„Projekt życia” to sformułowanie użyte przez Jana Pawła II w jego liście do młodych całego świata. Papież nie wahał się pisać o życiu jako samourzeczywistnieniu, o kształtowaniu przez człowieka własnego życia na każdym jego etapie, o wybieraniu spośród różnych perspektyw. I sam ustawiał drogowskazy na życiowych zakrętach.
Zbiór takich mądrych rad zawiera niniejszy wybór gromadzący jedne z najważniejszych listów Jana Pawła II. Myśl o odpowiedzialnym kształtowaniu życia nieustannie powraca w papieskich naukach skierowanych do ludzi w różnym wieku (choćby w zawartym w naszej książce liście do osób starszych), podobnie jak myśl o cierpieniu będącym częścią każdego ludzkiego życia. I ono bowiem, w równej mierze co radość czy szczęście, znajduje właściwe miejsce w tworzonym przez każdego z nas własnym projekcie
Kompetentne wprowadzenie do dziejów myśli Wschodu - filozofii indyjskiej, islamskiej, chińskiej, koreańskiej i japońskiej. Autor prezentuje sylwetki najwybitniejszych myśli-cieli (życie i poglądy), m.in. Buddy, Zaratusztry, Awicenny, Awerroesa, Konfucjusza, Laozi, Mahatmy Gandhiego. Szczegółowo opisane główne prądy filozofii Wschodu i ludzie, którzy je tworzyli.
16 października 1978 Karol Wojtyła zostaje wybrany na papieża i przybiera imiona Jan Paweł II. W tym dniu rozpoczyna się niezwykły pontyfikat, który pozostawi ślad w umysłach wielu pokoleń. Niestrudzony pielgrzym, zwiastun pokoju, pierwszy w historii polski papież, ryzykując niezrozumienie, będzie głosił swą wiarę w Boga ludziom na całym świecie.
Autor w dwunastu obszernych omówieniach stara się przedstawić misję życia Jana Pawła II.
Bruce Chatwin provides a fascinating background to indigenous Australian life.
The songlines are the invisible pathways that criss-cross Australia, tracks connecting communities and following ancient boundaries. Along these lines, Aboriginals passed the songs which revealed the creation of the land and the secrets of its past. In this magical account, Chatwin recalls his travels across the length and breadth of Australia seeking to find the truth about the songs and unravel the mysteries of their stories.
Adam Sikora jest historykiem filozofii i myśli społecznej, emerytowanym profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. Między wiecznością a czasem to zbiór filozoficznych esejów na temat Hioba, romantycznej koncepcji wieczności i czasu, dziewiętnastowiecznej filozofii historii i duchowej biografii autora. Nawiązując do poglądów różnych filozofów, autor zajmuje się m.in. takimi problemami, jak pogodzenie ludzkiego cierpienia z miłosierdziem i dobrocią Boga oraz poglądy Adama Mickiewicza dotyczące relacji człowiek – Bóg, ducha i ciała, czasu i struktury świata. Pisze też o dziewiętnastowiecznym rozumieniu sensu dziejów i zastanawia się nad uwodzicielską siłą marksizmu.
Historia Hioba kończy się zatem dość sztucznym happy endem. Czy naprawdę jednak kończy? A te długie sto czterdzieści następnych lat? Czyżby nigdy już więcej nie cierpiał? Jakże teraz będzie mógł cieszyć się pełnią szczęśliwości, nie lękając się zarazem o jej trwałość? Czyżby Pan wyzbył go pamięci oraz obdarzył łaską zapomnienia, tak że nie musiał już wracać myślą do szczęścia, które ongiś utracił, oraz do umęczeń, których wówczas zaznał? I czy radość posiadania nowych synów i cór była kiedykolwiek w stanie przesłonić dręczącą świadomość nieobecności tych – pierworodnych przecież – których tak bezpowrotnie został pozbawiony? A czy klęski, które przez te następne sto czterdzieści lat nawiedzały jego bliźnich z ziemi Uz, nie sprawiały mu bólu oraz udręki współczucia? I co też mówił swoim przyjaciołom wtedy, kiedy znaleźli się – tak jak niegdyś on sam – w kleszczach cierpienia? A co właściwie znaczy ten ostatni werset Księgi, który stwierdza, że „umarł on stary, i syty dni”? Czyżby to, że miał już wszystkich owych dni na tyle dość, że mógł wreszcie na łożu śmierci westchnąć z prawdziwą ulgą i wyszeptać jedno tylko słowo: nareszcie...
Z rozdziału Teodycea i przypadek Hioba
Siły zła - gorliwi funkcjonariusze UB i SB oraz setki tajnych współpracowników, także z kręgów kościelnych - zwarły szeregi w walce z Pasterzem krakowskiego Kościoła. Donosy, raporty i sprawozdania o powstawaniu parafii w Sieńczycach, stosunkach panujących w kurii, roli arcybiskupa Wojtyły w pracach Soboru, jego relacjach z innymi hierarchami Kościoła wypełniają strony tej książki. Dokumenty zgromadzone w teczkach tajnych służb są świadectwem zdrady, dowodem ludzkiej słabości i nikczemności.
Ostatecznie jednak rozpędzona ubecka machina, prowadząca starannie zaplanowane działania przeciwko Kościołowi, poniosła klęskę. Postawa Karola Wojtyły - jego odwaga, mądrość i roztropność - wydatnie się do tej porażki przyczyniła. W ten sposób teczki, wbrew ich twórcom, są także symbolem zwycięstwa dobra.
"Donos na Wojtyłę" stanowi pierwsze kompleksowe, oparte na analizie dokumentów bezpieki, omówienie inwigilacji polskiego Kościoła w epoce PRL-u.
"Kobiety w Biblii. Stary Testament" to zbiór krótkich tekstów publikowanych przez Elżbietę Adamiak w rubryce pod tym samym tytułem w „Tygodniku Powszechnym”. Autorka, znana teolożka feministyczna, tropi w Starym Testamencie ślady kobiet, zarówno tych znanych wszystkim, jak Ewa, Sara, Judyta czy żona Lota, jak i tych mniej znanych czy wręcz bezimiennych, wspomnianych w jednym zdaniu, jako „cudza żona” czy „mądra kobieta”. Celem tej książki jest przybliżenie ich postaci czytelnikom, przedstawienie pewnych idei teologicznych dotyczących kobiet i odnalezienie w biblijnym rozumieniu kobiecości tego, co jest bliskie kobietom współczesnym.
Za swoje głośno wyrażane poglądy ksiądz Stanisław Musiał, zmarły w 2004 rokujezuita, społecznik, publicysta i dziennikarz nie raz zbierał publiczne połajanki od zakonnych zwierzchników, narodowych fundamentalistów, a nawet samego księdza Prymasa. Opowiadał się za tolerancją, pojednaniem z Żydami, przeciw wojnie w Iraku... Był zaprzyjaźniony z autorami i często z nimi rozmawiał o swoim życiu, wierze i Kościele XXI wieku, który zamiast o okrucieństwie aborcji mówiłby więcej o radości dawania nowego życia.
Już - jeszcze nie. Całoroczne rekolekcje z Ludźmi Adwentu są - choć trudno w to uwierzyć - jej książkowym debiutem. To osobiste refleksje na temat świadomego i głębokiego przeżywania własnej wiary, pisane w żywym dialogu z czytelnikami. Autorka podpowiada, w jaki sposób w zgiełku współczesnego świata odnaleźć chwilę skupienia. Taką chwilą może być na przykład spacer ulicami miasta przed świtem albo... przygotowanie jednej ze świątecznych potraw według zamieszczonych w książce przepisów.
Przewodnik po problemach, przed jakimi w ostatnich latach stanęła katolicka teologia. Młody teolog, członek redakcji miesięcznika „Więź” pisze m.in. o stosunku Kościoła do innych religii i innych wyznań chrześcijańskich, o nowych wątkach w teologii maryjnej i feministycznej, o konsekwencjach reformy liturgii oraz o ścierających się wizjach Kościoła przyszłości. Książka dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, w jaki sposób wyznaje swoją wiarę dzisiejszy Kościół.
O domach, o dzieciach, parach, Zośce, dziewczęcości i Wariatkowach. O tym, czego nie lubił Ojciec, a co i owszem. O zwyczajnych i nadzwyczajnych zwrotach życia... Więc o wszystkim. Z nieskrępowanej niby to pogawędki - z Czytelnikiem, przecież i trochę ze sobą samym - Andrzej Żuławski wysnuwa opowieść niezwykle barwną i wcale niebłahą.
Szafranowy krzyż to intrygująca historia miłości baptyjskiej pastorki Dany i gorliwego hinduisty, byłego mnicha Freda. Poznali się na portalu randkowym i zaczęli trudną, lecz inspirującą podróż, jaką jest związek międzywyznaniowy. Od pełnej wyrzeczeń podróży poślubnej po walkę z apetytem na cheeseburgery, zabawne i szczere wyznania ukazują problemy, z jakimi boryka się dwoje ludzi, starając się połączyć ze sobą dwie diametralnie różne duchowe ścieżki w jednym domu. Co zaś jest najbardziej zaskakujące na drodze Dany? Otóż związek z mężem hinduistą pomaga jej głębiej praktykować swoją wiarę w Boga.
Leszek Długosz – śpiewający poeta, w rzeczywistości artysta i twórca, spełniający się w ileż szerszym zakresie. Kompozytor, pianista, aktor, felietonista („Czas Krakowski”, „Rzeczpospolita”, „Dziennik Polski”). Długoletni współpracownik krakowskich Arcanów. W tygodniku „wSIECI” prowadzi autorskie „okienko poetyckie”. Opublikował szereg zbiorów poezji i płyt autorskich, m.in. Z tego co jest, Dusza na ramieniu, Po głosach, po śladach…, Pamiętać. W 2016 roku z okazji 75. urodzin autora ukazał się jubileuszowy wybór jego wierszy Ta chwila, ten blask lata cały… Jest autorem oraz wykonawcą licznych programów radiowych i telewizyjnych („Literatura wg Długosza”, „Przyjemności niedzieli”). Koncertuje na terenie całego kraju, występował w większości krajów europejskich, w Stanach Zjednoczonych, w Kanadzie, w Rosji, na Syberii. Jako aktor wystąpił w kilku filmach (m.in. w Trzeciej części nocy i Na srebrnym globie Andrzeja Żuławskiego). W okresie świetności Piwnicy pod Baranami, w latach 60. i 70., jedna z najbardziej twórczych osobowości tego Zespołu. Laureat Nagrody Miasta Krakowa, stypendysta rządu francuskiego, Mistrz Mowy Polskiej 2007. Przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, przez prezydenta Andrzeja Dudę odznaczony Krzyżem Komandorskim.
O książce tej, swoich wspomnieniach piwnicznych, mówi tak: „W mojej opowieści starałem się selekcjonować materię i włączać do niej przędziwo autentyczne. Więc to, czegom sam doświadczył. W czym brałem udział, co widziałem, słyszałem. Co opowiadano mi wtedy... Byłoby pięknie, gdyby Czytelnik, kończąc lekturę i niczym drzwi za sobą zamykając okładkę tej książki, miał wrażenie, że znowu tam był. Trafił tam jeszcze raz? I odzyskał, w rzeczywistości przecież nigdy niezaistniały, ten jeszcze jeden wieczór w tamtej Piwnicy... Gdybyż jeszcze było i tak , że ożywione myśli i poruszone Jego serce, znów w tamtą stronę, żeby znów chciały tam biec…”
ks. Jakub Bartczak, o. Ezechiel Lasota OFM, ks. Michał Misiak
Trzy postaci – charakterne, mocne, a przy tym wiarygodne. Zahartowane w tym, co ludzkie. Kapłani z pasją, których widać nie tylko przy ołtarzu, ale i na boisku piłkarskim, ulicy, w maratonie, skateparku. Szczerzy w tym, co robią. W swojej pracy przekonujący – również dla tych, którym z Kościołem nie zawsze jest po drodze.
Poznaj trzy barwne historie: księdza Kuby – hiphopowca; ojca Ezechiela – piłkarza; księdza Michała, który jest ulicznym ewangelizatorem.
Kolejna książka Tadeusza Wodzickiego zapoznaje polskiego Czytelnika z mało znanym w naszym kraju rejonem świata ciągnącą się przez Chile i Argentynę Patagonią. Autor szczegółowo opisuje swoją podróż po tym rejonie Ameryki Południowej. Zabiera nas najpierw do chilijskiej, a potem do argentyńskiej części Patagonii, opisując piękno przyrody, panujące na miejscu zwyczaje kulturowe i kulinarne oraz zapoznając Czytelnika z historią tych terenów. Szczególną wartość mają opisy cudów natury, takich jak park Torres del Paine, miasto Puerto Madryn czy Ziemia Ognista. Bardzo interesujące są również opisy lodowca, na którym lód pod wpływem słońca zmienia swój kolor na niebieski. Całości dopełniają liczne zdjęcia Jana Rewskiego, dokumentujące podróż po Patagonii.Tadeusz Wodzicki jest z zawodu informatykiem. Działalność pisarską rozpoczął po zakończeniu kariery zawodowej. Debiutował powieścią Brudna wolność.
Kogo tu nie ma? W wielowątkowej opowieści o słynnych rodach, trzęsących Los Angeles i Kalifornią, a poprzez kino Ameryką i światem, usłyszymy Lauren Bacall i Arthura Millera, Gore Vidala i Joan Didion, Dennisa Hoppera i Katherine Hepburn, ale także samych członków opisywanych klanów - całych „rodzin paczłorkowych” powiększających się wraz z kolejnymi małżeństwami i rozwodami - oraz ludzi, będących na ich usługach, świadków najróżniejszych wydarzeń, trzymanych przez lata w tajemnicy lub kompletnie zmienianych w oficjalnych wersjach.
Dzieje Los Angeles są jak podniecająca przejażdżka kolejką górską, która stopniowo zamienia się w koszmar – stwierdza jeden z bohaterów i zarazem narratorów tej historii, splatanej przez autorkę niczym perfekcyjny warkocz, przywodzący na myśl „samomówiące” książki noblistki Swietłany Aleksijewicz. W pięciu panoramicznych, zazębiających się rodzinnych sagach ów koszmar miewa różną postać.
Choć w „Na zachód od Edenu” anegdota goni anegdotę, a szokujące bogactwo, ciężkie od diamentów i rubinów, wkładanych przez znudzone żony do kąpieli w nowym basenie, sąsiaduje z brakiem jakichkolwiek skrupułów i skrajnym egoizmem, ta znakomita książka jest czymś znacznie więcej niż opowieścią o Ameryce w jej skrajnym wydaniu. Owiana specyficzną nostalgią, oświetlająca zdarzenia z różnych, wykluczających się stron, jest kapitalną wiwisekcją ludzkiej natury i ilustracją słynnego cytatu z Chandlera, że prawo jest wtedy, gdy je sobie kupisz, i na miarę tego, ile zapłaciłeś.
Rozmaite zagadnienia ekonomiczne na przemian zyskują i tracą na popularności w zależności od aktualnych polityczno-intelektualnych nastrojów. Obecnie, w dyskusjach na temat gospodarki, na absolutnym topie jest problem nierówności społecznych, o których znów zrobiło się głośno po publikacji książki o kontrowersyjnym tytule Kapitał (ze skromnym dopiskiem w XXI wieku), autorstwa Francuza, Thomasa Piketty'ego.Piketty, którego rodzice byli Trockistami (choć deklarują, że zmienili poglądy polityczne zanim narodził się młody Thomas), reprezentuje typową dla współczesnych socjalistów postawę: Jako że poprzeć socjalizmu wprost nadal nie wypada, przyznaje on wyższość gospodarki rynkowej nad centralnie planowaną. Po tym jednak dodaje, że wolny rynek ma niestety pewne wady, które wymagają interwencji państwa. Następnie przedstawia rzekome zawodności rynku, proponuje postępowe reformy iI wychodzi z tego wszystkiego system, który z wolnym rynkiem ma niewiele wspólnego, za to z socjalizmem wiele.Piketty wyjątkowo nie lubi bogatych. Generalnie uważa, że mają za dużo i chciałby im trochę pozabierać. Tym bardziej, że jego zdaniem bogactwo bogatych hamuje rozwój gospodarczy i przyczynia się do ludzkiej biedy. Neguje tym samym prawo Saya, że każda podaż ma swój popyt i tworzenie bogactwa samo w sobie wytwarza popyt ze strony tych, którzy je współtworzą. Kwestie takie jak tworzenie bogactwa czy produktywność nie mieszczą się w kręgu jego zainteresowań. Całkowicie pomija związek rozkładu bogactwa z procesem jego produkcji. Wkracza w sytuację zastaną bogactwo istnieje, a jego rozkład jest bardzo nierównomierny i oferuje swoją wizję lepszego świata. Pytania skąd to bogactwo się wzięło i dlaczego jego rozkład wygląda tak, a nie inaczej w ogóle nie zadaje.Na szczęście zadaje je Robert Gwiazdowski w swojej najnowszej, niezwykle interesującej i błyskotliwie napisanej książce, którą z dumą prezentujemy. Odpowiedź Autora, którą podpiera on szczegółowymi danymi i statystykami, zdejmuje z nierówności społecznych swoistą aurę mistyczności, która sprawia, że duża część społeczeństwa za ich przyczynę uznaje spisek bogatych.Otóż prawda jest taka, że równość i nierówność mają charakter moralnie neutralny, zaś przyczyn nierówności na świecie było i jest multum, a co najważniejsze nierówności pełnią bardzo ważną, korzystną rolę w rozwoju gospodarczym i poprawie standardu życia.Więcej (i zapewne w ciekawszy sposób) opowie Państwu o tym profesor Robert Gwiazdowski.Polecamy!Fijorr Publishing.
Ile prawdy jest w legendach i plotkach o rosyjskich nowobogackich? Jak wiele opowieści na temat tamtejszych oligarchów odpowiada rzeczywistości?
„Sceny z życia rosyjskich milionerów” to wiarygodna relacja z pierwszej ręki. Autorka, Marie Freyssac, przez kilkanaście miesięcy była blisko mieszkańców Rublowki – jednej z najbogatszych dzielnic Moskwy. Uczyła tam dzieci rosyjskich milionerów języka francuskiego, dobrych manier i zasad etykiety. To nie sensacyjny zapis obyczajów panujących w domach niezwykle bogatych ludzi, raczej wyważona, niemal socjologiczna relacja osoby, która pilnie przyglądała się codzienności osób przyzwyczajonych do luksusu.
Audiobook zaskoczy, momentami rozbawi, innym razem przerazi. Zaskakujące historie, które wydają się nierealne, a które Marie Freyssac miała okazje obserwować z bliska nie tylko w domu swoich pracodawców, ale również ich sąsiadów i przyjaciół.
Przed Wami błyskotliwa opowieść kobiety, która przybyła z innego świata i bacznie obserwowała ten, w którym nagle przyszło jej żyć.
Na początku jest szalony pomysł, by udać się w podróż poślubną... motorem i ruszyć po przygodę życia, tak daleko, jak to możliwe, czyli, jak wskazują mapy, do Szanghaju. Stanisław Bujakowski dosiada maszyny B.S.A. o mocy 10 koni mechanicznych, Halina mości się w doczepionym do motocykla koszyku i tak zaczyna się niesamowita historia. Jest sierpień 1934 roku. Podróż młodej pary trwa rok i siedem miesięcy, szlak wiedzie przez całą Azję, od Turcji, poprzez Syrię, Irak, Persję, Indie, Burmę, Indochiny do Chin, prawie 24 000 kilometrów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?