Pierwsze wydanie książkowe!Nowo odnalezione pamiętniki Ludwika Marian Kurnatowskiego, nadkomisarza Policji Państwowej II RP47. tom Kryminałów przedwojennej WarszawyZawiera trzy niepublikowane wcześniej opowiadania:Szach Ali Kurzi MirzaSzczury hotelowe (kradzież w warszawskim Bristolu)Krwawa noc w SkolimowieWspomnienia Ludwika Kurnatowskiego pokazują różne oblicza światka przestępczego Warszawy pierwszej połowy XX wieku. Z jednej strony dowodzą, że nie brakowało wówczas złodziei inteligentnych i pomysłowych, przy tym honorowych i kierujących się zasadami. W swoich zapiskach wyjaśnia on na przykład sprawę tajemniczego włamania, którego ofiara ze zdziwieniem odkryła, że drzwi do jej hotelowego pokoju wciąż były od środka zamknięte, lub historię znajomości z fałszerzem, na którego trop wpadał w różnych zakątkach Imperium Rosyjskiego. Z drugiej historia bestialskiego mordu opisanego w Krwawej nocy w Skolimowie pokazuje ludzi pozbawionych jakiegokolwiek szacunku dla drugiego człowieka. To pozycja warta uwagi zarówno dla osób ciekawych obrazu światka przestępczego międzywojennej i wojennej Warszawy, jak i fanów kryminałów.Fragment książki:Tak jest. Otóż siostra moja zatrzymała się w tym waszym pierwszorzędnym hotelu. No, jakże go tam aha, Bristolu. Prosiłem, aby zamieszkała u mnie nie chciała i ot jakie skutki uporu. Ładny hotel! A jeszcze mówią, że pierwszorzędny.Pani Łochwicka zapewne padła ofiarą kradzieży?Nu, naturalnie! Już te wasze warszawskie ptaszki to artisty! Pomyśl pan z zamkniętego od wewnątrz pokoju, w chwili gdy siostra znajdowała się w nim zginęły jej wszystkie kosztowności i palto karakułowe. Nie chodzi nawet o wartość skradzionych rzeczy, chociaż przyznam się, że warte one były dużo, ale jakże ja teraz siostrze w oczy spojrzę? Ładny kraj powie siostrę gubernatora okradają w pierwszorzędnym hotelu! Nu sam zastanów się, Ludwiku Antonowiczu, czy to może tak być ja, gubernator kraju, nie mogę zapewnić bezpieczeństwa moim bliskim wobec zakusów złodziei? Czyż to do pomyślenia?
Cały świat należał do nich. Luksusowe jachty, najdroższe hotele, popularne plaże w Dubaju, Cannes czy Saint Tropez. Kolorowe drinki, narkotyki i seks. Tak wyglądało życie ekskluzywnych prostytutek z Polski. Były wśród nich modelki, celebrytki, finalistki konkursów piękności, artystki.
Podczas dwumiesięcznego seks - wyjazdu potrafiły zarobić nawet kilkaset tysięcy złotych. Ich klientami byli nie tylko biznesmeni czy arabscy książęta, ale także polscy artyści i sportowcy.
Spełniały najbardziej skrywane fantazje seksualne bogatych mężczyzn. Nie wszystkie handlowały ciałem na własne życzenie. Wszystkie prowadziły podwójne życie. Miały partnerów, mężów i dzieci.
To nie jest powieść o miłości. To książka o brudnym świecie ekskluzywnego seksu, narkotyków i ogromnych pieniędzy. To nie jest literacka fikcja...
Hanna Chrzanowska urodziła się w Warszawie jednak większość swojego życia spędziła w Krakowie. Dzięki nowej pozycji Kraków od podszewki Śladami Hanny Chrzanowskiej, możemy spojrzeć na miejsca w Krakowie - większości znane czytelnikowi - oczami błogosławionej pielęgniarki. Książka przewodnik pomoże zaplanować czytelnikowi spacer po Krakowie śladami Hanny Chrzanowskiej. Gimnazjum Sióstr Urszulanek ul. Starowiślna 3, to w tej szkole uczyła się mała Hanna, Uniwersytecka Szkoła Pielęgniarek i Położnych ul. Kopernika 25 - miejsce pracy, kościół pod wezwaniem św. Mikołaja, ul. Kopernika 9 - tu spoczęły prochy bł. Hanny i wiele innych. W książce znajdziemy również ciekawostki związane z historią miejsc, liczne zdjęcia oraz wspomnienia.
ks. Jerzy Czerwień * Szymon Hiżycki OSB * Damian Mrugalski OP * ks. Józef Naumowicz Danuta Piekarz * ks. Marek Starowieyski * ks. Przemysław Szewczyk * Michał Wilk * Maciej Zachara MIC
Dziewięciu wybitnych biblistów, patrologów i historyków Kościoła, w rozmowach z Maciejem Müllerem, przypomina spory i dyskusje, których temperatura swego czasu sięgała zenitu. Dzięki historycznej perspektywie współczesne debaty o sensie celibatu, obecności religii w szkole, zasadności spowiedzi w konfesjonale czy kształcie liturgii zyskują nowy wymiar. Suche fakty dostępne na wyciągnięcie ręki w internetowej wyszukiwarce, w rozmowach fachowców zmieniają się w barwne, pełne życia historie, w których to, co święte, miesza się z tym, co grzeszne, wielcy Kościoła mają swoje słabości, a idealizowana przeszłość okazuje się wcale nie taka idealna.
Tytuł przewrotny, bo autor, wybitny brytyjski krytyk dizajnu, nie tylko o Bauhausie pisze: A jak autentyk, B jak Bauhaus, C jak cztery kółka – i tak aż do końca alfabetu. To subiektywny, wycinkowy, ale jednocześnie fascynujący portret przedmiotów z których powstał (i nadal powstaje!) nowoczesny świat. Deyan Sudjic, dyrektor Design Museum w Londynie, w kilkudziesięciu niedługich rozdziałach z równą swadą pisze o architekturze, jak i o grach komputerowych na przykładzie serii Grand Theft Auto; zajmuje się tematami bardzo rozległymi (film, moda, funkcjonalizm), ale skupia się również na drobiazgach, które wszyscy dobrze znamy z codziennego życia. Nie przestaje zadawać pytań i dociekać natury otaczających nas wytworów współczesności: czym jest autentyczność, a czym podróbka? Dlaczego niedoskonały przedmiot może być bardziej wartościowy niż jego perfekcyjnie dopracowany odpowiednik? Czemu ornament jest sprawą śmiertelnie poważną? Dociekliwość, iście angielskie poczucie humoru i autoironia to cechy charakterystyczne twórczości Sudjica, B jak Bauhaus zaś to książka, której nie sposób odłożyć na półkę.
Deyan Sudjic jest dyrektorem Design Museum w Londynie. Opublikował wiele książek na temat architektury i dizajnu, m.in. The Edifice Complex: How the Rich and Powerful Shape the World, 100 Mile City i Norman Foster: A Life in Architecture. Współtworzył miesięcznik poświęcony architekturze „Blueprint”, jako krytyk współpracował także z „The Observer”. W 2002 roku był dyrektorem Biennale Architektury w Wenecji. W 2013 roku nakładem wydawnictwa Karakter ukazał się jego Język rzeczy, znakomicie przyjęte przez czytelników wprowadzenie do świata współczesnego dizajnu.
Czyta Filip Kosior
Ta książka to zapis rocznego pobytu autorki w Berlinie. Wnikliwe notatki z lektur, intymne wspomnienia o rodzinie i przyjaciołach, szczere komentarze na temat wystaw i sztuki. Ale i zatroskane spojrzenie w Polskę, udział w protestach ulicznych jak i zaangażowanie w ochronę przyrody od bluszczu na sąsiedniej kamienicy po Puszczę Białowieską. Anda Rottenberg w notatkach jawi się jako przenikliwa obserwatorka i aktywna uczestniczka życia społeczno- politycznego, a także jako wrażliwa odbiorczyni dzieł sztuki i literatury. Z mieszkania w berlińskiej dzielnicy Wannsee wspomina przeszłość i analizuje teraźniejszość.() uczestniczę w rozmaitych naukowych seminariach, zabieram głos w dyskusjach i biesiaduję. A także chodzę na koncerty i spotkania z ciekawymi ludźmi, wypożyczam i czytam książki, coś piszę, coś publikuję i obiecuję, że znów coś napiszę albo coś wygłoszę, albo zrobię jakąś wystawę. Z zewnątrz wygląda to tak, jakbym żyła w realnej rzeczywistości, a nie w jakimś wirtualnym balonie. Ale subiektywnie raczej płynę nad ziemią, jak jedna z moich ulubionych bohaterek ostatniej książki Olgi Tokarczuk, która już nie jest żywa, choć jeszcze nie umarła.fragment książki
Napisana z polotem opowieść o architekturze ostatnich dziesięcioleci. Od Londynu po Dubaj dzisiejsi architekci prześcigają się w projektowaniu coraz bardziej monumentalnych, ostentacyjnych i ekstrawaganckich budynków, które radykalnie zmieniają miejski krajobraz. Ale pod wpływem globalizacji i wielkiego kapitału zmieniły się także prawa, jakimi rządzi się miejska przestrzeń – i w rezultacie to, jak wygląda nasze życie w miastach. Tom Dyckhoff, brytyjski krytyk architektury i urbanistyki, opowiada o tym wszystkim ze znawstwem, swadą i poczuciem humoru.
Gdy zejdziemy z powrotem na poziom ulicy, zostawimy The Shard, miniemy tarki do sera i korniszony i dojdziemy do ronda Old Street, które leży pół godziny drogi na północ od City, to natkniemy się na budynek o dziwnym wyglądzie. W pierwszej chwili trudno znaleźć słowa, żeby go opisać. Bo co można powiedzieć o ogromnym bloku mieszkalnym ze stali i szkła składającym się z dwóch połączonych kul, wyglądających jak para oderwanych od reszty ciała pośladków z odciśniętą na nich kratką? Rondo Old Street nie jest piękne. Przestrzeń o tego typu trudnej urodzie agenci nieruchomości nazywają ‘miejscem z charakterem’.
Książka Dyckhoffa pozwala z dystansem spojrzeć na to, co nazywane bywa „architekturą dla jednego procenta”.
Dzieło Wiesława A. Zdaniewskiego pozostaje w pamięci nie tylko ze względu na piękne fotografie. Opis miejsc i ciekawa, krytyczna, narracja pozwala nam przenieść się w nieznane, aby po chwili uruchomić marzenie o zorganizowaniu takiej podróży w realu. Na tym polega wielkość szczerego przekazu.
Tym razem autor prowadzi nas przez egzotyczną Kolumbię, od Bogoty do Cartageny de Indias. Ponieważ podróże nie wymagają pośpiechu, godziny na kilometry mają ponadczasowy wymiar. I to jest wartością dodaną ukochania świata. Godzina wędrówki w Kolumbii to czas z niczym nieporównywalny!
Jerzy Staniszkis. Architekt to kolejna książka cenionej autorki trylogii Ostańców i pierwsza wyczerpująca biografia architekta, grafika i charyzmatycznego nauczyciela, autora pomnika Polskiego Państwa Podziemnego i Armii Krajowej przy gmachu Sejmu RP. Biografia powstała w oparciu o bogate archiwum rodzinne, a także na podstawie rozmów z przyjaciółmi i członkami rodziny, których wypowiedzi i wspomnienia są przywoływane na kartach książki.
Jerzy Staniszkis, absolwent Gimnazjum im. Stefana Batorego, student Wydział Architektury na Politechnice Warszawskiej i uczeń Bohdana Pniewskiego, podczas kampanii wrześniowej walczył w 3 Pułku Szwoleżerów Mazowieckich. Po bitwie pod Kockiem w październiku 1939 roku dostał się do niewoli i pozostałe lata wojny spędził w oflagach – w Woldenbergu był jednym z organizatorów „olimpiady za drutami” w 1944 roku. Do Warszawy wrócił w lutym 1945 roku i podjął pracę w Biurze Odbudowy Stolicy, a później w Biurze Urbanistycznym Warszawy, Pracowniach Budownictwa Przemysłowego i w Miastoprojekcie Stolica. Współtworzył scenografię wystawy Warszawa oskarża, a także projektował plakaty. Do 1950 roku pracował na Wydziale Architektury PW, później jako profesor w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Okres socrealizmu przetrwał, zajmując się architekturą wystawienniczą i tworząc m.in. nowatorskie systemy do konstrukcji stelaży i mebli wystawowych. W 1960 roku jako ekspert w tej dziedzinie wyjechał do Iraku, gdzie podjął pracę na Uniwersytecie Bagdadzkim, a w 1962 roku przeniósł się do Stanów Zjednoczonych i do 1987 roku pracował tam jako profesor w Szkole Architektury University of Detroit. W 1980 roku zorganizował wymianę studencką pomiędzy Politechniką Warszawską a University of Detroit, która trwa do dzisiaj. Skorzystało z niej wielu wybitnych obecnie polskich architektów. Uwieńczeniem kariery na amerykańskiej uczelni było nadanie jego imienia sali, w której wykładał, i wmurowanie nad wejściem pamiątkowej tablicy. Do Polski wrócił w 1993 roku. W wieku 83 lat wygrał konkurs na pomnik Polskiego Państwa Podziemnego i Armii Krajowej, który został stanął przed gmachem Sejmu. Jednym z ostatnich jego projektów był system siedmiu mostów dla pieszych i rowerzystów łączących lewo- i prawobrzeżną Warszawę. Jerzy Staniszkis zmarł w 2009 roku w Warszawie, mając 94 lata.
W 2014 roku Reni Eddo-Lodge, brytyjska dziennikarka i blogerka, opublikowała na Facebooku post zatytułowany Dlaczego nie rozmawiam już z białymi o kolorze skóry.Napisała w nim, że ma już dość wyjaśniania białym ludziom, jak czują się osoby o innym kolorze skóry, ma dość ich reakcji od znudzenia i niezrozumienia po agresję. Ci, którzy sądzą, że biały kolor skóry jest naturalny, nie są w stanie pojąć, na czym polega rasizm, zwłaszcza ten ukryty, strukturalny.Po opublikowaniu postu Reni Eddo-Lodge została zasypana odpowiedziami zarówno białych, jak i ciemnoskórych. Jedni jej dziękowali, że otworzyła im oczy, inni, że wypowiedziała to, co sami czują.Książka Reni Eddo-Lodge jest próbą opisania tego doświadczenia w szerszym kontekście kolonialnej historii Wielkiej Brytanii, ale też różnych współczesnych form dyskryminacji rasowej.Co powinien wiedzieć biały, żeby zrozumieć, jak to jest być kolorowym w dzisiejszym świecie? Autorka pisze o własnych doświadczeniach, przytacza prace badaczy, nie pomija żadnego z ważnych aspektów rasizmu; pokazuje jego korzenie, pisze o uprzywilejowaniu białych, rasizmie strukturalnym i o czarnym feminizmie.Książki tańsze nawet o połowę! Sprawdź
You think you know her story. You ve read the Brothers Grimm, you ve watched the Disney cartoons, and you cheered as these virtuous women lived happily ever after. But real princesses didn t always get happy endings. Sure, plenty were graceful and benevolent leaders, but just as many were ruthless in their quest for power and all of them had skeletons rattling in their royal closets. Princess Stephanie von Hohenlohe was a Nazi spy. Empress Elisabeth of the Austro-Hungarian empire slept wearing a mask of raw veal. Princess Olga of Kiev slaughtered her way to sainthood while Princess Lakshmibai waged war on the battlefield, charging into combat with her toddler son strapped to her back. Princesses Behaving Badly offers true tales of all these princesses and dozens more in a fascinating read that s perfect for history buffs, feminists, and anyone seeking a different kind of bedtime story.
A powerful display of empathy and friendship from the #1 New York Times Bestselling author of If I Stay. Around the time that Freya loses her voice while recording her debut album, Harun is making plans to run away from home to find the boy that he loves, and Nathaniel is arriving in New York City after a family tragedy leaves him isolated on the outskirts of Washington state. After the three of them collide in Central Park, they slowly reveal the parts of their past that they haven't been able to confront, and together, they find their way back to who they're supposed to be. Told over the course of a single day from three different perspectives, Gayle Forman's newest novel about the power of friendship and being true to who you are is filled with the elegant prose that her fans have come to know and love.
Poznaj niezwykłe życie Pawła i zobacz, jak w ogromnej beznadziei Bóg zasiewa ziarno prawdziwej radości i pokoju!
Opowieść o 32-letnim Pawle Szkutnickim na pierwszy rzut oka może wydawać się jedną z wielu wzruszających historii o cierpieniu, chorobie i beznadziei. Gdy się ją jednak pozna, trudno nie odnieść wrażenia, że to historia nietuzinkowa, bo nie tylko porusza i wzbudza współczucie, lecz także inspiruje i zadziwia. Skąd ten młody mężczyzna, od 18 lat zmagający się z trudnym do wyjaśnienia paraliżem, ma tyle siły, by nie tylko walczyć o siebie i swoje zdrowie, ale i motywować do działania wszystkich, z którymi się spotyka?
Jaromir Kwiatkowski – dziennikarz i publicysta, autor książek. Współpracownik tygodnika „Sieci” i portalu wPolityce.pl. Członek zespołu redakcyjnego dwumiesięcznika „La Salette. Posłaniec Matki Bożej Saletyńskiej”. Żonaty, ma dwie córki i wnuczkę. Mieszka w Rzeszowie.
Spotkanie z Pawłem i jego mamą Krysią było jednym z najpiękniejszych w moim życiu. Paweł na wózku, całkowicie sparaliżowany, na respiratorze... uśmiechnięty i spokojny chwalił się, że rusza jeszcze głową, a mózg pracuje mu precyzyjnie i na 150 procent. Obok mama... dla mnie anioł. Od wielu lat walczy o życie syna, poświęca mu każdą chwilę i wkłada ogromną pracę w to, by Paweł ruszał chociaż jedną ręką.
Anna Dymna, aktorka, założycielka i prezes Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko”
W czasie modlitwy stanęła mi przed oczami postać Nicka Vujicica. Pomyślałem, że może Wszechmogący Bóg przygotował dla Pawła podobną rolę, jaką odgrywa ten wspaniały człowiek pozbawiony rąk i nóg. Wszystkim narzekającym na własne krzyże radzę zaprzyjaźnić się z Pawłem, a przekonają się, że Bóg ma dla każdego z nas genialny plan na życie.
Jan Budziaszek, perkusista Skaldów, świecki rekolekcjonista
Jestem pewien, że to Pan Bóg podsyła nam tych wszystkich ludzi. I że ta choroba też nie jest przypadkiem. Przytrafiła się akurat mnie, być może dlatego, że mam taką psychikę, iż jestem w stanie to wszystko znieść. Jeśli młody człowiek, od kilkunastu lat przykuty do wózka, sparaliżowany czterokończynowo, mówi takie słowa, to znaczy, że już wygrał. Paweł Szkutnicki nie wygrał ze swoją chorobą, jakkolwiek jego stan jest dziś nieporównanie lepszy niż kiedyś, ale wygrał ze zwątpieniem, do którego – po ludzku sądząc – miałby prawo. Ta książka przywraca wiarę w człowieka.
Roman Graczyk, dziennikarz, publicysta, członek Zarządu Stowarzyszenia „Krzysiek Pomaga Pomagać”
Historię Pawła Szkutnickiego z Mielca opisaliśmy, piórem Jaromira Kwiatkowskiego, w 2012 roku w tygodniku „Uważam Rze” i dwa lata później – w tygodniku „wSieci”. Najbardziej poruszyły mnie w niej pogoda ducha, z jaką Paweł znosi swoją chorobę i cierpienie, oraz heroiczna postawa jego mamy, która od kilkunastu lat jest „rękami i nogami” Pawła. Ta historia powinna inspirować – tak niepełnosprawnych, jak i zdrowych – do przemyśleń nad sensem życia i cierpienia. Dlatego dobrze się stało, że Jaromir rozszerzył ją do rozmiarów książki. Gorąco zachęcam do jej lektury.
Michał Karnowski, dziennikarz, publicysta, „Sieci”, wPolityce.pl
Znam Państwa Szkutnickich od wielu lat na niwie prywatnej. Podziwiam nieustanną heroiczną walkę pani Krystyny o zdrowie Pawła. Te zmagania trwają od wielu lat. Pokazują wielką, sprawczą moc miłości matki do syna, która dosłownie i w przenośni przenosi góry. Gratuluję pomysłu, aby tę wzruszającą historię zawrzeć na kartach tej książki. Myślę, że każdy z nas po jej lekturze będzie inaczej patrzył na własne problemy.
Władysław Ortyl,
marszałek województwa podkarpackiego (pochodzi – tak jak Paweł – z Mielca)
Czy o „takich” tematach w ogóle powinno się pisać? Po co wyciągać „te” brudy na światło dzienne? Nie lepiej „to” zostawić? Kamil Janicki, autor Pierwszych Dam II Rzeczpospolitej i Epoki hipokryzji, odpowiada w swojej najnowszej książce: „Nie, nie lepiej”. Pisać wprost to obowiązek historyka.
Gwałt? Rzecz jasna winna jest kobieta. I to ona musi udowodnić, że jej opór był „nieprzerwany, rzeczywisty i niesymulowany”. Molestowanie dzieci? Niemożliwe, bo przecież „ich świadectwa przed sądem są dla znawcy zupełnie bezwartościowe”. Obmacywanie na ulicach, seksualne wykorzystywanie w pracy? Nękanie? Dewiacje? Zboczenia? „Przecież u nas w kinie nawet całusa nie zobaczysz… wszystko cenzurują”.
Lektura Epoki milczenia to odkrywanie świata ukrytego za kotarą pozornej cnotliwości, konwenansów i mieszczańskiego tabu. Odkrywanie Rzeczpospolitej pełnej hipokryzji, nigdy nieukaranych zbrodni, ludzkiej krzywdy i lekceważącego rechotu dziennikarskich hien.
Tadeusz Fedorowicz (19072002), urodzony na galicyjskim Podolu w rodzinie ziemiańskiej, jako młody ksiądz w roku 1941 dobrowolnie dołącza do transportu lwowian wywożonych przez Sowietów w głąb Rosji. Potem jako kapelan w armii Andersa zostaje duszpasterzem Polaków w Kazachstanie. Wraca do kraju w 1944 roku z armią Berlinga. Z czasem zostaje kapelanem w Zakładzie dla Niewidomych w Laskach, gdzie jednocześnie prowadzi nieformalne duszpasterstwo ludzi poszukujących i młodzieży akademickiej.Przez niemal 40 lat jest też duchowym powiernikiem Karola Wojtyły jako biskupa, kardynała i papieża.Izabela Broszkowska, należąca do rodziny Ojca Tadeusza i uczestniczka wakacyjnych wędrówek Wuja z młodzieżą, posługując się obficie jego własnymi wspomnieniami oraz świadectwami innych osób, kreśli przejmującą opowieść o drodze życiowej świętego kapłana, charyzmatycznego duszpasterza, świadka epoki naznaczonej przez dwa totalitaryzmy.
Kamil Glik, niezwykle waleczny, twardy zawodnik, który dla dobra drużyny jest gotów na wiele, reprezentant Polski, zastępca Roberta Lewandowskiego na stanowisku kapitana. Poznaj jego drogę do polskiej reprezentacji, dowiedz się, w jakich zagranicznych klubach grał i za co kochają go Włosi. Przeczytaj, jak zadebiutował w drużynie narodowej, co jest jego najmocniejszą stroną i które mecze uważa za najważniejsze w swojej karierze.
Dla wszystkich młodych fanów futbolu!
Robert Lewandowski, król strzelców wszystkich lig, w których występował, najbardziej utytułowany polski piłkarz, kapitan naszej drużyny narodowej. Przeczytaj, jak przebiegała jego kariera w reprezentacji, kiedy został powołany do kadry i kiedy zdobył w niej pierwszą bramkę. Sprawdź, w jakim meczu strzelił cztery gole, oraz odkryj, co jest jego słabością i gdzie w Polsce znajduje się ulica nazwana jego imieniem.
Dla wszystkich młodych fanów futbolu.
Jakub Błaszczykowski, kapitan naszej reprezentacji w latach 2010-2014, od ponad 10 lat grający w kadrze narodowej. Świetny piłkarz, sportowiec o żelaznym charakterze i ogromnej wrażliwości na potrzeby drugiego człowieka. Przeczytaj, gdzie zaczynał swoją przygodę z piłką nożną, kiedy zadebiutował w drużynie narodowej i ile meczów z nią rozegrał. Dowiedz się, jak radzi sobie z prześladującymi go kontuzjami, za co uwielbiają go kibice i jakiej muzyki najchętniej słucha.
Dla wszystkich młodych fanów futbolu!
Życie Zuzanny Łapickiej, córki Andrzeja Łapickiego, byłej żony Daniela Olbrychskiego, to idealny materiał na scenariusz serialu z życia tzw. wyższych sfer artystycznych, nie tylko Polski.
W swej książce Łapicka kreśli portrety kilkudziesięciu intrygujących postaci, które spotkała, choćby Krzysztofa Kieślowskiego i Andrzeja Żuławskiego, ale równie ważny, jak one same, jest sposób, w jaki na nie patrzy: przenikliwie i dowcipnie.
Łapicka pisze także o Agnieszce Osieckiej i Jeremim Przyborze, o Federico Fellinim, spotkanym w Cinecitta, Janie Pawle II, odwiedzanym w Watykanie, o Andrzeju Wajdzie, Krystynie Jandzie i Joannie Szczepkowskiej, Gustawie Holoubku i Tadeuszu Łomnickim, Elżbiecie Czyżewskiej i Jerzym Skolimowskim, Stanisławie Dygacie i Tadeuszu Konwickim, o emigracyjnym Paryżu z lat 80. i Warszawie, której już dziś nie ma.
Janusz Głowacki zawsze powtarzał Łapickiej: - Powinnaś pisać. Wreszcie go posłuchała.
Przygotowując tę publikację zdałem sobie sprawę, jak bardzo jestem zbudowany z tego, co widziałem, co słyszałem, co poznałem. A tym, co się ma, trzeba umieć dzielić się z innymi, a więc tymi muzeami zwiedzonymi, tymi książkami przeczytanymi, tymi obejrzanymi wschodami i zachodami słońca, tymi spotkaniami, tą mądrością otrzymaną od innych. Bo przecież nikt nie żyje dla siebie; inaczej bowiem najpiękniejszymi nawet przeżyciami można się udławić, tkwiąc w swoim egoizmie. Chciałoby się więc to wszystko przekazać innym. One przecież były nie tylko dla mnie, ale i dla innych. Bo nosić to w sobie i dla siebie, to kisić dobro przeznaczone także dla innych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
