Zabawna i szalona. Wszystkie moje rówieśniczki przyznają, że pod urokiem Ruperta Campbell-Blacka niemal zapomniały o innych mężczyznach. . .".
Jojo Moyes
„Jilly Cooper to najzabawniejsza i najbardziej dowcipna autorka. Bohaterka to źródło natchnienia i legenda dla połowy mojego pokolenia pisarek (tych zabawnych)".
Jenny Colgan
„Jilly Cooper pisze w sposób zabawny, dowcipny, mądry, przenikliwy, jej książki to doskonała rozrywka, jednocześnie celebrująca najciekawsze cechy brytyjskości ".
Helen Fielding
W imię miłości
Jak grom z jasnego nieba. Tak wyglądało pierwsze spotkanie Emilii i Roberta. Ona, niepewna siebie młoda kobieta, i on, przebojowy mężczyzna, zaradny i zdecydowany. Wydaje się, że do pełni szczęścia niczego im nie brakuje. Albo prawie niczego…
Marzenie Roberta rodzi kłamstwo, kłamstwo budzi demony przeszłości. Emilia wraca wspomnieniami do czasów, gdy była nastolatką. Zakochaną nastolatką. Dla miłości gotową zrobić wszystko. Nie wiedziała jednak, jaką cenę przyjdzie jej za to zapłacić…
Miała piętnaście lat i była ukochaną córką swojej matki.
Miała przed sobą całe życie.
I nagle, w mgnieniu oka, Ellie zniknęła.
Po dziesięciu latach Laurel wciąż nie straciła nadziei, że znajdzie Ellie. I wtedy spotyka czarującego, charyzmatycznego nieznajomego, który robi na niej piorunujące wrażenie.
Jednak naprawdę zapiera jej dech, kiedy poznaje jego dziewięcioletnią córkę.
Bo jego córka jest obrazem Ellie.
Wszystkie pytania bez odpowiedzi, które nie dawały Laurel spokoju, teraz odżywają.
Co naprawdę stało się z Ellie? I kto nadal ma coś do ukrycia?
Opowieść o dyktatorze, jego nieograniczonej władzy i trwającej wieczność agonii jest summą latynoamerykańskich dyktatur i narosłej wokół tych dyktatur literatury.Wszystko w tej opowieści jest niejednoznaczne, wątpliwe, sprzeczne, wykluczające się, zaskakujące i banalne zarazem. Historia splata się z baśnią, hagiografia z brukową tandetą, pieśni żebracze z symfoniami Brucknera. Dzieje się tak dzięki niezwykłej, wielogłosowej narracji, w której monolog dyktatora przegląda się w lustrze innych relacji i reakcji, jak choćby wtedy, gdy z początkiem XX wieku opowiada o niezwykłym spotkaniu sprzed wielu lat z dziwnie zachowującymi się załogami trzech karawel, przeświadczonymi, iż odkryli zupełnie nowy ląd.Humor, maestria i gorycz. I absolutne arcydzieło realizmu magicznego.
Największa gwiazda literatury szwajcarskiej
Głośna powieść o zmierzchu kina niemego, a zarazem o nadejściu mrocznych dla ludzkości czasów
Lata trzydzieste XX wieku. Świat kina czeka na rewolucję – lada chwila filmy nieme ustąpią miejsca nowoczesnym produkcjom dźwiękowym i kolorowym. W tych niepewnych czasach powstaje niemiecko-japońska koprodukcja. Nic jednak nie idzie z godnie z planem. Film przynosi straty – także w ludziach, a zamiast planowanej komedii o wampirach powstaje film grozy, który staje się alegorią nadchodzących okropieństw.
Christian Kracht, uznawany za najważniejszego przedstawiciela współczesnej literatury szwajcarskiej, po mistrzowsku miesza historię i literaturę, wiąże fikcję z faktami historycznymi. Powieść Umarli, porównywana przez krytyków do książek Michela Houellebecqa, prowadzi nas w ciemność tylko po to, byśmy jeszcze wyraźniej zobaczyli, skąd pochodzi światło.
„Umarli to wspaniała historia wykorzystująca wątek Fausta i Mefistofelesa; błyskotliwe przedsięwzięcie literackie, które od tej pory pewnie będziemy mogli nazywać Krachtowskim…”
Karl Ove Knausgard
Był jej najbardziej skandaliczną tajemnicą...Heath Rayne, uroczy południowiec, wyczekiwał na okazję poznania Lucindy Caldwell, ale nawet mu się nie śniło, że gdy to nastąpi, ta pełna życia piękność znajdzie się w dramatycznym położeniu, uratował ją bowiem z lodowatej rzeki. Kiedy Lucinda otwiera oczy, ze zdumieniem stwierdza, że jest w objęciach przystojnego nieznajomego o bardzo niebezpiecznej reputacji mężczyzny, z którym nie powinna mieć żadnych kontaktów, gdyż zabraniają jej tego reguły społeczne i jej własne ostrożne serce. Ale przypadkowe spotkanie roznieca w niej nieodparte pragnienie, które może skończyć się tylko kłopotami. Przecież Lucinda jest zaręczona z człowiekiem bogatym i zajmującym wysoką pozycję w elitach stanu Massachusetts, dlatego nawet cień skandalu mógłby ją zrujnować.Była wszystkim, czego kiedykolwiek pragnął...Pomimo usilnych starań Lucindy, by stłumić uczucia do czarującego awanturnika, Heath stanowi dla niej pokusę, której nie może się oprzeć. Pewnego letniego popołudnia ich wzajemna fascynacja wybucha gorącym płomieniem. Jedynym wyjściem jest małżeństwo z mężczyzną, którego Lucinda pragnie, ale prawie nie zna z mężczyzną, którego tajemnice zagrażają szansie na miłość potężniejszą i bardziej namiętną, niż mogłaby sobie wymarzyć...
Emil Tokarczyk (pseud. „Motyl”) – pisarz, mieszkaniec Suchedniowa, malowniczego miasteczka położnego w Górach Świętokrzyskich. Przez 12 lat związany z Warszawą, cztery pierwsze lata nowego millenium spędził w Krakowie, gdzie działał w Kole Młodych Autorów przy Śródmiejskim Ośrodku Kultury. W tym czasie ukazała się antologia grupy pt.: Ruchome Wyspy (OM ZLP, 2003 r.) zawierająca jego wiersze. Autor wydanego w 2008 r. zbioru wierszy pt.: Euforia (Wyd. Inga). Wiersze Emila Tokarczyka były publikowane m.in. w kwartalniku literacko-artystycznym „Lirydram”, w 2015 zostały wyróżnione w konkursie poetyckim „O ludzką twarz człowieka”. W 2016 r. nakładem wydawnictwa Monument Art ukazał się zbiór opowiadań pt.: Bomba, za który w 2016 roku zdobył główną nagrodę Festiwalu Artystycznego „Scyzoryki” w kategorii literatura – proza.
Jest redaktorem świętokrzyskiego miesięcznika „Akson” i wiceprezesem Stowarzyszenia Kulturalnego „Kuźniczy Krąg”, działającego przy SOK „Kuźnica”. Okazjonalnie występuje na scenie prezentując literaturę w oprawie muzycznej („Czerwony Fortepian”, DŚT Kielce).
„Krytycy którym ofiarowałem rękopis do pierwszego czytania zwracali go kręcąc nosem i mówiąc: Nieee, czułem się jakbym Gombrowicza czytał! I cisza długa, ciężka znacząca cisza... patrzyłem i czekałem ne wierząc własnym uszom... ależ to cudownie myślałem sobie, ależ właśnie porównaliście mnie do geniusza, nie popadajcie w rozpacz. To wspaniale, że można mieć takie wrażenie, tak się pomylić! Gombrowicza czytać! Epigonem Gombrowicza być... cudownie, wspaniale! Niechże będę epigonem Gombrowicza, ach jak cudownie być epigonem. Jestem epigonem słyszycie! Epigonem Gombrowicza!!!!!! Genialne! Paradne! Jedyne!”
*
„Urwałem kwiat dorodny, który z racji ciężaru zwisał bardzo nisko, jakby wręcz się prosząc o rychłe zerwanie. Szliśmy! Kwitł bez! Było nam majowo. Bez pachniał tak zapierająco, iż bez niego maj nie byłby zdolny do tych setnych zjednoczeń, nagłych uniesień serca, wybuchów euforii istnienia.”
(fragment opowiadania pt.: „Koncha”)
Przypadki Agaty W. to historia wielowarstwowa, głęboka, refleksyjna, nieszablonowa, odbiegająca od jakiegokolwiek schematu. Momentami przeraża, ale pozostawia nić nadziei. To także historia o zmaganiu się z trudną i bolesną przeszłością, jak i odkrywaniu swojej prawdziwej tożsamości.
Tytułowa Agata ma dwadzieścia trzy lata i krótko mówiąc dość życia. Przytłoczona problemami i niemożnością ich definitywnego rozwiązania decyduje się na ostateczność. Pragnie zakończyć swoją egzystencję i rzuca się pod koła pędzącego samochodu.
Dziewczyna trafia do szpitala, a kiedy odzyskuje przytomności, próbuje poukładać sobie wszystko to co się wydarzyło. Z czasem poznaje tajemniczego pana Perdiaux, który oświadcza jej, iż zna treść napisanego przez nią listu... Mężczyzna deklaruje Agacie swoją pomoc. Poznajemy jej przeszłość. Tragiczną, bolesną, nostalgiczną, przepełnioną cierpieniem. Każde kolejne spotkanie Agaty z panem Perdiaux, staje się determinantem, to poprawy kondycji psychicznej Naszej bohaterki. Jednak czy dziewczyna odnajdzie w sobie dość siły, aby pokonać traumę i zacząć wszystko na nowo? Co takiego wydarzyło się w przeszłości Agaty, że dziewczyna zdecydowała się na ostateczność ?
z recenzji : Hanna Smarzewska
"I Genowefa napisała:
„Drogi Panie, wiesz że zawsze szukam okazji, aby sprawić przyjemność mojej przyjaciółce, pani de Breyves, którą już z pewnością spotkałeś. Wiele razy mówiła mi, przy okazji rozmów o wiolonczeli, jak żałuje, że nigdy nie słyszała gry pana de Laléande, który jest pana dobrym przyjacielem. Czy zechciałby pan sprawić, aby zagrał on dla niej i dla mnie? Obecnie tak mało jest zajęć, że może nie sprawiłoby to panu zbyt wiele kłopotu, a byłoby czymś naprawdę miłym. Przesyłam wyrazy głębokiej sympatii,
ALÉRIOUVRE BUIVRES”.
„Proszę zanieść natychmiast ten liścik do pana de Grumello, powiedziała Franciszka do służącego; nie czekaj na odpowiedź, ale upewnij się, że list został doręczony”.
Nazajutrz Genowefa przekazała pani de Breyves taką oto odpowiedź pana de Grumello:
„Szanowna Pani,
byłbym bardziej zachwycony niż mogła pani sobie to wyobrazić, mogąc usatysfakcjonować pragnienie pani i pani de Breyves, którą trochę znam i dla której czuję pełną szacunku i żywą sympatię. Dlatego też jestem zrozpaczony, ponieważ nieszczęśliwy przypadek sprawił, iż pan de Laléande wyjechał dwa dni temu do Biarritz, gdzie spędzi, niestety! wiele miesięcy.
Proszę przyjąć wyrazy, etc.
„GRUMELLO”
Franciszka, blada jak śmierć, pobiegła do drzwi i zamknęła je na klucz. Ledwie zdążyła nim szloch wykrzywił jej usta, a z oczu popłynęły łzy. Do tej pory zajęta wyobrażaniem sobie scenariuszy ich spotkania i poznania, pewna, że skoro go pragnie, to jej się uda, żyła tym pragnieniem i tą nadzieją, zapewne nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Jednak tysiące niewidzialnych korzeni, które wrosły w najbardziej nieświadome chwile szczęścia i melancholii, sprawiły, że zaczęły w niej krążyć nowe życiowe soki, i tak wykwitło w niej – choć nie wiedziała skąd się bierze – to pragnienie. A teraz wyszarpano je z niej, uczyniono niemożliwym. Poczuła się rozdarta, cierpiała straszliwie, jakby nagle wyrwano ją z samej siebie, i zobaczywszy w pełnym świetle kłamstwa, jakimi łudziła ją nadzieja, w głębinach rozpaczy dotknęła prawdy swojej miłości."
***
Marcelowi Proustowi zamarzyło się opisanie pełnego melacholii przepychu zachodzącego słońca i próżnych ekscytacji, wzniecanych przez snobistyczną duszę. Ten pisarz celuje w opowiadaniu jakże eleganckich udręk, nienaturalnych cierpień, które wszak dorównują swym okrucieństwem tym wszystkim cierpieniom, którymi z macierzyńską wręcz rozrzutnością obdarza nas natura. Przyznaję, że owe wymyślne cierpienia i boleści, wynalezione przez ludzki geniusz, i okrucieństwa sztuki wydawały mi się nieskończenie interesujące i wyszukane, a poznałem je właśnie dzięki Marcelowi Proustowi, który je studiował, wyszukiwał a kilka z nich opisał.
Ten pisarz nas przyciąga, zatrzymując czytelnika w cieplarnianej atmosferze oranżerii, wśród kunsztownych orchidei, które wszak nie znajdują na ziemi pokarmu dla swego osobliwego i chorobliwego piękna. Nagle, w ciężkim i rozkosznym powietrzu, przelatuje świetlista strzała, błyskawica, która niczym promień niemieckiego doktora, przechodzi przez ciało. Jednym grotem poeta zgłębił tajemniczą myśl, niewyjawnione pragnienie.
Taka jest jego maniera i jego sztuka. Wykazuje w niej pewność, która zaskakuje u ttak młodego strzelca. Nie jest całkowicie niewinny. Ale jest na tyle szczery i prawdziwy, że staje się przez to naiwny i takim się właśnie podoba. Jest w nim zepsuty Bernadin de Saint-Pierre, jest i prostoduszny Petroniusz.
Anatol France
On - bogaty, przystojny i elegancki. Właściciel dużej firmy. Ona stanowi dla niego zagadkę. Kim tak naprawdę jest dziewczyna, którą ściga bezwzględny morderca? Może coś ukrywa?Na kartach Niewinnej pomyłki, w scenerii jak z filmu sensacyjnego spotykają się dwie niezwykłe osobowości, które wydaje się dzielić niemal wszystko. Ale tajemnicza moc miłości popycha tych dwoje ku sobie jak magnes. Czy będą gotowi pójść za głosem serca? Czy związek tych dwojga jest w ogóle możliwy , skoro pochodzą z tak różnych od siebie światów?
Czy doręczony po czterdziestu trzech latach list może odmienić czyjeś życie?Przekona się o tym Flavie Richalet, nauczycielka historii w bretońskim miasteczku, która dla rozrywki pisuje romantyczne opowiastki o miłości, przyjmowane z entuzjazmem przez jej przyjaciółki. Dwudziestodziewięcioletnia Flavie ma za sobą kilka nieudanych związków i wciąż czeka na swojego księcia na białym koniu. Pewnego dnia znajduje wśród innych przesyłek stary list w pożółkłej kopercie. Został wysłany przed czterdziestoma trzema laty do pewnej dziewczyny, Amelie Lacombe, lecz z winy poczty nie dotarł do adresatki.Młoda kobieta decyduje się go przeczytać; okazuje się, że nadawca, mężczyzna, podpisujący się literą ""E"", kochał z wzajemnością Amelie i czekał na jej odpowiedź.Flavie, uwielbiająca romanse, postanawia odnaleźć tych dwoje, uznając, że ich historia będzie wspaniałym tematem jej następnej opowieści. Wierzy, że uda jej się na nowo połączyć Amelie i Erwana. Ale czy dawna miłość mogła przetrwać ponad czterdzieści lat? Flavie nie spodziewa się, że los szykuje dla niej wspaniałą niespodziankę
Buntownicza Zoe Collins poprzysięgła sobie, że jej stopa już nigdy nie postanie w Copper Creek. Nie chciała już nigdy rozmawiać z mężczyzną, który złamał jej serce. Śmierć ukochanej babci zmusza ją jednak do powrotu starsza kobieta zapisała Zoe w testamencie rodzinną spuściznę, jaką jest brzoskwiniowy sad u podnóża gór Pasma Błękitnego.Kiedy Zoe wraca do domu z córeczką i chłopakiem Kyle'em, okazuje się, że wszyscy wokół oczekują od niej, by porzuciła swoje dotychczasowe życie, które ułożyła sobie daleko od Copper Creek. Uważają, że jest wprost stworzona do prowadzenia sadu ale niby jak po tylu latach ma poczuć się tutaj jak w domu?Cruz Huntley nigdy nie uporał się z utratą swojej pierwszej miłości, Zoe Collins, młodszej siostry swojego najlepszego przyjaciela Brady'ego. Nawet po tym, jak zdradziła go podczas krótkiej przerwy w ich związku, ani po tym, jak wyjechała w nieznane z tym łajdakiem, Kyle'em Jimmersonem, ani nawet teraz gdy minęło już pięć lat.W miarę jak Zoe mierzy się z życiowymi decyzjami, a jej przeszłość z Cruzem daje o sobie znać, między nią i Kyle'em narasta napięcie. Chociaż Zoe godzi się z tym, że jej relacje ulegną zmianom, wciąż nie jest pewna, czy może pozostać w Copper Creek, gdzie czekają na nią nowe obowiązki I pierwsza miłość.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
